ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης 5593/10, 18/10/11

(1)μαστροπείας, άρθρο 157(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154,

(2)εκμετάλλευση πορνών, άρθρο 164

(1)(α)

(3)του ίδιου νόμου και

(3)νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα άρθρα 2, 3, 4

(1)(ΙΙΙ) 5(α) και 7 του Νόμου 188

(1)/07 όπως τροποποιήθηκε. Ο 1ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και κατηγορία για παρεμπόδιση αστυνομικής έρευνας κατά παράβαση του άρθρου 122(β) Κεφ.

1. Η Κατηγορούσα Αρχή κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της και προς απόδειξη αυτής κάλεσε ως ΜΚ3 την Tatiana Cojocari. Κατά την εξέταση της ανέφερε ότι στις 23/10/10 εβρίσκετο σε διαμέρισμα του ξενοδοχείου "Leros" με ένα άντρα και ότι στη τσάντα που είχε και ερευνήθηκε από την αστυνομία ανευρέθηκαν περίπου €100, τα οποία €100 τα είχε πάρει από το ταμείο του μπαρ "MOULIN ROUGE" στο οποίο εργάζετο. Δεν εθυμάτο ποιο πρόσωπο ήταν στο ταμείο. Το ποσό των €100 που πήρε από το ταμείο όπως εξήγησε αποτελούσε την προμήθεια της από τα ποτά που της κέρασαν πελάτες και από ιδιωτικό (προσωπικό) χορό που πρόσφερε στον ανοικτό χώρο του εν λόγω μπαρ σε πελάτες. Σε αυτό το σημείο ρωτήθηκε κατά πόσο έδωσε κατάθεση στις 23/10/10 και στις 25/10/10 και απάντησε καταφατικά. Αφού της υποδείχθηκαν οι καταθέσεις της και αναγνώρισε τις υπογραφές της σ΄ αυτές, ανάφερε ότι γνωρίζει το περιεχόμενο τους, όμως δεν τα είπε αυτή, δεν είναι η απάντηση της αλλά υπόγραψε τις καταθέσεις από φόβο γιατί την πίεσαν και την απείλησαν αστυνομικοί ότι θα πήγαινε φυλακή και ότι δεν θα έβλεπε την οικογένεια της για πολλή καιρό. Μόνο μετά που υπέγραψε και τις δύο καταθέσεις, που δεν εθυμείτο τι έγραφε η μια και τι η άλλη την άφησαν να βγει έξω ενώ προηγουμένως δεν της επιτρέπετο και την "αντεξέτασαν" όπως είπε πολλές φορές. Τέλος είπε ότι η αλήθεια είναι αυτή που είπε σήμερα στο Δικαστήριο. Τότε η ευπαίδευτος δικηγόρος για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ως τεκμήρια προς αναγνώριση τις καταθέσεις της ημερομηνίας 23/10/10 και 25/10/10 στη ρωσική γλώσσα και την μετάφραση τους στην ελληνική γλώσσα. Στη συνέχεια ζήτησε από το Δικαστήριο όπως κηρύξει την μάρτυρα εχθρική. Στην κατάθεση της ημερομηνίας 23/10/10 αναφέρει ότι κατάγεται από την Μολδαβία και ήρθε στην Κύπρο στις 26/7/10 για να δουλέψει στο καμπαρέ "MOULIN ROUGE" ιδιοκτησίας του Ανδρέα Χαραλάμπους. Όπως της εξήγησε ο Χαραλάμπους, κατηγορούμενος 1, και η ίδια συμφώνησε, θα τις έβρισκαν άνδρες πελάτες είτε αυτός είτε κάποιο γκαρσόνι, στους οποίους θα πρόσφερε σεξ αντί €250 από τα οποία τα €100 θα τα έπαιρνε η ίδια και τα €150 ο κατηγορούμενος
2. Τον άνδρα με τον οποίο την βρήκαν να κάνει σεξ στο αναφερθέν ξενοδοχείο ήταν κατόπιν συμφωνίας που έκανε ο κατηγορούμενος 2 μαζί του αφού προηγουμένως στο καμπαρέ ο κατηγορούμενος 2 την ενημέρωσε για την συμφωνία και ότι ήδη ο άνδρας αυτός είχε πληρώσει. Όταν θα έφευγε από το καμπαρέ περί τις 03:20 τις 23/10/10 πήγε στον κατηγορούμενο 1 που ήταν στο ταμείο και της έδωσε €100 που ήταν η πληρωμή της για το πληρωμένο σεξ με τον αναφερθέντα άνδρα όπως ήταν η συμφωνία τους. Κανένας δεν της άσκησε βία ή πίεση να πάει με το ζόρι με τον πελάτη αλλά πήγαινε γιατί είχε ανάγκη τα λεφτά και την δουλειά της. Στην κατάθεση της ημερομηνίας 25/10/10 ανάφερε, συμπληρωματικά της προηγούμενης κατάθεσης, ότι στη χώρα της δεν δούλεψε ως πόρνη έναντι αμοιβής αλλά δούλευε ως μακιγιέρ. Η πρώτη φορά που ξεκίνησε να πηγαίνει με πελάτες έναντι αμοιβής ήταν στην Κύπρο στο εν λόγω καμπαρέ μετά από προτροπή του κατηγορούμενου 1 και της συμφωνίας που έκανε με αυτό. Από τον Αύγουστο του 2010 έως τις 23/10/10 πήγε με τέσσερις

(4)πελάτες για πληρωμένο σεξ. Πάντα πληρώνετο €100 για το σεξ με τον πελάτη. Το συγκεκριμένο βράδυ κανένας πελάτης δεν την κέρασε σαμπάνια και για τους χορούς που έκανε σε πελάτες, που έπαιρνε €2 για κάθε χορό και για τα ποτά που της κέρασαν, που έπαιρνε €1 για κάθε ποτό, δεν πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο 1. Τα €100 που βρήκε η αστυνομία στην τσάντα της στις 23/10/10 ήταν τα χρήματα που της έδωσε ο κατηγορούμενος 1 για τον πληρωμένο έρωτα με τον αναφερθέντα άνδρα. Σε σχέση με την εισήγηση της αστυνομίας να μην πάει πίσω στο διαμέρισμα που διέμενε και να της βρει η αστυνομία μέρος να διαμείνει προτίμησε να διαμείνει εκεί που διέμενε μαζί με τις άλλες κοπέλες. Κατά το άρθρο 3 του Αγγλικού νόμου Criminal Procedure Act 1865, το οποίο εφαρμόζεται στην Κύπρο δυνάμει του άρθρου 3 του Περί Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155, δεν επιτρέπεται σε διάδικο να αμφισβητεί αξιοπιστία δικού του μάρτυρα με γενική μαρτυρία κακού χαρακτήρα. Μπορεί όμως ο διάδικος σε περίπτωση που ο μάρτυρας του κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου αποδεικνύεται εχθρικός να τον αντικρούσει με άλλη μαρτυρία ή με την άδεια του Δικαστηρίου να αποδείξει ότι ο μάρτυρας έχει στο παρελθόν προβεί σε κατάθεση ασυμβίβαστη με την μαρτυρία την οποία δίδει. Πριν όμως καταστεί δυνατή η προσαγωγή τέτοιας απόδειξης, τα περιστατικά της υποτιθέμενης κατάθεσης, σε βαθμό που να δείχνουν ικανοποιητικά την δήλωση, πρέπει να αναφερθούν στο μάρτυρα ο οποίος και πρέπει να ερωτηθεί κατά πόσο ή όχι έχει προβεί σε μια τέτοια κατάθεση. Τα ίδια προνοούνται και στο άρθρο 31 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 που έχει ως εξής: "Ο διάδικος ο οποίος κατά μαρτυρία δε δικαιούται να προσβάλει την αξιοπιστία του μάρτυρα με προσαγωγή γενικής μαρτυρίας κακού χαρακτήρα, αλλά δύναται, στην περίπτωση που το δικαστήριο δεχθεί την εισήγηση του εν λόγω διαδίκου, ότι ο μάρτυρας είναι εχθρικός, να τον αντεξετάσει σχετικά με άλλη δήλωση η οποία είναι ασυμβίβαστη με τη νέα ή, με την άδεια του Δικστηρίου, να αντικρούσει με άλλη μαρτυρία ή να παρουσιάσει μαρτυρία για να αποδείξει ότι σε άλλες περιπτώσεις ο μάρτυρας προέβη σε άλλη δήλωση η οποία είναι ασυμβίβαστη με τη νέα, νοουμένου ότι πριν παρουσιαστεί τέτοια μαρτυρία πρέπει να δοθούν στο μάρτυρα επαρκείς λεπτομέρειες για προσδιορισμό της συγκεκριμένης περίπτωσης και να ερωτηθεί ο μάρτυρας αν πράγματι προέβη σε τέτοια δήλωση ή όχι." Στο σύγγραμμα το Δίκαιο της Απόδειξης του κ. Ηλιάδη (σελίδα 225) αναφέρονται τα ακόλουθα για την διαδικασία που ακολουθείται για την κήρυξη ενός μάρτυρα εχθρικού και είναι η ακόλουθη: (

1. i)Ο μάρτυρας καταθέτει για κάτι που φαίνεται ότι έρχεται σε αντίθεση με έναν ισχυρισμό που περιέχεται σε προηγούμενη κατάθεση που έχει δώσει. (
2. ii)Το πρόσωπο που τον έχει καλέσει τον ρωτά αν έχει προβεί σε προηγούμενη κατάθεση, και αφού πρώτα δείξει την κατάθεση του στο Δικαστήριο, με την άδεια του Δικαστηρίου του δείχνει την κατάθεση του και του διαβάζει το επίμαχο μέρος. (iii) Αν ο μάρτυρα το ενθυμηθεί, μπορεί να διορθώσει την κατάθεσή του. (
3. iv)Αν δεν παραδεχθεί ότι το έχει πει προηγουμένως και επιμένει στην κατάθεση που δίνει στο Δικαστήριο, η προηγούμενη έγγραφη κατάθεση παρουσιάζεται ως τεκμήριο για αναγνώριση. Το Δικαστήριο εξετάζει την έγγραφη κατάθεση μαζί με την προφορική δήλωση που γίνεται ενώπιον του και μπορεί να αρνηθεί να κηρύξει το μάρτυρα εχθρικό, οπότε και συνεχίζεται κανονικά η διαδικασία, ή να τον κηρύξει εχθρικό και να δώσει την ευκαιρία στον διάδικο που τον έχει καλέσει να τον αντεξετάσει. Στο ίδιο σύγγραμμα στη σελίδα 224 και 225 αναφέρονται τα ακόλουθα: "H δυσμενής μαρτυρία δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο μάρτυρας πρέπει να θεωρηθεί εχθρικός. Ο μάρτυρας θα είναι "εχθρικός" μόνο αν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, διακατέχεται από εχθρική διάθεση (hostile animus) εναντίον του διαδίκου που τον έχει καλέσει και με την συμπεριφορά του δείχνει ότι δεν επιθυμεί να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Αν η προφορική μαρτυρία που έχει δοθεί από τον μάρτυρα συγκρούεται απλώς με την προηγούμενη έγγραφη κατάθεση του ή είναι δυσμενής προς το διάδικο που τον έχει καλέσει, ή ο μάρτυρας δείχνει ότι δεν έχει καλό μνημονικό, η μαρτυρία του δεν μπορεί να θεωρηθεί εχθρική. Στην εξέταση κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι εχθρικός ή όχι το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την συμπεριφορά του μάρτυρα στο Δικαστήριο, την προθυμία του να συνεργασθεί και την έκταση της σύγκρουσης της προηγούμενης του δήλωσης με την προφορική μαρτυρία που έχει δώσει στο Δικαστήριο. Όταν όμως η Κατηγορούσα Αρχή έχει στην κατοχή της προηγούμενη δήλωση του μάρτυρα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την προφορική του μαρτυρία έχει σχεδόν απόλυτο δικαίωμα αντεξέτασης και πρέπει να το επιδιώξει." Ίδια είναι η προσέγγιση του θέματος του εχθρικού μάρτυρα και στο σύγγραμμα "Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ" του Κακογιάννη σελίδες 161-172. Βλέπε επίσης Phipson on Evidence, 12th Edition, Sweet & Maxwell σελίδα 645 και Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 21th edition σελίδα 359-361 υπότιτλος (
4. e)Hostile Witness, Criminal Procedure Act 1865 5.3 παράγραφοι 4-305 4-306. Πράγματι, στην υπό κρίση υπόθεση η προφορική μαρτυρία της ΜΚ3 έρχεται σε σύγκρουση με τα όσα αναφέρονται στις δύο καταθέσεις της ημερ. 23/10/10 και 25/10/10. Το ερώτημα όμως που το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι κατά πόσο η ΜΚ3 διακατέχεται από εχθρική διάθεση (hostile animus) εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής και με την συμπεριφορά της δείχνει ότι δεν επιθυμεί να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έκταση της σύγκρουσης της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου και των δύο ως άνω καταθέσεων είναι καθ΄ ολοκληρία αντίθετη στα κύρια και ουσιώδη σημεία της που έχουν να κάνουν με τα γεγονότα που πρέπει να αποδειχθούν προς στοιχειοθέτηση των κατηγοριών 1, 3 και 4. Από την άλλη όμως υπάρχει η εξήγηση που έδωσε στο Δικαστήριο για τα όσα αναφέρονται στις δύο καταθέσεις που δεν αρνήθηκε ότι φέρουν τις υπογραφές της. Είπε ότι το περιεχόμενο των δύο καταθέσεων το ανέφεραν οι αστυνομικοί που την πίεσαν και την απείλησαν ότι θα πάει φυλακή και ότι θα κάνει πολλή καιρό να δει την οικογένεια της και τότε μόνο βγήκε έξω όταν υπέγραψε τις καταθέσεις από φόβο. Η αλήθεια, είπε, είναι αυτή που ανάφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όταν της ζητήθηκε να διαμένει σε χώρο που θα της εξασφάλιζε η αστυνομία αρνήθηκε και προτίμησε να διαμένει εκεί που διέμενε με τις άλλες κοπέλες. Διερωτάται κανείς, πώς είναι δυνατό να θέλει να διαμείνει με τις άλλες κοπέλες στο χώρο που διέμενε μέχρι πριν την μεταφορά της στην αστυνομία και στον οποίο χώρο μπορεί να έχει πρόσβαση ο κατηγορούμενος 1 αλλά και ο κατηγορούμενος 2 και δεν φοβάται για τα όσα έχει πει εναντίον τους στην αστυνομία και το τι μπορεί να συνεπάγεται γι΄ αυτή αυτή η προτίμηση της και αρνείται να βρίσκεται σε χώρο που θα της εξασφάλιζε η αστυνομία και λογικά ασφαλισμένη και προστατευμένη από τους κατηγορούμενους 1 και 2 που τους ενέπλεκε σε σοβαρές κατηγορίες; Σε καμία περίπτωση δεν προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρία σ΄ αυτό το στάδιο και στην εξέταση του υπό κρίση ζητήματος. Απλά προβαίνω σε ερωτήματα που μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην αντιμετώπιση της ορθής διάστασης του θέματος. Δεν μπορώ να καταλήξω, υπό το φως των πιο πάνω έχοντας υπόψη και τη συμπεριφορά της ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι έχει εξ αντικειμένου στοιχειοθετηθεί εχθρική διάθεση και ότι δεν επιθυμεί να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν δύναται να την κηρύξει εχθρική μάρτυρα και το αίτημα απορρίπτεται. (Υπ.) ......... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο