Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ελευθέριος Θεοδώρου, Αρ. Υπόθ.: 14271/09, 12 Ιανουαρίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:B8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ.: 14271/09 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας -ν- Ελευθέριος Θεοδώρου Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Φ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κα Στ. Ερωτοκρίτου με κ. Ηλ. Στεφάνου Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 4.11.08 στον κατάλογο των ατόμων που έχασαν τη ζωή τους σε θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα προστέθηκε το όνομα της Κλειώς Χριστοπούλου-Πισσουρίου από τον Άγιο Δομέτιο, μητέρας 3 ανήλικων παιδιών. Σε σχέση με το θανατηφόρο αυτό δυστύχημα ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης ή επικίνδυνης ή απερίσκεπτης πράξης. Η παρούσα υπόθεση παρουσιάζει ιδιομορφία συγκρινόμενη με υποθέσεις παρόμοιου είδους, αφού ο Κατηγορούμενος δεν είναι εμπλεκόμενος οδηγός στο δυστύχημα αλλά τρίτο πρόσωπο στον οποίο αποδίδεται αλόγιστη, απερίσκεπτη ή επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά συνεπεία της οποίας προκλήθηκε το δυστύχημα στο οποίο έχασε τη ζωή της το θύμα. Ο τρόπος με τον οποίο επεσυνέβηκε το θανατηφόρο αυτό δυστύχημα και οι συνθήκες πρόκλησης του είναι λίγο πολύ παραδεχτές και ή παρέμειναν αναντίλεκτες κατά την ακροαματική διαδικασία η οποία ήταν ιδιαίτερα μακρά, κλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου πλειάδα μαρτύρων οι οποίοι και αντεξετάστηκαν επί μακρόν και επίσης κατατέθηκε όγκος τεκμηρίων. Όπως έχει ήδη αναφερθεί το δυστύχημα επεσυνέβη στις 4.11.08 και ώρα 6.50πμ. στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Παλιομέτοχο, ενεχόμενα ήταν τα οχήματα ΚΗV 435 το οποίο οδηγούσε το θύμα και το ΕΖΥ257 το οποίο οδηγούσε ο Φάνος Μαλλούππας από το Παλιομέτοχο με συνοδηγό τον αδελφό του Κωνσταντίνο Μαλλούππα. Σύμφωνα με όλη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν ο τρόπος οδήγησης ενός αυτοκινήτου σκούρου χρώματος μάρκας Pajero το οποίο οδηγείτο με κατεύθυνση προς τη Λευκωσία και του οποίου ο οδηγός προσπαθώντας να προσπεράσει ένα διπλοκάμπινο όχημα το οποίο βρισκόταν μπροστά του πέρασε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, προβλημάτισε το θύμα το οποίο οδηγούσε με κατεύθυνση το Παλιομέτοχο, ουσιαστικά βρέθηκε απέναντι από το θύμα σε μηδαμινή απόσταση, και ενώ ο οδηγός του Pajero αντιλαμβανόμενος ότι δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει την πρόθεση του για να προσπεράσει το όχημα που βρισκόταν μπροστά του κατάφερε και μπήκε πίσω στην πορεία του, το θύμα έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου της έκανε διάφορους ελιγμούς προσπαθώντας να το επαναφέρει χωρίς αποτέλεσμα και τελικά προσέκρουσε βίαια στο όχημα ΕΖΥ257 με αποτέλεσμα το δικό της θάνατο και τον τραυματισμό των Φάνου και Κωνσταντίνου Μαλλούπα. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος τη δεδομένη χρονική περίοδο ήταν αστυνομικός και συγκεκριμένα υπηρετούσε στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας, την εν λόγω ημερομηνία και την ίδια ώρα που το δυστύχημα επεσυνέβηκε οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΕΜ 201 μάρκας Mitsubishi Pajero κοντής βάσης και χρώματος μαύρου στην Λεωφ. Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Παλιομέτοχο με κατεύθυνση από το Παλιομέτοχο προς Λευκωσία, ήταν μόνος του στο αυτοκίνητο, φορούσε ζώνη ασφαλείας, έφερε πολιτική περιβολή και κατευθυνόταν στην εργασία του. Αντελήφθηκε, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, το δυστύχημα και λόγω και της ιδιότητας του ως αστυνομικός και αφού σιγουρεύτηκε ότι κάτι τέτοιο ήταν ασφαλές να πράξει, έκανε επαναστροφή, πήγε κοντά στη σκηνή του δυστυχήματος, στάθμευσε το όχημα του και προσέγγισε τόσο το αυτοκίνητο του θύματος όσο και το άλλο εμπλεκόμενο όχημα και μάλιστα συνομίλησε με τα δύο αδέλφια Φάνο και Κωνσταντίνο Μαλλούππα που βρίσκονταν σε αυτό. Προσέφερε επίσης υπηρεσίες ρύθμισης της τροχαίας κίνησης μέχρι ότου να φτάσουν στη σκηνή ο εξεταστής του δυστυχήματος μαζί με άλλους συναδέλφους του. Στον Κατηγορούμενο όπως έχει ήδη αναφερθεί αποδίδεται το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης αφού η Κατηγορούσα Αρχή θεωρεί ότι ο Κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που οδηγούσε το Pajero σκούρου χρώματος το οποίο αποπειράθηκε να πραγματοποιήσει το επικίνδυνο προσπέρασμα εκείνο το μοιραίο πρωί. Το μοναδικό ουσιαστικά ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο έχει αποδεχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος το οποίο προσπάθησε να προσπεράσει το προπορευόμενο του όχημα και κατά πόσο ήταν το δικό του αυτοκίνητο που οδηγείτο κατά το δεδομένο τρόπο την επίδικη στιγμή. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 10 μάρτυρες ενώ ο Κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, σημειώνω εδώ ότι δεν τέθηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους του θέμα μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του, και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και κάλεσε και ένα μάρτυρα προς υπεράσπιση του. Κατατέθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα τα οποία και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Το σύνολο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στην πλήρη του έκταση στα πρακτικά της παρούσας διαδικασίας και θεωρώ περιττό να το αναπαράξω. Θα επιχειρήσω να συνοψίσω τα κύρια σημεία της μαρτυρίας για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης και αναφορά επίσης θα γίνεται στα διάφορα Τεκμήρια όπου κρίνεται αναγκαίο. Αναφέρω ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσης Αρχής κινήθηκε ουσιαστικά γύρω από δύο άξονες. Ο πρώτος αφορά τους διάφορους αστυνομικούς-εξεταστές του δυστυχήματος και εμπειρογνώμονες οι οποίοι κατέθεσαν σε σχέση με τα ευρήματα τους τόσο επί της σκηνής αλλά και για τις ζημιές των εμπλεκόμενων οχημάτων ενώ ο δεύτερος άξονας αφορούσε τους εμπλεκόμενους στο δυστύχημα οδηγούς, αδέλφια Μαλλούππα, και άλλα πρόσωπα που βρίσκονταν στη σκηνή του δυστυχήματος σε σχέση με τον τρόπο οδήγησης του Pajero σκούρου χρώματος αλλά και την ταυτότητα του οδηγού του. Θέση του Κατηγορούμενου υπήρξε εξ αρχής ότι ο ίδιος δεν ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το Pajero σκούρου χρώματος κατά τον τρόπο που αναφέρθηκε και ότι δεν ήταν το δικό του Pajero που είχε οδηγηθεί με τον τρόπο που αναφέρθηκε που είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση του δυστυχήματος. Προς απόδειξη αυτής του της θέσης, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι υποβλήθηκε και πέρασε με επιτυχία τη δοκιμασία τεστ πολυγράφου-αλήθειας και προς τούτο ήταν η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα υπεράσπισης που κατέθεσε. Ο ΜΚ1, Υπαστυνόμος Στ. Παναγίδης, είναι ο εξεταστής του δυστυχήματος ο οποίος μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος περί ώρα 07.30πμ κατόπιν πληροφορίας μαζί με τον Αστ.2407 Μ. Στυλιανού. Στη σκηνή βρήκε στον Αστ. 1163 Κ. Λάρμο και τα δύο εμπλεκόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Το θύμα είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Γ.Ν. Λευκωσίας ενώ οι επιβάτες του ΕΖΥ 257 είχαν επίσης μεταφερθεί στο Γ.Ν Λευκωσίας με ιδιωτικό όχημα. Στη σκηνή του δυστυχήματος ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο με όλες τις αναγκαίες μετρήσεις, Τεκμήριο 4, στο οποίο σημείωσε με το γράμμα "Χ" το σημείο σύγκρουσης που ο ίδιος εντόπισε από τρίψιμο-σκάψιμο στην άσφαλτο που έγινε όταν τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν μεταξύ τους και επίσης εκεί κατέληγαν τα ίχνη πλαγιολίσθησης του οχήματος του θύματος. Σύμφωνα με υποδείξεις του, ο Αστ. 2407 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής, στη σκηνή κλήθηκε ο Λοχίας 4721 ο οποίος επιθεώρησε τις ζημιές τους και μετά τα οχήματα μεταφέρθηκαν με ρυμουλκό στο χώρο φύλαξης οχημάτων της Α.Δ.Ε Λευκωσίας όπου διενεργήθηκε σ' αυτά μηχανικός έλεγχος και καταγράφηκαν με λεπτομέρειες όλες οι ζημιές που εντοπίστηκαν από το Λοχία 4721 Θ. Θεοκλέους. Ο ΜΚ1 παρατήρησε ότι η άσφαλτος ήταν ξηρή και ο καιρός αίθριος ο δρόμος είχε μια πολύ ελαφριά καμπή σχεδόν αμελητέα, η ορατότητα και προς τις δύο κατευθύνσεις από το σημείο "Χ" είναι απεριόριστη, η περιοχή είναι κατοικημένη με όριο ταχύτητας 65ΧΑΩ, αριστερά και δεξιά του δρόμου υπήρχαν χωμάτινα παγκέττα χωρίς υψομετρική διαφορά από το δρόμο. Ο Αστ. Λάρμος στη σκηνή ανέφερε στο ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος ήταν πιθανόν μάρτυρας στο δυστύχημα. Όταν ο ΜΚ1 επέστρεψε στο σταθμό πληροφορήθηκε από το Αστ. 1629 Λ. Λάμπρου ο οποίος είχε πάει στο Γ. Ν. Λευκωσίας αμέσως μετά το δυστύχημα και υπέβαλε τον Φάνο Μαλλούππα σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης, ότι ο οδηγός του οχήματος ΕΖΥ257 του είχε αναφέρει ότι αυτοκίνητο τύπου Pajero σκούρου χρώματος ενέχεται στο δυστύχημα. Δεν γνώριζε περισσότερα στοιχεία για το Pajero αλλά όπως είπε στον Αστ. 1629 το Pajero σταμάτησε στη σκηνή και μίλησε με τον οδηγό του. Ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο ο οποίος του είπε ότι ο ίδιος οδηγούσε αυτοκίνητο Pajero σκούρου χρώματος την ώρα του δυστυχήματος και ότι είχε σταματήσει στη σκηνή και μίλησε με το οδηγό του ΕΖΥ
- Ο ΜΚ1 αμέσως μετά από αυτή την πληροφόρηση μετέβηκε στο Γ.Ν. Λευκωσίας έλαβε κατάθεση από το Φανό Μαλλούππα οδηγό του οχήματος ΕΖΥ257 ο οποίος του περιέγραψε το Pajero, τον οδηγό του και τι ειπώθηκε μεταξύ τους αμέσως μετά το δυστύχημα. Ακολούθως ο ΜΚ1 μετέβηκε στο Αρχηγείο Αστυνομίας όπου συνάντησε τον Κατηγορούμενο στην εργασία του, έμοιαζε με το άτομο που περιέγραψε ο Φάνος Μαλλούππας και του ζήτησε να του υποδείξει το αυτοκίνητο του το οποίο έμοιαζε με το Pajero που περιέγραψε ο Μαλλούππας. Ο ΜΚ1 επέστησε την προσοχή του Κατηγορούμενου στο νόμο, του ανέφερε την υπόθεση που εξέταζε και ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι ήταν στη σκηνή του δυστυχήματος αλλά ότι δεν ήταν εμπλεκόμενος στο δυστύχημα. Από τον Κατηγορούμενο ζητήθηκε την ίδια μέρα να πάει στην Τροχαία Λευκωσίας με το όχημα του, ΕΕΜ201, το οποίο φωτογραφήθηκε και ελέγθηκε από το Λοχία
- Ο Κατηγορούμενος έγραψε την κατάθεση του αφού του υποδείχθηκε το πρόχειρο σχέδιο με το οποίο συμφώνησε μόνο για τις πορείες των οχημάτων και το υπέγραψε, δεν θεώρησε τον εαυτό εμπλεκόμενο στο δυστύχημα γι' αυτό και δεν έκαμε καμία αναφορά στα άλλα στοιχεία που βρίσκονται στο πρόχειρο σχέδιο. Ο ΜΚ1 μετέβηκε ξανά στη σκηνή του δυστυχήματος μαζί με τον Αστ 2407 όπου έγιναν δοκιμές τροχοπέδησης για να εξευρεθεί η ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε το θύμα χρησιμοποιώντας τη μηχανή skidman. Στην παρουσία του επίσης διενεργήθηκε δειγματοληψία στα δύο εμπλεκόμενα αυτοκίνητα από την Αστυνόμο Β' Μ. Ελευθερίου η οποία του παρέδωσε 6 πλαστικά κουτάκια σφραγισμένα με ξύσματα μπογιάς τα οποία ο ίδιος παρέδωσε στα γραφεία της ΥΠΕΓΕ, επισκέφτηκε εκ νέου τη σκηνή του δυστυχήματος με τον οδηγό του ΕΖΥ257 όπου του εξήγησε επί τόπου το πρόχειρο σχέδιο ο οποίος συμφώνησε μ' αυτό, έλαβε διάφορες καταθέσεις ετοίμασε σχέδιο επί κλίμακας 1:250 με βάση το πρόχειρο σχέδιο ήταν παρών όταν εμφανίστηκαν όλες οι φωτογραφίες από τα αναλλοίωτα αρνητικά που βρίσκονται στην κατοχή του και κατηγόρησε επίσης γραπτώς τον Κατηγορούμενο για τα αδικήματα που κατηγορείται και ενώπιον του Δικαστηρίου, η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν ότι δεν παραδέχεται. Ο ΜΚ1 εξήγησε επίσης στο Δικαστήριο ότι μόλις πληροφορήθηκε για το δυστύχημα και μετέβηκε στο μέρος, σημείωσε αρχικά με το γράμμα "Α" την πορεία του θύματος αφού έτσι συνηθίζει η αστυνομία να τοποθετεί την πορεία του προσώπου που θα είναι κατηγορούμενος για το δυστύχημα με το δεδομένο ότι στο δυστύχημα εμπλέκονταν μόνο δύο οχήματα δηλαδή του θύματος και των δύο νεαρών. Όταν όμως λήφθηκε η πληροφορία για την παρουσία του Pajero, με πορεία "Α" σημειώθηκε η πορεία του Κατηγορούμενου, το γράμμα "Β" αντιστοιχεί στην πορεία του θύματος και με το γράμμα "Γ" σημειώθηκε η πορεία των δύο νεαρών. Ο ΜΚ2 ο Αστ 1629 Λ. Λάμπρου ανέφερε ότι μετέβηκε στο Γ.Ν Λευκωσίας περί ώρα 08.30πμ μετά το επίδικο δυστύχημα όπου με τη συσκευή ανίχνευσης αλκοόλης υπ' αρ. 16993 υπέβαλε τον οδηγό του ΕΖΥ257 Φάνο Μαλλούππα σε προκαταρτικό έλεγχο αλκοόλης με ένδειξη μηδέν. Ο Μαλλούππας του ανέφερε ότι στο δυστύχημα ενέχετο ένα αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi Pajero σκούρου χρώματος κοντής βάσης και τις πληροφορίες όλες αυτές ο ίδιος της μετέφερε στο ΜΚ
- Διευκρίνισε ότι ο Μαλλούπας δεν περιέγραψε στον ίδιο τον οδηγό απλά του ανέφερε ότι το όχημα Pajero σκούρου χρώματος οδηγούσε ένας νεαρός. Ο ΜΚ3 Λοχίας 4721 Θ. Θεοκλέους είναι υπεύθυνος του γραφείου του Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων στον Κλάδο Τροχαίας Λευκωσίας και εξουσιοδοτημένος εξεταστής μηχανοκίνητων οχημάτων. Μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος όπου έλεγξε το όχημα του θύματος το οποίο βρέθηκε αναποδογυρισμένο και στην άσφαλτο υπήρχαν ίχνη γράσου τα οποία βρίσκονταν εκεί μετά που ο αριστερός μπροστινός τροχός του οχήματος απεκόπη. Το αξονάκι του τροχού είχε φύγει από τον τροχό και το κιβώτιο ταχύτητας και σύρθηκε στην άσφαλτο. Τα μαρκούτζια των φρένων δεν είχαν φθορά πριν από το δυστύχημα. Ακολούθως τόσο το όχημα του θύματος όσο και το άλλο εμπλεκόμενο όχημα φορτώθηκαν σε ρυμουλκό και μεταφέρθηκαν στην Α/ΔΕ Λευκωσίας. Την ίδια μέρα έλεγξε μηχανικά τις ζημιές και των δύο οχημάτων όπως και του οχήματος ΕΕΜ201 δίπορτο Pajero το οποίο είναι ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου. Στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου δεν εντόπισε πρόσφατο κτύπημα ή μηχανικό πρόβλημα. Σε ότι αφορά το όχημα του θύματος ο Λοχίας 4721 ανέφερε ότι αυτό καταστράφηκε από το κτύπημα που δέχτηκε και στράβωσε το πλαίσιο του. Η καμπίνα του επίσης διπλώθηκε, παρατηρήθηκαν γδαρσίματα στην μπογιά στο καπό και στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου που έγιναν όταν το αυτοκίνητο τραβήχτηκε από το ρυμουλκό για να ισιώσει. Στο πίσω δεξιό μέρος πάνω από το φτερό υπήρχε βούλωμα, η πόρτα της οδηγού ήταν αφαιρεμένη και πάνω στο γυαλί της εσωτερικά υπήρχαν κολλημένα μικρά κομμάτι γυαλιού πιθανόν με αίμα, μπροστινό και πίσω γυαλί θρυμματισμένα, μπροστινός προφυλακτήρας είχε βγει εκτός θέσεως ενώ εσωτερικά έσπασε το ταμπλό του αυτοκινήτου και ο αερόσακος του οδηγού ήταν ανοικτός. Από τα ευρήματα του η οδηγός φορούσε τη ζώνη ασφαλείας κατά τη σύγκρουση, τα μπροστινά ελαστικά του αυτά ήταν σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση ενώ τα πίσω σε μέτρια χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Δεν μπόρεσε να ελέγξει το σύστημα διεύθυνσης και πέδησης λόγω των ζημιών από τα ευρήματα του υπήρχε υγρό των φρένων στο σύστημα. Σ' ότι αφορά το όχημα ΕΖΥ 257 η πρώτη επαφή με ζημιά άμεσης επαφής βρισκόταν στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου στην αριστερή μεριά του ραδιατέρ με φοράν την ώθησης της ζημιάς η ώρα 0700 όπου τα επηρεαζόμενα μέρη, γρίλια, φανάρια και προφυλακτήρας, καταστράφηκαν ολοκληρωτικά. Οι άλλες ζημιές ήταν στο καπό που οποίου η λαμαρίνα διπλώθηκε σε διάφορα σημεία, αφήνοντας πάνω σ' αυτά ίχνη τριβής. Στα δεξιά το μπροστινό φτερό τσαλακώθηκε ολόκληρο μεταφέροντας πίεση προς τα πίσω με αποτέλεσμα να τσαλακωθεί και η λαμαρίνα της πόρτας, το δε καθρεφτάκι της πόρτας του οδηγού έσπασε. Ο ανεμοθώρακας ήταν σπασμένος σε διάφορα σημεία του και σε όλες τις περιπτώσεις η φορά ώθησης ήταν από έξω προς τα μέσα. Στον ανεμοθώρακα σε ύψος 100 εκ. από το έδαφος εντόπισε ίχνη πιθανού γράσου άσπρου μέσα στα κομματάκια γυαλιού. Εσωτερικά το ταμπλό καταστράφηκε ολοκληρωτικά λόγω της εξωτερικής πίεσης που δέχτηκε από τον ανεμοθώρακα. Στη μπροστινή γωνία του μπροστινού αριστερού φτερού σε ύψος 50 εκ. μέχρι 70 εκ. υπήρχε κτύπημα με βούλωμα του φτερού και επίσης ολόκληρη η λαμαρίνα ήταν τσαλακωμένη με ίχνη άσπρου χρώματος. Τα συστήματα διεύθυνσης και πέδησης λειτουργούσαν κανονικά. Εφάρμοσε πίεση στο πατήδι των φρένων και έλεγξε το λάσκο στο τιμόνι. Ο έλεγχος έγινε με το όχημα ακινητοποιημένο λόγω των πολλών ζημιών που επήλθαν σ' αυτό. Τα ελαστικά βρίσκονταν σε καλή χρησιμοποιήσιμο κατάσταση. Οι ζώνες του οδηγού και συνοδηγού ήταν εκτός καρουλιού δίπλα στις μαξιλάρες πράγμα που υποδηλεί ότι κατά την ώρα της σύγκρουσης ήταν σε χρήση. Από τα ευρήματα του ΜΚ3 κατά τον έλεγχο των οχημάτων δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε μηχανικό πρόβλημα που να προκάλεσε το δυστύχημα. Όλες οι ζημιές ήταν πρόσφατες και προκλήθηκαν κατά το δυστύχημα. Η ΜΚ4 Υπαστυνόμος Β' Μαριλένα Ελευθερίου είναι υπεύθυνη του Δικανικού Εργαστηρίου της Αστυνομίας και κατέθεσε στο Δικαστήριο ότι στην παρουσία του ΜΚ1 στις 12.11.2008 μετέβηκε στο χώρο φύλαξης οχημάτων Α.Δ.Ε. Λευκωσίας όπου διενήργησε 6 δειγματοληψίες ξυσμάτων μπογιάς από τα δύο εμπλεκόμενα στο δυστύχημα οχήματα, Τεκμήρια 18.1 μέχρι 18.
- Εξήγησε στο Δικαστήριο με βάση και τις φωτογραφίες τα σημεία από τα οποία λήφθηκαν τα δείγματα. Ανέφερε επίσης ότι παρέδωσε τα δείγματα αφού τα σφράγισε και τα υπέγραψε στο ΜΚ
- Ο ΜΚ5 είναι ο Αστυνόμος Β' Β. Κοσμάς ο οποίος υπηρετεί στην υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας. Παρέλαβε από τον ΜΚ1 τα Τεκμήρια 18.1-18.6 και το ζητούμενο ήταν να συγκριθούν τα ξύσματα μπογιάς που λήφθηκαν από το όχημα του θύματος, Τεκμήριο 18.1, με τα ξύσματα μπογιάς των ΤΕΚΜ. 18.2 με 18.6 που λήφθηκαν από το όχημα των αδελφών Μαλλούππα. Το αποτέλεσμα της επιστημονικής του εξέτασης ήταν ότι τα πλαστικά υπολείμματα τριψίματος στο μαύρο εξωτερικό στρώμα μπογιάς, Τεκμήριο 18.1, που λήφθηκε από το όχημα του θύματος δεν θα μπορούσαν να προέρχονται από τα ξύσματα μπογιάς των Τεκμηρίων 18.2 μέχρι 18.6 που λήφθηκαν από το όχημα των αδελφών Μαλλούππα καθότι το δείγμα 18.1 είναι πολυμερές τύπου πολυακετάλυς. Ο ΜΚ6 Αστ. 2407 Μ. Στυλιανού είχε επισκεφτεί τη σκηνή του δυστυχήματος μαζί με τον ΜΚ1 καθ' υπόδειξη του οποίου πήρε σειρά φωτογραφιών της σκηνής του δυστυχήματος και των οχημάτων που εμπλέκονταν σ' αυτό. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες που έλαβε από τα Τεκμήρια που είχαν κατατεθεί στο Δικαστήριο. Την ημέρα του δυστυχήματος στη σκηνή βοήθησε τον ΜΚ1 στις διάφορες μετρήσεις και ειδικά έκανε μετρήσεις από την αρχή της πλαγιολίσθησης του οχήματος του θύματος για να τις χρησιμοποιήσει μελλοντικά για την ανεύρεση της ταχύτητας του εν λόγω οχήματος. Με βάση τις μετρήσεις βρήκε τη χορδή, c=25m και τη μεσοκάθετο, Μ=1,10m. Στις 8.11.08 μαζί με τον ΜΚ1 επισκέφτηκε και πάλι τη σκηνή του δυστυχήματος όπου με τη συσκευή skidman και οδηγώντας το όχημα ΗΡΒ113 στο σημείο του δυστυχήματος στην ίδια κατεύθυνση που εκινήτο το αυτοκίνητο του θύματος δηλαδή προς Παλιομέτοxo έκαμε δύο δοκιμές τροχοπέδης. Οι ενδείξεις ήταν 0,740g και 0,741g. Χρησιμοποίησε διάφορες φόρμουλες για να βρει την ταχύτητα με την οποία κινείτο το αυτοκίνητο του θύματος πριν τα ίχνη πλαγιολίσθησης και διαπίστωσε βάσει των ιχνών πλαγιολίσθησης που άφησε το αυτοκίνητο του θύματος στην άσφαλτο ότι η ταχύτητα με την οποία κινείτο ήταν 82,044ΧΑΩ. Αυτό ήταν το "τεχνικό" μέρος της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Ο ΜΚ7 ήταν ο Παναγιώτης Θεραπής ο οποίος την επίδικη μέρα το πρωί ακολουθούσε το συνηθισμένο του δρομολόγιο για να κατευθυνθεί από το Παλιομέτοχο στην εργασία του στα Λατσιά. Γύρω στις 6.50 το πρωί οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΑΑD315 το οποί είναι διπλοκάμπινο μάρκας Isuzu χαμηλής βάσεως και χρώματος ασημί στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Σε ότι αφορά το χρώμα του αυτοκινήτου του διευκρίνισε ότι ήταν ασημί προς το γκρίζο και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άσπρο. Στο αυτοκίνητο ήταν μόνος του και δεν ακολουθούσε άλλα οχήματα. Δεν γνωρίζει κατά πόσο πίσω του υπήρχαν άλλα οχήματα. Θυμόταν όμως ότι στα φώτα Παλιομετόχου όταν σταμάτησε αντελήφθηκε ότι πίσω του σταμάτησαν και άλλα οχήματα χωρίς να ξέρει ποια ήταν. Στην απέναντι κατεύθυνση υπήρχε κίνηση χωρίς όμως και πάλι να μπορεί να θυμηθεί ποια αυτοκίνητα κινούνταν. Ενώ οδηγούσε, εντελώς τυχαία, κοίταξε από το εσωτερικό καθρεφτάκι του αυτοκινήτου προς τα πίσω όταν είδε ένα αυτοκίνητο χρώματος μαύρου να βρίσκεται στον αέρα. Βρισκόταν σε αρκετή απόσταση πίσω του ο ίδιος υπολόγισε ότι το αυτοκίνητο αυτό ανατράπηκε μόνο του και πιθανώς να τον ακολουθούσε προς Λευκωσία. Δεν πρόσεξε προηγουμένως αν το μαύρο αυτοκίνητο είχε πορεία προς το Παλιομέτοχο. Αμέσως σταμάτησε στα αριστερά, τον προσπέρασαν με κατεύθυνση προς Λευκωσία δύο με τρία αυτοκίνητα και πρόσεξε ότι επίσης σταμάτησε στα αριστερά πίσω του ένα σκούρο αυτοκίνητο χωρίς να προσέξει μάρκα ή μοντέλο. Αφού διαπίστωσε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και αφού εν τω μεταξύ πέρασαν και άλλα αυτοκίνητα με κατεύθυνση προς Λευκωσία τόσο ο ίδιος όσο και το όχημα σκούρου χρώματος που σταμάτησε πίσω του έκαναν επαναστροφή για να πάνε προς το μαύρο αυτοκίνητο. Πλησιάζοντας αντελήφθηκε ότι είχε γίνει δυστύχημα με δύο αυτοκίνητα ένα εκ των οποίο ήταν το μαύρο αυτοκίνητο που αντελήφθηκε προηγουμένως στον αέρα. Όταν ξαναείδε την απόσταση θεώρησε ότι το δυστύχημα πρέπει να έγινε περίπου 200μέτρα πίσω του αλλά σε καμία περίπτωση δεν γνώριζε πόσα αυτοκίνητα ήταν πίσω του και τον ακολουθούσαν όταν έγινε το δυστύχημα. Κατέβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος όπως και ο κύριος που οδηγούσε το μαύρο αυτοκίνητο σκούρου χρώματος που έκανε όπως και ο ίδιος επαναστροφή. Ο οδηγός του είπε ότι ήταν αστυνομικός και ήταν με πολιτικά ηλικίας περίπου 30 ετών και λίγο φαλακρός μπροστά. Είδε τον αστυνομικό αυτό να πηγαίνει στο αυτοκίνητο των δύο νεαρών αλλά δεν ξέρει αν είπαν κάτι μεταξύ τους. Ο ίδιος παρέμεινε κοντά στην κοπέλα όπου κατάλαβε ότι ήταν νεκρή μέχρι που ήρθε η αστυνομία. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει πως έγινε το δυστύχημα ούτε και πρόσεξε πριν να κοιτάξει από το καθρεφτάκι του και να δει το μαύρο όχημα στον αέρα εάν κάποιο όχημα από αυτά που τον ακολουθούσαν δοκίμασε να προσπεράσει μπροστινό του όχημα. Ανέφερε ότι οι συγγενείς του θύματος τον ρώτησαν κατά πόσο είχε δει ένα Pajero άσπρο, κάτι τέτοιο δεν γνωρίζει, το μόνο που θυμάται ήταν όταν ότι το αυτοκίνητο του αστυνομικού με τα πολιτικά που σταμάτησε και αυτός στην σκηνή ήταν σκούρου χρώματος πιο ψηλό από το δικό του. Το όχημα του Κατηγορουμένου δεν το είδε ποτέ πριν να σταματήσει πίσω του για επαναστροφή μετά από το δυστύχημα ούτε και ήξερε την κατεύθυνση του, το πιθανότερο ήταν προς Λευκωσία αφού βρισκόταν πίσω του. Ως ΜΚ8 κλήθηκε ο πατέρας των Φάνου και Κωνσταντίνου Μαλλούππα, Γιώργος Μαλλούππας ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος ΕΖΥ257 το οποίο την επίδικη μέρα με τη συγκατάθεση του, οδηγούσε ο γιος του Φάνος με συνεπιβάτη τον αδελφό του Κωνσταντίνο και προορισμός τους ήταν από το σπίτι τους που βρίσκεται στο Παλιομέτοχο να πάνε στο σχολείο τους που βρίσκεται στη Λευκωσία, το G.C School of Careers. Τα παιδιά του αναχώρησαν από το σπίτι περίπου 6.45πμ και 10 λεπτά περίπου μετά δέχτηκε τηλεφώνημα από το γιο του Φάνο ο οποίος του ανέφερε ότι είχαν μεγάλο δυστύχημα. Αμέσως πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος και έτρεξε προς τους γιους του. Ο Φάνος ήταν έξω από το αυτοκίνητο και φαινόταν καλά ενώ ο Κωνσταντίνος βρισκόταν καθισμένος μέσα στο αυτοκίνητο στη θέση του συνοδηγού και του ανέφερε ότι δυσκολευόταν να αναπνεύσει. Και οι δύο είχαν αίματα στο πρόσωπο τους. Εκεί είδε και ένα γνωστό του αστυνομικό με πολιτικά λίγο ψηλό γεμάτο λίγο φαλακρό μπροστά ψιλοκουρεμένο με πολιτικά ρούχα τον οποίο αναγνώρισε ως τον Κατηγορούμενο. Η μόνο κουβέντα που του είπε ήταν να καλέσει ασθενοφόρο και ο αστυνομικός του ανέφερε ότι είχε ήδη καλέσει. Ο γιος του Φάνος του είπε με έντονο τρόπο και έδειχνε προς Λευκωσία ότι το μαύρο Pajero φταίει που πήγε να προσπεράσει και η κοπέλα έχασε τον έλεγχο και έγινε το δυστύχημα. Επειδή ο Κωνσταντίνος δεν ένιωθε καλά, δεν περίμενε το ασθενοφόρο, έβαλε τα δυο του παιδιά στο δικό του αυτοκίνητο και ξεκίνησαν για το Νοσοκομείο. Ο Φάνος του ξαναείπε έντονα και μεγαλόφωνα για το μαύρο Pajero και συγκεκριμένα ότι έφταιγε ένα μαύρο Pajero που προσπαθούσε να προσπεράσει είδε αυτοκίνητο από απέναντι και ξανά μπήκε στη θέση του. Δεν γνωρίζει κατά πόσο ο αστυνομικός άκουσε τα όσα είπε ο Φάνος, τον ίδιο το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η υγεία των παιδιών του. Ο Φάνος πολύ θυμωμένα σε κάποιο σημείο μόλις ξεκίνησαν και μετά έσφιξε τη γροθιά του και είπε πολύ έντονα αυτός με το μαύρο Pajero φταίει που έκοψε το δρόμο της γυναίκας. Μετά από τη σκηνή του δυστυχήματος περίπου σε 100-150 πιο μακριά βρισκόταν ένα μαύρο κοντό Pajero σταματημένο στην άκρια του δρόμου με μέτωπο προς Λευκωσία. Δεν έδωσε όμως σημασία γιατί εκείνο που τον ένοιαζε ήταν η κατάσταση των γιων του. Κανένας δεν μίλησε με τα παιδιά του μετά το δυστύχημα και ενώ βρίσκονταν στο Νοσοκομείο. Ανέφερε ότι ο Φάνος δεν ανέφερε ποτέ τίποτε για ένα άσπρο Pajero αλλά όποτε μιλούσε για Pajero ήταν για το μαύρο που όπως είπε προκάλεσε το δυστύχημα και ήταν πάντα έντονος. Ο ουσιαστικά κυριότερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Φάνος Μαλλούππας, ΜΚ9, ο οδηγός του οχήματος ΕΖΥ
- Σύμφωνα με τη γραπτή του κατάθεση που έδωσε την ίδια μέρα του δυστυχήματος, την επίδικη μέρα περί ώρα 6.55 οδηγούσε το εν λόγω αυτοκίνητο στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Παλιομέτοχο με κατεύθυνση προς Λευκωσία και ήταν μαζί του συνοδηγός ο αδελφός του Κωνσταντίνος. Ακολουθούσαν ένα Pajero κοντής βάσης με σιδερένια καμπίνα σκούρου χρώματος, μπλε σκούρο ή μαύρο. Μπροστά από το Pajero ήταν ένα άσπρο διπλοκάμπινο όχημα. Τόσο η δική του ταχύτητα αλλά και του Pajero που ακολουθούσε ήταν σταθερή περί τα 60ΧΑΩ. Μεταξύ του δικού του αυτοκινήτου και του Pajero υπήρχε μια σταθερή απόσταση περίπου 50-60 μέτρα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου πρόσεξε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας να έρχεται ένα μαύρο αυτοκίνητο όταν αντιλήφθηκε το Pajero να μπαίνει δεξιά προς το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να προσπεράσει το άσπρο διπλοκάμπινο. Η απόσταση του Pajero και του μαύρου αυτοκινήτου ήταν περίπου 20 μέτρα και βρέθηκαν σχεδόν απέναντι, μούτρα-μούτρα. Σ' αυτό το σημείο αμέσως το Pajero κινήθηκε αριστερά μπήκε πίσω στην κανονική λωρίδα πίσω από το άσπρο διπλοκάμπινο. Το μαύρο όμως αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι κινήθηκε απότομα αριστερά έπεσε στο χωμάτινο παγκέττο της πορείας του και ακολούθως γύρισε δεξιά και με το αριστερό του πλευρό ερχόταν κατά πάνω τους όπου σε κλάσματα δευτερολέπτων χωρίς ο ίδιος να μπορέσει να αντιδράσει συγκρούστηκαν. Ο ίδιος δεν τραυματίστηκε ο αδελφός του όμως φαινόταν τραυματισμένος. Ο πρώτος άνθρωπος που ήρθε κοντά τους ήταν λίγο παχουλός κανονικού ύψους με λίγα μαλλιά, μπροστά φαλακρός ηλικίας περίπου 30-35 χρονών με πολιτική περιβολή. Όταν τον πλησίασε αυτός ο άντρας, είχε ήδη δει το Pajero στο οποίο αναφέρθηκε προηγουμένως σταματημένο στο παγκέττο αριστερά ως η αρχική του πορεία και αμέσως τον ρώτησε ποιος είναι ο οδηγός του Pajero. Ήταν το ίδιο Pajero που επιχείρησε το προσπέρασμα πριν και έγινε το δυστύχημα και η έγνοια του ήταν να βρει τον οδηγό του. Ο άντρας αυτός του είπε "εγώ είμαι, είναι δικό μου το αυτοκίνητο" και τίποτε άλλο δεν είπαν. Τηλεφώνησε στον πατέρα του ο οποίος ήρθε αμέσως και τους μετέφερε με τον αδελφό του στο Νοσοκομείο. Θέση του ήταν ότι το δυστύχημα το προκάλεσε το Pajero κατά την προσπάθεια του να προσπεράσει το προπορευόμενο του άσπρο διπλοκάμπινο. Η περιγραφή του Pajero ήταν αυτή που είπε δεν είδε αριθμούς ή κάτι άλλο χαρακτηριστικό. Ανέφερε επίσης ότι αναγνωρίζει τον άντρα που το οδηγούσε. Ο Φάνος Μαλλούππας έδωσε συμπληρωματική κατάθεση στις 16.11.08 στην οποία αναφέρει ότι ουδέποτε ο ίδιος ανέφερε σε οποιοδήποτε ότι στη σκηνή του δυστυχήματος υπήρχε ένα αυτοκίνητο Pajero άσπρου χρώματος. Το μόνο Pajero που ήταν στη σκηνή ήταν αυτό που ανέφερε στην προηγούμενη του κατάθεση ενώ η αναφορά του σε άσπρο αυτοκίνητο ήταν μόνο για το άσπρο διπλοκάμπινο που το σκουρόχρωμο Pajero επιχείρησε να προσπεράσει. Ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε στο Δικαστήριο τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που πήγε κοντά του αμέσως μετά το δυστύχημα. Ανέφερε ότι δεν είδε πως ήρθε εκεί δηλαδή από ποιο αυτοκίνητο κατέβηκε αλλά τον ρώτησε ποιού ήταν το Pajero που ήταν σταματημένο στην άκρια του δρόμου γιατί ήταν εκείνο που επιχείρησε να προσπεράσει μπαίνοντας στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Ρώτησε για το συγκεκριμένο Pajero γιατί δεν υπήρχε άλλο Pajero στη σκηνή και πιστεύει ότι ήταν αυτό που προκάλεσε το δυστύχημα. Επανέλαβε τα όσα στην κατάθεση του ανάφερε σε σχέση με τον τρόπο που επιχείρησε το προσπέρασμα το σκούρο Pajero και τις κινήσεις του οδηγού του μαύρου αυτοκινήτου. Ανέφερε επίσης ότι είπε στον πατέρα του τι αντιλήφθηκε ότι έγινε με το δυστύχημα αλλά ο πατέρας του του έλεγε ότι προέχει η δική του υγεία και η υγεία του αδελφού του. Ο μάρτυρας αυτός αντεξετάστηκε έντονα σε σχέση με το κατά πόσο η επίδικη ώρα ήταν ώρα αιχμής και κατά πόσο κυκλοφορούσαν πολλά αυτοκίνητα στο δρόμο και η θέση του ήταν ότι υπήρχε κανονική κίνηση δηλαδή υπήρχε κίνηση στο δρόμο αλλά τα αυτοκίνητα μπορούσαν να κινούνται. Αρνήθηκε τις επανειλημμένες υποβολές ότι τη δεδομένη στιγμή υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση στο δρόμο. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο αντιλήφθηκε την παρουσία και άλλων οχημάτων Pajero σκούρου χρώματος στο δρόμο και η απάντηση του ήταν ότι δεν αντελήφθηκε κάτι τέτοιο γιατί δεν πρόσεχε κάτι τέτοιο. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο στο χωριό του και στις γύρω περιοχές και γενικότερα στους δρόμους που κινείται και οδηγά αντελήφθηκε να υπάρχουν και να κυκλοφορούν και άλλα οχήματα Pajero σκούρου χρώματος σαν αυτό που λέει ότι είδε στη σκηνή αλλά η απάντηση του ήταν ότι δεν θυμάται, ούτε έχει προσέξει κάτι τέτοιο ούτε και γνωρίζει κατά πόσο υπάρχουν τέτοια αυτοκίνητα στο χωριό. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο το διπλοκάμπινό που αναφέρει ότι ακολουθούσε το Pajero ήταν άσπρο ή ασημί και κατά πόσο μπορεί να ξεχωρίσει τα δύο χρώματα και επέμενε ότι το διπλοκάμπινο ήταν άσπρο. Δεν είδε ούτε τον οδηγό του Pajero ούτε τα νούμερα του, το χρώμα του σίγουρα ήταν σκούρο μαύρο ή μπλε και η ταχύτητα του ήταν σταθερή όπως και η δική του περίπου 60ΧΑΩ. Αντεξετάστηκε επίσης σε σχέση με τον τρόπο που αντελήφθηκε ο ίδιος το δυστύχημα επιμένοντας σταθερά στην ίδια εκδοχή που ανέφερε και στην κατάθεση του και στην κυρίως εξέταση του. Ρωτήθηκε κατά πόσο ο λόγος που συνέδεσε το Pajero που σταμάτησε στα αριστερά του δρόμου μετά το δυστύχημα με το Pajero σκούρου χρώματος που ακολουθούσε ο ίδιος ήταν η ύπαρξη του στη σκηνή και συμφώνησε ότι αυτός ήταν ο λόγος αναφέροντας ότι στη σκηνή δεν υπήρχε άλλο σκουρόχρωμο Pajero ή παρόμοιου τύπου όχημα. Ανέφερε ότι επειδή είχε δει το Pajero σκούρου χρώματος να προσπερνά όπως ανέφερε και μετά είδε ένα Pajero στη σκηνή προσηλώθηκε αμέσως εκεί και δεν αντελήφθηκε κατά πόσο πέρασαν και άλλα οχήματα τύπου Pajero σκούρου χρώματος. Επανέλαβε ότι η μόνη συνομιλία που είχε με τον Κατηγορούμενο ήταν να τον ρωτήσει ποιος ήταν ο οδηγός του Pajero σκούρου χρώματος και αρνήθηκε τις υποβολές ότι η μόνη συνομιλία που είχε με τον Κατηγορούμενο ήταν κατά πόσο ήταν καλά στην υγεία του και ήθελε βοήθεια και για την κοπέλα που οδηγούσε το μαύρο αυτοκίνητο. Ρωτήθηκε επίσης γιατί δεν αντέδρασε προς τον Κατηγορούμενο αφού ήταν σίγουρος ότι αυτός οδηγούσε το μαύρο Pajero που επιχείρησε το προσπέρασμα και να του πει οτιδήποτε για την οδηγική του συμπεριφορά και ανέφερε ότι μόνη του έγνοια εκείνη τη στιγμή ήταν ο αδελφός του. Του υπεβλήθη επίσης επανειλημμένα ότι ο μόνος λόγος που συνέδεσε τον Κατηγορούμενο με το Pajero ήταν η παρουσία του στη σκηνή μετά το δυστύχημα θέση την οποία δεν δέχτηκε και επέμενε ότι ήταν αυτό το όχημα που είδε να προσπερνά. Ο ΜΚ10 είναι ο Κωνσταντίνος Μαλλούππας αδελφός του Φάνου και συνοδηγός του στο όχημα ΕΖΥ 257 την επίδικη μέρα. Ανέφερε ότι η προσοχή του πριν το δυστύχημα δεν ήταν στραμμένη στο δρόμο και δεν γνωρίζει πόση κίνηση υπήρχε όταν ξαφνικά ο Φάνος του φώναξε «δε τους που θα τουμπάρουν» και τότε συγκέντρωσε το βλέμμα του μπροστά και είδε σε περίπου απόσταση 50 μέτρων ένα αυτοκίνητο Pajero σκούρου χρώματος να προσπαθεί να προσπεράσει ένα αυτοκίνητο άσπρου χρώματος και μετά να μπαίνει πίσω στη λωρίδα του. Ολόκληρο το μούτρο του Pajero μπήκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και μετά ξανά μπήκε αριστερά πίσω από το άσπρο αυτοκίνητο και συνέχισε την πορεία του προς Λευκωσία. Αντελήφθηκε, όταν το Pajero μπήκε ξανά αριστερά στην πορεία του, ένα μαύρο αυτοκίνητο με κατεύθυνση προς Παλιομέτοχο να βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το Pajero. Το είδε να κινείται προς το παγκέττο αριστερά της πορείας του να πέφτει σ' αυτό και μετά να γυρίζει προς το κέντρο του δρόμου και να έρχεται κατά πάνω τους. Το επόμενο πράγμα που θυμάται ήταν να κάθεται στο αυτοκίνητο κτυπημένος με έντονο πόνο στο στήθος. Κατάλαβε ότι είχαν εμπλακεί σε δυστύχημα, ο Φάνος τηλεφώνησε στον πατέρα τους να έρθει, ο ίδιος παρέμεινε μέσα στο αυτοκίνητο μέχρι που ήρθε ο πατέρας του στη σκηνή και δεν μίλησε με κανένα άλλο εκτός από τον αδελφό του που τον ρώτησε αν είναι καλά. Δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με το δυστύχημα ούτε στις πρώτες βοήθειες αλλά ούτε και μετά τη χειρουργική του επέμβαση. Δεν είδε τα νούμερα του σκούρου χρώματος Pajero που προσπαθούσε να προσπεράσει αλλά αντελήφηθηκε ότι ήταν κοντό και δίπορτο και το πίσω του μέρος ήταν με μουσιαμά ή λαμαρίνα. Ανέφερε επίσης ότι δεν είδε ποιος οδηγούσε το Pajero, αντελήφθηκε ότι υπήρχε κάποια κίνηση στο δρόμο πριν το δυστύχημα από την αίσθηση που είχε αλλά χωρίς να ξέρει ακριβώς. Η αντεξέταση του κινήθηκε στις ίδιες γραμμές με την αντεξέταση και του αδελφού του Φάνου δηλαδή κατά πόσο υπήρχε τροχαία κίνηση στο δρόμο τη δεδομένη μέρα, κατά πόσο αντελήφθηκε την ύπαρξη και άλλου οχήματος σκούρου χρώματος τύπου Pajero την ίδια μέρα στο δρόμο και κατά πόσο αναγνωρίζει ένα αυτοκίνητο τύπου Pajero. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο το όχημα που προσπάθησε να προσπεράσει το σκούρο Pajero ήταν άσπρο ή ασημί και επέμενε ότι ήταν άσπρο. Θέση του ήταν ότι η τροχαία κίνηση τη δεδομένη στιγμή ήταν κανονική και δεν δέχτηκε την υποβολή ότι ήταν ώρα αιχμής και αυξημένη τροχαία κίνηση. Δεν γνωρίζει κατά πόσο στο χωριό του και στα γύρω χωριά υπάρχουν αυτοκίνητα Pajero ίδιου τύπου και χρώματος όπως αυτό που είδε να επιχειρεί να προσπεράσει και μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει κατά πόσο κυκλοφορούν τέτοια οχήματα στην περιοχή του. Δεν γνωρίζει κατά πόσο ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το επίδικο Pajero και επέμενε ότι δεν έχει μιλήσει με κανένα για το δυστύχημα έκτοτε. Αυτή ήταν η προφορική μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από πλευράς της Κατηγορούσης Αρχής. Κατατέθηκαν επίσης, εκτός από τα Τεκμήρια που κατέθεσαν οι μάρτυρες στη ροή της διαδικασίας, για την αλήθεια του περιεχομένου της η μεταθανάτιος ιατροδικαστική έκθεση που έκανε στη σορό του θύματος η Δρ. Ελένη Αντωνίου σύμφωνα με την οποία αιτία θανάτου είναι πολυτραυματισμός συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος όπως και η κατάθεση του Θωμά Παντίσκου ο οποίος είναι εξάδελφος της μητέρας των Φάνου και Κωνσταντίνου Μαλλούππα ο οποίος την επίδικη μέρα το πρωί αντελήφθηκε την ύπαρξη δυστυχήματος στο δρόμο είδε το αυτοκίνητο του Γιώργου Μαλλούππα στη σκηνή και σταμάτησε και αντελήφθηκε ότι το αυτοκίνητο που είχε εμπλακεί στο δυστύχημα ήταν αυτό που χρησιμοποιούσαν Φάνος και ο Κωνσταντίνος κάθε πρωί να πάνε στο σχολείο. Στη σκηνή μίλησε με το Φάνο τον οποίο ρώτησε πως έγινε το δυστύχημα και του είπε ότι ένα Pajero προσπερνούσε ένα διπλοκάμπινο μπροστά του και έκοψε το δρόμο της κοπέλας η οποία έδωσε πάνω τους. Στη σκηνή δεν μίλησε με κανένα άλλο. Πήγε στις πρώτες βοήθειες όπου ξανά μίλησε με το Φάνο για το δυστύχημα ο οποίος του ανέφερε ότι ένα Pajero μαύρο κοντής βάσης πήγε να προσπεράσει έκοψε το δρόμο της κοπέλας και έγινε το δυστύχημα. Όταν ο ίδιος σταμάτησε στη σκηνή υπήρχαν αρκετά αυτοκίνητα στο δρόμο αλλά δεν θυμάται κατά πόσο ήταν σταθμευμένο εκεί ένα σκουρόχρωμο Pajero. Όπως έχω ήδη αναφέρει οι συνήγοροι υπεράσπισης δεν προέβαλαν ισχυρισμό για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενο ο οποίος μετά που του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το Άρθρο 79
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία. Υιοθέτησε τις δύο καταθέσεις που έδωσε μετά το δυστύχημα τις οποίες ο ίδιος είχε γράψει. Την επίδικη περίοδο ήταν Αστυνομικός, υπηρετούσε στην ΥΠΕΓΕ στο εργαστήριο γραφολογίας ως πραγματογνώμονας γραφολόγος και είχε τον αριθμό 2131. Σύμφωνα με τις καταθέσεις του την επίδικη ημερομηνία οδηγούσε το όχημα του με αρ. εγγραφής ΕΕΜ 201 μάρκας Mitsubishi Pajero κοντής βάσης χρώματος μαύρου με σιδερένια καμπίνα στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Παλιομέτοχο με κατεύθυνση τη Λευκωσία, βρισκόταν μόνος του στο αυτοκίνητο, φορούσε ζώνη ασφαλείας, ήταν με πολιτική περιβολή και μετέβαινε στην εργασία του. Η ταχύτητα του ήταν χαμηλή γιατί ακολουθούσε άλλα οχήματα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου είδε ένα μαύρο αυτοκίνητο να έρχεται από την απέναντι κατεύθυνση το οποίο πέρασε γρήγορα από δίπλα του και επειδή αντελήφθηκε ότι έτρεχε ασυναίσθητα κοίταξε το μεσαίο καθρεφτάκι του οχήματος του και διαπίστωσε ότι το όχημα αυτό ενεπλάκη σε δυστύχημα με ένα όχημα χρώματος ασημί. Ο ίδιος αμέσως, αφού βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, πλεύρισε αριστερά έκαμε επαναστροφή, πήγε κοντά στο δυστύχημα και στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο χωμάτινο δεξιό παγκέτο του δρόμου με πορεία προς Παλιομέτοχο. Εκεί σταμάτησαν και άλλα οχήματα μεταξύ των οποίο ένα διπλοκάμπινο όχημα. Όταν προσέγγισε τη σκηνή πεζός είδε το μαύρο όχημα αναποδογυρισμένο και μέσα μια κοπέλα με στρατιωτική στολή. Το ασημένιο αυτοκίνητο βρισκόταν ακινητοποιημένο στο χωμάτινο παγκέτο ως η πορεία προς Λευκωσία ήταν κτυπημένο μπροστά στα αριστερά και εκεί είδε δύο πρόσωπα νεαρά ένα εκτός του αυτοκινήτου και ένα μέσα στο αυτοκίνητο. Αυτός που στεκόταν έξω φαινόταν καλά, ο άλλος στο αυτοκίνητο παραπονιόταν ότι πονούσε το στήθος του και του είπε να ηρεμήσει. Χωρίς να πουν οτιδήποτε άλλο ο ίδιος πήγε πίσω στο μαύρο αυτοκίνητο είχε ήδη μαζευτεί και άλλος κόσμος και συνέχισε να πηγαινοέρχεται στα δύο αυτοκίνητα. Σε κάποια στιγμή αντελήφθηκε ένα κύριο να στέκεται και να μιλά με τους δύο νεαρούς στο ασημί αυτοκίνητο τον ρώτησε αν ήταν παιδιά του οπόταν ο ένας νεαρός αναφέρθηκε σε ένα Pajero που προσπάθησε να προσπεράσει. Αμέσως ο ίδιος του είπε "ρε φίλε έχω και εγώ Pajero". Ο πατέρας πήρε τα παιδιά του στο Νοσοκομείο, ο ίδιος έμεινε στη σκηνή μέχρι που ήρθε το ασθενοφόρο και η πυροσβεστική και αναφέροντας στον εξεταστή της υπόθεσης που εν τω μεταξύ ήρθε ότι ήταν αστυνομικός τον ρώτησε αν μπορούσε να βοηθήσει σε κάτι άλλο και του άφησε τα στοιχεία του και έφυγε. Η θέση του ήταν ότι από τη στιγμή που έφυγε από το σπίτι του οδηγούσε στη δική του λωρίδα του δρόμου χωρίς να προσπεράσει ή να επιχειρήσει να προσπεράσει οποιοδήποτε άλλο όχημα ούτε και όταν ερχόταν από απέναντι του το μαύρο αυτοκίνητο. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας τον επισκέφτηκε στην εργασία του ο ΜΚ1 του εξήγησε πως έγινε το δυστύχημα και πήγαν μαζί και είδαν το αυτοκίνητο του. Μετά το απόγευμα ο ΜΚ1 του ζήτησε και πήγε στην τροχαία Λευκωσίας όπου εκεί φωτογράφισε το αυτοκίνητο του και ο ίδιος έγραψε την κατάθεση του αφού του υπεδείχθη και εξηγήθη το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής. Συμφώνησε με τις πορείες των εμπλεκόμενων οχημάτων και τις τελικές τους θέσεις όπως και την πορεία του δικού του οχήματος που σημειώθηκε με το γράμμα "Γ". Το αυτοκίνητο το δικό του δεν έχει καμία ζημιά ούτε και εμπλάκηκε στο δυστύχημα. Ανέφερε επίσης ότι σίγουρα την επίδικη μέρα και ώρα του δυστυχήματος υπήρχε τροχαία κίνηση και ότι κάθε μέρα στα 4 χρόνια που ανελλιπώς χρησιμοποιεί το δρόμο αυτό την ίδια ώρα υπάρχει πυκνή τροχαία κίνηση αφού ο εν λόγω δρόμος χρησιμοποιείται από πλειάδα κατοίκων των χωριών που βρίσκονται στη περιοχή για μετάβαση στα σχολεία και την εργασία τους. Η αντίληψη του για το μαύρο αυτοκίνητο που πέρασε από δίπλα του ήταν ότι οδηγείτο πολύ γρήγορα σαν βολίδα. Το δικό του αυτοκίνητο δεν ήρθε σε επαφή με κανένα άλλο όχημα και αυτό το έλεγξε και η αστυνομία. Ήταν η θέση του ότι υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα Pajero παρόμοιου τύπου με το δικό του και σκούρου χρώματος δηλαδή μαύρου, σκούρο μπλε ή σκούρο πράσινο τα οποία διακινούνται καθημερινά στο δρόμο και ο ίδιος εντόπισε 33 τέτοια αυτοκίνητα τα οποία και κατέγραψε σε κατάλογο που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Ο ίδιος σε κανένα σημείο δεν επιχείρησε να αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας και πήγε πίσω στη σκηνή μετά που αντιλήφθηκε τη σύγκρουση. Θέση του ήταν ότι στην προσπάθεια του να αποδείξει ότι δεν φταίει και επειδή ένιωθε απελπισμένος και θιγμένος γιατί όλοι μιλούσαν για εκείνο χωρίς να φταίει έμαθε ότι γίνεται τεστ πολυγράφου-αλήθειας γι' αυτό υπεβλήθηκε στο σχετικό τεστ το οποίο κατέδειξε ότι έλεγε την αλήθεια. Κατά την αντεξέταση του ρωτήθηκε πως κατέγραψε και πότε τον κατάλογο των 33 οχημάτων που παρουσίασε και ανέφερε ότι το σπίτι του είναι στον κύριο δρόμο του χωριού και σε ημερομηνία πολύ μεταγενέστερη από το δυστύχημα στάθηκε και παρατήρησε τα εν λόγω οχήματα και κατέγραψε τους αριθμούς τους. Δεν γνωρίζει κατά πόσο οποιοδήποτε από τα οχήματα που κατέγραψε κυκλοφορούσαν στον ίδιο δρόμο το 2008 ούτε και ξέρει τους ιδιοκτήτες τους. Αρνήθηκε την υποβολή ότι τα μόνα οχήματα που κινούνταν στο δρόμο την επίδικη μέρα ήταν το δικό του, ένα διπλοκάμπινο το οποίο προπορευόταν και το όχημα των αδελφών Μαλλούππα που ήταν πίσω του και επέμενε ότι υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση γι' αυτό η ταχύτητα του παρέμενε σταθερή στα 50ΧΑΩ. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι βιαζόταν να φτάσει στη δουλειά του και έτρεχε αναφέροντας ότι είχε αρκετή ώρα μπροστά του από την ώρα που έφυγε από το σπίτι του μέχρι να φτάσει στην εργασία του και δεν είχε λόγω να τρέχει. Του υπεδείχθη το τελικό σχέδιο της σκηνής και ανέφερε ότι διαφωνεί με το γράμμα "Α" που σημειώνεται ως δική του πορεία και ότι ο ίδιος συμφωνεί με το πρόχειρο σχέδιο όπου η πορεία του σημειώνεται με το γράμμα "Γ" και ότι είναι το μοναδικό που του είχε υποδειχθεί. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι επιχείρησε να προσπεράσει το μπροστινό του διπλοκάμπινο όχημα ότι το αυτοκίνητο του πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και βρέθηκε μούτρα - μούτρα με το μαύρο αυτοκίνητο, ότι όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να ολοκληρώσει την προσπάθεια του για προσπέρασμα μπήκε πίσω στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας και ότι η δική του προσπάθεια του να προσπεράσει το προπορευόμενο όχημα ενώ βρισκόταν απέναντι το μαύρο αυτοκίνητο ήταν η αιτία πρόκλησης του δυστυχήματος αφού το μαύρο αυτοκίνητο έχασε τον έλεγχο εξ αιτίας της δικής του απερίσκεπτης πράξης, αναγκάστηκε να πέσει στο χωμάτινο παγκέτο και μετά να κτυπήσει στο όχημα των αδελφών Μαλλούππα με αποτέλεσμα το θάνατο της οδηγού του μαύρου οχήματος Κλειώς Χριστοπούλου-Πισσουρίου και τον τραυματισμό των αδελφών Φάνου και Κωνσταντίνου Μαλλούππα. Ο Κατηγορούμενος διευκρίνισε επίσης απαντώντας σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο λόγος που αναφέρει στην κατάθεση του ότι δεν επιχείρησε να προσπεράσει οποιοδήποτε όχημα ήταν η παραίνεση του Παναγίδη (ΜΚ1) να διευκρινίσει κατά πόσο προσπέρασε ή όχι άλλο όχημα. Αρνήθηκε επίσης τις υποβολές ότι ο λόγος που κοίταξε το καθρεφτάκι του ήταν επειδή αγωνιούσε για το επικίνδυνο προσπέρασμα που έκανε και ότι ο λόγος που κατέβηκε στο δυστύχημα ήταν για να δει αν υπήρχε κάτι επιλήψιμο για τον ίδιο. Ο τελευταίος μάρτυρας που έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ήταν ο Γιάννης Σαβεριάδης, ΜΥ1, ο οποίος σπούδασε μεταξύ άλλων Forensic Psychology και είναι επίσης εγκεκριμένος εξεταστής πολυγράφου (Certified Polygraph Examiner). Κατέθεσε στο Δικαστήριο το βιογραφικό του σημείωμα στο οποίο περιγράφονται όλοι οι ακαδημαϊκοί του τίτλοι, τα μεταπτυχιακά του διπλώματα και η εμπειρία του. Είναι εγκεκριμένος εξεταστής πολυγράφου και εξήγησε στο Δικαστήριο την διαδικασία και την μέθοδο που ακολουθεί σε σχέση με τη διεξαγωγή τεστ πολυγράφου. Είναι η θέση του ότι τα συγκεκριμένα τεστ τα οποία έχουν επικρατήσει να λέγονται ως τεστ αλήθειας είναι μια καθόλα εγκεκριμένη διεθνώς και έγκυρη μέθοδος ανίχνευσης της αλήθειας, ότι χρησιμοποιύνται κατά κόρον κυρίως στην Αμερική και την Αγγλία αναφορικά με τη διερεύνηση πολύ σοβαρών αδικημάτων συμπεριλαμβανομένων και αδικημάτων σεξουαλικής φύσης. Ανέφερε ότι όταν ένα άτομο θέλει υποβληθεί σ' αυτό το τεστ τον επισκέπτεται, του εξηγά το ιστορικό της υπόθεσης και το λόγο που θέλει να υποβληθεί στο τεστ και ο ίδιος, με βάση με τα σχετικά πρότυπα που υπάρχουν, καταρτίζει τις ερωτήσεις που θα ερωτηθούν κατά τη διάρκεια του τεστ. Εξήγησε ότι το τεστ πολυγράφου καταγράφει και μετρά τις αντιδράσεις του αυτόνομου νευρικού συστήματος κάθε ατόμου οι μετρήσεις αυτές αφορούν τη σχετική αρτηριακή πίεση, τη θωρακική κίνηση, τις φορές που αναπνέει ένα άτομο το λεπτό, την εφύδρωση του ατόμου (όχι αυτή που μπορεί να είναι εμφανής με γυμνό μάτι) όπως και τον όγκο αίματος. Εξήγησε πως γίνεται η σύνδεση του ατόμου που θα υποβληθεί στο τεστ με διάφορα μηχανήματα που καταλήγουν στον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή ο οποίος καταγράφει τις ενδείξεις για να μπορεί μετά ο ίδιος να τις ερμηνεύσει και ήταν η θέση του ότι το τεστ αυτό είναι καθόλα έγκυρο γιατί είναι πολύ δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, να μπορεί ο ανθρώπινος οργανισμός να το ελέγξει και να το καθοδηγήσει σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Η πλήρης εξήγηση των θεμάτων που αφορούν τον πολυγράφο είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και θεωρώ περιττό να την αναπαράξω. Σχετική αναφορά γίνεται στα αναγκαία σημεία για να μπορεί η παρούσα απόφαση να έχει συνοχή. Σ' ό,τι αφορά στο τεστ στο οποίο υπεβλήθη ο Κατηγορούμενος στις 15.5.11 στο γραφείο του ΜΥ2, ανέφερε ότι μετά που του εξήγησε ο Κατηγορούμενος τη φύση της υπόθεση διάλεξε ως κατάλληλο για την παρούσα υπόθεση το τεστ UTAH3 το οποίο αποτελείται από 11 ερωτήσεις μερικές από τις οποίες έχουν σχέση με την υπόθεση, relevant questions, κάποιες είναι συγκριτικές ερωτήσεις, controlled questions οι οποίες είναι αυτές που συγκρίνονται με τις σχετικές ερωτήσεις και κάποιες άσχετες ερωτήσεις, irrelevant questions. Ο ίδιος έκανε το συγκεκριμένο τεστ τον Κατηγορούμενο 3 φορές με τις ίδιες ερωτήσεις αλλάζοντας ανάλογα τις θέσεις των συγκριτικών ερωτήσεων και με βάση το αποτέλεσμα και των τριών τεστ (charts) αξιολόγησε τον Κατηγορούμενο. Ήταν η θέση του ότι ο Κατηγορούμενος ανέφερε την αλήθεια αφού και στα τρία charts ερωτήσεων έδινε την ίδια απάντηση σε όλες τις σχετικές ερωτήσεις. Οι σχετικές ερωτήσεις που του είχε υποβάλει είχαν σχέση με το επίδικο δυστύχημα και ήταν κατά πόσο πριν από το δυστύχημα προσπάθησε να περάσει προπορευόμενο όχημα με αποτέλεσμα άθελα του να ανακόψει την πορεία του οχήματος που οδηγούσε το θύμα. Ανέφερε επίσης ότι όταν τον επισκέφθηκε ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι ο λόγος στον οποίο ήθελε να υποβληθεί σ' αυτό το τεστ ήταν επειδή τον κατηγορούσα άδικα ότι προκάλεσε κάποιο δυστύχημα στο οποίο πέθανε μια κοπέλα. Αντεξεταζόμενος επέμενε ότι εφόσον είναι εγγεγραμμένος και εγκεκριμένος χειριστής τεστ πολυγράφου και έχει δίπλωμα από το American Polygraph Association μετά από επίπονη εξειδίκευση μπορεί να κάνει τα συγκεκριμένα τεστ χωρίς να χρειάζεται να εγγραφεί σε οποιοδήποτε άλλο σύνδεσμο. Η θέση του είναι ότι το τεστ στο οποίο υπεβλήθει ο Κατηγορούμενος το οποίο όπως έχει ήδη αναφέρει κατασκεύασε ο ίδιος με βάση της φύση της υπόθεσης είναι 99.9% ακριβές και αρνήθηκε την υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος προετοίμασε τον εαυτό του ψυχολογικά και γι' αυτό μπόρεσε να περάσει το τεστ με επιτυχία. Αρνήθηκε επίσης τις υποβολές ότι η μέθοδος αυτή δεν έχει καμία αποδεικτική αξία και ούτε θεωρείται ως σωστή και βάσιμη από την Κυπριακή Νομοθεσία. Τα γεγονότα του δυστυχήματος του τα ανέφερε ο δικηγόρος του Κατηγορούμενου αρχικά και μετά ο Κατηγορούμενος και αρνήθηκε την υποβολή ότι θα έπρεπε να γνωρίζει όλο το ιστορικό της υπόθεσης από όλους τους εμπλεκόμενους αναφέροντας ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ο σκοπός του τεστ πολυγράφου και ότι ο τρόπος με τον οποίο έλαβε την πληροφόρηση και κατήρτισε τις ερωτήσεις ήταν ο σωστός και ο ενδεδειγμένος. Επανέλαβε δε τι θέση ότι δεν πιστεύει ότι μπορεί οποιοδήποτε πρόσωπο να ελέγξει όλες τις λειτουργίες του αυτόνομου νευρικού συστήματος για να μπορέσει να κατευθύνει το τεστ. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Η αξιολόγηση των μαρτύρων, έχοντας και ως γνώμονα τις παραμέτρους που η νομολογία έχει καθορίσει για το θέμα αυτό, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09, δεν παρουσιάζει καμιά δυσκολία αφού το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να τους παρακολουθεί ενώ έδιδαν τη δια ζώσης μαρτυρία τους. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β ΑΑΔ 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Σημαντικό στοιχείο στην αξιολόγηση μαρτύρων σε υποθέσεις φύσεως ως η παρούσα αποτελεί, όπως έχει Νομολογηθεί, το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που είναι και η πραγματική μαρτυρία αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας,
(1990)2 ΑΑΔ, Κονναρή ν. Κυριάκου, Π.Ε. 8551, ημερ. 19.3.
- Με βάση τις πιο πάνω αρχές έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν προφορικά στο Δικαστήριο. Θεωρώ σωστό να αναφέρω ότι η εμπειρογνωμοσύνη των μαρτύρων κατηγορίας Παναγίδη, Θεοκλέους, Στυλιανού Μ. Ελευθερίου και Β. Κοσμά δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και ορθά κατά τη δική μου θέση εφόσον όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες κατέδειξαν κατά τρόπο σαφή και εμπεριστατωμένο την εμπειρία τους τόσο στα θέματα εξέτασης τροχαίων δυστυχημάτων και δη θανατηφόρων (ΜΚ1), τον χειρισμό μηχανών προκαταρτικού ελέγχου αλκοόλης (ΜΚ2), τις τεχνικές τους γνώσεις κατά την εξέταση των οχημάτων και των ζημιών σε αυτά (ΜΚ3) και στα θέματα χειρισμού της μηχανής skidman η οποία υπολογίζει τον συντελεστή τριβής με δοκιμή τροχοπέδησης (ΜΚ6). Τα προσόντα επίσης της Δρ. Μ. Ελευθερίου (ΜΚ4) και η ικανότητα της να προβεί στην δειγματοληψία των ξυσμάτων μπογιάς αλλά και τα εργαστηριακά αποτελέσματα σε σχέση με τα ξύσματα μπογιάς στα οποία κατέληξε ο Αστυνόμος Β' Β. Κοσμά (ΜΚ5) μπορούν χωρίς ενδοιασμό να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Αναφέρω ότι πολύ μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ1 κυρίως κατά την αντεξέταση του επεκτάθηκε σε ένα κομμάτι από αξονάκι που βρέθηκε στο δρόμο και τη συμπεριφορά του, και αντίστοιχο κομμάτι της μαρτυρίας του ΜΚ3 αφορούσε και πάλι τα ευρήματα σε σχέση γύρω από αυτό το αξονάκι, όπως και η ύπαρξη isopon ή μπογιάς στο αυτοκίνητο του θύματος τα οποία θεωρώ ότι αχρείαστα έλαβαν την έκταση την οποία προσέλαβαν καθότι όπως έχω ήδη αναφέρει η οδηγική συμπεριφορά του Pajero σκούρου χρώματος κοντής βάσης το οποίο επιχείρησε προσπέρασμα του μπροστινού του αυτοκινήτου με αποτέλεσμα να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και ουσιαστικά να ανακόψει την πορεία του οχήματος που οδηγούσε το θύμα και να προβληματίσει την οδηγό η οποία στην προσπάθεια της να αποφύγει το δυστύχημα κινήθηκε αριστερά έπεσε στο αριστερό παγκέτο του δρόμου και ακολούθως κατά την προσπάθεια της να επανέλθει στο δρόμο έχασε τον έλεγχο και προσέκρουσε στο όχημα των αδελφών Μαλλούππα παραμένει ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη. Εκείνο που έχει σημασία για την παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο αυτός ο τρόπος οδηγικής συμπεριφοράς κατατάσσεται στις κατηγορίες της απερίσκεπτης, επικίνδυνης ή αλόγιστης πράξης κατά πρώτο και κατά δεύτερο, κατά πόσο το Pajero σκούρου χρώματος και κοντής βάσης περί ου ο λόγος ήταν το ΕΕΜ201 το οποίο οδηγείτο τη δεδομένη μέρα από τον Κατηγορούμενο Ελευθέριο Θεοδώρου. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των ΜΚ1 - ΜΚ6 δεν απαντά τα πιο πάνω ερωτήματα. Σ' ό,τι αφορά τη μαρτυρία των ΜΚ1 - ΜΚ6 με αδιαμφισβήτητη την εμπειρογνωμοσύνη τους είναι η θέση μου ότι το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί με ασφάλεια στη μαρτυρία τους και να προβεί σε σχετικά ευρήματα αφού όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους και στα ευρήματα τους απαντώντας με ευθύτητα και χωρίς υπεκφυγές όλες τις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν παρά την επίμονη και έντονη αντεξέταση τους από την κα Στ. Ερωτοκρίτου. Θεωρώ επίσης ότι όλοι ανεξαίρετα οι πιο πάνω μάρτυρες δεν δίστασαν σε κανένα σημείο κυρίως της αντεξέτασης τους να αναφέρουν στο Δικαστήριο πιθανές παραλείψεις τους ή γεγονότα με τον τρόπου που τα εξέλαβαν και επίσης έχω τη θέση ότι σε καμία περίπτωση δεν προσπάθησαν να αναφέρουν θέματα εκτός του δικού τους γνωσιολογικού και εμπειρικού πεδίου ο καθένας ξεχωριστά. Θεωρώ επομένως εν κατακλείδι ότι το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να στηριχθεί στη μαρτυρία και των 6 πιο πάνων μαρτύρων. Σε ότι αφορά τους αυτόπτες μάρτυρες, αρχής γενομένης με τον Παναγιώτη Θεραπή (ΜΚ7) αναφέρω ότι κατά την κρίση μου ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας σε ότι ανέφερε στο Δικαστήριο σε σχέση με τα όσα αντιλήφθηκε. Από τη μαρτυρία του καθοριστικής σημασίας είναι η περιγραφή του δικού του αυτοκινήτου διπλοκάμπινο μάρκας Isuzu χαμηλής βάσεως χρώματος ασημί όπως και η θέση του ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή υπήρχε τροχαία κίνηση στο δρόμο, ότι όταν αντιλήφθηκε το δυστύχημα και πλεύρισε αριστερά για να σταματήσει τον προσπέρασαν με κατεύθυνση προς Λευκωσία δύο με τρία αυτοκίνητα και όταν προσπάθησε να κάμει επαναστροφή για να πάει πίσω προς τη σκηνή του δυστυχήματος και πάλι πέρασαν πάλι προς Λευκωσία άλλα ένα με δύο αυτοκίνητα. Ο πατέρας των αδελφών Μαλλούπα Γιώργος Μαλλούπας (ΜΚ8) δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος. Η μαρτυρία του έχει σημασία σε ότι αφορά τις αντιδράσεις του γιού του Φάνου σε σχέση με τις αναφορές του για τον οδηγό του σκούρου αυτοκινήτου μάρκας Pajero. Η θέση του ήταν ότι ο γιος του Φάνος επέμενε σταθερά και έντονα, με θυμό θα μπορούσε κάποιος να αναφέρει, ότι την ευθύνη του δυστυχήματος είχε ο οδηγός του σκουρόχρωμου Pajero με τον τρόπο που προσπάθησε να προσπεράσει προβληματίζοντας έτσι το θύμα. Σε καμία περίπτωση ο ίδιος δεν ανέφερε ότι ο Φάνος του υπέδειξε τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του Pajero ή το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΕΜ201 ότι ήταν εκείνο το μαύρο Pajero που προκάλεσε το δυστύχημα. Σημαντική είναι επίσης η αναφορά του, η οποία συγκρούεται με τη θέση των γιών του και δη του Φάνου, ότι η ώρα που έγινε το δυστύχημα είναι ώρα αιχμής και συνήθως υπάρχει πυκνή τροχαία κίνηση. Χαρακτηριστικά ο ίδιος ανέφερε ότι αποφεύγει να οδηγεί στο συγκεκριμένο δρόμο την ώρα του δυστυχήματος λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης. Επίσης σημασία έχει και η θέση του ότι ο ίδιος έχει αντιληφθεί αρκετά αυτοκίνητα τύπου Pajero σκούρου χρώματος να κυκλοφορούν στο δρόμο αυτό. Ο Γιώργος Μαλλούπας ανέφερε επίσης ότι η μόνη συνομιλία που είχε με τον Κατηγορούμενο στη σκηνή αφορούσε το κατά πόσο είχε ειδοποιηθεί ή όχι ασθενοφόρο και επίσης ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι η παρουσία του Κατηγορούμενου κοντά τους ήταν μόνο από ενδιαφέρον για την υγεία των γιών του. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Φάνου Μαλλούπα, (ΜΚ9) είναι καταλυτικής σημασίας για την πορεία της παρούσας υπόθεσης αφού o Φάνος Μαλλούππας είναι ο μοναδικός μάρτυρας που ισχυρίζεται ότι ο Κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο το οποίο οδήγησε το Pajero σκούρου χρώματος με τον τρόπο που αναφέρθηκε προκαλώντας έτσι το δυστύχημα. Έχω την αίσθηση ότι ο μάρτυρας αυτός απέφευγε να δώσει συγκεκριμένες και ειλικρινείς απαντήσεις στα περισσότερα από τα ερωτήματα που του τέθηκαν από τη συνήγορο του Κατηγορουμένου απλά και μόνο για να στοιχειοθετήσει τη θέση του ότι ο Κατηγορούμενος ήταν το εμπλεκόμενο πρόσωπο στο δυστύχημα. Συγκεκριμένα και παραδείγματα αυτής του της συμπεριφοράς είναι η επιμονή του ότι ο συγκεκριμένος δρόμος τη συγκεκριμένη ώρα δεν έχει πυκνή τροχαία κίνηση αλλά αντίθετα ότι η κίνηση ήταν κανονική και τα αυτοκίνητα κινούνταν με ευκολία. Αυτή του η θέση συγκρούεται κάθετα και με τη θέση του πατέρα του στο σημείο αυτό, πλήρης αναφορά στα όσα έχει πει ο Γιώργος Μαλλούππας για το σημείο αυτό έχει αναφερθεί πιο πάνω, αλλά και με τη θέση του Κατηγορούμενου. Άλλο παράδειγμα είναι το γεγονός ότι επέμενε ότι μπροστά από το Pajero το οποίο ο ίδιος ακολουθούσε και το οποίο ήταν σκούρου χρώματος χωρίς όμως να συγκρατήσει άλλα χαρακτηριστικά ή τα νούμερα του υπήρχε ένα άσπρο διπλοκάμπινο το οποίο ήταν εκείνο που ο οδηγός του σκουρόχρωμου Pajero προσπάθησε να προσπεράσει προκαλώντας πάντα κατά τη δική του θέση το δυστύχημα. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι υπήρχε οποιοδήποτε διπλοκάμπινο όχημα χρώματος άσπρου στη σκηνή του δυστυχήματος. Η μόνη μαρτυρία για διπλοκάμπινο όχημα είναι αυτή του ΜΚ7 Παναγιώτη Θεραπή και αναφέρεται σε ασημί διπλοκάμπινο όχημα διευκρινίζοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως άσπρο γιατί το χρώμα του είναι προς το γκρίζο. Ο Φάνος Μαλλούπας επέμενε στο χρώμα του διπλοκάμπινου ότι ήταν άσπρο παρά το γεγονός ότι ρωτήθηκε επανειλημμένα για αυτό. Στο Δικαστήριο αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που πήγε κοντά του αμέσως μετά το δυστύχημα αναφέροντας όμως ότι δεν γνωρίζει από πού κατέβηκε ο Κατηγορούμενος και επαναλαμβάνοντας ότι δεν υπήρχε στη σκηνή άλλο Pajero γι' αυτό και πιστεύει ότι ήταν εκείνο που δημιούργησε το δυστύχημα. Σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος που πραγματοποίησε τον επικίνδυνο ελιγμό. Επίσης η εκδοχή του Φάνου Μαλλούπα για τη συζήτηση που είχε μαζί με τον Κατηγορούμενο διαφέρει από αυτή του Κατηγορουμένου αφού ο Κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν τον ρώτησε ο Φάνος Μαλλούπας ποιού είναι το μαύρο Pajero και να του απαντήσει ο ίδιος ότι ήταν δικό του αλλά ότι η μοναδική αναφορά που έγινε για τον οδηγό του μαύρου Pajero ήταν όταν ο Φάνος μιλούσε με τον πατέρα του για το δυστύχημα του ανάφερε για το μαύρο Pajero και τον τρόπο που αυτό οδηγήθηκε και ο ίδιος αντέδρασε αναφέροντας ότι και ο ίδιος οδηγούσε μαύρο Pajero. Η μαρτυρία του Φάνου Μαλλούπα συγκρούεται και σε αυτό το σημείο με αυτή του πατέρα του δηλαδή σε ότι αφορά τη μεταξύ τους συνομιλία στη σκηνή του δυστυχήματος. Ήταν η θέση του Φάνου ότι περιέγραψε με λεπτομέρεια τον τρόπο οδήγησης του σκουρόχρωμου Pajero που κατά τη δική του άποψη ευθυνόταν για την πρόκληση του δυστυχήματος και ότι του είπε ποιος κατά τη γνώμη του έφταιγε για το δυστύχημα ενώ αντίθετα ο πατέρας του ανέφερε ότι ο Φάνος ήταν πολύ φορτισμένος έλεγε για ένα μαύρο Pajero αλλά ο ίδιος του είπε να ηρεμήσει και ότι είχαν χρόνο να μιλήσουν γι' αυτά μετά. Η θέση του Φάνου στο Δικαστήριο ήταν ότι πιθανό να συνέδεσε το μαύρο Pajero που είδε στη σκηνή (αυτό του Κατηγορούμενου) με το Pajero που προκάλεσε το δυστύχημα λόγω του ότι δεν υπήρχε κανένα άλλο Pajero εκεί. Ο Φάνος Μαλλούππας επίσης δεν έχει κάμει καμία αναφορά στην ταυτότητα του οδηγού του Pajero ούτε και τον περιέγραψε. Ο Φάνος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο υπάρχουν στην περιοχή του χωριού του και στις γειτονικές περιοχές στις οποίες ο ίδιος κινείται οποιαδήποτε αυτοκίνητα σκούρου χρώματος μάρκας Pajero όπως αυτό που αντελήφθηκε τη συγκεκριμένη μέρα να προκαλεί το δυστύχημα και ότι δεν θυμάται κατά πόσο ξαναείδε στο δρόμο τέτοιου είδους οχήματα, θέση την οποία θεωρώ δύσκολο να γίνει πιστευτή και θέση από την οποία διακρίνεται η διάθεση του να εμπλέξει τον Κατηγορούμενο στο δυστύχημα. Ο Κωνσταντίνος Μαλλούππας (ΜΚ10) δεν μπόρεσε να διαφωτίσει ιδιαίτερα το Δικαστήριο σε σχέση με το καίριο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί δηλαδή κατά πόσο ο Κατηγορούμενος οδηγώντας το όχημα ΕΕΜ201 ήταν το πρόσωπο που ουσιαστικά προκάλεσε το δυστύχημα στο οποίο ο ίδιος τραυματίστηκε και έχασε τη ζωή της η Κλειώ Πισσουρίου Χριστοπούλου. Η θέση του ήταν ότι δεν πρόσεχε καθόλου το δρόμο κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ο ίδιος ασχολείτο με το κινητό του τηλέφωνο όταν ξαφνικά άκουσε το Φάνο να φωνάζει "δε τους θα τουμπάρουν" οπόταν κοίταξε στο δρόμο και είδε τι έγινε. Ήταν η θέση του ότι το μπροστινό τους όχημα που ήταν Pajero πέρασε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας μέχρι το σημείο που ήταν οι πόρτες του και μετά πήγε πίσω. Μπροστά του είδε ένα άσπρο αυτοκίνητο. Όταν το Pajero ξεκίνησε να πηγαίνει πίσω στη λωρίδα του αντελήφθηκε το μαύρο αυτοκίνητο που ήταν πολύ κοντά του. Δεν είδε ούτε τον οδηγό του Pajero ούτε οτιδήποτε άλλο σε σχέση με το Pajero π.χ. τους αριθμούς εγγραφής του πρόσεξε μόνο ότι ήταν δίπορτο. Δεν θυμάται τίποτε μετά το δυστύχημα εκτός από τους πόνους που είχε ούτε και θυμάται οποιαδήποτε συζήτηση έγινε στην παρουσία του. Είχε την ίδια θέση με τον Φάνο όταν ρωτήθηκε κατά πόσο κυκλοφορούν και άλλο σκουρόχρωμα αυτοκίνητα τύπου Pajero στο δρόμο αναφέροντας ότι ουδέποτε έχει προσέξει τι αυτοκίνητα κυκλοφορούν ούτε και ασχολείται με αυτοκίνητα. Επέμενε υποστηρίζοντας την εκδοχή του Φάνου ότι δεν υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση τη δεδομένη στιγμή στο δρόμο αλλά αντίθετα ότι η κίνηση ήταν κανονική γεγονός που συγκρούεται με την αρχική του θέση ότι δεν πρόσεχε καθόλου το δρόμο κατά τη διαδρομή που ακολουθούσαν γιατί "έπαιζε" με το κινητό τηλέφωνο του. Επέμενε επίσης ότι το αυτοκίνητο που προσπάθησε να προσπεράσει το Pajero ήταν χρώματος άσπρου και όχι ασημί. Θέση του ήταν ότι από την μέρα του δυστυχήματος μέχρι σήμερα δεν έχει μιλήσει με κανένα για το δυστύχημα ούτε καν με τον αδελφό του ούτε καν γνωρίζει τι ανέφερε στο Δικαστήριο την προηγούμενη δικάσιμο ο αδελφός του θέση την οποία θεωρώ εντελώς εξωπραγματική. Επίσης εύκολα μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η μαρτυρία του κατασκευάστηκε με τέτοιο τρόπο για να στηρίξει την εκδοχή του αδελφού του με τον οποίο προφανέστατα και λογικότατα συνομίλησε για το επίδικο δυστύχημα εκτεταμένα. Ο εν λόγω μάρτυρας ρωτήθηκε ευθέως κατά πόσο μπορεί να ξαναγνωρίσει τον οδηγό του Pajero ή γνωρίζει ποιος είναι και απάντησε αρνητικά και στις δύο ερωτήσεις. Ο Κατηγορούμενος όπως έχει ήδη αναφερθεί επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία στην οποία υιοθέτησε τις δύο καταθέσεις που είχε συντάξει ο ίδιος. Δεν δίστασε σε καμία περίπτωση να αναφέρει ότι ο ίδιος ήταν ο οδηγός του οχήματος ΕΜΜ201 το οποίο είναι Pajero κοντής βάσης χρώματος μαύρο. Επέμενε σταθερά ότι τη δεδομένη μέρα υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση στο δρόμο όπως και κάθε μέρα την ίδια ώρα και ότι ο ίδιος ακολουθούσε άλλα οχήματα. Ενισχυτική αυτής του της θέσης είναι η μαρτυρία του ΜΚ8 αλλά κατά του ΜΚ7 ο οποίος ανέφερε ότι αριθμός οχημάτων πέρασαν με κατεύθυνση τη Λευκωσία αμέσως μετά το δυστύχημα. Η αντίληψη του ήταν ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε το θύμα κινείτο με μεγάλη ταχύτητα και προς τούτο η μαρτυρία του ενισχύεται από τα ευρήματα του ΜΚ
- Ο τρόπος με τον οποίο σταμάτησε στο παγκέτο έκανε επαναστροφή και επέστρεψε στη σκηνή του δυστυχήματος ενισχύεται από τη μαρτυρία του Παναγιώτη Θεραπή ο οποίος προπορευόταν. Θεωρώ επίσης λογική τη θέση του ότι στην περιοχή υπάρχουν και άλλα αυτοκίνητα Pajero σκούρου χρώματος που διακινούνται τόσο σήμερα αλλά και την περίοδο του δυστυχήματος. Το αυτοκίνητο του πέρασε από μηχανικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η μηχανική του κατάσταση ήταν καλή και ότι δεν έφερε κανένα σημείο εμπλοκής σε οποιοδήποτε δυστύχημα ή ζημιά. Επέμενε ότι σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο ίδιος το πρόσωπο που οδήγησε το σκουρόχρωμο αυτοκίνητο τύπου Pajero με τον τρόπο που περιέγραψε ο Φάνος Μαλλούππας και αντιλήφθηκε και ο Κωνσταντίνος Μαλλούππας. Για να αποδείξει την αθωότητα του πέραν από τη θέση του πήγε και έκανε τεστ πολυγράφου το οποίο κατέδειξε ότι λέει την αλήθεια. Δεν δίστασε επίσης να αναφέρει στη σκηνή του δυστυχήματος ότι ο ίδιος οδηγά μαύρο αυτοκίνητο Pajero όταν άκουσε τον Φάνο Μαλλούππα να αναφέρεται σε τέτοια οδηγική συμπεριφορά όπως έχει περιγραφεί με λεπτομέρεια πολλές φορές και που ήταν αυτό που προκάλεσε το δυστύχημα. Έχω αποκομίσει θετική εντύπωση για τον Κατηγορούμενο ο οποίος παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο καθ' όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας να επιμένει σταθερά στη θέση του σεβόμενος τον όρκο του και σε καμία περίπτωση δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε αντίδραση ή τρόπο ενέργειας που να δημιουργεί αμφιβολίες. Σε ότι αφορά τον Κωνσταντίνο Σαβερειάδη (ΜΥ1) θεωρώ ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να αξιολογηθεί για να της αποδοθεί οποιαδήποτε αποδεικτική αξία αφού κατά πρώτο δεν υπάρχει κανένα νομοθετικό πλαίσιο που να επιτρέπει την εισαγωγή αυτής της μαρτυρίας στο Κυπριακό Δίκαιο, δεν υπάρχει κανένα νομοθετικό πλαίσιο που να προνοεί για τον έλεγχο των μηχανημάτων και δη του ηλεκτρονικού υπολογιστή που χρησιμοποίησε ο εν λόγω μάρτυρας, κατά πόσο είναι δεόντως διαπιστευμένα ή ελεγμένα από οποιοδήποτε διεθνή οργανισμό ούτε και αναγνωρίζεται από οποιοδήποτε Κυπριακό Νόμο η ιδιότητα του εν λόγω μάρτυρα να πραγματοποιεί αυτά τα τεστ. Θεωρώ επομένως ότι δεν μπορεί να εξαχθεί κανένα συμπέρασμα από το γεγονός ότι η αξιολόγηση των τεστ στα οποία υπεβλήθη ο Κατηγορούμενος από τον κ. Σαβερειάδη κατέδειξαν ότι ο Κατηγορούμενος λέει την αλήθεια. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει των ανωτέρω, δηλαδή των παραδεκτών γεγονότων, της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί όπως έχει αξιολογηθεί από το Δικαστήριο ανωτέρω, καθώς και της πραγματικής μαρτυρίας, δηλαδή το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος τα πιο κάτω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: · Στις 4.11.2008 περί ώρα 11.50 π.μ. επεσυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Παλιομέτοχο. · Εμπλεκόμενα στο δυστύχημα ήταν τα οχήματα με αρ. εγγραφής ΚΗV 435 και ΕΖΥ
- · Το αυτοκίνητο ΚΗV 435 είναι μάρκας Toyota Μοντέλο Vitz χρώματος μαύρου και οδηγείτο από την Κλειώ Πισσουριου Χριστοπούλου με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Παλιομέτοχο. · Το αυτοκίνητο ΕΖΥ 257 είναι κατασκευής MAZDA μοντέλο Familia 4πορτο χρώματος ασημί μεταλλικό ιδιοκτησίας του Γεώργιου Μαλλούππα το οποίο τη δεδομένη στιγμή οδηγείτο με τη συγκατάθεση του από το γιό του Φάνο Μαλλούππα με συνοδηγό τον άλλο του γιο Κωνσταντίνο Μαλλούππα με κατεύθυνση από Παλιομέτοχο προς Λευκωσία. · Η άσφαλτος ήταν ξηρή και ο καιρός αίθριος. Η περιοχή είναι κατοικημένη και το όριο ταχύτητας 65ΧΑΩ. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπάρχουν χωμάτινα παγκέτα χωρίς υψομετρική διαφορά από το δρόμο. Ο δρόμος είναι ευθύς με μια πολύ ελαφριά σχεδόν αμελητέα καμπή. · Το σημείο "Χ" προσδιορίστηκε από σκάψιμο στο δρόμο και τα ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος ΚΗV
- · Η ορατότητα και προς τις δύο κατευθύνσεις από το σημείο "X" είναι απεριόριστη. · Ο Κατηγορούμενος την ίδια μέρα και ώρα που έγινε στο δυστύχημα οδηγούσε το όχημα του ΕΕΜ 201 μάρκας Pajero χρώματος μαύρου κοντής βάσης με αλουμινένια καμπίνα στον ίδιο δρόμο με κατεύθυνση από Παλιομέτοχο προς Λευκωσία με στόχο να μεταβεί στην εργασία του. · Στο δρόμο την ίδια στιγμή υπήρχε και κινείτο ένα ασημένιο διπλοκάμπινο όχημα μάρκας Isuzu κοντής βάσης χρώματος ασημί το οποίο οδηγείτο από τον Παναγιώτη Θεραπή. · Υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση στο δρόμο και προς τις δύο κατευθύνσεις ειδικά προς Λευκωσία, αφού τη δεδομένη ώρα πολλοί κάτοικοι των γύρω χωριών χρησιμοποιούσαν το δρόμο για να μεταβούν στην εργασία τους και τα σχολεία των παιδιών τους. · Τόσο ο Παναγιώτης Θεραπή όσον και ο Κατηγορούμενος αλλά και οι αδελφοί Μαλλούππα οδηγούσαν με κανονική ταχύτητα, εντός του ορίου ταχύτητας. · Το δυστύχημα επεσυνέβη όταν ο οδηγός ενός σκουρόχρωμου αυτοκινήτου τύπου Pajero που οδηγούσε στο δρόμο με κατεύθυνση από Παλιομέτοχο προς Λευκωσία αποπειράθηκε να προσπεράσει προπορευόμενο του όχημα και για το σκοπό αυτό μπήκε ουσιαστικά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, βρέθηκε σε πολύ μικρή απόσταση απέναντι από το θύμα του οποίου ουσιαστικά απέκοψε την πορεία και την προβλημάτισε, ο οδηγός του Pajero αντιλαμβανόμενος ότι δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει την πρόθεση του και να προσπεράσει το προπορευόμενο του όχημα κατάφερε και μπήκε πίσω στη λωρίδα του ενώ το θύμα στην προσπάθεια της να αποφύγει τον κίνδυνο που βρέθηκε ξαφνικά μπροστά της, έπεσε στο παγκέτο προσπάθησε να επαναφέρει το αυτοκίνητο της στο δρόμο έχασε όμως τον έλεγχο και προσέκρουσε βίαια στο όχημα που οδηγούσαν οι αδελφοί Μαλλούππα. · Συνεπεία του δυστυχήματος ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός της οδηγού του οχήματος ΚHV 435, ο ελαφρύς τραυματισμός του οδηγού του οχήματος ΕΖΥ 257 Φάνου Μαλλούππα και ο σοβαρός τραυματισμός του συνοδηγού του, Κωνσταντίνου Μαλλούππα. · Ο Κατηγορούμενος και ο Παναγιώτης Θεραπής όταν αντιλήφθηκαν το δυστύχημα, ο καθένας ξεχωριστά, σταμάτησαν τα οχήματα τους στο παγκέτο του δρόμου ως η πορεία τους και αφού σιγουρεύτηκαν ότι μπορούσαν με ασφάλεια να προβούν σε επαναστροφή προέβηκαν σε επαναστροφή και πήγαν κοντά στη σκηνή του δυστυχήματος όπου και σταμάτησαν. · Στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε μέχρι να σταματήσουν οι Κατηγορούμενος και Παναγιώτης Θεραπή και να πραγματοποιήσουν την επαναστροφή τους αριθμός αυτοκινήτων πέρασε από το σημείο εκείνο με κατεύθυνση τη Λευκωσία. · Ο Κατηγορούμενος αμέσως έτρεξε στο όχημα του θύματος και αφού κατάλαβε ότι η οδηγός του ήταν νεκρή έτρεξε αμέσως κοντά στους αδελφούς Μαλλούππα, ρώτησε για την υγεία τους και κάλεσε ασθενοφόρο στη σκηνή. · Ο πατέρας των αδελφών Μαλλούππα έφτασε σχεδόν αμέσως στη σκηνή μετά από τηλεφώνημα που δέχτηκε από το γιό του Φάνο και βλέποντας την κατάσταση του γιού του Κωνσταντίνου και χωρίς να περιμένει την άφιξη τους ασθενοφόρου διεκόμισε τους δύο του γιούς στο Γ.Ν Λευκωσίας. · Ο Φάνος Μαλλούππας με έντονο ύφος και θυμωμένα ανέφερε στον πατέρα του τόσο στη σκηνή του δυστυχήματος αλλά και μέσα στο αυτοκίνητο καθ' οδόν προς το Γ.Ν Λευκωσίας ότι για την πρόκληση του δυστυχήματος ευθύνεται ένα μαύρο Pajero το οποίο επιχείρηση επικίνδυνο προσπέρασμα εισερχόμενο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να αποκόψει την ελεύθερη πορεία του θύματος το οποίο και προβλημάτισε. Το Pajero πρόλαβε και μπήκε πίσω στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας ενώ η οδηγός του KHV 435 έχασε τον έλεγχο του οχήματος της και προσέκρουσε βίαια στο δικό του όχημα. · Ο ΜΚ1 έφτασε αμέσως στη σκηνή του δυστυχήματος μαζί με τον ΜΚ6 κάλεσαν εκεί και τον ΜΚ3 και προέβηκαν σε διάφορες μετρήσεις, εξετάσεις, έλαβαν φωτογραφίες και ο ΜΚ1 εντόπισε το σημείο "X" από πραγματική μαρτυρία στη σκηνή. Επί σκηνής ο ΜΚ1 έκανε πρόχειρο σχέδιο και μετά από αυτό τελικό επί κλίμακας. · Ο ΜΚ1 μαζί με τον ΜΚ6 μετέβησαν εκ νέου στη σκηνή του δυστυχήματος όπου ο ΜΚ6 που είναι εξουσιοδοτημένος χειριστής μηχανών skidman με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του θύματος προέβηκε σε σχετικούς ελέγχους. Από τα ευρήματα του ΜΚ6 και εφαρμόζοντας τις διάφορες αναγνωρισμένες επί τούτου φόρμουλες ο ΜΚ6 κατέληξε σε εύρημα για την ταχύτητα του οχήματος του θύματος η οποία τη δεδομένη στιγμή της σύγκρουσης ήταν τουλάχιστο 82,044ΧΑΩ. · Τα δύο οχήματα που είχαν εμπλακεί στο δυστύχημα εξετάστηκαν από μηχανολογικής άποψης από το Λοχία 4721 Θ. Θεοκλέους τόσο στη σκηνή του δυστυχήματος αλλά και στο χώρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης επαρχίας Λευκωσίας μετά που μεταφέρθηκαν εκεί για περαιτέρω εξετάσεις. · Το αυτοκίνητο ΚΗV 435 δεν είχε κανένα μηχανικό πρόβλημα το οποίο να προκάλεσε το δυστύχημα. Όλες οι ζημιές που παρατηρήθηκαν ήταν πρόσφατες και προκλήθηκαν κατά το δυστύχημα. · Κατά το μηχανικό έλεγχο του οχήματος ΚΗV 435 διαπιστώθηκε ότι η οδηγός του φορούσε τη ζώνη ασφαλείας της κατά τη σύγκρουση, τα μπροστινά ελαστικά του ήταν σε καλή χρησιμοποιήσιμο κατάσταση ενώ τα πίσω ελαστικά σε μέτρια χρησιμοποιήσιμο κατάσταση. Υπήρχε υγρό των φρένων στο σύστημα διεύθυνση και πέδησης του οχήματος. · Το όχημα KHV435 βρέθηκε αναποδογυρισμένο και στην άσφαλτο υπήρχαν ίχνη γράσου τα οποία βρίσκονταν εκεί μετά που ο αριστερός μπροστινός τροχός του οχήματος απεκόπη. Το αξονάκι του τροχού είχε φύγει από τον τροχό και το κιβώτιο ταχύτητας και σύρθηκε στην άσφαλτο. Τα μαρκούτζια των φρένων δεν είχαν φθορά πριν από το δυστύχημα. · Το όχημα καταστράφηκε από το κτύπημα που δέχτηκε και στράβωσε το πλαίσιο του. Η καμπίνα του επίσης διπλώθηκε παρατηρήθηκαν γδαρσίματα στην μπογιά στο καπό και στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου που έγιναν όταν το αυτοκίνητο τραβήχτηκε από το ρυμουλκό για να ισιώσει. Στο πίσω δεξιό μέρος πάνω από το φτερό υπήρχε βούλωμα, η πόρτα της οδηγού ήταν αφαιρεμένη και πάνω στο γυαλί της εσωτερικά υπήρχαν κολλημένα μικρά κομμάτι γυαλιού πιθανόν με αίμα, μπροστινό και πίσω γυαλί θρυμματισμένα, μπροστινός προφυλακτήρας είχε βγει εκτός θέσεως ενώ εσωτερικά έσπασε το ταμπλό του αυτοκινήτου και ο αερόσακος του οδηγού ήταν ανοικτός. · Στο όχημα ΕΖΥ 257 η πρώτη επαφή με ζημιά άμεσης επαφής βρισκόταν στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου στην αριστερή μεριά του ραδιατέρ με φοράν την ώθησης της ζημιάς η ώρα 0700 όπου τα επηρεαζόμενα μέρη, γρίλια, φανάρια και προφυλακτήρας, καταστράφηκαν ολοκληρωτικά. Οι άλλες ζημιές ήταν στο καπό που οποίου η λαμαρίνα διπλώθηκε σε διάφορα σημεία, αφήνοντας πάνω σ' αυτά ίχνη τριβής. Στα δεξιά το μπροστινό φτερό τσαλακώθηκε ολόκληρο μεταφέροντας πίεση προς τα πίσω με αποτέλεσμα να τσαλακωθεί και η λαμαρίνα της πόρτας, το δε καθρεφτάκι της πόρτας του οδηγού έσπασε. Ο ανεμοθώρακας ήταν σπασμένος σε διάφορα σημεία του και σε όλες τις περιπτώσεις η φορά ώθησης ήταν από έξω προς τα μέσα. Στον ανεμοθώρακα σε ύψος 100 εκ. από το έδαφος εντόπισα ίχνη πιθανού γράσου άσπρου μέσα στα κομματάκια γυαλιού. Εσωτερικά το ταμπλό καταστράφηκε ολοκληρωτικά λόγω της εξωτερικής πίεσης που δέχτηκε από τον ανεμοθώρακα. Στη μπροστινή γωνία του μπροστινού αριστερού φτερού σε ύψος 50 εκ. μέχρι 70 εκ. υπήρχε κτύπημα με βούλωμα του φτερού και επίσης ολόκληρη η λαμαρίνα ήταν τσαλακωμένη με ίχνη άσπρου χρώματος. Τα συστήματα διεύθυνσης και πέδησης λειτουργούσαν κανονικά. · Τα ελαστικά του οχήματος ΕΖΥ 257 βρίσκονταν σε καλή χρησιμοποιήσιμο κατάσταση. · Οι ζώνες του οδηγού και συνοδηγού του οχήματος ΕΖΥ 257 ήταν εκτός καρουλιού δίπλα στις μαξιλάρες πράγμα που υποδηλεί ότι κατά την ώρα της σύγκρουσης ήταν σε χρήση. · Από τα ευρήματα κατά τον έλεγχο των οχημάτων δεν εντοπίστηκε ούτε στο όχημα ΕΖΥ 257 οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα που να προκάλεσε το δυστύχημα. Όλες οι ζημιές ήταν πρόσφατες και προκλήθηκαν κατά το δυστύχημα. · Ο Λοχίας 4721 έλεγξε επίσης το όχημα του Κατηγορούμενου ΕΕΜ 201 και δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε πρόσφατη ζημιά σ' αυτό ή οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα. · Στον οδηγό του οχήματος ΕΖΥ257 Φάνο Μαλλούππα έγινε στο Γ.Ν Λευκωσίας έλεγχος αλκοτέστ με αποτέλεσμα μηδέν. · Στη σορό του θύματος διενεργήθηκε η νενομισμένη νεκροψία από την Ιατροδικαστή Δρ. Ελένη Αντωνίου και σύμφωνα με τα ευρήματα της ο θάνατος της αποβιώσασας οφείλεται σε πολυτραυματισμό ως είναι κατά τροχαίο ατύχημα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες». Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι το ζητούμενο είναι η απόδειξη του ότι ο Κατηγορούμενος προκάλεσε τον θάνατο του θύματος λόγω κάποιας αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς. Οι προαναφερόμενοι όροι υποδηλώνουν διαζευκτικούς τρόπους διάπραξης του ιδίου αδικήματος (βλ. Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, Ανδρέου ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 409). Στην υπόθεση Μαυρομάτης ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 69 αναφέρονται τα εξής σχετικά με τους βαθμούς αμέλειας ως αυτοί εμπεριέχονται στα διάφορα άρθρα του Ποινικού Κώδικα: «Η Κυπριακή νομολογία επί του θέματος της ποινικής αμέλειας αποτελείται από μια σειρά αποφάσεων. Αρχίζει με την υπόθεση Rayas v. The Police 19 C.L.R. 308, όπου για πρώτη φορά αποφασίστηκε ότι μόνο η "ποινική αμέλεια" (criminal negligence) τιμωρείται βάσει του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 στην έκδοση των Νόμων της Κύπρου του 1959 (και τότε άρθρο 204 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.13). Στην ίδια υπόθεση αποφασίστηκε ότι η ποινική, όπως ονομάζεται, αμέλεια, που απαιτείται για την απόδειξη ευθύνης με βάση το νυν άρθρο 210 είναι μικρότερου βαθμού από την υπαίτιο αμέλεια (culpable negligence) που απαιτείται για απόδειξη της ευθύνης για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας, αλλά μεγαλύτερου βαθμού από την αμέλεια που απαιτείται για να ευσταθήσει ευθύνη για το αδίκημα της οδήγησης χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα, αμέλεια που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την αστική αμέλεια (civil law negligence). Με άλλα λόγια, έχει δημιουργηθεί μια κλίμακα ευθύνης όσον αφορά το βαθμό αμέλειας που απαιτείται για διάφορα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα, αρχής γενομένης με το άρθρο 205. Το άρθρο 205, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 5 του Νόμου 3/62, προβλέπει ότι πρόσωπο που επιφέρει το θάνατο άλλου με παράνομη πράξη ή παράλειψη που συνιστά υπαίτιο αμέλεια χωρίς να υφίσταται πρόθεση πρόκλησης θανάτου, είναι ένοχος του κακουργήματος της ανθρωποκτονίας. Το άρθρο 205 απαιτεί τον υψηλότερο βαθμό αμέλειας. Η αμέλεια του άρθρου 205 συνίσταται σε υπαίτιο αμέλεια, όρος που εισάγει το στοιχείο της αλόγιστης πράξης (recklessness). Ακολουθεί το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αρχικά απέκλειε, όπως και το άρθρο 236, την υπαίτιο αμέλεια. Στη συνέχεια όμως το άρθρο 210 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του περί Ποινικού Κώδικα (Τροποποιητικού) Νόμου του 1989, (Ν. 111/89), σύμφωνα με το οποίο όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου, είναι ένοχος πλημμελήματος. Η εισαγωγή της έννοιας της αλόγιστης πράξης που γίνεται με την τροποποίηση του νόμου 111/89, έννοια που στην αρχική διατύπωση του άρθρου 210 δεν υπήρχε, δυνατό να έχει εισάξει στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος την έννοια της αλόγιστης συμπεριφοράς (recklessness) όπως αυτή ερμηνεύεται στις αποφάσεις R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 961 (H.L.) και R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 στις οποίες αναλύεται εκτενώς το θέμα της αλόγιστης πράξης.» Στην υπόθεση R. V. Lawrence [1981] 1 AllER αναφέρθηκαν τα εξής: « . is not merely driving without due care and attention but driving in a manner that creates an obvious and serious risk of causing physical injury to any other road user or substantial damage to property. The mens rea of the offence is driving in such a manner without giving any thought to the risk or, having recognised that it exists, nevertheless taking the risk. It is for the jury to decide whether the risk created by the accuseds' driving was both obvious and serious, the standard being that of the ordinary prudent motorist as represented by themselves.» Στην υπόθεση R. v. Caldwell [1981] 1 AllER 961 η Αγγλική Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι: « ... the term ' reckless' was used not as a term of legal art but in the popular or dictionary sense of meaning ' careless, regardless or heedless of the possible harmful consequences of one's act. As such the term encompassed both a decision to ignore a risk or harmful consequences flowing from an act which the accused had recognised as existing and also a failure to give any thought to whether there was any risk in circumstances where, if any thought were given to the matter, it would be obvious that there was." Έχει νομολογηθεί ότι η επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα (βλ. Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6753, ημερ. 23.2.2000). Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση αυτή, στην μία περίπτωση αναζητείται το κατά πόσο το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνο που αναμένεται από το μέσο συνετό οδηγό, ενώ στην άλλη περίπτωση, αν η ορισμένη πράξη η συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Η δε απόδειξη μίας επικίνδυνης πράξης δεν αρκεί. Χρειάζεται και απόδειξη πως την προκάλεσε κάποιο σφάλμα. Παραθέτω προς τούτο απόσπασμα σε μετάφραση από την πιο πάνω απόφαση: «Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία, πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία». Στην απόφαση Σάββα ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 115 αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: Εν πρώτοις, δεν μπορούμε να συμμεριστούμε την αντίληψη πως στην R. v. Gosney, η επικίνδυνη οδήγηση εξομοιώθηκε προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα. Ούτε και νομίζουμε πως η διαφορά μεταξύ των δυο αφορά στο βαθμό του σφάλματος για την ορισμένη συμπεριφορά ή κατάσταση. Περαιτέρω δεν δικαιολογείται η κατάταξη μιας πράξης ή συμπεριφοράς ως εκ προοιμίου συνιστώσας το ένα κατ΄ αποκλεισμό του άλλου. Στη μια περίπτωση αναζητούμε αν το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνου που αναμένεται από το μέσο συνετό οδηγό. Στην άλλη, αν η ορισμένη πράξη ή συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Στην R. v. Gosney η οδηγός κατηύθυνε το αυτοκίνητό της στο λανθασμένο ρεύμα κυκλοφορίας και το ερώτημα ήταν αν αυτή η εξ αντικειμένου επικίνδυνη ενέργεια μπορούσε να εξουδετερωθεί ως παράγων, από μαρτυρία που θα έδειχνε πως δεν έφταιγε γι΄ αυτό. Η θέση που ήθελε να προωθήσει ήταν πως παραπλανήθηκε από τη διαμόρφωση του δρόμου και την έλλειψη κατάλληλων οδικών σημάτων. Αποφασίστηκε πως ήταν λανθασμένος ο αποκλεισμός αυτής της μαρτυρίας. Το αδίκημα δεν ήταν απόλυτο και η απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Χρειάζεται και απόδειξη πως την προκάλεσε κάποιο σφάλμα, όπως και στην περίπτωση της οδήγησης χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα και είναι από αυτή την άποψη, όπως εξηγείται, που δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ εκείνου του αδικήματος και της επικίνδυνης οδήγησης. Ως προς δε την έννοια του σφάλματος που αρκεί για τη στοιχειοθέτηση της επικίνδυνης οδήγησης, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα
- "Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of the driving and to the relevant circumstances of the case. A fault in that sense, even though it might be slight, even though it be a momentary lapse, even though normally no danger would have arisen from it, is sufficient. The fault need not be the sole cause of the dangerous situation. it is enough if it is, looked at sensibly, a cause. Σε μετάφραση: "Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία· πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία.". Στην Πέτρου ν. Αστυνομίας η αποτυχία του εφεσείοντα να δει την πεζή που ήταν ορατή από αρκετή απόσταση, όσο και αν αυτή διασταύρωνε το δρόμο, κρίθηκε ότι συνιστούσε επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά που στοιχειοθετούσε το αδίκημα του άρθρου
- Και εδώ ο εφεσείων οδήγησε το αυτοκίνητό του σαφώς επικίνδυνα εκεί που στεκόταν το θύμα ενώ ο δρόμος δεξιά ήταν ελεύθερος. Όφειλε να τον είχε δει από αρκετά μεγάλη απόσταση, ήταν σφάλμα του να μην τον δει και αυτό προφανώς δεν ήταν ασύνδετο και προς τη μειωμένη ικανότητά του να οδηγεί λόγω της κατανάλωσης οινοπνεύματος. Σημειώνουμε εδώ πως στην Αγγλία, σε σειρά υποθέσεων, κρίθηκε πως το κατά πόσο ο οδηγός είναι αρνητικά επηρεασμένος από οινόπνευμα αποτελεί στοιχείο με αποδεικτική αξία σε κατηγορία για επικίνδυνη οδήγηση. (Βλ. Regina v. McBride [1962] 2 Q.B.D. 167, R. V. Thorpe [1972] 1 All E.R. 929, R. v. Richardson και R. v. Fisher [1960] Crim. L. R.
- Επίσης την R. v. Griffith's (Rupert) [1984] Crim. L.R. 628 με αναφορά σε κατηγορίες για πρόκληση θανάτου με απερίσκεπτη (reckless) οδήγηση. Το ποια ακριβώς ήταν η ταχύτητα του εφεσείοντα δεν ήταν στοιχείο ουσιώδες. Το γεγονός του κτυπήματος που εκτίναξε σε μεγάλη απόσταση το θύμα, το οποίο ουδέποτε είδε ο επηρεασμένος από το ποτό εφεσείων, θα ήταν αρκετό. Εν πάση περιπτώσει, δεν δεχόμαστε πως και όσα σε σχέση με την ταχύτητα συμπέρανε το πρωτόδικο δικαστήριο ήταν εσφαλμένα ή αυθαίρετα. Ούτε ότι ενήργησε ως εμπειρογνώμων. Εδώ δεν ετίθετο ζήτημα προσδιορισμού της ταχύτητας ανά ώρα με την οποία εκινείτο το αυτοκίνητο. Στη διαφορά αναφέρθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Γεώργιου Κ. Σπύρου ν. Σπύρου Χριστοδούλου (ανωτέρω) με παραπομπή στην Shacolas v. Agathangelou and Another
(1983)1 C.L.R. 1007. Δεν εκτινάσσεται άνθρωπος ακίνητος σε απόσταση 22 μέτρων με κτύπημα από αυτοκίνητο που κινείται με μικρή ταχύτητα. Αυτό είναι ζήτημα κοινής λογικής και όχι εμπειρογνωμοσύνης.» Όπως αναφέρθηκε, περαιτέρω στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέας Σαζός, Ποιν. Εφ. 6853, ημερ. 19.1.2001, απαιτείται τουλάχιστον απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού, ο οποίος έστω και στιγμιαία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού (βλ. R. v. Gosney
(1971)55 Crim. App. R. 502, Πέτρου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 223). Η δε λέξη «επικίνδυνος» στην συνήθη της γραμματική έννοια, σημαίνει αυτόν που εμπεριέχει κίνδυνο. Όσον αφορά στον όρο «απερίσκεπτη οδήγηση», στην R. V. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 αποφασίστηκε ότι η ένοχη σκέψη υπάρχει όταν ένας οδηγός πριν αρχίσει να οδηγεί με τρόπο που εμπεριέχει σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς, παραλείπει να λάβει υπόψη τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει, οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο. Όπως αναφέρθηκε, σε σχέση με το ίδιο θέμα στην απόφαση Γενικού Εισαγγελέα ν. Αντώνη Χρυσοστόμου, Ποιν. Εφ. 7103, ημερ. 8.10.2002: «Δεν στοιχειοθετείται απερίσκεπτη ενέργεια ή συμπεριφορά απλώς με την απόδειξη αμελούς οδήγησης, με την έννοια της οδήγησης του εξ αντικειμένου υπολείπεται της αναμενόμενης από το μέσο συνετό οδηγό. Υπεισέρχεται ως συστατικό του όρου, με τη συνήθη του έννοια, υποκειμενικό στοιχείο. Αυτό είναι συναρτημένο προς τη συγκεκριμένη ενέργεια, στην οδήγηση εφόσον συζητούμε για τέτοια περίπτωση». Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Όμως, σε κατηγορία δυνάμει του άρθρου 210 για απερίσκεπτη πράξη ή συμπεριφορά, το ζήτημα δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στο συγκεκριμένο τρόπο οδήγησης του αυτοκινήτου. Η απερισκεψία, ως στοιχείο τέτοιας κατηγορίας, μπορεί να μη συνδέεται με αυτό καθ΄ εαυτό τον τρόπο της οδήγησης. Παραπέμπουμε συναφώς στη νομολογία που συνοψίζεται στον Wilkinson's Road Traffic Offences 4η έκδοση παράγραφοι 1-302 και 1-307 σε σχέση με τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος και στις περιπτώσεις οδήγησης με γνώση ελαττώματος στο αυτοκίνητο ή με γνώση του κινδύνου το φορτίο του να πέσει ή μετά από κατανάλωση οινοπνεύματος σε βαθμό που επηρέαζε την ικανότητα οδήγησης. Αυτά, βεβαίως, υπό τη βασική προϋπόθεση της θεμελίωσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των πιο πάνω και του αποτελέσματος. Όπως και στην περίπτωση άλλης νομολογίας στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 1-307 του πιο πάνω συγγράμματος στην οποία, σε κατηγορία για πρόκληση θανάτου από απερίσκεπτη οδήγηση, κρίθηκε σχετική η προσαγωγή μαρτυρίας για οδήγηση από «μαθητευόμενο» οδηγό χωρίς την προβλεπόμενη επιτήρηση. Η έννοια της απερίσκεπτης πράξης καθορίζεται ευκρινώς στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Πέτρου ν. Αστυνομίας
(1994)2 ΑΑΔ 233 στη σελίδα 239, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όσον αφορά την έννοια της απερίσκεπτης (reckless) οδήγησης σχετική είναι η απόφαση R. v. Lawrence [1981] 1 All E.R. 974, όπου αποφασίστηκε ότι ένα στοιχείο του αδικήματος της απερίσκεπτης οδήγησης είναι η πρόθεση (mens rea) με την έννοια ότι τέτοια πρόθεση είναι εκείνη σύμφωνα με την οποία ένας οδηγός ο οποίος πριν αρχίσει να οδηγά με τρόπο που περιέχει καθαρό και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς παραλείπει να λάβει υπόψη μια τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει οδηγώντας με αυτό τον τρόπο. (Δέστε και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 961).» Σημειώνω, περαιτέρω, ότι, όπως έχει νομολογηθεί, θέματα που έχουν σχέση με την οδική συμπεριφορά, με προβλήματα της οδήγησης, με τις δυνατότητες και τις ενδεχόμενες αντιδράσεις οδηγών, αντικρίζονται με βάση τη γενική αντίληψη του Δικαστηρίου ως προς τα πράγματα, υπό το φως πάντοτε της λογικής (Γιαννάκης Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 161/05, ημερ. 3.3.2006). Το κριτήριο για τον καθορισμό της αμέλειας είναι αντικειμενικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού και σώφρονα οδηγού - και όχι του τέλειου οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Αν η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη προφυλάξεων συνιστά αμέλεια. Αλλά αν η δυνατότητα ουδέποτε θα εγειρόταν στη σκέψη ενός λογικού ανθρώπου τότε δεν υπάρχει αμέλεια αν δεν ληφθούν ασυνήθεις προφυλάξεις.(Fardon v. Harcourt-Rlvlngton
(1932)All E.R. Rep. 81, 83 (H.L.). Το καθήκον για τη λήψη εξαιρετικά αποτρεπτικών μέτρων, γεννάται αφού εκδηλωθεί ο κίνδυνος στον δρόμο για την αποφυγή του οποίου ο συνετός οδηγός πρέπει να δράσει. Σχετικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202. Κίνδυνος μπορεί να προκύψει αφότου ο πεζός αποπειράται να διασταυρώσει τον δρόμο Murrel v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 217, και Σιλβέστρου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ.
- Με βάση τις πιο πάνω αρχές της Νομολογίας κατά την άποψη μου δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η οδηγική συμπεριφορά του οδηγού του μαύρου Pajero ο οποίος επεχείρησε να προσπεράσει προπορευόμενο του όχημα το πρωινό της 4.11.2008 στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου με κατεύθυνση από Παλιομέτοχο προς Λευκωσία και συγκεκριμένα η απόφαση του να προσπεράσει ενώ υπήρχε στο δρόμο πυκνή τροχαία κίνηση, το γεγονός ότι εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία της οδηγού του οχήματος ΚΗV 435 και να την προβληματίσει με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος της και ακολούθως να προσκρούσει βίαια στο όχημα των αδελφών Μαλλούππα αποτελεί και επικίνδυνη και αλόγιστη και απερίσκεπτη πράξη. Δεν υπάρχει δε καμία αμφιβολία ότι αυτός ο τρόπος οδήγησης ήταν η γενεσιουργός αιτίας της πρόκλησης του δυστυχήματος στο οποία βρήκε τραγικό θάνατο η Κλειώ Χριστοπούλου Πισσουρίου. Επομένως το μοναδικό ερώτημα που απομένει να απαντηθεί και που είναι και το ουσιώδες ερώτημα είναι το κατά πόσο έχει αποδειχτεί πέρα πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο οδηγός του Pajero που οδηγήθηκε με αυτό τον επικίνδυνο αλόγιστο και απερίσκεπτο τρόπο την συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν ο Κατηγορούμενος και συναφώς ότι το μαύρο Pajero που οδηγήθηκε τοιουτοτρόπως ήταν το ΕΜΜ
- Εάν το μοναδικό Pajero που κινήθηκε στο συγκεκριμένο δρόμο τη συγκεκριμένη ώρα ήταν αυτό του Κατηγορούμενου τότε ίσως λογικά θα μπορούσε να λεχθεί ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος τη δεδομένη στιγμή. Όμως δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία πιστευτή μαρτυρία περί τούτου, αντίθετα ο Γιώργος Μαλλούππας παραδέχτηκε ευθέως ότι υπάρχουν αυτοκίνητα τύπου Pajero τα οποία κυκλοφορούν και κυκλοφορούσαν την ημέρα του δυστυχήματος στην περιοχή όπου επεσυνέβηκε το δυστύχημα. Επίσης υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το εύρημα ότι αρκετά αυτοκίνητα αγνώστου τύπου χρώματος ή μοντέλου πέρασαν από τη σκηνή του δυστυχήματος με κατεύθυνση προς Λευκωσία αμέσως μετά που επεσυνέβηκε το δυστύχημα. Είναι επίσης δεδομένα ότι το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου δεν παρουσίαζε καμία ζημιά και κανένα σημείο επαφής με οποιοδήποτε από τα εμπλεκόμενα στο δυστύχημα οχήματα. Αντίθετα οι ζημιές στο αυτοκίνητο του θύματος όπως έχουν εξηγηθεί από τον Λοχία 4721 Θεοκλέους αλλά και από τον εξεταστή του δυστυχήματος ΜΚ1 δείχνουν ότι υπήρξε επαφή του και με άλλο αντικείμενο εκτός από το όχημα των αδελφών Μαλλούππα και αυτό καταδείχτηκε και από τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από τον Υπαστυνόμο Β' Β. Κοσμά μετά από τη δειγματοληψία που έγινε στα δύο εμπλεκόμενα οχήματα από την Υπαστυνόμο Μ. Ελευθερίου. Παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστο τι ήταν αυτό που προκάλεσε αυτή τη ζημιά στο όχημα του θύματος αφού σίγουρα η ζημιά αυτή δεν συνδέεται με το αξονάκι που ως η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου είναι το μοναδικό αντικείμενο που βρέθηκε στην άσφαλτο. Η παρουσία του Κατηγορούμενου στη σκηνή του δυστυχήματος δεν αμφισβητείται. Ο ίδιος ήταν ο πρώτος που τοποθέτησε τον εαυτό του στη σκηνή αποκαλύπτοντας σε όποιους συνομίλησε ευθύς αμέσως μετά που κατέβηκε σο σημείο του δυστυχήματος την ιδιότητα του και αναφέροντας αμέσως στο Φάνο Μαλλούππα, υπό οποιαδήποτε εκδοχή θεωρηθεί το θέμα, ότι ο ίδιος οδηγούσε ένα μαύρο Pajero. Η εξήγηση που ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δίδει είναι καθόλα πειστική και ταυτίζεται και με τα ευρήματα των εξεταστών. Ο Φάνος Μαλλούππας, επαναλαμβάνω ότι είναι ο ουσιωδέστερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, πέραν του ότι στο Δικαστήριο δεν αναγνώρισε σαφώς και ευθαρσώς τον Κατηγορούμενος ως το εμπλεκόμενο στο δυστύχημα πρόσωπο έχει αφήσεις το Δικαστήριο αμφιβολίες σχετικά με την πειστικότητα της μαρτυρίας του οι οποίες έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Είναι η θέση μου λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα έχω αναφέρει στην παρούσα Απόφαση ότι παραμένουν αναπάντητα καίρια ερωτηματικά στο Δικαστήριο και σίγουρα δεν έχει αποδειχθεί πέρα πάσης λογικής αμφιβολίας το ουσιαστικότερο ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του Pajero το οποίο προκάλεσε το δυστύχημα προβαίνοντας στον επικίνδυνο ελιγμό προσπεράσματος που είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση του δυστυχήματος και τον θανάσιμο τραυματισμό της Κλειώς Πισσουρίου. Εν όψει των ανωτέρω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται απο την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο