ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. Κλεάνθης Κλεάνθους, Αρ.Υπόθεσης:10671/2009, 28/7/2011

(5)και 18

(7)του περί Κέντρων Αναψυχής νόμου 29/85 όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 20 του Κεφ.

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος από την 17/6/2009 μέχρι σήμερα στην Πάφο, ενώ ήταν επιχειρηματίας του κέντρου εστιάσεως, αναψυχής και ψυχαγωγίας με την ονομασία CARTEL BAR-ROOF GARDEN, το λειτουργεί χωρίς να έχει προηγουμένως υποβληθεί, θεωρηθεί και εγκριθεί η μελέτη και τα σχέδια αλλαγών του πιο πάνω αναφερόμενου κέντρου στην αρμόδια αρχή, ήτοι στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, καθ΄ ότι έγιναν τροποποιήσεις των χώρων του. Επίσης αντιμετωπίζει την κατηγορία της τροποποίησης και επέκτασης υφιστάμενου κέντρου κατά παράβαση των άρθρων 2-9, 11, 16, 18 και 20 και άρθρα 2, 3, 4, 5, 11, 22 και 32 της ΚΔΠ 265/
2. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 17/6/2009 ως επιχειρηματίας του πιο πάνω κέντρου, προέβηκε σε τροποποιήσεις και επεκτάσεις του πιο πάνω κέντρου, κατά παράβαση των εγκριθέντων μελετών και σχεδίων του κέντρου και της γενομένης κατάταξης και εκδοθείσας άδειας λειτουργίας του. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκε ως παραδεχτό γεγονός και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι το κέντρο που αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου, βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Πάφου. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κος Κυριάκος Χαραλάμπους. Στην γραπτή του δήλωση ανέφερε ότι εργάζεται στον Κ.Ο.Τ. από το 1981, περιέγραψε τα προσόντα του, ως επίσης και τα καθήκοντα του που είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι το
3. Στις 17/6/2009 και ώρα 22:50 μ.μ. μαζί με τον Μ.Κ. 4 Ανδρέα Ψάλιο, μετέβηκε στο επίδικο κέντρο και κατά την επιθεώρηση του διαπίστωσε ότι έγιναν τροποποιήσεις και επεκτάσεις σε αυτό, τις οποίες και περιέγραψε. Οι εν λόγω τροποποιήσεις και επεκτάσεις έγιναν χωρίς την εκ των προτέρων υποβολή μελέτης και σχεδίων προς θεώρηση και έγκριση από τον Κ.Ο.Τ. Ο κατηγορούμενος υπέγραψε το δελτίο επιθεώρησης και του επιστήθηκε η προσοχή εις τον νόμο και ότι θα διωχθεί ποινικά. Η ιδιοκτήτρια του ακινήτου είχε υποβάλει στον Δήμο Πάφο πολεοδομική αίτηση αρ. 98/09 την 1/6/2009 και από πληροφορία που έλαβε από τον δικηγόρο του, εκδόθηκε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 6911/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, τελικό διάταγμα κατεδάφισης της παράνομης επέκτασης του κέντρου. Για την επέκταση του κέντρου, ο κατηγορούμενος υπέβαλε σχέδια στον Κ.Ο.Τ στις 11/6/2010 για προκαταρκτική εξέταση και λήψη προκαταρκτικών απόψεων με επιστολή του, χωρίς να συμπληρωθεί το απαραίτητο έντυπο αιτήσεως. Απάντησαν στον κατηγορούμενο ότι τα σχέδια που κατέθεσε μπορούν να εγκριθούν, νοουμένου ότι θα εξασφαλιστεί η κατά νόμο πολεοδομική άδεια από τον δήμο Πάφου, αλλά μέχρι εκείνην την ημέρα δεν εξασφαλίστηκε πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής και για τα πιο πάνω ενημερώθηκαν και οι ιδιοκτήτες. Για να αντικρούσει την θέση του κατηγορούμενου ότι το επίδικο κέντρο το διαχειρίζεται εταιρεία, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατά το έτος 2005, αιτήθηκε κατάταξη του κέντρου και εκδόθηκε άδεια λειτουργίας και μέχρι το 2009 εκδόθηκαν οι άδειες λειτουργίας στο όνομα του κατηγορούμενου. Επίσης και κατά τις επιθεωρήσεις για να ανανεωθεί η κατάταξη του κέντρου, ο κατηγορούμενος σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβάλλοντο, απαντούσε ότι αυτός είναι ο επιχειρηματίας του κέντρου και δεν έχει παραθέσει ποτέ στοιχεία ή σφραγίδα της εταιρείας. Ο κατηγορούμενος εγκρίθηκε ως διευθυντής του κέντρου από 1/2/2009 μετά από την παραίτηση του προηγούμενου διευθυντή και στο έντυπο που συμπλήρωσε στις 25/5/2009, δηλώνει τον εαυτό του ως διευθυντή και επιχειρηματία, χωρίς να παραθέσει οποιοδήποτε στοιχείο ή σφραγίδα για την εταιρεία. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε τα τεκμήρια 1 έως 20, ως επίσης και το τεκμήριο Α για αναγνώριση. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του η οποία έγινε προφορικά, περιέγραψε τις επεκτάσεις που έγιναν στο επίδικο κέντρο, και επανέλαβε τους ισχυρισμούς του περί μη υποβολής των σχεδίων στον Κ.Ο.Τ. για έγκριση, αλλά και για τις ενέργειες που προέβη ο κατηγορούμενος με την αποστολή επιστολής και σχεδίων για προκαταρκτική εξέταση. Κατά τον ίδιο, δεν υποβλήθηκαν τα σχέδια, διότι δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία, δηλαδή για να εγκριθούν τα σχέδια θα πρέπει να εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια και να υποβληθούν τα σχέδια με το σχετικό έντυπο αίτησης για έγκριση των, κάνοντας επίσης αναφορά και στην απάντηση που έλαβε ο κατηγορούμενος και οι ιδιοκτήτες του ακινήτου για το τι απαιτείται για να εγκριθούν τα σχέδια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το ποσοστό του 3% επί των εισπράξεων του κέντρου μέχρι τον Δεκέμβριο του 2005 ή 2006, το κατέβαλε ο κατηγορούμενος, υπογράφοντας τα σχετικά έντυπα και με έντυπο ο κατηγορούμενος ήταν δηλωμένος ως επιχειρηματίας στον Κ.Ο.Τ. κατόπιν της ιδίας επιθυμίας του κατηγορουμένου να δηλωθεί ως επιχειρηματίας και όχι η εταιρεία και πως όλες οι πληρωμές γίνονταν από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος δήλωσε εκ νέου με την αποχώρηση του πρώην διευθυντή ότι παραμένει ο ίδιος ως επιχειρηματίας και αναλαμβάνει ταυτόχρονα και την διεύθυνση του κέντρου. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 20 δεν ήταν σε θέση να πει ποιός πλήρωσε στην τράπεζα για τις υποχρεώσεις του επίδικου κέντρου αναφορικά με το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων του κέντρου και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι τα τέλη καταβλήθηκαν από την εταιρεία Brack Limited, θεωρώντας ότι είναι ο κατηγορούμενος που πλήρωσε τα εν λόγω ποσά διότι αυτός είναι υπόχρεος να τα καταβάλει. Αναφορικά με τα επίδικα υποστατικά, ανέφερε ότι είναι ενοικιαζόμενα και διευθυντής και επιχειρηματίας αυτών είναι ο κατηγορούμενος, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν το Φ.Π.Α. και το ενοίκιο καταβάλλεται από την πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία, αρνούμενος σχετικές υποβολές. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο Α για αναγνώριση το οποίο κατατέθηκε αργότερα ως τεκμήριο 36, ανέφερε ότι είναι απαραίτητη η εξασφάλιση υγειονομικού πιστοποιητικού που αφορά τις εγκαταστάσεις του κέντρου και ότι το εν λόγω έγγραφο αφορά το επίδικο κέντρο. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κος Φίλιππος Φιλίππου. Ανέφερε ότι εργάζεται στις τεχνικές υπηρεσίες του δήμου Πάφου στον κλάδο τεχνικού και πολεοδομικού σχεδιασμού και του ελέγχου. Ο κατηγορούμενος ανέφερε, πέρασε από το γραφείο του, αφού ο ίδιος χειρίζεται αιτήσεις που συστήνονται κατά παρέκκλιση του τοπικού σχεδίου και τις οποίες στέλνει στο Συμβούλιο Παρεκκλήσεων στην Λευκωσία. Ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της αίτησης με αριθμό 98/2009 επισκέφθηκε το γραφείο του 1-2 φορές ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο και αυτή η αίτηση αφορά προσθηκομετατροπές στο επίδικο κέντρο, τις οποίες και διαπίστωσε όταν μετέβηκε επί τόπου , κατέθεσε δε τα τεκμήρια 21 και 22 τα οποία αφορούν τα αρχικά κατατιθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια και τα κατά παρέκκλιση σχέδια αντίστοιχα. Η αίτηση συστήθηκε θετικά από τον Δήμο Πάφου στο Συμβούλιο Παρεκκλίσεων. Αίτηση για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας έγινε από τους ιδιοκτήτες με ενδιαφερόμενο πρόσωπο τον κατηγορούμενο και κατέθεσε δε για αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο
4. Η άδεια μέχρι την ημέρα που κατέθετε την κυρίως εξέταση του δεν εξασφαλίστηκε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ξέρει ποιός είναι ο ενοικιαστής του κέντρου και ότι πρώτη φορά ακούει τον ισχυρισμό ότι το κέντρο το διαχειρίζεται εταιρεία στην οποία ο κατηγορούμενος είναι διευθυντής, αφού τον φάκελλο τον χειρίστηκε μετά το τέλος Απριλίου του
5. Ανέφερε ότι το τμήμα που εργάζεται, συνεργάζεται με το τμήμα του υγειονομείου του δήμου Πάφου και ότι ένα κέντρο πρέπει να εξασφαλίσει όλες τις απαιτούμενες άδειες, τις οποίες και ανέφερε, πλην όμως δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιός κατέβαλε τα τέλη για την έκδοση των αδειών που αφορούν το επίδικο κέντρο, ούτε ήταν σε θέση να αναφέρει ποιός και γιατί κατέγραψε το όνομα του κατηγορουμένου στο τεκμήριο
6. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε η κα Φαίδρα Αυγουστή η οποία και δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία της, ως υπεύθυνη του Ποινικού Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, περιορίστηκε στην κατάθεση των τεκμηρίων 24 και 25 και που αφορούσαν τον φάκελλο της υπόθεσης με αριθμό 6911/2009 και που αφορούσαν το κατηγορητήριο και το διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον του κατηγορουμένου, σύμφωνα με το οποίο διατασσόταν όπως κατεδαφίσει τις πιο πάνω αναφερόμενες προσθηκομετατροπές. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο κος Ανδρέας Ψάλιος, ο οποίος κατέθεσε και τα τεκμήρια 26, 27 και
7. Κατά το στάδιο της κύριας εξέτασης του η οποία στο μεγαλύτερο της μέρος έγινε με γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Β. Στην εν λόγω δήλωση ουσιαστικά επανέλαβε τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ. 1 στην δική του γραπτή δήλωση. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι αυτός που παρουσιαζόταν και δηλωνόταν ως υπεύθυνος του επίδικου κέντρου και ότι κατά την επιτόπια επίσκεψη που έκανε με τον Μ.Κ. 1, ο κατηγορούμενος επεξήγησε τους λόγους για τους οποίους προέβηκε στις πιο πάνω αναφερόμενες προσθηκομετατροπές. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε για το ποιός καταβάλλει το ποσοστό 3%, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ο ίδιος δηλώθηκε ως επιχειρηματίας του κέντρου και ότι ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες που εφαρμόζονται για την είσπραξη του εν λόγω ποσού την οποία και περιέγραψε. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 20, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιός πλήρωσε τα ποσά που καταγράφονται σε αυτό ως ποσοστό 3% επί των εισπράξεων του επίδικου κέντρου, διαφώνησε σε σχετική υποβολή ότι το κέντρο το διαχειρίζεται η εταιρεία Brack Limited και όχι ο κατηγορούμενος, προσθέτοντας ότι κακώς και λάνθαμένα αναγράφτηκε το όνομα της εν λόγω εταιρείας στο τεκμήριο 20 και όχι το εγγεγραμμένο όνομα του κέντρου και ότι με βάση των στοιχείων, των εμπειριών και τις σχετικές άδειες, επιχειρηματίας και κατά νόμο υπεύθυνος του κέντρου είναι ο κατηγορούμενος. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του και επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος κατά το στάδιο της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι το επίδικο κατάστημα, το διαχειρίζεται ο ίδιος κατά περιόδους, οι διευθυντές και συγγενείς του ως κεφαλή της εταιρείας Brack Limited. Αυτό το κέντρο ανήκει στην εταιρεία G & V Hadjidemosthenous ltd, η οποία έχει πουλήσει το ακίνητο στην εταιρεία Vemat και δεν έχει εκδοθεί ακόμα νέος τίτλος ιδιοκτησίας σε αυτήν την εταιρεία, η εταιρεία δε Brack Limited ενοικίασε από την Vemat το εν λόγω ακίνητο, καταθέτοντας προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο
8. Για τις εμπορικές δραστηριότητες, στο Φ.Π.Α. είναι εγγεγραμμένη η εταιρεία Brack Limited και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό τα τεκμήρια 30 και 35, ως επίσης κατέθεσε και το τεκμήριο 31 λέγοντας ότι η εν λόγω εταιρεία συμβλήθηκε με την Α.Η.Κ. για να ηλεκτροδοτηθεί το επίδικο κέντρο. Καταθέτοντας το τεκμήριο 32, ανέφερε ότι εκδίδεται από την εν λόγω εταιρεία απόδειξη είσπραξης σε πελάτη που θα πληρώσει, κατέθεσε επίσης τα τεκμήρια 33 και 34, αναφέροντας ότι αφορά τιμολόγιο από προμηθευτή και από τον συντηρητή του ανελκυστήρα αντίστοιχα και σύμφωνα με τα οποία φαίνεται ότι συμβλήθηκε η εν λόγω εταιρεία. Επίσης καταθέτοντας τα τεκμήρια 36 και 37 τα οποία αφορούν υγειονομικά πιστοποιητικά για το επίδικο κέντρο, ανέφερε ότι ο Νίκος Πασπαλλής απεβίωσε πριν από 5-6 μήνες και ήταν ο υπεύθυνος του υγειονομείου του δήμου Πάφου και σήμερα τον αναπληρεί ο Μάριος Δημητρίου. Επεξήγησε την διαδικασία που προηγήθηκε για να εκδοθεί άδεια από τον Κ.Ο.Τ. και τι απαιτήθηκε προς αυτόν τον σκοπό. Για να δικαιολογήσει την αναγραφή του ονόματος του ως επιχειρηματίας στα έγγραφα του Κ.Ο.Τ. ανέφερε ότι αυτό απαιτείτο κάθε φορά από τους λειτουργούς του Κ.Ο.Τ. επειδή τον γνώριζαν και για να εκδοθεί η εκάστοτε άδεια και ότι είναι εκ λάθους που δεν αναγράφηκε η εταιρεία Brack Limited. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι γνωρίζει τις κατηγορίες και εξέφρασε την απορία για την ποινική δίωξη εναντίον του, αφού ο Κ.Ο.Τ ως ανέφερε, είχε στην κατοχή του όλα τα έγγραφα που καταδεικνύουν ότι το κέντρο διαχειρίζεται από την εταιρεία Brack Limited και ότι σε προηγούμενη υπόθεση διώχθηκε η εν λόγω εταιρεία. Το τεκμήριο 2, δηλαδή το δελτίο της επιθεώρησης που έγινε στις 17/6/2009 και που διαπιστώθηκαν οι προσθηκομετατροπές, υπογράφτηκε από τον ίδιο και όχι από την εν λόγω εταιρεία, διότι τα χαρτιά πάντα είναι έτοιμα και υπογράφονται. Επίσης ανέφερε ότι ο Κ.Ο.Τ. γνωρίζει ότι την διαχείριση του κέντρου την έχει η εν λόγω εταιρεία, αλλά επειδή οι λειτουργοί θέλουν την ευκολία τους, αναγράφουν ένα όνομα πάνω στα έγγραφα. Ανέφερε επίσης ότι κακώς εκδόθηκε η άδεια στο όνομα του και ότι δεν τον ενδιέφερε σε ποιό όνομα η άδεια θα εκδίδετο, διότι τον ενδιέφερε να έχει την άδεια για να μην καταγγέλλεται από την Αστυνομία. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αναφορικά με τους Μ.Κ. 2 και 3, το Δικαστήριο χωρίς κανέναν ενδοιασμό αποδέχεται τις μαρτυρίες τους ως ορθές, αληθής και αξιόπιστες. Η μαρτυρία τους περιορίστηκε σε τυπικά θέματα, η συμπεριφορά τους μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν άψογη και η μαρτυρία τους ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Η Μ.Κ.3 μάλιστα, δεν αντεξετάστηκε καθόλου. Αυτό που απομένει ουσιαστικά να εξεταστεί από το Δικαστήριο και σε αυτό το στάδιο θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου, είναι το κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι αυτός που είναι επιχειρηματίας και υπεύθυνος εν τη εννοία του νόμου για το επίδικο κέντρο ως είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής, ή η εταιρεία Brack Ltd ως είναι η θέση της υπεράσπισης. Υπό τον πιο πάνω φακό, το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην αξιολόγηση των Μ.Κ. 1 και 4, ως επίσης και στην μαρτυρία του κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο έχει διεξέλθει με πολλή προσοχή την μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων Μ.Κ. 1 και 4, ως επίσης και την μαρτυρία του κατηγορουμένου και τα κατατιθέντα τεκμήρια και διαπίστωσα ότι έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου σοβαρές αμφιβολίες στο κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι αυτός που είναι επιχειρηματίας και υπεύθυνος εν τη εννοία του νόμου για το επίδικο κέντρο ως είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής, ή η εταιρεία Brack Ltd ως είναι η θέση της υπεράσπισης. Το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του κατηγορουμένου στην ολότητα της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, διότι διέκρινα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι κατέθετε με φυσικό και πηγαίο τρόπο τα γεγονότα, όπως αυτός τα έζησε και έδωσε την δική του ερμηνεία για την βαρύτητα των πράξεων και των παραλείψεων του. Δεν προσπάθησε να αποφύγει στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο, και δεν αρνήθηκε οιανδήποτε ανάμειξη του σε ότι αφορά το επίδικο κέντρο, προβάλοντας όμως την θέση ότι ενεργούσε ως διευθυντής της εταιρείας Brack Ltd και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα. Από την άλλη, οι Μ.Κ. 1 και 4, σε γενικές γραμμές άφησαν μεν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες στα μη αμφισβητούμενα γεγονότα, πλην όμως το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το μέρος της μαρτυρίας τους που τέθηκε για να υποστηρίξουν την θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος υπό την προσωπική του ιδιότητα είναι αυτός που είναι επιχειρηματίας και υπεύθυνος εν τη εννοία του νόμου για το επίδικο κέντρο. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στη Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Οι λόγοι που οδήγησαν το Δικαστήριο στην πιο πάνω κρίση, είναι οι πιο κάτω: Α) Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διέκρινα ότι οι Μ.Κ. 1 και 4, όταν έδιναν μαρτυρία για τα πιο πάνω αναφερόμενα αμφισβητούμενα γεγονότα και θέσεις, επιδίωκαν να εμπλέξουν τον κατηγορούμενο ότι υπό την προσωπική του ιδιότητα είχε την διαχείριση του επίδικου κέντρου, με απώτερο σκοπό την καταδίκη του, μένοντας προσκολλημένοι στο τι αναγράφονταν στα τεκμήρια που προσκόμισαν και που κατέγραφαν τον κατηγορούμενο ως επιχειρηματία του κέντρου. Β) Ο ίδιος ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, γνώριζε από το έτος 2004, ότι την διαχείριση του επίδικου κέντρου την είχε η εταιρεία Brack Ltd και αυτό αποδεικνύεται δια μέσου του τεκμηρίου
2. Σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήριο, ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού το 2004, κατηγόρησε την εν λόγω εταιρεία, τον κατηγορούμενο και τον Χρίστο Νικολάου, ότι λειτουργούσαν το επίδικο κέντρο χωρίς άδεια. Συνακόλουθα είναι λογικοί και πειστικοί οι λόγοι που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο για να δικαιολογήσει την αναγραφή του ονόματος του στα δελτία επιθεωρήσεως και στις άδειες λειτουργίας που εξέδιδε η κατηγορούσα αρχή, ως επίσης και την θέση του ότι η κατηγορούσα αρχή γνώριζε για την διαχείριση του κέντρου από την εν λόγω εταιρεία, διότι το Δικαστήριο εξετάζει εάν η κατηγορούσα αρχή ως τέτοια και όχι οι Μ.Κ. 1 και 4, γνώριζαν για την διαχείριση του κέντρου από την εν λόγω εταιρεία δια μέσου του κατηγορούμενου ως διευθυντή και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αυτό που έπραττε ουσιαστικά ο κατηγορούμενος, είναι να αποδέχεται τις υποδείξεις των λειτουργών της κατηγορούσας αρχής και να αναγράφεται το όνομα του, διότι έτσι νόμιζε ότι θα προστατέψει και να προωθήσει τα έννομα και οικονομικά του συμφέροντα ως διευθυντή της εν λόγω εταιρείας. Συνεπώς οι θέσεις και οι ισχυρισμοί των Μ.Κ. 1 και 4 ότι ο κατηγορούμενος πάντοτε δηλωνόταν ότι ήταν ο επιχειρηματίας και ο κατά νόμο υπεύθυνος του επίδικου κέντρου και ότι δεν ήθελε να αναγράφεται η εταιρεία ως υπεύθυνη, αυτοαναιρούνται δια μέσου του τεκμηρίου 28, σε συνδυασμό και με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 29 που αποδεικνύει και ενισχύει την θέση του κατηγορουμένου ότι από το 2004, την διαχείριση του επίδικου κέντρου την έχει η πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία η οποία ενοικιάζει το εν λόγω κέντρο. Γ) Ενισχυτικό στοιχείο της θέσης του κατηγορουμένου ότι την διαχείριση του κέντρου την έχει η εν λόγω εταιρεία και δημιουργώντας περαιτέρω αμφιβολίες ως προς την θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος υπό την προσωπική του ιδιότητα είναι ο κατά νόμο υπεύθυνος του επίδικου κέντρου, είναι και το γεγονός ότι, όπως αποδεικνύεται δια μέσου του τεκμηρίου 20, η πιο πάνω εταιρεία κατέβαλλε στην κατηγορούσα αρχή το ποσοστό 3% επί των εισπράξεων για το επίδικο κέντρο. Μέσα από τα έντυπα της ίδιας της κατηγορούσας αρχής, αναγράφεται το όνομα της εταιρείας Brack Ltd. Η αναγραφή του ονόματος του κατηγορουμένου και η υπογραφή του δίπλα από τις λέξεις ΄΄ επιχειρηματιας/ διευθυντής΄΄ χωρίς να διαγράφεται κάποια από τις δύο λέξεις η οποία δεν εφαρμοζόταν ή δεν ίσχυε, ενισχύει την αβεβαιότητα εάν ο κατηγορούμενος ενεργούσε προσωπικά ως επιχειρηματίας ή ως διευθυντής της εν λόγω εταιρείας. Δ) Η θέση που ανέπτυξε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ότι τα τεκμήρια που κατέθεσε ο κατηγορούμενος για να υποστηρίξει την θέση του, ήτοι τα τεκμήρια 30-34 και 36-37 δεν πρέπει να ληφθούν υπόψιν επειδή δεν συνδέονται με τον επίδικο χρόνο, δεν δύναται να ευσταθήσει διότι και η ίδια η κατηγορούσα αρχή για να υποστηρίξει και να ενισχύσει τις θέσεις της, κατέθεσε τεκμήρια τα οποία δεν συνδέονται με τον επίδικο χρόνο, ήτοι τα τεκμήρια 3, 4, 5, 7 και
3. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου, ΄΄ επιχειρηματίας΄΄ σημαίνει το πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, επ΄ ονόματι του οποίου εκδίδεται η άδεια λειτουργίας κέντρου, συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου
4. Το άρθρο 3 του πιο πάνω νόμου, προνοεί τα ακόλουθα: << 3

(1)Αι μελέται και τα σχέδια των νεοανεγειρόμενων ή διαρρυθμιζόμενων υφιστάμενων οικοδομών προς τον σκοπό χρησιμοποιήσεως αυτών ως κέντρων, καθώς και πάσαι μεταγενέστεραι τροποποιήσεις, συμπληρώσεις ή επεκτάσεις τούτων δέον να καταρτίζονται συμφώνως προς τας διατάξεις των Κανονισμών και να προσαρμόζονται προς τους δια την επιδιωκόμενην τάξιν καθοριζομένους όρους.

(2)Αι μελέται και τα σχέδια των κέντρων δέον όπως υποβάλλονται εις τον Οργανισμόν, προς θεώρισιν και έγκρισιν προ της υποβολής των εις την αρμόδιαν αρχήν δια την έκδοσιν της άδειας οικοδομής.

(3)Η παρά του Οργανισμού θεώρισις και έγκρισις των μελετών και σχεδίων δεν αποκλείει ούτε δεσμεύει την αρμόδιαν αρχήν από της ασκήσεως των αρμοδιοτήτων αυτής εις ότι αφορά την χορήγησιν ή μη άδειας οικοδομής.

(4)Ο Οργανισμός δύναται προ της εγκρίσεως των μελετών και σχεδίων να επιβάλει τας κατά την κρίσιν αυτού ενδεικνυομένας τροποποιήσεις αυτών, λαμβανομένων υπ΄ όψιν των ειδικών συνθηκών, της θέσεως, των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του γηπέδου και της περιοχής και της κατηγορίας δι΄ ην προορίζεται έκαστον κέντρον:>> Μέσα από το λεκτικό της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης, προκύπτει ότι η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας: Α) Ότι το κέντρο είναι κέντρο εν τη εννοία του νόμου Β) Ότι έγιναν τροποποιήσεις στο επίδικο κέντρο Γ) Ότι δεν υποβλήθηκαν σχέδια για τις τροποποιήσεις στο επίδικο κέντρο στην κατηγορούσα αρχή προς θεώρηση και έγκριση, πριν την υποβολή της αίτησης στην αρμόδια αρχή για έκδοση της άδειας οικοδομής. Δεν απαιτείται ασφαλώς, ως είναι η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, και η θεώρηση και έγκριση των σχεδίων, διότι μέσα από το λεκτικό της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης, αυτά πρέπει να υποβάλλονται απλά ΄΄προς΄΄ θεώρηση και έγκριση. Η θέση και το επιχείρημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι απαιτείται θεώρηση και έγκριση των σχεδίων είναι αντίθετη και προς το γράμμα και τον σκοπό του νόμου, διότι η αρμόδια αρχή δεν δεσμεύεται από την θεώρηση και έγκριση των σχεδίων από την κατηγορούσα αρχή, εξ΄ ου και χρησιμοποιείται και η λέξη ΄΄προς΄΄ στο εδάφιο 2 του άρθρου 3. Δ) Ότι ο κατηγορούμενος είναι ο επιχειρηματίας και υπεύθυνος για την διαχείριση του επίδικου κέντρου και συνακόλουθα και για την υποχρέωση υποβολής των σχεδίων τροποποίησης του επίδικου κέντρου. Μέσα από την πιο πάνω αξιολόγηση αλλά και τα γεγονότα και θέσεις οι οποίες δεν αμφισβητούνται, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε μεν τα πρώτα τρία συστατικά στοιχεία του αδικήματος, πλην όμως απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, διότι δημιουργήθηκαν εύλογες και σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου κατά πόσο ο κατηγορούμενος ήταν προσωπικά υπεύθυνος για την διαχείριση του επίδικου κέντρου, αφού όπως αποδείχτηκε την διαχείριση του επίδικου κέντρου την είχε η εταιρεία Brack Ltd, δια μέσου του κατηγορουμένου ως διευθυντή αυτής. Συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την πρώτη κατηγορία. Αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία, η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία: Α) Ότι το κέντρο είναι κέντρο εν τη εννοία του νόμου Β) Ότι έγιναν τροποποιήσεις και επεκτάσεις στο επίδικο κέντρο Γ) ότι οι τροποποιήσεις και επεκτάσεις στο επίδικο κέντρο, έγιναν κατά παράβαση των εγκριθέντων μελετών και σχεδίων του κέντρου και της γενομένης κατάταξης και εκδοθείσας άδειας λειτουργίας του. Δ) Ότι ο κατηγορούμενος είναι ο επιχειρηματίας και υπεύθυνος για την διαχείριση του επίδικου κέντρου και συνακόλουθα και για τις τροποποιήσεις και επεκτάσεις στο εν λόγω κέντρο. Μέσα από την πιο πάνω αξιολόγηση αλλά και τα γεγονότα και θέσεις οι οποίες δεν αμφισβητούνται, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε μεν τα πρώτα τρία συστατικά στοιχεία του αδικήματος, πλην όμως απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, διότι δημιουργήθηκαν εύλογες και σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου κατά πόσο ο κατηγορούμενος ήταν προσωπικά υπεύθυνος για την διαχείριση του επίδικου κέντρου, αφού όπως αποδείχτηκε την διαχείριση του επίδικου κέντρου την είχε η εταιρεία Brack Ltd, δια μέσου του κατηγορουμένου ως διευθυντή αυτής. Συνεπώς ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και από την δεύτερη κατηγορία. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και από τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο