Δημοκρατία ν. Κωνσταντίνου Μαυραντωνίου, Αρ. Υπόθεσης: 1364/11, 7.11.2011

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 το οποίο προνοεί πως: «Κατά το τέλος της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο κατηγορούμενος ή ο δικηγόρος του μπορούν να εισηγηθούν ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου επαρκώς για να του ζητηθεί να κάμει την υπεράσπιση του και αν το Δικαστήριο αποδεχθεί την εισήγηση του θα τον αθωώσει.» Οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου έχουν αναλυθεί στη νομολογία. Κλασσική επί του προκειμένου απόφαση θεωρείται η Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 όπου στη σελίδα 145 αναφέρεται πως: «Η απαλλαγή του [κατηγορούμενου] δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεσης της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου.» Εισηγήθηκε ο συνήγορος του κατηγορούμενου ότι δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία που να εμπλέκει τον κατηγορούμενο στη διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 5, ότι δηλαδή την ποσότητα των 59,3521 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι κατείχε, κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Αναφέρθηκε ο συνήγορος του κατηγορούμενου στο γεγονός πως ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών για να υποστηρίξει πως τα ναρκωτικά κατείχε για δική του χρήση. Έκαμε ακόμα μνεία στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του πελάτη του για να υποδείξει πως αυτές κάθε άλλο παρά καταδεικνύουν πρόσωπο που μπορεί να ενέχεται στην εμπορία ναρκωτικών. Άλλωστε, ανέφερε, στο επαγγελματικό του υποστατικό δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε στον τρόπο συσκευασίας της ποσότητας ως στοιχείο που συνηγορεί υπέρ του ότι τα ναρκωτικά κατέχονταν για σκοπούς προμήθειας σε άλλα πρόσωπα. Αμφότεροι σχολίασαν την ποσότητα. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου ανάφερε πως είναι μικρή ενώ ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής επεσήμανε πως είναι σχεδόν διπλάσια της ποσότητας που δημιουργεί το τεκμήριο του νόμου. Ο περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος, άρθρο 30Α δημιουργεί τεκμήριο ότι τα ναρκωτικά κατέχονται για σκοπούς προμήθειας σε άλλα πρόσωπα όταν υπερβαίνουν συγκεκριμένο βάρος , στην περίπτωση της κάνναβης 30 γρ. Ακούσαμε με προσοχή την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου γιατί, αν και δεν είναι καθόλου σύνηθες, μπορεί το τεκμήριο του νόμου να ανατραπεί ακόμα και από τη μαρτυρία που προσκομίζεται από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής. Κάτι τέτοιο δεν διαπιστώνουμε στην προκειμένη περίπτωση. Τα όσα εισηγήθηκε ο δικηγόρος του κατηγορούμενου και αυτά που ειπώθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά και ότι άλλο σχετικό ήθελε τεθεί ενώπιον μας, είναι παράμετροι που θα συνεκτιμηθούν μέσα στο σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης για να καταλήξουμε κατά πόσο το τεκμήριο του νόμου έχει ανατραπεί ή όχι. Αναφορικά με την κατηγορία 7, ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον του Αστ. 3326 Σ. Νεοκλέους και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, δηλαδή κλώτσησε τον αστυφύλακα και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, υπάρχει μαρτυρία από τον ίδιο το Νεοκλέους, ότι ο κατηγορούμενος τον κλώτσησε, υπέδειξε δε ο μάρτυρας εκδορά στην κνήμη του δεξιού του ποδιού, που, κατά τη θέση του, προκλήθηκε από την κλωτσιά του κατηγορούμενου. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε πως, σύμφωνα με τη μαρτυρία της δρ. Σίλκε Γιούκα οι τραυματισμοί του Νεοκλέους ήταν το αποτέλεσμα επίθεσης σκύλου. Είναι γεγονός πως η γιατρός αναφέρθηκε σε επίθεση σκύλου και αυτό έχει καταγράψει στο ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε αναφορικά με το Νεοκλέους (Τεκμήριο 19). Εξήγησε κατά την αντεξέταση της πως η αναφορά της για την επίθεση του σκύλου ήταν το αποτέλεσμα των πληροφοριών που τέθηκαν υπόψη της από την αστυνομία. Η μαρτυρία της ιατρού δεν καθιστά αντινομική την επί του προκειμένου μαρτυρία του Νεοκλέους. Η όποια ενδεχόμενη ασυμφωνία μεταξύ των μαρτύρων θα ήταν ζήτημα που θα απασχολούσε το Δικαστήριο κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, έργο που επιτελείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Στο στάδιο αυτό η μαρτυρία λαμβάνεται υπόψη στο απόγειο της (βλ. R. v. Galbraith Cr. App. R. 124 (C.A.)). Κατά την επανεξέταση ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής θεωρώντας πως η θέση της ιατρού για την προέλευση των τραυμάτων του Νεοκλέους έχρηζε διευκρίνισης, υπόβαλε σχετική ερώτηση. Υπήρξε ένσταση ότι το ζήτημα δεν έχρηζε διευκρίνισης και ο δικηγόρος του κατηγορούμενου προέβηκε σε δήλωση παραδεκτού γεγονότος που εγκρίθηκε ότι αποδέχεται τη θέση της ιατρού ότι οι σωματικές βλάβες του Νεοκλέους προέρχονταν από επίθεση σκύλου. Δεν είναι αναγκαίο στο στάδιο τούτο να αναφερθούμε στη σημασία του παραδεκτού γεγονότος σε συνάρτηση με το αξιόπιστο της μαρτυρίας του Νεοκλέους. Ούτε και είναι, επαναλαμβάνουμε, το κατάλληλο στάδιο. Παραμένει δεδομένο ότι είναι παραδεκτό γεγονός πως οι βλάβες του Νεοκλέους ήταν το αποτέλεσμα επίθεσης σκύλου και συνεπώς όχι της ισχυριζόμενης επίθεσης με κλωτσιά από τον κατηγορούμενο. Δεν είναι πλέον ενώπιον του Δικαστηρίου ανοιχτό το θέμα να αξιολογήσει και αποδεχτεί την επί μέρους μαρτυρία του Νεοκλέους ότι η συγκεκριμένη βλάβη ήταν το αποτέλεσμα της κλωτσιάς του κατηγορούμενου. Η κατηγορία 8 αφορά καταλογιζόμενη επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά του Αστ. 1833 Ι. Χριστοδούλου που ο κατηγορούμενος διέπραξε με το να εξωθήσει το σκύλο του να επιτεθεί στον Χριστοδούλου. Τα ίδια γεγονότα προβάλλονται προς στοιχειοθέτηση και της κατηγορίας 15. Ανάλογη κατηγορία υπάρχει σε σχέση με επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Αστ. 3326 Σ. Νεοκλέους (κατηγορία 14). Ο συνήγορος του κατηγορούμενου ανάφερε πως επρόκειτο για σκύλο φύλακα ο οποίος επιτέθηκε προς υποστήριξη του κυρίου του χωρίς οιαδήποτε προτροπή από τον κατηγορούμενο. Για τέτοια συμπεριφορά των σκύλων έχουμε, εισηγήθηκε ο συνήγορος του κατηγορούμενου, Δικαστική γνώση. Δεν αντιλέγουμε πως είναι δυνατό κάποιος σκύλος να επιτεθεί σε πρόσωπο που συμπεριφέρεται εχθρικά ή επεμβαίνει κατά του προσώπου του κυρίου του. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, υπάρχει μαρτυρία ότι ο σκύλος επιτέθηκε κατόπιν προτροπής ή παραγγέλματος του κατηγορούμενου. Η επί του προκειμένου μαρτυρία δύναται, εξ αντικειμένου, να στοιχειοθετήσει τις κατηγορίες 8, 14 και 15. Σε σχέση με τις κατηγορίες 9 και 10 που αφορούν στην εσκεμμένη παρακώλυση των Αστ. 3326 Σ. Νεοκλέους και 1833 Ι. Χριστοδούλου από του να εκτελέσουν το ένταλμα έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου, υπέδειξε ο συνήγορος του κατηγορούμενου πως όχι μόνο δεν υπάρχει επί τούτου μαρτυρία, αλλά αντίθετα τα ίδια τα αστυνομικά όργανα επιβεβαίωσαν με τη μαρτυρία τους πως ο κατηγορούμενος με κανένα τρόπο δεν τους εμπόδισε από του να διεξαγάγουν την έρευνα. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής προσπάθησε να δώσει ανεπίτρεπτες προεκτάσεις στις εξουσίες που είχαν οι αστυνομικοί δυνάμει του δικαστικού εντάλματος έρευνας. Ό,τι νομιμοποιούνταν να συλλάβουν και να ερευνήσουν τον κατηγορούμενο οπόταν αυτός με την προσπάθεια του να διαφύγει εμπόδισε το έργο τους. Πέραν του ότι δικαστικό ένταλμα έρευνας δεν παρέχει εξουσία για σύλληψη προσώπου (έστω και αν λανθασμένα γίνεται αναφορά σε τύπο του εντάλματος που χρησιμοποιείται) οι λεπτομέρειες των κατηγοριών 9 και 10 κάνουν σαφή αναφορά και εξειδικεύουν το καθήκον των αστυνομικών στην εκτέλεση του οποίου κατ΄ ισχυρισμό παρακωλύθηκαν, δηλαδή στην εκτέλεση του εντάλματος έρευνας στην οικία του. Συμφωνούμε με την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να δύναται εξ αντικειμένου να στοιχειοθετήσει τις κατηγορίες 9 και 10. Με την κατηγορία 11 αποδίδεται στον κατηγορούμενο πως αντιστάθηκε στη νόμιμη κράτηση του. Από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό η κατηγορία στοιχειοθετείται αφού υπάρχει μαρτυρία πως ανακοινώθηκε στον κατηγορούμενο ότι ήταν υπό σύλληψη για το αδίκημα της επίθεσης και ο κατηγορούμενος αντιστάθηκε στην προσπάθεια των αστυνομικών να τον περιορίσουν και να του περάσουν χειροπέδες. Σημειώνουμε στο στάδιο αυτό πως η κατάληξη μας δεν είναι ασυμβίβαστη με την κατάληξη μας πως δεν δύναται εξ αντικειμένου να αποδειχτεί η κατηγορία 7. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα των παραδεκτών γεγονότων πως η συγκεκριμένη σωματική βλάβη στη δεξιά κνήμη του Νεοκλέους ήταν το αποτέλεσμα επίθεσης από σκύλο. Δεν έχουμε απορρίψει, και υπάρχει μαρτυρία που χρήζει αξιολόγησης, ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στο Νεοκλέους. Εάν διαφανεί πως ο κατηγορούμενος πράγματι επιτέθηκε στο Νεοκλέους τότε η κατ΄ ακολουθία σύλληψη του ήταν νόμιμη και συνεπώς η αντίσταση που του καταλογίζεται ότι προέβαλε θα στοιχειοθετεί την κατηγορία. Η κατηγορία 12 αφορά σε κακόβουλη ζημιά κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Καταλογίζεται στον κατηγορούμενο πως εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά στο παντελόνι του Αστ. 1833 Ι. Χριστοδούλου. Τα γεγονότα αφορούν στο στάδιο που, σύμφωνα με τη μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος εξώθησε το σκύλο του να επιτεθεί κατά του Χριστοδούλου. Μπορεί να στοιχειοθετηθεί από τη μαρτυρία πως η ζημιά στο παντελόνι έγινε από τα δόντια του σκύλου. Το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να αποδοθεί στον κατηγορούμενο πως εσκεμμένα προκάλεσε τη ζημιά στο παντελόνι. Η προτροπή προς τον σκύλο, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, μπορεί να ειπωθεί πως μπορούσε να είχε τέτοιο αποτέλεσμα, δηλαδή ο σκύλος επιτιθέμενος στον Χριστοδούλου και δαγκώνοντας τον να προκαλέσει, πέραν της οποιασδήποτε σωματικής βλάβης, και ζημιά σε περιουσία του Χριστοδούλου όπως τα ενδύματα του. Στην Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168 το εφετείο ανατρέποντας την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν είχε πειστεί πως ο εφεσείοντας κακόβουλα έσχισε το σακάκι ενός αστυνομικού με τον οποίο συνεπλάκη σημειώνει (σελ. 176) πως: «Το έγκλημα της κακόβουλης ζημιάς, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, δεν απαιτεί την ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intent). Η απόδειξη του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση ζημιάς.». Στην Θωμά ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 255, 259 αναφέρεται πως το αδίκημα συντελείται χωρίς αναφορά προς τα όποια ενδεχόμενα ή προοπτικές. Μπορεί, λοιπόν, να αποδοθεί σε ένα πρόσωπο ότι θέλει αυτά τα οποία συνιστούν την λογική και αναμενόμενη απόρροια των πράξεων του. Καταλήγουμε πως από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό δύνανται να τεκμηριωθούν εξ αντικειμένου οι κατηγορίες 5, 8, 11, 12, 14 και 15 εναντίον του κατηγορούμενου στις οποίες και καλούμε τον κατηγορούμενο να προβάλει την υπεράσπιση του. Οι κατηγορίες 7, 9 και 10 απορρίπτονται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάττεται αυτών. (Το Δικαστήριο επεξηγεί στον κατηγορούμενο τα δικαιώματά του) (Υπ.) .................................................... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................................................... Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................................................... Δ.Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Asize/Interim Αναφορά: Εκ πρώτης όψεως υπόθεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο