Δημοκρατία ν. Δημήτρη Κάϊζερ, Αρ. Υπόθεσης: 4126/11, 24.10.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2011:16 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. Δ.Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4126/11 Δημοκρατία ν. Δημήτρη Κάϊζερ, από την Πάφο Κατηγορούμενου - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 24.10.2011 Για τη Δημοκρατία: κα Ξ. Ξενοφώντος Κατηγορούμενος παρών, γι΄ αυτόν: κ. Ηλ. Κονναρής Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αστυνομική επιχείρηση - η ανεύρεση ναρκωτικών Την 1.3.2011 η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών, κλιμάκιο Πάφου, έλαβε πληροφορία ότι σε συγκεκριμένο χωράφι με ελαιόδεντρα σε περιοχή μεταξύ των χωριών Χούλου και Φάλιας υπήρχαν κρυμμένα ναρκωτικά. Όπως, εκ των υστέρων, διαφάνηκε επρόκειτο για το τεμάχιο 897 του Φ./Σχ. XLV/16 στην τοποθεσία Μοσφιλόβουνος του χωριού Χούλου, ιδιοκτησίας κάποιας Ελένης Ευσταθίου Σάββα (βλ. κατάθεση της Ε.Ε. Σάββα, ημερομηνίας 3.3.2011 - Τεκμήριο 52, που έγινε παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της και Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακινήτου Περιουσίας με αρ. 11705 - Τεκμήριο 51). Ότι το συγκεκριμένο χωράφι είναι το τεμάχιο 897 υποδείχθηκε από τον κοινοτάρχη του χωριού Χούλου Χρίστο Μίτα (βλ. κατάθεση του Χρ. Μίτα, ημερομηνίας 3.3.2011 - Τεκμήριο 49 που έγινε παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της) που παρέδωσε στην Αστυνομία τοπογραφικό σχέδιο της ευρύτερης περιοχής (Τεκμήριο 50). Σε αυτό το τεμάχιο 897 σημειώνεται με χρώμα κίτρινο. Η πρόσβαση προς το τεμάχιο 897 επιτυγχάνεται από το δρόμο Χούλου - Φάλια. Σε κάποιο σημείο του δρόμου υπάρχει έξοδος σε χωματόδρομο που οδηγεί προς το τεμάχιο. Ο χωματόδρομος δεν φαίνεται στο τοπογραφικό σχέδιο. Τέσσερα μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν την 1.3.2011 και ώρα 14:30 στην περιοχή. Δύο, ο Αστ. 2364 Κώστας Χριστοφόρου (Μ.Κ.8) (κατάθεση ημερομηνίας 2.3.2011 - Τεκμήριο 63) και ο Αστ. 2459 Θεόδωρος Νικολάου έλαβαν θέση ώστε να ελέγχουν το χωματόδρομο ενώ οι άλλοι δύο, ο Α/Αστ. 1478 Σωκράτης Σταύρου (Μ.Κ.9) (κατάθεση ημερομηνίας 5.3.2011 - Τεκμήριο 64) και ο Αστ. 2968 Σταύρος Αντωνίου (Μ.Κ.10) (κατάθεση ημερομηνίας 2.3.2011 - Τεκμήριο 65) προχώρησαν προς το τεμάχιο όπου, κατόπιν ερευνών, εντόπισαν σε δύο σημεία θαμμένες στο έδαφος συσκευασίες που περιείχαν φυτική ύλη. Το ένα σημείο ήταν σε όχθο του χωραφιού (βλ. φωτ. 12 - 14 του Τεκμηρίου 5). Επρόκειτο για ένα πράσινο νάιλον σακούλι (Τεκμήριο 10) (βλ. φωτ. 15 και 16 του Τεκμηρίου 5) μέσα στο οποίο υπήρχε ένα μαύρο νάιλον σακούλι (Τεκμήριο 11) (βλ. φωτ. 17 του Τεκμηρίου 5). Μέσα σε αυτό υπήρχε διαφανές νάιλον σακούλι (Τεκμήριο 12) (βλ. φωτ. 18 του Τεκμηρίου 5) μέσα στο οποίο υπήρχαν δύο διαφανή νάιλον σακούλια. Ένα με την αναγραφή «Sanitas» (Τεκμήριο 13) που περιείχε ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήριο 14) και άλλο (Τεκμήριο 15) το οποίο επίσης περιείχε ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήριο 16) (βλ. φωτ. 19 - 21 του Τεκμηρίου 5). Το δεύτερο σημείο ήταν κάτω από ελαιόδεντρο (βλ. φωτ. 1 - 4 του Τεκμηρίου 5), σε απόσταση 10 μ. περίπου από το πρώτο σημείο. Επρόκειτο για ένα πράσινο νάιλον σακούλι (Τεκμήριο 17) (βλ. φωτ. 5 - 7 του Τεκμηρίου 5) μέσα στο οποίο υπήρχε ένα διαφανές νάιλον σακούλι με την αναγραφή «Sanitas» (Τεκμήριο 18) (βλ. φωτ. 8 και 9 του Τεκμηρίου 5). Μέσα σε αυτό υπήρχε διαφανές νάιλον σακούλι με την αναγραφή «Sanitas» (Τεκμήριο 19) (βλ. φωτ. 10 του Τεκμηρίου 5). Μέσα σε αυτό υπήρχαν έξι διαφανή νάιλον σακούλια με την αναγραφή «Sanitas» (Τεκμήρια 20, 22, 24, 26, 28 και 30) που περιείχαν, όλα, ξηρή φυτική ύλη (Τεκμήρια 21, 23, 25, 27, 29 και 31 αντίστοιχα) (βλ. φωτ. 11 του Τεκμηρίου 5). Οι φωτογραφίες 1 - 11 του Τεκμηρίου 5 λήφθηκαν από τον Αστ. 2482 Χρίστο Σάββα (Μ.Κ.2) (καταθέσεις ημερομηνίας 8.3.2011 και 18.7.2011 - Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα), αφότου ολοκληρώθηκε η αστυνομική επιχείρηση στο τεμάχιο. Οι Σταύρου και Αντωνίου, αφού ενημέρωσαν για την ανεύρεση των ναρκωτικών τον υπεύθυνο αξιωματικό τους και κατόπιν οδηγιών του, επανατοποθέτησαν την ξηρή φυτική ύλη με τον τρόπο που ήταν συσκευασμένη στα σημεία που ήταν θαμμένη και έθεσαν τη σκηνή υπό παρακολούθηση. Ενημέρωσαν ακόμη τους Χριστοφόρου και Νικολάου για τα ευρήματα τους και τους ζήτησαν να λάβουν θέση ώστε να παρακολουθούν τον κύριο δρόμο και το χωματόδρομο που οδηγούσε προς το τεμάχιο. Περί ώρα 16:45 της ιδίας ημέρας ο Αντωνίου ειδοποιήθηκε μέσω ασυρμάτου από το Χριστοφόρου ότι συγκεκριμένο πρόσωπο είχε αποβιβαστεί από αυτοκίνητο και προσέγγιζε το χώρο και μετά από λίγα λεπτά οι Σταύρου και Αντωνίου είδαν τον Ραφαήλ Μαρκίτση, τον οποίο γνώριζαν, να κρατά μια γεωργική τσάπα (Τεκμήριο 32), να κινείται στο χωματόδρομο και να προσεγγίζει το μέρος όπου αυτοί βρίσκονταν. Ο Μαρκίτσης κατευθύνθηκε στο προαναφερθέν σημείο κάτω από το ελαιόδεντρο, έσκαψε και ξέθαψε τη συσκευασία, πήρε τρία από τα έξι σακούλια που περιείχαν φυτική ύλη, επανατοποθέτησε τα υπόλοιπα στη συσκευασία και τα έθαψε και κατευθύνθηκε για να αναχωρήσει από το χώρο. Ανακόπηκε τότε από τον Σταύρου που κινήθηκε προς το μέρος του φωνάζοντας «Αστυνομία σταμάτα» Ο Μαρκίτσης σταμάτησε και άφησε στο έδαφος τη γεωργική τσάπα που κρατούσε (βλ. φωτ. 22 - 24 του Τεκμηρίου 5). Επενέβηκε και ο Αντωνίου που ακινητοποίησε και ερεύνησε το Μαρκίτση παραλαμβάνοντας τα τρία σακούλια με την ξηρή φυτική ύλη που κρατούσε. Του τα υπέδειξε και τον πληροφόρησε ότι ήταν κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται. Του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο Μαρκίτσης απάντησε: «εν ούλλα δικά μου». Ακολούθως τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο Μαρκίτσης δεν έδωσε καμιά απάντηση. Έγινε παραδεκτό από πλευράς υπεράσπισης, και εγκρίθηκε, πως η ξηρή φυτική ύλη που βρισκόταν σε όλες τις συσκευασίες που ήταν θαμμένες στο χωράφι και που ανακάλυψε η αστυνομία, τόσο αυτές που παραλήφθηκαν από το Μαρκίτση όσο και αυτές που παραλήφθηκαν από τα δύο σημεία στο έδαφος, ήταν ναρκωτικά Τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα κάνναβη. Πρέπει ωστόσο να ακολουθήσουμε την αλυσίδα κατοχής των οκτώ ποσοτήτων για να διαπιστώσουμε κατά πόσο οι ποσότητες που η χημικός Μαρία Αυξεντίου ζύγισε και που συμποσούνταν σε 518,03 γρ. ήταν οι ίδιες και αυτές οι οποίες παραλήφθηκαν από την αστυνομία στη σκηνή. Μόνο έτσι αποδεικνύεται το πραγματικό βάρος των ναρκωτικών. Ο Αστ. 2276 Κυριάκος Μιχαήλ (Μ.Κ.3) (καταθέσεις ημερομηνίας 9.3.2011, 23.3.2011 και 24.3.2011 - Τεκμήρια 6, 7 και 8 αντίστοιχα) είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου παρέλαβε η ώρα 20:20 της 1.3.2011 από τον Αντωνίου τα Τεκμήρια που ο τελευταίος είχε παραλάβει στη σκηνή. Μεταξύ των οποίων τα διάφορα νάιλον σακούλια που αποτελούσαν τις συσκευασίες της ξηρής φυτικής ύλης (Τεκμήρια 10 - 13, 15, 17 - 20, 22, 24, 26, 28 και 30) και τις οκτώ ποσότητες της φυτικής ύλης (Τεκμήρια 14, 16, 21, 23, 25, 27, 29 και 31). Κατά το στάδιο τούτο η φυτική ύλη ήταν στα σακούλια όπως ανευρέθηκαν από την αστυνομία και περιγράφεται πιο πάνω. Ο Μιχαήλ συσκεύασε τα Τεκμήρια σε χακί φακέλους και τα σφράγισε, υπογράφοντας τις σφραγίσεις ο ίδιος και ο Μαρκίτσης, που μέχρι τότε ήταν ο μόνος συλληφθείς ύποπτος για την υπόθεση. Έκθεση εξέτασης του Γενικού Χημείου ημερομηνίας 9.3.2011 (Τεκμήριο 62) κατατέθηκε εκ συμφώνου και δηλώθηκε ότι το περιεχόμενο της ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Έγινε παραδεκτό πως οι οκτώ σφραγισμένοι καφέ φάκελοι που περιγράφονται στην έκθεση, είναι τα Τεκμήρια 13 και 14, 15 και 16, 20 και 21, 22 και 23, 24 και 25, 26 και 27, 28 και 29 και 30 και
- Προκύπτει, όπως πιο κάτω θα δούμε, πως τα Τεκμήρια αυτά είχε την 2.3.2011 αποξενωθεί ο Μιχαήλ διαθέτοντας τα για εξετάσεις στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου - Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής όπου τα μετέφερε ο ίδιος. Ο Μιχαήλ τα ανέκτησε την 4.3.2011 παραλαμβάνοντας τα από τον δρ. Μάριο Καριόλου. Αναφέρεται πιο κάτω πώς έγινε η διακίνηση αυτή και καταδεικνύεται πως η φυτική ύλη επιστράφηκε στο Μιχαήλ άθικτη όπως την είχε παραδώσει. Την ίδια μέρα ο Μιχαήλ τα μετέφερε στο Γενικό Χημείο. Όπως έγινε παραδεκτό στις 4.3.2011 η Μαρία Ευσταθίου, χημικός στο Εργαστήριο Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας, παρέλαβε από το Μιχαήλ τα Τεκμήρια. Αποδεικνύεται και δεν αμφισβητήθηκε πως ό,τι η χημικός εξέτασε και ζύγισε ήταν τη ξηρή φυτική ύλη που η αστυνομία περισυνέλεξε από τη σκηνή. Κάθε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης ήταν σε νάιλον σακούλι μέσα σε καφέ φάκελο. Για να μπορέσει η χημικός να προβεί στις αναγκαίες εξετάσεις άδειασε το κάθε σακούλι και αφού αποπεράτωσε την εργασία της την κάθε ποσότητα φυτικής ύλης τοποθέτησε σε ξεχωριστό σακούλι που προμήθευσε η ίδια. Έτσι, για παράδειγμα, το σακούλι Τεκμήριο 13 που περιείχε φυτική ύλη είναι σήμερα άδειο και η φυτική ύλη που περιείχε είναι συσκευασμένη σε σακούλι του Γενικού Χημείου και συνιστά το Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων που είναι παραδεκτά, η κάθε ποσότητα ζυγίστηκε και το βάρος της καταγράφεται στην έκθεση εξέτασης. Αθροίσαμε τις οκτώ ποσότητες και καταλήγουμε στο συνολικό βάρος των 518,03 γρ. που είναι η ποσότητα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Έγινε παραδεκτό πως την 9.3.2011 η Μ. Ευσταθίου παρέδωσε τα Τεκμήρια πίσω στο Μιχαήλ. Έχει αποδειχθεί ότι η ξηρή φυτική ύλη που η αστυνομία ανηύρε στο τεμάχιο 897 ήταν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β΄, δηλαδή κάνναβη βάρους 518,03 γρ. Η σύνδεση του κατηγορούμενου Τον Μαρκίτση στο χώρο είχε πάρει ο κατηγορούμενος. Ο Χριστοφόρου, που μαζί με το Νικολάου έλεγχαν το δρόμο και το χωματόδρομο, είδε, περί ώρα 16:45, το αυτοκίνητο με αρ. εγγρ. ΑΑΜ 635 να προσεγγίζει το χωματόδρομο. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος τον οποίο ο Χριστοφόρου γνώριζε προσωπικά. Συνοδηγός ήταν ο Μαρκίτσης τον οποίο ο Χριστοφόρου επίσης γνώριζε. Το αυτοκίνητο στάθμευσε στην αριστερή πλευρά του δρόμου, σύμφωνα με την πορεία που είχε προς τη Φάλια. Ο Μαρκίτσης αποβιβάστηκε, πήρε από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου μια γεωργική τσάπα και κινήθηκε προς το χωματόδρομο. Ακολούθως το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του με κατεύθυνση προς τη Φάλια. Στη συνέχεια ο Χριστοφόρου αφού ενημερώθηκε από τον Αντωνίου για τη σύλληψη του Μαρκίτση παρέμεινε μαζί με το Νικολάου στο χώρο αναμένοντας πιθανή επιστροφή του κατηγορούμενου. Περί ώρα 17:00, αναφέρει, είδε το ίδιο αυτοκίνητο με οδηγό και πάλι τον κατηγορούμενο να προσεγγίζει ερχόμενο από τη Φάλια. Τον αντιλήφθηκε να ελαττώνει ταχύτητα αλλά να συνεχίζει την πορεία του χωρίς να σταματήσει. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία των τριών αστυνομικών που έλαβαν μέρος στην αστυνομική επιχείρηση αναφορικά με το σύνολο των περιστάσεων που διαδραματίστηκαν στο χώρο του χωραφιού, στο χωματόδρομο και στο δρόμο Χούλου - Φάλιας. Υποβλήθηκαν, κατά την αντεξέτασή τους, διευκρινιστικές ερωτήσεις χωρίς να αμφισβητηθεί οιαδήποτε επί μέρους περιγραφή των μαρτύρων. Βρίσκουμε ότι τα γεγονότα στο χώρο επεσυνέβησαν με τον τρόπο που περιγράφηκαν από τους τρεις αστυνομικούς. Η κατάθεση Μαρκίτση ημερομηνίας 3.3.2011 Παρουσιάστηκε κατάθεση του Μαρκίτση ημερομηνίας 3.3.2011 (Τεκμήριο 59) η οποία εμπλέκει τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1 - 4, παρουσιάζοντας τον ως τον πρωτεργάτη. Με την κατάθεση κατονομάζεται ο κατηγορούμενος ως το πρόσωπο που διαχειριζόταν τα ναρκωτικά τα οποία περισυνέλεξε η αστυνομία. Ο κατηγορούμενος κάποιες μέρες προηγουμένως οδήγησε τον Μαρκίτση σε υπαίθριο χώρο που ο τελευταίος δεν γνώριζε, όπου μαζί ξέθαψαν ένα μαύρο σακούλι μέσα στο οποίο βρίσκονταν τα ναρκωτικά. Από το σημείο εκείνο μετακινήθηκαν οδικά και έφθασαν στο χωράφι όπου ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά τα οποία επανασυσκεύασαν και έθαψαν στους χώρους όπου τα ανακάλυψε η αστυνομία. Αναφορικά με τα γεγονότα της 1.3.2011 ότι αναφέρεται στην κατάθεση ήταν πως ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον Μαρκίτση και του ζήτησε να βρεθούν για δουλειά. Συναντήθηκαν και με το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου κινήθηκαν προς το χωράφι όπου βρίσκονταν τα ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος έδωσε οδηγίες στο Μαρκίτση πως θα ενεργούσε, δηλαδή ο κατηγορούμενος θα τον άφηνε στο δρόμο, όπου θα παρέμενε για να προσέχει, και ο Μαρκίτσης θα πήγαινε να ξεθάψει τα ναρκωτικά και να πάρει τρία σακούλια. Αναφέρεται πως η γεωργική τσάπα που χρησιμοποιήθηκε βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Ποιός αγόρασε τα σακούλια που χρησιμοποιήθηκαν Με την κατάθεση του Μαρκίτση της 3.3.2011 (Τεκμήριο 59) συνδέονται μερικά από τα νάιλον σακούλια μέσα στα οποία ήταν συσκευασμένη η ξηρή φυτική ύλη με νάιλον σακούλια τα οποία ο κατηγορούμενος είχε αγοράσει. Αναφέρεται πως η ζύγιση και διαμοιρασμός της ξηρής φυτικής ύλης σε έξι μέρη και η συσκευασία και η τοποθέτηση τους στο έδαφος κάτω από το ελαιόδεντρο, όπως ανευρέθηκαν από την Αστυνομία, έγιναν από τον κατηγορούμενο, με τη δική του συνδρομή, το Σαββάτο πριν από τη σύλληψη του. Αναφέρεται ακόμα πως καθ΄ οδό προς την περιοχή είχαν σταματήσει στο σουπερμάρκετ London στη Μεσόγη. Αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι κατέβηκε και ψώνισε δύο κουτιά σακούλια «Sanitas», ένα μεγάλο και ένα μικρό, και ένα ρολό μεγάλα πράσινα σακούλια των σκουπιδιών. Σύμφωνα με την κατάθεση, το κανναούρι, όπως περιγράφεται η ξηρή φυτική ύλη, βρισκόταν θαμμένο μέσα σε ένα μαύρο σακούλι των σκουπιδιών σε ένα χωράφι στην περιοχή του χωριού Χούλου. Ο κατηγορούμενος το ξέθαψε χρησιμοποιώντας γεωργική τσάπα. Μέσα σε αυτό υπήρχε ένα νάιλον διαφανές σακούλι που είχε μέσα δύο άλλα αεροστεγή σακούλια που περιείχαν κανναούρι. Ο κατηγορούμενος πήρε τα αεροστεγή σακούλια με το κανναούρι και με το αυτοκίνητο του μαζί και με το Μαρκίτση μετέβηκαν σε άλλο χωράφι στην περιοχή. Εκεί, σύμφωνα με την περιγραφή, από το ένα αεροστεγές σακούλι ο κατηγορούμενος ζύγιζε το κανναούρι σε «άουτζες», το οποίο ο Μαρκίτσης έβαζε μέσα στα μικρά σακούλια «Sanitas». Ο κατηγορούμενος ζύγισε έξι «άουτζες». Με οδηγίες του κατηγορούμενου τα έξι μικρά σακούλια «Sanitas» τοποθετήθηκαν από τον Μαρκίτση μέσα σε ένα μεγαλύτερο σακούλι «Sanitas» και σε ακόμα ένα σακούλι «Sanitas» για σκοπούς προστασίας από την υγρασία. Αυτό το τοποθέτησε ο Μαρκίτσης μέσα σε ένα μεγάλο πράσινο σακούλι. Από την ποσότητα που ο κατηγορούμενος ζύγιζε περίσσεψαν περίπου 100 γρ. που ο κατηγορούμενος έβαλε σε ένα άλλο σακούλι «Sanitas». Αυτό μαζί με το αεροστεγές σακούλι που δεν είχε ανοιχθεί, τα έβαλε μέσα σε ένα μαύρο σακούλι και αυτό μέσα σε ένα πράσινο. Φαίνεται να χρησιμοποιήθηκαν τεσσάρων ειδών νάιλον σακούλια, δηλαδή δύο μεγέθη διαφανή σακούλια «Sanitas» και μεγάλα πράσινα σακούλια, που όπως αναφέρεται στην κατάθεσή, είχαν αγοραστεί από τον κατηγορούμενο και ένα μαύρο σακούλι, προφανώς αυτό στο οποίο βρισκόταν προηγουμένως η ξηρή φυτική ύλη. Η Αστυνομία διερεύνησε το ζήτημα αναφορικά με την αγορά των σακουλιών. Ο Μιχαήλ επισκέφθηκε το κατάστημα με την ονομασία London, που βρίσκεται στη λεωφόρο Μεσόγης,όπου συνάντησε τον ιδιοκτήτη του για να διαπιστώσει πως στο κατάστημα δεν πωλούνταν σακούλια «Sanitas». Έτσι ο Μαρκίτσης οδηγήθηκε στη λεωφόρο Μεσόγης για να υποδείξει το κατάστημα από το οποίο, κατά τη θέση του, ο κατηγορούμενος είχε αγοράσει τα σακούλια. Ο Μαρκίτσης υπέδειξε άλλο κατάστημα με την ονομασία Ε & S αναφέροντας στο Σάββα που τον συνόδευε πως είχε κάμει λάθος στην κατάθεσή του. Ο διευθυντής του καταστήματος E & S Γιώργος Θεοδοσίου (Μ.Κ.5) (κατάθεση ημερομηνίας 8.3.2011 - Τεκμήριο 56) έχοντας προβεί σε έλεγχο για την περίοδο από 7.2.2011 - 1.3.2011 διαπίστωσε ότι στις 23.2.2011 η ώρα 09:01 σε ταμειακή μηχανή του καταστήματος είχαν χρεωθεί τρεις συσκευασίες «SANITAS ZIPPER BAG». Από την απόδειξη του ταμείου (Τεκμήριο 36) καταδεικνύετο πως ο αγοραστής δεν είχε αγοράσει οιοδήποτε άλλο προϊόν. Δεν επρόκειτο για τρία πανομοιότυπα προϊόντα γιατί, όπως ο Θεοδοσίου ανέφερε, το ένα είχε τιμή €2,08 ενώ τα άλλα δύο την ίδια τιμή €1,
- Περαιτέρω, το γεγονός πως τα δύο προϊόντα είχαν την ίδια τιμή, δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στο ότι ήταν δύο αντικείμενα του ίδιου ακριβώς είδους. Ανάφερε ο Θεοδοσίου πως η τιμή δεν σχετίζεται πάντα με το μέγεθος του σακουλιού γιατί μπορεί ένα κουτί να περιέχει μεγαλύτερα σακούλια αλλά λιγότερα σε αριθμό. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε η συγκεκριμένη αγορά από το κατάστημα E & S να αφορά τα σακούλια που ανευρέθηκαν από την Αστυνομία. Η λογική υπαγορεύει πως, αν όχι σπάνιο, είναι ασύνηθες ένας πελάτης να αγοράζει τρεις συσκευασίες σακουλιών και μόνο. Το γεγονός πως η αγορά έγινε στις 23.2.2011, ενώ ο Μαρκίτσης προσδιόρισε πως επρόκειτο για το προηγούμενο Σάββατο που ήταν 26.2.2011, δεν αποκλείει τη σύνδεση. Γεγονός, όμως είναι, πως ούτε ο διευθυντής του καταστήματος ούτε η Ζλάτκα Κονιώτη (κατάθεση ημερομηνίας 8.3.2011 - Τεκμήριο 53), που ήταν η ταμίας που διεκπεραίωσε την πώληση, μπορούσαν να θυμούνται ποιος ήταν ο πελάτης - αγοραστής. Έτσι, παρά το ότι η περιγραφή της συσκευασίας της ξηρής φυτικής ύλης ταιριάζει και μπορεί να συνδέεται με την αγορά των τριών ειδών σακουλιών που περιγράφονται στην κατάθεση, ο κατηγορούμενος δεν έχει συνδεθεί με την αγορά των σακουλιών. Το αυτοκίνητο ΑΑΜ 635, που είχε θεαθεί στη σκηνή να οδηγείται από τον κατηγορούμενο, εντοπίστηκε σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο πίσω από την κατοικία του πατέρα του κατηγορούμενου Ηρόδοτου Κάïζερ. Σφραγίστηκε από τον Χριστοφόρου και φωτογραφήθηκε από το Σάββα (βλ. φωτ. 25 - 36 του Τεκμηρίου 5). Το αυτοκίνητο μεταφέρθηκε σφραγισμένο σε υπαίθριο χώρο στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου με το ρυμουλκό του Γιώργου Μαυρόσπυρου (Μ.Κ.4) (κατάθεση ημερομηνίας 5.3.2011 - Τεκμήριο 55) όπου φωτογραφήθηκε σφραγισμένο και αφού αποσφραγίστηκε από τον Α/Αστ. 1825 Ανδρέα Χριστοφίδη (Μ.Κ.1) (κατάθεση ημερομηνίας 9.3.2011 - Τεκμήριο 1). Βιβλιάριο με σχετικές φωτογραφίες κατατέθηκε (Τεκμήριο 2). Το αυτοκίνητο είναι μάρκας NISSAN μοντέλο PATROL. Στο πίσω μέρος του, που είναι μέρος της καμπίνας, υπήρχε ένα ρολό πράσινων νάιλον σακουλιών (βλ. φωτ. 10 - 12 του Τεκμηρίου 2) που περισυνέλεξε ο Μιχαήλ (Τεκμήριο 35). Εξετάσεις σε επίπεδο DNΑ Την 23.3.2011 λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης (Τεκμήριο 43), παρειακά επιχρίσματα (Τεκμήριο 39) για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων. Λήφθηκαν επίσης και από τον πατέρα του (Τεκμήριο 38). Τέτοια είχαν ληφθεί και από τον Μαρκίτση την 1.3.2011 (Τεκμήριο 33). Αυτά του κατηγορούμενου και του Μαρκίτση λήφθηκαν από τον Μιχαήλ και του πατέρα του από τον Γεωργίου που τα παρέδωσε στο Μιχαήλ. Ο δρ. Μάριος Καριόλου (Μ.Κ.7) είναι διευθυντής του εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΕΔΙΓ). Έγινε παραδεκτό από πλευράς Υπεράσπισης και εγκρίθηκε ότι ο Καριόλου είναι ειδικός επί του θέματος για το οποίο έδωσε μαρτυρία. Ενώπιον του Καριόλου τέθηκαν Τεκμήρια της υπόθεσης με σκοπό να γίνει προσπάθεια απομόνωσης γενετικού υλικού από βιολογικές ουσίες που τυχόν να υπήρχαν πάνω στα Τεκμήρια και να γίνουν επιστημονικές αναλύσεις στο επίπεδο του DNA. Ο Μιχαήλ την 2.3.2011 χρησιμοποιώντας το Αστ. Έντυπο 161, Αρ. Αναφ. ΥΠΕΓΕ 1146/2011 (Τεκμήριο 46) παρέδωσε τα Τεκμήρια που περισυλλέχθηκαν από τη σκηνή (Τεκμήρια 10 - 13, 15, 17 - 20, 22, 24, 26, 28, 30 και 32) και τα παρειακά επιχρίσματα του Μαρκίτση (Τεκμήριο 33), όλα σφραγισμένα, σε κάποια Μαριλένα Χ"Βασιλείου του επιστημονικού προσωπικού του ΕΔΙΓ. Η τελευταία τα παρέδωσε σφραγισμένα αυθημερόν στον Καριόλου. Ο Μιχαήλ την 4.3.2011 χρησιμοποιώντας το Αστ. Έντυπο 161, Αρ. Αναφ. ΥΠΕΓΕ 1216/2011 (Τεκμήριο 47) παρέδωσε το ρολό των πράσινων σακουλιών που ανευρέθηκε στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 35), σφραγισμένο, σε κάποιο Παύλο Πολυκάρπου του επιστημονικού προσωπικού του ΕΔΙΓ. Ο τελευταίος το παρέδωσε αυθημερόν σφραγισμένο στον Καριόλου. Ο Μιχαήλ στις 24.3.2011 παρέδωσε σφραγισμένα στον Αστ. 1886 Α. Ιωακείμ τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου και του Ηρόδοτου Κάϊζερ (Τεκμήρια 37 και 38). Ο Ιωακείμ αυθημερόν, χρησιμοποιώντας το Αστ. Έντυπο 161, Αρ. Αναφ. ΥΠΕΓΕ 1707/2011 (Τεκμήριο 48), τα παρέδωσε σφραγισμένα στον προαναφερθέντα Παύλο Πολυκάρπου, που τα παρέδωσε αυθημερόν σφραγισμένα στον Καριόλου. Ο Καριόλου διεξήγαγε επιστημονικές εξετάσεις. Η μεθοδολογία και τα αποτελέσματά του καταγράφονται στην Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης 1146-2011 (Τεκμήριο 54) που ετοίμασε. Σε πλείστα από τα Τεκμήρια η ποσότητα ανθρώπινου γενετικού υλικού ήταν μηδαμινή προς μηδέν και δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις στο μοριακό επίπεδο. Στα Τεκμήρια 26, 28 και 30, που ήταν τα τρία σακούλια που κρατούσε ο Μαρκίτσης κατά τη σύλληψη του, απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού που προερχόταν από τουλάχιστον δύο άτομα. Ό,τι το ένα από τα δύο άτομα που συνεισέφεραν γενετικό υλικό ήταν ο Μαρκίτσης ήταν συντριπτικά το πιο πιθανό. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι στα τρία Τεκμήρια υπήρχε γενετικό υλικό του Μαρκίτση, κάτι αναμενόμενο αφού ο Μαρκίτσης συνελήφθηκε να έχει στην κατοχή του τα τρία σακούλια. Στο Τεκμήριο 35 που είναι το ρολό με τα πράσινα σακούλια που ανευρέθηκε στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού στο οποίο εντοπίστηκαν και ορισμένα αλλήλια που παρατηρούνται στο γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Εξήγησε ο Καριόλου πως αλλήλια είναι η ονομασία που δίδουν οι γενετιστές για κάποια γενετικά χαρακτηριστικά τα οποία κληρονομούνται από τους γονείς στα παιδιά τους. Από τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου το γενετικό του προφίλ αποκωδικοποιήθηκε σε 27 αλλήλια και στο μεικτό γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το Τεκμήριο 35 ανιχνεύθηκαν 11 από τα 27 αλλήλια. Ερωτά και απαντά ο Καριόλου: «Αυτό καταδεικνύει το συγκεκριμένο πρόσωπο ότι είναι ο δότης αυτού του γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο μεικτό γενετικό υλικό; Δυστυχώς δεν μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα ότι ναι είναι ή ότι δεν είναι. Απλώς εδώ έχω καταγράψει την παρατήρηση όπως έχει γίνει σε σχέση με τα αλλήλια που είχα μπροστά μου.». Αναφορικά με το κατά πόσο είναι δυνατό ένα πρόσωπο να έρθει σε επαφή με κάποιο αντικείμενο χωρίς να αφήσει γενετικό υλικό σε αυτό, ο Καριόλου απάντησε θετικά. Εξήγησε κατά τρόπο πειστικό κατατοπίζοντας πλήρως για τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες τούτο είναι δυνατό. Ο Καριόλου μας έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του στην ολότητητά της. Καμιά του θέση δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Τα επιστημονικά ευρήματα του Καριόλου καθορίζουν τα σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα στα οποία μπορούμε να προβούμε. Το γενικό συμπέρασμα είναι πως το γεγονός ότι δεν ανευρίσκεται γενετικό υλικό κάποιου προσώπου σε κάποιο αντικείμενο, δεν αποκλείει το συγκεκριμένο πρόσωπο να έχει αγγίξει το συγκεκριμένο αντικείμενο. Συνεπώς ότι δεν ανευρίσκεται γενετικό υλικό κάποιου προσώπου σε κάποιο αντικείμενο, δεν αντιμάχεται μαρτυρίας ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο άγγιξε το συγκεκριμένο αντικείμενο. Από την άλλη, αναμφίβολα, δεν ενισχύει τυχόν μαρτυρία ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο άγγιξε το συγκεκριμένο αντικείμενο. Σε σχέση με το Τεκμήριο 35 δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ο κατηγορούμενος να είναι δότης συνεισφορέας στο μεικτό γενετικό υλικό που ανιχνεύθηκε. Όμως ούτε μπορούμε να καταλήξουμε σε εύρημα ότι είναι. Ο κατηγορούμενος μπορεί και να πήρε στα χέρια του το Τεκμήριο 35 μπορεί και όχι. Ουσιαστικά η κατάληξη μας σε σχέση με το Τεκμήριο 35 δεν μπορεί να διαφέρει από την κατάληξη μας αναφορικά με τα υπόλοιπα Τεκμήρια που εξετάστηκαν. Δεν υπάρχει επιστημονική, σε επίπεδο DNA, σύνδεση του κατηγορούμενου με οποιοδήποτε από τα τεκμήρια. Το ρολό με τα πράσινα σακούλια Το ρολό με τα πράσινα σακούλια (Τεκμήριο 35) δεν ανευρέθηκε στη σκηνή. Ακόμα και η ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορούμενου σε αυτό δεν θα πρόσθετε και πολλά. Το ρολό βρέθηκε στο δικό του αυτοκίνητο και το γεγονός τον συνδέει με το ρολό. Το ζήτημα είναι κατά πόσο το ρολό συνδέεται με τις συσκευασίες των ναρκωτικών. Τα δύο πράσινα σακούλια μέσα στα οποία ήταν συσκευασμένα τα ναρκωτικά ομοιάζουν με αυτά του ρολού. Δεν εξετάστηκε, αν υπήρχαν προς τούτο τα μέσα, κατά πόσο τα δύο πράσινα σακούλια προέρχονταν από το συγκεκριμένο ρολό. Το αντικείμενο δεν είναι μοναδικό ή σπάνιο. Όπως έχει αναφερθεί, πωλείται ευρέως στα καταστήματα. Δεν έχουμε θετική μαρτυρία σύνδεσης του Τεκμηρίου 35 με τα δύο πράσινα σακούλια που ήταν μέσα συσκευασμένα τα ναρκωτικά. Δακτυλοσκοπική εξέταση Δύο εκθέσεις του πραγματογνώμονα Α/Λοχ. 2566 Μ. Σάββα ημερομηνίας 22.3.2011 (Τεκμήρια 60 και 61) έγιναν παραδεχτές και δηλώθηκε ότι το περιεχόμενο τους ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι εκθέσεις αφορούν σε δακτυλοσκοπική εξέταση των σακουλιών που αποτελούσαν τις συσκευασίες που περισυλλέχθηκαν από τη σκηνή και το ρολό πράσινων σακουλιών που εντοπίστηκε στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου (Τεκμήρια 10 - 13, 15, 17 - 20, 22, 24, 26, 28, 30 και 35). Σε κανένα Τεκμήριο δεν ανευρέθηκε αξιοποιήσιμο ίχνος αποτυπώματος. Δεν προσφέρθηκε μαρτυρία αναφορικά με το τι μπορεί τούτο να σημαίνει. Όπου καταλήγουμε ως απόρροια της κοινής λογικής είναι πως δεν σημαίνει πως ουδείς άγγιξε τα σακούλια. Αναμφίβολα κάποιο πρόσωπο ή πρόσωπα τα χρησιμοποίησαν, συσκεύασαν τη ξηρή φυτική ύλη σε αυτά και τα έθαψαν στο τεμάχιο όπου ανευρέθηκαν από την αστυνομία. Η μαρτυρία του Μαρκίτση Ο Μαρκίτσης, κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα (Μ.Κ.11), δεν υιοθέτησε ως αληθινό το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερομηνίας 3.3.2011 (Τεκμήριο 59). Και όχι μόνο. Υποστήριξε πως το περιεχόμενο καταγράφηκε από τον αστυνομικό που λάμβανε την κατάθεση και πως ο ίδιος δέχθηκε πιέσεις και υποσχέσεις για ευνοϊκή μεταχείριση ώστε να το υπογράψει ως δική του κατάθεση. Η θέση του Μαρκίτση στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν πως το περιεχόμενο της κατάθεσης του όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά ούτε και είναι δικό του κατασκεύασμα. Κατά τη διά ζώσης μαρτυρία του ο Μαρκίτσης υποστήριξε πως ο κατηγορούμενος καμιά σχέση δεν είχε με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά. Ήταν δικά του ανέφερε. Τα είχε ανεύρει τυχαία, κάποιο χρόνο προηγουμένως, όταν τριγυρνούσε στα χωράφια της περιοχής για ανεύρεση παλιών σιδερικών. Επειδή ήταν χρήστης ναρκωτικών θα τα χρησιμοποιούσε λίγα λίγα για δική του χρήση. Ο ίδιος ζήτησε από τον κατηγορούμενο να τον πάρει στο χώρο όπου τον άφησε. Συναντήθηκαν περί ώρα 16:00 έξω από την κλινική Ευαγγελισμός και ο Μαρκίτσης εισήλθε στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου κρατώντας τη γεωργική τσάπα. Είναι η θέση του πως ο κατηγορούμενος τον ρώτησε περί τίνος επρόκειτο αλλά ο Μαρκίτσης δεν του έδωσε εξηγήσεις. Του ζήτησε να τον πάρει στον χώρο όπου τον άφησε και να φύγει να τον αφήσει. Άλλο πρόσωπο θα πήγαινε να τον πάρει μετά που θα τέλειωνε τη δουλειά του. Ο Μαρκίτσης μας έκανε πολύ φτωχή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η εκδοχή που έδωσε ενώπιον μας είναι αναληθοφανής και συγκρούεται με την κοινή λογική. Δεν αποδεχόμαστε πως στην διά ζώσης μαρτυρία του περιγράφονται τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Είναι εντελώς αναληθοφανής η θέση πως βρήκε τα ναρκωτικά τυχαία ενώ τριγυρνούσε στα χωράφια της περιοχής για περισυλλογή σιδερικών, υπάρχουν δε πολλά σημεία που η δια ζώσης προβαλλόμενη εκδοχή του συγκρούεται με αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Μαρτύρησε με τρόπο που να δίδει, όπως το εκτιμούσε, διέξοδο στον κατηγορούμενο προσπαθώντας να διατυπώσει ένα σενάριο το οποίο να δικαιολογεί τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου όπως μαρτυρήθηκε από το Χριστοφόρου. Η επινόηση του ότι τάχα τρίτο πρόσωπο θα τον παραλάμβανε από το χώρο σκοπούσε να ανατρέψει τα όποια συμπεράσματα θα μπορούσαν να εξαχθούν από την επιστροφή του κατηγορούμενου στη σκηνή. Η δια ζώσης μαρτυρία του Μαρκίτση που έτεινε να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από κάθε εμπλοκή έχει απορριφθεί. Τούτο δεν οδηγεί πουθενά. Δεν ήταν ποτέ το βάρος στον κατηγορούμενο να αποδείξει την αθωότητα του αλλά πάντοτε στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει, πέραν από κάθε λογική αμφιβολία, την ενοχή του σε κάθε κατηγορία που αντιμετωπίζει. Έτσι θα ανατρέξουμε στο υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό για να διαπιστώσουμε μετά από αξιολόγηση του κατά πόσο αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορούμενου πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Βαρύτητα της κατάθεσης του Μαρκίτση ημερομηνίας 3.3.2011 Η κατάθεση του Μαρκίτση με την οποία εμπλέκει τον κατηγορούμενο λήφθηκε από τον Αστ. 2347 Δημήτρη Γεωργίου (Μ.Κ.6) (κατάθεση Τεκμήριο 56). Παρών κατά τη λήψη της κατάθεσης, όχι όμως συνεχώς, ήταν και ο Αντωνίου που συνόδευσε τον Γεωργίου στο χώρο των κρατητηρίων για να λάβει την κατάθεση. Αυτό μαρτύρησε και ο Αντωνίου εξηγώντας πως δεν έκανε αναφορά στην κατάθεση του γιατί δεν ήταν αυτός που ανέλαβε τη λήψη της κατάθεσης. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου υπόβαλε ερωτήσεις αναφορικά με την επιλογή να λάβει την κατάθεση ο Γεωργίου που δεν ήταν εμπλεκόμενος στη διερεύνηση της υπόθεσης διερωτούμενος γιατί όχι ο Αντωνίου που γνώριζε τα γεγονότα και ήταν άλλωστε παρών. Εξήγησε ο Αντωνίου ότι απόφυγε γιατί γνώριζε τα πραγματικά γεγονότα και δεν ήθελε να φανεί πως καθοδήγησε το Μαρκίτση. Υποβλήθηκε στον Αντωνίου πως ο σκοπός που συνόδευσε το Γεωργίου ήταν για να εκφοβίσουν το Μαρκίτση να δώσει κατάθεση. Ο Αντωνίου αρνήθηκε ότι είχε τέτοια πρόθεση δηλώνοντας πως ούτε εκφόβισαν, ούτε πίεσαν, ούτε καθοδήγησαν το Μαρκίτση. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου δεν επέμενε στο ζήτημα. Δεν υποβλήθηκε στους Γεωργίου ή Αντωνίου ότι εκφόβισαν, πίεσαν ή καθοδήγησαν το Μαρκίτση ή ότι του είχαν υποσχεθεί οτιδήποτε. Στον Σάββα, που συνόδευσε το Μαρκίτση με δύο άλλους συναδέλφους του στη Λεωφόρο Μεσόγης για να τους υποδείξει το κατάστημα από το οποίο, κατά τη θέση του, είχαν αγοραστεί τα νάιλον σακούλια, τέθηκε κατά την αντεξέταση η ερώτηση μήπως ήταν άλλος ο σκοπός που πήγαν τρεις αστυνομικοί με το Μαρκίτση και όχι απλά για λόγους ασφαλείας όπως είχε υποστηρίξει ο Σάββα. Ο Σάββα απάντησε αρνητικά και στο ζήτημα δεν δόθηκε συνέχεια. Δεν υποβλήθηκε στο Σάββα ότι ο ίδιος εκφόβισε ή πίεσε το Μαρκίτση ή ότι άλλος συνάδελφος του έπραξε κάτι τέτοιο. Προκύπτει από τη μαρτυρία του Αντωνίου πως όταν η αστυνομία έφθασε στο τεμάχιο που ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά είχαν ήδη πληροφορίες πως τα ναρκωτικά ανήκαν στον κατηγορούμενο. Αναφέρθηκε πως η αστυνομία είχε πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος με το Μαρκίτση διακινούσαν ναρκωτικά και για κάποιο χρονικό διάστημα, πέραν της μιας βδομάδας, ήταν υπό διακριτική παρακολούθηση και είχαν θεαθεί πολλές φορές μαζί στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου. Τη μαρτυρία αυτή ουδόλως έχουμε λάβει υπόψη στην κρίση μας κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ένοχος ή όχι στα αδικήματα που αντιμετωπίζει. Η αποδεικτική της αξία είναι μηδενική, ενόψει της μη αποκάλυψης της πηγής της πληροφορίας και θα την είχαμε απαγορεύσει ως ανεπίτρεπτα επιβλαβή (prejudicial) για τον κατηγορούμενο, μόνο που οι λεπτομέρειες της εισάχθηκαν κατά την αντεξέταση. Τη λαμβάνουμε υπόψη μόνο για το σκοπό που την ζήτησε ο δικηγόρος του κατηγορούμενου, δηλαδή για να προβάλει τη θέση πως η αστυνομία, πιστεύοντας ότι τα ναρκωτικά ανήκαν στον κατηγορούμενο, πίεσε, εξώθησε ή κατεύθυνε το Μαρκίτση να εμπλέξει τον κατηγορούμενο. Είναι γεγονός πως η θέση που ο Μαρκίτσης πρόβαλε για τον λόγο που υπόγραψε την κατάθεση Τεκμήριο 59, δεν τέθηκε από το δικηγόρο υπεράσπισης ευθέως υπόψη του Γεωργίου και Σταύρου ή άλλων αστυνομικών οργάνων. Μπορεί να μην επρόκειτο για παράλειψη. Η Υπεράσπιση δεν θα είχε τρόπο να γνωρίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Μαρκίτσης υπόγραψε την κατάθεση ως δική του. Η πλευρά του κατηγορούμενου μπορεί να υποστηρίζει πως δεν γνώριζε για ποιους λόγους παρουσιάζεται μια κατάθεση του Μαρκίτση να τον ενοχοποιεί. Μάλιστα η γραμμή της υπεράσπισης φάνηκε να ήταν να αναζητούσε τους λόγους γιατί ο Μαρκίτσης ψευδώς να εμπλέξει τον κατηγορούμενο. Μπορεί η υπεράσπιση να υποστηρίξει πως πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για τη θέση του Μαρκίτση πως το περιεχόμενο της κατάθεσης δεν ήταν καν δικό του όταν αυτός πρόβαλε τη θέση ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη μαρτυρία του. Είναι γεγονός πως κατά τη σύλληψη του στη σκηνή ο Μαρκίτσης είχε αναφέρει πως όλα τα ναρκωτικά ήταν δικά του, ενώ όταν επανασυνελήφθηκε το ίδιο βράδυ από το Μιχαήλ δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, και αφού είχε συνομιλήσει με δικηγόρο, επιφυλάχθηκε λέγοντας πως ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 2.3.2011 ανακρίθηκε γραπτώς (Τεκμήριο 39) επαναλαμβάνοντας συνεχώς την ίδια φράση: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Έχουμε ήδη απορρίψει την εκδοχή του Μαρκίτση ως προς τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης κρίνοντας το μάρτυρα ως αναξιόπιστο. Απορρίπτουμε επίσης την εκδοχή του όσον αφορά τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες λήφθηκε η κατάθεση της 3.3.
- Αποδεχόμαστε την επί του προκειμένου θέση των Γεωργίου και Σταύρου οι οποίοι κλήθηκαν στο χώρο όπου κρατείτο ο Μαρκίτσης κατόπιν επιθυμίας του τελευταίου. Ο ίδιος ο Μαρκίτσης παραδέχτηκε ότι ζήτησε να μιλήσει με αστυνομικό της ΥΚΑΝ. Είναι η κατάληξη μας πως η κατάθεση Τεκμήριο 59 δεν συνιστά κατασκεύασμα του Γεωργίου ή του Σταύρου ή άλλου αστυνομικού οργάνου, αλλά το περιεχόμενο της αντικατοπτρίζει ό,τι ειπώθηκε από το Μαρκίτση στον Γεωργίου. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να αποδοθεί βαρύτητα στην κατάθεση Τεκμήριο 59 υπό το φως της αποκήρυξης της από το Μαρκίτση κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα. Η κατάθεση Τεκμήριο 59 έγινε αποδεκτή, ως εξ ακοής μαρτυρία, για την απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της (άρθρο 24
(1)του περί Απόδειξης Νόμου). Αφότου έγινε τεκμήριο εντάχθηκε στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης και παραμένει ενταγμένη σε αυτό. Όταν προσκομίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου εξ ακοής μαρτυρία, αυτή χρήζει αξιολόγησης. Το άρθρο 27 του Νόμου καθορίζει όχι εξαντλητικά τους παράγοντες που συνυπολογίζονται κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου
(2006)2 Α.Α.Δ. 217). Λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη από το Δικαστήριο, όπως προνοείται στο εδάφιο (θ), κατά πόσο η πλευρά που προσκόμισε την εξ ακοής μαρτυρία θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Εδώ η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ως μάρτυρα τον Μαρκίτση. Προσκόμισε την, βάσει του δικαίου της απόδειξης, καλύτερη δυνατή μαρτυρία και ο Μαρκίτσης δια ζώσης είπε πως ο κατηγορούμενος δεν εμπλέκεται απογυμνώνοντας την κατάθεση του της 3.3.2011 αποδεικτικής αξίας σε σχέση με το περιεχόμενό της. Η υπόθεση Panayides Contracting Ltd v. Charalambous
(2004)1 A.A.Δ. 416, απόφαση που εκδόθηκε πριν την τροποποίηση του περί Απόδειξης Νόμου, αφορούσε την αποδοχή εξ ακοής μαρτυρίας στη βάση του τότε άρθρου 4 του Νόμου και του άρθρου 2 του Νόμου 94(Ι) του 1994. Εξετάστηκε το ζήτημα της αδυναμίας της υπεράσπισης να αντεξετάσει το πρόσωπο του οποίου η μαρτυρία έγινε αποδεκτή ως εξ ακοής μαρτυρία κάτω από το πρίσμα του δικαιώματος αντεξέτασης όπως αυτό κατοχυρώνεται από τα άρθρα 30.3(γ) και 12.5(δ) του Συντάγματος. Γίνεται παραπομπή στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις υποθέσεις Delta v. France
(1993)16 E.H.R.R. 574 και στην Saidi v. France
(1994)17 E.H.R.R. 251, όπου αποφασίστηκε πως υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Ε.Δ.Α.Δ. στήριξε κατά κύριο λόγο την απόφαση του στο ότι οι γραπτές καταθέσεις των μαρτύρων που δεν παρουσιάστηκαν για αντεξέταση, συνιστούσαν τη μοναδική ή την κύρια μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου κατά τρόπο ώστε το θέμα να ανάγεται στον πυρήνα του δικαιώματος για το οποίο ο κατηγορούμενος ή ο δικηγόρος του δεν είχε τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε στάδιο να τους αντεξετάσει και να αμφισβητήσει την αξιοπιστία τους. Είναι, συνεπώς, ουσιαστικό τουλάχιστο σημαντικοί για την έκβαση της υπόθεσης καταθέτες να παρελαύνουν ως μάρτυρες ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στην υπεράσπιση να τους αντεξετάζει με σκοπό να καταδείξει στο Δικαστήριο πως πρόκειται περί αναξιόπιστου προσώπου στη μαρτυρία και προγενέστερη κατάθεση του οποίου το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί. Στην προκειμένη περίπτωση ό,τι ενδιέφερε την υπεράσπιση ήταν να παρουσιαστεί ο Μαρκίτσης ως μάρτυρας για να τον αντεξετάσει και να καταδείξει πως τα όσα περιγράφονται στην κατάθεση Τεκμήριο 59 δεν ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Δεν χρειάστηκε να το πράξει η υπεράσπιση γιατί ο Μαρκίτσης μόνος του είπε πως τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 59 δεν αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Δεν έχει σημασία ότι η εκδοχή του είναι πως τα επινόησε η αστυνομία. Το ίδιο θα ήταν εάν είχε πει πως ο ίδιος υπαγόρευσε την κατάθεση στον αστυνομικό αλλά και πάλι αυτή δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Νομίζουμε πως η υπεράσπιση δεν είχε κάτι άλλο να κάνει για να απαλλαγεί από το βάρος των θέσεων της κατάθεσης Τεκμήριο 59. Η εξ ακοής μαρτυρία που γίνεται αποδεκτή προς απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της κατά το στάδιο της προσαγωγής της, δεν αφαιρείται από το μαρτυρικό υλικό αλλά αποκτά διαφορετική υπόσταση όταν το πρόσωπο που είχε προβεί στη δήλωση που μεταφέρθηκε στο Δικαστήριο, παρουσιάζεται ως μάρτυρας. Όπως και πριν τη θέσπιση του τροποποιητικού νόμου το Δικαστήριο θα πρέπει να ενεργήσει πάνω στην προφορική μαρτυρία που έχει δοθεί στο Δικαστήριο και η προηγούμενη δήλωση χρησιμοποιείται μόνο για σκοπούς κρίσης της αξιοπιστίας του μάρτυρα (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης του Τ. Ηλιάδη, 1994, σελ. 227-8). Στη Χαρίτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 225 ο συναυτουργός του κατηγορούμενου κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του. Αυτός είχε δώσει δύο καταθέσεις στην αστυνομία. Με την πρώτη δεν ενοχοποιούσε τον κατηγορούμενο. Με τη δεύτερη τον ενοχοποιούσε. Ό,τι ουσιαστικά το Δικαστήριο εξέτασε δεν ήταν ποια από τις δύο καταθέσεις ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα αλλά κατά πόσο η διά ζώσης μαρτυρία του συναυτουργού με την οποία υιοθετούσε τη δεύτερη, ενοχοποιητική για τον κατηγορούμενο κατάθεση, ήταν αξιόπιστη. Στην R v. Goodway
(1993)4 All E.R. 894 αποφασίστηκε πως προηγούμενη κατάθεση μάρτυρα η οποία ήταν ασυμβίβαστη με τη διά ζώσης μαρτυρία του δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως μαρτυρία γιατί ο μάρτυρας ισχυριζόμενος ότι η κατάθεση του ήταν αναληθής την είχε εξ ολοκλήρου αποκηρύξει. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής παρέπεμψε στο άρθρο 11 του περί Απόδειξης Νόμου, όχι όμως για να εισηγηθεί πως το Τεκμήριο 59 εξομοιώνεται με ένορκη κατάθεση που λήφθηκε σε προανάκριση. Επρόκειτο για προβληματισμό της Κατηγορούσας Αρχής, ανάφερε, και ορθά, νομίζουμε, δεν υποστήριξε πως η περίπτωση καλύπτεται από τις πρόνοιες του νόμου. Άλλωστε, ο Γενικός Εισαγγελέας έδωσε την 24.3.2011 συγκατάθεση ότι δεν ήταν αναγκαία η διεξαγωγή προανάκρισης και τέτοια δεν διεξάχθηκε, η δε παρουσίαση της συγκεκριμένης κατάθεσης μαζί με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε υπόψη του παραπέμψαντος Δικαστηρίου δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα. Καταλήγουμε πως δεν μπορούμε να προσδώσουμε οιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της κατάθεσης Τεκμήριο 59. Η κατηγορία 4 που μπορούσε να τεκμηριωθεί μόνο στη βάση της κατάθεσης Τεκμήριο 59 δεν μπορεί να αποδειχθεί. Η καταδίκη του Μαρκίτση Ο Μαρκίτσης εκτίει ποινή φυλάκισης τριών χρόνων που του επιβλήθηκε στις 29.3.2011 στην Ποιν. Υπόθ. 3072/11 Κακουργιοδικείου Πάφου (το κατηγορητήριο παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 66). Είχε παραδεχτεί τέσσερις κατηγορίες περιλαμβανομένης της κατηγορίας ότι συνωμότησε με τον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση με σκοπό να διαπράξουν τα αδικήματα της κατοχής των ναρκωτικών και της κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης του ο Μαρκίτσης, τότε κατηγορούμενος, εκπροσωπείτο από δικηγόρο. Ανάφερε ο Μαρκίτσης ότι παραδέχτηκε το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετώπιζε κατόπιν προτροπής του δικηγόρου του. Η παραδοχή του Μαρκίτση στην κατηγορία της συνωμοσίας μαζί με τον κατηγορούμενο δεν συνιστά μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου ότι πράγματι συνωμότησε με το Μαρκίτση. Στο σύγγραμμα «Η Απόδειξη» του Γ.Π. Κακογιάννη, 1983, αναφέρεται στην παράγραφο 20-66, σελ. 565 ότι: «Ούτε η ομολογία ενοχής (plea of guilty) του ενός συγκατηγορούμενου μπορεί με οποιοδήποτε τρόπο να θεωρηθεί ως μαρτυρία ενάντια σε άλλο συγκατηγορούμενο του (R v. Moore
(1956)40 Cr.App.R. 50) μολονότι στην εκδίκαση του συγκατηγορούμενου που δεν ομολόγησε ενοχή μπορεί να λεχθεί στους ένορκους ότι ο άλλος συγκατηγορούμενος είχε ομολογήσει ενοχή για να εξηγηθεί η απουσία του από το εδώλιο του κατηγορούμενου.» Η περιστατική μαρτυρία Αναφορικά με τα κριτήρια τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του όταν εξετάζει κατά πόσο η περιστατική μαρτυρία είναι τέτοια που να μπορεί να βασίσει σ' αυτήν καταδίκη, υπάρχει αρκετή νομολογία (βλέπε μεταξύ άλλων Vrakas and another v. The Republic
(1973)2 C.L.R. 139 σελ. 144-145 και 168-170), Anastassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Κουφού ν. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 165, Fournides v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 C.L.R. 172, Σωτήρης Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41, σελ. 55, Παφίτης & άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102, σελ. 119-120 και Κυριάκος Σάββα Ψωμάς ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 312 σελ. 321 και 326). Στην υπόθεση Σωτήρης Αθηνής ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) στις σελ. 54-55 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Σχετικά με τη σημασία και τον τρόπο προσέγγισης της περιστατικής μαρτυρίας σε μία ποινική υπόθεση, το Δικαστήριο τούτο είχε την ευκαιρία να δώσει τις νομικές αρχές που καλύπτουν το θέμα σε ένα σημαντικό αριθμό αποφάσεων και θα θέλαμε να αναφέρουμε μεταξύ άλλων τις πιο κάτω R. v. Mentesh, 14 C.L.R. 232, Khadar and another v. The Republic
(1978)2 C.L.R. 132, Vrakas and another v. The Republic
(1973)2 C.L.R. 139, στη σελ. 169, Anasstassiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97, στις σελ. 144-145, Fournides v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 73, στη σελ. 96. Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθησαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσο τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου, αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Οι δε διαζευκτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, άλλως πως τα Δικαστήρια θα καλούνται να εξετάζουν πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς συμβάντα τα οποία δεν μπορούν εύλογα να εξαχθούν από το υλικό ενώπιον τους και αυτό δεν είναι έργο του Δικαστηρίου. Περιττό να τονιστεί ότι η μαρτυρία ασφαλώς πρέπει να εκτιμηθεί στο σύνολο της και όχι τεμαχισμένη, παρ΄ όλο που ο βαθμός ασφάλειας του συνόλου έχει οπωσδήποτε σχέση και με την εκτίμηση του κάθε συγκεκριμένου στοιχείου μέσα στο σύνολο αυτό. Όπως επίσης ότι είναι καθήκον της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και εάν κατά την ολοκλήρωση της δίκης εξετάζοντας την ολότητα της υπόθεσης υπάρχει λογική αμφιβολία, τότε η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση και ο κατηγορούμενος επομένως δικαιούται να αθωωθεί.'' Στην Παφίτης (πιο πάνω) αναφέρεται πως: «Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορούμενου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορούμενου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας.» Είναι φανερό από τα πιο πάνω, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα γεγονότα εκείνα που αποδεικνύονται ενώπιον του ενόρκως και όχι να εξετάζει άλλες διαζευκτικές εκδοχές που δεν υποστηρίζονται από την όλη μαρτυρία. Αν βέβαια με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και πάλι αφήνονται λογικές διαζευκτικές εξηγήσεις που δεν συνάδουν με ενοχή, το Δικαστήριο θα πρέπει να απαλλάξει τον κατηγορούμενο ανεξάρτητα αν ο ίδιος δεν κατάθεσε ενόρκως αφού το βάρος απόδειξης της ενοχής του το έχει η Κατηγορούσα Αρχή. Είναι για αυτό το λόγο που κανονικά ούτε η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να προβαίνει σε σχολιασμό του γεγονότος ότι ένας κατηγορούμενος δεν κατέθεσε ενόρκως, αλλά ούτε και το Δικαστήριο θα πρέπει να σχετίζει την παράλειψη του να δώσει μαρτυρία με την ενοχή του. Όμως στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου τα γεγονότα, όπως τα απόδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή, είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση είναι μέσα στη δική του αποκλειστική γνώση (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas and another v. The Republic (ανωτέρω) σελ. 188-191, Anastasiades v. The Republic
(1977)2 C.L.R. 97 σελ. 213-215, Khadar and another v. The Republic
(1978)2 C.L.R. 152 σελ. 245-248 και Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας
(1981)2 C.L.R. 200 σελ. 203-204). Ο κατηγορούμενος κληθείς να προβάλει την υπεράσπισή του επέλεξε, όπως του εξηγήθηκε πως είχε δικαίωμα να πράξει, την σιωπή. Η διά ζώσης μαρτυρία του Μαρκίτση έχει απορριφθεί. Ως εκ τούτου η περιστατική μαρτυρία θα κριθεί όχι σε συνάρτηση με τις εξηγήσεις που έδωσε ο Μαρκίτσης αλλά σε συσχετισμό με οποιεσδήποτε λογικές εξηγήσεις θα μπορούσαν εξ αντικειμένου να υπάρχουν και που θα την καθιστούσαν ασυμβίβαστη με βέβαιο συμπέρασμα ενοχής (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 301, 304). Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου Το πρώτο στοιχείο αφορά στο γεγονός πως τον Μαρκίτση στο χώρο μετέφερε με το αυτοκίνητο του ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος ακινητοποίησε το αυτοκίνητο του στο σημείο του κύριου ασφαλτοστρωμένου δρόμου απ΄ όπου ξεκινούσε χωματόδρομος. Ο χωματόδρομος ανηφόριζε προς το τεμάχιο που ήταν τα ναρκωτικά. Εισερχόταν στο τεμάχιο, το διέσχιζε και κατέληγε στο χώρο όπου ήταν θαμμένα τα ναρκωτικά. Η σχετική μαρτυρία για την όδευση του χωματόδρομου προέρχεται από τον Αντωνίου που με μπλε μελάνι σημείωσε το χωματόδρομο επί του χωρομετρικού της περιοχής. Ο χώρος όπου ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά είχε σημειωθεί με κόκκινο κύκλο από τον Σταύρου, και εκεί καταλήγει ο χωματόδρομος όπως το σημείωσε ο Αντωνίου. Κατά την αποβίβαση του από το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου ο Μαρκίτσης άνοιξε το πίσω μέρος του αυτοκινήτου και πήρε μέσα από αυτό μια γεωργική τσάπα. Με τη γεωργική τσάπα ανά χείρας κινήθηκε ακολουθώντας την πορεία του χωματόδρομου. Το αυτοκίνητο με οδηγό τον κατηγορούμενο συνέχισε την πορεία του με κατεύθυνση προς Φάλια. Το δεύτερο στοιχείο, αλληλένδετο με το πρώτο, αφορά στο γεγονός της επιστροφής του κατηγορουμένου στο χώρο, οδηγώντας το αυτοκίνητο του προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από Φάλια. Η επιστροφή τοποθετείται χρονικά 15 περίπου λεπτά μετά την αποβίβαση του Μαρκίτση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χριστοφόρου, το αυτοκίνητο ελάττωσε ταχύτητα, φθάνοντας δε στο σημείο όπου προηγουμένως είχε σταματήσει για να αποβιβαστεί ο Μαρκίτσης σχεδόν σταμάτησε. Δεν ακινητοποιήθηκε και επιταχύνοντας εγκατέλειψε το χώρο. Υπενθυμίζουμε πως το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι ο Μαρκίτσης θα επισκεπτόταν το χώρο που ήταν θαμμένα ναρκωτικά για να παραλάβει μέρος τους. Είναι αρκετό εάν ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι επρόκειτο για ναρκωτικά έστω και αν δεν γνώριζε το είδος ή την ποσότητα τους (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289, 295). Τα αντικειμενικά δεδομένα συνοψίζονται ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος μετέφερε το Μαρκίτση σε σημείο κοντά στο χωράφι όπου ήταν θαμμένα τα ναρκωτικά και από το οποίο υπήρχε πρόσβαση που οδηγούσε προς το χωράφι και πουθενά αλλού. Η επίσκεψη του Μαρκίτση είχε να κάμει με τη χρήση γεωργικής τσάπας. Ο Μαρκίτσης την παρέλαβε από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου και δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία πως, υπό τας περιστάσεις, ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε πως ο Μαρκίτσης παρέλαβε από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του τη γεωργική τσάπα. Για να προλάβει ο Μαρκίτσης να ανοίξει την πισινή, πέμπτη πόρτα, του αυτοκινήτου και να αναλάβει τη γεωργική τσάπα, αναμφίβολα το αυτοκίνητο δεν κινητοποιήθηκε αμέσως. Ο κατηγορούμενος οδηγός του έδωσε χρόνο στο Μαρκίτση για να πάρει τη γεωργική τσάπα. Η χρήση που μπορεί να έχει μια γεωργική τσάπα σε ένα χωράφι είναι έκδηλη. Η επιστροφή του κατηγορούμενου στο χώρο, 15 περίπου λεπτά μετά την αποβίβαση του Μαρκίτση, και ο τρόπος με τον οποίο κινήθηκε το αυτοκίνητο του προσεγγίζοντας το σημείο όπου είχε προηγουμένως αφήσει το Μαρκίτση, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία πως ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο χώρο για να παραλάβει το Μαρκίτση. Είναι πρόδηλο πως ο κατηγορούμενος ανέμενε, κατά το συγκεκριμένο χρονικό στάδιο, να ευρίσκεται στο σημείο ο Μαρκίτσης για να τον παραλάβει. Αυτό προδίδει η ελάττωση ταχύτητας, σχεδόν ακινητοποίηση του αυτοκινήτου του πριν την επιτάχυνση και αναχώρηση του από το χώρο. Το εύρος χρόνου μεταξύ της αποβίβασης του Μαρκίτση και της επιστροφής του κατηγορούμενου στο χώρο προδίδει πως ο κατηγορούμενος ό,τι είχε υπόψη ήταν πως η όποια εργασία είχε ο Μαρκίτσης εκεί θα ήταν περίπου τέτοιας διάρκειας. Δεν μπορεί να αφορούσε οποιαδήποτε γεωργική εργασία, πολύ περισσότερο αφού δεν καταδείχθηκε, ούτε καν υποστηρίχθηκε πως ο Μαρκίτσης είχε περιουσία ή συμφέρον σε περιουσία στην περιοχή. Δεν είναι και πολλά που μπορεί ένα πρόσωπο με μια γεωργική τσάπα να κάμει σε τόσο σύντομο χρόνο. Το τρίτο στοιχείο αφορά στη συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά την απομάκρυνση του από τη σκηνή. Αυθημερόν εκδόθηκε εναντίον του δικαστικό ένταλμα σύλληψης (Τεκμήριο 42) και έγιναν προσπάθειες για εντοπισμό του. Αναζητήθηκε στην οικία του αλλά ούτε οι γονείς ή η συμβία του ανέφεραν να γνώριζαν πού ήταν. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 23.3.2011 έξω από ιδιωτική κλινική. Συνοδευόταν από τον πατέρα του που ανάφερε στους αστυνομικούς πως ο κατηγορούμενος ήταν άρρωστος. Όπως αναφέρθηκε, ο πατέρας σε κατάθεση του είχε αναφέρει πως ο κατηγορούμενος βρισκόταν στις κατεχόμενες περιοχές, μαρτυρία την οποία αποδεχόμαστε. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από το Μιχαήλ η ώρα 19:10 της 23.3.2011. Του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επεστήθη η προσοχή στο Νόμο. Απάντησε: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Το ίδιο βράδυ ανακρίθηκε γραπτώς (Τεκμήριο 40). Σε όλες τις ερωτήσεις έδιδε την ίδια απάντηση: «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Μόνο σε μια ερώτηση απάντησε θετικά ότι είναι χρήστης ναρκωτικών, ανακάλεσε όμως την απάντηση του στο τέλος της κατάθεσης του αναφέροντας και πάλι πως ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Έχει δοθεί μαρτυρία πως 20 περίπου μέρες πριν από την 1.3.2011 η αστυνομία ερεύνησε την κατοικία του Μαρκίτση και ανηύρε μικρή ποσότητα ναρκωτικών. Δεν έχει δοθεί μαρτυρία πως το γεγονός περιέπεσε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην αντίληψη του κατηγορούμενου. Έχοντας υπόψη μας το σύνολο της πιο πάνω περιστατικής μαρτυρίας και αξιοποιώντας την όπως από τη νομολογία κατευθυνόμαστε, εντάσσοντας την στη λογική της πραγματικότητας της ζωής, καταλήγουμε πως ο κατηγορούμενος πρέπει να είχε τουλάχιστο ισχυρή υποψία και ενδεχομένως να ήταν πεπεισμένος πως η επίσκεψη του Μαρκίτση στο χώρο είχε να κάμει με κάποιο παράνομο σκοπό. Διατηρούμε όμως αμφιβολίες κατά πόσο γνώριζε ότι ο Μαρκίτσης επισκέφθηκε το χώρο για ζήτημα που σχετιζόταν με ναρκωτικά. Επανερχόμαστε στο ζήτημα της εξαφάνισης του κατηγορούμενου, άμεσα μετά την εγκατάλειψη της σκηνής, συμπεριφορά που δημιουργεί ερωτηματικά. Η μαρτυρία των οικείων του, όπως μεταφέρθηκε από τον διερευνήσαντα το ζήτημα αστυνομικό στο Δικαστήριο, ήταν πως δεν γνώριζαν πού βρισκόταν. Όπως ο πατέρας του έμαθε εκ των υστέρων και πληροφόρησε την αστυνομία, ο κατηγορούμενος ήταν στις κατεχόμενες περιοχές. Ο κατηγορούμενος ενώ το απόγευμα κυκλοφορούσε με τον Μαρκίτση, μετά το περιστατικό εξαφανίστηκε χωρίς οι οικείοι του να γνωρίζουν που ήταν. Πήγε στις κατεχόμενες περιοχές. Μάλιστα χωρίς να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο του. Εύλογα κάποιος μπορεί να υποθέσει πως πεπεισμένος ότι ο Μαρκίτσης εμπλεκόταν σε κάποια παρανομία σε σχέση με την επίσκεψη του στην περιοχή όπου τον άφησε και εφόσον δεν παρουσιάστηκε για να τον παραλάβει όπως ήταν η συνεννόησή τους, αντιλήφθηκε ή πιθανολόγησε ότι τον είχε συλλάβει η αστυνομία και φοβούμενος μήπως κινδυνεύει και ο ίδιος με σύλληψη, διέφυγε στις κατεχόμενες περιοχές. Ακόμη και έτσι δεν αποδεικνύεται πως ο κατηγορούμενος είχε γνώση πως η όποια παρανομία του Μαρκίτση σχετιζόταν με ναρκωτικά. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει οιαδήποτε των κατηγοριών 1 - 4 πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Ως εκ τούτου οι κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 απορρίπτονται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάττεται αυτών. (Υπ.) .................. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. .................. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. .................. Δ.Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Assize/Final Αναφορά: Κατοχή ναρκωτικών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο