Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αντώνης Χ΄΄Αντώνης, Αρ. Υπόθεσης: 34886/11, 5.1.2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86 του 1972, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72 του 1985, 166 του 1987, 80(Ι) του 2000, 48 του 1985 και τις ΚΔΠ 257 του 1986 και ΚΔΠ 312 του

1. 3η Κατηγορία׃ Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι) του 2000 και της ΚΔΠ 312/
2. 4η Κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 11 και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86 του 1972, όπως τροποποιήθηκε από το 166 του 1987 και την ΚΔΠ 312 του
3. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, όπως εκτίθενται στο Κατηγορητήριο και δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Σε σχέση με την 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος, κατά την 28/12/2010 στη λεωφόρο Γ. Κρανιδιώτη, στα Λατσιά της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KVK760 κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση με αριθμό 8776∕2010, το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο 1 μήνα από 21.12.2010 μέχρι 20.1.
4. Ο Κατηγορούμενος κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 94ΧΑΩ αντί 50ΧΑΩ. Περαιτέρω, κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης, που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου. Έτι περαιτέρω, κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη στην πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση με αριθμό 8776/
5. Σύμφωνα με σχετική δήλωση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, το διάταγμα στέρησης στην προαναφερόμενη υπόθεση είχε εκδοθεί σε σχέση με το αδίκημα της οδήγησης από τον Κατηγορούμενο μηχανοκίνητου οχήματος (το οποίο όπως προκύπτει από το φάκελο εκείνης της υπόθεσης είχε αριθμούς εγγραφής ABD 850) χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου. Περαιτέρω, σύμφωνα δήλωση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος σήμερα έχει 2 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του. Σημειώνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων για τα οποία ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στην παρούσα υπόθεση και τα οποία παραδέχθηκε, το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο όπως προχωρήσει στην επιβολή της ποινής το ταχύτερο δυνατό. Λαμβάνοντας υπόψη τη δήλωση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος είναι δευτεροετής φοιτητής στη Σχολή Χανίων - Ρεθύμνου, Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής (σχετική βεβαίωση κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1) και ότι πρόκειται να αναχωρήσει αύριο αεροπορικώς για την Κρήτη (σχετικό ηλεκτρονικό εισιτήριο για την πτήση αναχώρησης κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2), το Δικαστήριο ζήτησε από τη συνήγορο Υπεράσπισης να δηλώσει αν είναι η ίδια έτοιμη να περιγράψει τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου αντί να ζητηθεί έκθεση από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας, έτσι ώστε η διαδικασία επιβολής της ποινής να ολοκληρωθεί αυθημερόν. Η συνήγορος Υπεράσπισης δήλωσε ότι ήταν έτοιμη να το πράξει και ανέφερε, συναφώς, τα εξής: O Κατηγορούμενος είναι σήμερα 20 ετών. Είναι δευτεροετής φοιτητής στη Σχολή Χανίων - Ρεθύμνου, Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής. Αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας. Συγκεκριμένα, στις 27.3.2011 χρειάστηκε να εισαχθεί στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου με διάγνωση ότι έπασχε από «μυοκαρδίτιδα». Σχετικό ενημερωτικό σημείωμα εξόδου του από την εν λόγω Μονάδα στις 30.3.2011 κατατίθεται στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 3). Κατατίθενται, επίσης, οι Βιοχημικές Εξετάσεις Αίματος του Κατηγορουμένου και το Συνταγολόγιο. Στην Κύπρο παρακολουθείται από το γιατρό Δρ. Γιάγκο Γιάγκου για τον ίδιο λόγο. Οι γιατροί του συστήνουν αποφυγή κούρασης, γυμναστικής, έντασης, άγχους και παραμονής του σε κλειστούς χώρους. Σε σχέση με το υπό εκδίκαση αδίκημα, σημειώνεται ότι αυτό διαπράχθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 28.12.2010 και ότι υπήρξε σημαντική καθυστέρηση στην καταχώρηση του Κατηγορητηρίου, αφού αυτό καταχωρήθηκε μόλις στις 5.9.
6. Ο Κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του αδικήματος. Υπόσχεται να τηρεί τους Νόμους και τους Κανονισμούς της Τροχαίας. Ζητούμε τη μέγιστη δυνατή επιείκια του Δικαστηρίου. Ο Κατηγορούμενος, ως φοιτητής, δεν έχει δικούς του οικονομικούς πόρους. Συντηρείται από τους γονείς του τόσο ο ίδιος όσο και τα άλλα δύο αδέρφια του που είναι φοιτητές στην Αγγλία. Και οι δύο γονείς του είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Ο πατέρας του με μηνιαίο μισθό πέριξ των €900 και η μητέρα του με μηνιαίο μισθό πέριξ των €
7. Ποινή Η επιβολή ποινής, υπό το φως των καθιερωμένων από τη νομολογία αρχών, καθώς και στο πλαίσιο εφαρμογής των σχετικών νομοθετικών διατάξεων, αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται από τη μια εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και από την άλλη εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Με γνώμονα την ανάγκη διατήρησης του υπό αναφορά ισοζυγίου, επεξηγώ ακολούθως την αιτιολογία βάσει της οποίας καταλήγω στην επιβολή της συγκεκριμένης ποινής για έκαστο αδίκημα. Ποινή για το πρώτο αδίκημα Το πρώτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι εξαιρετικά σοβαρό. Η σοβαρότητά του αναδεικνύεται μέσα από τις ποινές που έχει προδιαγράψει ο νομοθέτης, καθώς και από τα όσα σχετικά αναφέρονται στη νομολογία. Σχετικά με την ποινή για το πρώτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα καθορίζει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 133, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Επίσης, στην υπόθεση Λοΐζου ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, λέχθηκε ότι: «Παρακοή σε διάταγμα του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία, η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.». Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως στην υπόθεση 8776∕10 ήταν εκ του Νόμου επιβεβλημένη, αφού το άρθρο 3

(4)του Νόμου 96(Ι)/2000 καθορίζει ότι: «Πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται - (α) σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708.60 ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και πρόσωπο που καταδικάζεται βάσει του άρθρου αυτού θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης, [.]». Το Δικαστήριο στην υπόθεση 8776∕10 είχε επιδείξει επιείκεια προς τον Κατηγορούμενο επιβάλλοντας στέρηση για περίοδο ενός μηνός, αφού σύμφωνα με το άρθρο 3

(5)του ιδίου Νόμου (Ν.96(Ι)/2000)καθορίζεται ότι - «Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη.». Είναι φανερό ότι ο Κατηγορούμενος, με την πράξη του να οδηγήσει 7 μόλις μέρες αμέσως μετά την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος στέρησης, καταχράστηκε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Επέδειξε ασέβεια προς το διάταγμα. Δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία από τον Κατηγορούμενο για την τέλεση του εν λόγω αδικήματος. Μάλιστα, οδήγησε κατά παράβαση του ανωτάτου ορίου ταχύτητας και χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του οχήματος, στοιχεία που δεικνύουν μια γενικότερη αντικοινωνική και εγωιστική συμπεριφορά. Υπό τις πιο πάνω συνθήκες, ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να τύχει σοβαρής και αποτρεπτικής ποινής για το αδίκημα που διέπραξε. Ασκώντας το δύσκολο έργο της εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, ειδικότερα σε ό,τι αφορά την κατάσταση της υγείας του. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κάποιο στοιχείο που να δηλώνει ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα στο διάστημα που διέρρευσε από τις 28/12/2010 (ημερομηνία τέλεσης του υπό εκδίκαση αδικήματος) μέχρι σήμερα, όπως εξάλλου αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διαθέτει μόνο 2 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού και όπως διαπιστώνω παραμένει ο ίδιος αριθμός με εκείνον που διέθετε όταν επιβλήθηκε ποινή στην υπόθεση 8776∕10. Λαμβάνοντας τα πιο πάνω υπόψη σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας του, καθώς και το ότι είναι στο μέσο των σπουδών του, επιθυμώ να δώσω στον Κατηγορούμενο μια ύστατη ευκαιρία αναμόρφωσης της οδικής του συμπεριφοράς κατά τρόπο που να μην καταστεί επιζήμιος ή καταστρεπτικός για την υγεία του και την περαιτέρω εξέλιξή του. Ως εκ τούτου, δεν θα προχωρήσω σε επιβολή ποινής στερητικής της προσωπικής του ελευθερίας και, αντί ποινής φυλάκισης, θα επιβάλω δυνάμει του άρθρου 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, χρηματική ποινή ύψους €800. Ποινή για το δεύτερο αδίκημα H σοβαρότητα και αυτού του αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν86/72) προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 20Α του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει από 2 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, αναλόγως των γεγονότων της υπόθεσης, ενώ το άρθρο 19 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο στέρησης της άδειας οδηγήσεως του καταδικασθέντα για οποιοδήποτε αδίκημα ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης. Στις πλείστες των περιπτώσεων, η υπερβολική ταχύτητα αποτελεί και τη γενεσιουργό αιτία σοβαρών τροχαία ατυχημάτων. Αντλώ δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, το αυτοκίνητο αποτελεί, ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Το αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, δηλαδή το ότι οδηγούσε με ταχύτητα 94 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ, δεν μπορεί παρά να μείωσε την ικανότητά του για ασφαλή οδήγηση. Υπό το φως των προαναφερθέντων, για το δεύτερο αδίκημα κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω χρηματική ποινή ύψους €300 και 3 βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του Κατηγορουμένου. Ποινή για το τρίτο αδίκημα Σχετικά με την ποινή για το τρίτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 3

(4)του Νόμου 96(Ι)/2000 καθορίζει ότι: «Πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται - (β) σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, για αδίκημα που διαπράχθηκε βάσει του άρθρου αυτού μέσα σε περίοδο δύο ετών από την ημερομηνία διάπραξης του προηγούμενου αδικήματος, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει τα δύο έτη και σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €3417 και περαιτέρω το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει στέρηση του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης». Περαιτέρω, στο εδάφιο

(6)του άρθρου 3 του εν λόγω Νόμου καθορίζεται ότι - «Σε δεύτερη ή μεταγενέστερη καταδίκη προσώπου για αδίκημα βάσει του άρθρου αυτού μετά από προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα βάσει των διατάξεων του άρθρου 5, του άρθρου 6, του άρθρου 7 ή του άρθρου 13Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, ή αδικήματος βάσει του άρθρου 203, του άρθρου 210 ή του άρθρου 236 του Ποινικού Κώδικα που διαπράχθηκε σε σχέση με το πρόσωπο που χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα, η στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των δώδεκα μηνών, ή για μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης θα θεωρήσει κατάλληλη.». Δεν θα επιβάλω χρηματική ποινή, έχοντας κατά νου τη χρηματική ποινή που επιβλήθηκε στην πρώτη κατηγορία και της οποίας η δεύτερη κατηγορία αποτελεί απόρροια. Υπό το φως, όμως, του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος καταδικάζεται σήμερα για δεύτερη ουσιαστικά φορά για το αδίκημα της ανασφάλιστης οδήγησης, κρίνω ότι είναι πρέπον όπως προχωρήσω στην επιβολή στέρησης της άδειας οδήγησής του για περίοδο 9 μηνών με έναρξη από σήμερα. Ποινή για το τέταρτο αδίκημα Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας της ποινής, δεν θα επιβάλω περαιτέρω ποινή για το τέταρτο αδίκημα, εφόσον έχω επιβάλω ποινή στα πρώτα τρία αδικήματα που έκρινα ότι είναι τα σοβαρότερα. Α. Πανταζή - Λάμπρου προσ. Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο