Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. GAZI HACHIBUL AHSAN KAFI κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14912/2011, 24.11.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:B85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14912/2011 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής Και
- GAZI HACHIBUL AHSAN KAFI
- MRINAL KANTI BHATTACHARJEE Κατηγορουμένων ----------------------- Ημερομηνία: 24.11.2011 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. E. Σάββα Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Ιωάννου και κ. Δημητρίου Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Καραμανής Κατηγορούμενοι: παρόντες ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν τις ακόλουθες κατηγορίας: 1) Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των Άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- 2) Ληστεία κατά παράβαση των Άρθρων 281, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει επίσης τις ακόλουθες 2 κατηγορίες: 1) Τραυματισμός, κατά παράβαση του Άρθρου 234(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- 2) Οπλοφορία προς διέγερση τρόμου, κατά παράβαση του Άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Στις 23.11.2011, όπου η υπόθεση τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του δικαστηρίου, οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις πιο πάνω κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε την κράτηση τους μέχρι την δίκη τους αναφέροντας ότι υπάρχει κίνδυνος οι κατηγορούμενοι να μην εμφανιστούν σε αυτή, στηρίζοντας το αίτημα της, με αναφορά στην σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν και στο γεγονός ότι αυτοί δεν έχουν δεσμούς με την Δημοκρατία αφού και οι δύο κατάγονται από το Μπαγκλαντές. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής προσέκρουσε στην ένσταση των συνηγόρων των δύο κατηγορούμενων. Η Κατηγορούσα Αρχή, για να στηρίξει το αίτημα της για την κράτηση των κατηγορούμενων, κάλεσε ως μάρτυρα τον Αστ. 50 Ιωάννη Αγαθοκλέους του ΤΑΕ Πάφου, ο οποίος αναφέρθηκε στο καθεστώς παραμονής των δύο κατηγορούμενων στη Δημοκρατία, στην οικογενειακή τους κατάσταση και στην εργασία τους. Ο μάρτυρας αυτός όταν αντεξετάστηκε από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων δεν αμφισβητήθηκε για τα πιο πάνω και συμπλήρωσε σε ότι αφορά τον δεύτερο κατηγορούμενο, όταν ερωτήθηκε για τον δεσμό που διατηρεί στην Κύπρο, ότι πρόκειται για αλλοδαπή κοπέλα και επίσης ότι ο πρώτος αφού κλήθηκε στην αστυνομία εμφανίστηκε από μόνος του ενώ ο δεύτερος συνελήφθηκε 2 ημέρες μετά που συνελήφθηκε ο πρώτος κατηγορούμενος. Η κα Σάββα αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος για την κράτηση των κατηγορούμενων μέχρι την δίκη τους, αναφέρθηκε στην μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, στη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν, τόνισε ότι δεσμοί των κατηγορούμενων με την Δημοκρατία είναι ανύπαρκτοι, πέραν του ότι διαμένουν εδώ προσωρινά και επίσης ότι υπάρχει κίνδυνος να διαφύγουν μέσω των κατεχομένων περιοχών. Ο κ. Ιωάννου, ανάφερε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο πρώτος κατηγορούμενος προσπάθησε να φυγοδικήσει και ότι η πρόθεση του είναι να μην εμφανιστεί στη δίκη και θα είναι λάθος είπε, το Δικαστήριο στη βάση εικασιών και πιθανολογήσεων να θέσει υπό κράτηση τον πρώτο κατηγορούμενο από την στιγμή που η παρουσία του μπορεί να εξασφαλιστεί με όρους τους οποίους και εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο. Αναφέρθηκε επίσης στο τεκμήριο της αθωότητας, στο καθεστώς διαμονής του στην Κύπρο και στη συνεργασία του με την αστυνομία. Το γεγονός είπε ότι τα αδικήματα είναι σοβαρά και το ότι ο κατηγορούμενος είναι αλλοδαπός δεν είναι από μόνα στους αρκετά για να διατάξει την κράτηση του το Δικαστήριο. Ο κ. Καραμανής, αναφέρθηκε σε νομολογία επί του θέματος, και εισηγήθηκε ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος δεν είναι από μόνη της ικανή για να στερηθεί κάποιος την ελευθερία του και ότι πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένη μαρτυρία ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής. Το να σταθεί είπε το Δικαστήριο στο γεγονός ότι ο δεύτερος κατηγορούμενους είναι αλλοδαπός και να του στερήσει την ελευθερία του αυτό δηλώνει προκατάληψη. Θέλοντας να τονίσει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής στη προκειμένη περίπτωση επικαλέστηκε και τα όσα προέκυψαν κατά την αντεξέταση του μάρτυρα αστυνομικού για τον χρόνο σύλληψης του δεύτερου κατηγορούμενου, λέγοντας ότι σε διάστημα 2 ημέρων θα μπορούσε αν ήθελε να φύγει από την Δημοκρατία. Το Δικαστήριο, είπε ο κ. Καραμανής, αναφορικά με το ζήτημα της κράτησης θα πρέπει επίσης να λάβει υπόψη του και τον χρόνο που θα δικαστεί αυτή η υπόθεση με βάση το πρόγραμμα. Εισηγήθηκε τους ίδιους όρους με τον κ. Ιωάννου με την προσθήκη ότι το ποσό των €2000.- που προτείνει, με βάση τα εισοδήματα του δεύτερου κατηγορούμενου, είναι ένα τεράστιο ποσό για τον ίδιο και συνεπώς ικανό να εξασφαλίσει την παρουσία του . Τέλος τόνισε ότι η κράτηση είναι εξαίρεση και ότι θα πρέπει οι κατηγορούμενοι να αφήνονται ελεύθεροι με εγγύηση. Οι εξουσίες του Δικαστηρίου, επί του θέματος της κράτησης κατηγορούμενου, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157.1 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και η απόλυση ή όχι του Κατηγορουμένου με εγγύηση είναι θέμα που αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ. κ. Λοϊζου & Πική, στη σελ 35 αναφέρεται ότι: «Θα πρέπει κάποιος να ξεκινά από το σημείο ότι κάθε πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα δικαιούται σε απόλυση με εγγύηση εκτός αν υπάρχουν ικανοποιητικοί και πειστικοί λόγοι για το αντίθετο». (σε ελεύθερη μετάφραση) Στην υπόθεση Κάννας ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 444 αναφέρθηκαν τα εξής: « Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει επιβεβλημένη την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του. Η πιθανότητα: (α) μη προσέλευσης του στη δίκη, (β) διάπραξης του ίδιου ή άλλου εγκλήματος, και (γ) επηρεασμού μαρτύρων. Το πρώτο στοιχείο εξετάζεται στη βάση, και σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και την πιθανότητα καταδίκης του.» Σύμφωνα με την νομολογία οποιοσδήποτε από τους πιο πάνω λόγους ή συνδυασμός τους είναι αρκετός για να δικαιολογήσει την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 7). Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(2002)2 ΑΑΔ 48 , αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Άλλοι σχετικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλέπε Neumeister ν. Austria A8 p.39
(1968)). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη Νομολογία μας. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (πιο πάνω), δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης». Όλες οι πιο πάνω αρχές και παράγοντες επαναβεβαιώθηκαν και στην υπόθεση Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 159, στην οποία επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως θέμα γενικής αρχής πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι εκτός αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι περί του αντιθέτου. Η νομολογία έχει συμπεριλάβει σε αυτούς τους λόγους και την πιθανότητα της μη προσέλευσης του κατηγορουμένου κατά τη δίκη. Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του». Με γνώμονα τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω θα προχωρήσω στην εξέταση των παραγόντων που θα ληφθούν υπόψη στην τελική μου απόφαση. Λαμβανομένων υπόψη και των εισηγήσεων όλων των συνηγόρων. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι δύο κατηγορούμενοι συναρτάται άμεσα με τo ανώτατο ύψος των προβλεπόμενων από το Νόμο ποινών σε περίπτωση καταδίκης τους. Συγκεκριμένα και σε σχέση με τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων κατηγορούνται, προβλέπονται ποινές φυλακίσεως, κατά ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης δια βίου σε σχέση με το αδίκημα της ληστείας. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι η παρούσα υπόθεση δικάζεται συνοπτικά και συνεπώς η ποινή που μπορεί να επιβάλει το Δικαστήριο δεν μπορεί να ξεπερνά τα πέντε έτη, αυτό όμως το γεγονός δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την σοβαρότητα του αδικήματος της ληστείας. Κατά συνέπεια είναι φανερό, ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι, με βάση τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές είναι σοβαρά. Στην υπόθεση Δαυίδ Θεοδωρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Στην Ψύλλας ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 801, αναφέρθηκε ότι: «Ο κίνδυνος να μην παρουσιασθεί ένας Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο δεν καταδεικνύεται μόνο από τα στοιχεία που διαθέτει η Κατηγορούσα Αρχή, αλλά θεωρείται πως ελλοχεύει ένεκα της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει». Στην υπόθεση Alam Alam ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 101/2010 ημερομηνίας 12.11.2010, το πρωτόδικο δικαστήριο τόνισε ότι η πιθανότητα καταδίκης δεν μπορεί να διαφανεί αφού δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το μαρτυρικό υλικό, όμως το Δικαστήριο παρατήρησε ότι μπορούσε η ποινή φυλάκισης να είναι αρκετά σοβαρή και συγκεκριμένα ποινή φυλάκισης σε περίπτωση καταδίκης και αφού έλαβε υπόψη του ιδιαίτερα την έλλειψη δεσμών με την Κύπρο και την πιθανότητα εγκατάλειψης του εδάφους μέσω των κατεχομένων διάταξε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την δίκη του. Κατ΄έφεση κρίθηκε ότι δεν υπήρχε στο σύνολο των παραγόντων που λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο κάτι το οποίο να επέτρεπε την επέμβαση και τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Έχουμε ήδη αναφερθεί στο ότι και βάσει της νομολογίας οι δεσμοί τους οποίους κάποιος έχει με την Κύπρο και η πιθανότητα να εγκαταλείψει την Κύπρο είναι ασφαλώς μεταξύ των δεδομένων τα οποία λαμβάνονται υπ΄ όψη και τα οποία το Δικαστήριο σταθμίζει για να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης ή όχι.» Τα πιο πάνω απαντούν σε πολλά από το εγειρόμενα ζητήματα από τους συνηγόρους των κατηγορούμενων καθώς και το ζήτημα που ανέφερε ο κ. Καραμανής περί προκατάληψης. Σε περίπτωση καταδίκης των δύο κατηγορουμένων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι απόλυτα πιθανή η επιβολή ποινών στερητικών της ελευθερίας τους, λαμβανομένου υπόψη, των προβλεπόμενων ποινών, την σχετική νομολογία αλλά και τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα δικαστήρια αυτού του είδους τα αδικήματα. Και οι δύο κατηγορούμενοι κατάγονται από το Μπαγκαλατέζ και διαμένουν προσωρινά στη Δημοκρατία. Ο πρώτος κατηγορούμενος με άδεια παραμονής ως φοιτητής η οποία λήγει στις 28.2.12. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, καταχώρησε έφεση στην Αναθεωρτική Αρχή λόγω του ότι η αίτηση του για πολιτικό άσυλο απορρίφθηκε, και η έφεση εκκρεμεί. Πρόκειται για κλασική περίπτωση ανυπαρξίας δεσμών με την Δημοκρατία και το συμπέρασμα δεν μπορεί να είναι άλλο από το οι κατηγορούμενοι δεν έχουν κανένα δεσμό με την Δημοκρατία. Το δικαίωμα διαμονής και παραμονής στη Δημοκρατία για περιορισμένο χρόνο, λόγο και διάρκεια δεν δημιουργεί σαφώς δεσμούς με μια χώρα. Το γεγονός ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος διατηρεί δεσμό και μάλιστα με αλλοδαπή γυναίκα δεν προσθέτει οτιδήποτε. Συνεπώς καταλήγω στο σημείο αυτό αφού προέβηκα στις πιο πάνω διαπιστώσεις ότι οι πιθανότητες και ο κίνδυνος να μην παρουσιαστούν οι δύο κατηγορούμενοι στην δίκη τους είναι ορατές. Πρόκειται για αλλοδαπά πρόσωπα, που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα, δεν έχουν δεσμούς με τη Δημοκρατία και υπάρχει πιθανότητα εγκατάλειψης του εδάφους της Δημοκρατίας μέσω των κατεχομένων. Έχοντας κατά νου όλα όσα ανέφερα προηγουμένως έχω ικανοποιηθεί υπό τις περιστάσεις ότι πρέπει να διατάξω την κράτηση των κατηγορούμενων 1 και 2 μέχρι την δίκη τους και κατά συνέπεια, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των κατηγορούμενων 1 και 2 μέχρι την 29.11.2011 όπου η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση στις 11:00 π.μ. (Υπ.) ........................................ Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο