Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Χρίστου Λαμπριανού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5482/11, 20 Δεκεμβρίου, 2011

(5)κατηγορίες παροχής διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα κατά παράβαση των άρθρων 2, 5Γ και 5 Κ του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, ΚΕΦ. 59 ως τροποποιήθηκε και της Γνωστοποίησης 568/92 και πέντε

(5)κατηγορίες χρήσης ταχυπλόου σκάφους χωρίς άδεια κυκλοφορίας κατά παράβαση του άρθρου 2 του περί Ταχυπλόων Σκαφών Νόμου 56

(1)/92 ως τροποποιήθηκε, των Κανονισμών 2, 3, 9, 10

(1), 34 και 35 ΚΔΠ 121/99 και ΚΔΠ 37/

1. ήτοι τις κατηγορίες 1, 2, 5, 6, 9, 10, 13, 14, 17 και
2. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 κατηγορούνται ότι επέτρεψαν στον κατηγορούμενο 1 την παροχή διευκολύνσεων θαλασσίων αθλημάτων και χρήση ταχυπλόου σκάφους χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Ήτοι τις κατηγορίες 3, 4, 7, 8, 11, 12, 15, 16, 19 και
3. Κατατέθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και έχουν ως πιο κάτω: «Α. Την 4.08.2011 και κατά τις ώρες 14:30, 14:10, 11:00,. 16:00 και 11:40, ο 1ος κατηγορούμενος πλοηγούσε το σκάφος με την ονομασία Ocean Flyer και αριθμούς LL
4. Απέπλευσε από το Αλιευτικό καταφύγιο στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου. Β. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 επέτρεψαν στον 1ο κατηγορούμενο να πλοηγήσει το σκάφος με την ονομασία Ocean Flyer ως ανωτέρω. Γ. Για το εν λόγω σκάφος είχε εκδοθεί την 21 Απριλίου 2011 από το Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας, σχετικό Πιστοποιητικό Ασφαλείας Ακτοπλοϊκού Επιβατηγού σκάφους, δυνάμει των διατάξεων των περί ακτοπλοϊκών και άλλων Επιβατηγών Σκαφών Κανονισμών 2002, ΚΔΠ 342/
5. Δ. Το πιστοποιητικό ασφάλειας έφερε ειδικές προϋποθέσεις τις ακόλουθες:
6. Κυβερνήτης του Σκάφους είναι ο Χρίστος Λαμπριανού, κάτοχος του πιστοποιητικού ΣΚ0001610 που εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους VII του Νόμου 106

(1)/2000

1. Ο Αριθμός των επιβαινόντων στο Σκάφος να μην ξεπερνά τους 8 με ελάχιστο αριθμό πληρώματος 1 άτομο
2. Το πιστοποιητικό αυτό ισχύει μόνο για θαλάσσια περιήγηση και η εκτέλεση οποιουδήποτε θαλάσσιου αθλήματος με την βοήθεια του σκάφους απαγορεύεται. Ε. Την 27 Ιουλίου 2011 το Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας έχει αποσύρει το ανωτέρω πιστοποιητικό Ακτοπλοϊκού σκάφους. Στ. Κατά τον ουσιώδη χρόνο το ως άνω σκάφος διατηρούσε άδεια ελλιμενισμού στο Αλιευτικό καταφύγιο Αγίας Νάπας δυνάμει των διατάξεων της περί Αλιευτικών Καταφυγίων νομοθεσίας. Ζ. Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια παροχής διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα εντός των δημοτικών ορίων Αγίας Νάπας από την Αρμόδια Αρχή. Η. Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια κυκλοφορίας δυνάμει των περί Ταχυπλόων σκαφών Νομοθεσίας. Επίσης κατατέθηκαν τρία

(3)τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 1 πιστοποιητικό ασφαλείας ακτοπλοϊκού επιβατηγού σκάφους, ως Τεκμήριο 2 πιστοποιητικό εγγραφής μικρού σκάφους και ως Τεκμήριο 3 επιστολή ημ. 27.07.11. Περαιτέρω η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Τον αστυφύλακα 827 Στέλιο Ελευθερίου, Μ.κ.1, ο οποίος ανάφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον ναυτικό σταθμό Αγίας Νάπας και τον Γιάννη Παλατέ, Μ.Κ.2, επιθεώρηση πλοίων Α στο τμήμα της εμπορικής ναυτιλίας. Ο Μ.Κ.1 ανάφερε ότι στις 4.08.11 ενώ εβρίσκετο σε πεζή περιπολία εντός του αλιευτικού καταφυγίου της Αγίας Νάπας είδε τον κατηγορούμενο 1 να πλοηγεί το σκάφος LL6786 εντός του αλιευτικού καταφυγίου Αγίας Νάπας σε πέντε περιπτώσεις. Ήτοι η ώρα 14:30 και εντός του σκάφους να έχει πέντε

(5)άτομα, η ώρα 14:10 και να έχει εντός του σκάφους

(3)άτομα, η ώρα 11:00 και να έχει εντός του σκάφους τέσσερα

(4)άτομα, η ώρα 16:00 και να έχει πέντε

(5)άτομα εντός του σκάφους και η ώρα 11:40 και να έχει δύο άτομα

(2)εντός του σκάφους. Ακολούθως σε όλες τις περιπτώσεις να εξέρχεται από το αλιευτικό καταφύγιο και όταν έφθανε σε απόσταση περίπου πενήντα

(50)με εκτατό

(100)μέτρα από την είσοδο του αλιευτικού καταφυγίου, πρόσεδενε άλλοτε ένα

(1)και άλλοτε δύο

(2)άτομα σε αλεξίπτωτο και τα ρυμουλκούσε με κατεύθυνση στα ανοικτά της θάλασσας περίπου ένα

(1)έως δύο

(2)ναυτικά μίλια από την ακτή. Σε κάθε περίπτωση επέστηνε την προσοχή του κατηγορούμενου 1 στο Νόμο. Η απάντηση του ήταν πανομοιότυπη και στις πέντε

(5)περιπτώσεις, «δεν έχω να πω τίποτε». Εξ' όσων γνωρίζει το σκάφος δεν είχε άδεια κυκλοφορίας και κατά την άποψη του το πιο πάνω αναφερθέν μέρος είναι περιοχή της Αγίας Νάπας. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι την επίστηση στο νόμο του κατηγορούμενου 1 την έκανε για τα αδικήματα της πλοήγησης ταχυπλόου σκάφος χωρίς άδεια κυκλοφορίας και της παροχής διευκολύνσεων χωρίς άδεια. Η γνώση του ότι δεν είχε άδεια κυκλοφορίας ταχυπλόου σκάφους προήρχετο από επιστολή της εμπορικής ναυτιλίας στην οποία αναφέρετο ότι είχε αφαιρεθεί η άδεια ακτοπλοϊκού επιβατηγού σκάφους. Οιονδήποτε σκάφος το οποίο έχει μήκος κάτω των 15 μέτρων και αναπτύσσει ταχύτητα άνω των 15 κόμβων θεωρείται ταχύπλοο σκάφος. Η άποψη του ότι το συγκεκριμένο σκάφος είναι ταχύπλοο σκάφος προέρχεται από το μήκος του σκάφους αλλά ουδέποτε επιβιβάστηκε σ αυτό, ούτε το οδήγησε ούτε έθεσε υπό δοκιμή τη μηχανή του. Στο σημείο αυτό ανάφερε ότι τελείωσε ναυτομηχανική στο ΑΤΙ και στη λιμενική εκτελεί εξειδικευμένα καθήκοντα μηχανικού. Συμφώνησε ότι ο έλεγχος ταχύτητας σκάφους μπορεί να βεβαιωθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όταν οδηγηθεί και τύχει χειρισμού εντός του νερού. Απέκλεισε την υποβολή ότι το σκάφος εβρίσκετο πέραν του ενός

(1)ναυτικού μιλίου ανοικτά της θάλασσας όταν προσέδενε τα άτομα επί του αλεξίπτωτου και τα ρυμουλκούσε και επανέλαβε ότι εβρίσκετο περί τα 50 - 100 μέτρα όταν προσέδενε άτομο ή άτομα στο αλεξίπτωτο και τα ρυμουλκούσε με το αναφερθέν σκάφος. Ο Μ.Κ.2 ανάφερε ότι είναι επιθεωρητής πλοίων Α στο τμήμα εμπορικής ναυτιλίας στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μικρά σκάφη. Δεν επιθεώρησε ο ίδιος το αναφερθέν σκάφος αλλά είναι υπεύθυνος του κλάδου επιθεωρήσεων σκαφών. Το εν λόγω σκάφος είναι εγγεγραμμένο στο νηολόγιο μικρών σκαφών του τμήματος εμπορικής ναυτιλίας. Κατά την άποψη του το επίδικο σκάφος είναι ταχύπλοο σκάφος αφού έχει μήκος κάτω των 15 μέτρων και αναπτύσσει ταχύτητα σύμφωνα με την εμπειρία του μεταξύ 23.5 και 26.5 μιλίων. Αναφέροντας τον τρόπο υπολογισμού της ταχύτητας είπε ότι τούτος προέρχεται αφού ληφθεί υπόψη η ιπποδύναμη του σκάφους, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι 225 ίπποι, το εκτόπισμα του σκάφους στο νερό το οποίο ισοδυναμεί με το βάρος του, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι 3.5 έως 4 τόνους, το μήκος του σκάφους στην ίσαλο γραμμή, που στη περίπτωση αυτή είναι 7 μέτρα και το σχήμα της γάστρας του σκάφους. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι δεν υπάρχει μαθηματικός τύπος που με βάση τους πιο πάνω αριθμούς να εξάγεται η ταχύτητα αλλά ο υπολογισμός γίνεται εμπειρικά. Σε υποβολή ότι η πιο πάνω άποψη του ότι το συγκεκριμένος σκάφος είναι ταχύπλοο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα είπε ότι αν θέλετε να βρεθεί η ταχύτητα που αναπτύσσει το εν λόγω σκάφος τότε αυτό θα πρέπει να οδηγηθεί στη θάλασσα στην παρουσία του κατασκευαστή της μηχανής και αφού αναπτύξει ταχύτητα (ολική ως αντιλαμβάνομαι ως Δικαστήριο) ένας αστυνομικός με πιστοποιημένο ταχύμετρο να ελέγξει την ταχύτητα που ανέπτυξε. Αφού το δικαστήριο εξέτασε αυτεπάγγελτα το θέμα του εκ πρώτης όψεως υπόθεση οι κατηγορούμενοι και κλήθηκαν σε απολογία, μετά που τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσαν μάρτυρα υπεράσπισης. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε στο δικαστήριο ότι με βάση την μαρτυρία αποδείχθηκαν οι κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ζήτησε όπως κριθούν ένοχοι. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του κ. Ιωαννίδη, ο οποίος ανάφερε ότι σύμφωνα με τον περί Ταχυπλόων Σκαφών νόμο έπρεπε για να εγγράφει στα ταχύπλοα σκάφη πρώτα να εξεταστεί το σκάφος και μετά να ενταχθεί στα ταχύπλοα σκάφη, αν κριθεί τέτοιο. Δεύτερο δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το συγκεκριμένο σκάφος αναπτύσσει ταχύτητα 15 και πέραν κόμβων, γεγονός που αποδεικνύεται από την τελευταία απάντηση του Μ.Κ.2 που ανάφερε συγκεκριμένα τον τρόπο και την δοκιμή που πρέπει να υποβληθεί το σκάφος για να ανευρεθεί η ταχύτητα που αναπτύσσει. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Ο Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής και ευθύς. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα που ο ίδιος αντιλήφθηκε και είδε στις 4.08.11. Η άποψη ή γνώμη που εξέφρασε ότι το αναφερθέν σκάφος εμπίπτει στην κατηγορία ταχυπλόων σκαφών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, όχι μόνο γιατί δεν είναι εμπειρογνώμονας, που και πάλι θα έπρεπε να δικαιολογήσει και να εξηγήσει την άποψη του έτσι ώστε το Δικαστήριο αφού έχει όλα τα εφόδια να αποφασίσει περί τούτου, αλλά και γιατί δεν εδράζεται σε κανένα αποδεκτό γεγονός. Απεναντίας με την απάντηση του ότι η ταχύτητα του σκάφους ανευρίσκεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με την οδήγηση και το χειρισμό του στο νερό αποκλείει αυτόματα και την άποψη που εξέφρασε, η οποία δεν στηρίζεται και δεν δικαιολογείται με οιονδήποτε τρόπο. Η αποδοχή μέρους μαρτυρίας μάρτυρα και απόρριψη άλλου μέρους δεν αποτελεί μεμπτή προσέγγιση καθ΄ ότι η μαρτυρία κρίνεται στο σύνολο της (Βλ. Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας

(1985)2 CLR 86, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109 και Siade ν. Zeini

(2005)1 ΑΑΔ 1485). Αποδέχομαι την μαρτυρία του με την πιο πάνω εξαίρεση. Ο Μ.Κ.2 μου έκανε και αυτός καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής και ευθύς. Όμως, όπως και με τον Μ.Κ.1 έτσι και με αυτόν, η γνώμη του για την ταχύτητα που αναπτύσσει το συγκεκριμένο σκάφος, δεν στηρίζεται σε κανένα αδιαμφισβήτητο στοιχείο ή μαθηματικό τύπο ή άλλο ισάξιο ή ισοδύναμο τρόπο ανεύρεσης της ταχύτητας. Η αναφορά του στην ιπποδύναμη της μηχανής, το βάρος, το μήκος στον ίσαλο και τη γάστρα του σκάφους, για εξαγωγή συμπεράσματος συγκεκριμένης ταχύτητας, αφού δεν εξηγείται και δεν στοιχειοθετείται με αποδεκτό τρόπο η μεταξύ τους σχέση που οδηγεί σε συμπέρασμα ανεύρεσης ταχύτητας, αλλά απλώς γίνεται επίκληση τους ως στοιχείων εμπειρίας, και δεν εξηγείται ο τρόπος κατάληξης εμπειρικά στο αποτέλεσμα της γνώμης του, σε σχέση μ΄ αυτά τα στοιχεία, αυτή η γνώμη του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Η αναφορά του δε στην τελευταία του απάντηση κατά την αντεξέταση που συγκεκριμενοποιεί τον τρόπο, όπως καταγράφηκε ανωτέρω, με τον οποίο μπορεί να ανευρεθεί η ταχύτητα που αναπτύσσει το σκάφος, καταρρίπτει ή αποκλείει την αποδοχή της γνώμης που εξέφρασε για υπολογισμό της ταχύτητας του σκάφους. Η υπόλοιπη μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ως αναφέρεται και ανωτέρω δεν αποτελεί μεμπτή προσέγγιση η αποδοχή μέρους μαρτυρίας μάρτυρα και η απόρριψη άλλου μέρους από το Δικαστήριο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: Ο Μ.Κ.1 ενώ εβρίσκετο σε πεζή περιπολία εντός του αλιευτικού καταφυγίου Αγίας Νάπας που υπηρετούσε στο ναυτικό σταθμό Αγίας Νάπας σε πέντε

(5)περιπτώσεις την 4.08.2011, ήτοι κατά τις ώρες 11:00, 11:40, 14:10,14:30 και 16:00, είδε τον 1ο κατηγορούμενο να πλοηγεί το σκάφος με την ονομασία Ocean Flyer και αριθμούς LL6786 και να αποπλέει από το Αλιευτικό καταφύγιο στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου και να έχει εντός του σκάφους 4, 2, 3, 5 και 5 επιβάτες αντίστοιχα στις πιο πάνω ώρες. Ακολούθως σε όλες τις περιπτώσεις να εξέρχεται από το αλιευτικό καταφύγιο και όταν έφτανε σε απόσταση περίπου 50 - 100 μέτρα από την είσοδο του αλιευτικού καταφυγίου, προσέδενε άλλοτε 1 και άλλοτε 2 άτομα σε αλεξίπτωτο και τα ρυμουλκούσε με κατεύθυνση τα ανοικτά της θάλασσας, περίπου 1 με 2 ναυτικά μίλια. Σε κάθε περίπτωση του επέστηνε την προσοχή του στο νόμο για τα αδικήματα που διέπραττε. Το ως άνω σκάφος είναι ιδιοκτησία της κατηγορουμένης εταιρείας

1. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 επέτρεψαν στον 1ο κατηγορούμενο να πλοηγήσει το σκάφος με την ονομασία Ocean Flyer ως ανωτέρω. Για το εν λόγω σκάφος είχε εκδοθεί την 21 Απριλίου 2011 από το Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας, σχετικό Πιστοποιητικό Ασφαλείας Ακτοπλοϊκού Επιβατηγού σκάφους, (Τεκμήριο 1) δυνάμει των διατάξεων των περί Ακτοπλοϊκών και άλλων Επιβατηγών Σκαφών Κανονισμών 2002, ΚΔΠ 342/
2. Το πιστοποιητικό ασφάλειας έφερε ειδικές προϋποθέσεις τις ακόλουθες: «
3. Κυβερνήτης του Σκάφους είναι ο Χρίστος Λαμπριανού, κατηγορούμενος 1 κάτοχος του πιστοποιητικού ΣΚ0001610 που εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους VII του Νόμου 106

(1)/2000

1. Ο Αριθμός των επιβαινόντων στο Σκάφος να μην ξεπερνά τους 8 με ελάχιστο αριθμό πληρώματος 1 άτομο
2. Το πιστοποιητικό αυτό ισχύει μόνο για θαλάσσια περιήγηση και η εκτέλεση οποιουδήποτε θαλάσσιου αθλήματος με την βοήθεια του σκάφους απαγορεύεται. Την 27 Ιουλίου 2011 το Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας απόσυρε το ανωτέρω πιστοποιητικό Ακτοπλοϊκού σκάφους, Τεκμήριο
3. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, το ως άνω σκάφος διατηρούσε άδεια ελλιμενισμού στο Αλιευτικό καταφύγιο Αγίας Νάπας δυνάμει των διατάξεων του περί Αλιευτικών Καταφυγίων νόμου. Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια παροχής διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα εντός των δημοτικών ορίων Αγίας Νάπας από την Αρμόδια Αρχή. Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια κυκλοφορίας δυνάμει των περί Ταχυπλόων σκαφών Νομοθεσίας. Οι κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15,17 και 19 στηρίζονται στον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο, ΚΕΦ. 59 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τα σχετικά άρθρα έχουν ως πιο κάτω: Άρθρο
4. Ερμηνεία «Έπαρχος» σημαίνει τον έπαρχο της επαρχίας στην οποία βρίσκεται το αναφερόμενο σε κάθε περίπτωση τμήμα της παραλίας. «οικεία αρχή» σημαίνει την αρχή τοπικής διοικήσεως τα όρια της περιοχής της οποία βρίσκεται το αναφερόμενο σε κάθε περίπτωση τμήμα της παραλίας. «παραλία» περιλαμβάνει εδάφη εντός απόστασης όχι μεγαλύτερης των εκτατό υαρδών από τη γραμμή της ανώτατης στάθμης παλίρροιας, ως ο Υπουργός ήθελε καθορίσει με γνωστοποίηση που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. «παροχή διευκολύνσεων» σημαίνει την τοποθέτηση στην παραλία, για ενοικίαση ή άλλου είδους εκμετάλλευση, ακάτων, ειδών θαλάσσιων αθλημάτων και άλλων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένης της χρησιμοποίησης ή τοποθέτησης στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων ή εγκαταστάσεων για σκοπούς διεξαγωγής οποιωνδήποτε θαλάσσιων αθλημάτων ή ψυχαγωγίας. «παροχή υπηρεσιών» σημαίνει την τοποθέτηση σε καθορισμένο σημείο της παραλίας κρεβατιών θάλασσας και ομπρέλων για ενοικίαση ή παραχώρηση σε λουόμενους. Άρθρο 5(Γ) -

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται να προβαίνει σε παροχή υπηρεσιών ή διευκολύνσεων στην παραλία χωρίς την προηγούμενης άδεια της οικείας αρχής και κατά παράβαση των όρων που διαλαμβάνει η άδεια αυτή· Νοείται ότι η οικεία αρχή δύναται να προβαίνει στην απομάκρυνση των αντικειμένων, που τοποθετούνται παράνομα στην παραλία για σκοπούς παροχής υπηρεσιών ή διευκολύνσεων, τα οποία θα επιστρέφονται στον κάτοχο τους, αφού ο ίδιος καταβάλει στην οικεία αρχή όλα τα έξοδα απομάκρυνσης και φύλαξής τους― Νοείται περαιτέρω ότι η οικεία αρχή μεριμνά για την ασφαλή φύλαξη τους και σε περίπτωση που μετά από 48ωρή προθεσμία που παρέχεται στον κάτοχο με γραπτή προειδοποίηση, ο κάτοχος δεν ενδιαφερθεί για την ανάκτησή τους, τα αντικείμενα εκποιούνται και το ποσό την εκποίησης κατατίθεται στο ταμείο της οικείας αρχής.

(2)Αρχή τοπικής διοικήσεως μπορεί να παρέχει η ίδια υπηρεσίες στην κρατική παραλία που βρίσκεται μέσα στα όρια της.

(3)Άδειες παροχή ς διευκολύνσεων παραχωρούνται από τις οικείες αρχές, μόνο σε σημεία της παραλίας που καθορίζονται από το εγκεκριμένο σχέδιο χρήσης της παραλίας. Η παροχή διευκολύνσεων στα αλιευτικά καταφύγια, λιμάνια, μαρίνες, σκάφη αναψυχής και κρουαζιερόπλοια απαγορεύεται.

(4)Η οικεία αρχή, οσάκις εξετάζει αίτηση που υποβάλλεται δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται να εκδώσει άδεια παροχής υπηρεσιών, σε τμήματα της παραλίας, τα οποία εμπίπτουν σε κρατική παραλιακή γη που έχει εκμισθωθεί από το κράτος. Άρθρο 5(Κ) -

(1)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθείς τις διατάξεις των άρθρων 5, 5Β, 5Γ, 5Δ και 5Ζ ή τους όρους άδειας που εκδόθηκε με βάση τους εκάστοτε ισχύοντες Κανονισμούς, που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 7Α ή με οποιοδήποτε τρόπο παρεμποδίζει την ελεύθερη διακίνηση στην παραλία ή την πρόσβαση προς αυτή, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Επιπρόσθετα, το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση μπορεί να διατάξει τη μετακίνηση, με δαπάνες του προσώπου αυτού, οποιουδήποτε κατασκευάσματος ή αντικειμένου που βρίσκεται παράνομα σε οποιοδήποτε μέρος της παραλίας.

(2)Χωρίς να επηρεάζονται οι διατάξεις του εδαφίου

(1),η οικεία αρχή μπορεί, σε περίπτωση: (α) Παράβασης των άρθρων 5Β, 5Γ, 5Ζ, (β) παράβασης των όρων αδείας που χορηγήθηκε με βάση τα άρθρα 5Β, 5Γ, 5Ζ, (γ) διαπίστωσης ότι σχετική άδεια χορηγήθηκε έπειτα από δόλο, ψευδή δήλωση ή απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος εν γνώσει του αδειούχου, (δ) καταδίκης του αδειούχου για αδίκημα δυνάμει του παρόντος Νόμου ή των Κανονισμών που εκδόθηκαν δυνάμει αυτού ή για οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, το οποίο κατά την άποψη της οικείας αρχής: (

1. i)μαρτυρεί ανικανότητα ή ακαταλληλότητα στην προσήκουσα εκτέλεση των επαγγελματικών του καθηκόντων, ή (
2. ii)συγκαταλέγεται μεταξύ των αδικημάτων εκείνων για τα οποία ανυπαρξία καταδίκης αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση από τον αρχηγό αστυνομίας του πιστοποιητικού καλού χαρακτήρα που προβλέπεται στον Κανονισμό 4 του περί Προστασίας της Παραλίας (Άδειες και Δικαιώματα) Κανονισμών, να αποκρίνει αμέσως από την παραλία οποιοδήποτε αντικείμενο που τοποθετήθηκε σ΄ αυτή χωρίς Άδεια και να ανακαλεί ή να αναστέλλει τυχόν εκδοθείσα άδεια: Νοείται ότι καμία άδεια δεν ανακαλείται ή αναστέλλεται δυνάμει του παρόντος εδαφίου, εκτός αν δοθεί στον αδειούχο προειδοποίηση μιας εβδομάδας για τη σκοπούμενη ανάκληση ή αναστολή, στην οποία να αναφέρονται λεπτομερώς οι λόγοι της ανάκλησης ή αναστολής και παρασχεθεί σ αυτόν η δυνατότητα να υποβάλει γραπτώς μέσα σε μία εβδομάδα λόγους αντικρούοντες την ενέργεια αυτή. Νοείται περαιτέρω ότι η οικεία αρχή μπορεί να απαιτήσει από τον παραβάτη α της καταβληθούν α έξοδα που υπέστη για τη μετακίνηση από την παραλία των παράνομων αντικειμένων.

(3)αν κατά την εφαρμογή των διατάξεων των εδαφίων

(1)και

(2)προκύψει ζημιά σε βάρος του παραβάτη, η οικεία αρχή δεν φέρει ευθύνη και δεν υποχρεούται σε καταβολή αποζημιώσεων. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που δημιουργεί το άρθρο 5Κ σε συνδυασμό με το άρθρο 5 Γ και 2 του ΚΕΦ. 59 είναι τα ακόλουθα: (Α) Παροχή διευκολύνσεων, δηλαδή (α) της τοποθέτησης στην παραλία οποιουδήποτε αντικειμένου που αναφέρεται ανωτέρω με σκοπό την ενοικιάσει ή άλλου είδους εκμετάλλευσης είτε (β) χρησιμοποίηση ή τοποθέτηση στη θάλασσα ακάτων και άλλων αντικειμένων ή εγκαταστάσεων για σκοπούς διεξαγωγής θαλασσίων αθλημάτων ή ψυχαγωγίας με σκοπό την ενοικίαση ή άλλου είδους εκμετάλλευση, δηλαδή υπό μορφή άσκησης εργασίας ή επιτηδεύματος (Β) Εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίας Νάπας (Γ) Χωρίς την προηγούμενη άδεια της οικείας αρχής, δηλαδή του δήμου Αγίας Νάπας. Αυτά σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 στις κατηγορίες που αναφέρθησαν ανωτέρω. Για τους κατηγορούμενους 2 και 3 χρειάζεται το επιπρόσθετο συστατικό στοιχείο της επίτρεψης στον κατηγορούμενο 1 να ενεργήσει ως πιο πάνω αναφέρεται στα παραδεκτά γεγονότα. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα οι κατηγορούμενοι 2 και 3 επέτρεψαν στον κατηγορούμενο 1 να ενεργήσει ως καταγράφεται σ' αυτά, δηλαδή να πλοηγήσει το αναφερθέν σκάφος και να σύρει αλεξίπτωτο με επιβάτες. Επομένως αυτό το συστατικό στοιχείο, δηλαδή της επίτρεψης έχει αποδειχθεί εναντίον των κατηγορουμένων 2 και 3. Παραμένει η εξέταση των συστατικών στοιχείων (Α), (Β) και (Γ) πιο πάνω που αφορά και τους τρεις κατηγορούμενους. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα οι κατηγορούμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει άδεια παροχής διευκολύνσεων για θαλάσσια αθλήματα εντός των δημοτικών ορίων Αγίας Νάπας από την αρμόδια αρχή, δηλαδή το Δήμο Αγίας Νάπας. Να σημειωθεί εδώ ότι με την καταγραφή της λέξης επιβάτες στα παραδεκτά γεγονότα έχει αποδειχθεί ότι τούτο ήταν υπό μορφή άσκησης εργασίας ή επιτηδεύματος αφού η ερμηνεία του όρου επιβάτης στο άρθρο σημαίνει κάθε πρόσωπο που μεταφέρεται με σκάφος, και είναι σκάφος το εν λόγω πλεούμενο αφού έτσι περιγράφεται στα παραδεκτά γεγονότα, εκτός του κυβερνήτη και του πληρώματος, έναντι αμοιβής.. Με βάση την μαρτυρία του Μ.Κ.1 δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σκάφος πλοηγήθηκε και χρησιμοποιήθηκε στη θαλάσσια περιοχή της Αγίας Νάπας υπό την έννοια που ορίζεται στο νόμο. Άρα τα συστατικά στοιχεία (Β) και (Γ) του αδικήματος έχουν αποδειχθεί. Η πιο πάνω άδεια που χρειάζεται και δεν εξασφαλίσθη από τους κατηγορούμενους από την αρμόδια αρχή αφορά την παροχή διευκολύνσεων θαλασσίων αθλημάτων. Τοιουτοτρόπως πρέπει να αποδειχθεί ότι το παραδεκτό γεγονός ότι έσυρε αλεξίπτωτο με το οποίο ρυμουλκούσε επιβάτες εμπίπτει στην έννοια του θαλάσσιου αθλήματος. Στο Νόμο επί του οποίου στηρίζονται οι αναφερθείσες κατηγορίες δεν υπάρχει καμιά ερμηνεία του όρου «θαλάσσια αθλήματα». Ούτε σε άλλο νόμο δίδεται η ερμηνεία του όρου αυτού. Οι καθιερωμένες μέθοδοι ερμηνείας είναι η γραμματική ερμηνεία , η λογική ερμηνεία, η συστηματική ερμηνεία, η ιστορική ερμηνεία και η τελεολογική ερμηνεία. Με την γραμματική ερμηνεία σκοπείται η ανακάλυψη του περιεχομένου του νόμου δια μέσω του εντοπισμού της γραμματικής διατύπωσης του συγκεκριμένου νόμου ή διάταξης. Με τη λογική ερμηνεία εντοπίζεται το περιεχόμενο του νόμου ή της διάταξης χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που του προσφέρει η λογική. Με τη συστηματική ερμηνεία ανακαλύπτεται το νόημα ενός νόμου ή μιας διάταξης δια μέσου της ένταξης του μέσα στο όλο σύστημα του νόμου και στον προσδιορισμό της θέσης του εντός αυτού. Η ιστορική ερμηνεία συνίσταται στην ανακάλυψη του νοήματος του νόμου βάσει των ιστορικών συνθηκών κάτω από τις οποίες θεσπίσθηκε ή της διάταξης δια μέσω της ανακάλυψης του «σκοπού» στον οποίο στοχεύει ο νομοθέτης μέσω της θέσπισης του. Η τελεολογική ερμηνεία συνίσταται στην αναζήτηση και προσδιορισμό του αντικειμενικού σκοπού του νόμου, Ratio Legis. Οι πιο πάνω μέθοδοι ερμηνείας δεν σημαίνει ότι αντίκεινται η μία στην άλλη αλλά μπορεί να αλληλοσυμπληρώνονται. Έτσι είναι ορθό όταν ο Δικαστής προβαίνει στην ερμηνεία ενός νόμου ή διάταξης να χρησιμοποιεί όλες τις μεθόδους ερμηνείας, εάν είναι δυνατό από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του, προκειμένου να ερμηνεύσει ένα νόμο ή μια διάταξη, ξεκινώντας από τη γραμματική διατύπωση του νόμου, στη συνέχεια να τον υποβάλει σε λογική επεξεργασία, μετά να τον εντάξει στο σύστημα του Δικαίου και να μην ξεχνά τέλος να ψάχνει το σκοπό του. Στην προσπάθεια αυτή μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα ερμηνευτικά επιχειρήματα ιδιαίτερα στα πλαίσια της λογικής και συστηματικής ερμηνείας, όπως αυτά που συχνά γίνεται η επίκληση τους όπως είναι η εις άτοπο απαγωγή εξ΄ αντιδιαστολής, εκ του μείζονος εις το ελάττον ή το αντίθετο του ή αυτό που λέγεται, ότι δεν απαγορεύεται από το νόμο τότε επιτρέπεται. Καθώς επίσης αξιώματα κα ερμηνευτικές αρχές. Στην υπόθεση Κ.Ο.Τ ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ 86 λέχθηκε ότι: «Η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων (teleological, purposive interpretation) επιτρέπει οποτεδήποτε το κείμενο της νομοθεσίας παρέχει την ευχέρεια, την απόδοση της ερμηνείας εκείνης που αποτελεσματικότερα προωθεί την ευόδωση των κατά άλλα έκδηλων σκοπών του νομοθέτη. Δεν δικαιολογεί όμως η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας, ούτε καθιστά εφικτή, ούτε επιτρέπει την απόκλιση από τις ρητές διατάξεις της νομοθεσίας ή τη μεταβολή του κειμένου της. Όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς το κείμενο της αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη». Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαλαζάρου κ.α.

(1995)2 Α.Α.Δ. 128 λέχθηκε ότι η ποινική ευθύνη πρέπει να καθορίζεται ρητά και απερίφραστα από το λεκτικό της διάταξης και όχι να αφήνεται να συνάγεται από τα συμφραζόμενα καθώς και ότι οι ποινικοί νόμοι ερμηνεύονται αυστηρά και αν υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια ή αμφιβολία αποφασίζεται υπέρ του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348 λέχθηκε ότι η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν ενώ η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος έχει πλέον εδραιωθεί. Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση γίνεται αναφορά από το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 59: «Σκοπός της ερμηνείας του νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη. Όπου το λεκτικό της διάταξης είναι σαφές, το Δικαστήριο την ερμηνεύει με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια των λέξεων. Οι λέξεις σ΄ ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθη τους σημασία, αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας δε υπόψη το αντικείμενο και το σκοπό του νόμου». Όσον αφορά την ερμηνεία μιας ποινικής διάταξης στην Migotto Silvano κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ 25 λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Το πώς προσεγγίζεται ερμηνευτικά μια ποινική διάταξη εξετάστηκε από το Εφετείο με αναφορά σε Αγγλική νομολογία στην υπόθεση Hailis v. The Police

(1982)2 C.L.R. 99, και πρόσφατα στην υπόθεση Sea Island & Tours Ltd, και ΄Αλλος ν. Κ.Ο.Τ.

(1993)2 ΑΑΔ 442, 451 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Οι ποινικοί νόμοι, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη δικαιοδοσία και τη δικονομία, ερμηνεύονται αυστηρά. Εάν υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια ή αμφιβολία αποφασίζετε υπέρ του κατηγορούμενου. Αυτό γίνεται έστω και αν οδηγεί στην απαλλαγή του κατηγορουμένου για τεχνικούς λόγους - (Βλ. Maxwell, (ανωτέρω), σελ. 238, 20 και 245). Στην υπόθεση HERMES INSURANCE LTD κ.α. ν. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 406, αναφέρονται τα πιο κάτω που συμπεριλαμβάνονται στην πρωτόδικη απόφαση και βρήκε απόλυτα σύμφωνο το Ανώτατο Δικαστήριο: «Και βέβαια εδώ δεν δικάζεται ούτε η Ελληνική γλώσσα ούτε και αν ο Νομοθέτης χρησιμοποίησε ορθά τους κανόνες ορθού σχηματισμού κατά τη σύνταξη του άρθρου 5. Έτσι, και αν ακόμα η έκφραση που χρησιμοποιεί ο Νομοθέτης δεν είναι ορθή ή και δόκιμη, η ερμηνεία του Νόμου είναι θέμα που ανάγεται στο Δικαστήριο. Υπό αυτή την έννοια και αν θα πρέπει να ερμηνευτεί ο Νόμος είναι καλά γνωστή η αρχή που εφαρμόζεται στους κανόνες ερμηνείας ότι θα πρέπει να αναζητηθεί στον ίδιο το Νόμο η πρόθεση του Νομοθέτη. (Melios v. Nicolaou

(1963)2 C.L.R. 414). Εξηγείται ακόμα στον Cross Statutory Intepretation 2η έκδοση, σελ. 148, ότι: «The judge must have in view not merely the specific purpose of the statute, but also the general purposes of the Law into which the purpose and provisions of the statute are presumed to have been intended to fit coherently." Ως εξηγείται από την νομολογία, η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν και η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος έχει εδραιωθεί. Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ένας νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τους σκοπούς της ορθής ερμηνείας του. (Αναφορικά με την αίτηση του Παναγή Καυκαρή (Αρ. 1)

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 315). Είναι επίσης γνωστή η αρχή ότι το κείμενο θα πρέπει να ερμηνεύεται με τρόπο που να αποφεύγεται η εξαγωγή οποιουδήποτε παράλογου αποτελέσματος. Και τούτο στα πλαίσια της διάσωσης του κειμένου.(Odgers' Construction of Deeds and Statutes, 5η έκδ. σελ. 263).» Και πιο κάτω: «Και δεν νομίζω ότι ο Νομοθέτης ήθελε τίποτε άλλο παρά να απαγορεύσει τη χρήση της λέξης τράπεζα σε οποιαδήποτε μορφή της, μέσα βέβαια στην αποδιδόμενη στο άρθρο 2 έννοια του όρου και σε συσχετισμό με τα ευρύτερα θέματα των τραπεζικών εργασιών και θεμάτων που ρυθμίζει ο Νόμος ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... Όσο και αν είναι αδόκιμη ως έκφραση, δεν διαγράφεται ούτε η ουσία, ούτε και το νόημα που ο Νομοθέτης ήθελε να προσδώσει στο Νομοθέτημα με το άρθρο 5 στα πλαίσια των σκοπών και των ρυθμίσεων του Νόμου ως συνόλου. Και δεν υπάρχει βέβαια αμφιβολία ότι η λέξη «τραπεζασφάλιση» εμπίπτει μέσα στη γενική απαγόρευση του άρθρου 5 του Νόμου.» Με την έφεσή τους οι κατηγορούμενοι προσβάλλουν την καταδικαστική απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, προβάλλοντας ουσιαστικά τα ίδια επιχειρήματα αναφορικά με την ερμηνεία του άρθρου 5 σε συνάρτηση με το κατηγορητήριο. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η πρωτόδικη απόφαση μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Είναι προφανές ότι η πρόνοια του άρθρου 5 απαγορεύει τη χρήση της λέξης «τράπεζα» σε οποιαδήποτε μορφή της, είτε σε «γραμματική παραλλαγή» είτε ως μέρος άλλης σύνθετης λέξης. Σκοπός του Νομοθέτη, όπως επισημαίνει και το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι η προστασία του κοινού όσο και η ίδια η φύση της τραπεζικής εργασίας, και είναι γι΄αυτό το λόγο που πρέπει να έχει η χρήση της λέξης την έγκριση της Κεντρικής Τράπεζας. Συμφωνούμε πως όσο αδόκιμη και αν είναι η έκφραση «γραμματική παραλλαγή», η ουσία είναι πως ο όρος «τραπεζασφάλιση» περιέχει τη λέξη «τράπεζα», της οποίας τη χρήση απαγορεύει το άρθρο 5 χωρίς την έγκριση της Κεντρικής Τράπεζας. Στην υπόθεση Κιτρομιλίδης ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 162 αναφέρθηκε ότι η απλή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν και η ερμηνεία της με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος έχει εδραιωθεί. Στο λεξικό της Νέας ελληνικής Γλώσσας Γ΄ έκδοση του Γ. Μπαμπινιώτης, «θαλάσσιος» σημαίνει

(1)αυτός που βρίσκεται στη θάλασσα,

(2)αυτός που συντελείται στη θάλασσα «άθλημα» σημαίνει κάθε αγώνισμα που διεξάγεται βάσει ορισμένων κανόνων και απαιτεί την καταβολή σωματικών κυρίως δυνάμεων και την αξιοποίηση δεξιοτήτων για την επίτευξη όσο το δυνατό καλύτερων επιδόσεων ή απλώς για εκγύμναση του σώματος και αναψυχή: Υπάρχουν ομαδικά όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, η σκυταλοδρομία, και ατομικά όπως ο ακοντισμός, η σκοποβολή, η σφαιροβολία. Συνώνυμο, σπορ. «άθληση»

(1)Η ενασχόληση με άθλημα, αγώνισμα,

(2)επίπονη προσπάθεια, σωματική ή και ψυχική δοκιμασία για την κατάκτηση επιδιωκόμενου σκοπού. Επίσης όπως εξηγείται στο νέο λεξικό της ελληνικής γλώσσας του Σπύρου Τσιούνη «θαλάσσιος» σημαίνει όποιος είναι σχετικός με τη θάλασσα, όποιος υπάρχει ή γίνεται σ΄ αυτή ή προέρχεται απ΄ αυτή. «Άθλημα» σημαίνει αυτό για το οποίο αγωνίζεται κανείς. «Άθληση» σημαίνει ο αγώνας, η άμιλλα, δοκιμασία, ταλαιπωρία. Χρησιμοποιώντας την γραμματική ερμηνεία του όρου «θαλάσσια αθλήματα» δεν βρίσκω ότι μπορεί να ενταχθεί σ΄ αυτή η ενέργεια του κατηγορούμενου 1 να σύρει δια του σκάφους αλεξίπτωτο με το οποίο ρυμουλκούσε επιβάτες. Ελλείπει από αυτή την πράξη οποιοδήποτε από τα παρά πάνω στοιχεία που αποδίδουν τον όρο άθλημα ή άθληση. Χρησιμοποιώντας τη τελεολογική ερμηνεία στην προσπάθεια αναζήτησης του σκοπού του νόμου δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι σκοπός του νομοθέτη ήταν να εντάξει αυτού του είδους την δραστηριότητα, δηλαδή την ρυμούλκηση επιβατών με αλεξίπτωτο που σύρεται από ταχύπλοο σκάφος, κάτω από τον όρο θαλάσσια αθλήματα ενόψει του διαζευκτικού «ή» και της λέξης που ακολουθεί τη φράση θαλάσσια αθλήματα στην αναφερθείσα ερμηνευτική διάταξη. Ούτε με τις άλλες ερμηνευτικές μεθόδους ή συνδυαζόμενες όλες μαζί, ενόψει της απουσίας των απαραίτητων στοιχείων, μπορεί το δικαστήριο να καταλήξει με βεβαιότητα ότι η αναφερθείσες πράξεις του κατηγορουμένου 1 μπορούν να συμπεριληφθούν στον ως άνω όρο. Η ασάφεια και η αμφιβολία αυτή μόνο υπέρ των κατηγορουμένων μπορεί να αποφασισθεί. Η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος, πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας. Οι κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18 και 20 στηρίζονται στο άρθρο 2, του Περί ταχυπλόων σκαφών Νόμου 56

(1)/92 ως ετροποποιήθηκε από το Νόμο 60

(1)/99 και στα άρθρα 2, 3, 9, 10

(1), 34 και 35 της Κ.Δ.Π. 121/99και Κ.Δ.Π. 37/93. Το άρθρο 2 του Νόμου 56

(1)/92 ως ετροποποιήθη με το Νόμο 60

(1)/99 το οποίο είναι ερμηνευτικό έχει ως εξής σ΄ ότι αφορά τους όρους που στην παρούσα υπόθεση μας ενδιαφέρουν: «Ταχύπλοο σκάφος» σημαίνει μηχανοκίνητο σκάφος μήκους όχι μεγαλύτερο από δεκαπέντε

(15)μέτρα που μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα δεκαπέντε

(15)τουλάχιστον κόμβων. «Ρυμουλκούμενο αντικείμενο» σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο δεν έχει δική του ανεξάρτητη μηχανική ενέργεια, αλλά σύρεται από ταχύπλοο σκάφος, και για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου περιλαμβάνει και οποιοδήποτε πρόσωπο σύρεται από το σκάφος». «Χειριστής» περιλαμβάνει κάθε πρόσωπο, που χειρίζεται ταχύπλοο σκάφος σε συγκεκριμένο χρόνο καθώς και κάθε πρόσωπο που φέρει την ευθύνη του σκάφους για σκοπούς χειρισμού του ενόσω αυτό είναι αγκυροβολημένο οπουδήποτε, ενώ στην περίπτωση ρυμουλκούμενου αντικειμένου, σημαίνει το χειριστή του σκάφους από το οποίο σύρεται το ρυμουλκούμενο αντικείμενο. Ο Νόμος τέθηκε σε ισχύ στις 18.02.93. Δυνάμει του άρθρου 18 του Νόμου 56

(1)/92 εκδόθηκε η ΚΔΠ 121/99. Η ερμηνεία του όρου «ταχύπλοο σκάφος» που δίδεται στο άρθρο 2 της ΚΔΠ 121/99 είναι ταυτόσημη με την ερμηνεία που δίδεται στο άρθρο 2 του Νόμου 56

(1)/92 ως ετροποποιήθηκε από το Νόμο 60

(1)/99. Το άρθρο 3 της Κ.Δ.Π. 121/99 έχει ως ακολούθως: 3

(1)Τα ταχύπλοα σκάφη κατατάσσονται στις ακόλουθες δύο κατηγορίες με βάση τη χρήση τους: (α) Ταχύπλοα σκάφη κατηγορίας Α: είναι τα ιδιωτικής χρήσης ταχύπλοα σκάφη που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά, χωρίς αμοιβή, για σκοπούς αναψυχής. (β) Ταχύπλοα σκάφη κατηγορίας Β: Είναι τα δημόσιας χρήσης ταχύπλοα σκάφη που διατίθενται από τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες τους σε τρίτα πρόσωπα έναντι αμοιβής.

(2)Η κατάταξη σε κατηγορίες των ταχύπλοων σκαφών, σύμφωνα με την παράγραφο

(1)του παρόντος Κανονισμούς, γίνεται από την αρμόδια αρχή, μετά την επιθεώρηση τους, είτε με την εγγραφή τους σύμφωνα με τους περί Εκτάκτων Εξουσιών (έλεγχος Μικρών Σκαφών) Κανονισμούς ή οποιαδήποτε νομοθεσία που τους τροποποιεί ή τους αντικαθιστά είτε μετά από σχετική αίτηση του ιδιοκτήτη τους: Νοείται ότι ταχύπλοο σκάφος που είναι ήδη εγγεγραμμένο δυνάμει των πιο πάνω Κανονισμών κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος των παρόντων Κανονισμών θα θεωρείται ότι εμπίπτει στα ταχύπλοα σκάφη κατηγορίας Β εκτός αν ο ιδιοκτήτης του ζητήσει γραπτώς όπως τούτο θεωρείται ότι εμπίπτει στα ταχύπλοα σκάφη κατηγορίας Α.

(3)Η κατηγορία ταχύπλοου σκάφους αναγράφεται στην άδεια κυκλοφορίας του, που εκδίδεται δυνάμει του κανονισμού 9 των παρόντων Κανονισμών. Άρθρο 9

(1)Εάν η αρμόδια αρχή ικανοποιηθεί, μετά από επιθεώρηση που διενεργείται σύμφωνα με τον Κανονισμό 8 των παρόντων Κανονισμών, ότι ταχύπλοο σκάφος πληρεί τις απαιτήσεις του Νόμου και των παρόντων κανονισμών και ότι στην περίπτωση ταχύπλοου σκάφους κατηγορίας Β ο ιδιοκτήτης του κατέχει άδεια παροχής διευκολύνσεων συμφωνά με τον Περί προστασίας της παραλίας Νόμο, χορηγεί ή ανανεώνει, αφού καταβληθούν τα νενομισμένα τέλη, άδεια κυκλοφορίας του σκάφους τούτου (που αναφέρεται στη συνέχεια ως «άδεια κυκλοφορίας»), σύμφωνα με το υπόδειγμα στον πρώτο Πίνακα των παρόντων Κανονισμών, καθώς και αυτοκόλλητο σήμα που περιέχει αύξοντα αριθμό και ημερομηνία λήξεως της άδειας.

(2)Η άδεια κυκλοφορίας ταχύπλοου σκάφους κατηγορίας Α ισχύει μέχρι το τέλος του Ιουνίου που ακολουθεί τη λήξη της πενταετίας από την έκδοση της και ανανεώνεται όπως προβλέπεται στην παράγραφο

(1)του παρόντος Κανονισμού ανά πενταετία, αφού καταβληθούν τα νενομισμένα τέλη.

(3)Η άδεια κυκλοφορίας ταχύπλοου σκάφους κατηγορίας Β ισχύει μέχρι το τέλος Ιουνίου του επόμενου έτους από την έκδοση της και ανανεώνεται όπως προβλέπεται στην παράγραφο

(1)του παρόντος Κανονισμού κατ΄ έτος, αφού καταβληθούν τα νενομισμένα τέλη.

(4)Σε περίπτωση περιοδικής ή έκτακτης επιθεώρησης, αν το σκάφος κριθεί ότι δεν πληρεί τις απαιτήσει των Κανονισμών 4, 5,6 και , η άδεια κυκλοφορίας ανακαλείται και τότε μόνο επανεκδίδεται αν γίνει επιθεώρηση με ικανοποιητικά αποτελέσματα και καταβληθούν τα τέλη που προβλέπονται για έκδοση αρχικής άδειας κυκλοφορίας.

(5)Αν σε ταχύπλοο σκάφος, λόγω υπαιτιότητας του ιδιοκτήτη του, δε διενεργηθεί περιοδική επιθεώρηση στον καθορισμένο χρόνο ή έκτακτη επιθεώρηση σε περίπτωση ζημιάς ή μετατροπών στην κατασκευή του, τότε η άδεια κυκλοφορίας του παύει να ισχύει και η νέα άδεια κυκλοφορίας που εκδίδεται, αφού ακολουθηθεί η σχετική διαδικασία, λήγει κατά την ημερομηνία λήξης της προηγούμενης άδειας. Άρθρο 10

(1)Κανένα ταχύπλοο σκάφος δεν χρησιμοποιείται, εκτός αν είναι εφοδιασμένο με ισχύουσα άδεια κυκλοφορίας.

(2)αντίγραφο της άδειας κυκλοφορίας πρέπει να φυλάσσεται στο σκάφος και το αυτοκόλλητο σήμα που αναφέρεται στον Κανονισμό 9 πρέπει να επικολλάται στον ανεμοθώρακα του σκάφους, αν υπάρχει, ή σε άλλο περίοπτο σημείο. Άρθρο

1. Οποιοσδήποτε παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε διάταξη των παρόντων Κανονισμών είναι ένοχος αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο (20 χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες (Λ.Κ.3.000) ή και στις δύο πιο πάνω ποινές. Οι κανονισμοί δημοσιευτήκαν στην επίσημη εφημερίδα της δημοκρατίας στις 11/6/
2. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 10

(1)είναι: (Α) το σκάφος να είναι μηχανοκίνητο, (Β) να είναι μήκους όχι μεγαλύτερο από δεκαπέντε

(15)μέτρα που μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα δεκαπέντε

(15)τουλάχιστον κόμβων και (Γ) Χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι το σκάφος δεν είχε εξασφαλίσει άδεια κυκλοφορίας δυνάμει του Περί Ταχυπλόων σκαφών νόμου και επομένως το συστατικό στοιχείο (Γ) του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Ότι το σκάφος είναι μηχανοκίνητο δεν υπάρχει αμφιβολία αφού στο Τεκμήριο 2 αναφέρεται και δεν έχει αμφισβητηθεί ότι είχε μηχανή 225 ίππων. Επομένως αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο (Α) του αδικήματος. Ότι επίσης είναι μήκους λιγότερου των δεκαπέντε

(15)μέτρων επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία αφού τούτο αναγράφεται και στο Τεκμήριο 2 ότι είναι 8.70 μέτρα και ούτε αυτό αμφισβητήθει. Όμως στο Νόμο δεν είναι αρκετό μόνο ότι το σκάφος είναι μηχανοκίνητο και ότι είναι λιγότερο των δεκαπέντε

(15)μέτρων μήκος για να χαρακτηριστεί ένας σκάφος ταχύπλοο σκάφος, απαιτεί όπως αυτό μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα δεκαπέντε

(15)τουλάχιστο κόμβων και τέτοια μαρτυρία που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης δεν υπάρχει ενώπιον του δικαστηρίου αφού η σχετική μαρτυρία απορρίφθηκε. Επομένως το συστατικό στοιχείο (Β) του αδικήματος δεν έχει αποδειχθεί και κατ΄ επέκταση η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει το αδίκημα των αναφερθείσων κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ' αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσων εύλογες κι αν είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363). Ίδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτη ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 επ. και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 επ. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω κατάληξη μου είναι ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει όλες τις κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων. Κατά συνέπεια οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. €70 έξοδα να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ. ...........) Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. /ΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο