Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. ΝΙΚΟΥ ΖΑΤΖΗΠΑΠΑ, Αρ. Υπόθεσης: 3995/11, 18 Οκτωβρίου, 2011

(3)και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 ως τροποποιήθηκε, ήτοι στις 7.06.11 στο δρόμο Παραλιμνίου - Αγίας Νάπας, οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΗΖΚ 590 με ταχύτητα 89 Χ.Α.Ω αντί 65 Χ.Α.Ω. Τα γεγονότα τα ανέφερε η δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής και έχουν ως ακολούθως: «Τα γεγονότα ως το κατηγορητήριο. «Όταν του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε «όχι». Υπάρχουν δέκα

(10)βαθμοί ποινής». Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ανάφερε τα εξής: «Ο κατηγορούμενος εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός και είναι διευθυντής πολλών εταιρειών και εργοδοτεί πέραν των 200 υπαλλήλων. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Χρειάζεται την άδεια του αφού λόγω της φύσης της εργασίας του πρέπει να πηγαινοέρχεται σε διάφορες πόλεις ανά την Κύπρο και δεύτερος λόγος είναι ότι η γυναίκα του έχει κατά πλάκα σκλήρυνση και την πηγαίνει στο νοσοκομείο για θεραπεία. Απολογείται Εντιμότατε, και ζητά κάθε δυνατή επιείκεια». Το αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σχετικά σοβαρό και αυτό φαίνεται από την προβλεπόμενη ποινή ήτοι 1 χρόνο φυλάκιση ή €1708 πρόστιμο ή και στις δύο αυτές ποινές. Η ταχύτητα με την οποία εκινείτο το όχημα από τον κατηγορούμενο δεν ήταν πολύ μεγάλη, μόλις 24 χιλιόμετρα παραπάνω από το όριο των 65 Χ.Α.Ω. τούτο άλλωστε φαίνεται και από την έκδοση εξωδίκου για το ποσό των €41.01 σεντ και 2 βαθμούς ποινής. Αφού συνυπολόγισα και στάθμισα όλους τους σχετικούς παράγοντες μεταξύ των οποίων το λευκό ποινικό μητρώο, την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και επαγγελματικές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως αυτές αναλύθηκαν και εξηγήθηκαν από τον συνήγορο του κατηγορούμενου, κρίνοντας τον κατηγορούμενο με επιείκεια επιβάλλεται ποινή προστίμου €90 και 2 βαθμοί ποινής. Το πρόστιμο να πληρωθεί αμέσως. Με την επιβολή 2 βαθμών ποινής, οι συνολικοί βαθμοί του κατηγορούμενου επί της άδειας του γίνονται 12 βαθμοί. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο με βάση το εδάφιο 7 του άρθρου 20 Α του Ν. 86/72 θα εξετάσει το θέμα στέρησης να κατέχει ή αποκτά άδεια αφού έχει συσσωρεύσει 12 βαθμούς ποινής. Ήταν εισήγηση της υπεράσπισης όπως, ο κατηγορούμενος μη στερηθεί του δικαιώματος να κατέχει άδεια για τους ακόλουθους λόγους: α) Είναι πολιτικός μηχανικός και διευθυντής πολλών εταιρειών και εργοδοτεί περισσότερα από 200 άτομα και πρέπει να πηγαινοέρχεται σε διάφορες πόλεις ανά την Κύπρο και (β) η σύζυγος του πάσχει από την ασθένεια κατά πλάκας σκλήρυνση και χρειάζεται να τη μεταφέρει στο νοσοκομείο. Για το πρώτο λόγο που εισηγείται ο δικηγόρος του κατηγορούμενου να μην του στερηθεί το δικαίωμα να κατέχει άδεια, κρίνω ότι δεν αποτελεί δικαιολογία με βάση την οποία το Δικαστήριο δεν θα στερούσε το δικαίωμα του κατηγορούμενου να κατέχει άδεια αφού ο κάθε άνθρωπος που οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα χρειάζεται την άδεια για να μεταβαίνει στην εργασία του. Όσον αφορά το δεύτερο λόγο κρίνω ότι η τυχόν στέρηση της άδειας του κατηγορούμενου θα έχει άμεσες, δυσμενείς επιπτώσεις στη σύζυγο του που δεν φταίει σε τίποτε και η οποία χρειάζεται να μεταφέρεται στο νοσοκομείο από τον κατηγορούμενο. Γι΄ αυτό το λόγο και μόνο δεν θα του στερήσω το δικαίωμα του να κατέχει άδεια. Τίθεται ένα θέμα κατά την άποψη του Δικαστηρίου. Τι γίνεται με τους βαθμούς ποινής αφού δεν του στερήθηκε το δικαίωμα της κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης; Το εδάφιο 7 του άρθρου 20 Α του Ν. 86/72 έχει ως εξής: «

(7)Δικαστήριο το οποίο καταδικάζει πρόσωπο για αδίκημα για το οποίο δύναται να επιβάλει βαθμούς ποινής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου

(1), και το οποίο διαπιστώνει ότι το πρόσωπο αυτό έχει συσσωρεύσει στην άδεια οδήγησης του μέχρι την ημέρα της εκδίκασης του αδικήματος και κατά τη διάρκεια τριών ετών πριν από αυτή δώδεκα ή περισσότερους βαθμούς ποινής, περιλαμβανομένων και των τυχόν βαθμών ποινής, για το εκδικαζόμενο αδίκημα, έχει εξουσία, επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη η προβλεπόμενη ποινή, να διατάξει όπως το καταδικασθέν πρόσωπο στερηθεί του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για χρονική διάρκεια η οποία δεν υπερβαίνει την ανώτατη χρονική περίοδο που καθορίζεται στο εδάφιο

(8)». Με άλλα λόγια το Δικαστήριο αφού εξετάσει το ζήτημα της στέρησης ή μη κατοχής η απόκτησης άδειας ένεκα της συσσώρευσης των 12 περισσότερων βαθμών ποινής έχει εξουσία να διατάξει τη στέρηση κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης ή να μη διατάξει. Το εδάφιο 11 του άρθρου 20 Α προνοεί: «Στέρηση της άδειας οδηγού δυνάμει του άρθρου 19 δεν επηρεάζει τη συσσώρευση βαθμών ποινής που έχουν επιβληθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, ενώ αντίθετα οι συσσωρεμένοι βαθμοί ποινής διαγράφονται, αν η στέρηση της άδειας έγινε δυνάμει του εδαφίου

(7)πιο πάνω». Η στέρηση της κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης αποτελεί ποινή και τούτο εξάγεται ευθέως από το εξής απόσπασμα από το εδάφιο 7 «... έχει εξουσία, επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη προβλεπόμενη ποινή να διατάξει όπως το καταδικασθέν πρόσωπο στερηθεί του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης .». Η αναφερθείσα διαγραφή των βαθμών έχει ως πυρήνα πρώτο την εξέταση του θέματος από το Δικαστήριο και δεύτερο, αυτή καθ΄ αυτή την στέρηση της άδειας οδήγησης. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα στέρησης ή μη της κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης αμέσως παύει να υπάρχει και ο λόγος εξέτασης του θέματος, που στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η συσσώρευση 12 ή περισσότερων βαθμών ποινής. Δεν είναι δυνατό το Δικαστήριο να κληθεί να εξετάσει και να αποφασίσει εκ νέου για δεύτερη ή τρίτη ή άλλη φορά τον ίδιο λόγο ή το ίδιο γεγονός σε μία άλλη υπόθεση επί τη βάσει της οποίας θα βρεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος. Ο διαχωρισμός που γίνεται στο εδάφιο 11 μεταξύ στέρησης της άδειας οδήγησης δυνάμει του άρθρου 19 και δυνάμει του εδαφίου 7 του άρθρου 20 Α έχει τη βάση του ακριβώς στο γεγονός ότι ο λόγος για τον οποίο το δικαστήριο έχει εξουσία να διατάξει τη στέρηση δυνάμει του εδαφίου 7 του άρθρου 20 Α είναι η εξέταση του θέματος, εκ της συσσώρευσης 12 ή περισσότερων βαθμών ποινής, ενώ η εξέταση του θέματος δυνάμει του άρθρου 19 για λόγους που σχετίζονται με την οδήγηση κατά την επιβολή της ποινής για το συγκεκριμένο αδίκημα και τα γεγονότα που το περιβάλλουν επί των οποίων κρίθηκε ένοχος.. Ως εκ των πιο πάνω η έννοια της διαγραφής των βαθμών ποινής στην περίπτωση στέρησης της άδειας οδηγού είναι η συσχέτιση με τη συσσώρευση 12 ή περισσοτέρων βαθμών ποινής, ενώ μ' αυτή καθ΄ αυτή τη στέρηση της άδειας οδήγησης, η επιταγή για διαγραφή των βαθμών ποινής. Κατά συνέπεια αφού το δικαστήριο εξέτασε το λόγο για να αποφασίσει αν θα στερήσει ή όχι την άδεια οδήγησης του κατηγορούμενου οι βαθμοί ποινής διαγράφονται. (Υπ. ........) Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο