Πανίκο Ιωάννου ν. Ξενοφών Λοίζου, Αρ. Υπόθεσης: 7535/11, 14/11/2011

(1)του 2008. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος από τις 1/2/2011 μέχρι την 1/6/2011 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ως εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης δυνάμει Δικαστικής απόφασης η οποία λήφθηκε στα πλαίσια της υπ΄ αριθμό 2906/2009 αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, προς καταδολίευση του εξ΄ αποφάσεως πιστωτή, ήτοι του παραπονούμενου, παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των €100 για τις πρώτες τέσσερις κατηγορίες και το ποσό των € 26,56 για την πέμπτη ως πλήρη εξόφληση, ποσό το οποίο είχε υπολογισθεί ως δίκαιο και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του και διατάχθηκε να καταβάλει το εν λόγω ποσό δια μηνιαίας δόσης δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/9/2010, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της ως άνω αναφερόμενης αγωγής, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 αλλά και μοναδικός μάρτυρας, κατέθεσε ο παραπονούμενος κος Πανίκος Ιωάννου. Ανέφερε ότι στις 18/3/2010 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 2906/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος του και εναντίον του κατηγορουμένου για το ποσό των € 800 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 21/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 332 έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης, πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 21/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 13 έξοδα επίδοσης. Κατέθεσε προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού το τεκμήριο 1, ήτοι το πιστό αντίγραφο της εν λόγω απόφασης. Στις 22/9/2010 εκδόθηκε διάταγμα προς όφελος του και εναντίον του κατηγορουμένου, όπως ο κατηγορούμενος πληρώσει σε αυτόν το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε στην πιο πάνω αγωγή δια μηνιαίων δόσεων των € 100 μηνιαίως της πρώτης αρχομένης την 1/11/2010 και ούτω καθ΄ εξής μέχρι εξόφλησης, επιπλέον ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στα έξοδα που ανέρχονταν στο ποσό των € 142 έξοδα της αίτησης και έκδοσης του διατάγματος, πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 27/5/2010 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 20 έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. Κατέθεσε προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού το τεκμήριο 2, ήτοι το πιστό αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος. Ο κατηγορούμενος προς καταδολίευση του, παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις δια τους μήνες από 1/2/2011 μέχρι 1/6/2011 για το συνολικό ποσό των € 426,56 για εξόφληση του εξ΄ αποφάσεως χρέους και η μη πληρωμή των εν λόγω δόσεων δεν οφείλεται σε οικονομική ή φυσική αδυναμία του κατηγορούμενου. Το εξ΄ αποφάσεως χρέος εις την ως άνω αγωγή κατά την 2/6/2011 ανερχόταν στο ποσό των € 726,56 σεντ το οποίο όφειλε ο κατηγορούμενος προς αυτόν και παράθεσε λεπτομερή κατάλογο της οφειλής του κατηγορούμενου μετά και από τις σχετικές πληρωμές που έκανε ο κατηγορούμενος προς τον παραπονούμενο, τις διαρεύσαντες ήδη μηνιαίες δόσεις και την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου για αυτές. Τέλος ζήτησε την καταδίκη του κατηγορουμένου, την έκδοση διατάγματος εναντίον του κατηγορουμένου και υπέρ του για να εισπραχτούν ως χρηματική ποινή οι πιο πάνω αναφερόμενες μηνιαίες δόσεις, πλέον τα έξοδα. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε, διότι ο κατηγορούμενος σε αυτό το στάδιο, ουσιαστικά ανέφερε ότι παραδέχεται το χρέος του απλά ζήτησε εάν γίνεται να αφαιρεθούν τα δικηγορικά έξοδα στην μια από τις δύο υποθέσεις όπως αυτός τις περιέγραψε, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν έχει οποιαδήποτε ερώτηση να υποβάλει στον μάρτυρα. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, ο παραπονούμενος έκλεισε την υπόθεση του και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, αποφάσισε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και ο κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα, η νομική βάση που εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση, είναι η αυτή των άρθρων 3

(1)(γ)

(2)του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμο 60

(1)2008 τα οποία προνοούν τα ακόλουθα: <<

(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους (γ) παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4>>.

(2)Ουδεμία δίωξη ασκείται, δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου 1 εναντίον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός εάν αυτός παραλείπει να καταβάλει την πληρωμή τουλάχιστον τριών δόσεων. Νοείται ότι σε περίπτωση που οι δόσεις που υπολείπονται προς εξόφληση του χρέους είναι λιγότερες από τρεις, δύναται να ασκηθεί ποινική δίωξη αν παραλείπει να καταβάλει οποιαδήποτε δόση>>. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος και διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, έχουν την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Μέσα λοιπόν από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις, συνάγεται ότι ο παραπονούμενος θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος: Α) ότι ο παραπονούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Β) ότι ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Γ) ότι υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο βεβαίως να μην έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Δ) ότι υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Ε) ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει στον παραπονούμενο κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής, τουλάχιστον τρεις δόσεις, εκτός εάν το οφειλόμενο χρέος που υπολείπεται για να εξοφληθεί, είναι ολιγότερο από το ποσό που αντιστοιχεί σε τρεις δόσεις και ο κατηγορούμενος παραλείπει να τις καταβάλει αυτές. Εφ΄ όσον ο παραπονούμενος αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, τότε ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, την υπεράσπιση που προνοεί το άρθρο

(3)4(γ) του ιδίου νόμου που προνοεί τα ακόλουθα: <<

(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: (γ) προκειμένου περί κατηγορίας δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1), ότι έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις ή ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν.» Προτού προχωρήσω για να εξετάσω κατά πόσο οι παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, θα εξετάσω κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, οιανδήποτε από τις υπερασπίσεις που του παρέχει η νομοθετική διάταξη του άρθρου

(3)4(γ) του πιο πάνω νόμου. Εν΄ όψει του γεγονότος ότι η κατηγορούμενος δεν κατέθεσε ενόρκως αλλά ούτε και κάλεσε οποιονδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος απέτυχε να αποδείξει οιανδήποτε από τις υπερασπίσεις που προνοούνται στον εν λόγω νόμο, διότι δεν υπάρχει καν σχετική μαρτυρία επί τούτου. Εν τούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι ο παραπονούμενος απέδειξε αυτομάτως την υπόθεση του και συνακόλουθα το Δικαστήριο θα εξετάσει με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και την αξιολόγηση που θα κάνει, κατά πόσο ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία, όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία του με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχε να παρακολουθήσει τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια του, τη μνήμη και τους λόγους που είχε για να θυμάται ή να πιστεύει αυτά για τα οποία κατέθετε, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων του ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο παραπονούμενος αν και δεν αντεξετάστηκε και ο κατηγορούμενος αν και δήλωσε ότι παραδέχεται το χρέος του, εν τούτοις είναι καθήκον του Δικαστηρίου όπως αξιολογήσει την μαρτυρία του και το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση του μάρτυρα. Ο παραπονούμενος άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο μέσα από την μαρτυρία του και την εν γένει συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, η μαρτυρία του βρισκόταν σε ταύτιση με τα κατατιθέντα τεκμήρια τα οποία είναι πιστά αντίγραφα Δικαστικών αποφάσεων και έδωσε πλήρη εικόνα για το πως παρέμεινε σήμερα το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Μέσα από την μαρτυρία που κρίθηκε ως αληθή και αξιόπιστη, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο ο παραπονούμενος απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. ΠΡΩΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Ο παραπονούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, διότι στις 18/3/2010 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 2906/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος του παραπονουμένου και εναντίον του κατηγορουμένου για το ποσό των € 800 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 21/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 332 έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης, πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 21/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 13 έξοδα επίδοσης. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική απόδειξη περί του αντιθέτου. Συνεπώς ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το πρώτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου διότι στις 18/3/2010 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 2906/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος του παραπονουμένου και εναντίον του κατηγορουμένου για το ποσό των € 800 με τόκο προς 5,5% ετησίως από 21/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 332 έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης, πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 21/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. πλέον € 13 έξοδα επίδοσης. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική απόδειξη περί του αντιθέτου. Συνεπώς ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το δεύτερο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΤΡΙΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο βεβαίως να μην έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, διότι το εξ΄ αποφάσεως χρέος εις την ως άνω αγωγή κατά την 2/6/2011 ανερχόταν στο ποσό των € 726,56 σεντ το οποίο όφειλε ο κατηγορούμενος προς τον παραπονούμενο. Συνεπώς ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το τρίτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, διότι στις 22/9/2010 εκδόθηκε διάταγμα προς όφελος του παραπονουμένου και εναντίον του κατηγορουμένου, όπως ο κατηγορούμενος πληρώσει σε αυτόν το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε στην πιο πάνω αγωγή δια μηνιαίων δόσεων των € 100 μηνιαίως της πρώτης αρχομένης την 1/11/2010 και ούτω καθ΄ εξής μέχρι εξόφλησης, επιπλέον ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στα έξοδα που ανέρχονταν στο ποσό των € 142 έξοδα της αίτησης και έκδοσης του διατάγματος, πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως από 27/5/2010 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον € 20 έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική απόδειξη περί του αντιθέτου. Συνεπώς ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το τέταρτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΠΕΜΠΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει στον παραπονούμενο κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής, τουλάχιστον τρεις δόσεις, διότι παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις δια τους μήνες από 1/2/2011 μέχρι 1/6/2011 για το συνολικό ποσό των € 426,56 για εξόφληση του εξ΄ αποφάσεως χρέους και που αντιστοιχεί στις κατηγορίες 1 έως 5 αντίστοιχα. Συνεπώς ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το πέμπτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπεία των πιο πάνω, ο παραπονούμενος απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων σε όλες τις κατηγορίες και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο