Κοινοτικό Συμβούλιο Κρήτου Τέρρας ν. Ανδρέας Γ. Αχιλλέως, Αρ. Υπόθεσης: 9716/10, 15/11/2011

(3)(α) του περί Κοινοτήτων Νόμου του 1999 Ν. 86

(1)/1999. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος από το έτος 2007 μέχρι και σήμερα στην Κρήτου Τέρρα της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος υποστατικού - καφενείου εντός του δημόσιου δρόμου, διάνοιξε λάκκο λυμάτων και τοποθέτηση πλαστικές σωλήνες μεταφοράς των λυμάτων με τις οποίες σύνδεσε την αποχέτευση του καφενείου του με τον λάκκο λυμάτων, με αποτέλεσμα την επέμβαση σε δημόσιο δρόμο. Στην τέταρτη ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της παρακώλυσης ή επέμβασης στη χρήση δρόμου σύμφωνα με τα άρθρα 81, 82(δ), 84(ια) και αρ.84

(3)(α) του περί Κοινοτήτων Νόμου του 1999 Ν. 86

(1)/1999. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της τέταρτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος από το έτος 2007 μέχρι και σήμερα στην Κρήτου Τέρρα της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος υποστατικού - καφενείου, επί καθημερινής βάσεως τοποθετεί καθίσματα στον δημόσιο δρόμο ο οποίος εφάπτεται με το υποστατικό του, με αποτέλεσμα την παρακώλυση και/ή επέμβαση στην ελεύθερη χρήση του δρόμου. Στην πέμπτη κατηγορία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της διατήρησης επιχείρησης καφενείου χωρίς προηγουμένως να εξασφαλίσει την άδεια του Συμβουλίου, βάσει των άρθρων 81, 83(ιστ), 85Α

(3)και 90

(1)(α).(β) του περί Κοινοτήτων Νόμου του 1999 Ν. 86

(1)/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πέμπτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος από το έτος 2007 μέχρι και σήμερα στην Κρήτου Τέρρα της Επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος καφενείου μέσα στα όρια της κοινότητας Κρήτου Τέρρας, λειτουργούσε αυτό χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή, δηλαδή το Κοινοτικό Συμβούλιο Κρήτου Τέρρας. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο κος Σάββας Αρκαδίου ο οποίος κατέθεσε 17 τεκμήρια. Ανέφερε ότι είναι ο αναπληρωτής πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Κρήτου Τέρρας και εκτελεί χρέη γραμματέα. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο ο οποίος είναι κάτοικος της κοινότητας και ιδιοκτήτης καφενείου που βρίσκεται σε αυτήν, με αριθμό τεμαχίου 94 Φ/Σχ 35/6336 V
2. Το εν λόγω καφενείο το διαχειρίζεται η μητέρα του κατηγορουμένου η κα Κατερίνα Αχιλλέως, χωρίς να εξασφαλίσει άδειες από το Κοινοτικό Συμβούλιο ή από τις Υγειονομικές αρχές. Στο παρελθόν, άγνωστο πότε στο Κοινοτικό Συμβούλιο, άνοιξε με περιστροφική διατρητική αυλάκι σε δημόσιο δρόμο, ως και λάκκο ρίψης λυμάτων στον ίδιο δημόσιο δρόμο βάθους περίπου 4 - 5 μέτρων, πλάτους ενός μέτρου. Ο εν λόγω λάκκος ανακαλύφθηκε το 2009 όταν ανηγέρθηκε τοίχος αντιστήριξης στο σημείο αυτό το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από το καφενείο και εντός δημόσιου δρόμου. Ειδοποιήθηκε ο κατηγορούμενος για τον λάκκο και για την περιστροφική σκάλα που είναι τοποθετημένη από το παρελθόν εντός δημόσιου δρόμου, παρακωλύοντας την κυκλοφορία διότι ο δρόμος στο σημείο αυτό είναι στενός και από τις δύο πλευρές, αφού είναι δύο δρόμοι. Στην μπροστινή πλευρά που είναι η είσοδος του καφενείου και στην δυτική πλευρά του καφενείου, 'οπου ανηγέρθηκε τοίχος και πάλι στο παρελθόν πλάτους περίπου 75 εκατοστών με ένα μέτρο που βρίσκεται πάνω στη γωνία μεταξύ νοτίως και δυτικής πλευράς του κτηρίου και παρεμποδίζει τα οχήματα να στρίψουν προς τα βόρεια. Επιπλέον το σημείο αυτό έχει υψομετρική διαφορά με τον δυτικό δρόμο που οδηγεί που οδηγεί βόρεια στην στροφή αριστερά ενός μέτρου περίπου και λόγω αυτής της τα αυτοκίνητα δεν μπορούν να στρίψουν και ως Κοινοτικό Συμβούλιο θέλουν να προβούν σε επιδιορθώσεις για την ασφάλεια των οδηγών και των αυτοκινήτων. Το πλάτος του σημείου του δρόμου μεταξύ του κτηρίου του κατηγορούμενου και του διπλανού κτηρίου προς την νότια πλευρά, έχει 5 μέτρα πλάτος εκ του οποίου το μισό μέτρο με 40 εκατοστά είναι αυλάκι και εφάπτεται στο κτήριο το νότιο απέναντι και έμπροσθεν του τεμαχίου 94 του καφενείου έχει μια μικρή βεράντα η οποία κρατά περίπου ενάμιση μέτρο από τον δρόμο. Ο νέος δρόμος που οδηγεί βόρεια στα δυτικά του κτηρίου έχει πλάτος 3 μέτρα και 75 εκατοστά, εκ των οποίων τα 75 εκατοστά τα κρατά ο τοίχος ο οποίος ανηγέρθηκε στο παρελθόν και περίπου 20 - 30 εκατοστά ένας άλλος στίλλος της Α.Η.Κ. και εφόσον γκρεμιστεί ο τοίχος θα ζητήσουν όπως μετακινηθεί. Το πλάτος του δρόμου που οδηγεί βόρεια παραμένει 2,5 - 2,75 μέτρα. Ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτηση στις 6/2/2009 για συντήρηση και αποκατάσταση της διατηρητέας οικοδομής και για προσθηκομετατροπές. Στο εμπρόσθιο μέρος που είναι η είσοδος του καφενείου, επί καθημερινής βάσεως και κυρίως το καλοκαίρι, τοποθετούνται καθίσματα τα οποία καταλαμβάνουν μέρος του δημόσιου δρόμου πλάτους 2 - 2,5 μέτρων ίσως και περισσότερο, με κίνδυνο τα διερχόμενα αυτοκίνητα να κτυπήσουν τους πελάτες του κατηγορούμενου, αλλά υποχρεούνται να σταματήσουν για να περάσουν κάποια αυτοκίνητα. Κάποιοι από τους θαμώνες του κατηγορούμενου σκοπίμως δεν μετακινούνται και προκλητικά απλώνουν τα πόδια τους για να προκαλέσουν κυρίως τον νέο κοινοτάρχη και/ή τον ίδιο τον μάρτυρα, εν γνώσει του κατηγορουμένου και ειρωνεύονται. Ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να αφαιρέσει την ανεμόσκαλα και τον τοίχο για να διαπλατυνθεί και επιδιορθωθεί ο δρόμος και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες για την λειτουργία του καφενείου τις οποίες δεν κατέχει μέχρι και σήμερα. Ο κατηγορούμενος βρίσκεται στο στάδιο των ανακαινίσεων, αναμένουν όταν θα είναι έτοιμος να φροντίσει όπως εκδώσει αυτές τις άδειες. Ζητήθηκε επίσης από τον κατηγορούμενο όπως κλείσει τον λάκκο λυμάτων που βρίσκεται στα 50 μέτρα αλλά αρνήθηκε. Αποστάληκε στον κατηγορούμενο την επιστολή - τεκμήριο 3 και στον Έπαρχο την επιστολή - τεκμήριο 4 με την οποία τον ενημέρωναν για τα προβλήματα της Κοινότητας συμπεριλαμβανομένου και όσων εμπλέκουν τον κατηγορούμενο. Κατέθεσε επίσης αντίγραφο της πολεοδομικής άδειας του κατηγορουμένου - τεκμήριο 5, ως επίσης και επίσημο τοπογραφικό κτηματικό σχέδιο όπου σημειώνεται με κίτρινο χρώμα το κτήριο 94 του κατηγορούμενου και με κόκκινο το πλάτος του δρόμου μπροστά από το κτήριο στην νότια πλευρά και στην δυτική πλευρά σημειώνεται το πλάτος του δρόμου και στο σημείο ανόρυξης του λάκκου. Κατέθεσε επίσης και μεγέθυνση του ίδιου εγγράφου κατά 200% όπου σημειώνεται η διαδρομή από το ακίνητο 94 προς τον λάκκο λυμάτων και το πλάτος του δρόμου όπως το σημείωσε στο αρχικό κτηματικό σχέδιο, ως και το αυλάκι στο πλάι του δρόμου της νότιας πλευράς στο απέναντι κτήριο. Πρότειναν στον κατηγορούμενο όπως γκρεμίσει τον τοίχο και την σκάλα για να αποσυρθούν οι κατηγορίες εναντίον του, πλην όμως αυτός αρνήθηκε. Τέλος ανέφερε ότι το υφιστάμενο Κοινοτικό Συμβούλιο ανέλαβε καθήκοντα στις 1/1/
3. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι ασφαλιστής και ότι διαμένει στην Πάφο εδώ και 6 χρόνια, ενώ πριν έμενα στο χωριό, στην Πέγεια. Κατοικούσε στην Κρήτου Τέρρα όπου γεννήθηκε το 1956 και εκεί μεγάλωσε, αργότερα έμενε στο εξωτερικό για 5 χρόνια και όταν επέστρεψε έμενε στην Πέγεια για κάποιο χρονικό διάστημα. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο από μικρή ηλικία και υπολογίζει ότι είναι μεγαλύτερος του κατά 4 χρόνια περίπου και υπολογίζει, χωρίς βεβαιότητα ότι σήμερα ο κατηγορούμενος διαμένει στο χωριό Αναβαργός. Δεν ήταν σίγουρος πότε ο κατηγορούμενος έφυγε από την Κρήτου Τέρρα επειδή ο ίδιος ο μάρτυρας απουσίαζε για κάποια χρονικά διαστήματα για διάφορους λόγους από την Κοινότητα, πλην όμως ο κατηγορούμενος ο οποίος εργάζεται στην Α.ΤΗ.Κ. , επισκέπτεται συχνά την κοινότητα επειδή έχει εκεί περιουσία, μένει εκεί η μητέρα του, πρόσφατα επιδιορθώνει το καφενείο και θεωρείται κάτοικος της κοινότητας επειδή είναι εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους, απαντώντας έτσι σε σχετική υποβολή ότι ο κατηγορούμενος από το 1985 δεν διαμένει στην Κοινότητα. Ανέφερε ότι μετά την εκλογή του διάφορα άτομα υπόγραψαν ότι δεν διαμένει στην κοινότητα για να εκπέσει από την θέση του, πλην όμως ο ίδιος δικαιώθηκε με σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ο ίδιος αφιερώνει πολλές ώρες για το καλό της κοινότητας, την οργάνωση αλλά και τον εντοπισμό παρανομιών από κατοίκους της κοινότητας. Ανέφερε ότι επειδή ο κοινοτάρχης είναι στην δουλειά του και επειδή ο ίδιος εκτελεί χρέη γραμματέα, έχει εξουσιοδοτηθεί για να χειριστεί την υπόθεση αυτή και σύμφωνα με τον νόμο κατατίθενται στον Έπαρχο Πάφο τα πρακτικά κάθε συνεδρίας όπου λαμβάνεται οποιαδήποτε απόφαση και ότι δεν αναπληρώνει τον κοινοτάρχη λόγω κωλύματος. Ο πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου είναι εκτελεστικό όργανο του Κοινοτικού Συμβουλίου, ενεργεί με βάσει της αποφάσεις αυτού και όχι από μόνος του και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι στο εδώλιο του μάρτυρα δεν έπρεπε να είναι ο ίδιος αλλά ο κοινοτάρχης, λέγοντας ταυτόχρονα ότι είναι εξουσιοδοτημένος με βάση το τεκμήριο 1, το οποίο υπογράφτηκε από τον ίδιο, τον κοινοτάρχη ο οποίος είναι γαμπρός του και από τον κ. Προκόπη Ευγενίου με τον οποίο δεν έχει καμία σχέση και ότι δεν έχει καμία σχέση το γεγονός ότι δεν υπέγραψαν και τα άλλα 2 μέλη του συμβουλίου, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβολή ότι ο Προκόπης Ευγενίου δεν έχει υπογράψει το εν λόγω τεκμήριο. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο ο γαμπρός του διετελούσε μέλος του προηγούμενου συμβουλίου αλλά ξέρει ότι γενικά στο παρελθόν διετέλεσε μέλος αυτού. Αναφορικά με το επίδικο καφενείο, ανέφερε ότι αυτό υπάρχει από τότε που ήτανε μικρός και θυμάται όταν τοποθετούσαν την ανεμόσκαλα ο ίδιος ήταν 6 - 7 χρονών και ο κατηγορούμενος 1 - 2 χρονών, το δε περιτοίχισμα δεν το θυμάται αλλά προφανώς έγινε μετά την τοποθέτηση της ανεμόσκαλας, όχι από τον κατηγορούμενο, και δήλωσε έτοιμος να καταδείξει επί τοπογραφικού σχεδίου τα πιο πάνω διότι ο ίδιος διόρισε ιδιώτη τοπογράφο ο οποίος κατέγραψε το επίδικο κτήριο, τον δημόσιο δρόμο και το δημόσιο αυλάκι. Το εν λόγω καφενείο το λειτουργούσε ο πατέρας του κατηγορουμένου ο οποίος πέθανε το 1962 και μετά τον θάνατο του το λειτουργούσε η μητέρα του μέχρι και σήμερα χωρίς τις απαιτούμενες άδειες, η οποία αργότερα το έδωσε ως περιουσία στο τέκνο της, χωρίς να γνωρίζει ακριβώς πότε, εφ΄ όσον ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης. Το κοινοτικό συμβούλιο έχει ζητήσει με δημόσια γνωστοποίηση από όλους τους κατοίκους, ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων ή εξωτικών κατοικιών που δεν διαμένουν στην κοινότητα, να συμπληρώσουν έντυπο παροχής υδατοπρομήθειας διότι δεν παρέλαβε οιοδήποτε αρχείο από το προηγούμενο συμβούλιο. Τα στοιχεία τα βρήκαν μέσω κτηματολογίου και συγκεκριμένα για τον κατηγορούμενο αναφέρουν την κοινότητα της Κρήτου Τέρρας. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος σε σχετική υποβολή ένστασης σε φορολογία, έδωσε ως διεύθυνση την εν λόγω κοινότητα και δήλωσε ο Μ.Κ. 1 ότι αν σήμερα ο κατηγορούμενος δεν θέλει να είναι κάτοικος της κοινότητας, αυτό είναι θέμα που τον αφορά. Το επίδικο καφενείο τους τελευταίους μήνες δεν λειτουργεί και ο τελευταίος άνθρωπος που το λειτούργησε ήταν η μητέρα του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος και ο γαμπρός του ο Σάββας Φουλλίδης, λειτουργούσαν το καφενείο τα Σαββατοκυρίακα, χωρίς την παρουσία της μητέρας του. Ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε ότι επισκέφθηκε το εν λόγω καφενείο για τελευταία φορά το 2008 και γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος λειτουργούσε το καφενείο, διότι είναι ο ίδιος καθημερινά στην κοινότητα και έβλεπε τον κατηγορούμενο και τον γαμπρό του τα Σαββατοκυρίακα, ιδίως τον κατηγορούμενο να σερβίρει καφέδες, βλέποντας τον από το διπλανό καφενείο. Ο επίδικος λάκκος διανοίχτηκε το 2004 με διατρητική μηχανή. Το 2004 ήταν στο χωριό, πήγαινε εκεί και αυτό του το είπε ο γαμπρός του κατηγορούμενου όταν έγινε η καταγγελία στην Επαρχιακή Διοίκηση, λέγοντας του ο γαμπρός του κατηγορούμενου ότι έχει εξασφαλιστεί άδεια από το προηγούμενο κοινοτικό συμβούλιο. Ο δρόμος όπου ανοίχτηκε ο λάκκος ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία, είναι δημόσιος δρόμος και είναι εντός του τεμαχίου με αριθμό 359 Φ/Σχ 35/6336 V Ο 1 με ιδιοκτήτη την Κυπριακή Δημοκρατία, σημείωσε δε επί του τεκμηρίου 6 το σημείο όπου βρίσκεται ο εν λόγω λάκκος, ο δημόσιος δρόμος, το τεμάχιο 351 και το τεμάχιο
4. Ανέφερε επίσης ότι πρόσφατα ο κατηγορούμενος σε πανκοινοτική συνέλευση, παραδέχθηκε ότι άνοιξε τον λάκκο με άδεια του προηγούμενου κοινοτάρχη. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν παρών και σε απόσταση 50 - 60 μέτρων όταν ο κατηγορούμενος άνοιξε τον λάκκο. Ανέφερε ότι ο ίδιος το 2004 πήγαινε καθημερινά στην κοινότητα ως πολίτης, η οικογένεια του ήταν εκεί και διατηρούσαν στην κοινότητα και εστιατόριο. Ο λάκκος ανοίχθηκε χωρίς την άδεια του κοινοτικού συμβουλίου αλλά κατόπιν άδειας του προηγούμενου κοινοτάρχη, όπως του ανέφερε ο κατηγορούμενος, αλλά στην Επαρχιακή Διοίκηση δεν υπάρχουν πρακτικά για το γεγονός αυτό και όταν ενημέρωσαν για το γεγονός αυτό, η Επαρχιακή Διοίκηση απάντησε ότι αποτελεί αρμοδιότητα του κοινοτικού συμβουλίου να λαμβάνει Δικαστικά μέτρα, αρνούμενος σχετική υποβολή ότι αυτή είναι αρμοδιότητα του Επάρχου. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβολή ότι η διάνοιξη του λάκκου όπως και η διάνοιξη άλλων λάκκων ήταν εις γνώσιν της Επαρχιακής Διοίκησης και ότι αυτοί ανοίχθηκαν λόγω της μορφολογίας του εδάφους και για να λυθεί το αποχετευτικό πρόβλημα. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 1, ανέφερε ότι είχε σχετική εξουσιοδότηση για κάθε μέρα όπου ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, η οποία και αντικαθίστατο κάθε φορά, δεν είχε μαζί του τις προηγούμενες εξουσιοδοτήσεις παρά μόνο αυτήν όταν ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία διότι η δίκη αναβαλλόταν, αρνούμενος σχετική εξουσιοδότηση ότι ήρθε στο Δικαστήριο αυτόκλητος για να ζητήσει από το Δικαστήριο την τιμωρία του κατηγορούμενου αναφορικά με την διάνοιξη του λάκκου κατόπιν άδειας του προηγούμενου κοινοτικού συμβουλίου. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 8, σύμφωνα με το οποίο η κατηγορούσα αρχή με επιστολή της ημερομηνίας 19/5/2009 ενημέρωσε την Επαρχιακή Διοίκηση για την ανόρυξη του εν λόγω λάκκου, ανέφερε ότι η δεύτερη υπογραφή είναι του Προκόπη Ευγενίου και η τρίτη του Ανδρέα Λεωνίδου, ότι δεν έχει αναιρέσει οποιαδήποτε απόφαση του προηγούμενου συμβουλίου, δεν την έχει προσυπογράψει διότι δεν ήταν μέλος του κοινοτικού συμβουλίου, επειδή έχει εκπέσει από το αξίωμα του χωρίς να θυμάται ακριβώς ημερομηνία και επανήλθε στις 28/2/2010, μετά από σχετική προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Επανερχόμενος στο ζήτημα της διάνοιξης του λάκκου, ανέφερε ότι όταν ανοίχτηκε ήταν καλοκαίρι γύρω στο μεσημέρι, παρών ήταν και ο τότε κοινοτάρχης, αρνούμενος σχετική υποβολή ότι αυτός διανοίχθηκε το 1992 με υπόδειξη του προηγούμενου κοινοτικού συμβουλίου, λέγοντας ταυτόχρονα ότι δεν υπάρχουν πρακτικά για αυτό το ζήτημα διότι ο προηγούμενος κοινοτάρχης δεν τηρούσε πρακτικά, ούτε λάμβανε υπόψιν του το κοινοτικό συμβούλιο διότι ενεργούσε από μόνος του. Ο νυν κοινοτάρχης γνώριζε για την ανόρυξη του λάκκου αλλά δεν ήταν παρών στην ανόρυξη του και όπως ο ίδιος του ανέφερε, δεν λήφθηκε σχετική απόφαση για αυτό το ζήτημα. Σημείωσε επί του τεκμηρίου 2(γ) τα σημεία όπου ο κατηγορούμενος τοποθετεί καρέκλες επί του δημόσιου δρόμου, λέγοντας ταυτόχρονα ότι τα σύνορα του δρόμου με το κτήριο είναι το ίδιο το κτήριο και ότι η βεράντα είναι δημόσιος δρόμος. Αναφορικά με την πέμπτη κατηγορία, ανέφερε ότι το επίδικο καφενείο λειτουργεί χωρίς άδεια άσκησης επιχείρησης, χωρίς άδεια από τις υγειονομικές υπηρεσίες και ότι η μητέρα του κατηγορούμενου εργάζεται χωρίς τις απαραίτητες υγειονομικές άδειες. Ο κατηγορούμενος ασκεί επιχείρηση στην Κρήτου Τέρρα, διότι πλήρωνε τέλη σκυβάλλων στην κοινότητα, υπέβαλε ένσταση στον Δήμο Πάφου για να μειωθούν τα ποσά των τελών και ουδέποτε υπέβαλε ένσταση για να του μειωθούν τα ποσά, εννοώντας προφανώς για τέλη στην Κρήτου Τέρρα, ενώ για τον φόρο κοιμητηρίου ζήτησε να του αφαιρεθούν διότι δεν είναι μόνιμος κάτοικος της κοινότητας, με αποτέλεσμα να απαλλαγεί μόνο για τον φόρο κοιμητηρίου με το αιτιολογικό της μη μόνιμης διαμονής του στην κοινότητα. Επέμενε ότι το επίδικο καφενείο ανήκει στον κατηγορούμενο και ότι έχει την μητέρα του και εργάζεται εκεί και ότι ο ίδιος εργάζεται στην Α.ΤΗ.Κ. Όταν δεν εργάζεται στην Α.ΤΗ.Κ το λειτουργεί ο ίδιος τα Σαββατοκυρίακα, πληρώνει για αυτό τις σχετικές φορολογίες σκυβάλλων για τα οποία ουδέποτε υπέβαλε ένσταση, ενώ υπέβαλε ένσταση για τα τέλη κοινοτικών υπηρεσιών, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι δεν σημαίνει ότι το καφενείο το λειτουργεί η μητέρα του. Δεν εκδόθηκε σχετική άδεια στον κατηγορούμενο αναφορικά με το εν λόγω καφενείο διότι δεν κατέχει τις απαραίτητες υγειονομικές άδειες. Ενημερώθηκε από τον κατηγορούμενο ότι για το εν λόγω καφενείο έκανε αίτηση για να κηρυχθεί διατηρητέο όπως και έγινε πρόσφατα και άρχισε εργασίες επί τούτου. Ο κατηγορούμενος και τα άτομα που τον βοήθησαν τοποθέτησαν τις σωλήνες μετά την διάνοιξη του λάκκου και των αυλακιών, οι εργασίες διήρκησαν μια εβδομάδα, είδε τον κατηγορούμενο να ανοίγει τον λάκκο αλλά όχι τα άτομα που τον βοήθησαν διότι όπως ανέφερε δεν είναι περίεργος και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιός άνοιξε τα αυλάκια και τοποθέτηση τις σωλήνες. Γνωρίζει ότι είναι ο κατηγορούμενος που άνοιξε τον λάκκο και έβαλε τις σωλήνες, διότι το αυλάκι ξεκινά μέσα από το υπόγειο του καφενείου και πάει προς τον λάκκο, οι σωλήνες έχουν θαφτεί μέσα στο αυλάκι, ο δρόμος καλύφθηκε με premix και αυτές δεν φαίνονται επιφανειακά και είδε τον κατηγορούμενο που άνοιγε τον λάκκο. Σήμερα δεν είναι σε θέση να γνωρίζει επακριβώς το σημείο του λάκκου διότι είναι επικαλυμμένο με άσφαλτο και αυτός ανακαλύφθηκε τυχαία όταν γίνονταν εργασίες για ανέγερση τοίχου αντιστήριξης, ο δρόμος έσκασε και έπεσε το μηχάνημα μέσα. Ο εργολάβος επικάλυψε εκείνο το σημείο παρά τις αντίθετες οδηγίες που είχε από το κοινοτικό συμβούλιο και υπάρχει ο κίνδυνος να σημειωθεί παρόμοιο περιστατικό και να προκληθούν ζημιές και τραυματισμοί. Λόγω και των προσωπικών ευθυνών των μελών του κοινοτικού συμβουλίου, πρότειναν στον κατηγορούμενο να κλείσει τον λάκκο και να αφαιρέσει την ανεμόσκαλα, αλλά ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την πρόταση αυτή. Αναφορικά με το τεκμήριο 9, σύμφωνα με το οποίο υγειονομική λειτουργός αναφέρει ότι η ανόρυξη των λάκκων στην κοινότητα δεν παρουσιάζουν οιοδήποτε πρόβλημα δυσοσμίας ή οχληρίας, εξέφρασε την αντίθεση του διότι οι λάκκοι αυτοί βρίσκονται σε τεμάχιο ιδιοκτησίας του Εβκαφ, είναι μεν παράνομοι, ανορύχθηκαν με την ανοχή του πρώην κοινοτάρχη και μόνο ο Διαχειριστής Τ/Κ περιουσιών έχει αρμοδιότητα επί τούτου. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ο λάκκος είναι οικοδομή άρα αρμόδια αρχή είναι ο Έπαρχος Πάφου και όχι η κατηγορούσα αρχή, λέγοντας ότι είναι δημόσιος δρόμος, έχουν σχετική εξουσία ως είναι και η επιστολή από την Επαρχιακή Διοίκηση. Επεξήγησε την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης στο γεγονός της πτώσης του μηχανήματος στον λάκκο, στον διορισμό τοπογράφου και αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι με την κήρυξη του καφενείου σε διατηρητέο υπήρχε υποχρέωση σύνδεσης του με το αποχετευτικό σύστημα, λέγοντας ότι δεν υπάρχει αποχετευτικό σύστημα στην κοινότητα. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 10, σημείωσε το μέρος όπου βρίσκεται ο αποχετευτικός λάκκος στο υπόγειο του καφενείου, λέγοντας ταυτόχρονα ότι η αρχιτέκτονας με την χρησιμοποίηση των όρων ΄΄αποχετευτικό σύστημα΄΄ εννοεί τον εν λόγω λάκκο και όχι τον λάκκο που βρίσκεται 50 μέτρα μακριά από αυτό στον δημόσιο δρόμο. Επανερχόμενος στο θέμα της τοποθέτησης καρεκλών στον δημόσιο δρόμο, ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο πολλές φορές να τις τοποθετεί, συνήθως Σαββατοκυρίακα και αργίες όπου βρίσκεται στην κοινότητα και μάλιστα έδωσε και στον ίδιο προσωπικά καρέκλα όταν σύχναζε στο καφενείο κατά τα έτη 2007 και προγενέστερα. Ο ίδιος ο μάρτυρας μετέβαινε στην κοινότητα και όταν εργαζόταν ως ασφαλιστής στην πόλη της Πάφου. Ανέφερε επίσης ότι το κοινοτικό συμβούλιο δεν έλαβε απάντηση στην ένσταση του κατηγορούμενου, αρνούμενος ουσιαστικά το περιεχόμενο του τεκμηρίου 14, δίνοντας ταυτόχρονα ότι οι ενστάσεις είναι για τον τύπο και το θεαθήναι, αναφέροντας ότι έχει καταχωρηθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο σχετική προσφυγή, διαφωνώντας ταυτόχρονα και με το περιεχόμενο του τεκμηρίου
5. Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι πράγματι ο κατηγορούμενος είναι κάτοικος Πάφου αλλά στην ένσταση του ο κατηγορούμενος το 2007 απέκρυψε το εν λόγω γεγονός, στην δε μετέπειτα ένσταση του δήλωσε ως διεύθυνση διαμονής το χωριό Αναβαργός και βάσει της νομοθεσίας δεν είναι μέλος της κοινότητας και χάνει το δικαίωμα ψήφου στην κοινότητα. Κατέθεσε το τεκμήριο 16 για να δικαιολογήσει την ύπαρξη αρμοδιότητας της κατηγορούσας αρχής για να εγείρει την παρούσα υπόθεση, αρνούμενος εκ νέου σχετική υποβολή. Κατέδειξε επί του τεκμηρίου 10, λέγοντας ότι αυτά εγκρίθηκαν από το κοινοτικό συμβούλιο, τα σημεία επί του ακινήτου όπου βρίσκεται φρεάτιο, παραλάκκος όπως τον χαρακτήρισε και ότι αυτά δεν έχουν σχέση με τον λάκκο που βρίσκεται στον δημόσιο δρόμο. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κος Πανίκκος Νικολάου. Ανέφερε ότι είναι κοινοτάρχης της Κρήτου Τέρρας από το 2007 μέχρι και σήμερα. Ο κατηγορούμενος από το έτος 2004, άνοιξε λάκκο στον κύριο δρόμο, 200 μέτρα από το υποστατικό του. Τυχαίως βρισκόταν στην περιοχή όταν ανοιγόταν ο λάκκος με μηχάνημα και ρώτησε θαμώνες του καφενείου και του είπαν ότι ο κατηγορούμενος ανοίγει τον εν λόγω λάκκο για το καφενείο. Ο μάρτυρας τότε έφυγε και δεν ήξερε τι έγινε μετά. Μετά από 3 χρόνια που ανέλαβε ο ίδιος καθήκοντα κοινοτάρχη, κατασκευαζόταν τοίχος αντιστήριξης στην περιοχή και το μηχάνημα όπου διενεργούσε τις εργασίες, πάτησε πάνω στον λάκκο και έγινε καθίζηση 1 - 2 μέτρα. Ο εργολάβος μετά από αυτό το συμβάν, έκλεισε τον λάκκο με τσιμέντο και το ανέφερε στην κατηγορούσα αρχή. Ο μάρτυρας όταν ρώτησε τον εργολάβο γιατί έκλεισε τον λάκκο διότι θα ειδοποιούσαν τον άνθρωπο που τον άνοιξε για να τον κλείσει, ο εργολάβος του ανέφερε ότι έκλεισε τον λάκκο διότι υπήρχε ο κίνδυνος κάποιο άτομο να πέσει στον λάκκο. Δεν γνώριζαν το ακριβές μέρος όπου υπήρχε ο λάκκος μέχρι την στιγμή όπου έγινε το πιο πάνω συμβάν. Απέστειλαν επιστολή στον ιδιοκτήτη, καλώντας τον να κλείσει τον λάκκο, πλην όμως ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε. Σημείωσε επί του τεκμηρίου 6 το σημείο όπου βρίσκεται ο λάκκος, το επίδικο υποστατικό, ο δημόσιος δρόμος . Είδε πολλές φορές φορές τον κατηγορούμενο να τοποθετεί καρέκλες έξω από το επίδικο καφενείο, ιδίως Σαββατοκυρίακα και γιορτές και τις άλλες μέρες τις τοποθετούσε η μητέρα του κατηγορούμενου σε τρία σημεία έξω από το καφενείο. Ο δρόμος εκεί είναι λιγότερο από 3 μέτρα και δημιουργείται πρόβλημα, το δε πλάτος του δρόμου είναι 3 μέτρα και κινδυνεύουν και οι θαμώνες από την διέλευση των οχημάτων. Το πρόβλημα υπήρχε μέχρι την ημέρα που σταμάτησε η λειτουργία του καφενείου, αλλά προηγουμένως δεν εισακούστηκαν οι επιστολές που αποστάλησαν για το εν λόγω θέμα. Σημείωσε επί του τεκμηρίου 2 τα σημεία όπου ο κατηγορούμενος τοποθετούσε τις καρέκλες κυκλικώς στον δημόσιο δρόμο. Ο κατηγορούμενος από το έτος 2007 στην Κρήτου Τέρρα και εφόσον ήταν ιδιοκτήτης καφενείου εντός της κοινότητας, το λειτουργούσε χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από το κοινοτικό συμβούλιο, παρά τις εκκλήσεις του κοινοτικού συμβουλίου προς τον κατηγορούμενο με την αποστολή σχετικών επιστολών. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι διαμένει στην Κρήτου Τέρρα εδώ και 52 χρόνια, γνωρίζει τον κατηγορούμενο για περίοδο 50 χρόνων περίπου, ο κατηγορούμενος διαμένει στην Πάφο και επισκέπτεται την κοινότητα τα Σαββατοκυρίακα, τις γιορτές, τις αργίες όπου και κοιμάται στο πατρικό των γονιών του. Τον είδε επίσης να διαμένει στην κοινότητα πρόσφατα και μάλιστα ο κατηγορούμενος έμεινε στην κοινότητα στις 14 - 15 Αυγούστου του 2010 όπου και κοιμήθηκε εκεί , το ίδιο έπραττε ο κατηγορούμενος και άλλες αργίες και Σαββατοκυρίακα όπου ο κατηγορούμενος πήγαινε εκεί από την Παρασκευή το βράδυ και την άλλη μέρα το πρωί πήγαινε να ποτίσει τα χωράφια του, βλέποντας τον ο ίδιος διότι έχει και αυτός χωράφια στην εκεί περιοχή. Μάλιστα είδε τον κατηγορούμενο στις 15/8/2010 στο χωριό μέρα Σάββατο και την άλλη μέρα το πρωί τον είδε να πηγαίνει στο χωράφι του για να ποτίσει. Αργότερα όμως ανέφερε ότι η ημερομηνία αυτή δεν είναι βέβαιη και ότι ανέφερε αυτήν την ημερομηνία μετά από επιμονή του ευπαίδευτου δικηγόρου υπεράσπισης, λέγοντας ταυτόχρονα ότι μπορεί να προσκόμισε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην κοινότητα άλλες μέρς του ίδιου μήνα, συμφώνησε δε με το περιεχόμενο του τεκμηρίου
6. Δεν ήταν σε θέση να πει με ακρίβεια κάποιες ημερομηνίες όπου ο κατηγορούμενος τοποθετούσε τις καρέκλες και δεν ήταν σε θέση επίσης να γνωρίζει που εργάζεται ο κατηγορούμενος και τι δουλειά κάνει, ανέφερε όμως ότι οι καρέκλες τοποθετούνταν καθημερινά και όταν ήταν ο κατηγορούμενος στο χωριό τις τοποθετούσε ο ίδιος και τις επανατοποθετούσε αργότερα μέσα όταν έκλεινε το καφενείο. Ο ίδιος μάλιστα ο κατηγορούμενος του έφερε καρέκλα για να καθίσει περί τα έτη 2007 - 2009 αλλά δεν ήταν σε θέση να πει με ακρίβεια κάποια ημερομηνία. Ο Μ.Κ. 1 είναι κουνιάδος του και το έτος 2004 εργαζόταν στην ΚΕΟ και δεν λειτουργούσε με τον Μ.Κ. 1 εστιατόριο στην κοινότητα. Ανέφερε επίσης ότι ήταν μέλος του κοινοτικού συμβουλίου για 2 πενταετίες από το 1998 μέχρι και σήμερα. Δεν ξέρει ποιός έβγαλε τον λάκκο, όμως είδε τον κατηγορούμενο στο σημείο εκείνο. Όταν είδε το μηχάνημα, το οποίο ήταν περιστροφικό, να διενεργεί τις εργασίες, ρώτησε έναν συγχωριανό του για το τι γινόταν ακριβώς σε εκείνο το σημείο και εκείνος του απάντησε ότι ο κατηγορούμενος ανοίγει τον λάκκο, εκφράζοντας ο μάρτυρας την απορία του για το γεγονός ότι αυτό συνέβαινε στην μέση του δρόμου. Ο συγχωριανός του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έλαβε από τον κοινοτάρχη σχετική άδεια για να ανοίξει τον λάκκο. Όταν έγινε το εν λόγω περιστατικό, ο μάρτυρας ήταν μαζί με τον Ανδρέα Νικολάου, ο οποίος ήταν και το άτομο που του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έλαβε σχετική άδεια από τον κοινοτάρχη, στο καφενείο του κ. Ανδρέα και από ότι νομίζει δεν είχε κανένα στο καφενείο αλλά ούτε και ο Μ.Κ. 1 πρέπει να ήταν εκεί το
7. Όλα τα πιο πάνω έγιναν καλοκαίρι, ήταν Σάββατο και σε απόσταση 30 - 40 μέτρων από το καφενείο. Ανέφερε ότι μέτρησε την απόσταση και ήταν 30 - 50 μέτρα, επεξηγώντας την απόκλιση από την προηγούμενη μαρτυρία του που ανέφερε ότι η απόσταση ήταν γύρω στα 200 μέτρα. Δεν πήγε κοντά στο σημείο του λάκκου την ημέρα που αυτός ανοίχθηκε. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 3 το αναγνώρισε, όπως και την υπογραφή του επί αυτού, ανέφερε ότι το σύνταξε ο Μ.Κ.
8. Ανέφερε ότι είδαν τον λάκκο και το ακριβές σημείο του το 2009 όταν διενεργούνταν οι εργασίες για ανέγερση τοίχου αντιστήριξης και τότε αποστάληκε η σχετική επιστολή. Αναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 8 όπως και την υπογραφή του επί αυτού, λέγοντας ταυτόχρονα ότι δεν ξέρει πόσο μεγάλος είναι ο λάκκος, ούτε το βάθος του, αλλά από ότι ξέρει από προσωπική του πείρα, για να έρθει κάποιος και ανοίξει ένα λάκκο, πρέπει αυτός να έχει ένα όριο για να του συμφέρει και το όριο αυτό είναι 30 πόδια. Ανέφερε ότι έμαθε πως ο κατηγορούμενος άνοιξε τον λάκκο από σχετικές πληροφορίες. Ο εργολάβος του έργου του ανέφερε πόσο ήταν το βάθος του λάκκου. Αναφορικά και πάλι με το επίδικο καφενείο, ανέφερε ότι αυτό λειτουργεί γύρω στα 40 χρόνια, το διαχειριζόταν ο πατέρας του κατηγορουμένου ο οποίος και απεβίωσε το 1962-3 και μετέπειτα το διαχειριζόταν η μητέρα του μέχρι τελευταίως όπου το χάλασαν. Ο κατηγορούμενος λειτουργούσε το καφενείο με την μητέρα του την οποία και βοηθούσε, και η μητέρα του κατηγορουμένου του ανέφερε πολλές φορές ότι το καφενείο ανήκει στον κατηγορούμενο. Δεν ήταν σε θέση να καθορίσει χρονικά πότε ο κατηγορούμενος τοποθέτησε τις σωλήνες, αλλά αυτό έγινε μόλις τέλειωσε η ανόρυξη του λάκκου και δεν είδε τον κατηγορούμενο να τις τοποθετεί, αλλά οι σωλήνες ξεκινούν από το καφενείο του κατηγορούμενου και καταλήγουν στον λάκκο. Αργότερα όμως είπε ότι όχι μόνο δεν ξέρει ποιος έβαλε τις σωλήνες αλλά και αν τις έβαλε κάποιος. Ο κατηγορούμενος διατηρεί όχι μόνο καφενείο στην κοινότητα, αλλά και κατοικία η οποία είναι της μητέρας του, διότι όταν του επιβλήθηκε φορολογία, ο κατηγορούμενος έκανε ένσταση και ζήτησε μείωση της φορολογίας και όχι απόσυρση της κατηγορίας, χωρίς να είναι σε θέση όμως να πει με βεβαιότητα εάν έχει εγγεγραμμένη στο όνομα του κατοικία στην κοινότητα, λέγοντας ότι όφειλε ο κατηγορούμενος να δηλώσει ότι δεν έχει τέτοια κατοικία στο όνομα του εντός της κοινότητας. Επιβλήθηκε φορολογία σκυβάλων για το καφενείο αλλά δεν θυμόταν αν επιβλήθηκε φορολογία για το σπίτι. Ουσιαστικά δεν διαφώνησε με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 12, ότι δηλαδή οι ενστάσεις του κατηγορουμένου έγιναν αποδεχτές, ανέφερε όμως ότι μόνο η επιβολή φορολογίας σκυβάλων που επιβλήθηκε για το καφενείο έχει μειωθεί. Αναφορικά με το τεκμήριο 17, ήτοι την σχετική άδεια οικοδομής, ανέφερε ότι έλαβε μέρος στην διαδικασία έκδοσης της και υπόγραψε για αυτόν τον σκοπό, αναγνωρίζοντας και το τεκμήριο 10, ήτοι τα σχετικά σχέδια που κατατέθηκαν για να εκδοθεί η άδεια οικοδομής- τεκμήριο 17 και τα αποδέχτηκε, λέγοντας όμως αργότερα ότι δεν ξέρει γιατί έδωσε την άδεια διότι όταν υπέγραφε δεν ήξερε ότι η άδεια είναι για το υφιστάμενο φρεάτιο και ότι μπορεί να μην το πρόσεξε. Το τεκμήριο 10 είναι τα σχέδια επιδιόρθωσης του επίδικου καφενείου και περιέγραψε τις αποχετεύσεις για το εν λόγω κτήριο. Ανέφερε ότι δεν υπάρχει υφιστάμενο αποχετευτικό σύστημα, αν και αναγράφεται τέτοιος όρος επί του τεκμηρίου, λέγοντας ότι υπέγραψε για το υφιστάμενο αποχετευτικό σύστημα του κτηρίου. Δεν ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα κατά πόσο ο λάκκος ήταν νόμιμος ή όχι, εν΄ όψει της ύπαρξης των τεκμηρίων 10 και
9. Αναφορικά με την πέμπτη κατηγορία, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατηγορείται για την επιχείρηση και την άδεια άσκησης επιχείρησης και όχι ο ίδιος ο κατηγορούμενος προσωπικά, ως χαρακτηριστικά ανέφερε. Όταν ήρθε η υγειονομική λειτουργός η κα Κυπρούλλα, δεν ήταν παρών όπως και κανένας από το κοινοτικό συμβούλιο και ότι η κα Κυπρούλλα δεν εντόπισε τους λάκκους του κατηγορούμενου, λέγοντας τους ότι δεν είναι αρμοδιότητα και ευθύνη της, παρά μόνο όταν ο λάκκος υπερχειλίσει, διαφωνώντας ουσιαστικά ο εν λόγω μάρτυρας με το περιεχόμενο του τεκμηρίου
10. Τέλος ανέφερε ότι ο Ανδρέας Αθηνοδώρου και ο Ανδρέας Λεωνίδου δεν είναι το ίδιο άτομο και ότι και οι δύο υπέγραψαν το τεκμήριο
11. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και κάλεσε 2 μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι κατάγεται από το χωριό Κρήτου Τέρρα και διαμένει μόνιμα στην Πάφο από το 1985 και από τότε εργάζεται στην Α.ΤΗ.Κ. και από το 1987 σε τμήμα της Α.ΤΗ.Κ στο αεροδρόμιο Πάφου με το καθεστώς βάρδιας συμπεριλαμβανομένων Σαββατοκυρίακων και αργιών. Από το 1985 δεν διέμενε στην εν λόγω κοινότητα και ούτε ήταν ιδιοκτήτης ή κάτοχος κατοικίας εκεί. Το επίδικο καφενείο στην κοινότητα, το λειτουργούσε ο πατέρας του ο οποίος απεβίωσε το 1965, οπότε και περιήλθε στην μητέρα του όπου και το λειτουργούσε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2010, οπόταν και άρχισαν οι εργασίες αναπαλαίωσης του ως διατηρητέας οικοδομής. Το καφενείο τιτλοποιήθηκε στο όνομα του μετά από την διανομή της οικογενειακής περιουσίας και με δικές του ενέργειες από το 2008 το εν λόγω καφενείο κηρύχθηκε διατηρητέο και εξασφαλίστηκαν πολεοδομική και οικοδομική άδεια. Ως προς την τρίτη κατηγορία, ανέφερε ότι ουδέποτε διάνοιξε λάκκο λυμάτων, ούτε τοποθέτησε πλαστικές σωλήνες μεταφοράς των λυμάτων συνδέοντας την αποχέτευση του καφενείου με τον λάκκο. Εξ΄ όσων έχει πληροφορηθεί, ο λάκκος διανοίχθηκε κατά το έτος 1992 με προτροπή και συγκατάθεση του πρώην κοινοτάρχη στην παρουσία του συζύγου της αδερφής του Σάββα Φουλλίδη και ουδέποτε παρευρέθηκε κατά την διάνοιξη του λάκκου. Ο λάκκος αυτός όπως μαζί με άλλους λάκκους, ανοίχθηκαν με πρωτοβουλία του πρώην κοινοτάρχη και αποτέλεσαν το αποχετευτικό σύστημα του χωριού, με την έγκριση του Επάρχου και του Υγειονομείου για να λυθεί το πρόβλημα των λυμάτων του χωριού, ως επίσης αποτέλεσε μέρος του αποχετευτικού συστήματος της διατηρητέας οικοδομής και καλύφθηκε με την πολεοδομική και οικοδομική άδεια, ήτοι τα τεκμήρια 5 και 17 αντίστοιχα, η οποία άδεια οικοδομής για να εκδοθεί, έχει προσυπογραφεί από τον νέο κοινοτάρχη, ήτοι τον Μ.Κ.

1. Ως προς την τέταρτη κατηγορία, αρνήθηκε κάθε ανάμειξη με την λειτουργία του καφενείου και την τοποθέτηση καθισμάτων, λέγοντας ότι το καφενείο το λειτουργούσε η μητέρα του. Ως προς την πέμπτη κατηγορία, επίσης αρνήθηκε ότι έχει οιαδήποτε ανάμειξη ή σχέση με την λειτουργία του καφενείου και γενικά αρνήθηκε την εν λόγω κατηγορία. Ο νυν κοινοτάρχης από την ημερομηνία που εξελέγη, ήτοι το 2007, του επέβαλλε υπερβολικές φορολογίες οι οποίες μετά από σχετικές ενστάσεις μειώνονταν και αποπληρώνονταν κανονικά. Εξέφρασε την άποψη ότι καμία κατηγορία δεν ευσταθεί εναντίον του και ότι αποσκοπείται το κλείσιμο του καφενείου στο οποίο οι μάρτυρες κατηγορίας έχουν την εντύπωση ότι συχνάζουν θαμώνες οι οποίοι δεν τους ψήφισαν και ασκούν κριτική εναντίον τους, όπως του δήλωσε και ο Μ.Κ. 1 σε πρόσφατη συνάντηση τους. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 19, ανέφερε ότι αυτό παρουσιάζει το μηνιαίο πρόγραμμα του τμήματος της Α.ΤΗ.Κ. που εργάζεται ο ίδιος στο αεροδρόμιο Πάφου. Περιέγραψε τι αυτό καταγράφει, την σύνδεση του με αυτό, τις μέρες και ώρες εργασίας του, και αφορά τον Αύγουστο του
2. Αντεξεταζόμενος ανέφερε την διεύθυνση διαμονής του το 1985 και ότι κατέστη ιδιοκτήτης του επίδικου καφενείου το 2001 κατά ½ μερίδιο και από 1/6 μερίδιο οι δύο του αδερφές και σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι από το 2001 είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης του καφενείου. Από το 1985 είναι εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο της Κρήτου Τέρρας. Το καφενείο εργοδοτείται από το σπίτι της αδερφής του για τεχνικούς λόγους. Η μητέρα του η οποία είναι σήμερα 73 ετών, υποβλήθηκε σε εγχείρηση στα γόνατα, όμως είναι καλά και πηγαίνει μάλιστα και στα περβόλια. Ο ίδιος είναι εγγεγραμμένος στον αρδευτικό κατάλογο της Κρήτου Τέρρας διότι έχει εκεί χωράφια τα οποία και ποτίζει όταν μεταβαίνει στην κοινότητα για να δει την μητέρα του, την όλη διαχείριση τους όμως την έχει ο γαμπρός του διότι δεν τα έχει ανάγκη, αφού το πότισμα των χωραφιών είναι κάτι που τον ξεκουράζει. Τα χωράφια ποτίζονται μόνο την Κυριακή μια φορά τον μήνα. Επεξήγησε περισσότερο το τεκμήριο 19 σε σχετικές ερωτήσεις που υποβλήθηκαν, ως επίσης και τα καθήκοντα του στην εργασία του. Αναφορικά με τον λάκκο, ανέφερε επίσης ότι δεν έγινε με προτροπή δική του, αλλά ανοίχτηκε διότι έγινε μια σύσκεψη με τον Έπαρχο, τον κοινοτάρχη και το υγειονομείο για να κατασκευαστεί ένα μικρό αποχετευτικό σύστημα στο χωριό, άρα δεν ήταν δική του απόφαση. Μετά τις κατηγορίες, ως ανέφερε, επισκέφθηκε το υγειονομείο μαζί με την επιβλέπουσα μηχανικό του καφενείου και εκεί τους ανέφεραν ότι γύρω στο 1990 και λόγω της δημιουργίας του μικρού πανεπιστημίου για την μελέτη του περιβάλλοντος, αποφασίστηκε όπως δημιουργηθεί αυτό το μικρό αποχετευτικό σύστημα, έτσι ώστε τα παιδιά που το επισκέπτονται να μην πατούν πάνω στα λύματα. Τα έξοδα διάνοιξης του λάκκου τα κάλυψε η μητέρα του και όχι η κοινότητα. Όταν του υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 10 και 17, συμφώνησε σε σχετική υποβολή ότι ο λάκκος έχει συμπεριληφθεί στην πολεοδομική άδεια και περιέγραψε επί του τεκμηρίου 10 αναφορικά με το αυλάκι, τους σωλήνες και την πορεία των λυμάτων, τα παραδεξάμενα και την χρησιμότητα τους, την απόσταση του λάκκου από το καφενείο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι από το σημείο όπου ανοίχθηκε δεν περνούν πεζοί ή αυτοκίνητα. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι αυτός βρίσκεται εντός δημοσίου δρόμου λέγοντας ότι αν ήταν να ανοιχθεί εντός δημοσίου δρόμου, ο λάκκος θα ανοιγόταν έξω από το καφενείο και με λιγότερα έξοδα. Σήμερα δεν υπάρχει στόμιο του λάκκου διότι αυτό το σκέπασαν, παλιά όμως υπήρχε και η υγειονομική λειτουργός τον βρήκε διότι υπήρχε ένα διακριτικό σημείο εκεί. Η λειτουργός επικοινώνησε μαζί του μετά από σχετικό τηλεφώνημα που έλαβε η ίδια από την μητέρα του αναφορικά με την κατηγορία που του έχουν προσάψει, ότι δηλαδή ο λάκκος είναι παράνομος και ότι το καφενείο δεν έχει τουαλέττα και η λειτουργός, την οποία δεν έχει δει αλλά μίλησαν μόνο στο τηλέφωνο, του ανέφερε ότι ο λάκκος μετά από επιθεώρηση της ίδιας είναι ασφαλής και ο ίδιος της ανέφερε ότι αναμένει την σχετική άδεια από την Επαρχιακή Διοίκηση για να προβεί στις ανάλογες ενέργειες, μένοντας η ίδια ικανοποιημένη από τις απαντήσεις του. Ο εν λόγω λάκκος μάλιστα επιθεωρήθηκε και από άλλο υπεύθυνο άτομο του υγειονομείου, ήτοι τον κ. Πέτρο Στόκκο. Επανερχόμενος για το θέμα του λάκκου, ανέφερε ότι γνώριζε και από πριν για την ύπαρξη του και δεν αναγνώρισε το τεκμήριο 3 και ούτε την έχει παραλάβει ποτέ. Η κοινότητα κάλυψε τον λάκκο με τσιμέντο αλλά δεν ξέρει πότε επειδή λείπει από την κοινότητα. Δεν ήξερε που ήταν πριν ο λάκκος αλλά λόγω της ύπαρξης τότε του στομίου θα τον έβρισκε, όπως τον βρήκε και η υγειονομική λειτουργός, ούτε ήξερε ότι έπεσε στον λάκκο το μηχάνημα όπου διενεργούνταν οι εργασίες και αυτό το έμαθε άκουσε από τους μάρτυρες. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η άδεια οικοδομής δεν νομιμοποιεί τον λάκκο, λέγοντας ότι από την Επαρχιακή Διοίκηση και το Υγειονομείο, του ανέφεραν ότι πρέπει να χρησιμοποιεί τον εν λόγω λάκκο. Το τεκμήριο 9 το προμηθεύτηκε από το Υγειονομείο Πάφου, όταν μετέβηκε εκεί με τον μηχανικό του αναφορικά με τις προτιθέμενες εργασίες ανακαίνισης του καφενείου και συγκεκριμένα του το έδωσε ο κος Πέτρος Στόκκος μετά από αίτημα του ιδίου για να δει τι αναφέρει η υγειονομική λειτουργός γραπτώς, λέγοντας του ταυτόχρονα ο κος Στόκκος ότι και ο ίδιος επιθεώρησε τον λάκκο μετά την καταγγελία του κοινοτικού συμβουλίου και συμφώνησε με τα όσα αναφέρει η υγειονομική λειτουργός στο τεκμήριο
3. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι εξασφάλισε παράνομα το τεκμήριο 9 όπως και άλλα έγγραφα επειδή δεν τα ζήτησε γραπτώς. Επανεξεταζόμενος επανέλαβε ότι δεν διαμένει στο χωριό και ότι διαμένει στην Πάφο σε διεύθυνση που ανέφερε και αυτό αποδεικνύεται δια μέσου του τεκμηρίου 17 όπου αναγράφεται μια διεύθυνση στην Πάφο. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο κος Ανδρέας Νικολάου, άλλως Γιάλλουρος. Ο εν λόγω μάρτυρας ουσιαστικά δεν θυμόταν σχεδόν τίποτε, παρά μόνο ανέφερε γενικά πότε διανοίχθηκε ο δικός του λάκκος στο χωριό Κρήτου Τέρρα όπου διαμένει και συγκεκριμένα ότι τον άνοιξε πιθανόν πριν από 18 χρόνια και ότι ο λάκκος του κατηγορούμενου είχε ήδη ανοιχθεί 2 - 3 χρόνια πριν. Δεν θυμάται αν ήταν παρών στην ανόρυξη του λάκκου που αφορά τον κατηγορούμενο ούτε αν ήταν παρών ο μάρτυρας όταν αυτός ανοιγόταν. Ανέφερε ότι από το 1992 μέχρι το 1998 ανοίχθηκαν ακόμα 17 λάκκοι και ανέφερε κάποια ονόματα που καταγράφονται στο τεκμήριο 20, λέγοντας που αυτά τα πρόσωπα διαμένουν. Ανέφερε ότι σήμερα είναι 71 ετών και ότι γνωρίζει την μητέρα του κατηγορούμενου η οποία ονομάζεται Κατερίνα Γρηγορίου και υποβλήθηκε η ίδια σε εγχείρηση στα πόδια και έκτοτε κρατά μπαστούνι. Είναι αδερφός του πρώην κοινοτάρχη Ιωσήφ Νικολάου. Λόγω του προβλήματος που υπήρχε στο χωριό αναφορικά με τα λύματα, το ίδιο τότε κοινοτικό συμβούλιο που να ανοιχθούν οι λάκκοι στο χωριό, όπως έγινε και στον κατηγορούμενο. Ως Μ.Υ. 3 κατέθεσε ο κος Σάββας Φουλλίδης. Κατάγεται από την Κρήτου Τέρρα, διαμένει στα Λατσιά και είναι αστυνομικός. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο διότι είναι ο αδερφός της γυναίκας του. Έφυγε από την Κρήτου Τέρρα το 1978 διότι κατατάγηκε στην Αστυνομία αλλά επισκέπτεται πολύ συχνά το χωριό. Υπάρχει καφενείο στο χωριό το οποίο λειτουργούσε η μητέρα του κατηγορούμενου, μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 όπου και ο κατηγορούμενος άρχισε εργασίες ανακαίνισης. Το καφενείο εξυπηρετείται από λάκκο ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 35 μέτρων από αυτό στην άκρη του δρόμου. Το 1992 μερίμνησε ο ίδιος να έρθει ένα άτομο από την Γιόλου με το όνομα Σάββας, ο οποίος είχε γεωτρύπανο, ήτοι περιστροφική μηχανή και άνοιξε τον λάκκο. Ήταν ο ίδιος παρών κοντά στο μηχάνημα, η διάμετρος είναι 95 εκατοστά και το βάθος περίπου 70 πόδια. Η πεθερά του, ήτοι η μητέρα του κατηγορούμενου, του ανέφερε ότι χρειάζονται κάποιοι λάκκοι για τα νερά του καφενείου και γι΄ αυτό πήρε την πρωτοβουλία και με την συγκατάθεση του πρώην κοινοτάρχη ο οποίος του επέδειξε και τον χώρο και έτσι ανοίχθηκε ο λάκκος. Ο ίδιος επίσης τοποθέτησε τις σωλήνες. Άνοιξε τον λάκκο το απόγευμα και την επόμενη μέρα έφερε ένα digger από την Ίννεια το όποιο ανήκει σε κάποιον με το όνομα Δήμος από την Ίννεια, ανοίχθηκε το αυλάκι και τοποθέτησε ο ίδιος τις σωλήνες. Οι σωλήνες που τοποθετήθηκαν ήταν πλάτους 4 ιντζών και μήκους 35 μέτρων. Τον λάκκο τον έκλεισε με μπετόν και στην μέση έκανε ένα στόμιο διαμέτρου 30 εκατοστών. Ανέφερε ότι κάποιες δουλείες του ΄΄περνάνε΄΄ όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, πήρε την πρωτοβουλία και έκανε τις εν λόγω εργασίες. Ο λάκκος βρισκόταν στην άκρη του δρόμου σκεπασμένος, υπήρχε το στόμιο, δηλαδή το κυρίζι, και για να γίνει αντιληπτός ο λάκκος έπρεπε κάποιος να πάει πολύ κοντά διότι ήταν έξω από τον δρόμο. Γνωρίζει τους Μ.Κ.1 και 2, λέγοντας ότι αυτοί δεν ήταν εκεί κατά την ανόρυξη του λάκκου, ούτε τους είδε να περιφέρονται εκεί. Το κόστος των εργασιών ανόρυξης το επωμίστηκε η πεθερά του η Κατερίνα Τζιαπούρα. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 20, ανέφερε ότι το όνομα Έλλη Φουλλίδη είναι της γυναίκας του η οποία διαμένει μαζί του στα Λατσιά από το
4. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το 1992 ήταν αξιωματικός στην μηχανοκίνητη ομάδα άμεσης δράσης στην Λευκωσία. Κάθε 15 μέρες Σάββατο και Κυριακή όταν ήταν με άδεια, όπως και τις αργίες, επισκεπτόταν το χωριό και έμενε στο σπίτι της γυναίκας του στο κέντρο του χωριού, όπου μένει και η πεθερά του. Στο καφενείο υπήρχε μετρητής νερού αλλά τώρα όχι. Υπήρχε λάκκος στο καφενείο αλλά ήταν μικρός και ήθελαν να κάνουν κάποιον καλύτερο και αυτό έγινε το καλοκαίρι του 1991-
5. Έτυχε να είναι στο χωριό και δεν υπήρχε κάποιος για να αναλάβει την ανόρυξη του λάκκου και τον έκανε ο ίδιος με πρωτοβουλία του ιδίου και της πεθεράς του, οι δε εργασίες κράτησαν 3 ημέρες και από ότι ξέρει το σημείο όπου έγινε ο λάκκος ανήκει σε τουρκοκυπριακή γη. Ανοίχθηκε ο λάκκος εκεί διότι ήταν το πιο κατάλληλο μέρος και δεν ενοχλούσε κανέναν. Από ότι του είπαν, κλητεύθηκαν όλα τα μέρη και λήφθηκε σχετική απόφαση για την ανόρυξη του λάκκου με την συγκατάθεση του Επάρχου και του υγειονομείου αλλά δεν είδε ο ίδιος την έγγραφη συγκατάθεση. Επίσης από ότι γνωρίζει, το επίδικο καφενείο ανήκε στον πατέρα του κατηγορουμένου, μετά το πήρε η γυναίκα του αποβιώσαντα και τα παιδιά του. Όταν άνοιξε τον λάκκο ανήκε κατά ½ στην πεθερά του και κατά 1/6 στα άτομα που κατονόμασε. Η γυναίκα του και η πεθερά του συμφώνησαν στην ανόρυξη του λάκκου αλλά δεν ρώτησαν τον κατηγορούμενο για τα πιο πάνω. Άνοιξε τον λάκκο διότι ήθελε να πληρώσει η πεθερά του και όχι το κοινοτικό συμβούλιο. Παλαιότερα το καφενείο το λειτουργούσε η πεθερά του και ο κατηγορούμενος επισκέπτεται την κοινότητα Σαββατοκυρίακο ή αργία για να δει την μητέρα του. Αναφορικά με την τοποθέτηση των καρεκλών, ανέφερε ότι αυτές τοποθετούνταν από 2 - 3 πελάτες σε μια μικρή πλατεία η οποία βρίσκεται πλησίον του καφενείου, υποδεικνύοντας επί του τεκμηρίου 2 το σχετικό σημείο. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο Μ.Υ. 2 κος Ανδρέας Νικολάου, έδωσε πολύ φτωχή μαρτυρία στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν συγκεχυμένη, γενική, ασαφής, με κενά μνήμης και δεν βοήθησε το Δικαστήριο έτσι ώστε στα κρίσιμα και ουσιώδη γεγονότα να έχει μια σαφή εικόνα. Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει σε αυτήν οιανδήποτε βαρύτητα, διότι ο ίδιος ο μάρτυρας άφησε πολύ φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του απορρίπτεται στην ολότητα της. Ο Μ.Υ. 3 κος Σάββας Φουλλίδης, είναι το άτομο το οποίο άφησε την καλύτερη εντύπωση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο χωρίς κανένα ενδοιασμό αποδέχεται την μαρτυρία του στην ολότητα του ως αληθή και αξιόπιστη. Ήταν σταθερός στην εκδοχή του, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις, η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, η όλη του συμπεριφορά μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα έδειχνε άτομο το οποίο ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, έδωσε φως σε όλες τις πτυχές της παρούσας υπόθεσης και στα κρίσιμα, ουσιώδη και αμφισβητούμενα γεγονότα, δίνοντας μαρτυρία με σαφήνεια, πληρότητα, αμεσότητα, με πηγαίο και αυθόρμητο τρόπο. Ο κατηγορούμενος άφησε γενικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη. Βεβαίως η μαρτυρία του δεν κάλυπτε λεπτομερώς όλο το φάσμα των κρίσιμων, ουσιωδών και αμφισβητούμενων γεγονότων με τόση λεπτομέρεια όπως αυτής της μαρτυρίας του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη, πλην όμως η μαρτυρία του δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτήν. Απλά η μαρτυρία του κατηγορούμενου αναπόφευκτα αλλά και λογικά, δεν περιλαμβάνει τόσες λεπτομέρειες όσες περιλαμβάνει η μαρτυρία του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη, διότι ο κατηγορούμενος δεν είχε άμεση εμπλοκή με τα αμφισβητούμενα γεγονότα, ιδίως ως προς το θέμα της διάνοιξης του επίδικου λάκκου. Στον αντίποδα, οι Μ.Κ. 1 και Μ.Κ. 2 δεν άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Έχω διακρίνει μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι οι εν λόγω μάρτυρες δεν ήρθαν στο Δικαστήριο να πουν την αλήθεια. Προσπάθησαν με κάθε τρόπο να υποστηρίξουν την θέση της κατηγορούσας αρχής και επεδίωκαν να εμπλέξουν τον κατηγορούμενο και να επιτύχουν την καταδίκη του. Η μαρτυρία τους δεν είχε συνοχή και λογική και το Δικαστήριο δεν δύναται να προσδώσει στις μαρτυρίες τους οιαδήποτε βαρύτητα και συνεπώς οι μαρτυρίες τους απορρίπτονται ως ψευδείς και αναξιόπιστες, όχι μόνο για τους πιο πάνω λόγους, αλλά και για τους λόγους που καταγράφονται πιο κάτω και που δημιούργησαν στο μυαλό του Δικαστηρίου σοβαρές αμφιβολίες ως προς την οποιανδήποτε εμπλοκή ή σύνδεση του κατηγορούμενου με τα υπό εξέταση κατ΄ ισχυρισμόν διαπραχθέντα αδικήματα από τον κατηγορούμενο: Α) Το τεκμήριο 3, σύμφωνα με την θέση της κατηγορούσας αρχής, αποστάληκε στον κατηγορούμενο με διεύθυνση αποστολής την κοινότητα Κρήτου Τέρρας, ενώ είναι κοινό έδαφος ότι η μόνιμη διεύθυνση διαμονής του κατηγορούμενου είναι η πόλη της Πάφου. Συνεπώς επιβεβαιώνει την θέση του κατηγορούμενου ότι δεν έχει παραλάβει την εν επιστολή - τεκμήριο 3, η οποία ειρήσθω εν παρόδω είναι ανυπόγραφη. Β) Είναι απορίας άξιο, ο Μ.Κ. 2 να αναφέρει ότι το εν λόγω τεκμήριο έχει συνταχθεί από τον Μ.Κ. 1 και που φέρει ημερομηνία 12/8/2009, την στιγμή δηλαδή που ο Μ.Κ. 1 είχε εκπέσει από το αξίωμα του και επανήλθε τον Φεβρουάριο του 2010, μετά από σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Γ) Στο μεν κατηγορητήριο, αναγράφεται ως χρόνος διάπραξης του αδικήματος της τρίτης κατηγορίας το έτος 2007, ήτοι της ανόρυξης λάκκου και τοποθέτησης σωλήνων στο δημόσιο δρόμο, με αποτέλεσμα την επέμβαση σε δημόσιο δρόμο και παρακώλυση στην ελεύθερη χρήση του. Από την άλλη όμως υπάρχουν οι εξής αποκλίσεις σε αυτήν την εκδοχή: Γ1) Σύμφωνα με το τεκμήριο 8, η οποία είναι η επιστολή ημερομηνίας 19/5/2009 που αποστάληκε από την κατηγορούσα αρχή προς τον Έπαρχο Πάφου, τυχαία ανακαλύφθηκε ότι ο κατηγορούμενος 6 - 7 χρόνια πριν την αποστολή της εν λόγω επιστολής, ανόρυξε τον εν λόγω λάκκο, δηλαδή το έτος 2002 ή

1. Γ2) Ο Μ.Κ. 1 αρχικά ανέφερε ότι ο λάκκος ανορύχθηκε σε άγνωστη ημερομηνία, ενώ σε κατοπινό στάδιο της μαρτυρίας του και σε μια προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, ανέφερε ότι ανορύχθηκε το
2. Δ) Εντύπωση επίσης προκαλεί, ενισχύοντας τις αμφιβολίες που γεννήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου, ενισχύοντας ταυτόχρονα και την εκδοχή του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι η κατηγορούσα αρχή για πρώτη φορά το έτος 2009 θέτει ζήτημα παράνομης ανόρυξης του επίδικου λάκκου και τοποθέτησης σωλήνων, λέγοντας μάλιστα εγγράφως ιδίως δια του τεκμηρίου 8, ότι αυτός ανακαλύφθηκε τυχαία, και από την άλλη να παρουσιάζει την εκδοχή ότι αυτός ανορύχθηκε το 2007 ως το κατηγορητήριο, μεταγενέστερα να ισχυρίζεται ότι ανορύχθηκε το έτος 2002 ή 2003, αργότερα να ισχυρίζεται ότι ανορύχθηκε το έτος 2004, χωρίς να υπάρχει ένα σταθερό χρονικό ορόσημο. Ε) Από την μια ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι κατά την διάνοιξη του λάκκου ήταν σε μια απόσταση και παρακολουθούσε τις εργασίες, και από την άλλη ο Μ.Κ. 2 ανέφερε ότι από ότι νομίζει ο Μ.Κ. 1 δεν ήταν εκεί. Το λογικά αναμενόμενο θα ήταν να υπάρχει τουλάχιστον μια σταθερή εκδοχή σε αυτό το σημείο, εν΄ όψει του γεγονότος ότι οι δύο μάρτυρες έχουν δεσμό συγγένειας μεταξύ τους και θα ήταν λογικό να θυμόταν ιδίως ο Μ.Κ. 2 ότι ο συγγενής του Μ.Κ. 1 ήταν εκεί όταν ανοιγόταν ο λάκκος. Ο Μ.Κ. 1 προσέφυγε στην ασφαλή δίοδο να πει ότι ήταν σε μια απόσταση από το σημείο διάνοιξης του λάκκου διότι δεν ήταν περίεργος ως ανέφερε, για να αποφύγει να δώσει λεπτομέρειες αναφορικά με ένα τόσο κρίσιμο και αμφισβητούμενο γεγονός, αυτό δηλαδή της ανόρυξης του λάκκου από τον κατηγορούμενο, κλονίζοντας και σε αυτό το σημείο της αξιοπιστία της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής. Ζ) Ο Μ.Κ. 1 για να εμπλέξει τον κατηγορούμενο αναφορικά με την διάνοιξη του λάκκου, ανέφερε γενικά ότι το αυλάκι ξεκινά από το καφενείο του κατηγορούμενου και καταλήγει στον εν λόγω λάκκο, αλλά δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πότε είδε για πρώτη φορά να τοποθετούνται οι σωλήνες, λέγοντας απλά ότι αυτοί θάφτηκαν, τοποθετήθηκε άσφαλτος, και ότι το μόνο που ήξερε είναι ότι ανοίχθηκε ο λάκκος και τοποθετήθηκαν οι σωλήνες. Αυτή η μαρτυρία δεν δύναται να εμπλέξει τον κατηγορούμενο στην διάνοιξη του λάκκου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ενισχύοντας έτσι τις αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την διάνοιξη του λάκκου, ενισχύοντας ταυτόχρονα και την εκδοχή του κατηγορούμενου. Η) Επίσης ερωτηματικά αναφορικά με την εμπλοκή του κατηγορούμενου στην διάνοιξη του εν λόγω λάκκου, ενισχύοντας ταυτόχρονα και την εκδοχή του κατηγορουμένου, αποτελεί το γεγονός ότι ακόμα και αν ο εν λόγω λάκκος ανοιγόταν στην χρονική στιγμή που προσπάθησε να αποδώσει η κατηγορούσα αρχή, αν και το Δικαστήριο δεν την αποδέχεται εν΄ όψει της αποδοχής της μαρτυρίας του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη, παρέρχεται ένα τόσο σημαντικό χρονικό διάστημα για να αποσταλεί το 2009 η προειδοποιητική επιστολή στον κατηγορούμενο, η ενημερωτική στον Έπαρχο Πάφου και η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Η πιο πάνω καθυστέρηση, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο τεκμήριο 8 αναγράφεται ότι η ανόρυξη του λάκκου ήταν σε γνώση και ανοχή του πρώην κοινοτάρχη, τείνει να επιβεβαιώσει την εκδοχή του κατηγορούμενου. Ο χαρακτηρισμός από την κατηγορούσα αρχή δια μέσου του τεκμηρίου 8, της ανοχής ή ακόμα και της άδειας του κοινοτάρχη για ανόρυξη του εν λόγω λάκκου ως παράνομης απόφασης επειδή δεν τηρούνταν σχετικά πρακτικά, αυτό δεν δύναται να εξεταστεί από το παρόν Δικαστήριο, διότι η νομιμότητα και η ορθότητα μιας εκτελεστής διοικητικής πράξης, όπως είναι η απόφαση ή ακόμα και η ανοχή του κοινοτάρχη η οποία δημιουργεί έννομα αποτελέσματα, κρίνεται αποκλειστικά από το Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος και όχι από το παρόν Δικαστήριο. Μια εκτελεστή διοικητική πράξη τεκμαίρεται ότι έγινε νόμιμα, εκτός εάν ανατραπεί με σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία με επίσημα πρακτικά της κατηγορούσας αρχής, ότι η πιο πάνω απόφαση ή έστω άδεια ή ανοχή του πρώην κοινοτάρχη έχει ανατραπεί, εν΄ όψει του γεγονότος ότι ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι για οποιαδήποτε απόφαση από το παρόν κοινοτικό συμβούλιο, τηρούνταν πρακτικά και αποστέλλονταν στον Έπαρχο Πάφου. Θ) Η δήλωση του Μ.Κ. 1 ότι δεν ήταν σε γνώση του ότι ο προηγούμενος κοινοτάρχης έδωσε την άδεια όπως ανορυχθεί ο εν λόγω λάκκος, λέχθηκε σε μια προσπάθεια για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή στην υστερόβουλη προσπάθεια της να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο ότι ανόρυξε τον λάκκο χωρίς άδεια, θέση η οποία δεν γίνεται αποδεχτή εν΄ όψει της αποδοχής της μαρτυρίας του κατηγορουμένου και του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη. Ι) Ερωτηματικά γεννήθηκαν στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την εμπλοκή του κατηγορούμενου ως προς την διάνοιξη του λάκκου, από το γεγονός ότι αρχικά ο Μ.Κ. 2 ανέφερε ότι ρώτησε και πληροφορήθηκε από τρίτα άτομα ότι ο κατηγορούμενος διάνοιξε τον λάκκο και ότι τοποθέτησε τις σωλήνες, ενώ σε κατοπινό στάδιο της μαρτυρίας του είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο στο σημείο όπου ανοιγόταν ο λάκκος. Δεν είναι λογικό ο εν λόγω μάρτυρας να ρωτά κάποιο άλλο άτομο για το τι κάνει ο κατηγορούμενος και να μην ρωτά κατ΄ευθείαν τον ίδιο τον κατηγορούμενο, προσφεύγοντας έτσι ο εν λόγω μάρτυρας στο ψεύδος, κρυβόμενος πίσω από λόγια τρίτου ατόμου τον οποίο μάλιστα η κατηγορούσα αρχή δεν κάλεσε για να μαρτυρήσει. Κ) Ερωτηματικά έχουν επίσης δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την εμπλοκή του κατηγορουμένου ως προς την διαχείριση του επίδικου καφενείου και που αφορούν την τέταρτη αλλά και πέμπτη κατηγορία. Συγκεκριμένα δεν έχω πειστεί ότι ο κατηγορούμενος προέβαινε στις πράξεις που του καταλογίζονται στην τέταρτη κατηγορία, ούτε έχω πειστεί ότι ο κατηγορούμενος ασκεί επιχείρηση στο χωριό Κρήτου Τέρρα με την διατήρηση του επίδικου καφενείου για τους πιο κάτω λόγους: Κ1) Οι Μ.Κ. 1 και Μ.Κ.2 προσπάθησαν ανεπιτυχώς όπως με κάθε τρόπο εμπλέξουν τον κατηγορούμενο σε αυτές τις κατηγορίες. Δεν έχω πειστεί ότι ο κατηγορούμενος είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στην διαχείριση του καφενείου, ούτε έχω πειστεί ότι τοποθετούσε καρέκλες στον δρόμο προβαίνοντας σε επέμβαση στον δημόσιο δρόμο και παρακωλύοντας την ελεύθερη κυκλοφορία. Είναι λογικό και φυσιολογικό συμπέρασμα με βάση τις μαρτυρίες του κατηγορουμένου και του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη οι οποίες έχουν γίνει αποδεχτές από το Δικαστήριο, ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει οποιαδήποτε ανάμειξη με το εν λόγω καφενείο αλλά και την τοποθέτηση καρεκλών στον δημόσιο δρόμο, διότι ο κατηγορούμενος δεν διαμένει στην κοινότητα εδώ και πολλά χρόνια αφού εργάζεται στην Πάφο και συγκεκριμένα στο τμήμα της Α.ΤΗ.Κ του αεροδρομίου Πάφου από την δεκαετία του 1980, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο επίδικο καφενείο είναι η μητέρα του κατηγορουμένου το οποίο περιήλθε στην κατοχή και διαχείριση της μετά τον θάνατο του συζύγου της. Δηλαδή την διαχείριση του καφενείου την είχε η μητέρα του κατηγορουμένου, μέχρι την έναρξη των εργασιών αναπαλαίωσης του τον Οκτώβρη του
3. Κ2) Δεν είναι πειστικός και λογικός ο ισχυρισμός των Μ.Κ. 1 και Μ.Κ. 2 ότι ο κατηγορούμενος έχει εμπλοκή στην τοποθέτηση των καρεκλών και στην διαχείριση του καφενείου με την εκεί επίσκεψη του και δήθεν διαχείριση του καφενείου τα Σαββατοκυρίακα και τις αργίες, διότι το λογικό, φυσιολογικό και αναμενόμενο συμπέρασμα με βάση τις μαρτυρίες του κατηγορουμένου και του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη οι οποίες έχουν γίνει αποδεχτές από το Δικαστήριο, η διαχείριση του καφενείου να την έχει η μητέρα του κατηγορουμένου η οποία πάντα διέμενε μόνιμα στην κοινότητα Κρήτου Τέρρας και στην οποία έχει περιέλθει η κατοχή και διαχείριση του καφενείου μετά τον θάνατο του συζύγου της και όχι ο κατηγορούμενος ο οποίος διαμένει μόνιμα στη πόλη της Πάφου από την δεκαετία του 1980 συνεπεία της εργασίας του, ως πιο πάνω αναφέρθηκε. Κ3) Ο Μ.Κ. 2 σε μια προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος έχει εμπλοκή στην διαχείριση του καφενείου και ότι τοποθέτησε καρέκλες έξω από αυτό, ανέφερε ότι τον Δεκαπενταύγουστο του 2010 ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην κοινότητα, ενώ αυτός ο ισχυρισμός διαψεύστηκε πανηγυρικά μέσα από το τεκμήριο 19 με το οποίο αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος εργαζόταν εκείνη την ημέρα. Όταν του υποδείχθηκε αυτή η θέση, ανέφερε ότι είπε αυτήν την ημερομηνία μετά από επιμονή του δικηγόρου του κατηγορουμένου, κλονίζοντας ασφαλώς και την αξιοπιστία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την μαρτυρία η οποία κρίθηκε ως αληθή και αξιόπιστη, αποτελούν ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου τα πιο κάτω: Α) Η διαχείριση του επίδικου καφενείου ανήκε αποκλειστικά στην μητέρα του κατηγορουμένου από το έτος 1965, όταν δηλαδή απεβίωσε ο πατέρας του, μέχρι το έτος 2010 όταν άρχισαν οι εργασίες αναπαλαίωσης του εν λόγω καφενείου. Β) Από το έτος 2001 ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης του καφενείου. Γ) Το επίδικο καφενείο δεν καλύπτεται από άδεια ασκήσεως επιχείρησης από το κοινοτικό συμβούλιο Κρήτου Τέρρας. Δ) Το έτος 1992, κατόπιν προτροπής και άδειας από τον πρώην κοινοτάρχη του χωριού Κρήτου Τέρρας, ανοίχθηκε αποκλειστικά με πρωτοβουλία της μητέρας του κατηγορουμένου και του Μ.Υ. 3 κου Σάββα Φουλλίδη, λάκκος λυμάτων σε δημόσιο δρόμο στην εν λόγω κοινότητα και ανοίχθηκε αυλάκι στο οποίο τοποθετήθηκαν σωλήνες που σύνδεαν το επίδικο καφενείο με τον εν λόγω λάκκο, στα πλαίσια δημιουργίας ενός ευρύτερου αποχετευτικού συστήματος στην κοινότητα διότι ανορύχθηκαν και άλλοι παρόμοιοι λάκκοι λυμάτων και ο κατηγορούμενος δεν είχε καμία ανάμειξη με την ανόρυξη του εν λόγω λάκκου και την τοποθέτηση σωλήνων, ούτε και ήταν παρών κατά την εκτέλεση των εν λόγω εργασιών. Ε) Ο κατηγορούμενος ουδέποτε τοποθέτησε καρέκλες έξω από το επίδικο καφενείο, δεν επενέβηκε στον δημόσιο δρόμο και δεν παρακώλυσε την ελεύθερη κυκλοφορία στον εν λόγω δρόμο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Επειδή η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδειχτικά αποδεχτή μαρτυρία την εμπλοκή του κατηγορουμένου στην διαχείριση του επίδικου καφενείου, στην διάνοιξη του επίδικου λάκκου και την τοποθέτηση σωλήνων, ως επίσης και στην τοποθέτηση καθισμάτων στον δημόσιο δρόμο, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η Κατηγορούσα Αρχή να καταβάλει στον κατηγορούμενο τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο