Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. ΛΟΥΚΑ ΛΟΥΚΑ, Αρ. Υπόθεσης: 3231/11, 10 Νοεμβρίου, 2011

(3)χρόνια, ως αντάλλαγμα για λεφτά για δουλειές που του έκανε. Κατά την αντεξέταση αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος του το δάνεισε και ότι είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Είπε ότι δεν το αγόρασε αλλά επέμενε ότι το μηχάνημα είναι ιδιοκτησία του αφού ο κατηγορούμενος του το έδωσε ως μέρος πληρωμής για δουλειές που του έκανε. Τέλος ανάφερε ότι, αν και δεν τον είδε να πιάνει το μηχάνημα, σε συνομιλία που είχε με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος του είπε ότι το έπιασε. Με την κατάθεση ως Τεκμηρίου 1 της κατάθεσης του κατηγορούμενου η κατηγορούσα Αρχή ανάφερε στο δικαστήριο ότι αυτή ήταν η υπόθεση της. Η υπεράσπιση τότε εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε το θέμα και βρήκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του αυτός επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε η κατηγορία αφού 1) ο παραπονούμενος ήταν ο κάτοχος του τεμαχίου γης που εβρίσκετο το μηχάνημα, 2) ο κατηγορούμενος έπιασε το μηχάνημα από το χώρο και δεν έχει σημασία αν εισήλθε κάποιος και το έδεσε στο τηλεσκοπικό ή αυτό έγινε απευθείας με το τηλεσκοπικό, χωρίς να εισήλθε κάποιος εντός του χώρου, 3) Η πρόθεση για όχληση αποδεικνύεται από τη στιγμή που το πήρε. Η ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε, ότι δεν έχει αποδειχθεί κανένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, και εξήγησε τους λόγους, και ως εκ τούτου το δικαστήριο θα πρέπει να αθωώσει τον κατηγορούμενο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Σε ότι έχει να κάνει σχέση με την ιδιοκτησία του μηχανήματος το δικαστήριο κρίνει, ενόψει και του δεδομένου ότι δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ότι δεν μπορεί να προβεί σε αξιολόγηση και εύρημα σε ποιον ανήκει το μηχάνημα, γιατί έτσι θα προέβαινε σε διαπίστωση η οποία θα είχε να κάνει με αστικά δικαιώματα τα οποία μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο πολιτικής δικαιοδοσίας. Εκείνο που διαπιστώνεται είναι ότι ο Μ.Κ. ήταν νόμιμος κάτοχος του συγκεκριμένου μηχανήματος που είχε στον περιφραγμένο χώρο. Σ ότι αφορά, κατά τα άλλα, την μαρτυρία του Μ.Κ. κρίνω ότι είπε την αλήθεια ότι ο χώρος στον οποίο εβρίσκετο το εν λόγω μηχάνημα ήταν υπό την κατοχή και τον έλεγχο του και ότι απ΄ αυτό το χώρο αφαιρέθηκε και μετακινήθηκε το εν λόγω μηχάνημα. Άλλωστε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 παραδέχεται, για λόγους που εξηγεί σ΄ αυτή, ότι πήγε και το πήρε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ. σε σχέση με αυτά που αναφέρω ανωτέρω. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα μου είναι τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος που είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας «ΝΟΝΑ» και ο παραπονούμενος, μερικά χρόνια πριν το συμβάν άρχισαν συνεργασία. Το εν λόγω μηχάνημα ήταν του κατηγορούμενου. Για λόγους που σχετίζονται με τις δοσοληψίες τους ή άλλους σχετικούς με αυτή, το μηχάνημα περιήλθε στην νόμιμη κατοχή του Μ.Κ, ο οποίος έχει την ως άνω εργοληπτική εταιρεία, η οποία διαθέτει διάφορα μηχανήματα και εργαλεία σχετικά με τις εργασίες της, τα οποία τα φύλασσε σε περιφραγμένο χώρο στο τεμάχιο 242 στο Φρέναρος, δρόμος Φρενάρους - Σωτήρας, που βρίσκεται υπό την κατοχή και τον έλεγχο του. Στον περιφραγμένο αυτό χώρο φύλαγε και το εν λόγω μηχάνημα, «βίντζι», το οποίο εβρίσκετο πάνω σε κοντεϊνερ το οποίο έχει ύψος 3,30 μέτρα και σε απόσταση 3,50 μέτρα από την περίφραξη. Στις 21.02.11 μετέβη στον αναφερθέντα χώρο, οπότε διαπίστωσε ότι αυτό έλειπε. Προέβη σε καταγγελία στις 4.03.11, μετά που είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κατηγορούμενο στις 3.03.11, κατά την οποία του ανάφερε ότι δεν θα του επέστρεφε το μηχάνημα, εν αντιθέσει με αυτό που του ανάφερε σε προηγούμενη τηλεφωνική επικοινωνία του, όταν ανακάλυψε ότι έλειπε το μηχάνημα, ότι αυτός πήγε και το πήρε και θα του το επέστρεφε σε μία εβδομάδα. Από το Τεκμήριο 1 διαπιστώνεται και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος πήγε και πήρε το μηχάνημα από τον πιο πάνω αναφερθέντα περιφραγμένο χώρο αφού εισήλθε σ΄ αυτό παράνομα, άσχετα με τον τρόπο που το έπραξε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα επί του οποίου στηρίζεται έχει ως εξής: « 280. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης Ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο Νόμο που ισχύει στην Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας, . . . . . . . . . . . . . . . . . . είναι ένοχος πλημμελήματος και τιμωρείται με φυλάκιση δύο χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Παράνομη είσοδος σε ξένη περιουσία, ήτοι στη συγκεκριμένη περίπτωση του περιφραγμένου χώρου, στο τεμάχιο 242 στο Φρέναρος, που εβρίσκετο στην κατοχή του κατηγορούμενου. (β) Η περιουσία να είναι στην κατοχή άλλου, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο περιφραγμένος χώρος στο τεμάχιο 242 να εβρίσκετο νόμιμα στην κατοχή του παραπονούμενου (γ) Η είσοδος να έγινε με σκοπό τη όχληση του κατόχου τέτοιας περιουσίας, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση του παραπονούμενου. Καθοδήγηση μπορεί να αντλήσει κάποιος από τις υποθέσεις Andreas Lambides ν. The Police,

(1967)2 CLR 142, Φλουρής Κ. Φλουρή ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 401, Δημήτρης Δημητριάδης «Ρώτας» ν. Αστυνομίας

(1982)2 ΑΑΔ 203, Χριστάκης Ανδρέου Ανθία ν. Δημοκρατίας (αρ. 1)

(1999)2 ΑΑΔ 404 και Αριστοφάνης Παντελή Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ . Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 354 αναφέρθηκαν τα εξής: «Τα αποσπάσματα της μαρτυρίας, στα οποία ο συνήγορος μας παρέπεμψε, με σκοπό να καταδείξει το εσφαλμένο της απόρριψης της θέσης του εφεσείοντα - ότι η ιδιοκτησία του ανοικτού χώρου τελούσε υπό αμφισβήτηση - όπως υποδείξαμε και κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, δεν επιδρούν και ούτε επηρεάζουν, δεδομένου ότι το Άρθρο 280 του ΚΕΦ. 154 δεν προστατεύει τον ιδιοκτήτη αλλά τον κάτοχο της περιουσίας και το ότι οι παραπονούμενοι ήταν κάτοχοι δεν αμφισβητήθηκε». Σύμφωνα με το άρθρο 4 «κατοχή» σημαίνει: (α) «να κατέχει» ή «να έχει στην κατοχή» περιλαμβάνει όχι μόνο το να έχει στη δική του προσωπική κατοχή, αλλ΄ επίσης και το να έχει σε γνώση του ότι είναι στην πραγματική κατοχή ή τη φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή να το φυλάγει σε οποιοδήποτε χώρο (είτε αυτός ανήκει στον ίδιο ή κατέχεται από αυτό είτε όχι) για χρήση ή όφελος του ίδιου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου∙ (β) σε περισσότερα από ένα πρόσωπα, αν ένας ή περισσότερα από αυτά έχουν κάποιο πράγμα υπό τη φύλαξη ή στην κατοχή τους σε γνώση και με τη συγκατάθεση των υπολοίπων, το πράγμα αυτό θεωρείται ότι βρίσκεται υπό τη φύλαξη και την κατοχή καθενός και όλων αυτών των προσώπων∙ ....... «περιουσία» περιλαμβάνει κάθε έμψυχο ή άψυχο που μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας∙ Για το συστατικό στοιχείο (α) είναι αναγκαίο η περιουσία εντός της οποίας εισέρχεται ο τρίτος, ο παραβάτης, να είναι ξένη προς αυτόν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση νόμιμος κάτοχος του περιφραγμένου χώρου και υπό τον έλεγχο του στο τεμάχιο 242 ήταν ο Μ.Κ.. Η είσοδος του κατηγορούμενου σε ξένη προς αυτόν περιουσία, δηλαδή του περιφραγμένου χώρου στο τεμάχιο 242 που εβρίσκετο στο Φρέναρος, δρόμος Φρενάρου - Σωτήρας του Μ.Κ. , ήταν παράνομη , καθ΄ ότι ούτε τον προσκάλεσε, ούτε του επέτρεψε, ούτε άδεια του έδωσε ο Μ.Κ. Το ακόλουθο απόσπασμα από την κατάθεση του κατηγορούμενου Τεκμήριο 1 είναι πλήρως κατατοπιστικό και διασαφηνιστικό τόσο ως προς αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος, όσο και ως προς τα άλλα. «Σε μία δουλειά που μου έκανε ο Κουτσιουμπρής το χρειάστηκε και μου είπε να του το δανείσω για να κάνει την δουλειά. Εγώ του το έδωσα με την προϋπόθεση ότι θα μου το επιστρέψει όταν τελειώσει. Εγώ επειδή χρησιμοποιούσα το καινούριο φορκλιφτ, ξέχασα να του ζητήσω να μου επιστρέψει το παλιό. Σε κάποια φάση μετά από κανένα χρόνο του τηλεφώνησα και του ζήτησα να μου το επιστρέψει ή αν θέλει να το κρατήσει να μου δώσει 250 λίρες τότε και να το αφήσει δικό του. Αυτός μου είπε εντάξει μόνο από το τηλέφωνο, αλλά δεν μου έδωσε ποτέ τα λεφτά. Οπότε εγώ πρόσφατα τον πληροφόρησα ότι θα πήγαινα να πάρω το φορκλιφτ μου αφού δεν μου το πλήρωνε, πράγμα το οποίο και έπραξα πριν ένα μήνα περίπου. Το φορκλιφτ αυτό είναι δικό μου και επειδή ποτέ δεν πλήρωσε λεφτά για να το κρατήσει πήγα και το πήρα». Επομένως το (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Ο αναφερθέντας περιφραγμένος χώρος στο τεμάχιο 242, στο Φρέναρος στο δρόμο Φρενάρου - Σωτήρας, εβρίσκετο στη νόμιμη κατοχή του Μ.Κ. αφού όπως κατέθεσε ο Μ.Κ. δεν διαπίστωσε να παραβιάσθηκε η πόρτα όταν πήγε για έλεγχο. Γεγονός που παραπέμπει ότι αυτός κρατούσε κλειδί και άνοιξε για να εισέλθει εντός του περιφραγμένου χώρου. Στοιχείο δε που αποδεικνύει ότι ο χώρος εβρίσκετο στην κατοχή και τον έλεγχο του. Άλλωστε ούτε αμφισβητήθηκε ότι σ΄ αυτό το χώρο φύλασσε τον εξοπλισμό της εταιρείας του, ούτε υπάρχει αντίθετη μαρτυρία. Η φύλαξη των μηχανημάτων και ο έλεγχος αυτών, από αυτόν, στον περιφραγμένο χώρο, αποδεικνύει κατοχή και έλεγχο του περιφραγμένου χώρου. Ως εξάγεται από τον ορισμό του όρου κατοχή δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ιδιοκτήτης του χώρου και ότι κάτοχος μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και αυτός που έχει τον έλεγχο του χώρου. Συνεπώς έχει αποδειχθεί και το (β) συστατικό στοιχείο. Για το (γ) συστατικό στοιχείο, δηλαδή με σκοπό την όχληση του κατόχου, μπορεί να λεχθεί ότι η πρόθεση και η γνώση είναι μία κατάσταση της σκέψης. Δεν μπορεί να υπάρχει κατευθείαν μαρτυρία εκτός μέσα από ομολογία και επομένως η απόδειξη του σκοπού γίνεται με περιστατική μαρτυρία σαν ένα θέμα που εξάγεται ως συμπέρασμα από όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, (βλ. Σάββα (ανωτέρω), Katelaris . The Police

(1980)2 CLR 230, R. v. Georgiades (No.2)

(1922)CLR 128, Pefcos ν. The Police

(1961)CLR 340 Eracleous ν. The Police. Αναμφίβολα δε όταν η παρουσία του σκοπού είναι ένα απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος δεν είναι αρκετό να εξαχθεί ως λογικό συμπέρασμα από τα γεγονότα, αλλά πρέπει αυτό να είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα το οποίο μπορεί να εξαχθεί. Ωστόσο τεκμαίρεται ότι κάθε πρόσωπο έχει πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του. (Βλ. υπόθεση Ανθία ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 404. Στην υπόθεση Δημητριάδης «Ρώτας» ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 203 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι αρχές που διέπουν το θέμα της παράνομης εισόδου με σκοπό την ενόχληση του κατόχου περιουσίας έχουν εξεταστεί, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Lambides v. The Police

(1967)2 CLR 142, στην οποία λέχθηκε ότι εκεί που ο πραγματικός ή κύριος σκοπός της εισόδου ενός είναι να διαπραχθεί ένα αδίκημα ή να εκφοβίσει, εξυβρίσει, ή ενοχλήσει τον κάτοχο και όταν η διεκδίκηση δικαιώματος είναι απλώς ένας μανδύας για να συγκαλείψει τον πραγματικό σκοπό του το αδίκημα της παράνομης εισόδου έχει διαπραχθεί». Στην προκειμένη περίπτωση η αφαίρεση και μετακίνηση του μηχανήματος από τον αναφερθέντα χώρο από τον κατηγορούμενο και η λήψη απ΄ αυτόν του μηχανήματος αποτελεί αυτονόητη και αυταπόδεικτη πρόθεση πρόκλησης όχλησης του Μ.Κ. Ως εκ τούτου έχει αποδειχθεί και το (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνω ότι η κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και κατά ακολουθία την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ. ..........) Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο