Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Νικόλας Σιάμπης, Αρ. Υπόθεσης: 14383/2011, 11.11.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14383/2011 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Νικόλας Σιάμπης Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 11.11.2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. E. Σάββα Για τον κατηγορούμενο: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος: παρών ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες που αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου Ν.29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 0,5 γραμμαρίων κάνναβης και ενός φυτού κάνναβης ύψους 6 εκατοστών, αδίκημα που αφορά την καλλιέργεια του πιο πάνω φυτού και αδίκημα παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Επίσης αντιμετωπίζει κατηγορία κατά παράβαση του άρθρου 236(α) του Ποινικού Κώδικα, που αφορά το αδίκημα της τέλεσης αμελούς και απερίσκεπτης πράξης καθώς και επτά κατηγορίες που αφορούν τροχαίες παραβάσεις. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου για πρώτη φορά στις 8.11.2011 και ζητήθηκε χρόνος ώστε ο κατηγορούμενος να απαντήσει στις κατηγορίες. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του αναφέροντας ότι υπάρχει κίνδυνος ο κατηγορούμενος να μην εμφανιστεί σε αυτή αλλά και ότι ο κατηγορούμενος σε περίπτωση που αφεθει ελεύθερος υπάρχει πιθανότητα να διαπράξει άλλα αδικήματα παρόμοια ή και όμοια με αυτά που αντιμετωπίζει. Αίτημα το οποίο προσέκρουσε σε ένσταση του συνηγόρου του κατηγορούμενου. Η Κατηγορούσα Αρχή, για να στηρίξει το αίτημα της για την κράτηση του κατηγορούμενου, κάλεσε ως μάρτυρα τον Αστ. 2576 Κ. Μιχαήλ της ΥΚΑΝ Πάφου, εξεταστή της υπόθεσης. Ο πιο πάνω αστυνομικός ανέφερε ότι τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει από προηγούμενες υποθέσεις που εξέτασε και κατάθεσε αντίγραφα των κατηγορητηρίων (Τεκμήρια 1 - 8) αναφέροντας ότι οι υποθέσεις, τεκμήρια 1, 3 4 - 8, καταχωρήθηκαν το έτος 2011 καθότι ενώ υπήρχαν άλλες υποθέσεις που είχαν καταχωρηθεί προηγουμένως εκκρεμούσαν εντάλματα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου τα οποία δεν είχαν εκτελεστεί και για αυτό επανακαταχωρήθηκαν αυτές οι υποθέσεις. Ανέφερε επίσης πως γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος είναι άγαμος, δεν εργάζεται και διαμένει με την μητέρα του. Τέλος ο μάρτυρας ανάφερε ότι ζητά η αστυνομία την κράτηση του ώστε να μην διαπράξει άλλα αδικήματα και να εξασφαλιστεί η παρουσία του στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας αυτός αντεξετάστηκε από τον κ. Αλεξάνδρου αναφορικά με τους λόγους απόσυρσης των άλλων υποθέσεων και για τις ανησυχίες της αστυνομίας για διάπραξη άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενου με δεδομένο ότι πριν από μια βδομάδα καταχωρήθηκε εναντίον του κατηγορούμενου για πιο σοβαρά αδικήματα άλλη υπόθεση και δεν ζητήθηκε η κράτηση του. Επίσης κατάθεσε κατά την αντεξέταση του ο πιο πάνω μάρτυρας ως τεκμήριο (Τεκμήριο 9) πρόσφατη έκθεση ψυχιάτρου αναφορικά με την ψυχική υγεία και κατάσταση του κατηγορούμενου την οποία είχε στην κατοχή του. Κατά την χθεσινή ημερομηνία, κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα τεκμήρια 10 μέχρι και 20 που είναι αντίγραφα των κατηγορητηρίων των προηγούμενων υποθέσεων που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος και οι οποίες έχουν διακοπεί καθώς και έγγραφη δήλωση (Τεκμήριο 21) των δύο συνηγόρων στην οποία φαίνεται το αποτέλεσμα της κάθε υπόθεσης και ο λόγος που διακόπηκε. Η κα Σάββα αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος για την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του ανάφερε ότι ο πρώτος λόγος που ζητείται η κράτηση του είναι γιατί αν αυτός αφεθεί ελεύθερος υπάρχει πιθανότητα να διαπράξει άλλα αδικήματα. Προς υποστήριξη της θέσης της αυτή η κα Σάββα αναφέρθηκε στις υποθέσεις που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και στα αδικήματα που αυτές αφορούν και σε νομολογία επί του θέματος. Ο δεύτερος λόγος που ζητείται η κράτηση του σύμφωνα με την κα Σάββα είναι γιατί υπάρχει πιθανότητα ο κατηγορούμενος λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει να μην εμφανιστεί στην δίκη του και αναφορικά με το θέμα αυτό, επικαλέστηκε και τις προσωπικές του συνθήκες. Ο κ. Αλεξάνδρου διαφώνησε με την κα Σάββα και στα όσα ανάφερε και υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση. Υποστήριξε, με αναφορά και στην ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που σύμφωνα με το κατηγορητήριο κατείχε ο κατηγορούμενος, την ηλικία του και το λευκό του ποινικό μητρώο ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι από τις σοβαρές του είδους και για αυτό είναι απομακρυσμένη και η πιθανότητα, αν κριθεί ένοχος να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης αλλά ακόμα και σε περίπτωση που του επιβληθεί τέτοια ποινή, αυτή ανέφερε, δεν μπορεί παρά να είναι πολύ μικρής διάρκειας. Σε ότι αφορά την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, δείκτης για αυτή την πιθανότητα ανάφερε είναι το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και οποιοδήποτε εύρημα με αναφορά στις υποθέσεις που αντιμετωπίζει και μόνο θα ερχόταν σε σύγκρουση με το τεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνει το Σύνταγμα. Επίσης αναφέρθηκε στις υποθέσεις που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει καθώς και στους λόγους που έχουν διακοπεί οι προηγούμενες υποθέσεις. Επικαλέστηκε την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδης Α. Γεωργίου άλλως Παφίτης Ποινική Έφεση 6398 ημερομηνίας 25.11.1997, στην οποία ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση παρά το ότι τα αδικήματα που αντιμετώπιζε ήταν σοβαρά και αφορούσαν την κατοχή, την καλλιέργεια 25 φυτών κάνναβης και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια και την ύπαρξη βεβαρημένου ποινικού μητρώου. Η κράτηση του είχε ζητηθεί για τους ίδιους λόγους όπως και στην παρούσα υπόθεση, συνεπώς σύγκρινε τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης με την πιο πάνω υπόθεση, στην οποία το εφετείο επικύρωσε την απόφαση του Κακουργιοδικείου, τονίζοντας ότι δεν υπήρχε λόγος να επέμβει στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και ότι το Κακουργιοδικείο με βάση τα ενώπιον του στοιχεία ήταν επιτρεπτό να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς την κατεύθυνση που την άσκησε. Οι εξουσίες του Δικαστηρίου, επί του θέματος της κράτησης κατηγορούμενου, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157.1 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και η απόλυση ή όχι του Κατηγορουμένου με εγγύηση είναι θέμα που αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ. κ. Λοϊζου & Πική, στη σελ 35 αναφέρεται ότι: «Θα πρέπει κάποιος να ξεκινά από το σημείο ότι κάθε πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα δικαιούται σε απόλυση με εγγύηση εκτός αν υπάρχουν ικανοποιητικοί και πειστικοί λόγοι για το αντίθετο». (σε ελεύθερη μετάφραση) Στην υπόθεση Κάννας ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 444 αναφέρθηκαν τα εξής: « Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει επιβεβλημένη την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του. Η πιθανότητα: (α) μη προσέλευσης του στη δίκη, (β) διάπραξης του ίδιου ή άλλου εγκλήματος, και (γ) επηρεασμού μαρτύρων. Το πρώτο στοιχείο εξετάζεται στη βάση, και σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και την πιθανότητα καταδίκης του.» Σύμφωνα με την νομολογία οποιοσδήποτε από τους πιο πάνω λόγους ή συνδυασμός τους είναι αρκετός για να δικαιολογήσει την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 7). Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 ΑΑΔ 48 , αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλέπε Neumeister ν. Austria A8 p.39
(1968)). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη Νομολογία μας. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (πιο πάνω), δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης». Όλες οι πιο πάνω αρχές και παράγοντες επαναβεβαιώθηκαν και στην υπόθεση Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 159, στην οποία επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως θέμα γενικής αρχής πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι εκτός αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι περί του αντιθέτου. Η νομολογία έχει συμπεριλάβει σε αυτούς τους λόγους και την πιθανότητα της μη προσέλευσης του κατηγορουμένου κατά τη δίκη. Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του». Με γνώμονα τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω θα προχωρήσω στην εξέταση των παραγόντων που θα ληφθούν υπόψη στην τελική μου απόφαση. Στην υπόθεση Θεοδωρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139 , επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Στην Ψύλλας ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 801, αναφέρθηκε ότι: «Ο κίνδυνος να μην παρουσιασθεί ένας Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο δεν καταδεικνύεται μόνο από τα στοιχεία που διαθέτει η Κατηγορούσα Αρχή, αλλά θεωρείται πως ελλοχεύει ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει». Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος συναρτάται άμεσα με τo ανώτατο ύψος των προβλεπόμενων από το Νόμο ποινών σε περίπτωση καταδίκης του. Συγκεκριμένα και σε σχέση με τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων κατηγορείται με σοβαρότερες κατηγορίες αυτες που αφορούν την κατοχή και χρήση ελεγχόμενων φαρμάκων ο νόμος προβλέπει πολυετής ποινές φυλακίσεως. Κατά συνέπεια είναι φανερό, ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, με βάση τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές είναι πολύ σοβαρά. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση σε σχέση με την σοβαρότητα των αδικημάτων, που προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο έχει θεωρηθεί ότι αυτός ο παράγοντας δεν είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αρκετός ώστε από μόνος του να επενεργεί αυτόματα στην κρίση του δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορούμενου χωρίς να συνυπολογιστούν και άλλα σχετικά στοιχεία και δεδομένα ( βλ. Χριστόδουλος Χριστοδούλου ν. Αστυνομία και Ανδρέα Χρίστου ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 7812 και 7813 ημερ. 25.10.2004). Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χριστοδούλου (ανωτέρω): Αδικήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά είναι εκ της φύσεως τους σοβαρά. Υπάρχουν βέβαια διαβαθμίσεις οι οποίες προσδιορίζουν ανάλογα με το είδος και το μέγεθος της προβλεπόμενης από το νόμο ποινή για κάθε περίπτωση. Η προμήθεια κοκαΐνης είναι ένα από τα σοβαρότερα τους είδους αν λάβουμε υπόψη ότι ο νόμος προβλέπει μέχρι δια βίου φυλάκιση. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι αυτός ο παράγων είναι πρωταρχικής σημασίας αδικήματα και προσμετρά ιδιαίτερα στην κρίση του Δικαστηρίου. Ωστόσο εδώ θα πρέπει να δούμε και κάποια άλλα επί μέρους στοιχεία όπως για παράδειγμα την ποσότητα της κοκαίνης (13 γραμμάρια), την υποθετικά ανώτατη ποινή που θα μπορούσε να επιβληθεί στους εφεσείοντες από ένα λογικό δικαστήριο δοθέντος ότι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες και όλα αυτά σε συνάρτηση προς το γεγονός ότι είναι Κύπριοι και διαμένουν μονίμως στην Κύπρο με τα δικά τους πρόσωπα και όπου ο δεύτερος εφεσείον έχει την εργασία του. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ακυρώθηκε η διαταγή για κράτηση υπόπτων και αντικαταστάθηκε με δεσμευτικού όρους. Συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου ειδικότερα αφού έλαβα υπόψη μου, την ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών σύμφωνα με τον κατηγορητήριο, την τάξη στην οποία ανήκουν, την ηλικία του κατηγορούμενου και το λευκό ποινικό μητρώο του και έχοντας στο μυαλό μου την ενδεχόμενη ποινή που πιθανόν να του επιβληθεί κάτω από αυτές τις περιστάσεις σε περίπτωση καταδίκης, αυτή θεωρώ ότι δεν θα είναι ιδιαίτερα αυστηρή ακόμα και αν αυτή είναι ποινή φυλάκισης. Επίσης έχω λάβει υπόψη μου και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι κάτοικος Κύπρου, διαμένει με την μητέρα του, υπάρχουν επαρκείς δεσμοί με την χώρα του καθώς και με την οικογένεια του και δεν είναι η περίπτωση του τέτοια που να δημιουργεί ανησυχίες ότι δεν θα προσέλθει στην δίκη του να αντιμετωπίζει την υπόθεση του αλλά και για να αποφύγει την τιμωρία του σε περίπτωση καταδίκης. Αναφορικά με το θέμα της πιθανότητας διάπραξης του ιδίου ή άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος, ζήτημα που αποτέλεσε εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής και συνάντησε την αντίθετη εισήγηση της Υπεράσπισης έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Τσιάκκας κ.α. ν. Δημοκρατίας Π.Ε. 7264,7265 και 7266, ημερ. 26.04.2002 επιδοκιμάσθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως ήταν τότε, κ. Νικήτα, το εξής απόσπασμα από την σελ. 131 της απόφασης Σιακκαλής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, στο οποίο ο Δικαστής κ. Νικολαϊδης, που εξέδωσε την απόφαση, παρατήρησε ότι: «Η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Εκείνο που μετρά είναι αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος». Στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος εντοπίζεται η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης του αδικήματος. Όπως υπογράμμισε το Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο κίνδυνος αυτός πρέπει να είναι ευλογοφανής (plausible) (βλ.Clooth v. Belgium A225 para 40
(1991). Στην υπόθεση Σιακαλλή (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα εξής: « Όπως τονίζεται και στην υπόθεση Φώτος Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας Ποινική Εφεση 6285 ημερ. 5.3.97 η πρόβλεψη αναφορικά με την ύπαρξη και αποτίμηση των διαφόρων κινδύνων που σταθμίζονται κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης, όπως είναι η πιθανότητα διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τα στοιχεία που είναι σχετικά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή η προηγούμενη καταδίκη για παρόμοια αδικήματα, αλλά και οι τάσεις που επιδεικνύει και οι οποίες ανάγονται βέβαια στο μέλλον όπως είναι η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων ή η πιθανολόγηση περί της διάπραξης και άλλων αδικημάτων. Για κατάληξη σε συμπέρασμα για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει η πιθανότητα. Πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξάλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Διερωτάται κανείς πως μπορεί να αποδειχθεί μια πιθανολόγηση. Το δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντα ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον για την οποία το δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες διάφορες περιστάσεις..» Θα πρέπει να τονιστεί, επειδή έχει γίνει εισήγηση περί του αντιθέτου, ότι η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ΄ ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα (βλ. Lefkios Rodosthenous and Another n. The Police 1961 C.L.R. 50) Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Φώτος Χατζηδημητρίου (πιο πάνω) αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Στην υπόθεση Σιακαλλή (πιο πάνω), αναφέρθηκε ότι στο Άρθρο 11.2(γ) του Συντάγματος επιτρέπεται η στέρηση της ελευθερίας ατόμου όχι μόνο προς τον σκοπό προσαγωγής του ενώπιον της αρμόδιας αρχής με την εύλογη υπόνοια ότι διέπραξε αδίκημα, αλλά ακόμα και όταν η κράτηση του μπορεί να θεωρηθεί ευλόγως αναγκαία προς παρεμπόδιση διάπραξης αδικήματος ή απόδρασης. Η αναφορά στο Σύνταγμα στην ευλόγως αναγκαία κράτηση προς παρεμπόδιση διάπραξης αδικήματος δίνει ακριβώς και το μέτρο που θα πρέπει να χαρακτηρίζει τις υποθέσεις αυτές. Η θέση επίσης ότι μόνο οι προηγούμενες καταδίκες ενός προσώπου, δηλαδή το ποινικό μητρώο του, μόνο μπορούν να ληφθούν υπόψη και να αποτελέσουν την βάση για να στηριχθεί ένα δικαστήριο και να προβεί σε εύρημα ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος, δεν βρίσκει έρεισμα στην νομολογία. (βλ. Χαράλαμπος Κυριάκου Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130). Από τα πιο πάνω προκύπτει επίσης ότι δεν τίθεται ζήτημα σύγκρουσης, σε περίπτωση ευρήματος μια τέτοιας πιθανότητας, αν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο πέραν του ποινικού μητρώο ενός κατηγορούμενου και στοιχεία που προέρχονται από την ύπαρξη άλλων υποθέσεων που αντιμετωπίζει χωρίς να έχει κριθεί ήδη ένοχος σε αυτά, ως ήταν και η θέση της υπεράσπισης. Στην υπόθεση Σιακαλλή (πιο πάνω) λέχθηκαν επίσης τα εξής « Η σημασία που δίδεται στον παράγοντα της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος ουσιαστικά αντανακλά την προσπάθεια προστασίας του κοινωνικού συνόλου στις περιπτώσεις όπου η διάπραξη νέου αδικήματος από τον κατηγορούμενο είναι πιθανή.» Στην προκειμένη περίπτωση, ακόμα και να αγνοηθούν όλες οι άλλες υποθέσεις που αφορούν τον κατηγορούμενο, που ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων που αναφέρονται σε αυτές απέχουν κατά πολύ από τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, ενώπιον μου έχει τεθεί αντίγραφο του κατηγορητήριου στην υπόθεση 14323/2011 (Τεκμήριο 2) για αδικήματα που σύμφωνα με το κατηγορητήριο διαπράχθηκαν στις 24.10.2011 ενώ τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης διαπράχθηκαν, σύμφωνα και πάλι με το κατηγορητήριο στις 4.11.2011 δηλαδή με 15 ημέρες διαφορά. Στην υπόθεση 14323/2011 υπάρχουν δύο κατηγορίες που αφορούν κατοχή και καλλιέργεια ενός φυτού κάνναβης αλλά και αδικήματα διάρρηξης εκκλησίας, κλοπής, κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων, μεταφοράς μαχαιριού. Το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε η κράτηση του κατηγορούμενου στην υπόθεση 14323/2011 αλλά στην παρούσα υπόθεση, θα μπορούσε να λεχθεί ότι λογικά τώρα ενισχύεται ακόμα περισσότερο η ανησυχία περί διάπραξης στο μέλλον άλλων αδικημάτων αφού το χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ των αδικημάτων που αφορούν τις δύο υποθέσεις είναι πολύ μικρό ενώ οι άλλες υποθέσεις αφορούν αδικήματα που σύμφωνα με τα κατηγορητήρια (Τεκμήρια 1, 2, 4 -8) διαπράχθηκαν την περίοδο μεταξύ 2006 με 2009. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση το ενώπιον μου υλικό εκτιμώ ότι αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος υπάρχει σοβαρή πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μέλλον. Ενώπιον του δικαστηρίου έχουν τεθεί επαρκεί στοιχεία ως προς συμπεριφορά και τάση του κατηγορουμένου τα οποία δημιουργούν στο δικαστήριο ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή παρόμοιων αδικημάτων σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος. Έχοντας κατά νου όλα όσα ανέφερα προηγουμένως έχω ικανοποιηθεί υπό τις περιστάσεις ότι πρέπει να διατάξω την κράτηση του κατηγορούμενου, για τους λόγους που εξηγώ, μέχρι την δίκη του και κατά συνέπεια, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την 18.11.2011 όπου η υπόθεση ορίζεται για απάντηση στις 8:30 π.μ (Υπ.) ........................................ Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο