Δημοκρατία ν. Γεώργιος Κατσάπαος κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9847/11, 15 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2011:13 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Α. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9847/11 Δημοκρατία εναντίον
- Γεώργιος Κατσάπαος
- Ελευθέριος Νεοκλέους Κατηγορούμενοι -------------------- Ημερομηνία: 15 Ιουλίου, 2011 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα. Ξ. Ξενοφώντος (Για ν' ακούσει απόφαση κα. Περγαντή) Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Χρ. Ιωαννίδης Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Χρ. Χ"Λοίζου Κατηγορούμενοι παρόντες ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού δύο κατηγορίες για συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 δηλαδή συνωμότησαν μεταξύ τους να έχουν παράνομα στην κατοχή τους 1 κιλό και 481,3198 γραμμάρια κάνναβης και με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 1 και 2). Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει επιπρόσθετα τις κατηγορίες για παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη βάρους 1 κιλού και 481,4984 γραμμαρίων (κατηγορία 3), για προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 4), για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη βάρους 1 κιλού και 481,4984 γραμμαρίων (κατηγορία 5) και με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 6) και τέλος για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάπνισε κάνναβη (κατηγορία 7). Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει επίσης τις κατηγορίες για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη βάρους 1 κιλού και 481,4984 γραμμαρίων (κατηγορία 8) και με σκοπό την προμήθεια (κατηγορία 9), για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη βάρους 1,8178 γραμμαρίων (κατηγορία 10) και για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάπνισε κάνναβη (κατηγορία 11). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο τα αδικήματα της συνωμοσίας που αφορούν η πρώτη η και δεύτερη κατηγορία διαπράχθηκαν μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 27.6.2011 στην Πάφο, το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας στις 24.6.2011 και τα υπόλοιπα αδικήματα στις 27.6.2011 στην Πάφο. Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν ενώπιον μας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 6.7.2011, το οποίο προς εξασφάλιση της παρουσίας τους διέταξε την κράτηση τους μέχρι την παραπομπή τους στο Κακουργιοδικείο. Σήμερα απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες στους κατηγορούμενους οι οποίοι αρνήθηκαν ενοχή στο σύνολο τους. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 31.10.
- Για να εξασφαλιστεί η παρουσία των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως αυτοί παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την ημέρα της δίκης τους. Στήριξε την εισήγηση της κατά κύριο λόγο στη σοβαρότητα της υπόθεσης, στην μεγάλη πιθανότητα καταδίκης τους ως επίσης στο ενδεχόμενο μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της δίκης τους. Ανέφερε ακόμα τους στενούς δεσμούς τους με την Αγγλία στην οποία διέμεναν προηγουμένως και το γεγονός ότι η σύζυγος του κατηγορούμενου 1 και η σύντροφος του κατηγορούμενου 2 είναι Αγγλίδες. Ο μεν συνήγορος του κατηγορούμενου 1 δεν έφερε ένσταση στο αίτημα για κράτηση του πελάτη του μέχρι την ημέρα της δίκης του. Ο δε συνήγορος του κατηγορούμενου 2 έφερε ένσταση στην εισήγηση αυτή και επικαλέστηκε την αρχή που αναφύεται από την νομολογία ότι η απόλυση του υποδίκου με εγγύηση αποτελεί την πρώτη επιλογή. Χωρίς να αμφισβητεί την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο πελάτης του και την πιθανότητα καταδίκης του, υποστήριξε ότι οι δεσμοί του κατηγορούμενου 2 με την Κύπρο δηλαδή το γεγονός ότι κατοικεί μόνιμα στην Κύπρο εδώ και δέκα χρόνια, ότι τα τέσσερα ενήλικα παιδιά που απέκτησε από το γάμο του είναι επίσης μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, ότι σήμερα συμβιώνει με Αγγλίδα υπήκοο μόνιμη κάτοικο και με σταθερή εργασία στην Κύπρο από το 1988, ότι στην Κύπρο διευθύνει την επιχείρηση κατεψυγμένων κρεάτων και παραγώγων τους, είναι τόσο στενοί που αποκλείουν την πιθανότητα να μην εμφανιστεί κατά τη δίκη του. Πρόταξε επίσης το μεγάλο οικονομικό κόστος για τον κατηγορούμενο 2 που συνεπάγεται η πιθανή συνέχιση της κράτησης του στην επιχείρηση του η οποία, λόγω της απουσίας του, παραμένει αδρανής. Εισηγήθηκε τέλος ότι η απόλυση του κατηγορούμενου 2 με όρους διασφαλίζει την παρουσία του στη δίκη του. Το θέμα κράτησης ή απόλυσης κατηγορούμενου ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά κάθε φορά που το θέμα τίθεται ενώπιον του. Η νομολογία μας αναγνωρίζει ως θέμα αρχής ότι ένας υπόδικος πρέπει να αφήνεται ελεύθερος με όρους, εκεί όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο να δικαστεί. Η προδιάθεση για απόλυση του υποδίκου εκκρεμούσης της δίκης, αποτελεί απόρροια του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας (Άρθρο 12.4 του Συντάγματος). Όπως έχει κατ' επανάληψη επισημανθεί σκοπός της κράτησης του υποδίκου είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του και όχι η τιμωρία του (βλ. Ανδρέας Ονουφρίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 84/2010, 21.10.2010). Το στοιχείο της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής συνιστά, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.α ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538, ένα σοβαρό παράγοντα, κριτήριο εκτίμησης της πιθανότητας μη προσέλευσης (βλ. σχετικά Γιωργαλλίδης ν. Αστυνομίας,
(2005)2 Α.Α.Δ. 526). Ωστόσο, όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από την νομολογία, ο παράγοντας αυτός δεν είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αρκετός ώστε να επενεργήσει από μόνος του και αυτομάτως στην κρίση του Δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορουμένου. Στον παράγοντα αυτό θα πρέπει να συνυπολογιστούν και άλλα σχετικά στοιχεία και δεδομένα (βλ. Χριστοφόρου κ.α. ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 415 και Θεοδωρίδης ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139). Στην Θεοδωρίδης (ανωτέρω) τονίστηκε ότι η σοβαρότητα του αδικήματος αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπό την αίρεση πάντα της προσέγγισης ότι η πρώτη επιλογή είναι η απόλυση επί εγγυήσει. Την ίδια προσέγγιση υιοθετεί και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Letellier v. France (A) 207
(1991)). Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Adnan ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 183) και η πρόσφατη Νικήτας κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 195 και 196/10, ημερ. 18.2.2011. Πέρα από το παράγοντα αυτό, οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα εγκλήματα διαδραματίζουν επίσης ρόλο στην κρίση του στοιχείου της μη προσέλευσης κατά την δίκη (βλ. Κάννα κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 444). Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 109 όπου και υιοθετήθηκε η θέση που εκφράστηκε στην υπόθεση Neumeister v. Austria A8 p. 39 819689). Στην υπόθεση Alam Alam v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 101/2010, ημερ. 12.11.2010 το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι οι δεσμοί τους οποίους κάποιος έχει με την Κύπρο και η πιθανότητα να εγκαταλείψει την Κύπρο είναι ασφαλώς μεταξύ των δεδομένων τα οποία λαμβάνονται υπόψη και τα οποία το Δικαστήριο σταθμίζει για να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης ή όχι. Στην υπόθεση Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή "εγγενείς ενδείξεις" που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη όψη της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Συνοψίζοντας, η νομολογία καταδεικνύει ότι η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνδυασμό με την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής είναι πρωταρχικός παράγοντας που πάντοτε προσμετρά κατά την εκτίμηση πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στην δίκη του σε συνδυασμό και αναλόγως με τις περιστάσεις και τις περιβάλλουσες συνθήκες που αφορούν στα ίδια τα γεγονότα ή και στο πρόσωπο του κατηγορουμένου. Ο παράγοντας βέβαια αυτός από μόνος του και χωρίς άλλο συσχετισμό είναι δυνατό να θεωρείται αρκετός για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου, ενώ άλλοτε κάτω από διαφορετικές συνθήκες, να απαιτείται η συνύπαρξη και άλλων στοιχείων για την δικαιολόγηση της κράτησης. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι οριοθετείται από τις ποινές που ο νομοθέτης προβλέπει. Περιοριζόμαστε να πούμε πως η παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 8 έτη ενώ η παράνομη εισαγωγή ή κατοχή του με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ή η προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα με τη διά βίου φυλάκιση. Είναι αδιαμφισβήτητη η σοβαρότητα των αδικημάτων. Στην παρούσα περίπτωση σε ορισμένες από τις κατηγορίες πρόκειται περί ποσότητας 1 κιλού και 481,4984 γραμμαρίων κάνναβης, με βάση το κατηγορητήριο, δηλαδή πρόκειται για σημαντική ποσότητα. Όπως προκύπτει από τη νομολογία μακρόχρονες ποινές φυλάκισης επιβάλλονται για τη διάπραξη αδικημάτων σε σχέση με τα ναρκωτικά. Όσον αφορά την πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων παραπέμπουμε στο μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται στο φάκελο της διαδικασίας και το οποίο σημειώνουμε πως εκτιμάται στην όψη του και μόνο, εφόσον οριστικά συμπεράσματα δεν μπορούν να εξαχθούν ούτε να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα (βλ. Γιωργαλλίδης (πιο πάνω)). Το κατάλληλο στάδιο για εξέταση της ποιότητας της μαρτυρίας όπως και της επάρκειας της είναι το στάδιο της δίκης όπου το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφανθεί επί θεμάτων ενοχής του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ενδεικτικά σημειώνουμε πως υπάρχουν στο μαρτυρικό υλικό οι γραπτές καταθέσεις των αστυνομικών που συνέλαβαν επ' αυτοφώρω τους κατηγορούμενους και τις θεληματικές καταθέσεις των ιδίων των κατηγορουμένων οι οποίες περιέχονται στο φάκελο και στις οποίες είναι εμφανής η εμπλοκή των κατηγορουμένων στη διάπραξη των αδικημάτων. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η παρουσία των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους δεν εξασφαλίζεται διαφορετικά παρά μόνο με την κράτηση τους. Καταλήξαμε στην απόφαση μας αυτή αφού έχουμε εξετάσει και τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 καθώς και τους δεσμούς του με την Κύπρο που σημειώνουμε ότι δεν έχουν οτιδήποτε το ιδιαίτερο ή είναι τέτοιας μορφής που να αποκλείουν το ενδεχόμενο μη εμφάνισης του κατηγορούμενου 2 κατά τη δίκη του. Σε σχέση με τον παράγοντα του χρόνου που είναι ένας από τους παράγοντες που προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κρίνουμε ότι η περίοδος των 3½ μηνών περίπου που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία της ακρόασης δεν είναι υπερβολική ώστε να οδηγεί σε παραβίαση των κατοχυρωμένων δυνάμει του Συντάγματος δικαιωμάτων των κατηγορουμένων (βλ. νδρέας Ονουφρίου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) και Νικήτας κ.α. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Συνοψίζοντας, καταλήξαμε στην απόφαση ότι η παρουσία των κατηγορουμένων κατά την ημέρα της δίκης τους διασφαλίζεται μόνο με την κράτηση τους. Τα όσα έχει εισηγηθεί στην αγόρευση του ο δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα πιο πάνω δεδομένα και την εικόνα που έχουμε αποκομίσει. Διατάσσεται η κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι την ημέρα της δίκης τους. (Υπ.) ............ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Α. Κονής, Ε.Δ. ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο