Διευθυντής Τμήματος Δασών ν. Χριστόδουλου Περικλέους, Αρ. Υπόθεσης: 9907/10, 23/12/2011

(2)(ε) και 18 του περί Δασών νόμου αρ. 14/67 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές έχουν τροποποιηθεί κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου στις 7/12/2011, ο κατηγορούμενος στις 11/6/2009, παράνομα και χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Δασών, έβοσκε και/ή άφησε ανεπιτήρητες 183 αίγες μέσα στο Εθνικό Δασικό Πάρκο Ραντί, τοποθεσία <<Πέτρα του Ρωμιού>> της Επαρχίας Πάφου και από την βόσκηση προκλήθηκε ζημιά στην δασική βλάστηση ύψους €273,60 σεντ. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κ. Αναστάσης Ξενοφώντος. Ανέφερε ότι εργάζεται στον δασικό σταθμό Γεροσκήπου και είναι δασικός λειτουργός Α΄ τάξης. Στις 11/6/2009 ήταν στον δασικό σταθμό Γεροσκήπου, δεν ήταν εν ώρα εργασίας αλλά βρισκόταν στο σπίτι του. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο ο οποίος έχει μάντρα και κοπάδι στο Εθνικό Δασικό Πάρκο Ραντί με αίγες και τον συναντά πολλές φορές εκεί στο δάσος. Στις 11/6/2009 και η ώρα 6:50 μ.μ. δέχτηκε τηλεφώνημα στο κινητό του τηλέφωνο με καταγγελία ότι εντός του Εθνικού Δασικού Πάρκου Ραντί, τοποθεσία <<Πέτρα του Ρωμιού>> βόσκει ένα κοπάδι. Στις 7:00 μ.μ. ειδοποίησε τον δασικό λειτουργό Χαρίλαο Χαραλάμπους ο οποίος εργάζεται μαζί του και μαζί μετέβηκαν στην περιοχή. Εκεί βρήκαν ένα κοπάδι να βόσκει στο εν λόγω δασικό πάρκο, μέτρησε τα ζώα και αυτά αριθμούσαν 183 αίγες. Επειδή ο μοναδικός που διατηρεί μάντρα και κοπάδι στην περιοχή είναι ο κατηγορούμενος, προσπάθησε αρκετές φορές να μιλήσει τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο αλλά δεν τα κατάφερε. Επικοινώνησε με τον αστυνομικό σταθμό Κουκλιών, μετέβηκαν δύο αστυφύλακες στην περιοχή όπου έβοσκε το κοπάδι και αφού τους υπέδειξε τα σύνορα του εθνικού δασικού πάρκου, διαπίστωσαν και οι αστυνομικοί ότι το κοπάδι έβοσκε εντός αυτού. Επικοινώνησε επίσης με τον αστυνομικό σταθμό Πισσουρίου και παρακάλεσε όπως εντοπίσουν τον κατηγορούμενο και μεταβούν στην περιοχή. Μετά από λίγη ώρα τον ειδοποίησαν ότι εντόπισαν τον κατηγορούμενο και ότι αυτός θα μεταβεί στην περιοχή. Έτσι παρέμειναν στην περιοχή μέχρι τις 9:00 μ.μ. για να πάει εκεί ο κατηγορούμενος και κατά το διάστημα αυτό το κοπάδι από μόνο του κατευθύνθηκε και μπήκε μέσα στη μάντρα που έχει ο κατηγορούμενος και τότε έφυγαν από την περιοχή. Στο μέρος όπου έβοσκαν τα ζώα, είχε φαγωθεί όλο το πράσινο των θάμνων σχινιών με αποτέλεσμα να καταστραφεί η περιβαλλοντική αξία των φυτών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, για την αντικατάσταση των 12 θάμνων υπολογίστηκε το ποσό των € 273,60 σεντ, δηλαδή η αγορά και μεταφορά των φυτών, το άνοιγμα των λάκκων, η φύτευση τους, το συνολικό πότισμα τους για 3 χρόνια 5 - 6 φορές ετησίως, ήτοι 15 φορές για να μπορούν να επιβιώσουν. Στις 3/5/2001 το Υπουργικό Συμβούλιο κήρυξε μέρος του κρατικού δάσους Ραντί σε εθνικό δασικό πάρκο με την ονομασία << Εθνικό Δασικό Πάρκο Πέτρας του Ρωμιού>> έκτασης 3,492 δεκαρίων και προς τον σκοπό απόδειξης αυτών κατέθεσε τα τεκμήρια 2 και

1. Ανέφερε ότι στην περιοχή ανέμεναν μέχρι να φύγει το κοπάδι και εμφανιστεί ο κατηγορούμενος και σε αυτό το διάστημα ήταν που μέτρησαν τα ζώα. Με την κήρυξη του Εθνικού Δασικού Πάρκου και την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου, όλο το δάσος αριστερά του αυτοκινητόδρομου από Λεμεσό προς Πάφο έχει κηρυχθεί εθνικό δασικό πάρκο και ο αυτοκινητόδρομος είναι περιφραγμένος καθώς και όλες οι προσβάσεις προς τον αυτοκινητόδρομο. Η μοναδική μάντρα που βρίσκεται αριστερά του αυτοκινητόδρομου μέσα στο εθνικό δάσος ανήκει στον κατηγορούμενο και ως εκ τούτου υπάρχει εύλογη υποψία ότι τα ζώα ανήκαν στον κατηγορούμενο. Την επόμενη μέρα ο δασικός λειτουργός κ. Χαρίλαος Χαραλάμπους ο οποίος ήταν μαζί του την προηγούμενη μέρα, πήγε στην μάντρα του κατηγορούμενου και τον συνάντησε και το τι λέχθηκε μόνο εν λόγω λειτουργός μπορεί να αναφέρει, κατά τον ίδιο, τονίζοντας ότι ο ίδιος δεν έκανε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Επεξήγησε περαιτέρω το περιεχόμενο του τεκμηρίου 1 για να υποστηρίξει την θέση του ότι το κόστος επαναφοράς της δασικής βλάστησης που καταστράφηκε από την παράνομη βόσκηση ανήλθε στο ποσό των €273,60 σεντ. Είχε στην κατοχή του τον χάρτη που φαίνεται το σημείο που έβοσκαν τα ζώα, όπως και τα σύνορα του εθνικού δάσους και κατέθεσε προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού το τεκμήριο
2. Επί του εν λόγω τεκμηρίου σημείωσε το μέρος όπου έβοσκε το κοπάδι, τα ορόσημα του κρατικού δάσους, τα σύνορα του κρατικού δάσους, τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου, την θάλασσα, τα ακίνητα τα οποία είναι εγκλωβισμένα στο κρατικό δάσος Ραντί τα οποία φέρουν και αυτά ορόσημα που ξεχωρίζουν από το Εθνικό Δασικό Πάρκο και από τα ιδιωτικά τεμάχια. Στο εθνικό δασικό πάρκο η μόνη μάντρα είναι αυτή του κατηγορουμένου την οποία και σημείωσε επί του τεκμηρίου
3. Επίσης σημείωσε επί του τεκμηρίου 4 το μέρος όπου βρισκόταν το κοπάδι και επεξήγησε γιατί τοποθέτησε σε εκείνο το σημείο, λέγοντας ότι είναι γνώστης της περιοχής την οποία και περιέγραψε κάνοντας αναφορά σε κέντρο που ενοικιάζει το τμήμα δασών στον Κ.Ο.Τ. και σε μια κοιλαδογέφυρα. Στο μέρος όπου βρίσκεται η μάντρα του κατηγορούμενου, το τμήμα δασών περίφραξε μέρος του Εθνικού δασικού πάρκου Πέτρας του Ρωμιού για να το προστατέψει το υπόλοιπο από την συχνή βόσκηση του κοπαδιού του κατηγορούμενου στην ευρύτερη περιοχή του Εθνικού δασικού πάρκου και σημείωσε επί του τεκμηρίου 4 τα σημεία της περίφραξης, λέγοντας ότι αυτά τα σημείωσε με υπολογισμό, δεν είναι τοποθετημένα στον χάρτη από την χωρομετρία αλλά εξέφρασε την βεβαιότητα ότι η περίφραξη περνά δίπλα από την μάντρα του κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εργάζεται στο τμήμα δασών από το 1980, είναι απόφοιτος του δασικού κολλεγίου Κύπρου και τα καθήκοντα του είναι η προστασία του δάσους Γεροσκήπου που εμπίπτει στην περιοχή του δασονομείου Γεροσκήπου, η ανάπτυξη και γενικά η διαχείριση του δάσους. Ανέφερε ότι το προσωπικό του τηλέφωνο το γνωρίζει αρκετός κόσμος λόγω της φύσης της εργασίας του, επειδή κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι μεγάλος και γενικά έδωσε τον αριθμό του σε αρκετό κόσμο για ευκολία. Κάποιος ανώνυμος πολίτης είδε το κοπάδι να βόσκει και του τηλεφώνησε λέγοντας ότι μέσα στο δάσος Ραντί βόσκει ένα κοπάδι. Ανέφερε ότι γνωρίζει τα όρια του κρατικού δάσους λόγω της εργασίας του και επειδή γίνονται αρκετές αναπτύξεις, οφείλει να παρατηρεί έτσι ώστε να μην γίνεται επέμβαση στο κρατικό δάσος. Περιέγραψε επίσης την βλάστηση της εκεί περιοχής. Αναφορικά με τις σπουδές του περιέγραψε τις εξετάσεις που υποβλήθηκε για να εισαχθεί στο δασικό κολλέγιο Κύπρου αλλά και τα μαθήματα που εκεί διδάχθηκε στα οποία εμπίπτει και η γνώση να διαβάζει χάρτες. Στην εκεί περιοχή μετάβηκε 15 - 20 λεπτά μετά τις 7 το απόγευμα και επειδή καθυστέρησε να έρθει ο κατηγορούμενος στην περιοχή και επειδή υποσχόταν στον αστυνομικό σταθμό Πισσουρίου ότι θα ερχόταν, έχουν συλλάβει ένα ζώο, ήτοι μια αίγα, το οποίο έφερε στο αυτί του τον διακριτικό αριθμό CY 202577195 και αυτός ο αριθμός τοποθετείται από το κτηνιατρείο ως κωδικός για σκοπούς αναγνώρισης του ιδιοκτήτη του ζώου. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών και ούτε είδε τον κατηγορούμενο να βόσκει, παρά μόνο το κοπάδι είδε. Τον κατηγορούμενο τον γνωρίζει επαγγελματικά διότι απασχόλησε και στο παρελθόν πολλές φορές το τμήμα δασών και γνωρίζει τα τηλέφωνα του τα οποία του τα έδωσε ο κατηγορούμενος, αναφέροντας ταυτόχρονα και τους αριθμούς τους. Στην περιοχή κατέφθασαν δύο αστυνομικοί γύρω στις 8 το βράδυ και τότε τα ζώα ήταν διασκορπισμένα σε ακτίνα ενός δεκαρίου τα οποία αποτελούσαν ομάδα. Το κοπάδι το καταμέτρησε με τον συνάδελφο του κ. Χαρίλαο Χαραλάμπους, το οποίο κατά την διαδρομή τους προς την μάντρα υπήρχε ένα στενό πέρασμα και υποχρεωτικά τα ζώα έπρεπε να περάσουν κατά φάλαγγα, τα μέτρησαν γύρω στις 8 το βράδυ και το φως εκείνη την ώρα ήταν ικανοποιητικό επειδή ήταν καλοκαιρινός μήνας. Ο κατηγορούμενος είναι ο μοναδικός που έχει μάντρα στην περιοχή και συχνά άφησε το κοπάδι του εκεί. Δεν είναι 100% σίγουρος αλλά έχει εύλογη υποψία ότι ήταν το κοπάδι του κατηγορουμένου και αυτός ήταν και ο λόγος που τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο για να το αναγνωρίσει. Ανέφερε επίσης ότι δεν είναι ο ίδιος που κατάγγειλε τον κατηγορούμενο αλλά ο συνάδελφος του κ. Χαρίλαος Χαραλάμπους. Στο κρατικό δάσος Ραντί δεν υπάρχουν άλλες μάντρες και αυτό το ξέρει διότι παραχωρούν άδειες για μάντρες, αλλά και από προσωπική γνώση που έχει για την εκεί περιοχή. Δεν απόκλεισε όμως το ενδεχόμενο αυτές οι αίγες να έφυγαν από άλλη μάντρα και ούτε είναι 100% σίγουρος αν τα ζώα αυτά ανήκαν στον κατηγορούμενο. Το νούμερο που έχουν στο αυτί τους τα ζώα, είναι καταχωρημένο και στις κτηνιατρικές υπηρεσίες και το κτηνιατρείο μπορεί να πει την ίδια μέρα και ώρα όταν αυτό ζητηθεί, ποιος είναι ο ιδιοκτήτης κάποιου ζώου. Εκείνη την ημέρα και ώρα το κτηνιατρείο δεν ήταν ανοικτό και έτσι δεν μπορούσε να διαπιστώσει αν το ζώο που συνελήφθηκε ανήκε στον κατηγορούμενο. Παρέπεμψε στον συνάδελφο του κ. Χαρίλαο Χαραλάμπους για οποιαδήποτε άλλα στοιχεία λέγοντας ταυτόχρονα ότι αυτός θα καταθέσει τεκμήρια, αλλά δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιος οδήγησε τα ζώα στην περιοχή για βόσκηση, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο κάποιος άλλος να απελευθέρωσε τα ζώα από την μάντρα. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες αναφορικά με το διακριτικό σημείο στο αυτί του ζώου που συνελήφθηκε αλλά απλά το κατέγραψε. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κ. Χαρίλαος Χαραλάμπους. Ανέφερε ότι εργάζεται στο τμήμα δασών ως δασικός λειτουργός Α΄ τάξης. Στις 11/6/2009 εργαζόταν στον δασικό σταθμό Γεροσκήπου μέχρι τις 2:30 μ.μ. Για την παρούσα υπόθεση ετοίμασε σχετική έκθεση την οποία και κατέθεσε ως τεκμήριο 5, επεξηγώντας γιατί κατέθεσε αντίγραφο αυτής. Κατέθεσε επίσης και ως τεκμήριο 6 την αναφορά πταίσματος, το οποίο είναι το έντυπο που συμπληρώνεται και αποστέλλεται στον περιφερειακό δασικό λειτουργό Πάφου, ο οποίος αναλαμβάνει για τα περαιτέρω, επεξηγώντας γιατί κατέθεσε αντίγραφο αυτής. Αναγνώρισε το τεκμήριο 4 και περιέγραψε στο Δικαστήριο τα προσόντα του, λέγοντας ότι εργάζεται στο τμήμα δασών εδώ και 30 χρόνια, είναι απόφοιτος του δασικού κολλεγίου. Σημείωσε επί του εν λόγω τεκμηρίου το μέρος όπου βρήκε το κοπάδι και που αναφέρεται στο τεκμήριο 5, τα σύνορα του Εθνικού Δασικού Πάρκου Ραντί. Αιτιολογώντας την παραπομπή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο αλλά και την αναφορά του κατηγορουμένου στο τεκμήριο 6, ανέφερε ότι αυτές είναι οι συστάσεις του ανωτέρου του και ότι δεν είναι αυτός που σύστησε να παραπεμφθεί ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο. Το υπόλοιπο όμως μέρος του τεκμηρίου 6 το ετοίμασε ο ίδιος και το όνομα του κατηγορουμένου επί του τεκμηρίου 6 το ανέγραψε ο ίδιος διότι ο κατηγορούμενος άφησε το κοπάδι του ανεπιτήρητο στο Εθνικό Δασικό Πάρκο Ραντί, τοποθεσία <<Πέτρα του Ρωμιού>>. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το 2009 εργαζόταν στον δασικό σταθμό Γεροσκήπου ενώ σήμερα εργάζεται στον δασικό σταθμό Αγ. Νικολάου. Στις 11/6/2009 ήταν βοηθός δασικός λειτουργός, τώρα άλλαξε η ονομασία και λέγεται δασικός λειτουργός. Από τις 1/6/2010 προήχθηκε σε δασικό λειτουργό Α΄ τάξης. Στα καθήκοντα του εμπίπτει η προστασία και διατήρηση των δασών, η εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας, η κατάσβεση δασικών πυρκαγιών και η επίβλεψη διαφόρων δασικών έργων. Αναφέρθηκε στα μαθήματα που διδάχθηκε στο δασικό κολλέγιο όπου φοίτησε λέγοντας ότι διδάχθηκε πως να διαβάζει ένα χάρτη. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 4, ανέφερε ότι γνωρίζει τα όρια του κρατικού δάσους διότι το δάσος είναι οριοθετημένο και υπάρχουν στην περιοχή δασικά ορόσημα τα οποία κάθε χρόνο τα ελέγχουν, τα διορθώνουν και ξέρουν την ακριβή τους θέση. Τα δασικά ορόσημα είναι αριθμημένα, χωρομετρημένα και τοποθετημένα στο έδαφος από την χωρομετρία. Πάνω στο έδαφος είναι το δασικό ορόσημο, δηλαδή ο κούκος. Το κόκκινο σημάδι επί του τεκμηρίου 4 το σχημάτισε ο Μ.Κ. 1 και ανέφερε ότι γνωρίζει ότι το κοπάδι βρισκόταν σε εκείνο το σημείο επειδή τα είδε στην περιοχή με τον Μ.Κ.1, εκφράζοντας ταυτόχρονα και την βεβαιότητα ότι το κοπάδι βρισκόταν στο κρατικό δάσος Ραντί, την ακριβή θέση που αυτό βρισκόταν και δεν χρησιμοποίησε οποιοδήποτε όργανο μέτρησης προς αυτόν τον σκοπό. Η βεβαιότητα του έγκειται και στο γεγονός ότι βόρεια του σημείου είναι ο αυτοκινητόδρομος και κάτω είναι το κρατικό δάσος. Γνωρίζει καλά την περιοχή και περιέγραψε την εκεί βλάστηση. Μόλις μετέβηκε στην περιοχή κατά τις 7:20 μ.μ αφού ειδοποιήθηκε 20 λεπτά περίπου πριν και είδε ότι υπήρχε κοπάδι στο Εθνικό δασικό πάρκο, προέβη στην καταμέτρηση των αιγών. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο και ότι δεν τον είδε εκείνη την ημέρα και ούτε τον είδε να βόσκει. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος είναι απλά ο ιδιοκτήτης της γης όπου βρίσκεται η μάντρα και δεν έχει καμία ανάμειξη στην διαχείριση της μάντρας και των ζώων, ανέφερε ότι αυτό που ξέρει είναι ότι το κοπάδι ανήκει στον κατηγορούμενο και αυτό διαπιστώθηκε από τον αριθμό του ζώου που έχουν συλλάβει και κατέγραψαν τον αριθμό του και διαπιστώθηκαν τα πιο πάνω μέσω του κτηνιατρείου. Το ζώα ήταν σκορπισμένα σε ακτίνα 50 - 60 μέτρων περίπου και το υπολόγισε με το μάτι. Τα ζώα τα μέτρησε με τον συνάδελφο του και συμφώνησαν ότι ήταν 183, δεν ήταν δύσκολη η καταμέτρηση τους διότι όταν μετέβηκαν στην περιοχή και έγινε κάποια φασαρία από τα αυτοκίνητα και τους ιδίους, τα ζώα από μόνα τους ξεκίνησαν να πηγαίνουν προς την μάντρα του κατηγορουμένου δια μέσου ενός μονοπατιού και το κάθε ζώο ήταν το ένα πίσω από το άλλο. Ανέφερε ότι ο ίδιος έκανε την καταγγελία αλλά δεν γνωρίζει γιατί η υπόθεση καταχωρήθηκε ένα χρόνο μετά. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 6 και ερωτήθηκε ποια είναι η σχέση μεταξύ της έκθεσης πταίσματος και της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, απάντησε ότι δεν είναι γνώστης νομικών και ότι το καθήκον του περιορίστηκε στην ετοιμασία της έκθεσης πταίσματος και της αποστολής της στους προϊσταμένους του. Όταν ερωτήθηκε γιατί κατάγγειλε τον κατηγορούμενο για παράνομη βόσκηση αφού δεν τον είδε να βόσκει, απάντησε ότι ο κατηγορούμενος άφησε τα ζώα ανεπιτήρητα, αρνούμενος ότι ανέφερε πως ο κατηγορούμενος τα έβοσκε και ότι ήταν παρών. Τα πιο πάνω γεγονότα τα θυμάται αφού ετοίμασε 1 - 2 μήνες μετά το συμβάν την έκθεση πταίσματος. Στην περιοχή υπάρχουν και άλλες μάντρες αλλά όχι εντός του Εθνικού δασικού πάρκου πέραν αυτής του κατηγορουμένου και αυτό το γνωρίζει μέσα από την γνώση της ευρύτερης περιοχή και όλων των μαντρών της περιοχής, αλλά και από την παραχώρηση αδειών χρήσης και βόσκησης. Σε μεταγενέστερο όμως στάδιο της αντεξέτασης του συμφώνησε σε υποβολή ότι εντός του κρατικού δάσους Ραντί υπάρχουν και άλλες μάντρες. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι τα ζώα που βρήκε στις 11/6/2009 στο κρατικό δάσος Ραντί δεν ανήκαν στον κατηγορούμενο αλλά αυτές διέφυγαν από γειτονικές μάντρες, λέγοντας ότι αυτό είναι αδύνατο επειδή πήραν τον αριθμό του ζώου και το κτηνιατρείο τους είπε ότι αυτό ανήκει στον κατηγορούμενο, επειδή τα ζώα από μόνα τους οδηγήθηκαν προς την μάντρα του κατηγορούμενου, αλλά και επειδή όταν βρήκαν τον κατηγορούμενο την άλλη μέρα δεν αρνήθηκε ότι ήταν δικά του και τους είπε ότι τους παρακολουθούσε από μακριά για να δει τι θα έκαμναν. Απέκλεισε επίσης το ενδεχόμενο τα ζώα να διέφυγαν από άλλη μάντρα. Όταν ερωτήθηκε εάν αποκλείει το ενδεχόμενο να αναμείχθηκαν 2 - 3 ζώα με αυτά του κατηγορουμένου, ανέφερε ότι την ημέρα που έγινε η καταγγελία ήταν πεπεισμένος ότι το κοπάδι ανήκε στον κατηγορούμενο. Σε κατοπινό στάδιο της μαρυρίας του ανέφερε ότι το ζώο που έχουν συλλάβει το άφησαν ελεύθερο αυθημερόν και πήγε από μόνο του στην μάντρα του κατηγορουμένου. Αναφέρθηκε για τις ενέργειες που έκανε την επόμενη μέρα για να εξακριβώσει τον ιδιοκτήτη του ζώου που έχει συλληφθεί, λέγοντας ότι μίλησε με μια λειτουργό, αρνούμενος σχετική υποβολή ότι δεν τηλεφώνησε την επόμενη μέρα του περιστατικού αλλά μια εβδομάδα πριν να καταθέσει στο Δικαστήριο, παραπέμποντας στην επιστολή ημερομηνίας 15/6/
4. Επίσης ανέφερε ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν έγιναν σε μια έκταση ενός δεκαρίου και η συνολική έκταση του κρατικού δάσους είναι 3,500 δεκάρια. Τον υπολογισμό της ζημιάς τον έκανε ο ίδιος με βάση τον πίνακα του σχεδίου αγροτικής ανάπτυξης και δεν έχει γνώσεις εκτιμητικής. Ανέφερε ότι ο πίνακας αγροτικής ανάπτυξης - τεκμήριο 1 δεν κάνει αναφορά σε κάθε φυτό ξεχωριστά αλλά για εγκατάσταση φυτών και πότισμα αυτών, επεξηγώντας ότι από την στιγμή που η σχινιά είναι θάμνος είναι και φυτό. Ανέφερε ότι είδε ο ίδιος το κοπάδι στην περιοχή και είδε τα ζώα να τρώνε τους θάμνους, λέγοντας ότι από την στιγμή που δεν υπήρχε άλλο ζώο στην περιοχή και υπήρχαν οι φαγωμένοι θάμνοι, το μόνο συμπέρασμα είναι ότι η ζημιά προήλθε από το κοπάδι και δεν υπάρχουν άλλα ζώα που να τρώνε χόρτα και θάμνους. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν υπήρχαν κούκοι, ήτοι ορόσημα κοντά στην περιοχή όπου βρήκαν το κοπάδι. Ως Μ.Κ. 3 καέθεσε ο κ. Κώστας Λάμπρου. Ανέφερε ότι εργάζεται στον κτηνιατρικό σταθμό Αυδήμου. Ανέφερε ότι στάληκε ένας αριθμός μέσω Αστυνομίας της Πάφου και δεν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία για αυτήν την υπόθεση. Ειδοποιήθηκε για τον αριθμό του ζώου το οποίο έχει κίτρινη σήμανση όπως ήταν παλιά και έφερε αριθμό 202577195, το ζώο είναι αίγα και ανήκει στον Χριστόδουλο Περικλέους, ήτοι τον κατηγορούμενο, κατέθεσε δε προς υποστήριξη των πιο πάνω το τεκμήριο
5. Τα γράμματα CY είναι για την Κύπρο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τον ειδοποίησαν για αυτόν τον αριθμό στις 2/12/
6. Δεν θυμόταν αν στις 11/6/2009 μίλησε με κάποιον από το τμήμα δασών, λέγοντας ότι η κλήση στάληκε με τηλεομοιότυπο από την Πάφο και από ότι φαίνεται ο κλητήρας θα έκαμε λάθος και πήγε στο κτηνιατρείο της Πάφου ενώ το ζώο είναι της Λεμεσού, όπου και ο κατηγορούμενος είναι καταχωρημένος στα μητρώα της Λεμεσού, ειδοποιήθηκαν όμως από το κτηνιατρείο της Πάφου. Την κλήση μάρτυρα του την έστειλαν με τηλεομοιότυπο στην οποία αναφέρεται ο αριθμός του ζώου και δεν μίλησε με κανένα πριν να μαρτυρήσει στο Δικαστήριο. Το πιστοποιητικό αναφέρει πότε γεννήθηκε ένα ζώο, που τοποθετήθηκε, πότε πέθανε και τι ράτσα είναι. Η καταχώρηση έγινε το 2003 και τοποθετήθηκε το νούμερο του ζώου. Ως Μ.Κ 4 κατέθεσε ο αστυφύλακας 3835 Γιάννης Στυλιανού. Υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό Κουκλιών και στις 11/6/2009 ήταν καθήκον όπου και ειδοποιήθηκε από το τμήμα δασών ότι στο Εθνικό δασικό πάρκο Ραντί υπάρχει ένα ανεπιτήρητο κοπάδι εντός του δάσους. Μετέβηκε στην περιοχή με τον αστυφύλακα 3530 Χριστόδουλο Χριστοδούλου όπου και συνάντησε δύο άντρες του τμήματος δασών. Εκεί υπήρχε ένα κοπάδι στο Εθνικό δάσος που δεν επιτηρείτο από κανένα πρόσωπο. Οι άντρες του τμήματος δασών σύλλαβαν ένα ζώο όπου κατέγραψαν τον αριθμό του και από ότι ξέρει θα ενημέρωναν το κτηνιατρείο για να τους πληροφορήσει για το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του ζώου. Το κοπάδι ήταν αρκετά μεγάλο αλλά δεν ήξερε τον ακριβή αριθμό και δεν έκανε οποιεσδήποτε ενέργειες. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τους ειδοποίησαν μετά τις 7 το απόγευμα αλλά δεν θυμάται από ποιον λειτουργό του τμήματος δασών. Δεν είδε τον ιδιοκτήτη των ζώων, γνωρίζει τον κατηγορούμενο αλλά δεν ξέρει αν τα ζώα ανήκαν στον κατηγορούμενο. Δεν ασχολήθηκε με το μέτρημα των ζώων, μόλις είδαν τον αριθμό των ζώων έφυγαν από την περιοχή. Με τον κατηγορούμενο δεν μίλησε μετά από αυτό το συμβάν. Με την κατάθεση του εν λόγω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και επέλεξε όπως παραμείνει σιωπηλός και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Στην παρούσα υπόθεση, όλοι οι μάρτυρες που παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα, άφησαν πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία τους παρουσίαζε συνοχή και συνέχεια, δεν διέκρινα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οποιαδήποτε δόση υπερβολής με σκοπό να βοηθήσουν την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ή να επιτύχουν με κάθε τρόπο την καταδίκη του κατηγορουμένου. Οι απαντήσεις τους ήταν πηγαίες, αυθόρμητες, άμεσες, απαντούσαν χωρίς κανένα δισταγμό και μετέφεραν στο Δικαστήριο όσα γεγονότα έζησαν μέσα από την δική τους εμπλοκή ή όσα άκουσαν και για όσα γεγονότα δεν είχαν οποιαδήποτε γνώση το δήλωναν χωρίς να σκεφθούν ότι αυτό δύναται να μην βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή. Η μαρτυρία τους και η όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Ιδίως ο Μ.Κ. 2 έδωσε μια πιο πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο, με περισσότερες λεπτομέρειες αλλά και με βεβαιότητα και το Δικαστήριο μπορεί να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται τις μαρτυρίες τους στην ολότητα τους ως αληθείς και αξιόπιστες. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την μαρτυρία η οποία κρίθηκε ως αληθή και αξιόπιστη, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: Α) ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης μιας μάντρας με αίγες που βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Δασικό Πάρκο Ραντί, τοποθεσία <<Πέτρα του Ρωμιού>> της Επαρχίας Πάφου. Β) Στις 11/6/2009 ο κατηγορούμενος δεν εμπόδισε τις αίγες οι οποίες ήταν ιδιοκτήσίας του και που βρίσκονταν στην στην μάντρα του αφώνοντας τις ανεπιτήρητες, με αποτέλεσμα αυτές να διελεύσουν και να βοσκήσουν στο Εθνικό Δασικό Πάρκο Ραντί, τοποθεσία <<Πέτρα του Ρωμιού>> της Επαρχίας Πάφου. Γ) Το Εθνικό Δασικό Πάρκο Ραντί, τοποθεσία <<Πέτρα του Ρωμιού>> της Επαρχίας Πάφου κρατικό δάσος εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Δασών νόμου αρ. 14/67 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Δ) Η πιο πάνω διέλευση και βόσκηση των ζώων έγινε χωρίς την άδεια του Διευθυντή του τμήματος Δασών. Ε) Συνεπεία της πιο πάνω διέλευσης και βόσκησης των αιγών, δημιουργήθηκε ζημιά στην δασική βλάστηση που συνίστατο στην καταστροφή 12 θάμνων με το όνομα ΄΄σχινιά΄΄ και για να αποκατασταθεί η ζημιά απαιτείται το ποσό των €273,60 σεντ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναμφίβολα η νομική βάση που διέπει την παρούσα υπόθεση έτσι ώστε να εξεταστεί εάν η κατηγορούσα αρχή απέδειξε όλα τα συστστικά στοιχεία του αδικήματος, είναι το άρθρο 13

(2)(ε) του περί Δασών νόμου αρ. 14/67 ο οποίο προνοεί τα ακόλουθα: << Πας όστις άλλος μη εξουσιοδοτηθείς δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ή των δυνάμει αυτού γενικών κανονισμών και άνευ αδείας παρασχεθείσης αυτώ υπό του διευθυντού ή εταίρου επί τούτω εξουσιοδοτηθέντος υπό του διευθυντού προσώπου, εν οιοδήποτε κρατικώ δάσει επιτρέπει την διέλευσιν ζώων ή βόσκει ταύτα, ή δεν παρεμποδίζει την διέλευσιν ή βοσκήν ζώων εν αυτώ είναι ένοχος αδικήματος και εν περίπτωσει καταδίκης υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον τους εννέα μήνας ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας πεντακοσίας λίρας, ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης>> Από την πιο πάνω νομοθετική διάταξη, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: Α) να μην παρεμποδιστεί η διέλευση και βόσκηση των ζώων Β) Η διέλευση και βόσκηση των ζώων να γίνεται εντός κρατικού δάσους ρν τη εννοία του νόμου Γ) Η διέλευση και βόσκηση των ζώων να γίνεται χωρίς την άδεια του Διευθυντή του τμήματος Δασών. Με βάση την μαρτυρία η οποία κρίθηκε ως αληθή και αξιόπιστη και τα ευρήματα που εξήχθηκαν με βάση αυτήν, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λόγικης αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας που αντιμετωπίζει και κρίνεται ένοχος σε αυτήν. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο