Έπαρχος Πάφου ν. Τ Μ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΥΙΟΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12138/10, 3.10.2011

(1)(β) (στ),

(2)(α) (β) και 20

(1)(α),

(2),

(3)και 3(Α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και των Τροποποιητικών αυτού Νόμων 67/63, 6/64, 65/64, 12/69, 38/69, 13/74, 28/74, 24/78, 25/79, 80/82, 15/83, &97

(1)/92, στον Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο στον Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο 166/87 & άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας η κατηγορούμενη Νο.1 κατά η περί το 2003 και/ ή πρότερον και μέχρι σήμερα στο / στην χωριό Αναρίτα της Επαρχίας Πάφου ενώ ήταν ιδιοκτήτρια και ή/ ενοικιάστρια και/ ή διαχειρίστρια του τεμαχίου 127 του Φ/Σχ.51/39, δια των υπαλλήλων και/ ή εργοδοτουμένων και/ ή αντιπροσώπων και/ ή εκπροσώπων της, παράνομα προέβηκε σε ανέγερση οικοδομής χωρίς να εξασφαλίσει Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Πάφου. Στην δεύτερη κατηγορία, οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, επέτρεψαν την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια μέσα στο όρια της Επαρχίας Πάφου κατά παράβαση των άρθρων 3

(1)(β) (στ),

(2)(α) (β) και 20

(1)(α),

(2),

(3)και (3 Α) του Περι Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και των Τροποποιητικών αυτού Νόμων 67/63, 6/64, 65/64, 12/69, 38/69, 13/74, 28/74, 24/78, 25/79, 80/82, 15/83 &97

(1)/92, στον Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο 166/87 και στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας αυτής οι κατηγορούμενοι Νο.2 & Νο.3 κατά η περί το 2003 και/ ή πρότερον και μέχρι σήμερα ενώ ήταν Διευθυντές και/ ή διαχειριστές και/ ή κάτοχοι και /ή δικαιούχοι του τεμαχίου 127 του Φ/ Σ . 51/39 του χωριού Αναρίτα μέσα στα όρια της Επαρχίας Πάφου παράνομα ανέχθηκαν και/ ή επέτρεψαν την ανέγερση οικοδομής χωρίς να εξασφαλίσουν άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή δηλαδή τον Έπαρχο Πάφου. Στην τρίτη και τελευταία κατηγορία, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της Κατοχής και /ή χρήσης οικοδομής χωρίς Πιστοποιητικό Τελικής Εγκρίσεως της αρμόδιας αρχής δηλαδή τον Έπαρχο Πάφου κατά παράβαση των άρθρων 3

(1)(β) (στ),

(2)(α) (β) και 20

(1)(α),

(2),

(3)και (3 Α) και 10

(1)&

(2)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96 και των Τροποποιητικών αυτού Νόμων 67/63, 6/64, 65/64, 12/69, 38/69, 13/74, 28/74, 24/78, 25/79, 80/82, 15/83 & 97

(1)/92, στον Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο 166/87 και στο άρθρο 20 του Περί Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, , οι κατηγορούμενοι Νο 1, Νο2, και Νο3 κατά ή περί τα 2003 και ή πρότερον και μέχρι σήμερα στην Αναρίτα της επαρχίας Πάφου ενώ ήταν ιδιοκτήτες και ή κάτοχοι και ή διαχειριστές και ή δικαιούχοι σε εγγραφή του τεμαχίου 127 του Φ/ Σχ 51/39 του χωριού Αναρίτα κατέχουν και ή χρησιμοποιούν και ή διαχειρίζονται την οικοδομή και ή την κατοικία που ανεγέρθηκε στο πιο πάνω τεμάχιο χωρίς να εξασφαλίσουν Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης από την αρμόδια αρχή, δηλ. τον Έπαρχο Πάφου. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι οι κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν τον τρίτο κατηγορούμενο απεσύρθησαν λόγω μη επίδοσης και ως ως τούτου αυτός απαλλάχθηκε. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την έναρξης της διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι η 1η κατηγορούμενη εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια του συγκεκριμένου κτήματος του τεμαχίου 127 Φ. ΣΧ 51/39 το οποίο βρίσκεται στο χωριό Αναρίτα στην Πάφο και ότι ο 2ος κατηγορούμενος είναι ο διευθυντής της συγκεκριμένης εταιρείας. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 8 μάρτυρες κατηγορίας ενώ κατατέθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία δέκα

(10)τεκμήρια. Ως ΜΚ1 παρουσιάστηκε ο Αντρέας Χ΄΄ Κλεοβούλου ο οποίος ανάφερε ότι εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου στο γραφείο των αδειών οικοδομής. Κατά την κυρίως εξέταση ο μάρτυρας ανάφερε ότι η εταιρεία Τ&Ν Οικονόμου και Υιός ΛΤΔ δεν αποτάθηκε ποτέ με αίτηση της για την έκδοση οικοδομικής άδειας η οποία να αφορούσε το τεμάχιο 127 Φ/Σχ 51/39, αλλά ούτε και είχε προσκομιστεί στον ίδιο σε οποιοδήποτε στάδιο πολεοδομική άδεια από την εν λόγω εταιρεία. Ήταν δε η θέση του μάρτυρα ότι δεν γνωρίζει αν στο εν λόγω τεμάχιο έχει ανεγερθεί οποιαδήποτε οικοδομή. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ως ΜΚ2 παρουσιάστηκε ο Αντρέας Χ΄΄ Κλεοβούλου ο οποίος είναι υπάλληλος στο Τμήμα Ύδατων και ανάφερε ότι είναι υπεύθυνος για την άρδευση της περιοχής στην οποία ο κατηγορούμενος διατηρεί μεγάλες εκτάσεις γης, και για αυτό τον λόγο ο ίδιος τον γνωρίζει από την συνεργασία που είχε μαζί του στην εν λόγω περιοχή. Ήταν η θέση του μάρτυρα, ότι περί το 2003 είχαν εντοπίσει ότι ανεγείρεται μια οικοδομή η οποία κτιζόταν πάνω στον αγωγό του Τμήματος Υδάτων και για αυτό τον λόγο ο ίδιος ειδοποίησε το γραφείο του Επάρχου Πάφου και συγκεκριμένα τον κ. Ηλιάδη στον οποίο ανέφερε την ανέγερση της οικοδομής η οποία σύμφωνα με τον ίδιο δεν είχε περάσει από το Τμήμα του για να «μπούν»,σύμφωνα με τον ίδιο. κάποιοι όροι και να παραμείνει η οικοδομή μακριά από τους αγωγούς της υπηρεσίας του. Ήταν η θέση του ότι θυμόταν ακριβώς το σημείο που βρίσκονταν οι αγωγοί αφού ήταν στην υπηρεσία από το 1977, εντόπισε δε το σημείο και από το χωρομετρικό σχέδιο το οποίο και κατάθεσε ως τεκμήριο

1. Ο μάρτυρας επίσης ανάφερε ότι δεν γνώριζε και δεν γνωρίζει μέχρι και σήμερα ποιος ανήγειρε την σχετική οικοδομή. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ως ΜΚ3 προσήλθε ο κ. Μιχάλης Νικάνδρου ο οποίος ανέφερε ότι είναι ο Κοινοτάρχης του χωριού Αναρίτα από το
2. Τον κατηγορούμενο 2 και την Εταιρεία του Τ&Ν Οικονόμου και Υιός ΛΤΔ τους γνωρίζει γιατί έχουν μεγάλες εκτάσεις γης στο χωριό Αναρίτα στην κατοχή τους, συμπεριλαμβανομένου και του τεμάχιο με αριθμό 127, για τα οποία ο πληρώνουν την σχετική φορολογία η οποία τους επιβαλλόταν από την Κοινοτική Αρχή, Αυτός είναι και ο λόγος που ο ίδιος θεωρεί τον κατηγορούμενο 2 σαν ιδιοκτήτη του τεμαχίου μέχρι και σήμερα. Κατά την κυρίως εξέταση του ο μάρτυρας ανάφερε ότι κατά το 2003 είχε έρθει στο γραφείο του ο Επαρχιακός Επόπτης και τον πληροφόρησε ότι στο τεμάχιο127 ανεγειρόταν οικοδομή. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το τεμάχιο αυτό βρισκόταν 3 χιλιόμετρα από την οικιστική περιοχή και ότι ο ίδιος μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχε τίποτε υπόψη του. Από περαιτέρω έλεγχο που έκανε στην περιοχή διαπίστωσε ότι πράγματι ανεγειρόταν οικοδομή αλλά ήταν η θέση του ότι όταν ο ίδιος επισκέφθηκε τη συγκεκριμένη περιοχή συνάντησε μια Αγγλίδα η οποία του παρουσιάστηκε σαν η ιδιοκτήτρια της κατοικίας και ότι αυτή κτίστηκε από κάποιο Νιck. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ως ΜΚ4 παρουσιάστηκε η Έλενα Αντωνίου λειτουργός της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου. Κατά τη κυρίως εξέταση η μάρτυρας ανέφερε ότι το τεμάχιο 127 Φ/ΣΧ51/39 ανήκει στην εταιρεία Τ&Ν Οικονόμου και Υιός ΛΤΔ εντός του οποίου υπάρχει μια κατοικία με βοηθητική οικοδομή για την οποία δεν υπάρχει άδεια οικοδομής . H ίδια επισκέφθηκε πριν 5-6 μέρες το συγκεκριμένο τεμάχιο και με βάση τον φάκελο που τηρείται στον γραφείο του Επάρχου η οικοδομή αυτή ξεκίνησε να ανεγείρεται το 2003 για αυτό και η έκθεση πταίσματος έγινε από τον κ. Ηλιάδη ο οποίος σήμερα έχει αφυπηρετήσει και ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Σύμφωνα πάντα με την ίδια, η δικαστική υπόθεση δεν είχε προωθηθεί λόγω μη επίδοσης. Έγινε νέα έκθεση πταίσματος από την κ. Χριστοδούλου η οποία είναι και η νέα υπεύθυνη λειτουργός της περιοχής. Ο λόγος σύμφωνα με την ίδια που επισκέφτηκε το τεμάχιο προτού δώσει την μαρτυρία της ενώπιον του δικαστηρίου ήταν γιατί δεν είχε χειριστεί η ίδια την συγκεκριμένη υπόθεση στο παρελθόν αφού η συνάδελφος της κ. Χριστοδούλου απουσιάζει από την υπηρεσία λόγω άδειας μητρότητας. Να σημειωθεί ότι δεν έχει κατατεθεί καμιά έκθεση πταίσματος ενώπιον του Δικαστηρίου από την μάρτυρα. Κατά την αντεξέταση από τον κ. Παύλου η ίδια ανάφερε ότι όλα τα σχετικά έγγραφα που αφορούσαν την παρούσα υπόθεση διαβιβάστηκαν μέσω του Γενικού Εισαγγελέα στον αρμόδιο δικηγόρο ο οποίος θα αναλάμβανε και τον χειρισμό της υπόθεσης σύμφωνα δε με την ίδια όλα τα σχετικά έγγραφα στάλθηκαν στην κ Πουλλά την 1.9.
3. Ως Μ.Κ5 κατάθεσε ο κ. Ηλιάδης ο οποίος ανάφερε ότι ήταν λειτουργός στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και κατά το έτος 2003 ήταν υπεύθυνος για το χωριό Αναρίτα ενώ σήμερα είναι ιδιώτης δικηγόρος. Τον κατηγορούμενο και την εταιρία του δεν τους γνώριζε προσωπικά, παρά μόνο πρόσφατα γνώρισε τον κατηγορούμενο
4. Ήταν η θέση του ότι ο μόνος λόγος που γνώριζε τον κατηγορούμενο και την εταιρεία του ήταν γιατί όταν ο ίδιος εργαζόταν στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου υπήρχαν κάποιες υποθέσεις εναντίον της εταιρείας του κατηγορούμενου. Κατά την κυρίως εξέταση του μάρτυρα αυτός ανέφερε ότι κατά το έτος 2003 ενημερώθηκε από Λειτουργό του Τμήματος Υδάτων ότι στα τεμάχια του κ. Οικονόμου είχαν ανεγερθεί 2 κατοικίες χωρίς άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή και ότι αυτές ανεγέρθηκαν πάνω σε μεγάλους σωληναγωγούς του αρδευτικού έργου του Τμήματος Υδάτων. Ο ίδιος μετέβη στην περιοχή μαζί με τον Κοινοτάρχη του χωριού Αναρίτας και διαπίστωσε ότι πράγματι στα τεμάχια του κ. Οικονόμου στα τεμάχια 127 και 129 είχαν ανεγερθεί 2 κατοικίες και για αυτό ο ίδιος προχώρησε στην Έκθεση Πταίσματος με όλα τα αδικήματα τα οποία κατά την δική του άποψη είχαν διαπράξει η εταιρεία του κατηγορούμενου, ο ίδιος ως διευθυντής της εταιρίας αλλά και δύο Άγγλοι οι οποίοι ήταν σύμφωνα με τον ίδιο αυτοί που αγόρασαν το σπίτι από την εταιρία του κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του το 2003 στην περιοχή συνάντησε δύο Άγγλους οι οποίοι ήταν οι κάτοχοι της γειτονικής κατοικίας και οι οποίοι του ανέφεραν ότι το συγκεκριμένο ζευγάρι αγόρασε το εν λόγω σπίτι, το οποίο βρίσκεται εντός του τεμαχίου 127, από την εταιρία του κατηγορούμενου, αλλά εκείνη την περίοδο βρίσκονταν στο εξωτερικό. Εξέφρασε δε την σιγουριά ότι αυτός που ανέγειρε την εν λόγω κατοικία ήταν η εταιρία του κατηγορούμενου και ο ίδιος σαν διευθυντής αυτής. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε όταν ο ίδιος επισκέφθηκε τα συγκεκριμένα τεμάχια οι οικοδομές ήταν ήδη συμπληρωμένες σε αντίθεση με την θέση του κ. Παύλου ο οποίος του υπέβαλε ότι οι οικοδομές ακόμα ανεγείρονταν. Ανέφερε δε, ότι όλες τις πληροφορίες τις περισυνέλεξε ο ίδιος από τους γείτονες και από τον Κοινοτάρχη. Υπεβλήθη από τον κ Παύλου ότι κατά την επίσκεψη του στην περιοχή είδε την Αγγλίδα Josephine Bull η οποία του δήλωσε ότι η κατοικία ήταν δική της και ότι την ανήγειρε κάποιος Nick. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή αυτή και ανέφερε ότι είχε ακούσει το όνομα αυτό αλλά σίγουρα δεν το είχε ακούσει όταν ο ίδιος διερευνούσε την παρούσα υπόθεση αλλά πολύ μεταγενέστερα. Αρνήθηκε δε ότι συνάντησε σε οποιοδήποτε στάδιο την Josephine Bull. Ως ΜΚ6 κατάθεσε ο Παναγιώτης Παναγιώτου λειτουργός του τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Κατά την κυρίως εξέταση ο μάρτυρας ανέφερε ότι προσωπικά δεν γνωρίζει την εταιρεία Τ&Ν Οικονόμου ΛΤΔ και τον κατηγορούμενο 2, αλλά τους γνωρίζει απλά από τους φακέλους ως αιτητές αφού ο ίδιος είναι υπεύθυνος από το έτος 2008 μέχρι και σήμερα για το χωριό Αναρίτα. Σύμφωνα με τις εξετάσεις που είχε κάμει ο ίδιος μέχρι σήμερα δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε άδεια για το τεμάχιο 129 Φ/ΣΧ 51/
5. Για το τεμάχιο 127 ήταν η θέση του ότι δεν έχει κατατεθεί οποιαδήποτε αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας και αυτό εξάγεται από σχετική έρευνα που έγινε από τον υπεύθυνο των τεχνικών του γραφείου του. Το μόνο που ο ίδιος ανάφερε σε σχέση με το τεμάχιο 127 ήταν ότι αν ποτέ υποβληθεί αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας αυτή θα εξεταστεί και θα μελετηθεί με βάση την τις πρόνοιες για ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας και της δήλωσης πολιτικής. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ως ΜΚ7 κατέθεσε η Φαίδρα Αυγουστή υπάλληλος του Ποινικού Τμήματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η μάρτυρας αυτή κατά την κυρίως εξέταση αναφέρθηκε στην ποινική υπόθεση 2073/2009, που αφορά την εταιρεία Τ&Ν Οικονόμου Λτδ, αλλά στις λεπτομέρειες της υπόθεσης αυτής φαίνεται ότι δεν αφορά το τεμάχιο 127, που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της παρούσας υπόθεσης αλλά αφορά το τεμάχιο
6. Η μάρτυρας αυτή δεν αντεξετάστηκε. Ως Μ.Κ 8 κατέθεσε ο Νίκος Καστανιάς λειτουργός του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Κατά τη κυρίως εξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι για το συγκεκριμένο τεμάχιο 127 υπάρχει πωλητήριο έγγραφο ημ.29.7.2008 με πωλητή την εταιρία Τ&Μ Οικονόμου & Υιός Λτδ και αγοραστή τον Χριστάκη Ζήνωνος από τον Κάθηκα. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι για το συγκεκριμένο τεμάχιο δεν υπάρχει οποιοδήποτε άλλο πωλητήριο έγγραφο κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο παρά μόνο αυτό με ημερομηνία 3.7.
7. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο 2ος κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί ένορκη κατάθεση από το εδώλιο του μάρτυρα και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Κατά την κυρίως εξέταση του ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι περί τον Μάιο του 2003 και συγκεκριμένα στις 30.05.2003 υπέγραψε συμφωνία πώλησης του τεμαχίου 127 και η συμφωνία έγινε μεταξύ της εταιρίας Τ&Μ Οικονόμου & Υιός Λτδ και των κ. Josephine Bull και John Bull από την Αγγλία. Σύμφωνα με τον ίδιο η μεταβίβαση δεν έγινε ποτέ γιατί δεν είχαν εμφανιστεί οι αγοραστές για να γίνει η μεταβίβαση. Οι αγοραστές σύμφωνα με τον κατηγορούμενο εμφανίστηκαν ξανά το 2006 και τον πλησίασαν για να ακυρώσουν το προηγούμενο συμβόλαιο και να υπογράψουν νέο συμβόλαιο και έτσι υπέγραψαν εκ νέου στις 3.7.2006 νέο συμβόλαιο πώλησης του εν λόγω τεμαχίου. Τα συμβόλαια κατατέθηκαν και σημειώθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια 3 και 8 αντίστοιχα. Ήταν η θέση του ότι εντός του ακινήτου δεν υπήρχε οποιαδήποτε οικοδομή και ουδέποτε ο ίδιος είχε υπογράψει αίτηση για έκδοση οιασδήποτε άδειας οικοδομής και ακριβώς για αυτόν τον λόγο όταν του στάλθηκε η επιστολή σε σχέση με το θέμα αυτό στις 22.10.2004 από την Επαρχιακή Διοίκηση έστειλε σχετική επιστολή απάντηση στις 26.1.2005 . Ήταν η θέση του επίσης ότι μόλις ανακάλυψαν ότι εντός του τεμαχίου είχε ανεγερθεί οικοδομή πληροφόρησε τους Άγγλους αγοραστές ότι θα έπρεπε πρώτα να έχουν άδειες οικοδομής και μετά να ανεγείρουν οποιοδήποτε κτίσμα στο τεμάχιο. Αυτό τους το ανέφερε απλά για ενημερωτικούς λόγους αφού σύμφωνα με τον ίδιο δεν ήταν θέμα που αφορούσε τους ίδιους, και αυτό γιατί την κατοχή του κτήματος την παρέδωσαν με την πληρωμή του τιμήματος και ουδεμία επαφή δεν είχαν με το κτήμα από την ημέρα που αυτό πωλήθηκε στους Άγγλους αγοραστές. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι μέχρι σήμερα ο ίδιος δεν έχει την κατοχή του εν λόγω τεμαχίου αφού ο ίδιος έχει προχωρήσει στην σύναψη νέου αγοραπωλητηρίου με τον Χριστάκη Ζήνωνος το οποίο και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήριο, πράγμα βέβαια που ανέφερε και ο ΜΚ 8 στην μαρτυρία του. Κατά την αντεξέταση τέθηκαν από την κ Πουλλά σειρά ερωτήσεων σε σχέση με τα συμβόλαια τα οποία υπεγράφησαν από τους κατηγορούμενους 1 και 2. Ήταν η θέση της κ. Πουλλά ότι πουθενά στους όρους του συμβολαίου δεν αναγράφεται οποιοσδήποτε όρος ότι οι αγοραστές δεν μπορούν να ανεγείρουν οικοδομή εντός του συγκεκριμένου τεμαχίου ούτε στο συμβόλαιο του 2003 αλλά ούτε και του 2006 . Η θέση του κατηγορούμενου σε αυτές τις ερωτήσεις ήταν ότι δεν τον αφορούσε γιατί ο ίδιος δεν είχε στην κατοχή του το εν λόγω κτήμα και έτσι δεν είχε ευθύνη για τις πράξεις τρίτων προσώπων. Όσο δε για τα δύο συμβόλαια ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τα δυο συμβόλαια έγιναν με τους ίδιους ακριβώς όρους χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε διαφοροποίηση. Αρνήθηκε επανελειμμένα ότι είχε γνώση της ανέγερσης της οικοδομής και ότι αυτή κτίστηκε με τις δικές του ευλογίες και επανέλαβε ότι από το 2003, ο ίδιος, δεν είχε στην κατοχή του το εν λόγω τεμάχιο, παρόλο που τυπικά η εταιρία του είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του εν λόγω τεμαχίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα η νομική βάση που διέπει τις πρώτες δύο κατηγορίες, είναι αυτή του άρθρου 3

(1)(β) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96. Το άρθρο 3

(1)(β) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, προνοεί τα ακόλουθα: «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ...................................... χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Από το λεκτικό του άρθρου 3 συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής, όπως αυτή είναι διατυπωμένη στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης και που η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, είναι τα ακόλουθα: (α) Η ανέγερση, ή να επιτρέπει την ανέγερση οικοδομής (β) Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το νόμο (γ) Η ανέγερση της οικοδομής να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. (δ) Η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Αναφορικά με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας, η νομική βάση που εφαρμόζεται, είναι το άρθρο 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «10.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει, ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου

1. Από το λεκτικό του άρθρου 10 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή και τα οποία η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, είναι τα ακόλουθα:
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
3. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
4. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.
5. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση των μαρτύρων κατηγορίας, αμφότεροι οι μάρτυρες σε κάποια σημεία της μαρτυρίας τους, επικαλέστηκαν εξ΄ ακοής μαρτυρία για να στηρίξουν τις θέσεις τους ότι οι κατηγορούμενοι ανέγειραν ή και επέτρεψαν την ανέγερση και κατέχουν την επίδικη οικοδομή . Δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία η οποία να οδηγεί σε ασφαλή συμπέρασμα περί του ουσιώδους γεγονότος της ανέγερσης ή της ανοχής. Η κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο τα πρόσωπα που προέβηκαν στις δηλώσεις και στις διαπιστώσεις αυτές χωρίς να εξηγηθεί το γιατί. Η υπεράσπιση έχει αμφισβητήσει όσα ενοχοποιητικά στοιχεία αναφέρονται σε αυτούς. Έτσι η απουσία των προσώπων που έκαναν τις αρχικές δηλώσεις και διαπιστώσεις, στέρησε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να κρίνει το αξιόπιστο η όχι των όσων αναφέρονται σε αυτά (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τάσου Γεωργίου, Ποινική Έφεση 74/05, ημερ. 22.5.06). Ενόψει αυτού καθώς και του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης με βάση το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί στη πιο πάνω μαρτυρία, στο μέτρο που περιέχει ενοχοποιητικά για τον κατηγορούμενο στοιχεία, καμία βαρύτητα Οι ΜΚ 1, 2, 6,7 δεν αντεξετάστηκαν και καθόσον αφορά την παρούσα υπόθεση η μαρτυρία τους παραμένει αναντίλεκτη. Ήταν η θέση του ΜΚ2 ότι δυστυχώς δεν ήταν σε θέση να μας διαφωτίσει ποιος κατά τον ουσιώδη και επίδικο χρόνο ήταν αυτός που ανήγειρε την συγκεκριμένη οικοδομή στο συγκεκριμένο τεμάχιο, να σημειωθεί δε ότι για το συγκεκριμένο τεμάχιο δηλ. το τεμάχιο 127, ο ίδιος δεν φάνηκε να είχε γνώση. Ο ΜΚ3 κοινοτάρχης του χωριού Αναρίτα μου έκανε καλή εντύπωση και πραγματικά είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Άμεσος και ευθύς απαντούσε στις ερωτήσεις τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν αντιλήφθηκε την ανέγερση της οικοδομής στο τεμάχιο 127 αλλά σε μια επίσκεψη του στην εν λόγω περιοχή μια Αγγλίδα τον πλησίασε και του ανέφερε ότι η οικοδομή ήταν δική της και ότι της την έκτισε κάποιος Nick. Ο μάρτυρας αυτός δεν είχε κανένα ενδοιασμό να καταθέσει και να αναφέρει όλα τα γεγονότα που γνώριζε ή υπέπεσαν στην αντίληψη του χωρίς να σκέφτεται αν θα ζημιώσει την υπόθεση ή όχι. Η σύνδεση των κατηγορουμένων 1 και 2 με το συγκεκριμένο τεμάχιο, για τον ίδιο, ήταν μόνο το γεγονός ότι αυτοί πληρώνουν το φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας που τους επιβάλει το κοινοτικό συμβούλιο. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Η Μ.Κ. 4 ήταν επίσης τυπική μάρτυρας και ανέφερε στο Δικαστήριο και πάλι με ειλικρίνεια τις δικές της ενέργειες σε σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και

1. Ούτε αυτή η μάρτυρας ήταν σε θέση να πει στο Δικαστήριο ποιος ήταν αυτός ο οποίος ανήγειρε την συγκεκριμένη οικοδομή παρά μόνο ότι η ίδια λίγες μέρες πριν να μαρτυρήσει στο Δικαστήριο επισκέφθηκε την περιοχή και μελέτησε τον φάκελο τον οποίο άλλη συνάδελφος της ετοίμασε. Αποδέχομαι την μαρτυρία της στο σύνολο της. Ο ΜΚ5 Ηλίας Ηλιάδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Φάνηκε από τον τρόπο που έδιδε την μαρτυρία του στο Δικαστήριο ότι δεν ήθελε να πει όλη την αλήθεια. Ενώ ο κοινοτάρχης του χωριού Αναρίτα ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του στην περιοχή έμαθε ότι η οικοδομή άνηκε σε Άγγλους υπηκόους και ότι αυτή ανεγέρθη από κάποιο Nick αυτός το αρνήθηκε θέλοντας απλά και μόνο να σώσει την υπόθεση και να εμπλέξει περισσότερο τους κατηγορούμενους 1 και 2 στην διάπραξη των αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζουν. Η θέση του κ Ηλιάδη ότι είναι σίγουρος ότι η οικοδομή στο εν λόγω τεμάχιο κτίστηκε από τους κατηγορούμενους 1 και 2 παραμένει ατεκμηρίωτη αφού ο ίδιος δεν ανάφερε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του τι ενέργειες έκανε και πως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αυτοί που ανέγειραν την συγκεκριμένη οικοδομή. Δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του και την απορρίπτω. Οι υπόλοιποι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής είναι εντελώς τυπικοί, η μαρτυρία τους είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης. και δεν προσθέτουν οτιδήποτε στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο κατηγορούμενος στην μαρτυρία του από το εδώλιο του μάρτυρα μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Με ηρεμία και νηφάλια εξήγησε στο Δικαστήριο τις ενέργειες που ο ίδιος έκανε σαν διευθυντής της εταιρίας του και οι οποίες είχαν σχέση με το συγκεκριμένο επίδικο τεμάχιο
2. Ο ίδιος προχώρησε και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου σωρεία εγγράφων τα οποία επιβεβαίωναν τους ισχυρισμούς του. Αυτά αφορούσαν τα πωλητήρια έγγραφα που έγιναν από την εταιρία του και τους 2 Άγγλους Josephine και John Bull. Σταθερή ήταν η θέση του ότι δεν είχε κατοχή του εν λόγω τεμαχίου από το 2003 ημερομηνία κατά την οποία έγινε το πρώτο αγοραπωλητήριο έγγραφο που αφορούσε το τεμάχιο 127 και δεν είχε οποιαδήποτε γνώση για την ανέγερση της οικοδομής από οποιονδήποτε. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Αναφορικά με τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 2, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ως αυτά εκτέθηκαν στο κεφάλαιο υπό τον τίτλο της νομικής πτυχής. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχτεί στην μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας όπως αυτή αναλύθηκε στο κεφάλαιο της Αξιολόγησης της μαρτυρίας για να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα για να στοιχειοθετηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η ενοχή των κατηγορουμένων, ιδίως στα αμφισβητούμενα σημεία και γεγονότα όπως αυτά αποκρυσταλλώθησαν από την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας και των σχετικών υποβολών των θέσεων της υπεράσπισης προς τους εν λόγω μάρτυρες και που ήταν η ανέγερση ή να επέτρεψε την ανέγερση και τη κατοχή της οικοδομής που αναγράφεται επί του κατηγορητηρίου από τους κατηγορούμενους. Η κατηγορούσα αρχή, εν΄ όψει και της αξιολόγησης της ενώπιον μου προσκομισθείσας μαρτυρίας ως προς την αξιοπιστία και την βαρύτητα αυτής, κρίνω ότι απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδεχτή μαρτυρία, το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας, δηλαδή δεν αποδείχτηκε ότι είναι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 που ανέγειραν ή ανέχτηκαν ή επέτρεψαν την ανέγερση της εν λόγω οικοδομής που αναφέρεται στο κατηγορητήριο ή ακόμα είχαν είχαν οποιαδήποτε γνώση περί της ανέγερσης της συγκεκριμένης οικοδομής. Ως εκ τούτου ελλείψει τέτοιας μαρτυρίας οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες 1 και
3. Αναφορικά με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει το πρώτο, το τρίτο και το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ως αυτά εκτέθηκαν στο κεφάλαιο υπό τον τίτλο της νομικής πτυχής. Όμως η κατηγορούσα αρχή, εν΄ όψει και της αξιολόγησης της ενώπιον μου προσκομισθείσας μαρτυρίας ως προς την αξιοπιστία και την βαρύτητα της, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδεχτή μαρτυρία, το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, δηλαδή δεν αποδείχτηκε ότι οι κατηγορούμενοι κατέχουν και νέμονται την οικοδομή και το συγκεκριμένο τεμάχιο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Να σημειωθεί δε η θέση του κατηγορούμενου η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, συνάδει πλήρως με την θέση του ΜΚ8 Νίκου Καστανιά ο οποίος ανέφερε ότι το εν λόγω τεμάχιο σήμερα έχει επιβάρυνση και αυτή είναι το πωλητήριο συμβόλαιο που έκανε η εταιρία του κατηγορούμενου με τον κ. Χριστάκη Ζήνωνος με ημ.3.7.
4. Με βάση τα πιο πάνω δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν σήμερα την κατοχή και την νομή του συγκεκριμένου τεμαχίου. Εν όψει των ανωτέρω οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται και στην τρίτη κατηγορία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν΄ όψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σωρευτικά όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν και συνακόλουθα οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται και στις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ................ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο