Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Στέλιου Τσαβέλλα, Αρ. Υπόθεσης: 1777/11, 8/11/2011

(1),

(2),

(3),(α),(β), 91Α

(3)και 91Β,

(1),

(3),(α),(β), του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 134

(1)/1999, του νόμου 60

(1)/2008 άρθρα 2, 3

(1)(γ), 3

(2), 3

(4)(γ),4

(2),

(3)και του Νόμου 186/86, άρθρο

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών, ο κατηγορούμενος ενώ ήταν εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης στην αγωγή υπ΄ αριθμό 2397/2002 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και ενώ στις 15/9/2004, διατάχθηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής, να καταβάλλει στους παραπονούμενους το ποσό των Λ.Κ. 30.00 ή €51,26 μηνιαίως από 1/10/2004 και ακολούθως την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξοφλήσεως του εξ΄ αποφάσεως χρέους του, κατά τις 1/10/2009 μέχρι τις 1/12/2010 παρέλειψε και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να παραλείπει να καταβάλει στους παραπονούμενους τις δόσεις για την περίοδο από 1/10/2009 μέχρι τις 1/12/
2. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο κος Νεόφυτος Νεοφύτου, ο οποίος κατέθεσε και τα τεκμήρια 1 έως
3. Σύμφωνα με την γραπτή του δήλωση, στις 13/11/2002 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στα πλαίσια της αγωγής 2397/2002 απόφαση υπέρ των παραπονουμένων και εναντίον του κατηγορούμενου και του Πανίκου Μιχαήλ για το ποσό των Λ.Κ. 424,97 ή € 726,10 πλέον τόκους προς 9% ετησίως μέχρι 28/4/2002 και 11,5% από 29/4/2002 μέχρι εξοφλήσεως επί του ποσού των Λ.Κ. 4,69 ή € 8,01 από 29/9/2001 και επί του ιδίου μηνιαίου ποσού των Λ.Κ. 60,04 ή € 102,58 αρχίζοντας από την 29ην κάθε επόμενου μήνα αρχίζοντας από 29/10/2001 μέχρι 29/4/2002 συμπεριλαμβανομένων, πλέον το ποσό των Λ.Κ. 1,921,36 ή € 3,282,84 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 24/7/2002 μέχρι εξοφλήσεως , πλέον το ποσό των Λ.Κ. 243 ή € 415,19 έξοδα αγωγής και έκδοσης της απόφασης αυτής πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 24/7/2002 μέχρι τελείας εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. Περαιτέρω το Δικαστήριο διέταξε όπως ο Πανίκος Μιχαήλ παραδώσει στους παραπονούμενους το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής UQ 903 και όπως αυτό πωληθεί σε δημόσιο πλειστηριασμό και τα έσοδα από την πώληση αυτή διατεθούν προς εξόφληση των πιο πάνω ποσών, τόκων και εξόδων, παν δε ενδεχομένως εναπομείνου ποσού προκύψει, να διατεθεί προς όφελος του Πανίκου Μιχαήλ, των εναγομένων στην αγωγή 2397/2002 ευθυνομένων για τυχόν έλλειμμα. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
4. Στις 11/5/2010 στα πλαίσια της αγωγής 2397/2002 εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο δόθηκε άδεια για εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 13/11/2002 η οποία και εκδόθηκε στην εν λόγω αγωγή λόγω παρέλευσης 6 ετών από την ημερομηνία εκδόσεως της για 2 έτη. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
5. Στις 15/9/2004 στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής, εξεδόθη διάταγμα με το οποίο ο κατηγορούμενος διετάσσετο όπως πληρώσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις από Λ.Κ. 30 ή € 51,28 έκαστη από 1/10/2004 και ούτω καθ΄ εξής μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των Λ.Κ. 114,50 ή € 195,63 έξοδα της αίτησης και έκδοσης του διατάγματος πλέον τόκους 8% ετησίως από 27/2/2004 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. πλέον Λ.Κ. 8,50 ή € 14,52 έξοδα επίδοσης. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
6. Στις 20/10/2005 καταχωρήθηκε στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής writ κινητών εναντίον του κατηγορούμενου το οποίο επιστράφηκε πίσω από το Δικαστήριο ως ανεκτέλεστο για τον λόγο ότι εγκατέλειψε την δοθείσα διεύθυνση και τα έξοδα του εν λόγω writ ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ. 40 ή € 68,
7. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
8. Στις 21/3/2006 καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του κατηγορούμενου για τις δόσεις από 1/10/2004 μέχρι 1/3/2006 η οποία έλαβε αριθμό 2607/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο πρόστιμο Λ.Κ. 10 ή € 17,09 στις κατηγορίες 1 μέχρι 10 πλέον έξοδα Λ.Κ. 120 ή € 205,03 πλέον Φ.Π.Α. πλέον Λ.Κ. 4,50 ή € 7,69 έξοδα επίδοσης, τα δε έξοδα έχουν εισπραχτεί. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
9. Στις 4/3/2009 καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του κατηγορούμενου για τις δόσεις από 1/4/2006 μέχρι 1/12/2006 η οποία έλαβε αριθμό 2607/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο € 40 πρόστιμο στην πρώτη κατηγορία πλέον € 80 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 11 έξοδα επίδοσης. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
10. Στις 23/9/2009 καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του κατηγορούμενου για τις δόσεις από 1/1/2007 μέχρι 1/9/2009 η οποία έλαβε αριθμό 17259/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο € 5 πρόστιμο σε κάθε κατηγορία για τις κατηγορίες 20 μέχρι 33 και εκδόθηκε διάταγμα να εισπραχθεί το ποσό των € 1,196,02 πλέον έξοδα € 205,71 πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 11 έξοδα επίδοσης. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
11. Στις 13/12/2010 καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του κατηγορούμενου για τις δόσεις από 1/10/2009 μέχρι 1/12/2010 η οποία έλαβε αριθμό 15071/2010, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 24/1/2011 προτού απαντήσει ο κατηγορούμενος στις κατηγορίες όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση. Η δικηγόρος των παραπονουμένων τον πληροφόρησε ότι δεν είχε ειδοποιηθεί ότι ο συνάδελφος της θα εμφανιζόταν και ο δικηγόρος του κατηγορουμένου στην απουσία της και χωρίς να κατηγορηθεί ο κατηγορούμενος ζήτησε την απόρριψη της. Η δικηγόρος κατέβαλε τα έξοδα στον δικηγόρο του κατηγορουμένου τα οποία ανέρχονταν στο ποσό των €
12. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε τα τεκμήρια 8 και
13. Εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής, εκδόθηκε την 13/7/2004 διάταγμα να πληρώνει Λ.Κ. 50 ή € 85,43 μηνιαίως από 1/8/2004 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ. 108 ή € 184,53 έξοδα πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 12/5/2004 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
14. Στις 6/8/2003 καταχωρήθηκε στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής αίτηση παρακοής εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ για το ότι παρέλειψε να συμμορφωθεί προς την απόφαση ημερομηνίας 13/11/2002 σε σχέση με την παράδοση του οχήματος με αριθμό εγγραφής UQ
15. Η αίτηση παρακοής στις 18/3/2004 αποσύρθηκε από το Δικαστήριο λόγω αδυναμίας συμμορφώσεως με έξοδα Λ.Κ. 200 ή € 341,72 και προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
16. Στις 31/7/2005 καταχωρήθηκε writ κινητών εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ το οποίο επιστράφηκε πίσω στο Δικαστήριο για τον λόγο ότι εγκατέλειψε την δοθείσα διεύθυνση και τα έξοδα του writ κινητών ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ. 28 ή € 47,
17. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
18. Στις 19/10/2005 καταχωρήθηκε καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ για τις δόσεις 1/8/2004 μέχρι 1/10/2005 η οποία έλαβε αριθμό 10493/2005, στην οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο πρόστιμο Λ.Κ. 50 ή € 85,43 στην πρώτη κατηγορία πλέον Λ.Κ. 150 ή € 256,29 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον Λ.Κ. 4,50 ή € 7,69 έξοδα επίδοσης τα οποία έχουν εισπραχθεί. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
19. Στις 21/3/2006 καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ για τις δόσεις από 1/11/2005 μέχρι 1/3/2006 η οποία έλαβε αριθμό 2609/2006 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο πρόστιμο Λ.Κ. 50 ή € 85,43 στην πρώτη κατηγορία πλέον Λ.Κ. 100 ή € 170,86 έξοδα πλέον πλέον Λ.Κ. 4,50 ή € 7,69 έξοδα επίδοσης τα οποία έχουν εισπραχθεί. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
20. Στις 4/3/2009 καταχωρήθηκε ποινική καταδολίευσης εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ για τις δόσεις από 1/4/2006 μέχρι 1/12/2006 η οποία έλαβε αριθμό 2606/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, στην οποία επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο πρόστιμο € 40 στην πρώτη κατηγορία πλέον € 80 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 23 έξοδα επίδοσης. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
21. Στις 3/6/2010 στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής καταχωρήθηκε writ κινητών εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ και του κατηγορούμενου το οποίο στις 13/7/2010 επιστράφηκε πίσω από το Δικαστήριο ως ανεκτέλεστο για τον λόγο ότι τα εν λόγω άτομα εγκατέλειψαν την δοθείσα διεύθυνση, τα δε έξοδα ανέρχονται στο ποσό των € 45 πλέον Φ.Π.Α. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
22. Στις 12/10/2010 στην αίτηση με αριθμό 270/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εκδόθηκε εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ Σωτήρη διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
23. Εναντίον του Σωτήρη Τσαβέλλα εκδόθηκε στις 22/5/2003 στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής διάταγμα να πληρώνει Λ.Κ. 80 ή € 136,69 μηνιαίως από 1/7/2003 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ. 134,50 ή € 229,81 έξοδα πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 5/2/2003 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
24. Εναντίον του Σωτήρη Τσαβέλλα εκδόθηκαν εντάλματα είσπραξης με αριθμούς 5918/2004 και 5919/2004 για το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 788 ή € 1,346, 38 τα οποία εισπράχθηκαν και τα οποία αφορούσαν καθυστερημένες δόσεις από 1/7/2003 μέχρι 1/2/
25. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
26. Μετά από έρευνα των παραπονουμένων στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων Τμήμα Οδικών Μεταφορών, η άδεια κυκλοφορίας του οχήματος με αριθμό εγγραφής UQ 903 έληξε στις 31/12/2000 και η εγγραφή του οχήματος έχει ακυρωθεί στις 31/12/
27. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
28. Το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό εναντίον του κατηγορουμένου σύμφωνα με την Δικαστική απόφαση και τις πιο πάνω διαδικασίες και μετά από τις πληρωμές που έγιναν μέχρι σήμερα ανέρχεται στο ποσό των € 4,644,17 συμπεριλαμβανομένων τόκων μέχρι σήμερα πλέον το οφειλόμενο ποσό δικηγορικών εξόδων μέχρι σήμερα εκ € 794,27 και συγκεκριμένα οφείλεται ποσό οφειλόμενο μέχρι σήμερα συμπεριλαμβανομένων τόκων εκ € 4,644,17, διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερ. 15/9/2004 εκ € 195,63, Φ.Π.Α. € 29,34, τόκοι € 114,77, έξοδα του writ κινητών το οποίο καταχωρήθηκε στις 3/6/2010 € 25,37, έξοδα ποινικής καταδολίευσης 2607/2009 € 103, έξοδα ποινικής καταδολίευσης 17259/2009 € 247,57 και έξοδα του writ κινητών ημερ. 20/10/2005 € 78,
29. Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο
30. Επίσης εκκρεμεί υπόλοιπο εξόδων εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ και Σωτήρη Τσαβέλλα € 733,25 έξοδα της αίτησης παρακοής εναντίον του Πανίκου Μιχαήλ και του διατάγματος μηνιαίων δόσεων ημερ. 22/5/2003 εναντίον του Σωτήρη Τσαβέλλα και € 25,37 έξοδα του writ κινητών ημερ. 3/6/2010 για τον Πανίκο Μιχαήλ. Επίσης οι δικηγόροι των παραπονουμένων τους χρέωσαν € 204,70 έξοδα της αίτησης ημερ. 4/5/2010 η οποία καταχωρήθηκε στην εν λόγω αγωγή και του σχετικού διατάγματος ημερ. 11/5/2010 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης αυτής σύμφωνα με το οποίο δόθηκε άδεια για εκτέλεση της απόφασης ημερ. 13/11/2002 στην εν λόγω αγωγή λόγω παρέλευσης 6 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της για 2 έτη το οποίο έχει καταβληθεί από τους παραπονούμενους και καταγράφεται επί του τεκμηρίου 21 που αφορά τα δικηγορικά έξοδα, όμως σε σχέση με τα έξοδα αυτά το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα και συνεπώς ο κατηγορούμενος μαζί με τους άλλους συνεναγόμενους του δεν μπορούν να χρεωθούν με οιοδήποτε ποσό. Ουδέποτε τους κοινοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε επιστολή με την οποία ειδοποιούσε το Δικαστήριο ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Από την ημερομηνία καταχώρησης και επίδοσης της παρούσας ποινικής υπόθεσης, ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Ουδέποτε ο κατηγορούμενος αποτέθηκε και ουδέποτε προέβηκε στην καταχώρηση αίτησης για αναστολή ή ακύρωση ή τροποποίηση του Διατάγματος του Δικαστηρίου μηνιαίων δόσεων ημερ. 15/9/
31. Ο κατηγορούμενος παρά το αναφερόμενο διάταγμα μηνιαίων δόσεων, παρέλειψε να καταβάλει και εξακολουθεί να οφείλει τα ποσά των μηνιαίων δόσεων από 1/10/2009 μέχρι και 1/12/2010 ως αυτά αναφέρονται στην παρούσα ποινική υπόθεση και τα οποία συμποσούνται στο ποσό των € 768,90 και αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος για πληρωμή των δόσεων από 1/10/2009 μέχρι και 1/12/2010 για το ποσό των € 768,90, πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον έξοδα επίδοσης € 11 πλέον Φ.Π.Α. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι δόσεις για την περίοδο από 1/10/2004 μέχρι 30/9/2009 οι μηνιαίες δόσεις συμποσούνταν σε 60 και αντιστοιχούν στο ποσό των Λ.Κ.1,
32. Για τον δεύτερο εναγόμενο στην εν λόγω αγωγή οι δόσεις συμποσούνταν σε 75 προς Λ.Κ. 80 έκαστη, ήτοι συνολικά στο ποσό των Λ.Κ. 6,
33. Για τον πρώτο εναγόμενο ο οποίος ήταν ο πρωτοφειλέτης οι δόσεις ήταν Λ.Κ. 50 από 12/5/2004 μέχρι εξοφλήσεως, 62 στον αριθμό δηλαδή Λ.Κ. 3,
34. Συμφώνησε ότι το ποσό των Λ.Κ. 10,000 αντιστοιχεί στο ποσό των € 18,623,
35. Ανέφερε ότι δεν μπορούν να παρουσιάσουν τα άλλα άτομα στο Δικαστήριο, εννοώντας τους άλλους συνεναγόμενους, μπορεί να έχουν εκδώσει, ως ανέφερε, ποινικές καταδολιεύσεις αλλά δεν εισπράττονται ποσά πέραν αυτών που εισπράχτηκαν από τον εναγόμενο 2 στην εν λόγω αγωγή. Η τράπεζα δεν τιμωρεί κανέναν ανέφερε και ότι πριν τις 1/10/2009 καταχωρήθηκαν οι ποινικές υποθέσεις και ότι η Τράπεζα προχωρεί σύμφωνα με τον νόμο και τις οδηγίες των δικηγόρων της . Εναντίον του Σωτήρη Τσαβέλλα εκδόθηκαν διατάγματα πληρωμών σε μερικά και σε μερικά άλλα όχι και ότι η τράπεζα προχώρησε με άλλα μέτρα. Το επίδικο αυτοκίνητο, εννοώντας αυτό που ήταν αντικείμενο της εν λόγω αγωγής, δεν παραδόθηκε από τον εναγόμενο Πανίκο Μιχαήλ και ακολούθως η τράπεζα προχώρησε με αίτηση παρακοής, η διαδικασία της οποίας προχώρησε και το αποτέλεσμα ήταν να αποσυρθεί λόγω αδυναμίας συμμόρφωσης και συνακόλουθα το εν λόγω αυτοκίνητο δεν περιήλθε στην κατοχή της τράπεζας. Επεξηγώντας τι εννοεί με τον όρο ΄΄αδυναμία συμμόρφωσης΄΄ παρέπεμψε στο τεκμήριο
36. Η τράπεζα συνέχισε με άλλα μέτρα όπως π.χ. το writ και δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί για οτιδήποτε για την απόσυρση που έλαβε χώρα το
37. Η αξία του πιο πάνω αναφερόμενου αυτοκινήτου με αυτούς τους αριθμούς είναι ανύπαρκτη και δικαιολόγησε την άποψη του αυτή λόγω της εμπειρίας του, την καθημερινή ενασχόληση του με συμβόλαια ενοικιαγοράς, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ένα αυτοκίνητο με ημερομηνία εγγραφής το έτος 1982 ήτοι πέραν των 10 - χρόνων, Ιαπωνικό, με κυβισμό που δεν ξεπερνά τα 16 άλογα, θεωρεί ότι δεν έχει αξία σήμερα αφού ο νόμος της αγοράς είναι γνωστός. Ανέφερε ότι δεν έχει υπόψη του τα αδικήματα που αφορούσαν την ποινική υπόθεση με αριθμό 15071/2010 και ούτε μίλησε με την δικηγόρο για την εν λόγω υπόθεση. Ανέφερε επίσης ότι η τράπεζα δεν έλαβε κανένα ποσό από την περιουσία του πρωτοφειλέτη. Όταν ερωτήθηκε σχετικά με το τεκμήριο 21 και συγκεκριμένα όταν ερωτήθηκε από που προήλθαν τα ποσά που αναγράφονται στο εν λόγω τεκμήριο, ανέφερε ότι αυτά προήλθαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και ότι αυτές οι καταστάσεις αναφέρουν ξεχωριστά τις καθυστερημένες δόσεις, το κεφάλαιο και τα δικηγορικά έξοδα. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, οι παραπονούμενοι έκλεισαν την υπόθεση τους και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, επεξηγήθηκαν στον δικηγόρο του τα δικαιώματα του δευνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας νόμου Κεφ. 155 διότι ο ίδιος δεν ήταν παρών και ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου δήλωσε ότι ήταν εξουσιοδοτημένος από τον πελάτη του όπως ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και ότι δεν θα καλέσει μάρτυρες υπεράσπισης. ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Τέθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης ότι στην παρούσα υπόθεση εφαρμόζεται το δόγμα του δεδικασμένου, άρα ο κατηγορούμενος έχει αθωωθεί για τα ίδια αδικήματα που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση, διότι ο κατηγορούμενος στις 24/1/2011 στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 15071/2010 με τους ίδιους παραπονούμενους και τον ίδιο κατηγορούμενου έχει αθωωθεί. Η θέση αυτή της υπεράσπισης είναι νόμω αβάσιμη. Ναι μεν όπως φαίνεται και δια μέσου του τεκμηρίου 8, τα αδικήματα που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος είναι τα ίδια με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει και στην παρούσα υπόθεση, πλην όμως με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 24/1/2011, ο κατηγορούμενος δεν έχει αθωωθεί αλλά έχει απαλλαγεί διότι δεν έχει απαντήσει στις κατηγορίες, όπως αποδεικνύεται άλλωστε και δια μέσου του τεκμηρίου

1. Τέθηκε επίσης και θέμα από την πλευρά της υπεράσπισης, ότι συνεπεία της πιο πάνω αναφερόμενης υπόθεσης με αριθμό 15071/2010 και της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 24/1/2011, ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας από πλευράς παραπονουμένων. Η θέση αυτή της υπεράσπισης είναι νόμω αβάσιμη. Η υπόθεση των παραπονουμένων στις 24/1/2011 απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης μετά από αίτημα του δικηγόρου του κατηγορουμένου και οι παραπονούμενοι 3 μέρες αργότερα καταχώρησαν την παρούσα υπόθεση. Δεν διέκρινα οιαδήποτε κατάχρηση της διαδικασίας με αυτά τα δεδομένα και συνεπώς η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. Υπήρξε επίσης εισήγηση από την πλευρά της υπεράσπισης ότι δεν υπάρχει βέβαιο και εκκαθαρισμένο υπόλοιπο οφειλόμενο εξ΄ αποφάσεως χρέος, διότι το επίδικο αυτοκίνητο στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή, δεν πωλήθηκε δια δημόσιου πλειστηριασμού ως είναι και το σχετικό διάταγμα που περιέχεται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13/11/2002, έτσι ώστε να υπολογιστεί και να μειωθεί αναλόγως το εξ΄ αποφάσεως χρέος. Αυτή η εισήγηση της υπεράσπισης είναι νόμω αβάσιμη διότι αν γινόταν δεχτή μια τέτοια προσέγγιση, θα ισοδυναμούσε με απαγόρευση λήψης οιονδήποτε άλλων μέτρων είσπραξης ή καταχώρησης τυχόν υπόθεσης για ποινική καταδολίευση πιστωτών μέχρι να διενεργηθεί και επιτευχθεί δημόσιος πλειστηριασμός του εν λόγω αυτοκινήτου, έξω δηλαδή από το γράμμα του νόμου και του περιεχομένου της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13/11/
2. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα, η νομική βάση που εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, είναι η αυτή των άρθρων 3

(1)(γ)

(2)του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμο 60

(1)2008 τα οποία προνοούν τα ακόλουθα: <<

(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους (γ) παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4>>.

(2)Ουδεμία δίωξη ασκείται, δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου 1 εναντίον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός εάν αυτός παραλείπει να καταβάλει την πληρωμή τουλάχιστον τριών δόσεων. Νοείται ότι σε περίπτωση που οι δόσεις που υπολείπονται προς εξόφληση του χρέους είναι λιγότερες από τρεις, δύναται να ασκηθεί ποινική δίωξη αν παραλείπει να καταβάλει οποιαδήποτε δόση>>. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος και διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, έχουν την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Μέσα λοιπόν από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις, συνάγεται ότι οι παραπονούμενοι θα πρέπει να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος: Α) ότι οι παραπονούμενοι είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτές, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Β) ότι ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Γ) ότι υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο βεβαίως να μην έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Δ) ότι υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Ε) ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει στους παραπονούμενους κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής, τουλάχιστον τρεις δόσεις, εκτός εάν το οφειλόμενο χρέος που υπολείπεται για να εξοφληθεί, είναι ολιγότερο από το ποσό που αντιστοιχεί σε τρεις δόσεις και ο κατηγορούμενος παραλείπει να τις καταβάλει αυτές. Εφ΄ όσον οι παραπονούμενοι αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, τότε ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, την υπεράσπιση που προνοεί το άρθρο

(3)4(γ) του ιδίου νόμου που προνοεί τα ακόλουθα: <<

(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: (γ) προκειμένου περί κατηγορίας δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1), ότι έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις ή ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν.» Προτού προχωρήσω για να εξετάσω κατά πόσο οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, θα εξετάσω κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, οιανδήποτε από τις υπερασπίσεις που του παρέχει η νομοθετική διάταξη του άρθρου

(3)4(γ) του πιο πάνω νόμου. Εν΄ όψει του γεγονότος ότι η κατηγορούμενος δεν κατέθεσε ενόρκως αλλά ούτε και κάλεσε οποιονδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος απέτυχε να αποδείξει οιανδήποτε από τις υπερασπίσεις που προνοούνται στον εν λόγω νόμο, διότι δεν υπάρχει καν σχετική μαρτυρία επί τούτου. Εν τούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι οι παραπονούμενοι απέδειξαν αυτομάτως την υπόθεση τους και συνακόλουθα το Δικαστήριο θα εξετάσει με βάσει με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και την αξιολόγηση που θα κάνει, κατά πόσο οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία του με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχε να παρακολουθήσει τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια του, τη μνήμη και τους λόγους που είχε για να θυμάται ή να πιστεύει αυτά για τα οποία κατέθετε, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων του ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο Μ.Κ.1 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρέθεσε στο Δικαστήριο με σαφήνεια όσα ήταν σε θέση να γνωρίζει και παρέπεμπε στα τεκμήρια τα οποία κατέθεσε και τα οποία βρίσκονται σε αρμονία και ταύτιση με τα όσα ανέφερε προφορικά στο Δικαστήριο. Δεν διέκρινα οιαδήποτε δόση υπερβολής ή πρόθεση να βοηθήσει την υπόθεση των κατηγορουμένων και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Όμως το Δικαστήριο δεν θα αποδεχθεί την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στο μέρος που αφορά την ύπαρξη του κατ΄ ισχυρισμόν ύψους του οφειλόμενου ποσού από τον κατηγορούμενο προς τους παραπονούμενους, ως επίσης και τα όσα ανέφερε αναφορικά με το τεκμήριο 21, διότι έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου ερωτηματικά και εύλογες αμφιβολίες αναφορικά με την ορθότητα των ισχυρισμών του εν λόγω μάρτυρα αλλά και του περιεχομένου του τεκμηρίου 21, η ορθότητα των οποίων έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της υπεράσπισης, για τους πιο κάτω λόγους: (αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στην Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39.) Α) Ο εν λόγω μάρτυρας όταν ερωτήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, από που προήλθαν τα ποσά που αναγράφονται στο τεκμήριο 21 και που καταγράφονται τα κατ΄ ισχυρισμόν οφειλόμενα ποσά από τον κατηγορούμενο προς τους παραπονούμενους, απάντησε απλά ότι αυτά προήλθαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αυτή βεβαίως η δήλωση και επεξήγηση του εν λόγω μάρτυρα, δεν είναι ικανή για να αποδείξει και να στηρίξει τον ισχυρισμό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι υπάρχει υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, διότι δεν παρέθεσε λεπτομέρειες αναφορικά με το πότε αυτά τα στοιχεία καταγράφηκαν, γιατί καταγράφηκαν, από ποιόν και αν αυτά επαληθεύτηκαν. Β) Επίσης στο τεκμήριο 21 στις σελίδες 1, 2 και 3 και συγκεκριμένα στην αρχή της καταγραφής των ισχυριζόμενων οφειλόμενων ποσών, αναγράφεται η ένδειξη ΄΄as per judgment΄΄ ήτοι σε ελληνική μετάφραση ΄΄ ως η απόφαση΄΄ εννοώντας προφανώς ως η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13/11/2002 που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 2397/2002 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στην πρώτη σελίδα πριν την ένδειξη ΄΄as per judgment΄΄ αναγράφεται η ημερομηνία 29/4/2002 και στην δεύτερη και τρίτη σελίδα η ημερομηνία 24/7/2002, ήτοι ημερομηνίες που προηγούνται της απόφασης ημερομηνίας 13/11/2002, εκθεμελιώνοντας έτσι την ορθότητα και την βασιμότητα των καταγραφέντων επί του εν λόγω τεκμηρίου. Γ) Ο ισχυρισμός που τέθηκε από τον εν λόγω μάρτυρα για να δικαιολογήσει και να στηρίξει την ορθότητα του τεκμηρίου 21, ήτοι ο ισχυρισμός ότι στο τεκμήριο 21 καταγράφονται σε κάθε σελίδα ξεχωριστά οι δόσεις, το κεφάλαιο και τα δικηγορικά έξοδα, είναι τουλάχιστον ατυχής όχι μόνο για τον λόγο που λέχθηκε πιο πάνω στο αιτιολογικό υπό (Β) αλλά διότι δεν γίνεται ευκρινώς κατανοητό στο εν λόγω τεκμήριο κατά πόσο αφορούν δόσεις του κατηγορούμενου ή άλλου συνεναγόμενου στην εν λόγω αγωγή, τι αφορούν οι εν λόγω δόσεις, πότε αυτά τα στοιχεία καταγράφηκαν, γιατί καταγράφηκαν, από ποιόν και αν αυτά επαληθεύτηκαν. Δ) Επίσης στο τεκμήριο 21, καταγράφεται το όνομα Μιχαήλ Πανίκκος Σωτηρίου, προφανώς το όνομα του πρώτου εναγόμενου στην εν λόγω αγωγή και όχι το όνομα του κατηγορουμένου, έτσι ώστε να δύναται να γίνει οιαδήποτε συσχέτιση του κατηγορούμενου με αυτό το όνομα που αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου. Ε) Αν και υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου πόσο ήταν το ποσό που επιδικάστηκε εναντίον του κατηγορουμένου στην πιο πάνω αγωγή, πότε και για πιο ποσό εκδόθηκαν εναντίον του κατηγορουμένου και των άλλων συνεναγομένων διατάγματα αποπληρωμής του εξ΄ αποφάσεως χρέους τους και από πότε, εν τούτοις δεν υπάρχει σαφής και αποκρυσταλλομένη μαρτυρία που να αποδεικνύει το ύψος του εξ΄ αποφάσεως χρέους την 1/10/2009 και μετέπειτα. Είναι πολύ σημαντικό και καίριας σημασίας στοιχείο να γνωρίζει το Δικαστήριο ποιό ήταν το ύψος του εξ΄ αποφάσεως χρέους την 1/10/2009 και μετέπειτα, αφού αυτός είναι ο ουσιώδης χρόνος για την παρούσα υπόθεση, ως αυτός αποκρυσταλλώνεται μέσα από το κατηγορητήριο και την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα πρέπει δηλαδή να υπάρχει στο Δικαστήριο η πλήρη εικόνα της πορείας του εξ΄ αποφάσεως χρέους αφού υπολογιστούν οι διαρρεύσαντες ληξιπρόθεσμες μηνιαίες δόσεις για κάθε κατηγορούμενο, ανεξαρτήτως αν αυτές καταβλήθηκαν ή όχι, έτσι ώστε να υπολογιστούν αυτές, ποιά ποσά καλύπτουν, αν έχουν καλύψει το ύψος του εξ΄ αποφάσεως χρέους και αν ναι πότε ή αν όχι ποιό ήταν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό την 1/10/

1. Όμως δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια μαρτυρία που να δίνει φως στις πιο πάνω πτυχές, αφού στο μεν τεκμήριο 21 και στις καταγραφές αυτού, δεν υπάρχει χρονική συνοχή που να καταδεικνύει και να αποδεικνύει ποιο ήταν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό στις 1/10/2009, διότι στην πρώτη σελίδα η τελευταία ημερομηνία που καταγράφεται είναι η 12/9/2006 ήτοι χρόνος που δεν είναι ουσιώδης για την παρούσα υπόθεση, στην δεύτερη σελίδα η πρότελευταια ημερομηνία αναγράφεται η 2/3/2007 και η επόμενη και τελευταία ημερομηνία είναι η 27/6/2011, αφήνοντας έτσι ένα κενό 4 ετών και 3 μηνών στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και ο ουσιώδης χρόνος για την παρούσα υπόθεση και στην τρίτη σελίδα υπάρχει καταγραμμένη η ημερομηνία 20/12/2007 και η αμέσως επόμενη είναι η ημερομηνία 20/5/2010 αφήνοντας έτσι κενό το κρίσιμο χρονικό ορόσημο της 1/10/
2. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Μέσα από το μέρος της μαρτυρίας που κρίθηκε ως αληθή και αξιόπιστη, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. ΠΡΩΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Υπήρξε εισήγηση εκ μέρους της υπεράσπισης ότι το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος ως περιγράφηκε πιο πάνω, δεν αποδείχτηκε διότι οι παραπονούμενοι ως καταγράφονται επί του κατηγορητηρίου δεν υπήρξαν ποτέ διάδικοι με τον κατηγορούμενο και ότι δεν υπήρχε σχετική εξουσιοδότηση ή εκχώρηση από τους ενάγοντες στην πιο πάνω αναφερόμενη αγωγή οι οποίοι περιγράφονται ως ΄΄ Λαική Κυπριακή Τράπεζα ( Χρηματοδοτήσεις ) Λτδ΄΄ προς τους παραπονούμενους της παρούσας αγωγής οι οποίοι περιγράφονται ως ΄΄Marfin Popular Bank Public Co Ltd΄΄ για να κινήσουν την παρούσα διαδικασία και νομιμοποιούνται όπως απαιτήσουν οποιοδήποτε ποσό. Η εισήγηση της υπεράσπισης δεν ευσταθεί, διότι ως φαίνεται στο τεκμήριο 2, δόθηκε άδεια στους παραπονούμενους στις 11/5/2010 για εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 2397/
3. Συνεπώς το Δικαστήριο με την παραχώρηση της εν λόγω άδειας, εξέτασε και το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των παραπονουμένων και αφού παραχώρησε τέτοια άδεια, τότε αποφασίστηκε ότι οι παραπονούμενοι έχουν ενεργητική νομιμοποίηση με βάση τα στοιχεία που παρουσίασαν στο Δικαστήριο στις 11/5/2010 και το παρών Δικαστήριο δεσμεύεται από την εν λόγω απόφαση και δεν έχει εξουσία να την ανατρέψει ή να εξάξει αντίθετα συμπεράσματα διότι αυτό αποτελεί αποκλειστική εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συνακόλουθα οι παραπονούμενοι είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτές, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, άρα αποδείχτηκε το πρώτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, διότι ως αποδεικνύεται δια μέσου του τεκμηρίου 1, στις 13/11/2002 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στα πλαίσια της αγωγής 2397/2002 απόφαση υπέρ των παραπονουμένων, ως εξηγείται πιο πάνω, και εναντίον του κατηγορούμενου και του Πανίκου Μιχαήλ για το ποσό των Λ.Κ. 424,97 ή € 726,10 πλέον τόκους προς 9% ετησίως μέχρι 28/4/2002 και 11,5% από 29/4/2002 μέχρι εξοφλήσεως επί του ποσού των Λ.Κ. 4,69 ή € 8,01 από 29/9/2001 και επί του ιδίου μηνιαίου ποσού των Λ.Κ. 60,04 ή € 102,58 αρχίζοντας από την 29ην κάθε επόμενου μήνα αρχίζοντας από 29/10/2001 μέχρι 29/4/2002 συμπεριλαμβανομένων, πλέον το ποσό των Λ.Κ. 1,921,36 ή € 3,282,84 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 24/7/2002 μέχρι εξοφλήσεως , πλέον το ποσό των Λ.Κ. 243 ή € 415,19 έξοδα αγωγής και έκδοσης της απόφασης αυτής πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 24/7/2002 μέχρι τελείας εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, άρα αποδείχτηκε το δεύτερο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, διότι ως αποδεικνύεται δια μέσου του τεκμηρίου 1, στις 13/11/2002 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στα πλαίσια της αγωγής 2397/2002 απόφαση υπέρ των παραπονουμένων, ως εξηγείται πιο πάνω, και εναντίον του κατηγορούμενου ως εναγόμενου 3, για το ποσό των Λ.Κ. 424,97 ή € 726,10 πλέον τόκους προς 9% ετησίως μέχρι 28/4/2002 και 11,5% από 29/4/2002 μέχρι εξοφλήσεως επί του ποσού των Λ.Κ. 4,69 ή € 8,01 από 29/9/2001 και επί του ιδίου μηνιαίου ποσού των Λ.Κ. 60,04 ή € 102,58 αρχίζοντας από την 29ην κάθε επόμενου μήνα αρχίζοντας από 29/10/2001 μέχρι 29/4/2002 συμπεριλαμβανομένων, πλέον το ποσό των Λ.Κ. 1,921,36 ή € 3,282,84 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 24/7/2002 μέχρι εξοφλήσεως , πλέον το ποσό των Λ.Κ. 243 ή € 415,19 έξοδα αγωγής και έκδοσης της απόφασης αυτής πλέον τόκο προς 8% ετησίως από 24/7/2002 μέχρι τελείας εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. ΤΡΙΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Λόγω της πιο πάνω αξιολόγησης και συγκεκριμένα υπό τις παραγράφους Α έως Ε της ενότητας υπό τον τίτλο ΄΄ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ΄΄ οι παραπονούμενοι απέτειχαν να αποδείξουν πέραν λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, κατά πόσο κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχε και αν ναι το ακριβές ύψος του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο βεβαίως να μην έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Η αναφορά του Μ.Κ. 1 ως επίσης και η παραπομπή του στο τεκμήριο 21 για να αποδείξει το σημερινό ισχυριζόμενο υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, ασφαλώς και δεν μπορεί να καλύψει αυτό το κενό, διότι αυτό που έχει σημασία είναι ο ουσιώδης χρόνος και όχι τι σημερινό ισχυριζόμενο υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Συνακόλουθα οι παραπονούμενοι απέτυχαν να αποδείξουν πέραν λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος. ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, άρα αποδείχτηκε το τέταρτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, διότι ως αποδεικνύεται δια μέσου του τεκμηρίου 3, στις 15/9/2004 στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, εξεδόθη διάταγμα με το οποίο ο κατηγορούμενος διετάσσετο όπως πληρώσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις από Λ.Κ. 30 ή € 51,28 έκαστη από 1/10/2004 και ούτω καθ΄ εξής μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των Λ.Κ. 114,50 ή € 195,63 έξοδα της αίτησης και έκδοσης του διατάγματος πλέον τόκους 8% ετησίως από 27/2/2004 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. πλέον Λ.Κ. 8,50 ή € 14,52 έξοδα επίδοσης. ΠΕΜΠΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Εν όψει της αποτυχίας απόδειξης του τρίτου συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αναπόφευκτα οι παραπονούμενοι απέτυχαν να αποδείξουν και το πέμπτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, διότι για να στοιχειοθετηθεί το πέμπτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρα υπόλοιπο οφειλόμενο εξ΄ αποφάσεως χρέος κατά τον ουσιώδη χρόνο όπως αυτός αποκρυσταλλώθηκε μέσω του κατηγορητηρίου και της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα που βεβαίως δεν αποδείχθηκε, ως πιο πάνω αναφέρθηκε. Δηλαδή η ύπαρξη υπόλοιπου οφειλόμενου εξ΄ αποφάσεως χρέους είναι απαραίτητη για να νοηθεί νομικά και λογικά η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα του Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο διατάσσεται να αποπληρώσει το εν λόγω χρέος με την συμμόρφωση με το ανάλογο διάταγμα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν΄ όψει του γεγονότος ότι οι παραπονούμενοι απέτυχαν να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, το τρίτο και πέμπτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις κατηγορίες. Οι παραπονούμενοι να καταβάλουν στον κατηγορούμενο τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο