Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Anton Kamal Peiris, Αρ. Υπόθεσης: 29915/11, 6 Μαρτίου 2012

(1), 49

(1)(α), 54 και 59 του περί Αδείας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.60(Ι)/2004 και τις ΚΔΠ 359/04 και 312/

1. Κατηγορία αρ. 3 Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000 και της ΚΔΠ 312/
2. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στην κατηγορία αρ. 1 και μη παραδοχή στις κατηγορίες αρ. 2 και 3, γι' αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες αρ. 2 και 3 μόνο. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η Κατηγορία αρ. 2 επί του κατηγορητηρίου, «ο Κατηγορούμενος κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία [δηλαδή την 12/8/2010 στον κύριο δρόμο Λευκωσίας - Τροόδους παρά τον Κουτραφά της Επαρχίας Λευκωσίας] οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα [δηλαδή το όχημα με αριθμούς εγγραφής KHJ156] χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ως η Κατηγορία αρ. 3 επί του κατηγορητηρίου, «ο Κατηγορούμενος κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα στην πιο πάνω οδό χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου». Η ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στην παρούσα υπόθεση, η μαρτυρία που είχε στη διάθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως παραδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της κατόπιν συμφωνίας του συνηγόρου Υπεράσπισης. Συγκεκριμένα, κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα׃ (α) ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε η γραπτή κατάθεση, ημερομηνίας 21.9.2010, του Αστ.3146 Α. Καρατζογιάννη, ο οποίος είναι αποσπασμένος στον Αστυνομικό Σταθμό Αστρομερίτη. Η κατάθεση αναφέρεται στα όσα περιήλθαν σε γνώση του εν λόγω αστυφύλακα ως εξεταστή του τροχαίου δυστυχήματος που συνέβηκε στις 12.08.2010 στον κύριο δρόμο Λευκωσίας - Τροόδους και στο οποίο ενέχετο ως οδηγός ο Κατηγορούμενος. Όπως αναφέρεται στην ίδια κατάθεση, την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 12.08.2010 ο εν λόγω αστυφύλακας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο∙ (β) ως Τεκμήρια 2Α και 2Β κατατέθηκε η πιο πάνω αναφερθείσα ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου, η οποία λήφθηκε στις 12.8.2010 μεταξύ των ωρών 17׃00 και 17׃
3. Επισημαίνω ότι η ανακριτική κατάθεση λήφθηκε στην αγγλική γλώσσα και μεταφράστηκε στην ελληνική γλώσσα, κατόπιν δήλωσης του Κατηγορουμένου ότι γνωρίζει να μιλά, να γράφει και να διαβάζει στην Αγγλική γλώσσα πολύ καλά γιατί από τα παιδικά του χρόνια στο σχολείο μάθαινε Αγγλικά. Το Τεκμήριο 2Α αποτυπώνει την ανακριτική κατάθεση όπως μεταφράσθηκε στην ελληνική γλώσσα, ενώ το Τεκμήριο 2Β αποτυπώνει την ανακριτική κατάθεση όπως δόθηκε στην αγγλική γλώσσα. Σημειώνω ότι στην εν λόγω ανακριτική κατάθεση ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KHJ156 και ότι έχει διεθνή άδεια οδηγού. Δεν ανέφερε οτιδήποτε αναφορικά με την ύπαρξη πιστοποιητικού ασφάλισης ευθύνης∙ (γ) ως Τεκμήριο 3 κατατέθηκε το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος∙ (δ) ως Τεκμήριο 4 κατατέθηκε η Άδεια Προσωρινής Παραμονής του Κατηγορούμενου, η οποία εκδόθηκε στις 14.4.2010 με διάρκεια ισχύος μέχρι 5.8.2010, με σκοπό άδειας την παραμονή του αδειούχου στη Δημοκρατία για σκοπούς εργασίας στα Αρτοποιεία Γαλάτας Ιάκωβος Κυρίλλου και Υιοί Λτδ, στη Γαλάτα της Επαρχίας Λευκωσίας. Η ισχύς της εν λόγω άδειας υπόκειται στους ακόλουθους καταγεγραμμένους σε αυτήν τρεις όρους׃ πρώτον, ότι η άδεια αυτή είναι δυνατόν να ακυρωθεί αφού δοθεί προειδοποίηση 14 ημερών προς τον κάτοχο της, δεύτερον, ότι η ισχύς της άδειας τερματίζεται και αυτή θα θεωρείται άκυρη αν ο κάτοχός της παύσει να απασχολείται όπως περιγράφεται πιο πάνω ή αν ο κάτοχός της παραμείνει στο εξωτερικό για χρονικό διάστημα πέραν των τριών μηνών, και, τρίτον, ότι τυχόν αίτηση για παράταση της άδειας αυτής πρέπει να υποβάλλεται τουλάχιστον ένα μήνα πριν από τη λήξη της∙ (ε) ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε το Καλυπτικό Σημείωμα (Cover Note) που εξέδωσε η DEMCO Insurance Ltd επ' ονόματι του Κατηγορούμενου στις 10.7.2010 μέχρι τις 27.11.2010 προς κάλυψη της ευθύνης του έναντι τρίτου ως οδηγού του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμούς εγγραφής KHJ156∙ (στ) ως Τεκμήριο 6 κατατέθηκε το πιστοποιητικό εγγραφής του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμούς εγγραφής KHJ156 που εκδόθηκε στις 4.8.2010 επ' ονόματι του Κατηγορούμενου∙ (ζ) ως Τεκμήριο 7 κατατέθηκε η γραπτή κατάθεση του Αστ. 1196 Μιχ. Πεττεμερίδη ο οποίος είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Κακοπετριάς. Σε αυτήν αναφέρεται ότι, ο Αστ.1196 κατηγόρησε γραπτώς στην αγγλική γλώσσα τον Κατηγορούμενο στις 3.9.2010 μεταξύ των ωρών 12׃50 και 13׃00 για τρία αδικήματα׃
4. Οδήγηση χωρίς άδεια οδηγού,
5. Οδήγηση χωρίς ασφάλεια και
6. Πρόκληση τροχαίου δυστυχήματος∙ (η) ως Τεκμήριο 8Α κατατέθηκε το έγγραφο της γραπτής κατηγορίας που απαγγέλθηκε στον Κατηγορούμενο στις 3.9.2010 και της απάντησης που αυτός έδωσε στην Αγγλική γλώσσα και ως Τεκμήριο 8Β κατατέθηκε το έγγραφο που περιέχει τη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα της πιο πάνω γραπτής κατηγορίας και της απάντησης του Κατηγορούμενου. Όπως προκύπτει από τα έγγραφα αυτά, ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε άμεσα ενοχή για την πρόκληση του δυστυχήματος, αλλά αρνήθηκε ενοχή για τα αδικήματα της οδήγησης χωρίς άδεια οδηγού και της οδήγησης χωρίς ασφάλεια. Αφότου κατατάθηκαν τα πιο πάνω έγγραφα ως παραδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι αυτή ήταν η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή. Εισηγήθηκε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ότι η διεθνής άδεια οδηγού δεν αποτελούσε ισχύουσα άδεια οδήγησης για τους σκοπούς του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001, εφόσον ήταν προσωρινή η παραμονή του Κατηγορούμενου στη Δημοκρατία και παρήλθε χρόνος πέραν των 30 ημερών από την είσοδο του Κατηγορουμένου στη Δημοκρατία, και ότι, ελλείψει ισχύουσας άδειας οδηγού, ούτε και το Καλυπτικό Σημείωμα Ασφάλισης Ευθύνης έναντι τρίτου είχε οποιαδήποτε κατά Νόμο ισχύ. Ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν ήγειρε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, επεσήμανε όμως στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος υπέδειξε στο πλαίσιο της ανακριτικής του κατάθεσης (Τεκμήριο 2Α και 2Β, πιο πάνω) το έγγραφο στο οποίο θα στηρίξει την υπεράσπισή του, δηλαδή τη διεθνή άδεια οδήγησης. Το Δικαστήριο, αφού εξέτασε καθηκόντως το ζήτημα του εκ πρώτης όψεως κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία αφού του επεξήγησε τα δικαιώματά του σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.

1. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Στο πλαίσιο της δήλωσης αυτής κατέθεσε στο Δικαστήριο- (α) ως Τεκμήριο 9 βεβαίωση της ασφαλιστικής εταιρείας DEMCO Insurance Ltd, η οποία βεβαιώνει ότι ενόσω ο Κατηγορούμενος ήταν ασφαλισμένος με την εν λόγω εταιρεία (από 28.7.2010 μέχρι 27.11.2010), αναφέρθηκε στην εν λόγω εταιρεία δυστύχημα στο οποίο ενέχετο ο Κατηγορούμενος και για το οποίο η εν λόγω εταιρεία κατέβαλε ως αποζημιώσεις το ποσό των €755,
2. (β) ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο της διεθνούς άδειας οδήγησης που εκδόθηκε επ ονόματί του στις 6.7.2010 και το οποίο φέρει τη σφραγίδα «The Automοbile Association of Ceylon - Colombo, Available for one year from 6.7.2010». Ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι είναι στη βάση αυτής της διεθνούς άδειας οδήγησης που εξασφάλισε το Kαλυπτικό Σημείωμα Ασφάλισης Ευθύνης έναντι τρίτου και που εγκρίθηκε η εγγραφή του επίδικου οχήματος στο όνομά του. Δεν υπήρξε αντεξέταση του Κατηγορουμένου, εφόσον εκείνος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση και μόνο. Ακολούθησαν οι τελικές αγορεύσεις των δύο συνηγόρων. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής επανέλαβε τη θέση της ότι εφόσον δεν υπήρχε Κυπριακή άδεια οδήγησης σε ισχύ, το όποιο πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου αναστέλλεται και ότι η κάλυψη της αστικής ευθύνης στη βάση του πιο πάνω πιστοποιητικού δεν εξυπακούει και την παραγραφή της ποινικής ευθύνης που προκύπτει από το Νόμο. Ο ισχυρισμός ότι ο Κατηγορούμενος όφειλε να έχει Κυπριακή άδεια οδήγησης στηρίχθηκε από μέρους της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής στις διατάξεις του άρθρου 45 του Ν.94(Ι)/
3. Ισχυρίστηκε ότι εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο έληξε η άδεια προσωρινής παραμονής του Κατηγορουμένου στη Δημοκρατία, αυτός δεν μπορούσε να επικαλείται τη διεθνή άδεια οδήγησης. Από την άλλη, ο συνήγορος Υπεράσπισης επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι η αναφορά της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής στο άρθρο 45 του Ν.94(Ι)/2001 δεν υποστηρίζεται από το Κατηγορητήριο, αφού στην έκθεση αδικήματος ουδεμία παραπομπή γίνεται στο εν λόγω άρθρο. Αλλά ακόμα και αν ήθελε ληφθεί υπόψη το άρθρο 45 από το Δικαστήριο, ο συνήγορος Υπεράσπισης επεσήμανε τα εξής. Ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι διατάξεις του άρθρου 43 του ιδίου Νόμου. Ότι δεν αμφισβητήθηκε πουθενά ότι η διεθνής άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου, ως το Τεκμήριο 10, ήταν σε ισχύ. Η ισχύς της εν λόγω άδειας διέπεται από τη Διεθνή σύμβαση "Convention on Road Traffic", ημερομηνίας 19.9.
4. Είναι συμβαλλόμενα μέρη σε αυτή τη σύμβαση τόσο η Κύπρος όσο και η Σρι Λάνκα. Σχετικό με τις υποχρεώσεις τους το άρθρο 24 της εν λόγω Σύμβασης. Συνεπώς, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, η άδεια του Κατηγορουμένου διέπετο από το άρθρο 45 του Ν.94(Ι)/2001 σε συνδυασμό με το άρθρο 24 της Διεθνούς Σύμβασης. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι, στη βάση του άρθρου 45, ο Κατηγορούμενος είναι πρόσωπο που προσωρινά επισκέπτεται την Κύπρο. Η Υπεράσπιση εφιστά την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι ο Κατηγορούμενος εμπίπτει στην περίπτωση του εδαφίου

(1)και όχι του εδαφίου

(2)του άρθρου

1. Είναι δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Η έμφαση της Υπεράσπισης στο να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος είχε άδεια οδήγησης σε ισχύ, οφείλεται στο ότι, όπως η Κατηγορούσα Αρχή αναγνωρίζει, η κατηγορία αρ. 3 στο Κατηγορητήριο περί έλλειψης πιστοποιητικού ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου προσάπτεται στον Κατηγορούμενο ως απόρροια της κατηγορίας αρ. 2 περί μη ύπαρξης άδειας οδηγού. Κατά τα άλλα, το Τεκμήριο 5 ομιλεί από μόνο του και αποδεικνύει ότι υπήρχε πιστοποιητικό ασφάλισης σε ισχύ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, όταν μαρτυρία κατατίθεται στο Δικαστήριο ως παραδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της, οι ισχυρισμοί γεγονότων που περιέχονται σε αυτήν καθίστανται δεσμευτική απόδειξη εναντίον του μέρους στη διαδικασία στην οποία αφορούν οι εν λόγω ισχυρισμοί γεγονότων. Επομένως, στην παρούσα υπόθεση αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι την 12.8.2010 ο Κατηγορούμενος - (α) ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KHJ156∙ (β) δεν ήταν κάτοχος Κυπριακής άδειας οδηγού, αλλά ήταν κάτοχος διεθνούς άδειας οδηγού∙ (γ) ήταν κάτοχος Καλυπτικού Σημειώματος (Cover Note) της DEMCO Insurance Ltd σε ό,τι αφορά την ευθύνη του ως οδηγού του προαναφερθέντος οχήματος έναντι τρίτου προσώπου∙ (δ) διέμενε στην Κύπρο και εργαζόταν ως εργάτης στα Αρτοποιεία Γαλάτας Ιάκωβος Κυρίλλου και Υιοί Λτδ, στη Γαλάτα της Επαρχίας Λευκωσίας. Η διαμονή του στην Κύπρο διέπετο από προσωρινή άδεια παραμονής για τους σκοπούς της ως άνω εργασίας, και αυτή η προσωρινή άδεια παραμονής ίσχυε μέχρι τις 5.8.
2. Συνεπώς, η εν λόγω προσωρινή άδεια έπαυσε να είναι σε ισχύ στις 12.8.2010∙ (ε) οδήγησε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KHJ156 στον κύριο δρόμο Λευκωσίας - Τροόδους και προκάλεσε δυστύχημα, το οποίο παραδέχθηκε άμεσα στην Αστυνομία, αρνήθηκε όμως ότι οδηγούσε χωρίς άδεια και ασφάλεια. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ.129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα, εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Ο χαρακτήρας της ανώμοτης δήλωσης είναι περισσότερο πειστικής παρά αποδεικτικής σημασίας, εφόσον δεν αποδεικνύει γεγονότα που δεν τεκμηριώθηκαν από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού (βλ. Anastassiades v The Republic

(1977)2 CLR 97). Ό,τι επιτυγχάνει είναι την επεξήγηση τέτοιων αποδεδειγμένων γεγονότων. Από την επιλογή του Κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, δεν πρέπει εξάγονται οποιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Το Δικαστήριο δεν έχει δικαίωμα να σχολιάσει το δικαίωμα της ανώμοτης δήλωσης που άσκησε ο Κατηγορούμενος, παρά μόνο αν από τα περιστατικά της υπόθεσης συνάγεται ότι θα έπρεπε αυτός να αποδείξει με μαρτυρία τη θέση του σε σχέση με τα επίδικα θέματα (δηλαδή, εκεί και όποτε το βάρος της απόδειξης μετατίθετο στον Κατηγορούμενο). Στην παρούσα υπόθεση, στο πλαίσιο της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορουμένου κατατέθηκε αντίγραφο της διεθνούς άδειας οδηγού του Κατηγορουμένου (το Τεκμήριο 10) το οποίο έχει πειστική αξία σε ό,τι αφορά τη δήλωση του Κατηγορουμένου στο πλαίσιο της Ανακριτικής του κατάθεσης (Τεκμήρια 2Α και 2Β) ότι αυτός είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο διεθνή άδεια οδηγού. Επίσης, το Τεκμήριο 9 το οποίο κατατέθηκε στο πλαίσιο της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορουμένου έχει πειστική αξία σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι ότι αυτός ήταν κάτοχος κατά τον ουσιώδη χρόνο Καλυπτικού Σημειώματος ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, αφού η σχετική ασφαλιστική εταιρεία βεβαιώνει ότι κάλυψε τις αποζημιώσεις για τις ζημιές που προέκυψαν από το δυστύχημα που προκάλεσε ο Κατηγορούμενος κατά την ουσιώδη ημερομηνία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η έκθεση αδικήματος σε ό,τι αφορά την κατηγορία αρ. 2 επί του Κατηγορητηρίου περιγράφει ως νομική βάση της κατηγορίας αυτής τα άρθρα 2, 8, 49

(1)(α), 54 και 59 του Ν.94(Ι)/2001. Το άρθρο 8 του Ν.94(Ι)/2001 καθορίζει ότι׃ «8.-

(1)Απαγορεύεται η οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, εκτός αν ο οδηγός κατέχει ισχύουσα άδεια οδήγησης. Το άρθρο 49

(1)(α) του Ν.94(Ι)/2001 καθορίζει ότι׃ «Πρόσωπο το οποίο- (α) οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή έχει τον έλεγχο τέτοιου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς τούτο να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευόμενου, [...] είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές, της φυλάκισης και της χρηματικής.» Το εδάφιο

(1)του άρθρου 54 του Ν.94(Ι)/2001 καθορίζει ότι׃ «54-

(1)Δικαστήριο το οποίο εκδίδει καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που έχει διαπραχθεί κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών που έχουν εκδοθεί δυνάμει τούτου, μπορεί πρόσθετα να αποστερήσει το πρόσωπο που έχει καταδικαστεί της ικανότητας να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης ή άδεια οδήγησης μαθητευόμενου, για χρονικό διάστημα που το Δικαστήριο, ήθελε, κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις αποφασίσει.». Το άρθρο 59 αφορά στην ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Ν.94(Ι)/

1. Δεν υπήρξε αμφισβήτηση του ότι ο εν λόγω Νόμος ήταν σε ισχύ κατά την ουσιώδη ημερομηνία στην παρούσα υπόθεση, δηλαδή στις 12.8.
2. Σημειώνω ότι ο όρος «άδεια οδήγησης», βάσει του άρθρου 2 του εν λόγω Νόμου, σημαίνει την άδεια οδήγησης που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 7 του ιδίου Νόμου. Παρενθετικά ανφέρω ότι ο όρος «άδεια οδήγησης» διαφοροποιείται από τον όρο «άδεια οδήγησης μαθητευόμενου» ο οποίος, βάσει του άρθρου 2, σημαίνει την άδεια οδήγησης μαθητευόμενου που εκδίδεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 15 του ιδίου Νόμου. Ανάγνωση των άρθρων 7 και 15 του Ν.94(Ι)/2001 αποκαλύπτει ότι αυτά τα δύο άρθρα καλύπτουν, αντίστοιχα, την άδεια οδήγησης και την άδεια οδήγησης μαθητευόμενου που εκδίδονται από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Συνεπώς, ο όρος «άδεια οδήγησης» που συναντάται στα άρθρα 8 και 49 του Ν.94(Ι)/2001 δεν καλύπτει την άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους ή από αρμόδια αρχή άλλης χώρας ή τη διεθνή άδεια οδήγησης. Ωστόσο, κρίνω ότι θα ήταν εσφαλμένο να θεωρηθεί - στη βάση του ορισμού του όρου «άδεια οδήγησης» που περιέχει το άρθρο 2 του Ν.94(Ι)/2001 - ότι τα άρθρα 8 και 49 καθιστούν δίχως άλλο παράνομη την οδήγηση στη Δημοκρατία στη βάση άδειας οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους ή στη βάση άδειας οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλης χώρας ή στη βάση διεθνούς άδειας οδήγησης. Η απόδοση μιας τόσο γενικευμένης απαγορευτικής διάταξης στο άρθρο 49 του Ν. 94(Ι)/2001 θα ήταν ασυμβίβαστη με τις διατάξεις των άρθρων 19, 20 και 45 του ιδίου Νόμου τα οποία καθιστούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, νόμιμη την οδήγηση στη Δημοκρατία στη βάση άδειας οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους (άρθρο 19) ή στη βάση άδειας οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλης χώρας η οποία αναγνωρίζεται από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων (άρθρο 20) ή στη βάση διεθνούς άδειας οδήγησης ή άδειας άλλης χώρας (άρθρο 45). Ως εκ τούτου, κρίνω ορθό να τονίσω ότι οι ορισμοί που περιέχει το άρθρο 2 τελούν υπό την επιφύλαξη της εισαγωγικής πρότασης «εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια». Στη βάση αυτής της εισαγωγικής πρότασης, κρίνω ότι ο όρος «άδεια οδήγησης» που συναντάται στα άρθρα 8 και 49 του Ν.94(Ι)/2001 καλύπτει και άδεια οδήγησης η οποία συμβιβάζεται με τις διατάξεις των άρθρων 19, 20 και 45 του ιδίου Νόμου. Συνεπακόλουθα, κρίνω ότι εάν ο Κατηγορούμενος αποδείξει ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αυτός οδηγούσε στη Δημοκρατία στη βάση έγκυρης και ισχύουσας διεθνούς άδειας οδήγησης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 45 του Ν.94(Ι)/2001, τότε αποσείει το βάρος της απόδειξης ότι αυτός οδηγούσε χωρίς ισχύουσα άδεια οδήγησης για τους σκοπούς του άρθρου 49 του Νόμου. Επισημαίνω ότι ορισμός του όρου «διεθνής άδεια οδήγησης» δεν υπάρχει στο άρθρο 2 του Ν.94(Ι)/
3. Ωστόσο, δεν υπάρχει κενό ρύθμισης στο Ν.94(Ι)/2001σε ό,τι αφορά τη διεθνή άδεια οδήγησης. Η έκδοση και η ισχύς διεθνούς άδειας οδήγησης ρυθμίζεται από το Μέρος Ε του Ν.94(Ι)/2001 (άρθρα 43 έως 45). Το άρθρο 43 του εν λόγω Νόμου καθορίζει τη διαδικασία, τις προϋποθέσεις και τα έννομα αποτελέσματα της έκδοσης διεθνούς άδειας οδήγησης από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στο έδάφιο

(1)του άρθρου 43 καθορίζεται ότι׃ «43.-

(1)Κάθε πρόσωπο στη Δημοκρατία μπορεί, τηρουμένων των προνοιών διεθνούς σύμβασης που αφορά στη διεθνή κυκλοφορία μηχανοκινήτων οχημάτων και έχει κυρωθεί στη Δημοκρατία, να υποβάλει στον Έφορο αίτηση κατά τον τύπο που προνοείται από την εν λόγω σύμβαση, για έκδοση διεθνούς άδειας οδήγησης, για οδήγηση σε χώρα η οποία έχει επίσης κυρώσει την ίδια σύμβαση». Σύμφωνα με το εδάφιο

(4)του άρθρου 43׃ «

(4)Κάθε διεθνής άδεια οδήγησης που έχει εκδοθεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, παραμένει σε ισχύ για χρονική περίοδο δώδεκα μηνών׃ Νοείται ότι, η ισχύς διεθνούς άδειας οδήγησης που έχει εκδοθεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τερματίζεται σε περίπτωση που ο κάτοχός της έχει στερηθεί με διάταγμα του δικαστηρίου της ικανότητας να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης ή η άδεια οδήγησης έχει ανασταλεί ή ακυρωθεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου». Το άρθρο 45 του Ν.94(Ι)/2001 είναι εκείνο το οποίο καθορίζει την ισχύ στην Κυπριακή Δημοκρατία διεθνούς άδειας οδήγησης που έχει εκδοθεί σε χώρα του εξωτερικού σύμφωνα με τις πρόνοιες της διεθνούς σύμβασης που αναφέρεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 43 του ιδίου Νόμου. Συγκεκριμένα, το άρθρο 45 καθορίζει ότι׃ «45.-

(1)Πρόσωπο που επισκέπτεται προσωρινά τη Δημοκρατία και κατέχει ισχύουσα διεθνή άδεια οδήγησης, η οποία έχει εκδοθεί σε χώρα του εξωτερικού σύμφωνα με τις πρόνοιες της διεθνούς σύμβασης όπως αναφέρεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 43, δικαιούται να οδηγεί στη Δημοκρατία κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε αυτή και νοουμένου ότι η διεθνής άδεια οδήγησης παραμένει σε ισχύ.

(2)Πρόσωπο που επισκέπτεται προσωρινά τη Δημοκρατία για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες και κατέχει έγκυρη και ισχύουσα άδεια οδήγησης, που έχει εκδοθεί σε χώρα του εξωτερικού σύμφωνα με τους Νόμους της χώρας αυτής, δικαιούται να οδηγεί στη Δημοκρατία κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε αυτή και νοουμένου ότι η άδεια οδήγησης που έχει εκδοθεί σε χώρα του εξωτερικού παραμένει σε ισχύ׃ Νοείται ότι επισκέπτης που κατέχει άδεια οδήγησης κατά τα αναφερόμενα στο παρόν άρθρο δικαιούται να οδηγεί στη Δημοκρατία όχημα μόνο της κατηγορίας ή υποκατηγορίας ή του τύπου που δικαιούται να οδηγήσει δυνάμει της άδειας αυτής στη χώρα έκδοσής της.». Από τις διατάξεις των άρθρων 43 και 45 προκύπτει ότι αυτές θα πρέπει να διαβάζονται υπό το φως διεθνούς σύμβασης, η οποία ρυθμίζει τα περί της έκδοσης, ισχύος και εγκυρότητας της διεθνούς άδειας οδήγησης και η οποία θα πρέπει να έχει κυρωθεί τόσο από τη χώρα στην οποία ευρίσκεται η αρμόδια αρχή που εξέδωσε τη διεθνή άδεια οδήγησης όσο και από τη χώρα στην οποία πρόκειται να οδηγηθεί μηχανοκίνητο όχημα κατ' επίκληση της διεθνούς άδειας οδήγησης. Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το άρθρο 45, απλή ανάγνωσή του καταδεικνύει ότι για να έχει ισχύ στην Κυπριακή Δημοκρατία μια διεθνής άδεια οδήγησης που εκδόθηκε από αρμόδια αρχή, εν προκειμένω της Σρι Λάνκα, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι η Σρι Λάνκα είναι αντισυμβαλλόμενο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της διεθνούς σύμβασης στην οποία η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προσχωρήσει και την οποία έχει κυρώσει, έτσι ώστε να ισχύει η αρχή της αμοιβαιότητας σε ό,τι αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων των αντισυμβαλλομένων κρατών. Παρά το ότι ο Ν.94(Ι)/2001περιέργως δεν κατονομάζει τη διεθνή σύμβαση στην οποία αναφέρονται τα άρθρα 43 και 45 αυτού, το Δικαστήριο προχώρησε στο να εξετάσει αν η σχετική σύμβαση είναι πράγματι εκείνη δυνάμει της οποίας έχει εκδοθεί η διεθνής άδειας οδήγησης, την οποία επικαλείται ο Κατηγορούμενος βάσει του Τεκμηρίου 10, δηλαδή αν είναι σχετική με τις διατάξεις των άρθρων 43 και 45 του Ν.94(Ι)/2001 η Σύμβαση που τιτλοφορείται "Convention on Road Traffic", η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 19.9.1949. Από τη μελέτη αυτή, το Δικαστήριο διαπίστωσε τα εξής׃ (α) πρώτον, ότι η πιο πάνω σύμβαση κυρώθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 8.7.1957, δηλαδή πριν την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας με εδαφική εφαρμογή στην Κύπρο, ενώ μετά την ανεξαρτησία και συγκεκριμένα στις 6.7.1962 ολοκληρώθηκε η διαδοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας ως συμβαλλόμενου μέρους στην εν λόγω διεθνή σύμβαση υπό συγκεκριμένες επιφυλάξεις και δηλώσεις (βλ., συναφώς, τη σελίδα 56 του Ευρετηρίου Συνθηκών "Index of Treaties" που εκδόθηκε από την Επίτροπο Νομοθεσίας, στη Λευκωσία, το 2004)∙ (β) δεύτερον, ότι τόσο η Σρι - Λάνκα όσο και η Κυπριακή Δημοκρατία εξακολουθούν να είναι αντισυμβαλλόμενα μέρη στο πλαίσιο της εν λόγω διεθνούς σύμβασης. Σε ό,τι αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία αυτό αποδεικνύεται και από τη μνεία που γίνεται στην εν λόγω διεθνή σύμβαση στο πρότυπο διεθνούς άδειας οδήγησης που εκδίδεται από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων στην Κυπριακή Δημοκρατία και το οποίο στηρίζεται στο υπόδειγμα του Annex 10 της εν λόγω διεθνούς σύμβασης. Ενόψει των πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω αν ευσταθεί η υπεράσπιση του Κατηγορουμένου η οποία εδράζεται στην προαναφερθείσα διεθνή άδεια οδήγησης και στο άρθρο 45 του Ν.94(Ι)/2001 ή αν ευσταθεί η θέση της Κατηγορούσας Αρχής που είναι ότι δεν συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 45 προκειμένου ο Κατηγορούμενος να απολαύει της εν λόγω υπεράσπισης. Επισημαίνω ότι- (α) πρώτον, το άρθρο 45 ρυθμίζει δύο διαφορετικές κατηγορίες αδειών στα εδάφια

(1)και

(2)αυτού׃ μόνο το εδάφιο

(1)αφορά στη «διεθνή άδεια οδήγησης»∙ το εδάφιο

(2)αφορά σε «άδεια οδήγησης που έχει εκδοθεί σε χώρα του εξωτερικού», και (β) δεύτερον, σημειώνω ότι αν και το άρθρο 45 αναφέρεται σε πρόσωπα «που επισκέπτονται προσωρινά τη Δημοκρατία», εντούτοις τα εδάφια

(1)και

(2)ρυθμίζουν δύο διαφορετικές περιπτώσεις προσωρινών επισκεπτών׃ το εδάφιο

(2)καλύπτει την περίπτωση προσώπου που επισκέπτεται τη Δημοκρατία για μέγιστο διάστημα 30 ημερών, ενώ το εδάφιο

(1)καλύπτει την περίπτωση προσώπου που επισκέπτεται προσωρινά τη Δημοκρατία, χωρίς να προσδιορίζεται ο χρόνος παραμονής που προσδιορίζει «το προσωρινό» της επίσκεψής του. Επί τούτου, κρίνω ότι στην περίπτωση που καλύπτει το εδάφιο

(1)εμπίπτει οποιοδήποτε πρόσωπο επισκέπτεται τη Δημοκρατία για τέτοιο χρονικό διάστημα που δεν θα μπορούσε να νοηθεί ότι το πρόσωπο αυτό έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία. Ο όρος «συνήθης διαμονή» έχει την έννοια που αποδίδεται σε αυτόν από το άρθρο 2 του Ν.94(Ι)/2001. Ενόψει των πιο πάνω παρατηρήσεών μου κρίνω ότι ορθά ο συνήγορος Υπεράσπισης αντικρούει τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής [περί του ότι η διεθνής άδεια οδηγού δεν είχε ισχύ επειδή παρήλθε η περίοδος των 30 ημερών προσωρινής παραμονής], επισημαίνοντας ότι η υπεράσπιση του Κατηγορουμένου εδράζεται, όχι στο εδάφιο

(2)του άρθρου 45, αλλά στο εδάφιο

(1)αυτού, αφού ο Κατηγορούμενος- (α) πρώτον, επικαλείται ότι οδηγούσε βάσει διεθνούς άδειας οδήγησης και όχι βάσει οποιασδήποτε άλλης άδειας οδήγησης που εκδόθηκε από τη χώρα καταγωγής του, και (β) δεύτερον, ο Κατηγορούμενος εισήλθε στη Δημοκρατία με άδεια προσωρινής παραμονής η διάρκεια της οποίας υπερέβαινε τις 30 ημέρες, όπως σαφώς προκύπτει από το Τεκμήριο 4. Επισημαίνω, περαιτέρω, ότι το άρθρο 45

(1)του Ν.94(Ι)/2001, το οποίο αφορά στην ισχύ που δυνατόν να έχει στη Δημοκρατία μια διεθνής άδεια οδήγησης που εκδόθηκε σε άλλη χώρα θα πρέπει να διακρίνεται από το άρθρο 20 του ιδίου Νόμου, το οποίο αφορά στην εξουσία του Εφόρου να αναγνωρίζει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλης χώρας για το χρονικό διάστημα που η άδεια αυτή βρίσκεται σε ισχύ και σε κάθε περίπτωση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες. Άλλο η άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλης χώρας και άλλο η διεθνής άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή άλλης χώρας. Για παράδειγμα, άλλο η άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή της Σρι-Λάνκα η οποία επιτρέπει την οδήγηση μόνο εντός της Σρι-Λάνκα και άλλο η διεθνής άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή της Σρι-Λάνκα και επιτρέπει την οδήγηση σε οποιαδήποτε άλλη χώρα η οποία έχει κυρώσει τη διεθνή σύμβαση για τη διεθνή κυκλοφορία μηχανοκινήτων οχημάτων. Ο χρονικός περιορισμός των 6 μηνών εφαρμόζεται βάσει του άρθρου 20 του Ν.94(Ι)/2001 μόνο σε ό,τι αφορά την ισχύ της τοπικής άδειας οδήγησης που εκδόθηκε από αρμόδια άλλης χώρας (π.χ. της Σρι-Λάνκας) νοουμένου ότι αυτή αναγνωρίζεται από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Απεναντίας, σε ό,τι αφορά τη διεθνή άδεια οδήγησης που εκδίδεται από αρμόδια αρχή της Σρι-Λανκας στη βάση της διεθνούς σύμβασης που τιτλοφορείται "Convention on Road Traffic", η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 19.9.1949, δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 20 και συνεπακόλουθα ούτε και ο εξάμηνος χρονικός περιορισμός σε ό,τι αφορά τη διάρκεια ισχύος της. Η χρονική ισχύς εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας της διεθνούς άδειας οδήγησης που εκδίδεται στη βάση της πιο πάνω αναφερθείσας διεθνούς σύμβασης της Γενεύης διέπεται πρώτα και κύρια από την εν λόγω διεθνή σύμβαση και συμπληρωματικά από το άρθρο 45 του Ν.94(Ι)/

1. Το Article 1 της εν λόγω διεθνούς σύμβασης καθορίζει ότι το όφελος των διατάξεων της εν λόγω σύμβασης δεν απαιτείται να δίδεται σε οδηγό ο οποίος έχει παραμείνει στο έδαφος του Συμβαλλόμενου Μέρους για συνεχή περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος. Συνάγεται ότι είναι δυνατόν να επωφεληθεί από αυτό πρόσωπο το οποίο διαμένει σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος για μέγιστη συνεχή περίοδο ενός έτους. Παραθέτω το άρθρο 1׃ "
2. While reserving its jurisdiction over the use of its own roads, each Contracting State agrees to the use of its roads for international traffic under the conditions set out in this Convention.
3. No Contracting State shall be required to extend the benefit of the provisions of this Convention to any motor vehicle or trailer or to any driver having remained within its territory for a continuous period exceeding one year." Βάσει του Παραρτήματος 10 (Annex 10) της εν λόγω διεθνούς σύμβασης, το οποίο αποτελεί δυνάμει του Άρθρου 2 της σύμβασης αναπόσπαστο τμήμα αυτής και το οποίο θα πρέπει να διαβάζεται σε συνδυασμό με το άρθρο 24 αυτής, η διεθνής άδεια οδήγησης τελεί, μεταξύ άλλων, υπό τους ακόλουθους όρους οι οποίοι θα πρέπει να αναγράφονται στη σελίδα 2 της άδειας αυτής- (α) τον όρο ότι η άδεια αυτή θα ισχύει για περίοδο ενός έτους από την ημερομηνία έκδοσή της και θα ισχύει μόνο για την κατηγορία οχημάτων που αναφέρονται ρητά στην τελευταία σελίδα της εν λόγω άδειας ("Τhis permit is valid in the territory of all Contracting States with the exception of the territory of the Contracting State where issued, for the period of one year from the date of issue, for the driving of vehicles included in the category or categories mentioned on the last page of this permit"), (β) τον όρο ότι η άδεια αυτή θα ισχύει μόνο στο έδαφος των συμβαλλομένων χωρών που περιλαμβάνονται στη λίστα η οποία [προεραιτικά] παρατίθεται στη σελίδα 2 της άδειας, και (γ) τον όρο ότι η άδεια αυτή δεν δύναται να επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο τις υποχρεώσεις του κατόχου της να συμμορφώνεται αυστηρά με τους Νόμους και Κανονισμούς αναφορικά με τη διαμονή του στη χώρα όπου αυτός ταξιδεύει ("Τhis permit shall in no way affect the obligation of the holder to conform strictly to the laws and regulations relating to residence or to the exercise of a profession which are in force in each country through which he travels"). Συγκρίνοντας το Τεκμήριο 10 στην παρούσα υπόθεση με το Annex 10 της διεθνούς σύμβασης, διαπιστώνω ότι περιέχονται σε αυτό όλοι οι όροι που διαλαμβάνονται στο Annex 10 και ότι το Τεκμήριο 10 συνάδει γενικότερα με το υπόδειγμα άδειας που παρατίθεται στο Annex 10 της διεθνούς σύμβασης. Σημειώνω, αφενός, ότι τόσο η Κύπρος όσο και η Σρι-Λανκα περιλαμβάνονται στη λίστα των συμβαλλομένων μερών που παρατίθεται στη σελ. 2 του Τεκμηρίου 10 και, αφετέρου, ότι δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή το γεγονός ότι το επίδικο στην παρούσα υπόθεση όχημα με αριθμούς εγγραφής KHJ156 εμπίπτει στην κατηγορία οχημάτων που καλύπτεται από το Τεκμήριο
4. Ούτε αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι κατά την 12.8.2010 η χρονική διάρκεια της άδειας ως το Τεκμήριο 10 δεν είχε ακόμη εκπνεύσει, καθότι η εν λόγω άδεια εκδόθηκε μόλις στις 6.7.2010 και συνεπώς είχε ισχύ μέχρι τις 5.7.
5. Μοναδικό ζήτημα που αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή είναι η συμμόρφωση του Κατηγορουμένου με τους όρους που αφορούν στο καθεστώς διαμονής του στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ότι κατά την ουσιώδη ημερομηνία, δηλαδή στις 12.8.2010 είχε ήδη εκπνεύσει η χρονική ισχύς της άδειας προσωρινής παραμονής του στην Κυπριακή Δημοκρατία (σχετικό το Τεκμήριο 4) και ό,τι ως εκ τούτου δεν είχε δικαίωμα να απολαύει του όποιου δικαιώματος που απορρέει από τη διεθνή άδεια οδήγησης. Επί τούτου, επισημαίνω ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στο πλαίσιο της ανώμοτης του δήλωσης, αλλά και ο συνήγορος Υπεράσπισης στην τελική του αγόρευση, δεν παρουσίασαν στο Δικαστήριο ούτε επικαλέστηκαν οποιαδήποτε άλλη ισχύουσα κατά την 12.8.2010 άδεια προσωρινής παραμονής του Κατηγορουμένου στη Δημοκρατία. Εφόσον λοιπόν η προσωρινή άδεια παραμονής του Κατηγορουμένου είχε λήξει στις 5.8.2010 και δεν απέδειξε ότι εξασφάλισε την ανανέωση της μέχρι και τις 12.8.2010, συνάγεται ότι η παραμονή του στην Κύπρο την 12.8.2010, για οποιοδήποτε λόγο, ήταν παράνομη (βλ. άρθρο 19(λ) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105). Αν είχε δοθεί τέτοια απόδειξη περί ανανέωσης της άδειας προσωρiνής παραμονής του Κατηγορουμένου στη Δημοκρατία, το Δικαστήριο δεν θα είχε ουδεμία λογική αμφιβολία για το ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 45 του Ν.94(Ι)/2001 και συγχρόνως των όρων της διεθνούς άδειας οδήγησής του ως καταγράφονται στη σελίδα 2 της εν λόγω άδειας, στις οποίες υπενθυμίζω ότι περιλαμβάνεται και η υποχρέωση του κατόχου της άδειας «to conform strictly to the laws and regulations relating to residence». Υπό το φως τοy συγκεκριμένου όρου κρίνω ότι είναι λογικό να ερμηνευθεί ότι, όπου το άρθρο 45

(1)αναφέρει ότι ένας οδηγός δύναται να οδηγεί στη Δημοκρατία «κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε αυτή», εννοείται ότι αποτελεί προϋπόθεση η παραμονή αυτή να είναι νόμιμη με βάση το δίκαιο της Δημοκρατίας. Ελλείψει λοιπόν μαρτυρίας περί νόμιμης παραμονής του Κατηγορουμένου στην Κύπρο στις 12.8.2010, αυτός δεν δύναται να αποσείσει το βάρος της απόδειξης ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 45

(1), έτσι ώστε να μπορεί να απολαύει του ευεργετήματος των διατάξεών του. Χωρίς επηρεασμό της πιο πάνω κατάληξής μου, διευκρινίζω ότι κατά το χρόνο εγγραφής του μηχανοκίνητου οχήματος η οποία διενεργήθηκε στις 4.8.2010 (βλ. Τεκμήριο 6), αλλά και κατά το χρόνο έκδοσης του Καλυπτικού Σημειώματος το οποίο εκδόθηκε στις 10.7.2010 (βλ. Τεκμήριο 5) η παραμονή του Κατηγορουμένου στη Δημοκρατία ήταν νόμιμη, αφού καλύπτετο από την περίοδο ισχύος της προσωρινής άδειας παραμονής του, γι'αυτό και τότε δεν είχε αμφισβητηθεί η ισχύς της διεθνούς άδειας οδήγησής του. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την κατηγορία αρ. 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπακόλουθα, εφόσον η κατηγορία αρ. 2 επί του Κατηγορητηρίου αποτελεί απόρροια της κατηγορίας αρ. 1, κρίνω ότι και αυτή η κατηγορία έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Α. Πανταζή - Λάμπρου Προσ. Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο