Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χαράλαμπος Καραγιάννης, Αρ. Υπόθεσης: 15289/11, 23 Ιανουαρίου, 2012

(2), 30

(3), 31, 31Α και 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 28.8.2010 είχε στην κατοχή του 5.3006 γραμμάρια κάνναβης. Τα γεγονότα, όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, και συγκεκριμένα ότι την 28.8.2010 μέλη της ΥΚΑΝ Λευκωσίας μετέβηκαν στην οικία του Κατηγορούμενου για εκτέλεση εντάλματος έρευνας. Με την έναρξη της έρευνας ο Κατηγορούμενος τους παρέδωσε την ποσότητα της κάνναβης που αναφέρεται στην Κατηγορία. Επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και ανέφερε «OK it's mine». Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, και ούτε έχει απασχολήσει ξανά την ΥΚΑΝ. Ο κ. Γαβριηλίδης, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, έκανε αναφορά στην παραδοχή του Κατηγορούμενου τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο. Ενώ αναγνώρισε την σοβαρότητα του αδικήματος, εν' τούτοις εισηγήθηκε ότι επιβάλλεται η εξατομίκευση της ποινής. Όπως εξήγησε στο Δικαστήριο, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 54 ετών, και μεγάλωσε στην Αγγλία, απ' όπου επέστρεψε προ ολίγων ετών. Η ηλικιωμένη μητέρα του πάσχει από διαβήτη, και ο Κατηγορούμενος την βοηθά και την φροντίζει. Πρόσφατα άνοιξε δική του εργασία στην Δερύνεια από την οποία έχει εισόδημα ύψους €. 700,00 μηνιαίως, ενώ λαμβάνει και εισόδημα ως μέτοχος σε εταιρεία στην Αγγλία, ύψους €. 15.000,00 ετησίως. Επρόκειτο, εισηγήθηκε, για ένα μεμονωμένο περιστατικό, αφού δεν πρόκειται για χρήστη ή άτομο με εξάρτηση, και πλέον καμία χρήση κάνει τέτοιων ουσιών. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο κ. Γαβριηλίδης. Σύμφωνα με την Έκθεση αυτή, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 54 ετών, πατέρας 4 ενήλικων παιδιών, και συζεί με μία κυρία σε ιδιόκτητη του οικία. Με την πρώτη του σύζυγο χώρισε, και τα παιδιά διέμεναν με αυτήν, αλλά ο ίδιος διατηρούσε πολύ καλή επικοινωνία μαζί τους. Το 2008 επέστρεψε μόνιμα στην Κύπρο, και πρόσφατα άρχισε να ασχολείται με την πώληση αυτοκινήτων. Όπως αναφέρεται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, για αδικήματα βάσει του άρθρου 6

(2), ήτοι για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β) το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπ' όψιν του ως καθιστόντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό τα εξής: την ηλικία του Κατηγορούμενου, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, το ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών, και το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, το βαθμό της εξάρτησης του Κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά, την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του η οποία μαρτυρείται μεταξύ άλλων από την συνεργασία του με τις αρχές για δίωξη των προμηθευτών, το είδος και την ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που καθιστούν το αδίκημα σοβαρότερο δυνάμει του εδαφίου (α) του ιδίου άρθρου. Επανειλημμένα έχει λεχθεί στην Νομολογία μας ότι τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, το δε όλο θέμα έχει λάβει διαστάσεις ανησυχητικές, πράγμα που καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε και στην απόφαση Χαράλαμπος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482, τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά «αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται ιδιαίτερα βέβαια στο οικογενειακό του περιβάλλον». Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι εμφανής και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Από την Νομολογία διαφαίνεται διαφορετική αντιμετώπιση σε περιπτώσεις χρηστών από αυτές των εμπόρων ναρκωτικών. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Χαρακτηριστικό, όμως, είναι και το απόσπασμα από την απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240: «Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. ....................................... Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. ΄Ετσι , και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών». (βλ. επίσης Mahrad Mohammad Reza Beyki v. Αστυνομίας , Ποιν. Εφ. 52/07, ημερ. 23.1.2008, Πέτρος Τρύφωνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 202/08, ημερ. 19.3.2009). Προς μετριασμό της ποινής έχω λάβει υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου ιδιαίτερα σε συνάρτηση με την ηλικία αυτού, και την άμεση του παραδοχή στην Αστυνομία αλλά και στο Δικαστήριο. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι πλείστοι από τους παράγοντες του άρθρου 30

(4)του Ν. 29/77, συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών, και το παράπτωμα του σχετίζετο αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, το γεγονός ότι πρόκειται για όχι μεγάλη ποσότητα κάνναβης, καθώς και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που καθιστούν το αδίκημα σοβαρότερο δυνάμει του εδαφίου (α) του ιδίου άρθρου. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο ότι η παρούσα είναι η περίπτωση όπου μπορεί να επιδειχθεί επιείκεια στον Κατηγορούμενο ώστε να αποφευχθεί η επιβολή ποινής φυλάκισης σε αυτόν, στη επιθυμία μου να δώσω στον Κατηγορούμενο μίαν ευκαιρία να αναμορφώσει την συμπεριφορά του. Η εξατομίκευση, όμως, αυτή της ποινής δεν θα πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος, πράγμα το οποίο θα πρέπει να αντανακλάται στην επιβαλλόμενη ποινή. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία ποινή προστίμου €. 1.800,00. Τα Τεκμήρια που κατακρατούνται από την Αστυνομία να καταστραφούν. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο