ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. PEVAK LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 118/2010, 7/7/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 118/2010 ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Κατηγορούσα αρχή Εναντίον 1)PEVAK LTD 2) Βρυώνης Συμεού 3) Πέτρος Παράδεισος 4) Έλενα Ιακώβου Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7/7/2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ροδούλα Ευσταθίου Για τους Κατηγορούμενους : κος Χάρης Φωτίου Κατηγορούμενοι: απόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν συνολικά τριάντα κατηγορίες. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι κατηγορούμενοι 1 ως επιχειρηματίας και/ή ιδιοκτήτες, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ως διευθυντές των κατηγορουμένων 2 και 3 και η κατηγορούμενη 4 ως διευθύντρια και/ή υπεύθυνη για την λειτουργία του κέντρου εστιάσεως, αναψυχής και ψυχαγωγίας με την επωνυμία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), παρέλειψαν να καταβάλουν στην κατηγορούσα αρχή, την καταβολή οφειλόμενων ποσών, επιβαρύνσεων και τόκων επί των ημερήσιων εισπράξεων, ως επίσης και οφειλόμενων ποσών συνεπεία της παράλειψης τους να προσκομίσουν στην κατηγορούσα αρχή το έντυπο αναφορικά με τις εισπράξεις του εν λόγω κέντρου για τις περιόδους που αναγράφονται επί του κατηγορητηρίου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Δηλώθηκαν ως παραδεχτά γεγονότα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: 1) Το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), είναι κέντρο αναψυχής εντός της εννοίας του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε. 2) Το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), λειτουργούσε κατά τις επίδικες περιόδους στην διεύθυνση που αναγράφεται στο κατηγορητήριο. 3) Καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ήταν επιχειρηματίας του πιο πάνω κέντρου σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε και ήταν δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και διευθυντές αυτής ήταν οι κατηγορούμενοι 2 και
- 4) Η κατηγορούμενη 4 καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, ήταν διευθύντρια του κέντρου αναψυχής, ως η ίδια είχε δηλώσει με ενυπόγραφη δήλωση της στον Κ.Ο.Τ. 5) Για τα έτη 2001, 2002 και 2003 υπήρχε σε ισχύ άδεια λειτουργίας σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε για το πιο πάνω κέντρο. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η κα Έλενα Αδάμου. Εργάζεται στον Κ.Ο.Τ. από τον Νοέμβριο του 2002, στο τμήμα της Πάφου, ως λειτουργός επιθεώρησης ξενοδοχείων, κέντρων αναψυχής και άλλων συναφών καθηκόντων μεταξύ των οποίων ήταν και οι συζητήσεις με επιχειρηματίες και παραλαβή εντύπων. Κατέθεσε δε τα τεκμήρια 1 έως 6 τα οποία ανέφερε, αφορούν δηλώσεις κύκλων εργασιών και καταβολή ποσοστού 3% για τις τρίμηνες περιόδους από τον Απρίλιο του 2001 μέχρι Δεκέμβριο του 2002 και για τα αντίστοιχα ποσά που αναγράφονται σε αυτές. Ανέφερε ότι όταν παραλάμβαναν τα εν λόγω έντυπα, τα υπέγραφαν και τα σφράγιζαν. Υπόχρεος για την καταβολή (εννοώντας προφανώς υποβολή) των εντύπων είναι ο επιχειρηματίας ή ο διευθυντής και από ότι θυμάται τα τεκμήρια 1 έως 6 υπεβλήθησαν από τον κατηγορούμενο
- Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η υπογραφή του κατηγορούμενου 3 δεν φαίνεται επί των τεκμηρίων 1 έως
- Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κος Νίκος Πίτσιλλος. Ανέφερε ότι βρίσκεται στην υπηρεσία του Κ.Ο.Τ. ως οικονομικός λειτουργός Α΄ στα κεντρικά γραφεία στην Λευκωσία και συγκεκριμένα στο λογιστήριο, είναι υπεύθυνος για την είσπραξη του ποσοστού 3% επί των εισπράξεων των κέντρων αναψυχής και των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Οι υπόχρεοι για την καταβολή εντύπου σύμφωνα με την νομοθεσία αλλά και την καταβολή του ποσοστού 3% επί των εισπράξεων, ως επίσης και των τυχόν επιβαρύνσεων και τόκων λόγω της παράλειψης υποβολής εντύπων και του ποσοστού 3% επί των εισπράξεων, είναι οι κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και
- Στην συνέχεια με την γραπτή του δήλωση αναφέρθηκε με λεπτομέρεια για κάθε μια κατηγορία ξεχωριστά για να υποστηρίξει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής αναφορικά με τα κατά την κατηγορούσα αρχή οφειλόμενα ποσά προς αυτήν από τους κατηγορούμενους, συνεπεία της μη καταβολής ποσοστού 3% και της παράλειψης υποβολής εντύπου για το 3% επί των εισπράξεων. Κατέθεσε τα τεκμήρια 8 και 9 και ειδικότερα κάνοντας αναφορά στο τεκμήριο 9, ανέφερε ότι έχει αναγραφεί κατά λάθος η ημερομηνία 14/5/2003 αντί η ημερομηνία 14/5/2004 που είναι η σωστή. Αντεξεταζόμενος και όταν του υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 1 έως 6, ανέφερε ότι με βάση τον νόμο, ότι ο επιχειρηματίας ή ο διευθυντής είναι υπόχρεοι στην υποβολή των εντύπων αλλά δεν αναφέρεται στην νομοθεσία η υποχρέωση υπογραφής των σχετικών εντύπων. Τα έντυπα στην παρούσα υπόθεση και εννοώντας τα τεκμήρια 1 έως 6, έχουν υποβληθεί από τους επιχειρηματίες βάσει του νόμου στο γραφείο επιθεωρητών Πάφου και οι οποίοι με την σειρά τους τα απέστειλαν στην Κεντρική Υπηρεσία. Δεν ήταν παρών κατά την υποβολή των εντύπων. Ανέφερε ότι στα τεκμήρια 1 έως 6 αναγράφεται το όνομα του κέντρου αναψυχής που αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου, αλλά δεν ήταν σε θέση να πει ποιός τα συμπλήρωσε, αναφέροντας όμως ότι τα συμπλήρωσε ο επιχειρηματίας ή ο διευθυντής. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση αναφορικά με το γεγονός της παρόδου μακρού χρονικού διαστήματος από την διάπραξη των ισχυριζομένων αδικημάτων, ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι ο Κ.Ο.Τ. δεν έχει σκοπό να οδηγεί τους επιχειρηματίες στα Δικαστήρια αλλά προσπαθεί να επικοινωνεί με αυτούς για να διευθετήσουν τα οφειλόμενα. Οι κατηγορούμενοι υποσχέθηκαν να εξοφλήσουν μέχρι που ο Κ.Ο.Τ. αποφάσισε να πάρει το λαβείν του Δικαστικώς. Με την κατάθεση του εν λόγω μάρτυρα η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, αυτοί επέλεξαν όπως ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην παρούσα υπόθεση, η νομική βάση που διέπει τα ισχυριζόμενα αδικήματα και σύμφωνα με τους ουσιώδεις χρόνους σύμφωνα με τις εκθέσεις των αδικημάτων και τις λεπτομέρειες αυτών όπως αυτές αποκρυσταλλώνονται στο κατηγορητήριο, διέπεται από το άρθρο 14 του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Συγκεκριμένα στην παρούσα υπόθεση, εφαρμογή έχει το εν λόγω άρθρο ως ίσχυε κατά τους ουσιώδεις χρόνους και πιο συγκεκριμένα ως ίσχυε δια της τροποποίησης που έλαβε χώρα με τον νόμο 90
(1)/2000. Σημειωτέο το εν λόγω άρθρο καταργήθηκε με τον νόμο 151
(1)2005 με ισχύ από 1/1/2006 και συνακόλουθα κατά τους ουσιώδεις χρόνους το εν λόγω άρθρο τύγχανε εφαρμογής. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται για δύο ειδών παραλείψεις. Η μια παράλειψη είναι αυτής της μη καταβολής του ποσοστού 3% επί των εισπράξεων του επίδικου κέντρου αναψυχής και της συνακόλουθης επιβάρυνσης και τόκου συνεπεία της εν λόγω παράλειψης και που αφορούν τις κατηγορίες 1, 2, 3, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 21, 22, 23, 26, 27 και
- Η άλλη παράλειψη είναι αυτής της μη υποβολής ειδικού εντύπου που να καταγράφονται σε αυτό οι εισπράξεις του επίδικου κέντρου και της συνακόλουθης επιβάρυνσης συνεπεία της εν λόγω παράλειψης και που αφορούν τις κατηγορίες 4, 5, 9, 10, 14, 15, 19, 20, 24, 25, 29 και
- Αναφορικά με το πρώτο είδος παράλειψης ως αναφέρθηκε πιο πάνω, αναμφίβολα η νομική βάση των εν λόγω κατηγοριών, εδράζεται στην συνδυασμένη εφαρμογή των άρθρων 2, 14(α),
(2),
(8)(α),
(9)(α), 10 και 14 του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως ίσχυε με την τροποποίηση του νόμου 90
(1)/2000. Μέσα από το λεκτικό των εν λόγω άρθρων και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, για να στοιχειοθετηθεί η ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 1, 2, 3, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 21, 22, 23, 26, 27 και 28, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα εξής: Α) Ότι το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), είναι κέντρο αναψυχής εντός της εννοίας του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε. Β) Ότι το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), λειτουργούσε κατά τις επίδικες περιόδους. Γ) Ότι καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ήταν επιχειρηματίας του πιο πάνω κέντρου σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε. Δ) Ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, ήταν διευθυντές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Ε) Ότι η κατηγορούμενη 4 καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, ήταν διευθύντρια του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ). Ζ) Ότι για τα έτη 2001, 2002 και 2003 υπήρχε σε ισχύ άδεια λειτουργίας σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε για το κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ). Η) Ότι οι κατηγορούμενοι υπόβαλαν το ειδικό έντυπο στο οποίο να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στο οποίο να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων. Θ) Ότι οι κατηγορούμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν εμπρόθεσμα στην κατηγορούσα αρχή το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ). Αναφορικά με το δεύτερο είδος παράλειψης ως αναφέρθηκε πιο πάνω, αναμφίβολα η νομική βάση των εν λόγω κατηγοριών, εδράζεται στην συνδυασμένη εφαρμογή των άρθρων 2, 14
(7), 14
(8)(β), 14
(9)(α),14
(10)και 14
(14)του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως ίσχυε με την τροποποίηση του νόμου 90
(1)/2000. Μέσα από το λεκτικό των εν λόγω άρθρων και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, για να στοιχειοθετηθεί η ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 4, 5, 9, 10, 14, 15, 19, 20, 24, 25, 29 και 30 η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα εξής: Α) Ότι το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), είναι κέντρο αναψυχής εντός της εννοίας του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε. Β) Ότι το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), λειτουργούσε κατά τις επίδικες περιόδους. Γ) Ότι καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ήταν επιχειρηματίας του πιο πάνω κέντρου σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε. Δ) Ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, ήταν διευθυντές της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Ε) Ότι η κατηγορούμενη 4 καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, ήταν διευθύντρια του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ). Ζ) Ότι για τα έτη 2001, 2002 και 2003 υπήρχε σε ισχύ άδεια λειτουργίας σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε για το κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ). Η) Ότι οι κατηγορούμενοι υπόβαλαν εκπρόθεσμα το ειδικό έντυπο στο οποίο να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στο οποίο να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων. Θ) Ότι οι κατηγορούμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν στην κατηγορούσα αρχή την επιβάρυνση που επιβλήθηκε συνεπεία της εκπρόθεσμης υποβολής του ειδικού εντύπου στο οποίο να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στο οποίο να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, αμφότεροι οι μάρτυρες που κάλεσε η κατηγορούσα αρχή, άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Έδωσαν μαρτυρία για τα θέματα που γνώριζαν μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Εξ΄ άλλου η αντεξέταση τους περιορίστηκε σε ελάχιστα σημεία και συγκεκριμένα ως προς το γεγονός της υποβολής των ειδικών εντύπων και από ποιόν υποβλήθηκαν. Το Δικαστήριο συνακόλουθα, αποδέχεται την μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων ως αξιόπιστη, όχι όμως στο σύνολο της. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στη Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 39. Συγκεκριμένα το Δικαστήριο, δεν αποδέχεται την θέση των μαρτύρων ότι οι κατηγορούμενοι είτε αλληλέγγυα είτε κεχωρισμένα, υπέβαλαν στην κατηγορούσα αρχή το ειδικό έντυπο στο οποίο να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στο οποίο να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων, για τους πιο πάνω λόγους: Α) Τα ειδικά έντυπα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1 έως 6 δεν φέρουν την υπογραφή από οποιονδήποτε. Το γεγονός της υποβολής των εν λόγω εντύπων αμφισβητήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης. Η μη υπογραφή των εν λόγω εντύπων, παρόλο που υπάρχει σχετικός χώρος σε κάθε έντυπο προς αυτόν τον σκοπό, δημιουργεί στο μυαλό του Δικαστηρίου σοβαρές αμφιβολίες αν υποβλήθηκαν τα εν λόγω έντυπα από τους κατηγορούμενους, διότι δεν διακρίνω κάποιον βάσιμο λόγο, γιατί να μην υπογράφτηκαν από κάποιον από τους κατηγορούμενους τα εν λόγω έντυπα. Β) Ούτε είναι λογικό να μην απαιτηθεί από τον λειτουργό της κατηγορούσας αρχής, όπως υπογραφούν από το άτομο που κατέθεσε τα εν λόγω έντυπα, έτσι ώστε να επιβεβαιώνεται όχι μόνο το γεγονός της υποβολής του εντύπου αλλά και η προέλευση του. Γ) Ήταν η θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής αλλά και των μαρτύρων, ότι ο νόμος απαιτεί μόνο την υποβολή του εν λόγω εντύπου και όχι την υπογραφή του και συνακόλουθα η μη υπογραφή των τεκμηρίων 1 έως 6 δεν είναι μοιραία. Η πιο πάνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο, διότι το εν λόγω έντυπο έχει τύπο και περιεχόμενο που καθορίστηκε από την ίδια την κατηγορούσα αρχή δυνάμει του άρθρου 14
(7)του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και που ίσχυε κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ήτοι δυνάμει του νόμου 90
(1)/
- Συνακόλουθα, από την στιγμή που η ίδια η κατηγορούσα αρχή καθόρισε επί του εν λόγω εντύπου ειδικού χώρο για υπογραφή από τον επιχειρηματία/διευθυντή, η πιο πάνω θέση απορρίπτεται ως αβάσιμη. Δ) Οι ίδιοι μάρτυρες κατηγορίας δεν ήταν σε θέση να πουν με βεβαιότητα, σαφήνεια και θετικότητα, ποιός υπόβαλε τα τεκμήρια 1 έως
- Η Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι δεν ήταν παρούσα κατά την υποβολή τους και ότι <<από ότι θυμάται>> ως χαρακτηριστικά ανέφερε, υποβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο
- Αυτή ή θέση όμως δεν δύναται να στηρίξει την θέση της κατηγορούσας αρχής για να αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι τα τεκμήρια 1 έως 6 υποβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο
- Ε) Ο Μ.Κ. 2 κατέφευγε στην ασφαλή κατά τον ίδιο θέση ότι τα εν λόγω έντυπα- τεκμήρια 1 έως 6, υποβλήθηκαν από τον επιχειρηματία, αλλά δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με βεβαιότητα ποιός και επιπρόσθετα δεν ήταν παρών όταν υποβλήθηκαν. Τα πιο πάνω δεν πείθουν το Δικαστήριο ότι οι κατηγορούμενοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας υπέβαλαν τα ειδικά έντυπα, ήτοι τα τεκμήρια 1 έως
- Εν΄ όψει των πιο πάνω, το Δικαστήριο απορρίπτει την θέση της κατηγορούσας αρχής ότι οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν το ειδικό έντυπο στο οποίο να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στο οποίο να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων. ΕΥΡΗΜΑΤΑ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Εν όψει της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεχτών γεγονότων, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου τα πιο κάτω: 1) Το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), είναι κέντρο αναψυχής εντός της εννοίας του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε. 2) Το κέντρο αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ), λειτουργούσε κατά τις επίδικες περιόδους στην διεύθυνση που αναγράφεται στο κατηγορητήριο. 3) Καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, η κατηγορούμενη 1 εταιρεία ήταν επιχειρηματίας του πιο πάνω κέντρου σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε και ήταν δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και διευθυντές αυτής ήταν οι κατηγορούμενοι 2 και
- 4) Η κατηγορούμενη 4 καθ΄ όλους τους ουσιώδης χρόνους προς τις επίδικες κατηγορίες, ήταν διευθύντρια του κέντρου αναψυχής, ως η ίδια είχε δηλώσει με ενυπόγραφη δήλωση της στον Κ.Ο.Τ. 5) Για τα έτη 2001, 2002 και 2003 υπήρχε σε ισχύ άδεια λειτουργίας σύμφωνα με τον Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/85 ως τροποποιήθηκε για το πιο πάνω κέντρο. 6) Οι κατηγορούμενοι δεν υπέβαλαν τα έντυπα- τεκμήρια 1 έως 6 στα οποία να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στα οποία να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων και ούτε κατέβαλαν οιαδήποτε ποσά στην κατηγορούσα αρχή. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 2, 3, 6, 7, 8, 11, 12, 13, 16, 17, 18, 21, 22, 23, 26, 27 και 28, και επειδή η κατηγορούσα αρχή δεν απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό στοιχείο των αδικημάτων ότι οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν τα έντυπα- τεκμήρια 1 έως 6 στα οποία να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στα οποία να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις πιο πάνω κατηγορίες. Αναφορικά με τις κατηγορίες 4, 5, 9, 10, 14, 15, 19, 20, 24, 25, 29 και 30 και υπό το πρίσμα της θέσης που προώθησε η κατηγορούσα αρχή δια μέσου των λεπτομερειών των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών και της μαρτυρίας που προσκόμισε, ότι δηλαδή οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν εκπρόθεσμα τα ειδικά έντυπά στα οποία να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στα οποία να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων και της σχετικής επιβάρυνσης συνεπεία της εκπρόθεσμης υποβολής των, σε συνδυασμό με το εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι κατηγορούμενοι δεν υπέβαλαν καν τα έντυπα- τεκμήρια 1 έως 6 στα οποία να καταγράφονται οι εισπράξεις του κέντρου αναψυχής με την ονομασία VRACHOKIPOS REST ( ROCK GARDEN ) και στα οποία να καταγράφεται το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις πιο πάνω κατηγορίες. Σε αυτό το στάδιο όμως, με βάση τα πιο πάνω ευρήματα και παραδεχτά γεγονότα, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσον δύναται να καταδικάσει τους κατηγορούμενους με την ανάλογη τροποποίηση των λεπτομερειών των αδικημάτων των κατηγοριών 4, 5, 9, 10, 14, 15, 19, 20, 24, 25, 29 και 30 ή την προσθήκη νέων κατηγοριών με αριθμό 31 έως 42 δυνάμει του άρθρου 85
(4)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, διότι μπορεί να στοιχειοθετηθεί η διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων όχι μόνο με την εκπρόθεσμη υποβολή των ειδικών εντύπων, αλλά και με την παράλειψη υποβολής των, δυνάμει της συνδυασμένης εφαρμογής των άρθρων 2, 14
(7), 14
(8)(β), 14
(9)(α),14
(10)και 14
(14)του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως ίσχυε με την τροποποίηση του νόμου 90
(1)/2000. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Fatma Mehmet V The Police
(1970)2 CLR 62, σκοπός των προνοιών των άρθρων 83, 84 και 85 του Κεφ. 155 είναι να παράσχουν στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να απονείμει δικαιοσύνη στην περίπτωση κατά την οποία απλές παρατυπίες μπορούν να οδηγήσουν στην αθώωση του κατηγορούμενου, παρά την απόδειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, όπως είχε συμβεί σε πολλές υποθέσεις πριν τη θέσπιση των εν λόγω άρθρων. Για την εφαρμογή του άρθρου 85
(4)πρέπει να συντρέχουν οι εξής τέσσερις
(4)προϋποθέσεις: (α) Με την προσαχθείσα μαρτυρία πρέπει να αποδεικνύεται η διάπραξη από τον κατηγορούμενο ποινικού αδικήματος που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο (β) Είναι αδύνατη η καταδίκη του κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα χωρίς την τροποποίηση του κατηγορητηρίου (γ) Με την καταδίκη του για το εν λόγω αδίκημα ο κατηγορούμενος δεν υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης που θα μπορούσε να του είχε επιβληθεί αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου (δ) Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δεν θα επηρέαζε δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπισή του. Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν διατυπωθεί κατά τον πιο πάνω τρόπο από τη Νομολογία, εν όψει του κειμένου του άρθρου 85
(4)του Κεφ. 155 (βλ. Κυριάκου -v- Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 458). Στην παρούσα υπόθεση, υπό το πρίσμα των πιο πάνω παραδεχτών γεγονότων και ευρημάτων, κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν το αδίκημα της μη υποβολής του ειδικού εντύπου αναφορικά με τις εισπράξεις του εν λόγω κέντρου για τις περιόδους που αναγράφονται επί του κατηγορητηρίου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 14
(7), 14
(8)(β), 14
(9)(α),14
(10)και 14
(14)του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως ίσχυε με την τροποποίηση του νόμου 90
(1)/2000. Όμως δεν είναι δυνατή η καταδίκη των κατηγορουμένων μετά από οποιαδήποτε τροποποίηση δυνάμει του άρθρου 85
(4)του Κεφ. 155 για τους πιο κάτω λόγους: Α) Η υπεράσπιση θα επηρεαζόταν δυσμενώς, διότι ακολούθησε συγκεκριμένη γραμμή, αφού έλαβε υπόψιν της και την γραμμή που προώθησε η κατηγορούσα αρχή μέσα από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων στις κατηγορίες 4, 5, 9, 10, 14, 15, 19, 20, 24, 25, 29 και 30 και το περιεχόμενο της μαρτυρίας που παρουσίασε, ότι δηλαδή οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν εκπρόθεσμα το ειδικό έντυπο και δεν προώθησαν την θέση ότι οι κατηγορούμενοι δεν υπέβαλαν καθόλου το εν λόγω έντυπο. Β) Η υπεράσπιση θα επηρεαζόταν δυσμενώς, διότι θα καλείτο να καταβάλει συνεπεία της μη υποβολής των εν λόγω εντύπων, επιβαρύνσεις που θα ξεπερνούσαν αυτές που αναγράφονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 4, 5, 9, 10, 14, 15, 19, 20, 24, 25, 29 και 30, καθ΄ότι σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι κατηγορούμενοι βρίσκονταν αντιμέτωποι με επιβαρύνσεις μέχρι την ημέρα της ισχυριζόμενης εκπρόθεσμης υποβολής των ειδικών εντύπων που ήταν η 1/12/2003. Εάν όμως ελάμβανε χώρα τροποποίηση του κατηγορητηρίου και λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος ότι οι κατηγορούμενοι δεν φαίνεται και δεν αποδείχτηκε ότι υπέβαλαν στην κατηγορούσα αρχή τα εν λόγω ειδικά έντυπα, θα βρίσκονταν αντιμέτωποι με επιβαρύνσεις που θα έφταναν μέχρι τις 31/12/2005, μέχρι την ημερομηνία δηλαδή που ίσχυε το άρθρο 14 του νόμου περί Κέντρων Αναψυχής 29/85 ως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα και που καταργήθηκε με τον νόμο 151
(1)2005 με ισχύ από 1/1/2006. Συνακόλουθα, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Η κατηγορούσα αρχή να καταβάλει στους κατηγορούμενους τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο