← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 38979/11, 3.1.2012

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 38979/11, 3.1.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Πανταζή - Λάμπρου, προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 38979/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Ανδρέας Νικολάου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 3.1.2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Φρ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Βρυωνίδης Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ ΑΡ. 1 Ο Κατηγορούμενος αρ. 1 (στο εξής «ο Κατηγορούμενος») βρέθηκε ένοχος, μετά από παραδοχή, στις ακόλουθες τρεις κατηγορίες[1]: Κατηγορία αρ.1: Απείθεια κατά Νόμιμων Διαταγών, κατά παράβαση των άρθρων 137 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 86/83 και 15(Ι)/99 και την Κ.Δ.Π.312/

  1. Κατηγορία αρ.2: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 (96(Ι)/2000) και της Κ.Δ.Π. 312/
  2. Κατηγορία αρ.4: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 17 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από την ΚΔΠ 189/2008, το Νόμο 166/87 και την ΚΔΠ 312/
  3. Τα γεγονότα, όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Κατά την 1/4/2011 και ώρα 10׃00 στη Λεωφ. Γρ. Διγενή στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΒΕ100 κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση με αριθμό 2967/10, το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο από 2/11/2010 μέχρι 1/5/
  4. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης, το οποίο να καλύπτει την ευθύνη οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου. Περαιτέρω, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα για το οποίο δεν εκδόθηκε άδεια κυκλοφορίας από τις 31/12/
  5. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση με αριθμό 2967/10 και έχει συσσωρευμένους 5 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης. Σημειώνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων για τα οποία ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στην παρούσα υπόθεση και τα οποία παραδέχθηκε, το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο όπως, προτού εκτεθούν τα γεγονότα και επιβληθεί ποινή, τεθεί ενώπιόν του έκθεση από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Η σχετική έκθεση ετοιμάσθηκε και τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 21.12.
  6. Στο παρόν στάδιο κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και τα οποία θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην έκθεση, ο Κατηγορούμενος είναι 21 ετών, φοιτητής στο Ανώτερο Ξενοδοχειακό Ινστιτούτο Κύπρου (ΑΞΙΚ). Αναμένεται να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε αυτό μέχρι τις 4/1/2012, οπότε ο Κατγηγορούμενος θα επιστρέψει στο στρατό για να ολοκληρώσει τη θητεία του (κατατάγηκε προηγουμένως στο στρατό, ολοκληρώνοντας τρεις μήνες θητείας, αλλά ακολούθως πήρε αναστολή για περίοδο τριών μηνών από 4/10/2011 μέχρι 4/1/2012 για να ολοκληρώσει την παρακολούθηση τριών εναπομείναντων μαθημάτων στο ΑΞΙΚ). Είναι το μικρότερο παιδί πολύτεκνης οικογένειας. Έχει τρία άλλα αδέρφια, ηλικίας 31, 28 και 23 ετών. Ο Κατηγορούμενος διαμένει μαζί με τους γονείς του και τον 23χρονο αδερφό του σε ιδιόκτητη κατοικία. Η μητέρα του, ηλικίας 55 ετών, είναι υπάλληλος μερικής απασχόλησης στο αρτοποιείο ΖΟΡΠΑΣ στη Λευκωσία με μέσο εισόδημα €250 μηνιαίως. Λόγω προβλήματος στον αυχένα της, η ίδια δεν μπορεί να εργάζεται περισσότερες ώρες. Ο πατέρας του 65 ετών, είναι υδραυλικός και έχει εισόδημα €1300 μηνιαίως, ενώ αντιμετωπίζει προβλήματα υγειας, αφού πέρσι έκανε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς. Σύμφωνα με την έκθεση της Λειτουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, ο Κατηγορούμενος υπήρξε συνεργάσιμος κατά τη συνάντησή του με αυτή και έδειξε να είναι ώριμο και υπεύθυνο άτομο, το οποίο προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια και με την οποία ο ίδιος διατηρεί αρμονικές σχέσεις. Ο Κατηγορούμενος εξέφρασε μεταμέλεια για το αδίκημα, το οποίο όπως αυτός δήλωσε στην εν λόγω Λειτουργό, οφειλόταν σε παρανόηση του ιδίου και σε απερισκεψία. Ο συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι έλαβε αντίγραφο της πιο πάνω έκθεσης του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, και δήλωσε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενό της. Κατόπιν ερωτήσεως του Δικαστηρίου αν επιθυμεί να αναφέρει οτιδήποτε, πέραν των διαλαμβανομένων στην εν λόγω έκθεση, προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί, ο συνήγορος του Κατηγορουμένου κατέθεσε τα εξής έγγραφα προς απόδειξη των όσων καταγράφονται στην προαναφερόμενη έκθεση:
  7. Έντυπο εγγραφής της μητέρας του Κατηγορουμένου στο Αστικό Κέντρο Υγείας Λακατάμειας όπου έγινε διάγνωση ότι πάσχει από σπονδυλοαρθρίτιδα.
  8. Βεβαίωσης μερικής απασχόλησης της μητέρας του Κατηγορουμένου στην εταιρεία Ζορπάς & Υιοί Δημόσια Λτδ.
  9. Βεβαίωση ότι ο Κατηγορούμενος κατατάγηκε στο στρατό την 11η Ιουλίου 2011 για να συμπληρώσει 24μηνη θητεία.
  10. Βεβαίωση από το Διοικητή της Μονάδας στο στρατό όπου υπηρετούσε ο Κατηγορούμενος από 8.8.2011 μέχρι 4.10.2011 ότι αυτός παρουσίασε άριστη διαγωγή και δεν υπέπεσε σε οποιαδήποτε πειθαρχικά ή ποινικά παραπτώματα. Ότι ήταν υπόδειγμα στρατιώτη και εκτελούσε κατά άριστο τρόπο τα καθήκοντά του ως μάγειρα της Μονάδας.
  11. Προσωρινό απολυτήριο του Κατηγορουμένου από το Στρατό ως εκπαιδευόμενου στο ΑΞΙΚ υπό τον όρο να επανακαταταγεί μόλις λήξουν οι λόγοι της προσωρινής απόλυσής του από το στρατό.
  12. Βεβαίωση από το Γενικό Διευθυντή του Καφεστιατορίου Il MONDO CAFÉ LTD ότι εργαζόταν εκεί από 17/10/2011 ως μάγειρας ολικής απασχόλησης και επέδειξε άψογο χαρακτήρα, ήταν τίμιος, με συνείδηση για την εργασία του. Ο συνήγορος Υπεράσπισης διευκρίνισε προφορικά ότι ο Κατηγορούμενος εκπλήρωσε κατ' αυτόν τον τρόπο την πρακτική του που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση των σπουδών του στο ΑΞΙΚ. Κατέθεσε προς απόδειξη τούτου, το «Συμβόλαιο Βιομηχανικής Άσκησης Σπουδαστών του ΑΞΙΚ στη Ξενοδοχεακή Βιομηχανία», το οποίο υπογράφηκε μεταξύ του ΑΞΙΚ και του Καφεστιατορίου Il MONDO CAFÉ.
  13. Βεβαίωση από τη Διευθύντρια του ΑΞΙΚ ότι κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Κατηγορούμενος επέδειξε καλή διαγωγή και ήθος.
  14. Πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου το οποίο κάλυπτε τον Κατηγορούμενο ως οδηγό του οχήματος ΚΒΕ100 από 26/4/2010 μέχρι 25/4/2011, προς απόδειξη της θέσης της Υπεράσπισης ότι το δεύτερο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος αποτελεί απλώς απόρροια του πρώτου αδικήματος, δηλαδή ότι υπήρχε πιστοποιητικό ασφάλισης, του οποίου όμως η ισχύς αναστάληκε για όση διάρκεια η άδεια οδηγού ήταν στερημένη συνεπεία του Δικαστικού Διατάγματος. Περαιτέρω, ο συνήγορος του Κατηγορουμένου πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι υπήρξε συμμόρφωση με τα όσα διαλαμβάνει η 3η κατηγορία, δηλαδή ανανέωσε την άδεια κυκλοφορίας για το επίδικο όχημα. Τέλος, ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι υπήρξε παρανόηση από πλευράς του Κατηγορουμένου ότι μπορούσε να οδηγήσει και κάλεσε το Δικαστήριο να επιδείξει τη μεγαλύτερη δυνατή επιείκεια και να δώσει στον Κατηγορούμενο μια τελευταία ευκαιρία να αποδείξει έμπρακτα τη μεταμέλειά του. Ο συνήγορος Υπεράσπισης παρέπεμψε το Δικαστήριο, για καθοδήγηση, σε τρεις πρωτόδικες αποφάσεις, στις υποθέσεις 22502/2008, 8256/2011 και 30684/2007 Ποινή για το πρώτο αδίκημα Η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι πάρα πολύ σοβαρή. Η σοβαρότητά της αναδεικνύεται μέσα από τις ποινές που έχει προδιαγράψει ο νομοθέτης, καθώς και από τα όσα σχετικά αναφέρονται στη νομολογία. Βεβαίως, η επιβολή ποινής, υπό το φως των καθιερωμένων από τη νομολογία αρχών, καθώς και στο πλαίσιο εφαρμογής των σχετικών νομοθετικών διατάξεων, αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται από τη μια εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και από την άλλη εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Με γνώμονα την ανάγκη διατήρησης του υπό αναφορά ισοζυγίου, επεξηγώ ακολούθως την αιτιολογία βάσει της οποίας καταλήγω στην επιβολή της συγκεκριμένης ποινής για το αδίκημα. Σχετικά με την ποινή για το πρώτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα καθορίζει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 133, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Επίσης, στην υπόθεση Λοΐζου ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227, λέχθηκε ότι: «Παρακοή σε διάταγμα του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία, η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.». Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου και τα Δικαστήρια οφείλουν να δίδουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος, με την πράξη του να οδηγήσει ενόσω ήταν σε ισχύ το εκδοθέν στην υπόθεση 2967/10 διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για στέρηση της άδειας οδήγησης για έξι μήνες, επέδειξε ασέβεια προς το διάταγμα. Η παρακοή του διατάγματος διαπιστώθηκε την 1.4.2011 δηλαδή κατά την πρώτη ημέρα του τελευταίου μήνα στέρησης. Παραταύτα, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας, για το αδίκημα της παρακοής. Ο Κατηγορούμενος είχε εξασφαλίσει στην προηγούμενη υπόθεση μια ύστατη ευκαιρία για αναμόρφωση της οδικής του συμπεριφοράς, την οποία απώλεσε με τη στάση του, παρακούοντας το Δικαστικό διάταγμα στέρησης της άδειας, χωρίς να δίδεται οποιοσδήποτε πειστικός λόγος για τις συνθήκες τέλεσης του αδικήματος της παρακοής. Ό,τι αναφέρθηκε, περί δήθεν παρανόησης από πλευράς του Κατηγορουμένου για το ότι είχε δικαίωμα να οδηγεί, ήταν γενικό και αόριστο, αφήνει δε να νοηθεί ότι η επίδικη περίπτωση δεν ήταν και η μοναδική περίπτωση οδήγησης κατά τη διάρκεια ισχύος του διατάγματος στέρησης. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι η πρέπουσα ποινή για το πρώτο αδίκημα είναι ποινή φυλάκισης 21 ημερών. Θα εξετάσω στο σημείο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις του άρθρου 3 του Νόμου 95/72, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε με το Ν.186(Ι)/2003. Το εδάφιο
(1)αυτού καθορίζει ότι, οποτεδήποτε το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως, η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί, εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθής διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από τη διάπραξη αυτή, το Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του ιδίου άρθρου καθορίζει ότι «το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλάκισης έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως έχει αναφερθεί, μεταξύ άλλων, στη Γενικός Εισαγγελέας ν Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας.». Λαμβάνω υπόψη τις περιστάσεις του υπό κρίση αδικήματος, όπως έχουν αναφερθεί από το συνήγορο του Κατηγορουμένου. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη όλα όσα κατατέθηκαν από πλευράς του συνηγόρου του Κατηγορουμένου, τα οποία αφορούν στη διαγωγή του μετά τη διάπραξη του πιο πάνω αδικήματος και στη βάση των οποίων μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος κρίνεται γενικά ως πρόσωπο ευσυνείδητο και ώριμο, με πραγματική διάθεση μεταμέλειας. Σημειώνω ότι από αύριο, ο Κατηγορούμενος επανακατάγεται στο στρατό. Υπό το φως όλων αυτών των παραμέτρων, αναγνωρίζω την ανάγκη να έχει μια δεύτερη ευκαιρία αναμόρφωσης της οδικής του συμπεριφοράς χωρίς να τύχει άμεσα στέρησης της προσωπικής του ελευθερίας. Κρίνω ως εκ τούτου ότι είναι κατάλληλο όπως αναστείλω την ποινή φυλάκισης που επέβαλα στον Κατηγορούμενο σε σχέση με το 1ο αδίκημα για περίοδο 2 ετών από σήμερα. [Το Δικαστήριο εξηγεί στον Κατηγορούμενο τη σημασία της αναστολής.] Ποινή για το δεύτερο αδίκημα Σχετικά με την ποινή για το δεύτερο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 3
(4)του Νόμου 96(Ι)/2000 καθορίζει ότι: «Πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708.60 ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και πρόσωπο που καταδικάζεται βάσει του άρθρου αυτού θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης,[...]». Περαιτέρω, στο άρθρο 3
(5)του ιδίου Νόμου (Ν.96(Ι)/2000)καθορίζεται ότι - «Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο
(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου
(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη.». Όπως αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 57, οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Αναφορικά με το 2ο αδίκημα, λαμβάνω υπόψη ότι αυτό αποτελεί απόρροια του 1ου αδικήματος. Έχοντας, όμως, υπόψη ότι η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε για το 1ο αδίκημα έχει ανασταλεί, κρίνω πρέπον να επιβάλω για το δεύτερο αδίκημα χρηματική ποινή ύψους €300 και στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο τριών μηνών αρχίζοντας από αύριο. Ποινή για το τρίτο αδίκημα (Κατηγορία αρ.4). Ενόψει της αρχής της συνολικότητας των ποινών και λαμβάνοντας υπόψη τη δήλωση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι υπήρξε άμεση συμμόρφωση μία μέρα μετά το αδίκημα, δεν θα επιβάλω περαιτέρω ποινή. Α. Πανταζή - Λάμπρου, προσ. Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Η Κατηγορία αρ. 3 επί του Κατηγορητηρίου διακόπηκε στις 2.11.2011 και ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε ως προς αυτήν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.