Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. DANIEL LEONCZUK κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5088/10, 15 Δεκεμβρίου, 2011

(4)κατηγορίες. ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 280 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ήτοι στις 13.05.2010 και ώρα 09:30 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου εισήλθαν σε περιουσία που ήταν στην κατοχή του Χριστάκη Ττοφινή από την Αγία Νάπα, δηλαδή στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Christofinia Hotel, με σκοπό όχλησης του κατόχου της πιο πάνω αναφερόμενης περιουσίας. ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Μέθη κατά παράβαση των άρθρων 20 και 94

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ήτοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία σε δημόσιο μέρος διατελούσαν σε κατάσταση μέθης συμπεριφέρθηκαν ατάκτως. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Απειλή βιαιοπραγίας κατά παράβαση των άρθρων 20 και 91 (γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ήτοι σtον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στη πρώτη κατηγορία με σκοπό υποκίνησης του Χριστάκη Τοφινή από την αγία Νάπα για να παραλείψει πράξη την οποία αυτός είχε νομικό δικαίωμα να διενεργήσει δηλαδή, για να τους διώξει από το εστιατόριο επειδή ήταν μεθυσμένοι, τον απείλησαν με τη φράση «Don´t touch me I will kill you». ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Ανησυχία, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 95 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ήτοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσαν θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις

(3)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Την αστυφύλακα 1986 Μαρία Πέτρου, Μ.Κ.1, τον Χριστάκη Ττοφινή, παραπονούμενο, Μ.Κ.2 και τον λοχία 852 Προκόπη Σολομώντος, Μ.Κ.3. Οι Μ.Κ. είχαν δώσει καταθέσεις στην αστυνομία. Οι καταθέσεις τους κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους αφού προηγουμένως τις υιοθέτησαν, ενώ απάντησαν σε περαιτέρω ερωτήσεις κατά την εξέταση και αντεξέταση τους. Οι κατηγορούμενοι μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε όλες τις κατηγορίες και κλήθηκαν σε απολογία, αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, επέλεξαν και έδωσαν ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και ο μεν κατηγορούμενος 1 κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης του (Μ.Υ.) τον εργοδότη του Μ.Υ.3 Κυριάκο Ανδρέα, ο δε κατηγορούμενος 2, την μητέρα του, Μ.Υ.4 η οποία εβρίσκετο μαζί τους κατά τα διαδραματισθέντα γεγονότα στις 13.05.10 και περί ώρα 09:30 στο ξενοδοχείο Christofinia στην Αγία Νάπα. Κατατέθηκαν συνολικά επτά

(7)τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε η κατάθεση του κατηγορούμενου 1 στην Αγγλική γλώσσα, ημερομηνίας 15.05.

1. Ως Τεκμήριο 2 συμπληρωματική κατάθεση του κατηγορουμένου 1 στην Αγγλική γλώσσα, ημ. 17.05.
2. Ως Τεκμήριο 3 η κατάθεση του κατηγορουμένου 2 στην Αγγλική γλώσσα, ημερομηνίας 17.05.
3. Ως Τεκμήριο 4 φωτοτυπία συμφωνίας ενοικίασης αυτοκινήτου. Ως Τεκμήριο 5 φωτοτυπία ΦΑΞ ημερομηνίας 5.05.
4. Ως Τεκμήριο 6 το ίδιο ΦΑΞ με χειρόγραφες σημειώσεις επ΄ αυτού. Ως Τεκμήριο 7 φωτοτυπία εγγράφου ημερομηνίας 14.05.10 με χειρόγραφες σημειώσεις. Στο σημείο αυτό πρέπει να εξηγηθεί ότι άλλοτε χρησιμοποιείται αυτούσια η φράση που ανάφερε ένας Μ.Κ. και κυρίως ένας κατηγορούμενος ή Μ.Υ. και άλλοτε χρησιμοποιείται κλίση σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς να προστίθεται ή να αφαιρείται κάτι από τη φράση για να αποδοθεί με ακρίβεια το κείμενο των γραπτών καταθέσεων τους ή της μαρτυρίας τους. Έτσι γίνεται κατανοητό ότι τούτο δεν αποτελεί συντακτική επιλογή τρόπου συγγραφής του κειμένου της απόφασης από τα Δικαστήριο αλλά αυθεντική μεταφορά της μαρτυρίας στο κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο Μ.Κ.2 είναι ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Christofinia στην Λεωφ. Νήσσι στην Αγία Νάπα. Το γραφείο του είναι δίπλα από το χώρο υποδοχής που είναι αμέσως μετά την κύρια είσοδο του ξενοδοχείου και μπορεί να βλέπει στο δρόμο. Στις 13.05.10 και περί ώρα 09:30 καθώς εβρίσκετο στο γραφείο του στο ξενοδοχείο είδε τρεις αλλοδαπούς να σταθμεύουν δύο αυτοκίνητα ενοικιάσεως μπροστά από την κεντρική είσοδο του ξενοδοχείου. Οι αριθμοί εγγραφής τους ήταν KSX 426 και KTT
5. Τα άτομα αυτά ήταν δύο άντρες και μία γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας από αυτούς. Τα άτομα αυτά κρατούσαν τενεκεδάκια μπύρας μεγάλου μεγέθους και όταν τα πέταξαν κάτω, μπροστά στην είσοδο του ξενοδοχείου, τα κλωτσούσαν. Στη συνέχεια πήγαν στο χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου και ζητούσαν «κάποιο όνομα αν διαμένει στο ξενοδοχείο», και έφυγαν από το χώρο υποδοχής χωρίς να τους δει που πήγαν. Μετά από λίγο κάποιοι πελάτες του ξενοδοχείου παραπονέθηκαν στην υπάλληλο υποδοχής ότι κάποια πρόσωπα έκαναν φασαρία και ενοχλούσαν τους πελάτες του ξενοδοχείου στο εστιατόριο του προγεύματος. Έτσι μετέβη στο εστιατόριο να δει τι συμβαίνει. Εκεί είδε τα άτομα που αναφέρθησαν προηγουμένως, να συζητούν σε έντονο ύφος με πελάτες του ξενοδοχείου, που τους είχαν περικυκλωμένους, και να έχουν άγριες επιθετικές διαθέσεις. Έκαναν πανζουρλισμό και αναστάτωση. Τα άτομα αυτά έτρωγαν πρόγευμα και τους ρώτησε αν ήταν πελάτες του ξενοδοχείου. Του απάντησαν ότι ήταν πελάτες του ξενοδοχείου. Όταν τους ρώτησε σε πιο δωμάτιο διαμένουν αυτοί του έλεγαν «διάφορα νούμερα δωματίων που δεν ήταν σωστά». Από έλεγχο που έκανε υποβάλλοντας τους ερωτήσεις διαπίστωσε ότι δεν ήταν πελάτες του ξενοδοχείου και του έλεγαν ψέματα. Εν τω μεταξύ είχε διαπιστώσει ότι μύριζαν έντονα αλκοόλ και ήταν μεθυσμένοι. Τότε τους ζήτησε να εγκαταλείψουν το χώρο του ξενοδοχείου καθότι δεν ήταν πελάτες και προκαλούσαν φασαρία και ενόχληση στους πελάτες του ξενοδοχείου. Και οι δύο άντρες, οι κατηγορούμενοι δηλαδή, βλέποντας τον, τον απείλησαν με τη φράση «Don't touch me I will kill you», όταν προσπάθησε να τους πλησιάσει, χωρίς να τους αγγίξει. Τότε την ίδια στιγμή ζήτησε από τον γιο του Γιάννο να τηλεφωνήσει στην αστυνομία, πράγμα που έκανε. Όπως έκανε και ο ίδιος. Η αστυνομία όμως δεν μπορούσε να πάει εκείνη την ώρα στο ξενοδοχείο. Επειδή κάποιοι πελάτες ήταν αφάνταστα ενοχλημένοι από τη στάση τους, διότι τους έφτυναν, τους ρέβονταν και όπως είπε πετούσαν λουκάνικα και κορνφλεξ στις ποδιές των πελάτισσων, τους οδήγησαν έξω από το ξενοδοχείο σπρώχνοντας τους, αν και προσπάθησαν να σπρώξουν και οι κατηγορούμενοι τους πελάτες, μετά που αυτός τους είπε να φύγουν από το ξενοδοχείο. Στη συνέχεια οι κατηγορούμενοι μαζί με την γυναίκα αναχώρησαν με τα αυτοκίνητα τους φωνάζοντας του ότι θα τον σκοτώσουν και έφυγαν από το μέρος. Αφού αναγνώρισε τους κατηγορούμενους, ως τα άτομα που έκαναν όσα τους καταλογίζει και ότι ήταν αυτοί που επισκέφθηκαν το ξενοδοχείο για κάποιες εξετάσεις της αστυνομίας και τους υπέδειξε στην αστυφύλακα 1986, Μ.Κ.1, τους προσάπτει ότι εκμεταλλεύθηκαν τις υπηρεσίες του ξενοδοχείου, λέγοντας ψέματα ότι ήταν πελάτες του ξενοδοχείου, με σκοπό να φάνε πρόγευμα χωρίς να πληρώσουν. Την ίδια ώρα του συμβάντος προέβηκε σε τηλεφωνική καταγγελία και την κατάθεση του θα την έδινε αργότερα αφού συνεννοείτο με την αστυνομία. Τελικά την έδωσε στις 17.05.10, αφού προηγουμένως αναγνώρισε τους κατηγορούμενους όταν πήγαν με την αστυνομία στο ξενοδοχείο. Όμως, όπως ήδη αναφέρθηκε, είχε δώσει τους αριθμούς εγγραφής των αυτοκινήτων από προηγουμένως στην αστυνομία για να ανακαλύψει ποιοι ήταν. Αρνήθηκε υποβολή ότι οι γιοι του κτύπησαν τους κατηγορούμενους, λέγοντας ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο δεν θα προέβαινε σε καταγγελία, ούτε θα ανέφερε τους αριθμούς των αυτοκινήτων που οδηγούσαν για να τους ανακαλύψει η αστυνομία. Διερωτήθηκε μάλιστα γιατί δεν πήγαν οι κατηγορούμενοι στην αστυνομία ή να έκαναν τηλέφωνο, όπως έκανε ο ίδιος, αφού ισχυρίζονται ότι κτυπήθηκαν από τα παιδιά του. Αρνήθηκε υποβολή ότι με την καταγγελία του προέβη σε αντιπερισπασμό, όπως χαρακτήρισε την καταγγελία ο κ. Μυλωνάς, στο παράπονο των κατηγορουμένων, όπως αρνήθηκε και υποβολή ότι δεν ήταν παρών στο συμβάν. Εξέφρασε δε την άποψη του, πότε μπορεί να εισέλθει ένας επισκέπτης στο ξενοδοχείο και το χειρισμό που γίνεται εκ μέρους του προσωπικού του ξενοδοχείου. Ειδικά δε ανέφερε ότι για να πάρει κάποιος πρόγευμα πρέπει να ερωτήσει και αφού τον πληροφορήσουν για την τιμή μπορεί να πάρει πρόγευμα, ενώ έξω στην πισίνα δεν χρειάζεται να ρωτήσει κάποιος. Αφού ανέφερε ότι δεν υπάρχει πινακίδα που να αναγράφει ότι απαγορεύεται η είσοδος στους μη διαμένοντες στο ξενοδοχείο, ούτε ότι για να φάει κάποιος πρόγευμα πρέπει να είναι ένοικος του ξενοδοχείου, σε υποβολή ότι η είσοδος του κατηγορουμένου 1 στο ξενοδοχείο έγινε νόμιμα με σκοπό να συναντηθεί με πελάτη που θα του παρέδιδε αυτοκίνητο ενοικίασης, απάντησε ότι η εταιρεία «Autostop» ουδέποτε πήγε ξανά στο ξενοδοχείο. Υπέβαλε δε το ερώτημα, εάν ήταν όντως έτσι τα πράγματα γιατί δεν πήραν το διπλότυπο και την απόδειξη. Στην εισήγηση του δικηγόρου του κατηγορουμένου 1 ότι ρώτησαν στην υποδοχή για το όνομα του πελάτη, απάντησε ότι «είπαν ένα όνομα, ίσως είναι η πολιτική τους αυτή και ο τρόπος για να εξασφαλίσουν δωρεάν πρόγευμα». Σε υποβολή ότι είναι ψευδής ο ισχυρισμός του αυτός, απάντησε «ότι ήρθαν να φάνε δωρεάν και ούτε τον πλήρωσαν». Όταν αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο 2 και του υπέβαλε ότι δεν ήταν εκεί απάντησε ότι ήταν εκεί αλλά το μεθύσι τους δεν τους άφηνε να «μπλέψουν». Εξήγησε δε ότι υπάρχει καλυμμένος χώρος που ενώνεται με το εστιατόριο του ξενοδοχείου και θεωρείται ενιαίος χώρος. Επίσης αρνήθηκε ότι υπάρχουν κάμερες στο ξενοδοχείο και ότι τους έβγαλαν έξω τα παιδιά του και ότι εκείνος δεν ήταν εκεί, λέγοντας ότι οι πελάτες τους έβγαλαν έξω. Τέλος, σε υποβολή του ότι το 90% αυτών που ανέφερε ήταν ψέματα, απάντησε «ότι είναι όλα αλήθεια και με το 10% που δέχθηκε ο κατηγορούμενος αυτό σημαίνει ότι κάτι γνωρίζει γι΄ αυτό, όμως τα γνωρίζει εξ΄ ολοκλήρου και 100%». Σύμφωνα με την μαρτυρία της Μ.Κ.1, αστυφύλακα 1986 Μαρία Πέτρου στις 13.05.10 και περί ώρα 09:45 ενώ ήταν καθήκον στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας έλαβε πληροφορία ότι εισήλθαν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου αλλοδαποί, που δεν ήταν πελάτες του ξενοδοχείου, σε κατάσταση μέθης και προκάλεσαν ανησυχία. Αναχώρησαν δε από το μέρος με τα αναφερθέντα πιο πάνω οχήματα. Αμέσως επικοινώνησε με τον Κυριάκο Ανδρέου, Μ.Υ.3, ιδιοκτήτη της εταιρείας ενοικιάσεων οχημάτων AUTOSTOP K.A. LIMITED και αφού τον πληροφόρησε πως είχαν τα γεγονότα, ζήτησε τα στοιχεία των οδηγών των οχημάτων που αναφέρθησαν πιο πάνω. Την ίδια ημέρα, δηλαδή 13.05.10 και περί ώρα 19:10 τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας ο Μ.Κ.2, και της ανέφερε ότι θα προσήρχετο σε μεταγενέστερο στάδιο για να προβεί σε επίσημη γραπτή καταγγελία. Ακολούθως, την επόμενη ήμερα, 14.05.10 επικοινώνησε εκ νέου με τον Μ.Υ.3, Κυριάκο Ανδρέα, ιδιοκτήτη της εταιρείας ενοικιάσεως αυτοκινήτων AUTOSTOP όπου και της αποκάλυψε ότι τα εν λόγω οχήματα οδηγούσαν οι κατηγορούμενοι, υπάλληλοι της εταιρείας και ότι στις 13.05.10 δέχθηκαν επίθεση στο εστιατόριο του αναφερθέντος ξενοδοχείου και θα προσήρχοντο σε μεταγενέστερο στάδιο για κατάθεση. Στις 17.05.10 και περί ώρα 12:00 επισκέφθηκε μαζί με τον Λοχία 852 Προκόπη Σολομώντος, Μ.Κ.3, τους κατηγορούμενους και την Μ.Υ.4 το αναφερθέν ξενοδοχείο για εξετάσεις για την διερευνώμενη υπόθεση Σ/04/
6. Μετά πάροδο 10 λεπτών εισήλθε με τον κατηγορούμενο 2 στο χώρο της πισίνας του ξενοδοχείου και προχώρησαν στο εστιατόριο και στη συνέχεια στο χώρο της υποδοχής όπου κατά την διαδρομή ο κατηγορούμενος 2 αναγνώρισε και της υπέδειξε με το χέρι του τον Γεώργιο Ττοφινή, γιο του ιδιοκτήτη, Μ.Κ.2, του ξενοδοχείου, ως το άτομο που του επιτέθηκε σπρώχνοντας τον στον λαιμό. Αμέσως πλησίασε τον Γεώργιο Ττοφινή, τον πληροφόρησε για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, χωρίς να απαντήσει οτιδήποτε, της ανάφερε δε το όνομα του. Ενώ εξήρχετο με τον κατηγορούμενο 2 και την μητέρα του, Μ.Υ.4 από το χώρο της υποδοχής την κάλεσε ο Μ.Κ.2 που εβρίσκετο στο χώρο υποδοχής και με το χέρι του της υπέδειξε τον κατηγορούμενο 2 ως ένα από τα άτομα που της κατήγγειλε ότι στις 13.05.10 εισήλθαν σε κατάσταση μέθης στο ξενοδοχείο του και προκάλεσαν ανησυχία καθώς επίσης ότι τώρα που αναγνώρισε τα εν λόγω άτομα θα προσήρχετο στο σταθμό να καταγγείλει επίσημα την υπόθεση για να προχωρήσει ενώπιον Δικαστηρίου. Αμέσως πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για την εναντίον του υπόθεση αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του νόμο και απάντησε "THIS IS NOT TRUE». Στη συνέχεια ανέφερε το όνομα του ενώπιον του Μ.Κ.
7. Στις 17.05.10 και μεταξύ των ωρών 13:30 - 13:45 στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Γεώργιο Ττοφινή. Όταν στις 22.05.10 τον κατηγόρησε γραπτώς απάντησε «ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ». Από τον κατηγορούμενο 1 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση, Τεκμήριο 1, υπό τύπο παραπόνου. Ο λόγος που δεν έλαβε η ίδια ανακριτική κατάθεση από τους κατηγορούμενους ήταν γιατί είχαν αναγνωρίσει τον Γεώργιο Ττοφινή ως το πρόσωπο που τους κτύπησε. Στο ξενοδοχείο, τα όποια πρόσωπα είδε, τα ρώτησε για το συμβάν αλλά κανένα δεν συνεργάστηκε. Σε ερώτηση αν βρήκε μπουκάλια ή άλλα αντικείμενα στο μέρος, δηλαδή τέσσερεις

(4)ημέρες μετά το συμβάν, απάντησε όχι. Επαναβεβαίωσε σε άλλη ερώτηση που της υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση ότι ο Μ.Κ.2 της τηλεφώνησε την ίδια ημέρα, 13.05.10 και ώρα 09:45 περίπου και της έκανε το παράπονο του για τα άτομα που μπήκαν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Ο Μ.Κ.3 Λοχίας 852 Προκόπης Σολομώντος ανάφερε ότι στις 17.05.10 και περί ώρα 12:05 επισκέφθηκε μαζί με την Μ.Κ.1, τους κατηγορούμενους και την Μ.Υ.4 το ξενοδοχείο Christofinia για εξετάσεις σχετικά με την αναφερθείσα διερευνώμενη υπόθεση, όπου στο χώρο της υποδοχής ο κατηγορούμενος 1 αναγνώρισε τον Γεώργιο Ττοφινή και του τον υπέδειξε με το χέρι του. Προέβη δε σε ενημέρωση του για το λόγο της εκεί παρουσίας του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο χωρίς να πει οτιδήποτε. Την ίδια στιγμή, ενώ εγκατέλειπε το ξενοδοχείο στο χώρο υποδοχής, τον κάλεσε ο Μ.Κ.2 κι του υπέδειξε με το χέρι του τον κατηγορούμενο 1 ως ένα από τα άτομα που κατάγγειλε στην αστυνομία στις 13.05.10 ότι σε κατάσταση μέθης εισήλθαν παράνομα στο ξενοδοχείο του και προκάλεσαν ανησυχία. Αμέσως στην παρουσία του Μ.Κ.2 αφού του ζήτησε το όνομα του, ο κατηγορούμενος 1 το ανέφερε. Ακολούθως τον πληροφόρησε για την εναντίον του υπόθεση αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και του απάντησε «What?". Κατά την αντεξέταση του από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου 1, σε υποβολή ότι δεν τον κάλεσε ο Μ.Κ.2 για να του πει αυτό που είπε στην κατάθεση του και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του, απάντησε ότι τον κάλεσε κοντά του και του υπέδειξε τον κατηγορούμενο 1 ως ένα από τα πρόσωπα που έκαναν τις πιο πάνω αναφερθείσες πράξεις. Σε ερώτηση για πιο πράγμα επέστησε την προσοχή του στο νόμου του κατηγορούμενου 1 απάντησε για την διερευνώμενη υπόθεση εναντίον του, επειδή υπήρχε καταγγελία από τον Μ.Κ.2, όπου προηγουμένως τηλεφώνησε στην Μ.Κ.1, το οποίο γνώριζε ως υπεύθυνος της βάρδιας. Σε ερώτηση εάν ήταν βέβαιος απάντησε μάλιστα. Το «what» που ανέφερε ο κατηγορούμενος 1 ήταν με έκπληξη που το ανέφερε. Ο κατηγορούμενος 2 δεν τον αντεξέτασε. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ Ο κατηγορούμενος 1 αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 και το υιοθέτησε, κατέστη μέρος της κυρίως εξέτασης του, όπως και η συμπληρωματική κατάθεση του Τεκμήριο 2 και η κατάθεση Μ.Υ.1 ημερομηνίας 17.05.10 που έδωσε μεταξύ των ωρών 13:30 - 13:40. Στο Τεκμήριο 1, δηλαδή την πρώτη κατάθεση του ημερομηνίας 15.05.10, που έδωσε μεταξύ των ωρών 13:05 - 13:50 ανέφερε ότι είναι από την Πολωνία και διαμένει στην Κύπρο τα τελευταία 5 χρόνια. Εργάζεται στην εταιρεία AUTOSTOP, που ασχολείται με ενοικιάσεις αυτοκινήτων, ως οδηγός. Στις 13.05.10 και περί ώρα 09:30 μετέβη στο ξενοδοχείο Cristofinia για να ψάξει τον πελάτη του και να του δώσει το αυτοκινήτο. Ήταν μαζί με τον κατηγορούμενο 2 και την μητέρα του τελευταίου. Ενώ περίμενε για τον πελάτη πήγαν για πρόγευμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Ενώ απολάμβαναν το πρόγευμα δύο άντρες από το προσωπικό του ξενοδοχείου πήγαν εκεί και τους ρώτησαν εάν έμενα στο ξενοδοχείο. Τους είπαν όχι και τους είπε ότι θα πληρώσει το πρόγευμα και τους ρώτησε εάν υπάρχει πρόβλημα. Αυτοί τους είπαν να φύγουν από εκεί και αυτοί σηκώθηκαν για να φύγουν από το εστιατόριο. Προσπάθησαν να φύγουν (να επιστρέψουν πίσω) από τον ίδιο τόπο που μπήκαν δηλαδή από την υποδοχή. Αυτοί τους είπαν να φύγουν από την πισίνα. Τότε αυτοί άρχισαν να σπρώχνουν τους φίλους του (τον κατηγορούμενο 2 και την μητέρα του). Στα σκαλοπάτια αυτοί άρχισαν να χαστουκίζουν το κεφάλι του (κατηγορούμενου 2). Αυτός (ο κατηγορούμενος 2) πήγε στο αυτοκίνητο με τη μητέρα του. Τότε εκείνοι άρχισαν να του επιτίθενται μαζί, την ίδια ώρα. Από τον καβγά, είπε, έχει πρόβλημα με το αυτί του και πόνο στην πλάτη και το λαιμό. Όταν ο ένας έφυγε, κτύπησε τον άλλο. Μετά έτρεξε στο αυτοκίνητο. Ο ένας τον κτύπησε, προσπαθώντας να πάρει τα κλειδιά από το αυτοκίνητο των φίλων του. Μετά από όλα αυτά που συνέβηκαν φύγανε από το ξενοδοχείο. Ο ένας άντρας που τους κτύπησε ήταν περίπου 1.80 μετρά ύψος, κοντά μαύρα μαλλιά, γύρω στα 33 - 35 χρονών. Ο άλλος άντρας ήταν μεγαλύτερος, γύρω στα 40 - 42 χρονών, 1.75 μέτρα ύψος με ξανθά μαλλιά. Εάν τους δει θα τους αναγνωρίσει. Επειδή ήταν τραυματισμένος πήγε στο νοσοκομείο. Έχει παράπονο γι΄ αυτή την υπόθεση. Στη συμπληρωματική (δεύτερη) κατάθεση του ημερομηνίας 17.05.10 που έδωσε μεταξύ των ωρών 10:05 - 10:15, Τεκμήριο 2 ανέφερε ότι σχετικά με την κατάθεση που έδωσε στις 15.05.10 επιθυμούσε να δώσει συμπληρωματική κατάθεση. Ο λόγος που δεν πήγε την ίδια ημέρα ή δεν κάλεσε αμέσως την αστυνομία ήταν επειδή πίστευε ότι δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας με το σώμα του και το αυτί του. Επίσης βιαζόταν να πάει στην Πάφο επειδή είχε «τζιπ σαφάρι» στο ξενοδοχείο Ilysium. Την επόμενη ημέρα μετά το περιστατικό, την Παρασκευή το πρωί, πήγε και επισκέφθηκε γιατρό στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας διότι είχε πόνο στο αριστερό αυτί του και μώλωπες και γδαρσίματα (γρατσουνιές) σε όλο του το σώμα. Επίσης στις 14.05.10 πήγε πρώτα στον αστυνομικό σταθμό Λάρνακας και του είπαν ότι έπρεπε να πάει στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας, έτσι πήγε την επόμενη ημέρα. Ανάφερε ότι ο νεαρότερος άντρας φορούσε άσπρο πουκάμισο και μαύρο παντελόνι με μαύρα μαλλιά και μαύρα μάτια. Ο άλλος ήταν όπως είπε πριν, φορούσε μπεζ υποκάμισο, με μαύρο παντελόνι και είχε κάτι πάνω από το δεξί του μάτι, κάτι στο δέρμα. Στην τρίτη κατάθεση (Μ.Υ.1) ημερομηνίας 17.05.10 που έδωσε μεταξύ των ωρών 13:30 - 13:40 ανάφερε ότι πρόσθετα με την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 15.05.10, ήθελε να πει ότι στις 17.05.10 και περί ώρα 12:05 πήγε με την αστυνομία στο ξενοδοχείο Christofinia στην Αγία Νάπα και είδε και αναγνώρισε το άτομο που τον κτύπησε. Όταν το αναγνώρισε, το υπόδειξε στον αστυφύλακα που ήταν μαζί του. Ο αστυφύλακας πήγε και ρώτησε το όνομα του και του είπε Γιώργος Ττοφινή. Τότε η αστυνομία τον πήρε στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας. Κατά την συνέχιση της εξέτασης του ανάφερε ότι δεν ήρθε σε επαφή με τον Μ.Κ.2 στις 17.05.10 που πήγε στο ξενοδοχείο και αναγνώρισε το Γιώργο Ττοφινή ως το πρόσωπο που τον κτύπησε. Αρνήθηκε ότι κλώτσησε οιαδήποτε τενεκεδάκια μπύρας και είπε ότι πήγε στο ξενοδοχείο για να βρει τον πελάτη του, τον οποίο δεν βρήκε. Σε ερώτηση του δικηγόρου του εάν ξαναπήγε σε εκείνο το ξενοδοχείο για να πάρει αυτοκίνητα για πελάτη απάντησε, ναι πάρα πολλές φορές. Όπως είπε, δυστυχώς, έγινε κάποιο λάθος στην κράτηση του και ήταν ένα μήνα αργότερα. Εκεί στην υποδοχή περιμένοντας να βρουν τον πελάτη είπε στην κοπέλα όταν βρει τον πελάτη να τους ενημερώσει και θα ήταν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Κάθισαν στο τραπέζι και το πολύ σε πέντε λεπτά

(5)ήρθαν οι δύο άντρες πριν προλάβουν να ξεκινήσουν να φάνε. Σ΄ αυτά τα πέντε λεπτά

(5)δεν δημιουργήθηκε κανένα πρόβλημα με οιαδήποτε πρόσωπα που κάθονταν σε εκείνο το χώρο, καθότι δεν υπήρχε η δυνατότητα αφού τόσος ήταν ο χρόνος που χρειάστηκε να βάλουν φαγητό στα πιάτα τους. Ερωτήθηκε, «όταν ήρθαν τα δύο άτομα και σας είπαν να φύγετε εσείς αρνηθήκατε;» και απάντησε «όχι, αυτό διήρκησε μόνο μία στιγμή, όταν ήρθαν αυτοί και ρώτησαν αν είμαστε θαμώνες τους, απάντησα όχι και τους ρώτησα αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και τους είπα ότι θα πληρώσουμε για το πρόγευμα». Ερωτήθηκε επίσης, «έγινε οιαδήποτε προσπάθεια από μέρους σας να ξεγελάσετε, εσύ να ξεγελάσεις τα πρόσωπα αυτά ότι είσασταν θαμώνες;» και απάντησε «όχι, επειδή από την αρχή πήγα στο ρεσεψιόν και τους είπα ότι είμαι υπάλληλος σε εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων». Είπε ότι όταν σηκώθηκαν και άρχισαν να φεύγουν δεν υπήρξε οιαδήποτε συμπλοκή με άλλα άτομα στο χώρο. Στην ερώτηση «εσύ καθόλη τη διάρκεια αυτού του επεισοδίου απείλησες οιαδήποτε άτομα;» απάντησε «όχι». Ακόμη σε σχετικές ερωτήσεις του δικηγόρου του απάντησε ότι δεν ενόχλησε κανένα πελάτη με οιονδήποτε τρόπο ούτε εξύβρισε, ούτε έφτυσε και ούτε είχε καταναλώσει αλκοόλ αφού θα οδηγούσε για να πάρει το αυτοκίνητο στον πελάτη και μετά όπως είπε και στην κατάθεση του πήγε στην Πάφο όπου συναντήθηκε με τον προϊστάμενο του. Κατά την αντεξέταση στην ερώτηση «Με αυτόν τον πελάτη είχατε ραντεβού;» απάντησε «έκανε κράτηση σ΄ αυτό το ξενοδοχείο. Ο πελάτης έκανε κράτηση μέσω internet. Δυστυχώς έκανε λάθος και ήρθε ένα μήνα αργότερα.». Η δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής αμέσως μετά την πιο πάνω ερώτηση υπέβαλε την ερώτηση, «ρωτήσατε αν βρισκόταν αυτός ο πελάτης, ήταν μέσα στο ξενοδοχείο;» και απάντησε ο κατηγορούμενος 1 «Ναι προσπαθούσαμε να τον βρούμε. Προσπάθησα να μάθω τον αριθμό του δωματίου του αλλά δυστυχώς πολύ συχνά συμβαίνει η κράτηση του αυτοκινήτου να είναι διαφορετική από την κράτηση του δωματίου του ξενοδοχείου, εννοώ είναι διαφορετικό όνομα». Συνέχισε δε η δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής «τι σου είπαν από το ρεσέψιον όταν ζήτησες τον πελάτη αυτό;». Απάντηση « Δεν βρήκαν τον αριθμό του δωματίου του, μου είπαν ότι δεν μένει με αυτό το όνομα σε δωμάτιο αυτού του ξενοδοχείου, γι΄ αυτό είπα στη ρεσέψιον ότι αν κάποιος ψάχνει υπάλληλο της εταιρείας AUTOSTOP τότε θα είμαι στο εστιατόριο». Ερ. «Αυτό που είπες στο ρεσεψιόν ότι εάν σε έψαχνε κάποιος να του πει ότι είσαι στο εστιατόριο γιατί δεν το είπες στην κατάθεση σου;» Απ. «Το είπα στην κατάθεση, ότι μετά που μίλησα με τον υπάλληλο της ρεσέψιον, ότι θα είμαστε στο εστιατόριο». Αφού ανέφερε ότι την κατάθεση την έδωσε πριν ενάμιση χρόνο και η όλη η ιδέα ήταν ότι πήγε στο ρεσέψιον και αφού δεν μπόρεσαν να βρουν τον πελάτη, είπε στο άτομο στο ρεσέψιον ότι θα πάνε στο εστιατόριο, συμφώνησε ότι δεν είχε πει ότι του είπαν από τη το ρεσέψιον ότι ψάχνουν να βρουν το όνομα του πελάτη. Σε ερώτηση αφού δεν βρήκαν το πελάτη γιατί πήγαν στο εστιατόριο, απάντησε «ότι, όπως και προηγουμένως, κάποτε έρχονται ζευγάρια τα οποία δεν είναι παντρεμένα και κάποτε το όνομα του οδηγού ο οποίος κάνει κράτηση για το αυτοκίνητο είναι διαφορικό και στο ξενοδοχείο βάζουν το όνομα της κοπέλας. Γι΄ αυτό και είπε στην κοπέλα στο ρεσεψιόν ότι εάν τον ψάχνει κάποιος θα είναι στο εστιατόριο». Δεν παρέμεινε εκεί στο ρεσέψιον γιατί ήθελε να πάρει πρόγευμα και κανείς, αφού το είπε στο ρεσέψιον, δεν του είπε ότι δεν γίνεται. Συμφώνησε όμως ότι δεν ζήτησε άδεια να πάει στο εστιατόριο επειδή συμβαίνει πολύ συχνά όταν παίρνει αυτοκίνητο σε ξενοδοχείο να τρώει πρόγευμα στο ξενοδοχείο. Δεν το σχεδίασαν να πάρουν πρόγευμα αλλά επειδή δεν τον βρήκαν τον πελάτη εκεί, περιμένοντας τον πελάτη αποφάσισαν να πάρουν πρόγευμα. Σε ερώτηση όμως «δηλαδή εάν βρίσκατε τον πελάτη εκεί θα του εδίδετε το αυτοκίνητο και θα καθόσταστε να φάτε πρόγευμα;» απάντησε «ναι». Σε άλλη δε ερώτηση «Δηλαδή δεν βιαζόσασταν να πάτε οπουδήποτε;» απάντησε «αργότερα όπως είπα έπρεπε να πάω στην Πάφο. Στο ξενοδοχείο ήμασταν η ώρα 9:30 και η κράτηση ήταν η ώρα 10:00». Ακολούθως είπε ότι δεν είχε συγκεκριμένη ώρα που έπρεπε να πάει στην Πάφο. Μετά την παράδοση όσο χρειάζεται να πάει στην Πάφο, γύρω στην 1 ½ ώρα. Σε υπόδειξη ότι στη δεύτερη κατάθεση του είπε ότι δεν τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία επειδή βιαζόταν να πάει στην Πάφο στο σαφάρι, είπε ότι ο χρόνος δεν ήταν περιοριστικός για να ήταν εκεί στις 12:00 αλλά όταν θα τέλειωνε την δουλειά του στην Αγία Νάπα έπρεπε να πάει κατευθείαν στην Πάφο. Εκτός τούτου δεν γνώριζε ότι τα τραύματα θα αποδεικνύοντο τόσο σοβαρά και δεν άκουε το αριστερό του αυτί αλλά πίστευε ότι ήταν λόγω του κτυπήματος και σε καμία ώρα θα του περνούσε. Όπως κατέθεσε προηγουμένως επειδή η αστυφύλακας επικοινώνησε με τον μάστρο του, πήρε το τηλέφωνο της από τον μάστρο του και επικοινώνησε μαζί της την ίδια ημέρα. Σε υποβολή ότι όταν τον ρώτησε ο Μ.Κ.2 εάν μένει στο ξενοδοχείο απάντησε ναι και έλεγε διάφορους αριθμούς δωματίων, απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι ο Μ.Κ.2, δεν βρίσκονταν εκεί αλλά ήταν ο γιος του εκεί και ότι μπορεί να πληρώσει ένα πρόγευμα €20. Συνέχισε λέγοντας ότι αυτός είναι ο παραπονούμενος και έχει πρόβλημα με το αυτί του και απώλεια ακοής. Αρνήθηκε επίσης υποβολές ότι αυτός μαζί με τον φίλο του έφτυναν, πετούσαν κορνφλεξ και λουκάνικα , ύβριζαν και ενοχλούσαν τους πελάτες, ήταν μεθυσμένοι, προκαλούσαν ανησυχία και ότι απείλησαν τον Μ.Κ.2 με την φράση "Don't touch me I Kill you". Σε υποβολή ότι εισήλθαν στο εστιατόριο χωρίς άδεια απάντησε ότι δεν γνώριζε ότι χρειάζετο άδεια. Σε ερώτηση εάν έφυγαν αμέσως όταν τους είπε ο Μ.Κ.2 να φύγουν, απάντησε ότι προσπάθησαν να φύγουν και εκεί στα σκαλοπάτια άρχισε ο Γιώργος Ττοφινή να σπρώχνει το φίλο του ο οποίος αγκάλιαζε την μάνα του εκείνη την ώρα. Ήταν συνεχώς δίπλα τους από την ώρα που ρώτησαν αν ήταν θαμώνες του ξενοδοχείου και ίσως να έκαναν δέκα

(10)βήματα και άρχισε να σπρώχνει τον φίλο του και τη μητέρα του. Ο κατηγορούμενος 2 αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 3 την οποία έδωσε στις 17.05.10 μεταξύ των ωρών 10:30 - 11:00. Σ΄ αυτή αναφέρει ότι είναι από την Πολωνία και τα τελευταία τρία χρόνια διαμένει την Κύπρο, δεν είχε ποτέ προβλήματα με την αστυνομία και μπορεί να μιλά, να γράφει και να διαβάζει αγγλικά. Στις 13.05.10 και περί ώρα 9:20 το πρωί πήγε μαζί με την μητέρα του και τον φίλο του, τον κατηγορούμενο 1, στο ξενοδοχείο Christofinia στην Αγία Νάπα. Στο ξενοδοχείο πήγαν με δύο αυτοκίνητα ενοικιάσεως. Πρώτα πήγαν στην υποδοχή του ξενοδοχείο για να βρουν τον πελάτη τους αλλά δεν τον βρήκαν, έτσι περίμεναν στην υποδοχή. Περίμεναν για δέκα

(10)λεπτά περίπου και ο πελάτης δεν ήρθε. Έτσι περίμεναν στο πρόγευμα. «Η μητέρα του ήταν σε διακοπές και ήθελε να δει πώς είναι το ξενοδοχείο και δεν είναι η πρώτη φορά που τους άρεσε αυτό και ήταν πάντα, παντού, εντάξει επειδή θέλει να διαλέξει ένα ξενοδοχείο για τις επόμενες διακοπές». Έτσι πήγαν μόνο για να πάρουν το πρόγευμα τους. Κατ΄ ακρίβεια η μητέρα του τους πήρε για πρόγευμα επειδή είναι πλούσια γυναίκα και είχε λεφτά να πληρώσει για ένα πρόγευμα. Την ώρα που έτρωγαν πήγαν δύο άντρες. Από την πρώτη στιγμή δεν ήταν καλοί μαζί τους. Τους είπαν με δυνατή φωνή, πολύ επιθετικοί, αν διέμεναν στο ξενοδοχείο. Τότε τους είπαν πως ήρθαν για δουλειά εδώ και νόμιζαν ότι μπορούσαν να φάνε πρόγευμα, εάν πλήρωναν, φυσικά θα πλήρωναν και είχαν ήδη βγάλει τα λεφτά έξω. Αμέσως τους είπαν να φύγουν από το ξενοδοχείο. Έτσι σηκωθήκαν και προσπάθησαν να φύγουν απ΄ εκεί που ήρθαν, να δουν εάν ο πελάτης τους ήταν ακόμη εκεί, επειδή για τη στιγμή εκείνη δεν γνώριζαν εάν είχε κάνει λάθος με την κράτηση. Αγκάλιασε τη μητέρα του, γύρισε πίσω και πήγαν από το δρόμο που οι άντρες τους έδειξαν. Από την αρχή όταν άρχισαν να περπατούν ο μεγάλος άντρας τον έσπρωξε από το λαιμό πολύ δυνατά. Μετά γύρισε και προσπάθησε να τον κλωτσήσει αλλά δεν τον κτύπησε, επειδή η μητέρα του τον σταμάτησε και έλεγε συνεχώς σταματήστε και έκλαιγε και φώναζε την αστυνομία. Πήρε την μητέρα του στο αυτοκίνητο και είδε τους δύο άντρες να κτυπούν τον φίλο του (κατηγορούμενο 1). Έτσι πήγε πίσω να τον βοηθήσει. Τότε ο ένας άντρας τον ακολούθησε και πήγε πίσω στο αυτοκίνητο και κλείδωσε την πόρτα. Ο άντρας που τον ακολούθησε προσπάθησε να πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου αλλά έπιασε τα χέρια του και κλείδωσε την πόρτα. Είδε πολλούς ανθρώπους να έρχονται έξω από το ξενοδοχείο και είδε τον κατηγορούμενο 1 να περπατά αργά προς το αυτοκίνητο. Ο ένας από τους άντρες, ο μεγαλύτερος τον χαστούκισε στο αυτί από πίσω. Τότε ο κατηγορούμενος 1 ήρθε πίσω στο αυτοκίνητο. Από την επίθεση δεν είχε οιαδήποτε τραυματισμό αλλά είχε πόνο στο λαιμό. Δεν επισκέφθηκε γιατρό, ήταν οι δύο τελευταίες ημέρες της μητέρας του και ήθελε να τις περάσει μαζί της. Έχει παράπονο για ότι έγινε και θέλει υπόθεση να πάει ενώπιον του δικαστηρίου. Μπορεί δε να αναγνωρίσει τους δύο άντρες. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι δεν πήραν άδεια για να πάνε στο εστιατόριο για να πάρουν πρόγευμα αλλά όπως είπε ο κατηγορούμενος 1, στην υποδοχή είπαν δυνατά ότι θα πήγαιναν να φάνε πρόγευμα. Δεν ήξερε όμως τι τους είπε η υπάλληλος της υποδοχής επειδή ο κατηγορούμενος 1 ήταν αυτός που της είπε αυτό που ανάφερε πιο πάνω. Αυτός καθόταν στο χώρο υποδοχής ακριβώς απέναντι από το ρεσέψιον και κρατούσε κάποια έγγραφα. Σε ερώτηση εάν άκουσε τον κατηγορούμενο 1 να λέει στην κοπέλα της υποδοχής ότι θα πήγαιναν για πρόγευμα, απάντησε «Δεν θυμάμαι αλλά αφού το είπε». Δεν άκουσε τι του είπε η κοπέλα, ασχολείτο με κάτι άλλο όπως φαντάζεται. Σε ερώτηση γιατί δεν περίμεναν εκεί και πήγαν να φάνε πρόγευμα, απάντησε «Επειδή υπήρχε η πιθανότητα ο πελάτης να ήταν εκεί με άλλο όνομα. Περιμέναμε περίπου δέκα

(10)λεπτά και δεν θέλαμε να περιμένουμε άλλο». Αφού αρνήθηκε διάφορες υποβολές και ανέφερε ότι ο Μ.Κ.2 δεν ήταν εκεί, είπε ότι παρέδωσαν αυτοκίνητα σε πολλά ξενοδοχεία και δεν είχαν κανένα πρόβλημα και πολλές φορές τους κερνούσαν το πρόγευμα. Σε ερώτηση αφού πήγαν για δουλειά γιατί πήρε μαζί του την μητέρα του, απάντησε ότι δεν ήθελε να την αφήσει μόνη της αφού θα έκαναν πέντε

(5)λεπτά και να δει την περιοχή. Αρνήθηκε όλες τις υποβολές ότι κλωτσούσαν τενεκεδάκια μπύρας μπροστά από το ξενοδοχείο, ότι ήταν σε κατάσταση μέθης, ότι εισήλθαν παράνομα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, ότι προκάλεσαν ανησυχία, φτύνοντας, εξυβρίζοντας και πετάσσοντας κορνφλεξ και λουκάνικα και ότι απείλησαν τον Μ.Κ.2, όπως και ότι δεν τους κτύπησε κανένας και έξω τους εβγάλαν οι πελάτες του ξενοδοχείου. Ο Μ.Υ.3 Κυριάκος Ανδρέα ανάφερε ότι ασχολείται με ενοικιάσεις αυτοκινήτων και ο κατηγορούμενος 1 είναι υπάλληλος του εδώ και 5 χρόνια τώρα. Στις 13.05.10 ο κατηγορούμενος 1 ήταν δουλειά και είχε καθήκον να παραδώσει ένα αυτοκίνητο στο ξενοδοχείο Christofinia στην Αγία Νάπα και θα έρχετο στη Λεμεσό για να πάρουν αυτοκίνητα στην Πάφο για την επόμενη ημέρα. Το αυτοκίνητο δεν παραδόθηκε εκείνη την ημέρα γιατί ο πελάτης θα έρχετο την ίδια ημερομηνία σε ένα μήνα, τον Ιούνιο και όχι τον Μάιο. Ο πελάτης πήγε στο ξενοδοχείο τον επόμενο μήνα και παραδόθηκε το αυτοκίνητο. Κατάθεσε τα Τεκμήρια 4, 5 και 6 προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αυτού. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι θα μετέφεραν τζιπάκια για την επόμενη ημέρα στην Πάφο. Κατατέθηκε το Τεκμήριο 7 προς υποστήριξη αυτού του ισχυρισμού. Του. Είπε ότι επανηλειμμένως έχουν ενοικιάσει αυτοκίνητα στο ξενοδοχείο Christofinia (εννοώντας πελάτες του ξενοδοχείου) και ο κατηγορούμενος 1 ήταν αυτός που τα παρέδιδε. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να ήταν μεθυσμένος γιατί θα τον απόλυε. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι αυτός έστειλε τον κατηγορούμενο 1 να παραδώσει το αυτοκίνητο σε πελάτη στο ξενοδοχείο Crhistofinia και γνώριζε ότι θα πήγαινε ο κατηγορούμενος 2 για να τον φέρει πίσω στη Λεμεσό και να μετέβαιναν όλοι μαζί για διεκπεραίωση των εργασιών τους στην Πάφο. Μόλις τέλειωνε την εργασία του στο Crhistofinia αυτομάτως θα έρχετο στη Λεμεσό. Σε σχετική ερώτηση απάντησε οπωσδήποτε του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.1 μετά τις 10:00 και του είπε ότι δεν βρήκε τον πελάτη ούτε στην υποδοχή ούτε στο εστιατόριο και ότι είχε ένα επεισόδιο με κάποια άτομα στο ξενοδοχείο. Όταν του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 1 ότι δεν βρήκε τον πελάτη έλεγξε το ΦΑΞ και είδε ότι υπήρχε αυτό το λάθος ένα μήνα μετά. Εκείνη την ημέρα, δηλαδή στις 13.05.10, δεν είχε δει καθόλου τον κατηγορούμενο 1 όταν θα πήγαινε στο ξενοδοχείο. Αφού είδε το Τεκμήριο 4 είπε ότι το συμβόλαιο αυτό έγινε στις 13.06.10 στο Christofinia και είναι η υπογραφή του κατηγορούμενου 1 και του πελάτη. Είπε επίσης ότι η εταιρεία Fontana που φαίνεται στο έγγραφο είναι η εταιρεία που συνεργάζονται. Σε ερώτηση εάν είδε τον κατηγορούμενο 1 μετά το επεισόδιο είπε ότι τον είδε στη Λεμεσό αλλά δεν ενθυμείτο την ώρα που πήγε στην Λεμεσό ο κατηγορούμενος

1. Του ανάφερε ότι πήγαν για πρόγευμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου με προοπτική να πληρώσουν αλλά δεν του είπε τι λέχθηκε στην υποδοχή. Η Μ.Υ.4, μητέρα του κατηγορούμενου 2, ανάφερε ότι στις 13.05.10 πήγαν και οι τρεις στο ξενοδοχείο. Ο γιος της δεν την άφηνε μόνη της γιατί ήταν σε πένθος από τον θάνατο του συζύγου της. Μπήκαν στο ξενοδοχείο και ο κατηγορούμενος 1 που είχε να κάνει παράδοση αυτοκινήτου πήγε στην υποδοχή και αυτή με τον γιο της περίμεναν λιγάκι. Δεν διήρκησε πολύ. Αποφάσισαν να πάρουν πρόγευμα στο ξενοδοχείο. Όταν κάθισαν να φάνε το πρόγευμα τους πήγαν κοντά τους δύο άντρες και τους είπαν να σηκωθούν και άρχισαν να τους σπρώχνουν. Δεν γνωρίζει καλά αγγλικά και δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε. Υποψιάστηκε ότι ήταν για χρήματα και αμέσως έβγαλε το πορτοφόλι της. Ο κατηγορούμενος 1 τους πρότεινε ότι θα πλήρωνε αυτός. Η κατάσταση άρχισε να επιδεινώνεται και άρχισαν να τους σπρώχνουν προς τα έξω. Δεν τους άφησαν να βγουν από την κύρια είσοδο. Τους έσπρωχναν προς το πίσω μέρος του ξενοδοχείου. Ο ένας άντρας έσπρωχνε τον κατηγορούμενο 1 και ο άλλος αυτή και τον κατηγορούμενο
2. Ο κατηγορούμενος 2 προσπάθησε να την προστατέψει και με κάποιο τρόπο να την σκεπάσει από πίσω. Κτυπούσαν τον κατηγορούμενο 2 και τα κτυπήματα μεταφέροντο σε αυτή. Άρχισε να φωνάζει , να κλαίει. Με αυτό τον τρόπο τους έσπρωξαν προς τα έξω και ο κατηγορούμενος 2 την οδήγησε στο αυτοκίνητο. Ο δεύτερος άντρας όλη την ώρα κτυπούσε τον κατηγορούμενο
3. Ο κατηγορούμενος 2 την έβαλε στο αυτοκίνητο, έκλεισε τις πόρτες και έτρεξε να βοηθήσει τον κατηγορούμενο
4. Τον τράβηξε, αυτός ήταν πολύ κοντά στο αυτοκίνητο, τον έβαλε μέσα και ξεκίνησε. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι ήταν διακοπές στην Κύπρο και ήταν δύσκολες ημέρες γι΄ αυτούς γιατί ήταν μερικούς μήνες μετά το θάνατο του συζύγου της και ήθελαν να είναι μαζί. Πήγαν μαζί με τον κατηγορούμενο 1 στην υποδοχή και αυτός μίλησε με την υπάλληλο ενώ αυτοί στάθηκαν λίγο δίπλα. Δεν άκουσε τις ακριβώς είπε στην υπάλληλο υποδοχής. Σε υπόδειξη ότι ούτε άκουσε τι του είπε η υπάλληλος υποδοχής απάντησε «Από ότι νομίζω μας είπε ότι πρέπει να περιμένουμε». Σε ερώτηση αν άκουσε να λέει στον κατηγορούμενο 1 η υπάλληλος υποδοχής ότι πρέπει να περιμένετε, απάντησε «δεν γνωρίζω καλά αγγλικά». Σε ερώτηση εάν ρώτησαν κάποιο για να πάνε στο εστιατόριο απάντησε «δύσκολο μου να πω τώρα. Δεν ξέρω αν ρωτήσαμε ή όχι. Νομίζω ότι δεν ρωτήσαμε, πήγαμε απλά στο εστιατόριο». Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι δεν πρόλαβαν να φάνε και ήρθαν δύο άντρες, στάθηκαν από πίσω τους και τους είπαν ότι έπρεπε να σηκωθούν. Εκείνοι τους σήκωσαν, τον γιο της. Εκείνη έπιασε χρήματα και ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι θα πλήρωνε και ότι ήθελαν να φάνε. Οι δύο άντρες όμως άρχισαν να τους σπρώχνουν. Σε ερώτηση μήπως τους ρώτησαν εάν έμεναν στο ξενοδοχείο, απάντησε «Δεν το πιστεύω γιατί η γνώση των αγγλικών μου δεν μου επέτρεπε να καταλάβω». Σε ερώτηση «Ήλθαν εκεί και άρχισαν να σας σπρώχνουν; Απάντησε «Υπήρχε μια τέτοια κουβέντα, υποβολή ότι δεν πρέπει να τρώμε εκεί. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί δεν μπορούσα να τρώω εκεί».. Σε άλλη σχετική ερώτηση απάντησε «όχι μας σήκωσαν και μας έσπρωξαν. Όλα ήταν πολύ γρήγορα». Σε ερώτηση αν αυτά που είπε σήμερα τα είπε και στην κατάθεση της στην αστυνομία, που είπε ότι έδωσε, απάντησε «μερικώς ναι». Στην ερώτηση «Στην κατάθεση σας είπατε ότι δεν θέλατε να δώσετε λεπτομερή κατάθεση για το τι είχε συμβεί;», απάντησε «Ήθελα να δώσω κατάθεση συμπληρωματική αλλά επειδή δεν βρισκόταν εκεί ο μεταφραστής και δεν γνωρίζω καλά την γλώσσα, αυτός είναι ο λόγος που είπα έτσι». Στην ερώτηση γιατί δεν πήγε άλλη ημέρα να δώσει κατάθεση, απάντησε ότι δεν γνώριζε ότι είναι τόσο σημαντικό. Σε υποβολή ότι τα πράγματα δεν έγιναν όπως τα είπε σήμερα στο δικαστήριο είπε ότι έτσι έγιναν και τα ενθυμείτο γιατί ήταν τόσο άσχημα. Στις υποβολές που τις έγιναν ότι ήταν μεθυσμένοι οι κατηγορούμενοι, ότι προκάλεσαν ανησυχία, ότι εισήλθαν και οι τρεις παράνομα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, ότι απείλησαν τον Μ.Κ.2 οι κατηγορούμενοι και ότι έφτυναν και ρέβονταν και πέτασσαν κόρνφλεξ και λουκάνικα η μαρτυράς απάντησε ότι ο γιος της δεν πίνει οινόπνευμα, δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Σε υποβολή ότι δεν την έσπρωξαν ούτε τους κτύπησαν απάντησε ότι τους έσπρωχναν με πολύ επιθετικό τρόπο. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο δικηγόρος του κατηγορουμένου 1 στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι υπήρξε γραπτό παράπονο εκ μέρους των κατηγορουμένων οι οποίοι αναγνώρισαν το ένα άτομο που τους επιτέθηκε ως το γιο του Μ.Κ.
5. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει η μαρτυρία του Μ.Κ.2 που βρέθηκε να είναι γνώστης κάποιων πραγμάτων και να προβαίνει σε καταγγελία μετά την γραπτή καταγγελία των κατηγορουμένων. Εάν ενεργούσαν οι κατηγορούμενοι όπως τους καταλογίζει ο Μ.Κ.2 ότι ενέργησαν, διερωτήθηκε ο κος Μυλωνάς, γιατί να καταγγείλουν την υπόθεση στην αστυνομία και μαζί της να πάνε στο ξενοδοχείο να αναγνωρίσουν αυτούς που τους κτύπησαν. Επίσης οι κατηγορούμενοι δεν έτυχαν δίκαιης δίκης καθότι η Κατηγορούσα αρχή δεν έφερε ως μάρτυρα τον Γεώργιο Ττοφινή, γιο του Μ.Κ.2, ο οποίος τον τοποθέτησε στη σκηνή και ως εκ τούτου ελλείπει ουσιαστική μαρτυρία που επηρεάζει το δικαίωμα των κατηγορουμένων για δίκαιη δίκη. Σε σχέση με την απειλή βιαιοπραγίας ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι δεν αποδείχθηκε το αδίκημα γιατί ελλείπει το στοιχείο του εκφοβισμού. Όσον φορά την κατηγορία της παράνομης εισόδου σε ξένη περιουσία εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ούτε η παράνομη είσοδος, ούτε η πρόθεση πρόκλησης όχλησης. Ούτε βέβαια αποδείχθηκαν οι κατηγορίες της ανησυχίας και της μέθης αφού ο χώρος που διαδραματισθήκαν τα κατ΄ ισχυρισμό αδικήματα, δεν είναι δημόσιος χώρος όπως άλλωστε είπε και ο Μ.κ.2, τον οποίο το δικαστήριο πρέπει να κρίνει αναξιόπιστο ενώ τους κατηγορουμένους και τους μάρτυρες τους αξιόπιστους, αφού εξεταστεί στο σύνολο της η μαρτυρία και γίνει αποδεκτή η εκδοχή του κατηγορουμένου
6. Ο κατηγορούμενος 2 είπε ότι είπε την αλήθεια στο δικαστήριο και θα πρέπει να κριθεί αθώος. Η δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε ότι ο Μ.Κ.2 είναι αυτός που είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και πρέπει να κριθεί αξιόπιστος. Από την μαρτυρία του αποδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι ήταν σε κατάσταση μέθης, εισήλθαν παράνομα στο χώρο του εστιατορίου του ξενοδοχείου αφού κανένας δεν τους έδωσε άδεια, προκάλεσαν ανησυχία και αναστάτωση και αφού του έκαναν παράπονα οι πελάτες, ζήτησε απ΄ αυτούς να φύγουν από το ξενοδοχείο με αποτέλεσμα να τον απειλήσουν και ένεκα του φόβου που του προκάλεσαν τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία. Ως εκ τούτου έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία όλων των αδικημάτων και οι κατηγορούμενοι να κριθούν ένοχοι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Στην υπόθεση Πελεκάνου ν. Πελεκάνου

(1999)1ΑΑΔ 1273, 1280, 1281 λέχθηκαν τα εξής: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191» Στην υπόθεση Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 371, αφού γίνεται αναφορά στην υπόθεση Βούτουνος ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 71 ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος του και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Η αρχή αυτή έχει μεγαλύτερη δύναμη στην ποινική δίκη όπου η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Από τα πιο πάνω έκδηλα και αβίαστα συνάγεται ότι το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι η πιο σημαντική έκφανση της Δικαστικής κρίσης η οποία δεν εξαντλείται μόνο στην επισήμανση των τυχόν αντιφάσεων ή παραλείψεων και αδυναμιών αλλά επεκτείνεται σε γενικότερη θεώρηση της μαρτυρίας όπως εκδηλώνεται, διαφαίνεται και εξελίσσεται στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή τόσο τους ΜΚ όσο και τους κατηγορούμενους και τους Μ.Υ. ενώ έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την φιλαλήθεια τους, την ακεραιότητα τους, το προσωπικό συμφέρον τους στην υπόθεση καθώς και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Οι Μ.Κ. 1 και 3, αστυφύλακας 1896 Μαρία Πέτρου και Λοχίας 852 Προκόπης Σολομώντος μου έκαναν πάρα πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ευθείς, ειλικρινείς, φιλαλήθεις, σταθεροί στις απαντήσεις τους, δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις και η μαρτυρία τους δεν κλονίσθηκε σε κανένα σημείο. Οι απαντήσεις τους ήταν πηγαίες και χωρίς προσχεδιασμό. Ανάφεραν με πειστικό τρόπο όσα περιήλθαν στην αντίληψη τους. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Την μαρτυρία του Μ.Κ.2, Χριστάκη Γεωργίου Ττοφινή, ένεκα της εκδοχής της υπεράσπισης, ότι δεν ήταν παρών σε όσα διαδραματίστηκαν στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Christofinia, περί ώρα 09:30 το πρωί, στις 13.05.10 κατά τη διάρκεια του προγεύματος, την αντιμετώπισα με ιδιαίτερη προσοχή, καχυποψία και επιφύλαξη, υπό το φως των όσων αναφέρθηκαν, στο σύνολο της μαρτυρίας κατά την ακροαματική διαδικασία. Διεξήλθα αυτής κάθε λέξης, φράσης και πρότασης. Κυριολεκτικά την κοσκίνισα από κάθε πλευρά της. Ήταν ειλικρινής, ευθύς και σταθερός στις απαντήσεις του. Παρόλη την μακρά, θα έλεγα, αντεξέταση που υπέστη, σε σχέση με το μικρό του χρόνου του επεισοδίου, παρέμεινε σταθερός και ακλόνητος στους ισχυρισμούς του. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και ή παρουσίαση των γεγονότων εκ μέρους του δεν αφήνει αμφιβολία ότι βίωσε ζωντανά τα όσα περίεγραψε ενώπιον του Δικαστηρίου. Αποτέλεσε κύρια αιχμή του δόρατος της υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.2 δεν προέβη σε γραπτή καταγγελία παρά μόνο μετά τη γραπτή καταγγελία του κατηγορουμένου

1. Ουδέν αναληθέστερο ως προς την καταγγελία. Ως προς την μορφή της καταγγελίας είναι ορθό. Ο κος Μυλωνάς παραγνωρίζει το οφθαλμοφανές. Ο Μ.Κ.2 αμέσως μετά το επεισόδιο τηλεφώνησε ο ίδιος στην αστυνομία και κατάγγειλε τους κατηγορούμενους για όσα σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου τους καταλογίζει. Τούτο είναι γεγονός που επιβεβαιώνει η Μ.Κ.1, η οποία έλαβε το τηλεφώνημα στις 9:45 της 13.05.10 ως αναφέρεται στην κατάθεση της που αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της. Η καταγγελία μάλιστα δεν ήταν αόριστη. Αναφέρθηκαν οι αριθμοί εγγραφής των αυτοκινήτων με τα οποία μετέβησαν και στη συνέχεια έφυγαν από το ξενοδοχείο. Αυτό υποδηλώνει γνήσια επιθυμία ανακάλυψης των προσώπων αυτών εκ μέρους του Μ.Κ.2, σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους οι οποίοι αν και κτυπημένοι και τραυματισμένοι, ο κατηγορούμενος 1 στο αυτί και με μώλωπες και εκδορές σε όλο του το σώμα, σύμφωνα που με τις κατ΄ ισχυρισμό περιστάσεις υπέστησαν, δεν μετέβησαν στον πλησιέστερο αστυνομικό σταθμό, που είναι ο σταθμός Αγίας Νάπας ή δεν τηλεφώνησαν για να καταγγείλουν το γεγονός. Εάν στο μυαλό του Μ.Κ.2 ήταν αυτό που ο κος Μυλωνάς υπαινίχθη κατ΄ επανάληψη, δηλαδή ότι η καταγγελία έγινε για αλλότριους σκοπούς και δη σε αντιπερισπασμό, όπως χαρακτήρισε την καταγγελία του Μ.Κ.2, για προστασία του γιου του, τον οποίο κατάγγειλαν οι κατηγορούμενοι, δεν θα προέβαινε σε αποκάλυψη των αριθμών εγγραφής των αυτοκινήτων, και θα έμενε αυτό προς εξιχνίαση με καταχωρημένη την καταγγελία τηλεφωνικώς, για να μην υπάρχει η δυνατότητα ανευρέσης των κατηγορουμένων και με αυτό τον τρόπο ταυτόχρονα αποκάλυψης και του δράστη, δηλαδή του γιου του. Η καταγγελία έλαβε γραπτή μορφή, εφόσον αναγνώρισε τα πρόσωπα των κατηγορουμένων. Για τις εξηγήσεις που έδωσαν οι κατηγορούμενοι για την μη καταγγελία του γιου του κατηγορούμενου ούτε αμέσως μετά την κατ΄ ισχυρισμό επίθεση εναντίον τους απ΄ αυτόν και ένα άλλο πρόσωπο ούτε αργότερα την ίδια ημέρα, ούτε την επόμενη αλλά την μεθεπόμενη από τον κατηγορούμενο 1, δηλαδή στις 15.05.10 και από τον κατηγορούμενο 2 την ίδια ημέρα που έκανε γραπτή καταγγελία και ο Μ.Κ.2, δηλαδή στις 17.05.10 θα αναφερθώ κατωτέρω. Ως εκ των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.
2. Ο κατηγορούμενος 1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής, ευθύς και δεν είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Η μαρτυρία του είχε ένα μόνο σκοπό, να αποσείσει πάση θυσία την όποια ευθύνη είχε στα διαδραματισθέντα γεγονότα εκείνης της ημέρας, δηλαδή του πρωινού της 13.05.10 στο ξενοδοχείο Christofinia. Περιέπεσε σε τέτοιες αντιφάσεις στη μαρτυρία του αλλά και με εκείνη του κατηγορούμενου 2 και των Μ.Υ. που εμφαντικά καταδεικνύουν ότι είπε ψέματα στο δικαστήριο. Συγκεκριμένα, και ξεκινώντας από την αρχή, της εμφάνισης και παρουσίας του μαζί με τον κατηγορούμενο 2 και την μητέρα του τελευταίου στην υποδοχή του ξενοδοχείου, στην κατάθεση του ημερομηνίας 15.05.10 μεταξύ των ωρών 13:05 - 13:50, Τεκμήριο 1, ανάφερε «When I was waiting for the client, we went for breakfast in the restaurant of the h otel». Σε ελεύθερη μετάφραση «Ενώ περίμενα για τον πελάτη πήγαμε για πρόγευμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου». Κατά την αντεξετάση όμως, σε ερώτηση εάν είχε ραντεβού με τον πελάτη, αποφεύγοντας να απαντήσει, αναφέρθηκε σε κράτηση που έκανε ο πελάτης στο ξενοδοχείο και ότι έκανε λάθος και ήρθε ένα μήνα αργότερα. Στην αμέσως επόμενη ερώτηση, αν ρώτησε αν εβρίσκετο αυτός ο πελάτης μέσα στο ξενοδοχείο, απάντησε ότι προσπάθησαν να τον βρουν, να μάθει τον αριθμό του δωματίου του αλλά δυστυχώς όπως πολύ συχνά συμβαίνει η κράτηση του αυτοκινήτου να είναι σε διαφορετικό όνομα από αυτό του ονόματος της κράτησης του δωματίου του ξενοδοχείου. Πάλι υπεκφεύγει να απαντήσει και δίνει αόριστη απάντηση. Η δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής δεν πτοείται και τον ερωτά τι του είπαν στην υποδοχή όταν ζήτησε τον πελάτη και απάντησε ότι του είπαν ότι δεν βρήκαν τον αριθμό του δωματίου του και ότι δεν μένει κάποιος με αυτό το όνομα σε δωμάτιο αυτού του ξενοδοχείου. Γι΄ αυτό, συνεχίζει, είπε στην υποδοχή ότι αν κάποιος ψάχνει υπαληλο της εταιρείας AUTOSTOP θα είναι στο εστιατόριο. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι αυτό που είπε στην πρώτη του κατάθεση, Τεκμήριο 1, ότι ενώ περίμενε για τον πελάτη του πήγαν για πρόγευμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου είναι ψέμα, γιατί κανένας πελάτης με το όνομα που ανάφερε δεν υπήρχε για να τον περιμένει, όπως του είπαν στην υποδοχή ότι δεν διέμενε κανείς με τέτοιο όνομα στο ξενοδοχείο. Κατά δεύτερο αντιλαμβάνομενος το ψέμα του στην πρώτη του κατάθεση Τεκμήριο 1, προσπάθησε να το διορθώσει λέγοντας ότι είπε στην υποδοχή αν κάποιος έψαχνε υπάλληλο της εταιρείας ΑUTOSTOP, θα ηταν στο εστιατόριο. Τέτοια αναφορά όμως δεν υπάρχει στην πρώτη του κατάθεση Τεκμήριο
3. Η διαφορά της φράσης στην κατάθεση του Τεκμηρίου 1 «ενώ περίμενα για τον πελάτη πήγαμε για πρόγευμα», με την φράση που είπε στην υποδοχή «αν κάποιος έψαχνε υπάλληλο της εταιρείας AUTOSTOP τότε να του πουν ότι θα είναι στο εστιατόριο», είναι καταφανώς εντελώς διαφορετική και δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Η απάντηση δε που έδωσε στην ερώτηση γιατί αυτό που ισχυρίζεται ότι είπε στην υποδοχή δηλαδή τα πιο πάνω, δεν το είπε στην κατάθεση του, ότι το είπε στην κατάθεση, δείχνει και το σεβασμό του στην ·αλήθεια, που είναι ανύπαρκτος αφού τέτοιος ισχυρισμός δεν υπάρχει στην κατάθεση του. Τελικά συμφώνησε ότι δεν είχε πει ότι του είπαν από την υποδοχή ότι ψάχνουν να βρουν το όνομα του πελάτη. Επανέρχεται όμως, μετά από σχετική ερώτηση, και αναφέρει ότι δεν σχεδίασαν να πάρουν πρόγευμα αλλά επειδή δεν τον βρήκαν τον πελάτη εκεί, περιμένοντας τον πελάτη αποφάσισαν να πάρουν πρόγευμα. Επαναλαμβάνει δηλαδή το ίδιο ψέμα. Στη συνεχεία όμως αναποδογυρίζοντας τα πιο πάνω, σε ερώτηση εάν εβρίσκαν τον πελάτη εκεί και του έδιναν το αυτοκίνητο θα κάθονταν να φάνε πρόγευμα, απάντησε ναι. Ακολούθως ενώ στην πρώτη κατάθεση του, ημερομηνίας 15.05.10, Τεκμήριο 1 δεν αναφέρει πουθενά ότι θα πήγαινε οπουδήποτε αλλού μετά που θα παρέδιδε κατά τον ισχυρισμό του το αυτοκίνητο στον πελάτη, στην δεύτερη, συμπληρωματική κατάθεση του ημερομηνίας 17.05.10, Τεκμήριο 2 για να δικαιολογήσει την μη καταγγελία αμέσως, της κατ΄ ισχυρισμό επίθεσης εναντίον τους, επικαλέστηκε ότι βιαζόταν να πάει στην Πάφο γιατί είχε Jeep Safari. Κατά την αντεξέταση του όμως, αμέσως μετά την πιο πάνω απάντηση, ότι δηλαδή θα κάθονταν να πάρουν πρόγευμα και εάν έβρισκαν τον πελάτη, στην ερώτηση εάν δεν εβιάζοντο να πάνε οπουδήποτε απάντησε ότι αργότερα θα πήγαινε στην Πάφο, στο ξενοδοχείο ήταν η ώρα 9:30 και η παράδοση του αυτοκινήτου ήταν η ώρα 10:00 και στη συνέχεια είπε ότι δεν είχε συγκεκριμένη ώρα που έπρεπε να πάει στην Πάφο. Μετά την παράδοση όσο χρειάζετο, γύρω στην 1 ½ ώρα να πάει στην Πάφο. Από την ίδια την πιο πάνω απάντηση του εξουδετερώνει τον έναν από τους δύο λόγους που δεν προέβη στην καταγγελία, δηλαδή αυτό της βιασύνης και της μη ύπαρξης χρόνου για να μεταβεί και να καταγγείλει το συμβάν στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας. Το λόγο της βιασύνης αναιρεί και με την συμπληρωματική κατάθεση του που λέει ότι ο χρόνος δεν ήταν περιοριστικός αν και αναφέρει ότι όταν θα τέλειωνε την δουλειά του θα πήγαινε κατ' ευθεία στην Πάφο. Ξέχασε όμως ότι μπορούσε να το κάνει τηλεφωνικά. Και αν δεν ήξερε τον αριθμό τηλεφώνου του σταθμού, έστω και αν ήταν 5 χρόνια στην Κύπρο και πήγαινε στην Αγία Νάπα, να ζητήσει την βοήθεια του Μ.Υ.3 για να μάθει το τηλέφωνο του αστυνομικού σταθμού Αγίας Νάπας, που κατά τον ισχυρισμό του ΜΥ.3 του τηλεφώνησε ότι δεν βρήκε τον πελάτη και του ανάφερε και την επίθεση που υπέστη από τους δύο άντρες. Για την μαρτυρία του Μ.Υ.3 θα αναφερθώ κατωτέρω όταν θα αξιολογώ την δική του μαρτυρία. Σε σχέση με τον πρώτο λόγο της δικαιολογίας ότι δεν κατάγγειλε την επίθεση εναντίον τους και τον τραυματισμό του ιδίου επειδή πίστευε ότι το τραύμα δεν ήταν σοβαρό και θα του περνούσε σε καμία ώρα, γιατί αφού πέρασε η καμία ώρα, οι δύο ώρες, οι διπλάσιες, οι τετραπλάσιες ώρες δεν προέβη σε καταγγελία αφού δεν του πέρασε το αυτί του. Η απάντηση είναι απλή, είπε ψέματα στο δικαστήριο. Σε σχέση δε με τους τραυματισμούς που κατ΄ ισχυρισμό υπέστη και ότι μετέβη στο νοσοκομείο της Λάρνακας την επόμενη ημέρα, καμιά μαρτυρία δεν ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου που να αποδεικνύει ή να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του αυτό. Όπως καμία μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στις 14.05.10 μετέβη στον αστυνομικό σταθμό Λάρνακας για να υποβάλει το παράπονο του και τον παρέπεμψαν στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας, στον οποίο τελικά μετέβη στις 15.05.
4. Ένα άλλο ψέμα του ήταν ότι επικοινώνησε με την Μ.Κ.1 την ίδια μέρα που τηλεφώνησε η Μ.Κ.1 στον Μ.Υ.3, δηλαδή τον εργοδότη του. Η Μ.Κ.1 είπε ότι στις 13.05.10 αμέσως μετά που κατάγγειλε τηλεφωνικά το συμβάν ο Μ.Κ.2 και έδωσε τους αριθμούς εγγραφής των οχημάτων επικοινώνησε με τον Κυριάκο Ανδρέα, Μ.Υ.3 και του ζήτησε τα ονόματα των οδηγών των δύο οχημάτων. Επειδή προφανώς δεν έδωσε ο Μ.Υ.3 τα ονόματα τους στην Μ.Κ.1, η Μ.Κ.1 επικοινώνησε εκ νέου μαζί με τον Μ.Υ.3 στις 14.05.10, οπότε τότε της ανάφερε τα ονόματα των οδηγών των δύο οχημάτων. Πουθενά η Μ.Κ.1 δεν ανάφερε στη μαρτυρία της ότι ο κατηγορούμενος 1 επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί της είτε στις 13.05.10 είτε στις 14.05.10 μετά που επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Μ.Υ.
5. Άλλο ψέμα ήταν αυτό με την πληρωμή του προγεύματος. Ενώ ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι θα πλήρωνε αυτός το πρόγευμα και για τους τρεις, ο κατηγορούμενος 2, είπε ότι θα πλήρωνε η πλούσια μητέρα του. Για το τι είπε η μητέρα του κατηγορούμενου 2, Μ.Υ.4, επί τούτου θα αναφερθώ όταν θα αξιολογώ τη δική της μαρτυρία. Τέλος ενώ ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε στην πρώτη του κατάθεση ότι όταν σηκώθηκαν να φύγουν άρχισαν οι δύο άντρες να σπρώχνουν τον κατηγορούμενο 2 και την μητέρα του Μ.Υ.4 και στα σκαλοπάτια άρχισαν να τον χαστουκίζουν στο κεφάλι, στην αντεξέταση ανάφερε ότι ο Γεώργιος Ττοφινής εκεί στα σκαλοπάτια άρχισε να σπρώχνει τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος αγκάλιαζε την Μ.Υ.
6. Η διαφορά στα λεχθέντα είναι εμφανής. Επίσης είπε ότι δεν έκαναν δέκα

(10)βήματα και άρχισαν να τους σπρώχνουν. Από αυτή δε αναδεικνύεται και η αναλήθεια του γεγονότος. Ο κατηγορούμενος 2 περιγράφοντας το ίδιο περιστατικό αναφέρει ότι άρχισαν να τους σπρώχνουν με το που σηκώθηκαν. Η Μ.Υ.4 αναφερόμενη στο ίδιο συμβάν το περιγράφει διαφορετικά. Στη συνέχεια αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 2 μαζί με την Μ.Υ.4 πήγαν στο αυτοκίνητο. Ενώ ανάφερε ότι, μετά που μπήκαν στο αυτοκίνητο τα πιο πάνω πρόσωπα, οι δύο άντρες άρχισαν να τον κτυπούν μαζί, την ίδια ώρα, και όταν έφυγε ο ένας, και δεν ανάφερε προς το μέρος του κατηγορούμενου 2, όπως λέει ο κατηγορούμενος 2, κτύπησε τον άλλο και έτρεξε στο αυτοκίνητο, στην προσπάθεια να πάρει τα κλειδιά από το αυτοκίνητο ο ένας από τους άντρες τον κτύπησε, ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι «κατά την προσπάθεια του ενός αντρός να πάρει τα κλειδιά αυτός (ο κατηγορούμενος 2) κατόρθωσε να απομακρύνει τα χέρια του αντρός και να κλειδώσει τις πόρτες. Και εδώ η περιγραφή είναι διαφορετική. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο κατηγορούμενος 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής, ευθύς, σταθερός και πειστικός στις απαντήσεις. Περιέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων και η μαρτυρία του κλονίσθηκε συνθέμελα. Συγκριμένα ανάφερε ότι περίμεναν για δέκα

(10)λεπτά περίπου και ο πελάτης δεν ήρθε. Έτσι περίμεναν στο πρόγευμα. Ο κατηγορούμενος 1 όμως είπε ότι στην υποδοχή ρώτησε για το όνομα του πελάτη, του αναφέρθηκε ότι δεν υπήρχε τέτοιο όνομα και πήγαν στο εστιατόριο να περιμένουν. Ενώ σε άλλη ερώτηση γιατί δεν περίμεναν στην υποδοχή και πήγαν να φάνε πρόγευμα απάντησε επειδή υπήρχε πιθανότητα ο πελάτης να ήταν εκεί. Δικαιολογώντας την παρουσία της μητέρας του μαζί τους, ανάφερε ότι η μητέρα του ήταν σε διακοπές και ήθελε να δει πως είναι το ξενοδοχείο για να διαλέξει ξενοδοχείο για τις επόμενες διακοπές της. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του σε ερώτηση γιατί την πήραν μαζί τους αφού αυτοί πήγαν για δουλειά, είπε ότι δεν ήθελε να την αφήνει μόνη της αφού πέντε

(5)λεπτά θα έκαναν και έτσι θα έβλεπε και την περιοχή. Ενώ σε κάποιο άλλο μέρος της μαρτυρίας του αναφέρει ότι την πήρε μαζί του γιατί δύο ημέρες της έμειναν στην Κύπρο και ήθελαν να είναι μαζί. Η ίδια δε η μητέρα του, Μ.Υ.4, δικαιολογεί την παρουσία της με τον γιο της, Κατηγορούμενο 2, γιατί λίγους μήνες προηγουμένως είχε χάσει το σύζυγο της και πατέρα του κατηγορουμένου 2 και είχε πένθος και ήθελε να είναι μαζί. Ο κατηγορούμενος 2 καμία αναφορά δεν έκανε στο πένθος. Στη συνέχεια ανάφερε ότι πήγαν για πρόγευμα, που κατ΄ ακρίβεια η μητέρα του τους πήρε για πρόγευμα, επειδή είναι πλούσια. Ο κατηγορούμενος 1 όμως, είπε ότι αυτός θα πλήρωνε το πρόγευμα. Όσο για το πλούσια θα γίνει αναφορά κατωτέρω όταν θα αξιολογώ την μαρτυρία της μητέρα του, Μ.Υ.

1. Ενώ ούτε ο κατηγορούμενος 1 ούτε η Μ.Υ.4 λένε ότι οι δύο άντρες κατά τη στιγμή που πήγαν κοντά τους μίλησαν με δυνατή φωνή ή ότι ήταν επιθετικοί, αυτός προέβαλε αυτό τον ισχυρισμό. Γιατί μόλις τους ρώτησαν οι δύο άντρες αν διέμεναν στο ξενοδοχείο τους είπαν κατά τον ισχυρισμό του, «ότι πήγαν για δουλεία και ότι νόμιζαν ότι μπορούσαν να φάνε πρόγευμα αν πλήρωναν και φυσικά θα πλήρωναν και είχαν ήδη βγάλει λεφτά έξω» και δεν τους ανάφεραν με λεπτομέρεια ότι πρώτα πήγαν στην υποδοχή, τις ενέργειες που έκανα, την εταιρεία που εργάζοντο καθώς και την επίκληση της κοπέλας της υποδοχής, η οποία θα μπορούσε να εξηγήσει στους δύο άντρες την εκεί παρουσία τους, και αμέσως το μυαλό τους πήγε στην πληρωμή του προγεύματος; Η απάντηση είναι γιατί δεν ρώτησαν κανένα και δεν είχαν σκοπό να πληρώσουν εάν δεν εντοπίζοντο από το προσωπικό του ξενοδοχείου. Η αναφορά ότι έβγαλαν ήδη λεφτά έξω να πληρώσουν δεν αναφέρθηκε ούτε από τον κατηγορούμενο 1, μόνο η Μ.Υ.4 αναφέρθηκε στο πορτοφόλι της. Επίσης ενώ αναφέρει ότι προσπάθησαν να φύγουν από εκεί που ήρθαν για να δουν εάν ο πελάτης τους ήταν εκεί, δεν ανάφερε τέτοιο πράγμα ο κατηγορούμενος 1 που είχε την ευθύνη, υποτίθεται, της παράδοσης του αυτοκινήτου. Ενώ αυτός αναφέρει στην κατάθεση του ότι η μητέρα του έκλαιγε και τους έλεγε να σταματήσουν να κτυπούν και φώναζε την αστυνομία, ο κατηγορούμενος 1 στην δική του κατάθεση δεν ανάφερε τέτοιο γεγονός. Επίσης ενώ αναφέρει ότι έβαλε την μητέρα του στο αυτοκίνητο και κλείδωσε τις πόρτες, όταν είδε να κτυπούν τον φίλο του και πήγε να τον βοηθήσει αλλά επέστρεψε πίσω όταν κινήθηκε προς αυτό ο ένας από τους δύο άντρες, ο οποίος προσπάθησε να του πάρει τα κλειδιά αλλά έπιασε τα χέρια του και κλείδωσε τις πόρτες, ο κατηγορούμενος 1 αναφέρει ότι όταν προσπάθησε να πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου 2 ο ένας από τους δύο άντρες, αυτός τον κτύπησε και έτσι έφυγε τα χέρια του από τα κλειδιά και έκλεισε τις πόρτες ο φίλος του. Έπειτα ανάφερε ότι δεν πήγε στον γιατρό αν και είχε πόνο στο λαιμό επειδή ήταν οι δυο τελευταίες μέρες των διακοπών της μητέρας του και ήθελε να τις περάσει μαζί της. Δεν βρίσκω πιο αστείο ισχυρισμό από αυτό. Αν πράγματι τους επιτίθεντο και τους κτυπούσαν οι δύο άντρες τότε το πρώτο πράγμα που λογικά θα έκανε θα ήταν να πάει στην αστυνομία και στον γιατρό. Ενώ λέει, ότι ο κατηγορούμενος 1 είπε δυνατά στην υπάλληλο υποδοχής ότι θα πήγαιναν για πρόγευμα, και σημειώνω ότι το δυνατά δεν το είχε αναφέρει στην κατάθεση του, αλλά το είπε για να δείξει ότι η υπάλληλος της υποδοχής και άρα πρόσωπο του ξενοδοχείου, ήξερε ότι θα πήγαιναν για πρόγευμα, δεν ήξερε τι είπε η υπάλληλος της υποδοχής στον κατηγορούμενο 1 αφού ο τελευταίος ανάφερε τα πιο πάνω. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο Μ.Υ.3 Κυριάκος Ανδρέα δεν ήταν ειλικρινής, ευθύς και φιλαλήθης. Είπε ψέματα στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τον κατηγορούμενο 1 και κατ΄ επέκταση και τον κατηγορούμενο
2. Η μαρτυρία του βρίθει αντιφάσεων και σοβαρών ανακριβειών. Με την κατάθεση των Τεκμηρίων 4, 5, 6 και 7 επιχείρησε να δικαιολογήσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο ξενοδοχείο Christofinia στις 13.05.10 η ώρα 09:
3. Η προσπάθεια αυτή όμως πέφτει στο κενό ενόψει των πιο κάτω. Ενώ ανάφερε ότι αυτός έστειλε τον κατηγορούμενο 1 να παραδώσει το αυτοκίνητο σε πελάτη στο Christofinia και γνώριζε ότι θα πήγαινε και ο κατηγορούμενος 2 με άλλο αυτοκίνητο για να τον φέρει πίσω, όταν του τηλεφώνησε η Μ.Κ.1 στις 9:45 της 13.05.10, δηλαδή αμέσως μετά το συμβάν, και του ανάφερε τους αριθμούς εγγραφής των δύο οχημάτων που βρίσκοντο έξω από το Christofinia και τον ρώτησε να του αναφέρει ποιοι τα οδηγούσαν, ο Μ.Υ.3 δεν της ανέφερε τα ονόματα των κατηγορουμένων. Τούτο σημαίνει είτε ότι δεν γνώριζε ποιοι τα οδηγούσαν και άρα ευθέως λέει ψέματα ή γνώριζε και ήθελε να αποκρύψει κάτι, που τούτη η στάση του αποκαλύπτει την μη προσήλωση του στην αλήθεια. Αλλά αφού μετά τις 10:00 που τον πήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος 1 και του είπε ότι δεν βρήκε τον πελάτη και ότι έγινε κάποιο επεισόδιο στο ξενοδοχείο γιατί δεν πήρε αμέσως τηλέφωνο πίσω την Μ.Κ.1 και να της αναφέρει ποιοι ήταν οι οδηγοί των εν λόγω οχημάτων όσο και το επεισόδιο; Η απάντηση είναι γιατί λέει ψέματα. Ενώ αυτός ανάφερε ότι οι κατηγορούμενοι θα μετέβαιναν στη Λεμεσό και ακολούθως θα μετέφεραν οχήματα «τζιπάκια» στην Πάφο, ο κατηγορούμενος 1 ουδέποτε ανάφερε ότι θα μετέβαινε στη Λεμεσό αλλά ότι θα μετέβαινε κατ΄ ευθείαν στην Πάφο. Επίσης είπε ότι επανειλημμένα είχαν ενοικιάσει αυτοκίνητα σε πελάτες του ξενοδοχείου Christofinia και ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν το πρόσωπο που τα παρέδιδε. Κάτι τέτοιο όμως δεν ανάφερε ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του στην αστυνομία, το είπε στο Δικαστήριο σε ερώτηση του συνηγόρου του. Όμως ο Μ.Κ.2 στην αντεξέταση του ανάφερε ότι ουδέποτε η εταιρεία Autostop ενοικίασε σε πελάτες του ξενοδοχείου Christofinia οχήματα ενοικιάσεως και δεν του υποβλήθηκε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να ήταν μεθυσμένος ο κατηγορούμενος 1, ενώ ομολόγησε ότι εκείνο το πρωινό δεν τον είχε δει. Ακόμη όταν είδε το Τεκμήριο 4 είπε ότι το συμβόλαιο έγινε στις 13.06.10 στο Christofinia και η μία υπογραφή επί τούτου είναι του κατηγορουμένου 1 και η άλλη του πελάτη. Εκτός του ότι δεν ανάφερε αυτό το γεγονός ο κατηγορούμενος 1, ουδέποτε τέθηκε υποβολή στον Μ.Κ.2 ότι στις 13.06.10 ο κατηγορούμενος 1 είχε μεταβεί στο ξενοδοχείο για να παραδώσει αυτοκίνητο. Όπως δεν τέθηκε υπόψη του Μ.Κ.2 το όνομα που φαίνεται στα Τεκμήρια 4, 5, 6 και 7 για να αναφέρει εάν πράγματι το πρόσωπο με αυτό το όνομα ήταν ένοικος είτε σε εκείνη την ημερομηνία είτε σε άλλη. Τέλος ενώ αυτός είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο στη Λεμεσό, ο τελευταίος δεν είπε αυτό το πράγμα αλλά ότι πήγε στην Πάφο. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η Μ.Υ.4 ήλθε ενώπιον του Δικαστήριο για να βοηθήσει τον γιο της, κατηγορούμενο 2 κα όχι για να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν ήταν ειλικρινής, ευθύς και ακέραια. Συγκεκριμένα ενώ αυτή ανάφερε ότι ο λόγος που πήγε μαζί με τους κατηγορούμενους ήταν γιατί δεν την άφηνε μόνη της ο γιος της, ο κατηγορούμενος 2, επειδή είχε πένθος από τον θάνατο του συζύγου της και πατέρα του κατηγορούμενου 2, ο τελευταίος είπε διάφορες άλλες εκδοχές, που ανάφερα πιο άνω, αλλά όχι αυτό το λόγο. Στη συνέχεια όταν αναφέρθηκε για την παρουσία της στο εστιατόριο είπε ότι όταν κάθισαν να φάνε πρόγευμα, πήγαν κοντά της δύο άντρες και τους είπαν να σηκωθούν και άρχισαν να τους σπρώχνουν. Ο κατηγορούμενος 1 αλλά και ο κατηγορούμενος 2 ανάφεραν ότι πρώτα τους ρώτησαν εάν είναι πελάτες του ξενοδοχείου και μετά αφού έγινε κάποιος διάλογος μεταξύ τους, όπως ανάφερα πιο πάνω στη μαρτυρία του, τους ζήτησαν να φύγουν. Ο κατηγορούμενος 1 μάλιστα είπε ότι άρχισαν να σπρώχνουν τον κατηγορούμενο 2 και την μητέρα του όταν έκαναν περίπου δέκα

(10)βήματα. Για να διορθώσει και να καλύψει, κατά την εκδοχή της, τα πράγματα με την αντίφαση στην μαρτυρία των κατηγορημένων για το ποιος θα πλήρωνε το πρόγευμα, αφού ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι αυτός θα πλήρωνε, ενώ ο κατηγορούμενος 2 είπε ότι θα πλήρωνε η πλούσια μητέρα του που τους πρότεινε να πάρουν πρόγευμα, είπε ότι όταν υποψιάστηκε ότι η διαφορά ήταν για χρήματα αμέσως έβγαλε το πορτοφόλι της, ενώ ο κατηγορούμενος 1 πρότεινε να πλήρωνε αυτός. Εκτός του ότι περιγράφει με διαφορετικό τρόπο την οδήγηση τους από τους δύο άντρες εκτός του ξενοδοχείου, διαφορετικά περιγράφει και τι έκανε ο ένας από τους δύο άντρες στον κατηγορούμενο

1. Όπως διαφορετικά περιγράφει και το περιστατικό με την δήθεν προσπάθεια του ενός άντρα να πάρει τα κλειδιά από το αυτοκίνητο, αφού αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 2 βγήκε έξω τράβηξε τον κατηγορούμενο 1 που ήταν πολύ κοντά, τον έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο και ξεκίνησε. Ενώ κάτι τέτοιο δεν ανάφερε ούτε ο κατηγορούμενος 1 ούτε ο κατηγορούμενος
2. Τέλος η πλούσια μητέρα και κοσμογυρισμένη, άφησε τον γιο της χωρίς δικηγόρο ο οποίος δήλωσε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ότι δεν έχει λεφτά για δικηγόρο. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει τις πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: Στις 13.05.10 και περί ώρα 09:30 ο Μ.Κ.2 ο οποίος εβρίσεκτο στο γραφείο του, που είναι δίπλα από το χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου Christofinia, τριών αστέρων, στην Αγία Νάπα, του οποίου είναι ιδιοκτήτης και μπορεί να δει προς τα έξω, είδε δύο οχήματα ενοικιάσεως με αριθμούς εγγραφής KSX 426 και ΚΤΤ 567 να σταθμεύουν μπροστά από το ξενοδοχείο. Από αυτά κατέβηκαν δύο άντρες, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 και μία γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας, η Μ.Υ.4 μητέρα του κατηγορουμένου
3. Οι κατηγορούμενοι έριξαν στο έδαφος μπροστά από το ξενοδοχείο Christofinia τενεκεδάκια μπύρας τα οποία κλωτσούσαν. Στη συνέχεια εισήλθαν στο ξενοδοχείο και πήγαν στο χώρο υποδοχής. Ζήτησαν κάποιο όνομα από την υπάλληλο υποδοχής η οποία δεν το ανεύρε ως ένοικο του ξενοδοχείου. Ο Μ.Κ.2 μετά παρέλευση περίπου είκοσι

(20)λεπτών, από την ώρα που έφυγαν οι κατηγορούμενοι και η Μ.Υ.4 από το χώρο υποδοχής, ενημερώθηκε ότι υπήρχε φασαρία στο εστιατόριο όπου έπαιρναν το πρόγευμα τους οι πελάτες του ξενοδοχείου. Τότε μετέβη στο εστιατόριο όπου αντιλήφθηκε φασαρία και αναστάτωση και οι πελάτες να έχουν περικυκλωμένους τους κατηγορούμενους και να προβαίνουν σε παράπονο για την κατάσταση που δημιούργησαν οι κατηγορούμενοι. Αφού πλησίασε τους κατηγορούμενους από κάποια απόσταση τους ρώτησε αν ήταν πελάτες του ξενοδοχείου οι οποίοι του ανέφεραν κάποιους αριθμούς δωματίων, οι οποίοι δεν σύναδαν με τα στοιχεία που είχαν, ενώ ταυτόχρονα αντιλήφθηκε να μυρίζουν έντονα οινόπνευμα. Αφού διαπίστωσε, προβαίνοντας σε ερωτήσεις προς υπαλλήλους του ξενοδοχείου, ότι δεν ήταν πελάτες του ξενοδοχείου, τους ζήτησε να αποχωρήσουν από το ξενοδοχείο προσπαθώντας να τους προσεγγίσει. Εκείνοι τότε του είπαν "Don't touch me because I kill you". Στη συνέχεια πελάτες του ξενοδοχείου, σπρώχνοντας τους, αν και έσπρωχναν και οι κατηγορούμενοι τους πελάτες επειδή δεν ήθελαν να φύγουν από το εστιατόριο, τους έβγαλαν έξω από το ξενοδοχείο, ενώ τόσο ο γιος του Μ.Κ.2 όσο και ο ίδιος ο Μ.Κ.2 τηλεφώνησαν στην αστυνομία. Ο Μ.Κ.2 όταν τηλεφώνησε στην αστυνομία περί τις 9:45 και το απάντησε η Μ.Κ.1 της έδωσε τους αριθμούς εγγραφής των δύο οχημάτων, που αναφέρονται πιο πάνω και της ανάφερε ότι θα μετέβαινε αργότερα για να προβεί σε γραπτή καταγγελία. Ότι θα προσήρχετο στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας για γραπτή καταγγελία το επαναβεβαίωσε την ίδια ημέρα στις 17:10. Η Μ.Κ.1 περί ώρα 9:45 στις 13.05.10 τηλεφώνησε του Μ.Υ.3 για να της πει ποιοι οδηγούσαν τα δύο οχήματα αλλά δεν της ανάφερε. Την επόμενη ημέρα η Μ.Κ.1 τηλεφώνησε και πάλι του Μ.Υ.3 ο οποίος της ανάφερε τους οδηγούς των δύο οχημάτων, δηλαδή τους κατηγορούμενους. Στις 15.05.10 ο κατηγορούμενος 1 προέβη σε κατάθεση στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας στην οποία ισχυρίστηκε ότι δύο άντρες τους έβγαλαν έξω από το εστιατόριο και τους κτύπησαν. Στις 17.05.10 στο χώρο της υποδοχής οι κατηγορούμενοι είδαν, αναγνώρισαν και υπέδειξαν, κατά τον ισχυρισμό τους, το γιο του Μ.Κ.2, Γιώργο Ττοφινή, ως ένα από τα δύο πρόσωπα που τους κτύπησαν. Στην συνέχεια στον ίδιο χώρο ο Μ.Κ.2 υπέδειξε τους κατηγορούμενους ως τα πρόσωπα που προέβησαν στις παράνομες πράξεις για τις οποίες προέβη σε τηλεφωνική καταγγελία εναντίον τους αμέσως μετά το επεισόδιο, ενώ την ίδια ημερομηνία, 17.05.10, προέβη σε γραπτή καταγγελία και κατάθεση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ (Α) ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ Ο κ. Μυλωνάς έθεσε θέμα δίκαιης δίκης επειδή η κατηγορούσα αρχή δεν κάλεσε ως μάρτυρα κατηγορίας τον Γιώργο Ττοφινή, γιο του Μ.Κ.2 και έτσι στερήθηκε ουσιώδους μαρτυρίας. Θεμελιακή επί του θέματος είναι η υπόθεση Πέγκερος v. Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 143 στην οποία αποφασίστηκε με αναφορά στην R v. Liverpool Crown Court, ex p. Roberts [1986] Crim. L. R. 622 ότι «η ετυμηγορία ποινικού δικαστηρίου κρίνεται άδικη ή εμπεριέχει το σπέρμα της αδικίας (potentially unjust) οποτεδήποτε η Κατηγορούσα Αρχή αφίσταται του καθήκοντος να προσαγάγει το σύνολο της ουσιώδους μαρτυρίας στη διάθεσή της». Όπως, περαιτέρω, ελέχθη στην Ζυπιτής v. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 220 με αναφορά στην υπόθεση X v. Switzerland, 11/3/1982 DR 28, 127 «η επίκληση των αρχών της δίκαιης δίκης, σε σχέση με την κλήτευση μάρτυρα, προϋποθέτει τη σχετικότητα της μαρτυρίας, αναφορικά με τα κρίσιμα γεγονότα που άπτονται της ουσίας της κατηγορίας». Σε σειρά αποφάσεων, μεταγενέστερων της Πέγκερος, κρίθηκε ότι η μη κλήτευση μάρτυρα δεν άφηνε κενό στα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και ότι η μαρτυρία που δεν τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου δεν ήταν ουσιαστική ώστε να βρίσκει εφαρμογή η αρχή της Πέγκερος (Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 490, Ζαχαρία v. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 180, Rana v. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489, Γιαλλούρης v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 282, Τζιάμαλης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 245/2006, ημερ. 16.7.2008). Το ερώτημα είναι κατά πόσο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης βρίσκει εφαρμογή εν προκειμένω η αρχή της Πέγκερος. Η κατηγορούσα αρχή έχει το δικαίωμα να προσκομίσει την μαρτυρία που αυτή θεωρεί ως αξιόπιστη για να αποδείξει την υπόθεση της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και δεν το ανάφερε ρητώς, εξυπακούεται ότι, θεώρησε τον γιο του Μ.Κ.2, ως πρόσωπο που είχε συμφέρον στην υπόθεση, αφού οι κατηγορούμενοι του καταλογίζουν ότι τους επιτέθηκε, και απάντησε στις κατηγορίες της επίθεσης ότι δεν παραδέχεται. Πολύ δε περισσότερο ως γιος του Μ.Κ.2, παραπονούμενου, ότι με την μαρτυρία του θα τον βοηθούσε. Επομένως δικαίως η κατηγορούσα αρχή δεν τον κάλεσε ως μάρτυρα. Ιδιαίτερα δε μετά την απάντηση του στις κατηγορίες ότι δεν παραδέχεται. Έχω την άποψη ότι η μαρτυρία του, δικαίως προφανώς θεωρήθηκε από την κατηγορούσα αρχή ότι θα ήταν μια επιπρόσθετη μαρτυρία εναντίον των κατηγορουμένων και αυτό θα ήταν άδικο για τους κατηγορουμένους. Κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν ήταν ουσιαστική για την υπεράσπιση. (Β) ΑΠΟΔΕΙΞΗ Ή ΜΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Το άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154, επί του οποίου στηρίζεται η πρώτη κατηγορία έχει ως εξής: « 280. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης Ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο Νόμο που ισχύει στην Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας, . . . . . . . . . . . . . . . . . . είναι ένοχος πλημμελήματος και τιμωρείται με φυλάκιση δύο χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Παράνομη είσοδος σε ξένη περιουσία, ήτοι στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Christofinia στην Αγία Νάπα, που ήταν στην κατοχή του Χριστάκη Ττοφινή. (β) Η περιουσία να είναι στην κατοχή άλλου, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση το εστιατόριο του ξενοδοχείου Christofinia. (γ) Η είσοδος να έγινε με σκοπό τη όχληση του κατόχου τέτοιας περιουσίας, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση του παραπονούμενου. Καθοδήγηση μπορεί να αντλήσει κάποιος από τις υποθέσεις Andreas Lambides ν. The Police,

(1967)2 CLR 142, Φλουρής Κ. Φλουρή ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 401, Δημήτρης Δημητριάδης «Ρώτας» ν. Αστυνομίας

(1982)2 ΑΑΔ 203, Χριστάκης Ανδρέου Ανθία ν. Δημοκρατίας (αρ. 1)

(1999)2 ΑΑΔ 404 και Αριστοφάνης Παντελή Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ . Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 354 αναφέρθηκαν τα εξής: «Τα αποσπάσματα της μαρτυρίας, στα οποία ο συνήγορος μας παρέπεμψε, με σκοπό να καταδείξει το εσφαλμένο της απόρριψης της θέσης του εφεσείοντα - ότι η ιδιοκτησία του ανοικτού χώρου τελούσε υπό αμφισβήτηση - όπως υποδείξαμε και κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, δεν επιδρούν και ούτε επηρεάζουν, δεδομένου ότι το Άρθρο 280 του ΚΕΦ. 154 δεν προστατεύει τον ιδιοκτήτη αλλά τον κάτοχο της περιουσίας και το ότι οι παραπονούμενοι ήταν κάτοχοι δεν αμφισβητήθηκε». ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η κατηγορία αυτή βασίζεται στο άρθρο 94

(1)του Ποινικού Κώδικα, ΚΕΦ. 154 στο οποίο προνοείται: «Όποιος σε δημόσια διάβαση ή σε δημόσιο χώρο, είτε είναι κτίριο, ή όχι, είναι σε κατάσταση μέθης, συμπεριφέρεται οχλαγωγικά ή χωρίς τάξη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Σε δημόσια διάβαση ή σε δημόσιο χώρο (β) Είναι σε κατάσταση μέθης (γ) συμπεριφέρεται οχλαγωγικά ή χωρίς τάξη ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Το αδίκημα εδράζεται στο άρθρο 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «91: ΄Οποιος:- (α) . . . . . . . ... (β) . . . . (γ) με σκοπό υποκίνησης οποιουδήποτε προσώπου για να διενεργήσει πράξη την οποία αυτό δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει ή να παραλείψει πράξη την οποία αυτό έχει νομικό δικαίωμα να διενεργήσει, απειλεί άλλον ότι δυνατόν να προξενήσει βλάβη στο πρόσωπο, την υπόληψη, ή την περιουσία του ή στο πρόσωπο ή την υπόληψη οποιουδήποτε για τον οποίο ενδιαφέρεται εναντίον του οποίου γίνονται οι απειλές, Είναι ένοχο πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι τα εξής: (α) Απειλή προξένησης βλάβης κάποιου προσώπου ή άλλου που ενδιαφέρεται τούτο. (β) Με σκοπό τον εκφοβισμό του προσώπου να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει ή να παραλείψει πράξη την οποία έχει νομικό δικαίωμα να διενεργήσει, (γ) Στο παρόν ή το μέλλον. Στην υπόθεση Panayiotis Kallenos v. The Police

(1969)2 CLR 210 ο κατηγορούμενος στη συζήτηση που είχε με τον παραπονούμενο, για κάποιες σωλήνες άρδευσης σχετικά με την τοποθέτηση τους για τις οποίες είχαν φιλονικήσει και στο παρελθόν, είπε στον παραπονούμενο «είσαι ένας γάιδαρος, θα σε παίξω όπως ο Θωμάς έκαμε. Θα δεις τα έντερα σου να βγαίνουν έξω». Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την καταδίκη γιατί, αν και υπήρχε κάποια μορφής απειλής, τα λόγια του δεν είχαν σκοπό να εμποδίσουν τον παραπονούμενο να εκτελέσει στο μέλλον μια πράξη την οποία νομικά δικαιούτο να εκτελέσει. Στην υπόθεση Νετζιν Νετζιηπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 1, 6 υποδείχθηκε ότι από το κείμενο του άρθρου 91(γ) του Κεφ. 154 προκύπτει ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού προς το σκοπό αποτροπής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Στην υπόθεση Χρίστου Βοσκού ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 510 ο παραπονούμενος έβοσκε τα ζώα του σε ακαλλιέργητη χαλίτικη γη. Ο κατηγορούμενος πλησίασε τον παραπονούμενο με το τρακτέρ του και του είπε «αυτά είναι δικά μου, εν να τα σπείρω εγώ, να μην μπαίνεις μέσα και εάν ξαναμπείς δαμέσα εν να σε σκοτώσω». Ο παραπονούμενος του είπε ότι είναι χαλίτικη γη και ότι θα κατάγγελλε όλους όσους καλλιεργούσαν χαλίτικη γη. Τότε ο κατηγορούμενος του είπε «σιώπα ρε σιηλλόπελλε να μεν κατέβω κάτω από το τράκτορ να σου κόψω τα πόθκια σου». Ο παραπονούμενος φοβήθηκε μάζεψε τα πρόβατα του και αφού τα οδήγησε στην μάντρα στη συνέχεια κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την καταδίκη γιατί πρόθεση του κατηγορούμενου με τα λόγια που είπε στον παραπονούμενο, που αναφέρονται πιο πάνω, ήταν να εμποδίσει τον παραπονούμενο να τελέσει πράξη την οποία είχε νομικό δικαίωμα να τελέσει, δηλαδή να βόσκει ελεύθερα τα πρόβατα του στη χαλίτικη περιοχή η οποία ήταν βοσκότοπος για όλους τους κτηνοτρόφους. Βλέπε επίσης την υπόθεση Νεόφυτος Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 139/209, ημερ. 21.10.

1. ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Το αδίκημα της κατηγορίας αυτή στηρίζεται στο άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154, στο οποίο προβλέπεται:
2. Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχο πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Χωρίς εύλογη αιτία (β) προκαλεί θόρυβο ή ταραχή (γ) Σε δημόσιο χώρο (δ) Με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία του περιοίκους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Η ερμηνεία του δημόσιου χώρου και της δημόσιας διάβασης καθαρίζονται στο Άρθρο 4 του ποινικού Κώδικα ως εξής: ¨Δημόσιος χώρος¨ ή ¨δημόσιο υποστατικό¨ περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.¨ ¨Δημόσια Διάβαση¨ περιλαμβάνει κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση, που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό.¨ Στην υπόθεση Νετζιηπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 1 και δη στη σελίδα 6 αναφέρονται τα πιο κάτω: «Το γραφείο παραπόνων της αστυνομίας αποτελεί δημόσιο χώρο με την έννοια που ενέχει στο Κεφ. 154 (Άρθρο 4) δεδομένου ότι επιτρέπεται η είσοδος του κοινού για την υποβολή παραπόνων. Η εισήγηση του εφεσείοντος περί του αντιθέτου, που είναι και ο μόνος λόγος αμφισβήτησης της καταδίκης στη δεύτερη κατηγορία, στερείται ερείσματος». Ίδια ήταν η αντίκρυση του θέματος και στην υπόθεση Ηροδότου ν. Αστυνομίας,

(2006)2 ΑΑΔ 373 όπου στη σελίδα 378 λέχθηκε ότι το γραφείο παραπόνων αστυνομικού σταθμού, όπου έχει ελεύθερη πρόσβαση το κοινό, αποτελεί δημόσιο χώρο, με την έννοια που αποδίδεται τον Ποινικό Νόμο Κεφ.

1. Τα διαδραματισθέντα γεγονότα εξελίχθησαν σε χώρο του ξενοδοχείου και δη στο εστιατόριο κατά την ώρα του προγεύματος περί ώρα 09:30 στις 13.05.
2. Σύμφωνα με την ερμηνεία του όρου «ξενοδοχείο» στο άρθρο 2 του νόμου Περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Ν 40/69 ως τροποποιήθηκε σημαίνει: «Ξενοδοχείον», «Ξενοδοχειακή μονάς» ή «ξενοδοχειακόν κατάστημα» σημαίνει κατάστημα εν τω οποίω παρέχεται καθ΄ επάγγελμα και έναντι αμοιβής εις τους εις αυτό προσερχομένους στέγη προσκαίρου διαμονής μετά ή άνευ τροφής, ενδεχομένως δε και ψυχαγωγίας. Στο άρθρο 3 του Ν 40/69 προνοούνται οι διακρίσεις των ξενοδοχείων, ενώ στο άρθρο 4 προβλέπονται οι τάξεις των ξενοδοχείων από 5 αστέρων έως 1 αστέρος. Ανάλογα με τις προϋποθέσεις που πληρεί κάποιο ξενοδοχείο γίνεται και η κατάταξη του σε τάξη από το αρμόδιο όργανο. Το ξενοδοχείο Christofinia ως ανάφερε ο Μ.Κ.2 και δεν αμφισβητήθηκε ανήκει στην τάξη των ξενοδοχείων των 3 αστέρων. Πληρεί δηλαδή τα προβλεπόμενα από το νόμο και τους κανονισμούς που θεσπίστηκαν επί τούτου, για την τάξη των ξενοδοχείων 3 αστέρων. Οι σχέσεις ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και πελατών προβλέπονται στο άρθρο 13 του Ν 40/69 με συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών. Μεταξύ αυτών είναι και οι παρεχόμενες υπηρεσίες και ανέσεις προς τους πελάτες. Τα πιο πάνω αναφέρθησαν για να καταδειχτεί ότι υπάρχει ιδιαίτερη σχέση και προβλεπόμενος βαθμός και επίπεδο υπηρεσιών ανέσεων και εξυπηρέτηση μεταξύ ξενοδόχου και πελατών για τα οποία υπάρχει δημόσιο συμφέρον σε τέτοιο βαθμό που ρυθμίζεται από σχετική νομοθεσία χωρίς να επιτρέπεται η παρέκκλιση αυτών με ιδιωτική πρωτοβουλία, έτσι που ο κάθε ξενοδόχος να αποφασίζει από μόνος του πως θα λειτουργήσει το ξενοδοχείο του. Επομένως ο όποιος χαρακτηρισμός δόθηκε από τον Μ.Κ.2 στους χώρους του ξενοδοχείου αποτελεί μία προσωπική θέση και όχι ένα νομικό δεδομένο. Εκ της φύσεως του ο χώρος υποδοχής ενός ξενοδοχείου αποτελεί δημόσιο χώρο, με την έννοια ότι αποτελεί το χώρο εκείνο όπου κάποιος μπορεί να αποταθεί είτε με σκοπό να ζητήσει την εκεί διαμονή του, είτε προς αναζήτηση κάποιας πληροφορίας ή προσώπου. Το εστιατόριο όμως του ξενοδοχείου αποτελεί χώρο εστίασης των πελατών όπου διαμένουν στο ξενοδοχείο και διαφέρει ακριβώς ως προς τούτο από τα κέντρα αναψυχής των οποίων η ρύθμιση και λειτουργία προνοείται από τον Περί Κέντρων Αναψυχής Ν. 29/85 ως τροποποιήθηκε ,και αποτελούν χώρο εστίασης του καθενός που επιθυμεί να εστιαστεί σε ένα από αυτά. Όπως στην περίπτωση της οικίας όπου διαμένει μια οικογένεια στην οποία το κάθε μέλος της οικογένειας έχει το υπνοδωμάτιο του και κοινή τραπεζαρία και οιοσδήποτε εκτός των μελών, μόνο με πρόσκληση και άδεια των κατόχων της οικίας μπορεί να εστιαστεί μαζί τους, έτσι και στην περίπτωση του εστιατορίου του ξενοδοχείου, εκτός των πελατών, μόνο με άδεια του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ή αντιπροσώπου του ή υπευθύνου προς τούτο θα μπορούσε κάποιος να εστιαστεί στο εστιατόριο. Τούτο όμως προσδίδει στο χώρο ιδιοτηκότητα και αυτόματα δεν τον καθιστά δημόσιο χώρο, άσχετα το πόσοι βρίσκονται σ΄ αυτόν ή πόσοι «λαθραία» ή παράνομα βρίσκονται σ΄ αυτό ή διέρχονται από αυτό το χώρο. Αν και βρίσκω ότι οι κατηγορούμενοι από τις ενέργειες τις οποίες περιέγραψε όπως ο ίδιος ο Μ.Κ.2 αντιλήφθηκε και καταγράφονται παραπάνω και κατωτέρω, και όχι βέβαια γι΄ αυτά που άκουσε από άλλους ότι έκαναν οι κατηγορούμενοι, και από την έντονη μυρωδιά αλκοόλ που εξέπεμπαν βρίσκω, σε σχέση με την κατηγορία 2, ότι οι κατηγορούμενοι ήταν σε κατάσταση μέθης και συμπεριφέρθηκαν οχλαγωγικά και χωρίς τάξη αφού δημιούργησαν φασαρία και αναστάτωση στους πελάτες σε βαθμό που οι πελάτες τους έσπρωχναν, αν και τους έσπρωχναν και αυτοί, μέχρι που τους έβγαλαν έξω από το ξενοδοχείο, εντούτοις κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι τα πιο πάνω έλαβαν χώρα σε δημόσιο χώρο. Ως εκ τούτου η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας 2 όπως καταγράφονται ανωτέρω. Όπως στην κατηγορία 2 έτσι και στην κατηγορία 4, αν και βρίσκω ότι δεν υπήρχε καμία εύλογη αιτία για πρόκληση θορύβου ή ταραχής που προκάλεσε ανησυχία στους πελάτες και διασάλευση της ειρήνης αφού άφησαν τα πρωινό τους και διαπληκτίστηκαν με τους κατηγορούμενους, δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο του δημόσιου χώρου, ότι δηλαδή τα πιο πάνω εξελίχθηκαν σε δημόσιο χώρο αφού ως ανάφερα ανωτέρω το εστιατόριο του ξενοδοχείου δεν εμπίπτει στην έννοια του δημόσιου χώρου. Ως εκ τούτου η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας
3. Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 1 δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Chistofinia είναι ο Μ.Κ.2, παραπονούμενος, και επομένως και του εστιατορίου αυτού. Άρα ήταν ξένη περιουσία για τους κατηγορούμενους. Η είσοδος τους δε στο εστιατόριο ήταν παράνομη αφού εισήλθαν σ΄ αυτό χωρίς πρόσκληση και χωρίς άδεια. Επίσης και αν ακόμη εθεωρείτο ότι εισήλθαν σ΄ αυτό νόμιμα, αφού στη συνέχεια τους ζητήθηκε από τον Μ.Κ.2, να φύγουν από το εστιατόριο, όπως εξηγήθηκε ανωτέρω, και αυτοί τον απείλησαν με την αναφερθείσα πιο πάνω φράση, και έξω τους έβγαλαν οι πελάτες σπρώχνοντας τους, αν και έσπρωχναν και αυτοί τους πελάτες και πάλι η είσοδος τους ήταν παράνομη, επειδή δεν βγήκαν έξω με την θέληση τους αλλά τους έβγαλαν έξω οι πελάτες σπρώχνοντας τους. Ως εκ των πιο πάνω έχει αποδειχθεί το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο, του αδικήματος επίσης έχει αποδειχθεί αφού το εστιατόριο του ξενοδοχείου ως μέρος του ξενοδοχείου είναι περιουσία στην κατοχή του Μ.Κ.2, παραπονούμενου, ως νόμιμου κατόχου αφού δεν έχει αμφισβητηθεί ότι είναι ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου. Τέλος το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο, ότι η είσοδος έγινε με σκοπό την όχληση του κατόχου του, μπορεί να λεχθεί ότι η πρόθεση και η γνώση είναι μία κατάσταση της σκέψης. Δεν μπορεί να υπάρχει κατευθείαν μαρτυρία εκτός μέσα από ομολογία και επομένως η απόδειξη του σκοπού γίνεται με περιστατική μαρτυρία σαν ένα θέμα που εξάγεται ως συμπέρασμα από όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, (βλ. Σάββα (ανωτέρω), Katelaris . The Police

(1980)2 CLR 230, R. v. Georgiades (No.2)

(1922)CLR 128, Pefcos ν. The Police

(1961)CLR 340 Eracleous ν. The Police. Αναμφίβολα δε όταν η παρουσία του σκοπού είναι ένα απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος δεν είναι αρκετό να εξαχθεί ως λογικό συμπέρασμα από τα γεγονότα, αλλά πρέπει αυτό να είναι το μόνο λογικό συμπέρασμα το οποίο μπορεί να εξαχθεί. Ωστόσο τεκμαίρεται ότι κάθε πρόσωπο έχει πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του. (Βλ. υπόθεση Ανθία ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ

1. Στην προκειμένη περίπτωση η παραλαβή προγεύματος εκ μέρους των κατηγορουμένων χωρίς την άδεια του Μ.Κ.2 ή άλλου υπευθύνου προς τούτο και στη συνέχεια η ανησυχία και η αναστάτωση που προκάλεσαν στους πελάτες του ξενοδοχείου που εβρίσκοντο στο εστιατόριο, στην παρουσία του Μ.Κ.2, σε σημείο που τους έσπρωχναν οι πελάτες να βγουν έξω, όταν τους ζητήθηκε από τον Μ.Κ.2 να φύγουν και αυτοί τον απείλησαν, αποτελούν όχληση του Μ.Κ.2 παραπονούμενου. Ως εκ τούτου έχει αποδειχθεί και το (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Σε σχέση με την κατηγορία 3, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απειλή των κατηγορουμένων ήταν η προξένηση βλάβης του προσώπου του παραπονούμενου Μ.Κ.2 αφού την ώρα που εκστόμισαν την φράση «Don' t touch me I Kill You" έβλεπαν τον παραπονούμενο, Μ.Κ.
2. Συνεπώς το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος όπως καθορίστηκαν ανωτέρω έχει αποδειχθεί. Εισηγήθηκε ο κος Μυλωνάς ότι δεν υπήρξε εκφοβισμός. Κάθε άλλο. Ο σκοπός για τον οποίο προέβησαν οι κατηγορούμενοι στην απειλή προξένησης βλάβης στον παραπονούμενο Μ.Κ.2 ήταν να τον εκφοβίσουν για να μην τους εκδιώξει από το εστιατόριο. Δεν υπήρξε επεξήγηση πώς τα λόγια των κατηγορουμένων ήταν κενά απειλής είτε λόγω εξωπραγματικού χαρακτήρα της απειλής ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε. Αλλά και αν επεξηγείτο, στην κατάσταση μέθης που εβρίσκοντο και το γεγονός ότι δεν φοβήθηκαν τα άτομα που εβρίσκοντο στο εστιατόριο, ως αποτρεπτικό παράγοντα, και προέβησαν στην απειλή, δεν βρίσκω ότι τα λόγια τους ήταν κενά απειλής ή εξωπραγματικά. Επομένως εξ αντικειμένου προκάλεσαν φόβο στον Μ.Κ.2, παραπονούμενο, ο οποίος αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία. Σίγουρα δε η απειλή αποσκοπούσε στο να εκφοβίσει τον παραπονούμενο Μ.Κ.2 να παραλείψει πράξη την οποία είχε νόμιμο δικαίωμα να διενεργήσει, δηλαδή να τους διώξει από το εστιατόριο του ξενοδοχείου Christofinia. Κατά συνέπεια έχει αποδειχθεί και το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Τέλος έχει αποδειχθεί και το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος αφού η απειλή για την παράλειψη διενέργειας της πράξης εκ μέρους το παραπονούμενου αφορούσε το παρόν. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και να εξηγήσω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 2 και 4 και πέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 1 και 3 εναντίον των κατηγορουμένων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται αθώοι στις κατηγορίες 2 και 4 και κρίνοντα ένοχοι στις κατηγορίες 1 και 3 που αντιμετωπίζουν, πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας. (Υπ. ..........) Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο