Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Βάσος Γλυκερίου, Αρ. Υπόθεσης: 41612/11, 30 Ιανουαρίου, 2012

(2), 30 και 6

(2)Α του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 15.12.2010 είχε στην κατοχή του 3.9789 γραμμάρια κοκαϊνης. 2η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ) 6

(2), 30 και 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 15.12.2010 είχε στην κατοχή του 0.9263 γραμμάρια κάνναβης. Τα γεγονότα, όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, και συγκεκριμένα ότι την 15.12.2010 και μεταξύ των ωρών 20.00 και 22.00 ο Μ.1 ερεύνησε με Δικαστικό ένταλμα την οικία του Κατηγορούμενου, κατά την οποία ανευρέθηκε στο δωμάτιο αυτού τσαντάκι που περιείχε την ποσότητα που αναγράφεται στην 2η Κατηγορία. Ακολούθως διενεργήθηκε έρευνα στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, όπου κάτω από τον μοχλό ταχυτήτων ανευρέθηκε μία κυλινδρική συσκευασία με την ποσότητα της 1ης Κατηγορίας, η οποία ήταν συσκευασμένη σε 8 σακουλάκια νάιλον. Ο Κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε ενοχή. Πέραν της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης στην ποινή θα ληφθεί υπ' όψιν και η πιο κάτω υπόθεση, καθώς και οι υποθέσεις της ΥΚΑΝ με αριθμούς S 161/11 και S 220/10 οι οποίες δεν έχουν ακόμη καταχωριστεί: 1. 15278/11 1η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας, Μέρος ΙΙ) 6

(2), 30

(3), 31, 31Α και 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 4.4.2010 έξω από το στρατόπεδο Ευαγόρα Παπαχριστοφόρου είχε στην κατοχή του 3.4639 γραμμάρια κάνναβης. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής έχουν ως εξής: Την 4.4.2010 μέλη της ΥΚΑΝ Λευκωσίας ανέκοψαν τον Κατηγορούμενο πεζό έξω από το προαναφερόμενο στρατόπεδο, και κατά έρευνα που του έγινε, αυτός παρέδωσε την κάνναβη της 1ης Κατηγορίας. Έδωσε κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε ενοχή, και σε απάντηση σε Κατηγορία είπε «παραδέχομαι, ήταν για δική μου χρήση».

1. S 161/11 Την 24.7.2011 και περί ώρα 15.00 μέλη της ΥΚΑΝ ανέκοψαν τον αυτοκίνητο στο οποίο ο Κατηγορούμενος ήταν συνοδηγός, και στην κατοχή του οποίου βρέθηκαν 5 γραμμάρια κάνναβης. Έδωσε κατάθεση και παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων.
2. S 220/10 Την 5.12.2010 μεταξύ των ωρών 17.00 και 18.15 κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας στην οικία του Κατηγορούμενου, σε αποθήκη που βρίσκεται στο υπόγειο αυτής, βρέθηκαν μέσα σε κάλαθο σκουπιδιών 2 νάιλον σακούλια τυλιγμένα με τέλλα, τα οποία περιείχαν ίχνη κάνναβης. Ο Κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση και παραδέχθηκε ενοχή. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Δράκος, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, έκανε αναφορά στο λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου και την παραδοχή του. Όπως ανέφερε, πρόκειται για άτομο που ήταν χρήστης ναρκωτικών για περίοδο 2 ετών, αλλά τώρα έχει σταματήσει την χρήση αυτή, πράγμα που καταμαρτυρείται και από την έκθεση χημείου την οποία κατέθεσε. Ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο ότι οι προσωπικές συνθήκες αυτού έχουν σήμερα αλλάξει. Πέτυχε εγγραφή σε ιδιωτικό κολλέγιο, και άρχισε από την 1.12.2011 εργασία επί δοκιμαστικής βάσης σε καφετέρια, ενώ αρραβωνιάστηκε και η μνηστή του είναι 8 μηνών έγκυος. Τα πιο πάνω, εισηγήθηκε ο κ. Δράκος, καταδεικνύουν ότι ο Κατηγορούμενος έχει πλέον προδιαγράψει μία πορεία προς την σωστή κατεύθυνση να ενταχθεί στην κοινωνία και να είναι χρήσιμος, πράγμα που δίνει σε αυτόν το δικαίωμα να κερδίσει την επιείκεια του Δικαστηρίου, και να αναστείλει την επιβολή τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλακίσεως. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο κ. Δράκος. Σύμφωνα με την Έκθεση αυτή, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 21 ετών, και διαμένει με την συμβία του, η οποία εγκυμονεί. Η μητέρα του Κατηγορούμενου εργάζεται ως καθαρίστρια σε δημοτικό σχολείο, ενώ ο πατέρας του δεν εργάζεται λόγω ψυχολογικών προβλημάτων, και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Ο ίδιος αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή ως μηχανικός, αλλά πήρε αναστολή από την στρατιωτική του θητεία λόγω του ότι τον ταλαιπωρούσε το γεγονός ότι κλήθηκε να υπηρετεί στο Τρόοδος, και η απόσταση ήταν κουραστική. Έκανε χρήση κάνναβης για 2 χρόνια, αλλά δηλώνει ότι τώρα έχει σταματήσει και έβαλε στόχους στην ζωή του. Έχει αποστασιοποιηθεί από τους συνομήλικους με τους οποίους συναναστρεφόταν και οι οποίοι έκαναν χρήση ουσιών, και κύρια αιτία στην απόφαση του να αλλάξει τρόπο ζωής είναι το γεγονός ότι σύντομα θα γίνει πατέρας. Όπως αναφέρεται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, για αδικήματα βάσει του άρθρου 6

(2), ήτοι την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές αυτές, ενώ για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β) το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπ' όψιν του ως καθιστόντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό τα εξής: την ηλικία του Κατηγορούμενου, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, το ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών, και το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, το βαθμό της εξάρτησης του Κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά, την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του η οποία μαρτυρείται μεταξύ άλλων από την συνεργασία του με τις αρχές για δίωξη των προμηθευτών, το είδος και την ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που καθιστούν το αδίκημα σοβαρότερο δυνάμει του εδαφίου (α) του ιδίου άρθρου. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Νίκος Μαυρικίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 89/06, ημερ. 4.7.2007: «Σκοπός του ΄Αρθρου 30

(4)(α) δεν είναι η κατάταξη των αδικημάτων του Νόμου σε κατηγορίες αλλά η απαρίθμηση παραγόντων, που προσθέτουν ή αφαιρούν από τη σοβαρότητα ενός αδικήματος, η οποία, πρωτίστως, αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη ποινή. Το ΄Αρθρο απλά εξειδικεύει παράγοντες που λειτουργούν προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, χωρίς όμως με αυτούς να περιορίζεται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, η εξουσία του δικαστηρίου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Το δικαστήριο, κατά την επιβολή της ποινής, εξετάζει μαζί με όλα τα άλλα και συνεκτιμά, ανάλογα, και τους παράγοντες που προσδιορίζονται στο πιο πάνω ΄Αρθρο». Επανειλημμένα έχει λεχθεί στην Νομολογία μας ότι τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, το δε όλο θέμα έχει λάβει διαστάσεις ανησυχητικές, πράγμα που καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε και στην απόφαση Χαράλαμπος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482, τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά «αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται ιδιαίτερα βέβαια στο οικογενειακό του περιβάλλον». Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι εμφανής και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας,

(2001)2 Α.Α.Δ.174, η οποία αφορούσε κατοχή από χρήστη 22 γραμμαρίων οπίου για ιδίαν χρήση, ποινή φυλάκισης 3 ετών μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Από την Νομολογία διαφαίνεται διαφορετική αντιμετώπιση σε περιπτώσεις χρηστών από αυτές των εμπόρων ναρκωτικών. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Χαρακτηριστικό είναι και το απόσπασμα από την απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240: «Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. ....................................... Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. ΄Ετσι , και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών». (βλ. επίσης Mahrad Mohammad Reza Beyki v. Αστυνομίας , Ποιν. Εφ. 52/07, ημερ. 23.1.2008, Πέτρος Τρύφωνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 202/08, ημερ. 19.3.2009). Στην Chaer (πιο πάνω) θεωρήθηκε ότι το νεαρό της ηλικίας του Εφεσείοντα, το πρόσφατο της επίδοσης του στα ναρκωτικά και η έλλειψη προηγούμενης ποινικής και αντικοινωνικής συμπεριφοράς του, αλλά και η μεταμέλεια του μέσα από την παραδοχή του, συνέθεταν «μια συνολική εικόνα προσωπικών δεδομένων που, αν και δεν εξουδετερώνουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής φυλάκισης, μειώνουν τούτη σε βαθμό που η τριετής φυλάκιση να εκφεύγει των ορίων της αρμόζουσας», και η ποινή μειώθηκε σε 18 μήνες φυλάκιση. Έχω λάβει υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, και την άμεση του παραδοχή στην Αστυνομία και στο Δικαστήριο. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν το γεγονός ότι αυτός έχει πλέον σταματήσει την χρήση ουσιών, και άλλαξε τρόπο ζωής. Επίσης, το ότι το αδίκημα σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που καθιστούν το αδίκημα σοβαρότερο δυνάμει του αρ. 30

(4)(α). Δεν μπορώ, όμως, να παραγνωρίσω ότι πρόκειται για κατοχή σε διάφορες περιπτώσεις, και μάλιστα σε σχέση με την 1η Κατηγορία, κοκαϊνης. Κατ' επέκταση, οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί, δεδομένης όμως της σοβαρότητας των αδικημάτων, δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από στερητική της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία ποινή φυλακίσεως 3 μηνών. Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλακίσεως 1 μηνός. Οι ποινές να συντρέχουν. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλακίσεως που επιβλήθηκαν, ως και η σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ.

1. Είναι γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου, και ότι παραδέχθηκε άμεσα την διάπραξη όλων των υποθέσεων. Τα αδικήματα διαπράχθησαν σε μία περίοδο κατά την οποία αυτός ήταν χρήστης ναρκωτικών. Σημαντικό, όμως, είναι το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έχει έκτοτε αλλάξει τρόπο ζωής, σταμάτησε την χρήση ουσιών, ενεγράφη σε κολλέγιο, και πρόκειται σύντομα να παντρευτεί και να γίνει πατέρας. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης σε συνδυασμό με τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορούμενου μπορούν να επενεργήσουν για αναστολή των επιβληθέντων ποινών φυλακίσεως. Τούτων δεδομένων, οι επιβληθείσες ποινές φυλακίσεως αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Στην παρούσα λήφθηκαν υπ' όψιν και οι υποθέσεις 15278/11, S 161/11 και S220/
2. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο