Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νικόλας Βοσκός, Αρ. Υπόθεσης: 15280/11, 2 Μαρτίου, 2012.

(2), 30

(3), 31, 31Α και 6

(2)Β του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την 17.7.2010 είχε στην κατοχή του 25.9876 γραμμάρια κάνναβης. Τα γεγονότα, όπως ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, και συγκεκριμένα ότι την 17.6.2010 μέλη της ΥΚΑΝ Λευκωσίας μετέβησαν στο χωριό Μαρκί για έρευνα σε σπίτι τρίτου προσώπου. Έξω από το σπίτι αυτό βρισκόταν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΗ 708 συνοδηγός στο οποίο ήταν ο Κατηγορούμενος. Ο Μ.3 κάλεσε τον Κατηγορούμενο να κατεβεί , και όταν τον ρώτησε αν κατέχει οτιδήποτε παράνομο, αυτός απάντησε «κρατώ 22 γραμμάρια χόρτο», και έβγαλε από την τσέπη του παντελονιού του μία μαύρη πλαστική τσάντα εντός της οποίας υπήρχε ένα διαφανές νάιλον σακούλι, εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη, και από την άλλη τσέπη έβγαλε ένα κουτί τσιγάρων που περιείχε ποσότητα κάνναβης, και ένα κουτί φίλτρων επίσης με ποσότητα κάνναβης. Ολόκληρη η ποσότητα ανήλθε σε 25.9876 γραμμάρια. Πληροφορήθηκε για το αδίκημα που διέπραξε και απάντησε «εν για δική μου χρήση». Κατηγορήθηκε γραπτώς και παραδέχθηκε ενοχή. Δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο κ. Παφίτης, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, έκανε αναφορά στο λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου και στην άμεση του παραδοχή, ενώ εξέφρασε προς το Δικαστήριο την απολογία του. Όπως ανέφερε, ο Κατηγορούμενος έφτασε σε άθλια κατάσταση λόγω της χρήσης ναρκωτικών, και οδηγήθηκε σε επαγγελματική και προσωπική κατάρρευση. Ήταν η θέση του, όμως, ότι σήμερα ο Κατηγορούμενος έχει αλλάξει πορεία, αφού συμμετέχει σε πρόγραμμα απεξάρτησης, αλλά και σε πρόγραμμα διεθνούς εταιρείας για επαγγελματικές ιδέες, στο οποίο αν πετύχει θα αποκατασταθεί επαγγελματικά. Ζήτησε, κατ' επέκταση, όπως του δοθεί η ευκαιρία να ολοκληρώσει τα πιο πάνω. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο κ. Παφίτης. Σύμφωνα με την Έκθεση αυτή, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, και δεν εργάζεται αλλά ούτε και είναι εγγεγραμμένος άνεργος στην σχετική Υπηρεσία. Διεμένει με τους γονείς του σε οικισμό στην Δευτερά, και η μητέρα του εργάζεται ως καθαρίστρια σε κατάστημα, ο δε πατέρας του είναι συνταξιούχος. Ο πατέρας του αντιμετώπιζε ανέκαθεν προβλήματα κατάχρησης αλκοόλ, αλλά η κατάσταση επιδεινώθηκε τα τελευταία 10 χρόνια, όπου αυτός κάνει καθημερινή χρήση αλκοόλης και υποφέρει από σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο Κατηγορούμενος εργάστηκε σε διάφορες εργασίες, και σε κάποιο στάδιο κήρυξε πτώχευση. Είναι χρήστης ουσιών εξάρτησης εδώ και 15 χρόνια, κάνοντας χρήση κάνναβης αλλά και κοκαϊνης, ενώ έκανε και 2 προσπάθειες για απεξάρτηση. Όπως αναφέρεται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο, για αδικήματα βάσει του άρθρου 6

(2), για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Σύμφωνα με το άρθρο 30

(4)(β) το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπ' όψιν του ως καθιστόντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό τα εξής: την ηλικία του Κατηγορούμενου, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, το ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών, και το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση ναρκωτικών, το βαθμό της εξάρτησης του Κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά, την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του η οποία μαρτυρείται μεταξύ άλλων από την συνεργασία του με τις αρχές για δίωξη των προμηθευτών, το είδος και την ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε από τα περιστατικά που καθιστούν το αδίκημα σοβαρότερο δυνάμει του εδαφίου (α) του ιδίου άρθρου. Επανειλημμένα έχει λεχθεί στην Νομολογία μας ότι τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, το δε όλο θέμα έχει λάβει διαστάσεις ανησυχητικές, πράγμα που καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε και στην απόφαση Χαράλαμπος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482, τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά «αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται ιδιαίτερα βέβαια στο οικογενειακό του περιβάλλον». Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι εμφανής και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές. Από την Νομολογία διαφαίνεται διαφορετική αντιμετώπιση σε περιπτώσεις χρηστών από αυτές των εμπόρων ναρκωτικών. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Χαρακτηριστικό, όμως, είναι και το απόσπασμα από την απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240: «Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. ....................................... Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. ΄Ετσι , και στην περίπτωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών». (βλ. επίσης Mahrad Mohammad Reza Beyki v. Αστυνομίας , Ποιν. Εφ. 52/07, ημερ. 23.1.2008, Πέτρος Τρύφωνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 202/08, ημερ. 19.3.2009). Παρά τα πιο πάνω, όμως, η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί. Λαμβάνω υπ' όψιν μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, αλλά και την παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο. Σημασία έχουν και οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, το περιβάλλον στο οποίο αυτός μεγάλωσε με πατέρα αλκοολικό, αλλά ιδιαίτερα το γεγονός ότι αυτός είναι χρήστης ναρκωτικών εδώ και 15 χρόνια, και τα ναρκωτικά ήσαν για δική του χρήση. Τα πιο πάνω επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό το εύρος της ποινής, αλλά δεδομένης της σοβαρότητας του αδικήματος, και της διόλου ευκαταφρόνητης ποσότητας των 25.9876 γραμμαρίων κάνναβης που κατείχε ο Κατηγορούμενος, δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από στερητική της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια στην 1η Κατηγορία επιβάλλω στον Κατηγορούμενο ποινή φυλακίσεως 6 μηνών. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή της πιο πάνω ποινής θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Ο Κατηγορούμενος είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου, και η παραδοχή και συνεργασία του με την Αστυνομία καταδεικνύει εμπράκτως και την μεταμέλεια του. Όπως αναφέρθηκε και από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον Κατηγορούμενο, αυτός πλέον καταβάλλει προσπάθειες να σταματήσει την χρήση ναρκωτικών, και παρουσιάσε ως Τεκμήριο Α επιστολή του Σταθμού Πρόληψης και Συμβουλευτικής ΚΕΝΘΕΑ, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο Κατηγορούμενος συνεχίζει το πρόγραμμα θεραπείας για απεξάρτηση από κάνναβη και κοκαϊνη. Πέραν τούτου, καταβάλλει και προσπάθειες για επαγγελματική αποκατάσταση. Δεν μπορώ ούτε και να παραγνωρίσω ότι αυτός μεγάλωσε ουσιαστικά σε νοσηρό περιβάλλον, όπου ο ένα εκ των δύο γονιών του έκανε κατάχρηση αλκοόλης. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης σε συνδυασμό με τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορούμενου μπορούν να επενεργήσουν για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλακίσεως. Τούτων δεδομένων, η επιβληθείσα ποινή φυλακίσεως αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Τα Τεκμήρια που κατακρατούνται από την Αστυνομία να καταστραφούν. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο