Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κυριάκος ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 29397/11, 19 Ιανουαρίου 2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86∕72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72∕85, 166/87, 80(Ι)∕2000, των περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων 1974-1985) Ν.19∕74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48∕85 και τις ΚΔΠ 257∕ 86 και την ΚΔΠ 312/07.» Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή, γι' αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η Κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου, «ο Κατηγορούμενος την 2/9/2010 στη Λεωφόρο Στροβόλου στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα, με αριθμούς εγγραφής KRB366 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 80 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ». Η Κατηγορούσα Αρχή, για να αποδείξει την υπόθεσή της, κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Ε/Α.5285 Γ. Γεωργίου, ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως «ΜΚ1». Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΚ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο 1, τον Ανακριτικό φάκελο Αρ.2 που συνέταξε σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Σε αυτόν καταγράφονται τα ακόλουθα׃ «Αδίκημα(τα)׃.Παράβαση ορίου ταχύτητας, ήτοι 80 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. [...] Καταγγελία από τον Αστ. Γεώργιο Γεωργίου Κατηγορούμενος׃ Κυριάκος Αναστασιάδης Τηλ. [...], Δ.Τ. [...], Αρ. Άδειας Οδηγού [...], Διεύθυνση [...] Ηλικία [...] Τηλέφωνο [...] Επάγγελμα [...] Γεγονότα׃ (Σύντομη αναφορά.) Την 2/9/2010 και περί ώρα 00:19 στη λεωφόρο Στροβόλου κατήγγειλα τον οδηγό του οχήματος HONDA Saloon με αρ. εγγραφής KRB366 για τα πιο πάνω αδικήματα. Αφού πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί και του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «ΟΧΙ». Παρατηρήσεις: ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ Του εκδόθηκε εξώδικο με το σύστημα Η.Υ. υπ' αριθμό Η0660004511 για 51.26 Ευρώ το οποίο παρέλειψε να πληρώσει εντός της καθορισμένης από το νόμο προθεσμίας. Βαθμοί ποινής 3. [Υπογραφή] Ημερομηνία׃». Στη δεύτερη σελίδα του ανακριτικού φακέλου υπό την κεφαλίδα «Λεπτομερής κατάθεση» αναφέρονται τα εξής: «Τροχαία κίνηση αραιή». Καιρός αίθριος. Κατοικημένη περιοχή. Πινακίδα ορίου ταχύτητας 50ΧΑΩ υπήρχε ευδιάκριτη. Απόσταση στόχου 173,22 μέτρα. Η ταχύτητα ελέγχθηκε με φορητό ταχύμετρο τύπου Laser "UX" υπ' αριθμό 020758, το οποίο ελέχθηκε και λειτουργούσε ορθά, τόσο πριν όσο και μετά την καταγγελία. Η ταχύτητα υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο. Η κατεύθυνση του οχήματος από Στρόβολο προς Λακατάμεια.». Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΚ1, απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, είπε ότι αναγνώριζε τον οδηγό στον οποίο αναφερόταν στην πιο πάνω καταγγελία ως το πρόσωπο που βρισκόταν απέναντί του στο Δικαστήριο στο εδώλιο του Κατηγορουμένου. Είπε, επίσης, ότι, στο καθήκον του εκείνο το βράδυ δεν ήταν μόνος, αλλά μόνο εκείνος έλαβε μέρος στην καταγγελία του συγκεκριμένου Κατηγορούμενου. Έδωσε λεπτομέρειες για τον έλεγχο που πραγματοποίησε σε σχέση με τη λειτουργία του ταχυμέτρου, για την εκπαίδευση που έλαβε προς το σκοπό χρήσης ταχυμέτρου και εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο θα αντιλαμβανόταν αν η χρήση του ταχυμέτρου παρουσίαζε οποιοδήποτε πρόβλημα. Σε ό,τι αφορά τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτός αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο να διαπράττει το αδίκημα, ο ΜΚ1 είπε ότι η τροχαία κίνηση ήταν αραιή κατά τον ουσιώδη χρόνο στην επίδικη οδό, ότι αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο να οδηγεί από απόσταση 173, 3 μέτρων, ότι σε απόσταση 200 με 250 μέτρων υπήρχε σήμανση (πινακίδα) που προσδιόριζε το εφαρμοστέο ανώτατο όριο ταχύτητας. Διευκρίνισε, επίσης, ότι βρήκε τα στοιχεία του Κατηγορούμενου αφού εκείνος του έδωσε την άδεια οδηγού του. Κεντρική γραμμή της υπεράσπισης, όπως διαφάνηκε μέσα από τη διαδικασία αντεξέτασης του ΜΚ1 από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο, ήταν ότι δεν ήταν ο Κατηγορούμενος που οδηγούσε το επίδικο όχημα κατά τον ουσιώδη χρόνο στην επίδικη οδό. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος αμφισβήτησε, αφενός, τα περί αναγνώρισής του από τον ΜΚ1 εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου και, αφετέρου, τα περί παρουσίασης της άδειας οδηγού του στον ΜΚ1 κατά το χρόνο τέλεσης του ισχυριζόμενου αδικήματος. Σε ό,τι αφορά την πρώτη γραμμή πλεύσης της Υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι, προτού ο ίδιος προσέλθει στην αίθουσα του Δικαστηρίου για την ακρόαση της υπόθεσης, πέρασε από δίπλα του ΜΚ1 για να του πει ότι τον είδε να σταθμεύει τη μοτοσικλέτα του παράνομα πάνω στο πεζοδρόμιο στην αυλή του Δικαστηρίου και ο ΜΚ1, ενώ περνούσε από δίπλα του, ούτε καν τον κοίταξε, ούτε του μίλησε ούτε έδειξε να αναγνωρίζει τον Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε πλήρως ότι στάθμευσε σε πεζοδρόμιο ή και ότι πέρασε από δίπλα του ο Κατηγορούμενος. Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη γραμμή άμυνας του Κατηγορουμένου, αυτός υπέβαλε στον ΜΚ1 ότι η άδεια οδηγού του (δηλαδή του Κατηγορουμένου) βρίσκεται τα τελευταία 20 χρόνια στο αυτοκίνητο της συζύγου του, γι' αυτό και δίδει συνήθως την ταυτότητά του και τα στοιχεία του εντοπίζονται μέσω του ασυρμάτου. Ο ΜΚ1 παρέμεινε σταθερός στη μαρτυρία του ότι ο Κατηγορούμενος του παρουσίασε κατά τον ουσιώδη χρόνο τέλεσης του αδικήματος την άδεια οδηγού του. Του ζητήθηκε ακολούθως από τον Κατηγορούμενο να προσδιορίσει σε ποιο ακριβώς σημείο της λεωφόρου Στροβόλου κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο και ο ΜΚ1 απάντησε «στις ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ ΖΟΡΛΑΚΚΗ στη Λεωφόρο Στροβόλου», κάτι το οποίο είχε καταγράψει και υπό την κεφαλίδα «ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ» στον Ανακριτικό Φάκελο. Ο Κατηγορούμενος υπέβαλε, επίσης, στον ΜΚ1 τη θέση ότι η μόνη πιθανότητα να σταμάτησε ο ΜΚ1 το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου εκείνο το βράδυ ήταν αν οδηγήθηκε από άλλο μέλος της οικογένειάς του. Ο Κατηγορούμενος παρέμεινε σταθερός στη μαρτυρία του ότι οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Αμφισβήτησε ο Κατηγορούμενος τη μαρτυρία του ΜΚ1 περί έκδοσης εξωδίκου προστίμου στον ίδιο, αλλά και πάλιν ο ΜΚ1 χωρίς δισταγμό τον παρέπεμψε στον Ανακριτικό Φάκελο για τις λεπτομέρειες του εξωδίκου, το οποίο εκδόθηκε από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ1 από την Κατηγορούσα Αρχή, η οποία και δήλωσε ότι έκλεισε την υπόθεσή της με την πιο πάνω μαρτυρία. Το Δικαστήριο εξέτασε το ζήτημα του εκ πρώτης όψεως και εξέδωσε απόφαση ex tempore ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου για το αδίκημα της οδήγησης κατά παράβαση του ανωτάτου ορίου ταχύτητας. Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε, ως είχε δικαίωμα δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο Κατηγορούμενος ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να παρουσιάσει «video και φωτογραφίες που να αποδεικνύουν την αναξιοπιστία της Αστυνομίας διότι τα μέλη της παραβιάζουν συστηματικά τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και τα ψέματα που λέει η Αστυνομία στους πολίτες». Ένσταση ηγέρθηκε όπως ήταν φυσικό από την Κατηγορούσα Αρχή, η οποία δήλωσε ότι δεν ετέθηκε οποιοδήποτε υπόβαθρο που να δικαιολογεί τέτοιου είδους κατάθεση έτσι ώστε να μπορεί πραγματευθεί τέτοιου υλικού το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα του Κατηγορουμένου σημειώνοντας ότι, πρώτον, εκείνο που ενδιαφέρει είναι η αξιοπιστία του ΜΚ1 και όχι των μελών της Αστυνομίας γενικά και αόριστα, ότι, δεύτερον, δεν υπάρχει ισότητα στην παρανομία και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος δεν έχει τίποτα να επωφεληθεί σε ό,τι αφορά την υπεράσπισή του για το υπό εκδίκαση αδίκημα με το να επιχειρήσει να αποδείξει αδικήματα άλλων πολιτών και, τρίτον, ότι δεν έχει δικαιοδοσία το παρόν Δικαστήριο να εξετάσει ισχυρισμούς, καταγγελίες ή παράπονα κατά των μελών της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου για συμβάντα άσχετα με την παρούσα υπόθεση, και ότι υπάρχει πλέον ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για την υποβολή τέτοιων ισχυρισμών, καταγγελιών ή παραπόνων ενώπιον της Ανεξάρτητης Αρχής για τη Διερεύνηση των Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας (βλ. συναφώς το Νόμο 9(Ι) του 2006). Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος ανέφερε περιληπτικά τα εξής: «Η θέση μου ήταν πάντα ότι δεν είχα ιδέα. Δεν ήμουν εγώ εκείνος που οδηγούσε το όχημα τη συγκεκριμένη ημέρα. Ο αστυνομικός δεν με αναγνώρισε έξω από το Δικαστήριο. Δεν θυμόταν τα ρούχα μου, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αν φορούσα γυαλιά κατά τον ουσιώδη χρόνο, και δίστασε να πει για την τοποθεσία όπου με κατήγγειλε. Είπε ψέματα ότι πήρε την άδεια οδηγού μου ενώ δεν ήξερε αν είχε μέσα βαθμούς ποινής. Από τη μέρα που παντρεύτηκα η άδεια οδήγησης μου είναι στο αυτοκίνητο της συζύγου μου.». Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι το επίδικο όχημα ανήκει στον ίδιο, αλλά το οδηγεί «η γυναίκα του, τα πεθερικά του, οι γονείς του, ο αδερφός του και τα αδερφοτέκνια του». Είπε, επίσης, ότι ο ίδιος οδηγεί και το όχημα της γυναίκας του και επανέλαβε ότι έχει τα επίσημα έγγραφά του στο αυτοκίνητο της γυναίκας του. Ερωτήθηκε γιατί, αφότου έλαβε την κλήση για το Δικαστήριο, δεν ρώτησε τους οικείους του ποιός από εκείνους οδήγησε το όχημα το επίδικο βράδυ, αφού είναι η θέση του ότι δεν το οδήγησε εκείνος; Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν ρώτησε επειδή το μυαλό του πήγε στο να καταγγέλθηκε ο ίδιος χωρίς να κληθεί να σταματήσει ή στο να έγινε εκδικητική καταγγελία εναντίον του από αστυνομικούς στην περιοχή του, λόγω καταγγελίας που ο ίδιος έκανε προηγουμένως. Στην πορεία της αντεξέτασης είπε όμως το εξής׃ «ο μόνος άνδρας που πιθανόν να το οδήγησε και να ήξερε την ταυτότητά μου θα ήταν ο αδερφός μου, και τον ρώτησα και είπε όχι». Ακολούθησε η υποβολή από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής του ακόλουθου συμπεράσματος: «άρα, ήσουν εσύ». Ο Κατηγορούμενος συνέχισε να το αρνείται, αποκλείοντας επίσης να το είχαν οδηγήσει τα παιδιά του, όπως επίσης και το ότι τον κατήγγειλε κατ' ιδίαν ο ΜΚ1 και ότι του εξέδωσε εξώδικο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα το ΜΚ1 και τον Κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν σαφής και περιεκτική. Ο ΜΚ1 δεν είχε κανένα συμφέρον να επινοήσει τα όσα είπε για αλλότριους ή εκδικητικούς σκοπούς. Ο Κατηγορούμενος δεν απέδειξε να είχε ο ΜΚ1 οποιοδήποτε άλλο κίνητρο πέραν της διεκπεραίωσης του υπηρεσιακού του καθήκοντος μέσα σε νόμιμα και θεμιτά πλαίσια. Όσα ο Κατηγορούμενος ανέφερε περί του ότι υπέθεσε ότι ήταν «εκδικητική καταγγελία» από αστυνομικούς της περιοχής του, δεν τα σύνδεσε με το συγκεκριμένο αστυνομικό, ήτοι τον ΜΚ1. Δέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 ως ειλικρινή και αληθή. Ο Κατηγορούμενος κρίνω ότι δεν ήταν ειλικρινής. Πιστεύω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να «δοκιμάσει» να υπερβεί τη μαρτυρία της Αστυνομίας με διάφορα τεχνάσματα. Κατά την κρίση μου, απέτυχε σ΄αυτό το εγχείρημα, για τον απλό λόγο ότι δεν δημιούργησε οποιαδήποτε λογική αμφιβολία για το ποιος οδήγησε το όχημά του κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αν το είχε οδηγήσει οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο θα το είχε πράξει με την έγκριση και τη συγκατάθεσή του και σίγουρα θα γνώριζε καλά ποιος άλλος το είχε οδηγήσει. Μόνος του απέκλεισε τον μόνο πιθανό άνδρα που θα το οδηγούσε και θα γνώριζε την ταυτότητά του, άρα ουδόλως κατέρριψε το βάσιμο της μαρτυρίας του ΜΚ1 ότι έλαβε από τον ίδιο την άδεια οδηγού του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος την 2/9/2010 και περί ώρα 00:19 στη Λεωφόρο Στροβόλου οδηγούσε το όχημα HONDA Saloon με αρ. εγγραφής KRB366 καθ' υπέρβαση του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με 80 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Ο ΜΚ1 τον ανέκοψε στο ύψος της Λεωφόρου Στροβόλου όπου είναι το κατάστημα των Ζωοτροφών Ζορλάκκη. Αφού ο ΜΚ1 τον πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «ΟΧΙ».Του εκδόθηκε εξώδικο με το σύστημα Η.Υ. υπ' αριθμό Η0660004511 για 51.26 Ευρώ το οποίο παρέλειψε να πληρώσει εντός της καθορισμένης από το νόμο προθεσμίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 6

(3)του Ν.86⁄72 καθορίζει ότι: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινός οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμόδιας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τα επτακοσίας πενήκοντα λίρας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) η οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος σε οδό (β) ο ορισμός από την αρμόδια αρχή ανωτάτου ορίου ταχύτητας (γ) η αναγραφή του ορίου ταχύτητας επί πινακίδας η οποία να τοποθετήθηκε στην οδό κατά τρόπο που να διακρίνεται ευχερώς από τους οδηγούς, και (δ) η οδήγηση του οχήματος με ταχύτητα μεγαλύτερη του καθορισθέντος ανωτάτου ορίου ταχύτητας. Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος αμφισβήτησε μόνο το στοιχείο (α). Αμφισβήτησε, ανεπιτυχώς όμως, όπως εξήγησα πιο πάνω, ότι ήταν εκείνος ο οδηγός κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κρίνω, λοιπόν, ότι παρέμεινε αναντίλεκτη η μαρτυρία του ΜΚ1 ως προς τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία. Επομένως, δεν υπάρχει κατά την κρίση μου οποιαδήποτε λογική αμφιβολία ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπέρβαση, από μέρους του Κατηγορουμένου, του καθορισμένου ανωτάτου ορίου ταχύτητας, αφού αυτός αποδείχθηκε ότι οδηγούσε με 80 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Υπό το φως όλων των προαναφερθέντων κρίνεται ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για το αδίκημα ως η Κατηγορία 1 επί του Κατηγορητηρίου. ........................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου Προσ. Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο