Έπαρχος Πάφου ν. Γιαννάκη Αθηνοδώρου, Αρ. Υπόθεσης: 4306/11, 21/10/2011

(1)(20

(3)(3Α ) και των τροποποιήσεων του μέχρι τον Ν.32

(1)2008, του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου Ν.90/1972όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι τον Ν.11

(1)2007, του περί Αυξήσεως Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/87, του περί Κοινοτήτων Νόμου Ν. 86

(1)/1999 και των τροποποιήσεων του μέχρι το Ν. 120

(1)/2010 και του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 άρθρο 20. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος ενώ είναι κάτοχος και/ή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 30 Φ/Σχ. 45/25.Ε2 στο χωριό Κισσόνεργα της Επαρχίας Πάφου, κατά ή περί το έτος 2010 στο εν λόγω τεμάχιο, παράνομα ανέγειρε υποστατικό κατασκευασμένο από πρόχειρα υλικά, δηλαδή με μεταλλικό σκελετό, ενώ στην πρόσοψη τοποθετήθηκαν αλουμινένιες πόρτες, γυάλινα παράθυρα και ράμπα εισόδου, καθώς επίσης καλυμμένη μεταλλική πέργολα, χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως την απαραίτητη άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Στην δεύτερη κατηγορία, κατηγορείται ότι επέτρεψε την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, άρθρα 3, 10, 20, 20

(1)(20

(3)(3Α ) και των τροποποιήσεων του μέχρι τον Ν.32

(1)2008, του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου Ν.90/1972όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι τον Ν.11

(1)2007, του περί Αυξήσεως Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/87, του περί Κοινοτήτων Νόμου Ν. 86

(1)/1999 και των τροποποιήσεων του μέχρι το Ν. 120

(1)/2010 και του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 άρθρο 20. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος ενώ είναι κάτοχος και/ή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 30 Φ/Σχ 45/25.Ε2 στο χωριό Κισσόνεργα της Επαρχίας Πάφου, κατά ή περί το έτος 2010 στο εν λόγω τεμάχιο, παράνομα επέτρεψε την ανέγερση υποστατικού κατασκευασμένο από πρόχειρα υλικά, δηλαδή με μεταλλικό σκελετό, ενώ στην πρόσοψη τοποθετήθηκαν αλουμινένιες πόρτες, γυάλινα παράθυρα και ράμπα εισόδου, καθώς επίσης καλυμμένη μεταλλική πέργολα, χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως την απαραίτητη άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Στην τρίτη κατηγορία, αντιμετωπίζει την κατηγορία της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, άρθρα 3, 10, 20, 20

(1)(20

(3)(3Α ) και των τροποποιήσεων του μέχρι τον Ν.32

(1)2008, του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου Ν.90/1972όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι τον Ν.11

(1)2007, του περί Αυξήσεως Χρηματικών Ποινών Νόμου Ν.166/87, του περί Κοινοτήτων Νόμου Ν. 86

(1)/1999 και των τροποποιήσεων του μέχρι το Ν. 120

(1)/2010 και του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 άρθρο

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος ενώ είναι κάτοχος και/ή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 30 Φ/Σχ 45/25.Ε2 στο χωριό Κισσόνεργα της Επαρχίας Πάφου, κατά ή περί το έτος 2010 στο εν λόγω τεμάχιο, παράνομα κατέχει και χρησιμοποιεί ως φρουταρία υποστατικό, το οποίο έχει ανεγερθεί παράνομα, χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως το απαραίτητο πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Έπαρχο Πάφου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, δήλωσε ως παραδεχτά γεγονότα, με τα οποία συμφώνησε η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, τα πιο κάτω: 1) Ο κατηγορούμενος είναι κάτοχος/ενοικιαστής του τεμαχίου αρ. 30 Φ/Σ. 45/25.Ε
2. 2) Το εν λόγω τεμάχιο είναι τοποθετημένο στην περιοχή <<Πότιμα>>, στο χωριό Κισσόνεργα της Επαρχίας Πάφου που υπάγεται στην Επαρχιακή Διοίκηση. 3) Στο εν λόγω τεμάχιο υπάρχει υποστατικό κατασκευασμένο από πρόχειρα υλικά, δηλαδή μεταλλικό σκελετό και στην πρόσοψη του υπάρχουν τοποθετημένες αλουμινένιες πόρτες, γυάλινα παράθυρα, ράμπα εισόδου και καλυμμένη μεταλλική πέργολα. 4) Το εν λόγω υποστατικό κατασκευάστηκε από τον κατηγορούμενο. 5) Το εν λόγω υποστατικό χρησιμοποιείται ως φρουταρία. 6) Δεν υπάρχει πολεοδομική άδεια για το εν λόγω υποστατικό. 7) Δεν υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης για το εν λόγω υποστατικό. 8) Δεν υπάρχει άδεια οικοδομής για το εν λόγω υποστατικό. 9) Υπάρχει άδεια πλανοδιοπώλησης από το Κοινοτικό Συμβούλιο Κισσόνεργας. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κος Σέργης Αρέστη. Ανέφερε ότι κατέχει την θέση του βοηθού Επαρχιακού Επόπτη στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και εκτελεί καθήκοντα διοικητικού λειτουργού για τις περιοχές Κισσόνεργας, Πέγειας, Ακάμα και Λέμπας. Ετοιμάζει εκθέσεις και διαχειρίζεται τις υποθέσεις των κατοίκων των εν λόγω περιοχών όπως άδειες οικοδομών κλπ, εκπροσωπεί τον κυβερνητικό μηχανισμό σε αυτές τις περιοχές κ.α. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο, διότι του ανέθεσαν να μεταβεί στον τόπο όπου έγινε καταγγελία που αφορούσε ανέγερση υποστατικού που κατέχει ο κατηγορούμενος και αυτό έγινε μέσω σχετικής αλληλογραφίας που υπάρχουν στους φακέλους του γραφείου της Επαρχιακής Διοίκησης. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε κατά το παρελθόν κατόπιν καταγγελιών που αφορούσαν ανέγερση κάποιων υποστατικών. Η τακτική του γραφείου της Επαρχιακής Διοίκησης είναι η παρακολούθηση των Δικαστικών διαδικασιών. Τον κατηγορούμενο τον είδε επί τόπου στο υποστατικό που επισκέφθηκε κατόπιν των οδηγιών που έλαβε. Η πρώτη φορά που είδε τον κατηγορούμενο ήταν στις 19/5/2010, τον είδε δε ακόμα μια φορά. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιός ανέγειρε το εν λόγω υποστατικό διότι δεν ήταν παρών, αλλά σε επίσκεψη του κατηγορουμένου στο γραφείο του μετά την καταγγελία του κατηγορουμένου και την καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο, ο κατηγορούμενος παραπονέθηκε για το γεγονός ότι καταγγέλθηκε μόνο αυτός και όχι και άλλοι της ευρύτερης περιοχής Κισσόνεργας και ουσιαστικά ο κατηγορούμενος του παραδέχθηκε ότι το υποστατικό ανήκει στον ίδιο. Το υποστατικό το είδε πάρα πολλές φορές, διότι βρίσκεται στον δρόμο του προς την Πέγεια και λόγω του ότι η Πέγεια και η Κισσόνεργα είναι περιοχές για τις οποίες είναι υπεύθυνος και επιβλέπει, το επισκέφθηκε δε ακόμα 1-2 φορές και είναι ευδιάκριτο από τον δρόμο. Στις 19/5/2010 όταν επισκέφθηκε το επίδικο υποστατικό, τράβηξε ο ίδιος φωτογραφίες, τις τύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του και τις κατέθεσε ως τεκμήρια 1 α και 1 β. Επισκέφθηκε εκ νέου το υποστατικό με την παρέλευση κάποιων εβδομάδων και εξακολουθούσε το υποστατικό να βρίσκεται εκεί. Επισκέφθηκε επίσης και στις 10/10/2011 το εν λόγω υποστατικό και η εκεί κατάσταση έχει αλλάξει, διότι τοποθετήθηκαν δύο παράλληλα εμπορευματοκιβώτια μήκους 8-10 μέτρων, ύψους 2 - 2,5 μέτρων και πλάτους δύο μέτρων. Τα εν λόγω εμπορευματοκιβώτια βρίσκονται παράλληλα προς το έδαφος, υπάρχει βάση από μπετόν που τοποθετήθηκαν άσπρα κεραμικά, πάνω από αυτά υπήρχε μεταλλική κατασκευή, ήτοι πέργολα, πίσω από το ένα εμπορευματοκιβώτιο ανηγέρθηκε ένα υποστατικό 2χ2 μέτρα με τσιμεντόπλακες στο πλάι του υποστατικού. Το μεν πρώτο εμπορευματοκιβώτιο εφάπτεται του παραλιακού δρόμου, υπάρχουν πόρτες μεταλλικές με γυαλί, στην πίσω όψη του εμπορευματοκιβωτίου υπάρχει μία πόρτα και δύο συρόμενες πόρτες. Στο δεύτερο εμπορευματοκιβώτιο υπάρχουν δύο μεταλλικές πόρτες με γυαλί και μεταλλικές ράγες, στο πλάι του ενός εμπορευματοκιβωτίου κατασκευάστηκε ένα φουρνάκι διαστάσεων 1,5 χ 1,5 μέτρων. Ο ίδιος τράβηξε 13 φωτογραφίες στις 10/10/2011 και τις τύπωσε στις 11/10/2011 από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τις κατέθεσε ως τεκμήρια 2 α μέχρι 2 ν. Στις 19/5/2010, η βάση του υποστατικού ήταν πάνω σε τσιμεντόπλακες στις τέσσερις γωνίες του υποστατικού, όπως και στην μέση του υποστατικού. Στην μέση του υποστατικού υπήρχε και μια ράμπα μήκους 1,5 μέτρου και πλάτους 90 εκατοστών. Στην πρόσοψη υπήρχαν συρόμενες γυάλινες πόρτες ύψους 2 μέτρων και πλάτους 1,5 - 2 μέτρων, στο πλάι υπήρχε μεταλλική κατασκευή όπως και στην οροφή, υπήρχε δε επίσης και μεταλλική κατασκευή τύπου πέργολας. Δεν ήταν κτισμένο, ήταν τοποθετημένο, δεν μπορούσε να μετακινηθεί, το υποστατικό χρησιμοποιείτο για αρκετό καιρό ως φρουταρία, δεν υπήρχε άδεια οικοδομής, ούτε πιστοποιητικό έγκρισης και όταν επισκέφθηκε το υποστατικό στις 10/10/2011 διαπίστωσε ότι είναι ένα διαφορετικό υποστατικό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το ακίνητο πάνω στο οποίο είναι το υποστατικό είναι κρατική γη και το διαχειριζόταν η Συνεργατική Ποτίμων Πέγειας. Ο εν λόγω κλήρος ενοικιάστηκε στον πατέρα του κατηγορούμενου ο οποίος απεβίωσε και τώρα κάτοχος είναι ο κατηγορούμενος. Στο εν λόγω ακίνητο υπάρχουν και θερμοκήπια τα οποία δεν χρειάζονται άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η πέργολα στην οποία αναφέρθηκε, δεν είναι η ίδια κατασκευή με αυτή του θερμοκηπίου, τα οποία σήμερα θερμοκήπια είναι εντελώς ανεξάρτητα. Η πέργολα ήταν μπροστά από το θερμοκήπιο. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Κισσόνεργας δεν δίνει οδηγίες στην Επαρχιακή Διοίκηση αλλά μπορεί να την ενημερώνει για τυχόν παρανομίες, αρμόδια αρχή όμως για την λήψη Δικαστικών μέτρων είναι η Επαρχιακή Διοίκηση. Η παρούσα υπόθεση είναι η τρίτη που καταχωρείται εναντίον του κατηγορουμένου. Η πρώτη υπόθεση έφερε αριθμό 8596/2003 και η δεύτερη υπόθεση έφερε αριθμό 12348/
3. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, φαίνεται ότι είναι η τακτική του κατηγορουμένου, όταν ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον του, όπως έγινε στην δεύτερη υπόθεση και εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου, να αλλάζει την χρήση. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος στην δεύτερη υπόθεση, ισχυρίστηκε ότι κατεδάφισε το υποστατικό και στην θέση του τοποθέτησε ένα άλλο, όπως έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας επίσης ότι δεν υπάρχουν τροχοί στο επίδικο υποστατικό αφού πήγε κοντά και το είδε, αρνούμενος σχετική υποβολή ότι το επίδικο υποστατικό είναι τροχόσπιτο και ότι αυτό διαθέτει 8 τροχούς. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης του εν λόγω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή δήλωσε ότι έκλεισε την υπόθεση της. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιονδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ασχολείται με την γεωργία. Είναι ενοικιαστής και κάτοχος του κλήρου στην περιοχή <<Πότιμα>> Κισσόνεργας από το

1. Το εν λόγω τεμάχιο είναι γεμάτο από θερμοκήπια και υπάρχει ένα τροχόσπιτο για να πωλεί ορισμένα από τα φθαρτά τα οποία καλλιεργεί σε αυτό. Δεν υπάρχουν σε αυτό το τεμάχιο εμπορευματοκιβώτια, ούτε υπόστεγο μεγάλων διαστάσεων και αυτό το απέδωσε σε λάθος του Μ.Κ. 1, λέγοντας ότι ο εν λόγω μάρτυρας μετέβηκε σε λάθος ακίνητο στο οποίο υπάρχουν εκεί εμπορευματοκιβώτια τα οποία και φωτογράφησε. Το υποστατικό για το οποίο κατηγορείται, είναι ένα τροχόσπιτο και έχει συνολικά 8 τροχούς, το φωτογράφησε και κατέθεσε τις φωτογραφίες ως τεκμήριο 6 α-δ. Είναι λυόμενο, μετακινείται και κατέθεσε μια φωτογραφία, ήτοι το τεκμήριο 7, σύμφωνα με το οποίο φαίνεται ο τραβηχτήρας, όπως τον ονόμασε, μπροστά από αυτό με το οποίο μετακινείται το τροχόσπιτο. Περιέγραψε δε στο Δικαστήριο και την διαδικασία που ακολουθείται όταν το εν λόγω τροχόσπιτο μετακινείται, ως επίσης και την διαδικασία που ακολουθείται όταν γίνεται αποκοπή των φθαρτών, η πώληση τους κλπ. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, ο Μ.Κ.1 μετέβηκε σε τεμάχιο 400 μέτρα πιο μπροστά από το δικό του και δεν ήταν συνακόλουθα το τεμάχιο του που επισκέφθηκε και φωτογράφησε δια του τεκμηρίου 2 κατά την επιτόπια επιθεώρηση του. Το τεμάχιο του εφάπτεται στον κύριο δρόμο Κισσόνεργας - Coral Bay. Τα θερμοκήπια που βρίσκονται στο τεμάχιο του είναι κατασκευασμένα από σωλήνες της μίας ίντζας και ¼ και η οροφή της μίας ίντζας. Η πέργολα αποτελείται από σωλήνες της μίας ίντζας και ¼ , η οροφή της μισής ίντζας και ήταν τμήμα του θερμοκηπίου. Κατέθεσε δε προς τούτο τον σκοπό τα τεκμήρια 8 και
2. Είχε συνεργασία με την ΣΕΔΙΓΕΠ Χλώρακας, έπαιρνε τα εμπορεύματα του εκεί με το τροχόσπιτο. Περιέγραψε επίσης την άδεια πλανοδιοπώλησης που έχει από το Κοινοτικό Συμβούλιο Κισσόνεργας. Ανέφερε ότι λήφθηκαν εναντίον του δικαστικά μέτρα ακόμα δύο φορές στο παρελθόν, καταδικάστηκε, του επιβλήθηκε χρηματική ποινή αλλά δεν εκδόθηκε διάταγμα κατεδάφισης. Μετέπειτα όμως ανέφερε ότι στην πρώτη υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον του, αφορούσε περίπτωση όπου πωλούσε προϊόντα κάτω από το θερμοκήπιο του, καταδικάστηκε και εκδόθηκε διάταγμα κατεδάφισης. Την δεύτερη φορά είχε το ίδιο τροχόσπιτο και καταγγέλθηκε ότι αυτό συνίστατο οικοδομή. Ο κος Ευαγόρου είπε στον κατηγορούμενο, όταν ήρθε στο Δικαστήριο, να παραδεχθεί ότι το εν λόγω υποστατικό είναι οικοδομή, για να σταματήσουν να τον καταγγέλλουν, όπως και έπραξε. Όμως μετά από 10-11 μήνες τον κατάγγειλαν ξανά για το ίδιο θέμα. Το τροχόσπιτο το τοποθέτησε με υπόδειξη του Κοινοτικού Συμβουλίου Κισσόνεργας για να μετακινείται και να μην είναι σταθερό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν υπάρχει μεταλλική πέργολα και ότι το υποστατικό κατασκευάστηκε από τον ίδιο. Περιέγραψε εκ νέου το υποστατικό λέγοντας ότι είναι τροχόσπιτο με 8 τροχούς και ότι αυτό μετακινείται κάθε μήνα. Ανέφερε ότι στην δεύτερη υπόθεση παραδέχτηκε υπό το καθεστώς των απειλών. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι αυτές οι φωτογραφίες δείχνουν το επίδικο υποστατικό στην κατάσταση που υπήρχε πριν από δύο χρόνια. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο Μ.Κ. 1 τράβηξε τις φωτογραφίες από το αυτοκίνητο του και ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών. Περιέγραψε τα πασσαλάκια και ανέφερε ότι το επίδικο υποστατικό το στερεώνει κάτω για προστασία αλλά δεν είναι στερεωμένο, ούτε κολλημένο με το έδαφος. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι οι τροχοί στο επίδικο υποστατικό είναι καθαρά εκεί για διακοσμητικούς λόγους για να ξεγελά τις αρχές, επίσης αρνήθηκε ότι έχει δηλώσει ότι το επίδικο υποστατικό είναι εμπορευματοκιβώτιο. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 κρίνω ότι είναι ακροσφαλής, νεφελώδης και δεν έδωσε στο Δικαστήριο την πλήρη εικόνα αναφορικά με το υπό διερεύνηση υποστατικό, τα χαρακτηριστικά του και κατά πόσο το επίδικο υποστατικό αποτελεί οικοδομή εν τη εννοία του νόμου. Η συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, έδειχνε άτομο το οποίο δεν μπορούσε να αποδώσει με ατράνταχτα στοιχεία ότι το υπό διερεύνηση υποστατικό αποτελεί οικοδομή εν τη εννοία του νόμου και συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν δύναται να στηριχτεί στην μαρτυρία του για να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Προσπάθησε μάλιστα και με απώτερο σκοπό να βοηθήσει, ενισχύσει, διογκώσει και εμπλουτίσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, να παρουσιάσει μαρτυρία τόσο προφορική αλλά και γραπτή, ήτοι δια του τεκμηρίου 2, ότι ο κατηγορούμενος σε χρόνους που δεν καλύπτονται από τον ουσιώδη χρόνο όπως αυτός καταγράφεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων, άλλαξε κατασκευαστικά το υπό διερεύνηση υποστατικό, λέγοντας ότι αποτελεί τακτική ελιγμού του κατηγορούμενου για να ξεγελάσει τις αρχές. Όμως τα όσα ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας αναφορικά με ισχυριζόμενες ενέργειες του κατηγορουμένου οι οποίες δεν καλύπτονται με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων του καταχωρηθέντος κατηγορητηρίου, δεν λαμβάνονται υπόψη επειδή δεν ζητήθηκε τροποποίηση του κατηγορητηρίου για να προστεθούν οι νέες κατ' ισχυρισμό παράνομες ενέργειες του κατηγορουμένου. Ούτε βεβαίως το Δικαστήριο θα προβεί σε μια τέτοια τροποποίηση, διότι αυτό θα αποτελούσε έκδηλο επηρεασμό των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, διότι η υπερασπιστική γραμμή ακολούθησε την γραμμή της σύμφωνα με το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε. Επίσης τα όσα ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας αναφορικά με ισχυριζόμενες ενέργειες του κατηγορουμένου οι οποίες δεν καλύπτονται με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων του καταχωρηθέντος κατηγορητηρίου, ως επίσης και το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 που αποτελείται από φωτογραφίες που κατέθεσε ο εν λόγω μάρτυρας, δεν γίνονται αποδεχτά διότι όπως θα επεξηγηθεί και αναλυθεί πιο κάτω, το Δικαστήριο θα αποδεχθεί τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου ως ορθούς και αληθείς, οι οποίοι είναι στα καίρια και ουσιαστικής σημασίας γεγονότα εκ διαμέτρου αντίθετοι με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.

1. Συνακόλουθα τα όσα καταγράφονται στις φωτογραφίες- τεκμήριο 2, δεν αποτελούν υποστατικά του κατηγορουμένου, αλλά άλλου προσώπου που βρίσκονται 400 μέτρα μακριά από το επίδικο υποστατικό του κατηγορουμένου. Εξ' άλλου μέσα και από την μαρτυρία του Μ.Κ.1, προκύπτουν κενά και σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο το υποστατικό το οποίο επιθεώρησε στις 19/5/2010 είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου. Συγκεκριμένα ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το εν λόγω υποστατικό δεν ήταν κτισμένο αλλά τοποθετημένο και ήταν πάνω σε τσιμεντόπλακες στις 4 άκρες και στην μέση. Δεν υπάρχει όμως μαρτυρία ότι οι τσιμεντόπλακες είναι στερεωμένες εντός του εδάφους και με την σειρά του το υποστατικό να είναι στερεωμένο σε τσιμεντόπλακες οι οποίες να είναι στερεωμένες εντός του εδάφους. Ούτε και οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 1 οι οποίες κατατέθηκαν από τον εν λόγω μάρτυρα, μπορούν να ρίξουν φως στα πιο πάνω αναφερόμενα κρίσιμα στοιχεία, αλλά απεναντίας ενισχύουν τα κενά αλλά και τις σοβαρές αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου κατά πόσο το επίδικο υποστατικό είναι στερεωμένο με το έδαφος για να αποτελέσει οικοδομή εν τη εννοία του νόμου. Ούτε και τα πασσαλάκια που φαίνονται στο τεκμήριο 1 ρίχνουν φως για να καταδείξουν αν αυτά είναι στερεωμένα εντός του εδάφους ή όχι και αν αυτά με την σειρά τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το επίδικο υποστατικό. Τα ίδια ισχύουν και για την ράμπα εισόδου η οποία δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο με αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι έχει τα χαρακτηριστικά οικοδομής εν τη εννοία του νόμου, ούτε μπορεί να καταδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οτιδήποτε προς αυτήν την κατεύθυνση οι φωτογραφίες του τεκμηρίου
2. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας δεν έδωσε την πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο αναφορικά με την φύση του επίδικου υποστατικού και συγκεκριμένα δεν φωτογράφησε και δεν έδωσε την πλήρη εικόνα του εν λόγω υποστατικού ως αυτό ήταν στην βάση του, παρά μόνο αυτό έγινε με την μαρτυρία του κατηγορουμένου με την προφορική του μαρτυρία αλλά και με την κατάθεση των τεκμηρίων 6 και
3. Το λογικά αναμενόμενο θα ήταν ο εν λόγω μάρτυρας, βλέποντας το επίδικο υποστατικό να είναι υπερυψωμένο από το έδαφος, να πλησιάσει πιο κοντά και να δει την βάση του, πράγμα το οποίο δεν έπραξε. Αν το έπραττε θα διαπίστωνε την εικόνα του επίδικου υποστατικού όπως αυτή φαίνεται στα τεκμήρια 6 και 7, και συγκεκριμένα θα διαπίστωνε ότι το επίδικο υποστατικό είναι τοποθετημένο σε βάση η οποία με την σειρά της βρίσκεται πάνω σε τροχούς και μάλιστα θα έβλεπε και τον τραβηχτήρα όπως τον ονόμασε ο κατηγορούμενος, δηλαδή τον μηχανισμό που βοηθά στην σύνδεση του επίδικου υποστατικού με τροχοφόρο όχημα και την μετακίνηση του. Συνακόλουθα το επίδικο υποστατικού είναι μετακινήσιμο, άρα δεν αποτελεί οικοδομή εν τη εννοία του νόμου, ενισχύοντας έτσι τις αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα εάν το επίδικο υποστατικό είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα τους ισχυρισμούς και θέσεις του κατηγορουμένου. Αναφορικά με την κατασκευή που φαίνεται στο μπροστινό μέρος του επίδικου υποστατικού και συγκεκριμένα στις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1, 8 και 9, επίσης δημιουργούνται αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου κατά πόσο αυτή η κατασκευή η οποία έχει περιγραφεί ως πέργολα, είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου, αφού δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία, ούτε διαφαίνεται ξεκάθαρα από τα πιο πάνω αναφερόμενα τεκμήρια, ότι αυτή η κατασκευή βρίσκεται στερεωμένη εντός του εδάφους για να αποτελεί οικοδομή εν τη εννοία του νόμου, ενισχύοντας έτσι και την θέση του κατηγορουμένου ότι η εν λόγω κατασκευή ήταν τμήμα θερμοκηπίου, το οποίο δεν χρειάζεται άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, όπως παραδέχθηκε ούτως ή άλλως ο Μ.Κ.
4. Η θέση του κατηγορουμένου ότι η εν λόγω κατασκευή αποτελούσε τμήμα θερμοκηπίου, ενισχύεται από το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερομένων τεκμηρίων, αφού πράγματι το σχήμα αυτής είναι πανομοιότυπο με το σχήμα θερμοκηπίου όπως φαίνεται και πιο ξεκάθαρα στο τεκμήριο
5. Στον αντίποδα, η μαρτυρία του κατηγορουμένου έπεισε το Δικαστήριο ως την μόνη αληθή και αξιόπιστη και το Δικαστήριο την αποδέχεται στην ολότητα της. Η συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν πηγαία, αυθόρμητη, ακλόνητη, παρουσίασε την εκδοχή του με πληρότητα, σαφήνεια, υπευθυνότητα, έδωσε μαρτυρία με πηγαίο και αυθόρμητο τρόπο, χωρίς υπεκφυγές και υπερβολές. Η μαρτυρία του μάλιστα στηρίχτηκε σε φωτογραφίες και ιδίως μέσα από τα τεκμήρια 6 και 7, όπου διαφαίνεται ότι το επίδικο υποστατικό είναι ουσιαστικά μετακινήσιμο, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Μέσα από τα παραδεχτά γεγονότα και την μαρτυρία η οποία αξιολογήθηκε πιο πάνω ως αληθή και αξιόπιστη, αποτελούν ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου τα πιο κάτω: 1) Ο κατηγορούμενος είναι κάτοχος/ενοικιαστής του τεμαχίου αρ. 30 Φ/Σ. 45/25.Ε
6. 2) Το εν λόγω τεμάχιο είναι τοποθετημένο στην περιοχή <<Πότιμα>>, στο χωριό Κισσόνεργα της Επαρχίας Πάφου που υπάγεται στην Επαρχιακή Διοίκηση. 3) Στο εν λόγω τεμάχιο υπάρχει υποστατικό κατασκευασμένο από πρόχειρα υλικά, δηλαδή μεταλλικό σκελετό και στην πρόσοψη του υπάρχουν τοποθετημένες αλουμινένιες πόρτες, γυάλινα παράθυρα, ράμπα εισόδου και καλυμμένη μεταλλική πέργολα. 4) Το εν λόγω υποστατικό κατασκευάστηκε από τον κατηγορούμενο. 5) Το εν λόγω υποστατικό χρησιμοποιείται ως φρουταρία. 6) Δεν υπάρχει πολεοδομική άδεια για το εν λόγω υποστατικό. 7) Δεν υπάρχει πιστοποιητικό έγκρισης για το εν λόγω υποστατικό. 8) Δεν υπάρχει άδεια οικοδομής για το εν λόγω υποστατικό. 9) Υπάρχει άδεια πλανοδιοπώλησης από το Κοινοτικό Συμβούλιο Κισσόνεργας. 10) Το επίδικο υποστατικό είναι τοποθετημένο σε βάση η οποία με την σειρά του βρίσκεται πάνω σε τροχούς, καθιστώντας το μετακινήσιμο και δεν είναι στερεωμένο εντός του εδάφους και συνακόλουθα δεν αποτελεί οικοδομή εν τη εννοία του νόμου. 11) Η κατασκευή που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του επίδικου υποστατικού και που έχει περιγραφεί ως μεταλλική πέργολα, δεν είναι στερεωμένο εντός του εδάφους και συνακόλουθα δεν αποτελεί οικοδομή εν τη εννοία του νόμου και αποτελούσε τμήμα θερμοκηπίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που διέπει τις πρώτες δύο κατηγορίες, είναι αυτή του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο προνοούσε τα ακόλουθα: «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Στο εδάφιο

(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «

(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των πρώτων δύο κατηγοριών όπως είναι διατυπωμένα στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης είναι τα εξής: (α) Η ανέγερση οικοδομής ( για την πρώτη κατηγορία ). Για την δεύτερη κατηγορία πρέπει να αποδειχτεί ότι ο κατηγορούμενος επέτρεψε την ανέγερση οικοδομής. (β) Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το νόμο (γ) Η ανέγερση της οικοδομής να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. (δ) Η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R 11 αποφασίστηκε ότι κατά πόσο κατασκευή θεωρείται οικοδομή ή όχι είναι θέμα πραγματικό, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και τον τρόπο κατασκευής μεταξύ άλλων. Στην υπόθεση ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ V. ΔΗΜΟΥ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ

(2006)2 Α.Α.Δ 291 λέχθησαν τα ακόλουθα: << Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587).>> Μέσα από τα πιο πάνω αναφερόμενα παραδεχτά γεγονότα, αλλά και τα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει το πρώτο, τρίτο και τέταρτο συστατικό στοιχείο των κατηγοριών 1 και 2, αλλά απέτυχε να αποδείξει το δεύτερο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων με αξιόπιστη μαρτυρία και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, δηλαδή ότι οι κατασκευές που περιγράφονται στο κατηγορητήριο είναι οικοδομές εν τη εννοία του νόμου και συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1 και 2. Αναφορικά με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας που αντιμετωπίζουν ο κατηγορούμενος, αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που την διέπει, είναι αυτή του άρθρου 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο προνοούσε τα ακόλουθα: «10.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει, ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου

1. Από το λεκτικό του άρθρου 10 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
3. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
4. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.
5. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή. Μέσα από τα πιο πάνω αναφερόμενα παραδεχτά γεγονότα, αλλά και τα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή, απέτυχε να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το πρώτο συστατικό στοιχείο της τρίτης κατηγορίας, δηλαδή ότι οι κατασκευές που περιγράφονται στο κατηγορητήριο είναι οικοδομές εν τη εννοία του νόμου και συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και από την τρίτη κατηγορία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνακόλουθα η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το επίδικο υποστατικό είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες. Η κατηγορούσα αρχή να καταβάλει στον κατηγορούμενο τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο