Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κυριάκου Παναγιώτου, Υπόθεση. Αρ.: 35715/10, 12 Μαρτίου, 2012

(1)(κα) και 17 των περί Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του Δήμου Στροβόλου του 1999, των Κανονισμών 6Μ

(1)(β)(γ)(δ) και 17 των περί Τροχαίας Δημοτικών Κανονισμών Λευκωσίας 1965 - 1973 και των άρθρων 88

(1)(β),

(2),

(3),

(4)και

(5)του περί Δήμων Νόμου 111∕85, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 25∕86». Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στην πιο πάνω κατηγορία, γι' αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως φαίνονται στο κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος την 31.5.2010, μέσα στα Δημοτικά όρια του Δήμου Στροβόλου, ενώ είχε τον έλεγχο ή την ευθύνη του οχήματος KRX978, στάθμευσε τούτο στην οδό Βυζαντίου, σε μικρή απόσταση από γωνία για 9 λεπτά. Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε δύο μάρτυρες κατηγορίας, την κα. Νεκταρία Στυλιανού, η οποία είναι τροχονόμος του Δήμου Στροβόλου (η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως «η ΜΚ1») και τον κ. Μιχάλη Αυγουστή, ο οποίος είναι Λοχίας Τροχονόμος του Δήμου Στροβόλου (ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ2»). Κατατέθηκαν από τη ΜΚ1 ως Τεκμήρια, πρώτον, το εξώδικο πρόστιμο που εκδόθηκε σχετικά με το υπό εκδίκαση αδίκημα (στο εξής «το Τεκμήριο 1»), δεύτερον, πρόχειρο σχεδιάγραμμα για το σημείο όπου διαπράχθηκε το αδίκημα (στο εξής «το Τεκμήριο 2»), τρίτον, έντυπο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών στο οποίο παρατίθενται τα στοιχεία του επίδικου οχήματος και του ιδιοκτήτη του (στο εξής «το Τεκμήριο 3») και, τέταρτον, «Δήλωση» (Statutory Declaration) (Τεκμήριο 4) που υπογράφεται στις 22.4.2011 από κάποιον κ. Michael Pierides. Η ΜΚ1 είπε ότι το επίδικο όχημα, του οποίου ιδιοκτήτης αποδείχθηκε, κατόπιν έρευνας μέσω του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (βλ. Τεκμήριο 3), ότι ήταν ο Κατηγορούμενος, ήταν σταθμευμένο «σε μικρή απόσταση» από γωνία στην οδό Βυζαντίου. Έδωσε λεπτομέρειες για την απόσταση αυτή λέγοντας ότι ήταν «απόσταση 14 ποδών από το κέντρο της γωνίας». Εξήγησε τη μέτρηση της απόστασης αυτής με αναφορά και στο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2), λέγοντας ότι, δίπλα ακριβώς από το σημείο της καταγγελίας υπήρχε πεζοδρόμιο και η απόσταση μετρήθηκε βάσει των πλακών του πεζοδρομίου, οι οποίες ήταν 10 1⁄2 πλάκες επί 40 εκατοστά πλάτος η καθεμιά, ίσον 420 εκατοστά. Διαιρώντας το αποτέλεσμα δια 30, διότι ένα πόδι ισούται με 30 εκατοστά περίπου, καταλήγουμε στο αποτέλεσμα ότι η απόσταση ισούται με 14 πόδια. Η ΜΚ1 εξήγησε επίσης ότι, εφόσον ιδιοκτήτης του σταθμευμένου οχήματος ήταν ο Κατηγορούμενος, η ίδια, ενεργώντας στη βάση του άρθρου 9

(3)του περί Εξωδίκων Ρυθμίσεως Νόμου, εξέδωσε επ' ονόματι του Κατηγορουμένου εξώδικο πρόστιμο (βλ. το Τεκμήριο 1), για το αδίκημα της στάθμευσης σε μικρή απόσταση από γωνία, το οποίο εξώδικο επικόλλησε στο όχημα. Η ΜΚ1 δήλωσε επίσης στο Δικαστήριο ότι, μετά πάροδο ενός μηνός, μετά που έληξε η προθεσμία πληρωμής του εξωδίκου προστίμου, η ίδια επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο, ως εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του οχήματος, και του εξήγησε ότι ασκείται ποινική δίωξη κατά του ιδιοκτήτη. Αυτός ξεκίνησε να φωνάζει και είπε ότι δεν προτίθεται να πληρώσει αφού δεν είχε σταθμευμένο το όχημα παράνομα. Δεν ισχυρίστηκε ότι δεν οδηγούσε το όχημα αυτό τη μέρα της καταγγελίας. Αυτό το ανέφερε στο Λοχία Μιχάλη Αυγουστή (δηλαδή τον ΜΚ2), ο οποίος δοκίμασε επίσης να επικοινωνήσει μαζί του και του είπε ότι δεν προτίθεται να πληρώσει και ότι «θα μιλήσουμε στα Δικαστήρια». Η ΜΚ1 πρόσθεσε ότι, όταν ο Κατηγορούμενος έλαβε το Κατηγορητήριο, έστειλε προς το Δημαρχείο το λεγόμενο Declaration (Τεκμήριο 4) που υπογράφεται στις 22.4.2011 από κάποιον κ. Michael Pierides. Καμία νύξη γι' αυτό το Declaration ή για το ότι δεν οδηγούσε ο Κατηγορούμενος το επίδικο όχημα την επίδικη ημέρα δεν έγινε την ημέρα του αδικήματος ή την επομένη, παρά μόνο 1 χρόνο μετέπειτα. Κεντρικό θέμα της αντεξέτασης της ΜΚ1 από τον Κατηγορούμενο αποτέλεσε η θέση του, την οποία υπέβαλε προς τη ΜΚ1, ότι την ίδια ημέρα της έκδοσης του εξωδίκου, δηλαδή στις 31.5.2010, τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο γιος του πήγαν στο Δημαρχείο Στροβόλου και παρουσιάστηκαν ενώπιον του ΜΚ2 στην παρουσία της ΜΚ

1. Απορρίπτοντας τον ισχυρισμό αυτό, η ΜΚ1 απάντησε ότι εκείνη την ημέρα, η ίδια εκτελούσε περιπολία, συνεπώς δεν ήταν στο Δημαρχείο, και ότι η πρώτη φορά που είδε τον Κατηγορούμενο ήταν στο Δικαστήριο για την παρούσα υπόθεση. Ακολούθησε η υποβολή ότι η ΜΚ1 ουδέποτε επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο, την οποία αυτή αντέκρουσε παραμένοντας σταθερή στη θέση της ότι επικοινώνησε μαζί του στο τηλέφωνο του Κατηγορουμένου, το οποίο είχε βρει μέσω της έρευνας που έκανε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών για τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του επίδικου οχήματος. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι πράγματι στο έντυπο του ΤΟΜ (Τεκμήριο 3) παρατίθεται ο αριθμός κινητού τηλεφώνου του Κατηγορουμένου. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΚ2 είπε ότι και εκείνος είδε για πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσον επικοινώνησε οποιοσδήποτε μαζί του για το συγκεκριμένο εξώδικο, ο ΜΚ2 απάντησε τα εξής: «Μάλιστα. Την ημέρα της καταγγελίας, 31.5.2010, ήρθε στο γραφείο μου ένα νεαρό πρόσωπο και άφησε το εξώδικο πάνω στο γραφείο μου και μου ανέφερε με έντονο ύφος "Δεν κανεί που πληρώνουμε φόρους, θα πληρώνουμε και εξώδικα στο Δήμο Στροβόλου;" και ξεκίνησε να φύγει από το Γραφείο. Τον κάλεσα να πάρει το εξώδικο πρόστιμο, αλλά αυτός δεν μου απαντούσε και συνέχισε να προχωρά από τις σκάλες εγκαταλείποντας το κτίριο του Δημαρχείου». Ο ΜΚ1 δεν ήταν βέβαιος αν επικοινώνησε ο ίδιος τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο, λέγοντας ότι αυτό οφείλεται στο ότι παρήλθαν 18 μήνες από την ημερομηνία του αδικήματος, αλλά πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι τηλεφωνική επικοινωνία πρέπει να έγινε με τον Κατηγορούμενο είτε από τον ίδιο είτε από άλλο συνάδελφό του, διότι είχαν οδηγίες από τον τότε Δήμαρχο Στροβόλου, κ. Ηλιοφώτου όπως, σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης πληρωμής του εξωδίκου, επικοινωνούν με τους δημότες πριν την καταχώριση ποινικής δίωξης. Αντεξετάζοντας τον ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος του υπέβαλε ότι στις 31.5.2010 είχε πάει στο γραφείο του ο ίδιος ο Κατηγορούμενος μαζί με το γιο του, Μιχάλη Πιερίδη, ότι συνομίλησαν με κάποιον που είχε μουστάκι και μέσω εκείνου εξασφάλισαν το όνομα και το τηλέφωνο του ΜΚ2, καταλήγοντας να τον συναντούν την ίδια ημέρα. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε ότι είχε είτε τηλεφωνική είτε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Κατηγορούμενο. Ερωτήθηκε τότε ο ΜΚ2 τι όνομα έδωσε το «νεαρό πρόσωπο» που, όπως ανέφερε, μετέβηκε στο Δημαρχείο για να παραπονεθεί, και ο ΜΚ2 απάντησε ότι ζήτησε τα στοιχεία του, αλλά ο νεαρός δεν τα έδωσε. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι το νεαρό πρόσωπο που παραπονέθηκε για το εξώδικο δεν μπορούσε να είναι άλλος από το γιο του Κατηγορουμένου ή τον ίδιο τον Κατηγορούμενο, και ότι εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν είναι νεαρός, έπεται ότι παραπονούμενος ήταν ο γιος του Κατηγορουμένου. Ο ΜΚ2 απάντησε στην υποβολή αυτή, ότι εφόσον ο νεαρός δεν έδωσε τα στοιχεία του, ο ΜΚ2 δεν μπορεί να γνωρίζει αν ήταν ο γιος του Κατηγορουμένου. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι ψεύδεται όταν αναφέρει ότι εκείνο το νεαρό πρόσωπο παραπονέθηκε ότι δεν θα πληρώσει το εξώδικο επειδή πληρώνει φόρους, υποστηρίζοντας ότι ο γιος του δεν πληρώνει κανένα φόρο στην Κύπρο, αφού είναι μόνιμος κάτοικος Αυστραλίας. Ο ΜΚ2 απάντησε ότι όσα ο ίδιος είπε στην κυρίως εξέτασή του είναι αλήθεια. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι ο γιος του Κατηγορουμένου ανέφερε στον ΜΚ2 ότι ο ίδιος και η οικογένεια του χρησιμοποιούσαν το όχημα του Κατηγορουμένου, κάτι που ο ΜΚ2 επέμεινε ότι δεν του αναφέρθηκε. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την πορεία της αντεξέτασης για να διαφανεί η γραμμή της Υπεράσπισης όπως επακριβώς υποβλήθηκε στο ΜΚ2׃ «Ε. Κατά τον ουσιώδη χρόνο επισκεφθήκαμε με το γιο μου το γραφείο σας, σας είπε ο γιος μου «Εμείς οδηγούσαμε το αυτοκίνητο KRX978, δεν σταθμεύσαμε πουθενά παράνομα και δεν προτίθεμαι να πληρώσω εξώδικο πρόστιμο». Σας είπε, ναι ή όχι; Α. Αφού σας ανάφερα ότι δεν επισκεφθήκατε εσείς το γραφείο μου. Ε. Είναι δική μου θέση ότι τόσο εγώ όσο και ο γιος μου, κατά τον ουσιώδη χρόνο 31.5.2010, ήμαστε στο γραφείο σας και σας αναφέρθηκε από το γιο μου ότι εκείνος χρησιμοποιούσε το όχημα. Α. Απάντησα. Ε. [.]». Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος εστίασε την αντεξέτασή του στον προσδιορισμό της επίδικης γωνίας και σε ερωτήσεις μέσω των οποίων αμφισβητούσε ότι απαγορευόταν η στάθμευση στην εν λόγω γωνία. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε αρχικά ότι η επίδικη γωνία ήταν μπροστά από το γραφείο είσπραξης φόρου, απέναντι περίπου από το Σολώνειο Βιβλιοπωλείο. Ότι ήταν έξω από δημόσια υπηρεσία, στην οποία πολύς κόσμος σταθμεύει. Αμφισβήτησε ότι υπάρχει στην οδό Βυζαντίου προειδοποιητική πινακίδα που απαγορεύει τη στάθμευση, προχωρώντας στην εξής υποβολή׃ «Σας υποβάλλω ότι δεν υπήρχε προειδοποιητική πινακίδα εκεί που στάθμευσε ο γιος μου. Ο γιος μου δεν στάθμευσε πλησίον της γωνιάς, γι' αυτό και κατά τον ουσιώδη χρόνο στο Δήμο Στροβόλου τους είπε εμείς δεν σταθμεύσαμε παράνομα γι' αυτό και δεν προτίθεμαι να πληρώσω οποιοδήποτε πρόστιμο. Δεν στάθμευσε σε γωνιά που να εφαρμόζονται άλλα άρθρα του Νόμου. Δεν υπήρχε μονή ή διπλή κίτρινη γραμμή στο δρόμο.». Ο ΜΚ2 απάντησε στην υποβολή αυτή λέγοντας ότι προειδοποιητική πινακίδα υπήρχε σε άλλο σημείο κατά μήκος του δρόμου της οδού Βυζαντίου, με άμεση παρέμβαση της κας Αρότη ότι δεν είναι για παράβαση σήματος που κατηγορείται ο Κατηγορούμενος, αλλά για παράβαση κανονιστικής διάταξης, η οποία απαγορεύει τη στάθμευση σε μικρή απόσταση από γωνία, άρα είναι αδιάφορο το αν υπήρχε σήμα ή όχι. Η αντίδραση του Κατηγορουμένου στην παρατήρηση της κας Αρότη ήταν τότε να προχωρήσει στην εξής υποβολή׃ «Εμείς λέμε ότι δεν ήμαστε στη γωνιά.». Τότε ήταν που το Δικαστήριο, προκειμένου να διασαφηνισθεί η υποβολή του, διατύπωσε διευκρινιστική ερώτηση προς τον Κατηγορούμενο, η οποία παρατίθεται πιο κάτω μαζί με την απάντηση που έδωσε ο Κατηγορούμενος׃ «Δικ. Όταν λέτε «εμείς», «ήσαστε και εσείς στο αυτοκίνητο»; Α. Μάλιστα διότι ήμουν μαζί με το γιο μου στο όχημα. Δεν έγινε παράνομη στάθμευση.». Αυτή ήταν η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή. Το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση εκ πρώτης όψεως απόφασης στις 5.1.
2. Λαμβάνοντας υπόψη ότι στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως το Δικαστήριο δεν δύναται να προχωρήσει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και ότι, ειδικότερα, δεν δύναται να υπεισέλθει σε έλεγχο της αξιοπιστίας των μαρτύρων Κατηγορίας, το Δικαστήριο έκρινε ότι απόδειχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση στη βάση του ότι το υπό κρίση αδίκημα αφορά σε παράνομη στάθμευση, ότι η ΜΚ1 είπε ότι επικόλλησε στο επίδικο όχημα εξώδικο βάσει του άρθρου 9 του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου του 1997 (Ν.47(Ι)/97)και ότι ο Κατηγορούμενος, που δεν αμφισβητεί ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος, τεκμαίρεται κατά Νόμο (βλ. άρθρο 9

(3)του Ν.47(Ι)/97) ως το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Δηλαδή, το Δικαστήριο έκρινε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου, ως ιδιοκτήτη του επίδικου οχήματος, τον οποίο και κάλεσε σε απολογία, για να προβάλει την υπεράσπισή του. Επισημαίνω ότι, επειδή η έκθεση του αδικήματος τροποποιήθηκε στις 9.2.2012 για να συμπεριληφθεί σε αυτήν παραπομπή και στους Κανονισμούς 16

(1)(κα) και 17 των περί Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του Δήμου Στροβόλου του 1999, ο Κατηγορούμενος επανακατηγορήθηκε και δήλωσε εκ νέου μη παραδοχή στις 9.2.2012. Του επεξηγήθηκε από το Δικαστήριο το δικαίωμα που του δίδει το άρθρο 84

(4)του περί Πονικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, να ζητήσει την επανακλήτευση οποιουδήποτε μάρτυρα κατηγορίας, αλλά εκείνος δεν το έκρινε αναγκαίο. Ως εκ τούτου, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι έκλεισε την υπόθεσή της στη βάση της ήδη προσκομισθείσας μαρτυρίας και το Δικαστήριο υιοθέτησε την ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 5.1.2012, ως απόφαση για το εκ πρώτης όψεως στη βάση και της τροποποιηθείσας έκθεσης αδικήματος. Ακολούθησε η κυρίως εξέταση του Κατηγορουμένου, ο οποίος, αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, βάσει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Πονικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Επισημαίνω ότι στο τέλος της κυρίως εξέτασής του, ο Κατηγορούμενος ζήτησε όπως καταθέσει στο Δικαστήριο, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, Γραπτή Δήλωση, η οποία περιέχει όλα όσα επιθυμεί να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο ως η υπόθεση υπεράσπισής του. Αυτή η Γραπτή Δήλωση κατατέθηκε στο Δικαστήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του Κεφ. 9, ως Τεκμήριο 9 και αντίγραφο αυτού δόθηκε στη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής έγκαιρα προκειμένου να μπορεί να τον αντεξετάσει επί του περιεχομένου της. Ο Κατηγορούμενος, καταθέτοντας ενόρκως επεσήμανε στο Δικαστήριο σωρεία «ψευδών και αντιφατικών ισχυρισμών» των δύο μαρτύρων κατηγορίας και ιδίως του ΜΚ2, οι οποίοι, κατά τον Κατηγορούμενο, καθιστούν τους εν λόγω μάρτυρες κατάφωρα αναξιόπιστους. Δεν κρίνω αναγκαίο να τα παραθέσω εδώ, εφόσον καταγράφονται τα ίδια ως ειπώθηκαν στις σελ. 3 έως 8 της Γραπτής του Δήλωσης (Τεμήριο 9, πιο πάνω). Η εκδοχή του Κατηγορουμένου σε ό,τι αφορά τα όσα συνέβησαν κατά την ουσιώδη ημερομηνία, 31.5.2010, καταγράφονται στις σελίδες 8 και 9 της Γραπτής του Δήλωσης - Τεκμηρίου

1. Με βάση την εκδοχή αυτή- (α) Ο Κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος (με αρ. εγγραφής ΚRΧ978)∙ (β) Από τις 20.01.2010 μέχρι τις 18.7.2010, το πιο πάνω όχημα ήταν, με τη συγκατάθεση του Κατηγορουμένου, υπό την κατοχή, οδήγηση και χρήση της οικογένειας του υιού του, Michael K.P.Pierides. Προς απόδειξη τούτου, ο Κατηγορούμενος παραπέμπει στη Δήλωση του γιου του, ημερομηνίας 22.4.2011 (Τεκμήριο 4) και στη Δήλωση του γιου του, ημερομηνίας 19.9.2011 που κατέθεσε ο Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
2. Παραπέμπει, επίσης, σε «Βεβαίωση» από τη Λαϊκή Ασφαλιστική, την οποία ο Κατηγορούμενος κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 7 για να αποδείξει ότι εξασφάλισε ασφαλιστική κάλυψη των Μιχάλη Πιερίδη και Μελίσσας Πιερίδη [την οποία σημειωτέον ο Κατηγορούμενος χαρακτήρισε κατά την ένορκη του μαρτυρία ως κόρη του] για οδήγηση του επίδικου οχήματος από 20.01.2010 μέχρι τις 27.7.2010∙ (γ) Κατά την 31.5.2010, η οικογένεια του γιου του Κατηγορουμένου, Michael K.P.Pierides, μετέβησαν στο Σολώνειο βιβλιοπωλείο, στην οδό Βυζαντίου, με τα δύο παιδιά τους. Εξερχόμενοι του βιβλιοπωλείου, σε μερικά λεπτά, βρήκαν εξώδικο στον ανεμοθώρακα του οχήματος ΚRΧ978 που κατείχαν και οδηγούσε ο ένας από τους δύο της οικογένειας του γιου του Κατηγορουμένου∙ (δ) Αφού έφθασε στο σπίτι η οικογένεια του γυιου του και τον ενημέρωσαν, ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον αρ. 2222470370 (δηλαδή το τηλ. του ΜΚ2 όπως ο ίδιος και η ΜΚ1 παραδέχθηκαν ότι είναι το τηλέφωνο του ΜΚ2). Ακολούθως, μαζί με το γυιο του Michael Pierides πήγαν στο γραφείο του ΜΚ2 με το όχημα του Κατηγορουμένου (Pajero), όπου υπήρχαν και δύο άλλα άτομα, ένα με μουστάκι. Μετά από λίγα λεπτά κατέφθασε και η ΜΚ
3. Ο Κατηγορούμενος πήγε εκεί, ως ήτο φυσικό, για να συμπαρασταθεί στην οικογένεια του υιου του. Γι΄αυτό ο Κατηγορούμενος γνωρίζει προσωπικά τί ελέχθει, στο γραφείο του ΜΚ2 στις 31.5.
4. Ο υιος του πολύ ψύχραιμα και με ευγένεια είπε στον ΜΚ2 ότι το όχημα ΚRΧ978 ήτο στην κατοχή και χρήση της οικογένειας του και ότι η στάθμευση του οχήματος στη Βυζαντίου δεν ήτο παράνομη. Ζήτησε από το ΜΚ2 αντίγραφο του Νόμου που επικαλείται ο ΜΚ2 αλλά εκείνος αρνήθηκε να το δώσει ή και να το δείξει. Σημειώνω ότι, κατά την κυρίως εξέτασή του (βλ. σχετικά και τις παραγράφους Γ.2 και Γ.3, σελ. 8 του Τεκμηρίου 9), θέλοντας να αναδείξει την αναξιοπιστία του ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 5 το «πρωτότυπο», όπως είπε, εξώδικο, για να αποδείξει ότι ήταν ψευδής και ανυπόστατος ο ισχυρισμός του ΜΚ2 ότι όταν στις 31.5.2010 τον επισκέφθηκε ο νεαρός στο γραφείο του στο Δήμο Στροβόλου, μεταξύ άλλων, «πέταξε στο γραφείο του ΜΚ2 το εξώδικο», ότι ο ΜΚ2 κάλεσε τον νεαρό να πάρει το εξώδικο, αλλά ο νεαρός το άφησε εκεί και εγκατέλειψε το Δήμο Στροβόλου. Σημειώνω, επίσης, ότι κατά την κυρίως εξέτασή του ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι ο ίδιος ήταν μέσα στο επίδικο όχημα κατά την ουσιώδη ημερομηνία κατά τη στάθμευσή του στην επίδικη γωνία. Όσα ανέφερε συναφώς με την άρνηση αυτή, καταγράφονται και υπό τις παραγράφους

(5),

(6)και (7α), στη σελ. 9 του Τεκμηρίου 9׃ «

(5)Εγώ δηλώνω κατηγορηματικά ότι προσωπικά ΔΕΝ ήμουν στο όχημα ΚRΧ978, ούτε πήγα με την οικογένεια του υιου μου στην οδό Βυζαντίου κατά την 31.5.2010, όπου και το ισχυριζόμενο αδίκημα, λόγω κόφωσής μου έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου.

(6)Η αναφορά μου στην ερώτησή σας Εντιμοτάτη «Μιλάτε στον πληθυντικό, εννοείτε ότι ήσασταν μαζί με το γυιο σας», ήτο «Μάλιστα», εννοώντας ότι ήμουν μαζί με το γυιο μου όταν πήγαμε στο Δήμο Στροβόλου στο Γραφείο του ΜΚ2 τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή 31.05.2011, και ΟΧΙ ότι ήμουν στο όχημα ΚRΧ978 κατά την επίσκεψη της οικογένειας του γυιου μου στην οδό Βυζαντίου, περιοχή Στροβόλου. (7α) Απόδειξη της παρεξήγησης - λόγω κόφωσης μου - ήτο και η άμεση αντίδρασή μου εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου την ίδια ημέρα (4/01/2012), μόλις η συνοδός μου [...] που ήτο στην αίθουσα του Δικαστηρίου, με ενημέρωσε για τις λεπτομέρειες των ερωτήσεών σας Εντιμοτάτη.». Κατά την αντεξέτασή του από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος ανασκεύασε ή και διευκρίνισε τη γραμμή υπεράσπισης του ως εξής׃ (α) Ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει ποιο ήταν το πρόσωπο που κατά τον ουσιώδη χρόνο οδήγησε και στάθμευσε το επίδικο όχημα στην επίδικη οδό. (β) Το μόνο που γνωρίζει είναι ότι το όχημα κατ' εκείνον τον χρόνο και τόπο δεν ήταν στη δική του κατοχή, αφού το είχε παραχωρήσει στην οικογένεια του γιου του. (γ) Αν το οδηγούσε ο γιος του ή η νύφη του δεν είναι δικό του θέμα. Γι' αυτό και ο ίδιος δεν μπορεί να απαντήσει ποιος είναι εκείνος που το οδήγησε και στάθμευσε. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι όλες τις προηγούμενες δικασίμους ο ίδιος έλεγε στο Δικαστήριο [εν πάση περιπτώσει «ψευδώς» κατά την Κατηγορούσα Αρχή], ότι ο γιος του οδήγησε και στάθμευσε το επίδικο όχημα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγός του επίδικου οχήματος ήταν ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ο οποίος και το στάθμευσε παράνομα. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε πήγε στο Δήμο Στροβόλου για να παραπονεθεί για το εξώδικο, απαντώντας «Αν δεν ήμουν εκεί, πώς θα γνώριζα όλα όσα έγιναν εκεί; Γι' αυτό υπέβαλα την ερώτηση στη ΜΚ1 ότι μετά από μερικά λεπτά ήρθατε εκεί!». Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι είναι ψευδείς οι ισχυρισμοί του περί οδήγησης του οχήματος από το γιο του ή και την οικογένειά του. H συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής διερωτήθηκε συναφώς γιατί ο γιος του να μπήκε στη διαδικασία να ετοιμάσει τρεις διαφορετικές δηλώσεις ένα χρόνο μετά από το αδίκημα αντί να είχε φροντίσει να ενημερώσει τον Κατηγορούμενο για το ποιος ήταν ο οδηγός και να πει ο Κατηγορούμενος ό,τι το σχετικό κατά την τηλεφωνική του επικοινωνία με την ΜΚ1; Η απάντηση του Κατηγορουμένου ήταν η εξής «Δεν νομίζω ότι άξιζε τον κόπο, ούτε ήταν θέμα να μάθω ποιος το οδηγούσε!». Υποβλήθηκε τότε στον Κατηγορούμενο ότι χρησιμοποιεί τώρα το γιο του, ο οποίος ζει στην Αυστραλία και δεν θα έρθει να δώσει μαρτυρία, για να απαλλαγεί ο ίδιος ο Κατηγρούμενος της ευθύνης και ότι αν ίσχυαν αυτά που λέει τότε θα υπέβαλλε τις Δηλώσεις του γιου του είτε στις 31.5.2010 είτε μερικές ημέρες μετά και θα καθόριζε και ποιος ακριβώς είχε οδηγήσει το όχημα! Η απάντηση του Κατηγορουμένου ήταν «Δεν γνωρίζαμε αν θα προχωρούσατε στα Δικαστήρια, άρα τί Δηλώσεις να δίναμε. Πιστεύαμε ότι οι εξηγήσεις του γιου μου ήταν αρκετές.». Ο Κατηγορούμενος δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν επιθυμεί να παρουσιάσει μάρτυρα Υπεράσπισης. Με την τελική του αγόρευση, ο Κατηγορούμενος εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο ότι, έστω και αν η Κατηγορούσα Αρχή πετύχει να αποδείξει ότι η στάθμευση του ΚRΧ978 ήτο παράνομη, κάτι για το οποίο είναι η θέση του ότι απέτυχε, το γεγονός και μόνον ότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης του οχήματος δεν εξυπακούει ότι ο ίδιος είναι ένοχος για το αδίκημα, αφού από τα γεγονότα προκύπτει ότι ο ίδιος δεν κατείχε ούτε χρησιμοποιούσε το εν λόγω όχημα κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή στις 31.5.2010, αλλά κάποιος από την οικογένεια του γιου του. Εισηγήθηκε ότι σχετικό δεν είναι μόνο το άρθρο 9, αλλά και το άρθρο 10 του Ν. 47(Ι)/97. Από την άλλη, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, εισηγήθηκε ότι, καθόλη τη διάρκεια της ακρόασης ο Κατηγορούμενος μετέβαλε τη θέση του, αφού αρχικά πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι το επίδικο όχημα οδηγούσε ο γιος του, μετά είπε ότι μπορεί να το οδηγούσε κάποιος άλλος από την οικογένεια του γιου του, μετά ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δεν ασχολήθηκε καθόλου να μάθει ποιος ήταν οδηγός κατά το χρόνο της επίδικης στάθμευσης. Άρχισε να στέλνει Δηλώσεις του γιου του, μετά που έλαβε το Κατηγορητήριο, ενώ όταν η ΜΚ1 επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς δεν έκαμε καμία αναφορά στο ότι ο γιος του οδηγούσε το όχημα. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 είπε «ναι, εμείς το οδηγούσαμε». Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι το όχημα ήταν παρκαρισμένο παράνομα εξού και εκδόθηκε το εξώδικο. Ψευδώς ο Κατηγορούμενος προσκόμισε τις Δηλώσεις του γιου του, με σκοπό να απαλλαγεί της ευθύνης του, επειδή ο υπογράφων είναι κάτοικος Αυστραλίας και προφανώς δεν θα έρθει να δώσει μαρτυρία. Αυτούς τους ισχυρισμούς θα μπορούσε να τους εγείρει εντός 1 μηνός που είναι και η προθεσμία για να πληρωθεί το εξώδικο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους Μάρτυρες Κατηγορίας και τον Κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η ΜΚ1 κρίνω ότι ήταν καθ΄όλα αξιόπιστη. Δεν έχω διαπιστώσει να έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία που έδωσε κατά την κυρίως εξέταση ή και αντεξέτασή της ή και συγκριτικά προς τον ΜΚ

1. Δέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ1 στην ολότητά της. Ο ΜΚ2 κρίνω ότι ήταν επίσης προσεκτικός στο λόγο του και ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον στο να παραδεχθεί ότι κάποιο πρόσωπο πήγε αυθημερόν, δηλαδή στις 31.5.2010 που ήταν η ουσιώδης ημερομηνία, στο γραφείο του στο Δημαρχείο για να παραπονεθεί για το εξώδικο πρόστιμο. Κρίνω ότι είναι αξιόπιστη και εξίσου βαρύνουσα η δήλωσή του ότι ο παραπονούμενος ήταν νεαρός. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από τον Κατηγορούμενο, ότι αυτός που συνομίλησε με τον ΜΚ2 στο γραφείο του ήταν νεαρό πρόσωπο, αφού απεναντίας παραδέχθηκε ότι συνομιλητής του ΜΚ2 ήταν ο γιος του που είναι νεαρός. Η δήλωση του MK2 για τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του ιδίου και του νεαρού κρίνω ότι έχουν μεγάλη βαρύτητα λαμβανομένης υπόψη της προσωπικής και άμεσης γνώσης για όσα ανέφερε και της έλλειψης οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος. Αποδέχομαι ως αληθή τη δήλωση του ΜΚ2 ότι ο νεαρός παρέλειψε ή και αρνήθηκε να του δώσει τα στοιχεία του. Αν ο νεαρός είχε αναλάβει τότε την ευθύνη ως οδηγού του επίδικου οχήματος και αν είχε δώσει τα στοιχεία του, αφενός οι ΜΚ1 και ΜΚ2 δεν θα χρειαζόταν να διεξαγάγουν έρευνα μέσω του Αρχείου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών για να εντοπίσουν τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος και να κινηθούν εναντίον του ιδιοκτήτη αντί του οδηγού, και αφετέρου ο ίδιος ο νεαρός δεν θα χρειαζόταν να αρχίσει να συντάσσει ένα χρόνο μετά από το αδίκημα αριθμό δηλώσεων για να πείσει ότι ήταν εκείνος που οδηγούσε και στάθμευσε το όχημα κατά την επίδικη ημερομηνία ή και ότι ήταν ο ίδιος το πρόσωπο που παραπονέθηκε στον ΜΚ
2. Κρίνω ότι είναι επίσης αληθής η δήλωση του ΜΚ2 ότι ο νεαρός δεν συνοδευόταν από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, ή ειδικότερα, από τον Κατηγορούμενο. Επισημαίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν επικαλείται να υπήρξε οποιοσδήποτε διάλογος μεταξύ αυτού και του ΜΚ2 παρά μόνο επικαλείται διαλόγους μεταξύ του υιού του και του ΜΚ
3. Κρίνω ότι αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του Κατηγορουμένου το ότι ήταν και ο ίδιος παρών στο Δημαρχείο, με σκοπό να μπορεί να ισχυριστεί ότι είχε άμεση γνώση των όσων διαμείφθηκαν «στην παρουσία του» μεταξύ του νεαρού και του ΜΚ2, αφού γνωρίζει προφανώς ότι ο ίδιος ο γιος του δεν θα προσερχόταν ως μάρτυρας υπεράσπισης. Σημειώνω, εξάλλου, ότι ο Κατηγορούμενος προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου έντονη προσωπικότητα και έντονη άποψη για την παρούσα υπόθεση και δεν θεωρώ ότι, τυχόν παρουσία του στο γραφείο του ΜΚ2 με σκοπό τη διαμαρτυρία για το εξώδικο, θα περνούσε απαρατήρητη από το ΜΚ
4. Ο ΜΚ2 δεν αντεξετάσθηκε από τον Κατηγορούμενο σε ό,τι αφορά τη δήλωση του ότι ο νεαρός πέταξε στο γραφείο του το εξώδικο. Εκ των υστέρων, στο πλαίσιο της δικής του κυρίως εξέτασης είναι που ο Κατηγορούμενος επιχείρησε για πρώτη φορά να αμφισβητήσει τη δήλωση αυτή, ισχυριζόμενος ότι δήθεν το Τεκμήριο 5 αποτελεί πρωτότυπο του εξωδίκου, το οποίο κατά πάντα χρόνο ήταν στην κατοχή του, αφού ο γιος του ουδέποτε το εγκατέλειψε. Η αποκάλυψη της αλήθειας και η απονομή δικαιοσύνης επιτυγχάνεται μόνο με την αντιπαράθεση των θέσεων των διαδίκων και γι' αυτό το λόγο το δικαιϊκό μας σύστημα ανέπτυξε κανόνες απόρριψης και μη αποδοχής θέσεων που για πρώτη φορά εμφανίζονται κατά την κυρίως εξέταση του Κατηγορουμένου (βλ. Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν Acuac Inc., Πολιτική Έφεση 8266 και 8530, ημερ. 10.10.05 και Ευγένιος Παναγιώτου ν Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191, 199, και υποθ. Αριθ. 43052006, Αστυνομία ν Ερρίκος Λεωνίδου, απόφαση ημερομηνίας 29.11.2006). Κατατέθηκαν από τον Κατηγορούμενο στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, διάφορα έγγραφα που φέρουν ως συντάκτη και υπογραφέα αυτών τον υιο του Κατηγορουμένου. Επισημαίνω ότι, ό,τι διαλαμβάνεται σε αυτά αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Η βαρύτητα που δύναται να δώσει ένα Δικαστήριο σε τέτοια μαρτυρία καθορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας τέτοιας μαρττυρίας, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα ως προς την αποδεικτική της αξία. Μεταξύ άλλων, βάσει του εδαφίου

(2)του άρθρου 27, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη (α) κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο συγκεκριμένος διάδικος που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία να είχε κλητεύσει το πρόσωπο που έκανε τη συγκεκριμένη αρχική δήλωση για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, (β) το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αναφέρεται, (στ) το πλαίσιο μέσα στο οποίο, η ο σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση. Δέχομαι ότι ο γιος του Κατηγορούμενου, Michael Pierides, που ήταν ο συντάκτης των αρχικών δηλώσεων δεν κλητεύθηκε επειδή κάτι τέτοιο δεν ήταν εύλογο ή εφικτό λαμβάνοντας υπόψη ότι εκείνος διαμένει μόνιμα στην Αυστραλία και η παρούσα υπόθεση αφορά σε απλήρωτο εξώδικο αξίας €

1. Κρίνω όμως ότι θα ήταν εσφαλμένο να δώσω σημαντική βαρύτητα στο περιεχόμενο των αρχικών δηλώσεων του Michael Pierides, εφόσον δεν προσφέρθηκε στην Κατηγορούσα Αρχή προς αντεξέταση, προκειμένου να περάσει μέσα από τη βάσανο της αντεξέτασης και να μπορεί να διακριβωθεί η αλήθεια του περιεχομένου τους. Επιθυμώ να σχολιάσω το γεγονός ότι προοδευτικά, αναλόγως της πορείας της δίκης, ο Michael Pierides φαίρεται να συνέτασσε νέα δήλωση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν συνολικά τρεις Δηλώσεις του (Τεκμήρια 1, 6 και 8) τις οποίες κατέθεσε ο Κατηγορούμενος. Θα ήταν, κατά την κρίση μου, ενάντια στα συμφέροντα της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, αφενός να μην κλητεύεται το συγκεκριμένο πρόσωπο για να αντεξετασθεί, και αφετέρου να αποδοθεί υπό τις περιστάσεις αποδεικτική αξία μετά παρέλευση τόσο μεγάλου χρόνου από το αδίκημα (31.5.2010 μεχρι Φεβρουάριο του 2012) στο περιεχόμενο των εν λόγω εξελισσόμενων δηλώσεων του, ειδικά στο βαθμό που συγκρούονται με τη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ
2. Κρίνω ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 27 του Κεφ.9, δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα στο περιεχόμενο του Τεκμήριο 7 (Βεβαίωση που υπογράφεται από την κα Ροδούλα Λουκά, Προϊστάμενη του Κλάδου Ασφαλίσης Οχημάτων της Λαϊκής Ασφαλιστικής), η οποία επίσης δεν κλητεύθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης, παρά το ότι δεν έχει δοθεί από τον Κατηγορούμενο ουδείς λόγος που να δικαιολογεί είτε το μη εύλογο είτε το ανέφικτο της μη κλήτευσής της. Ούτε παρουσιάσθηκε από τον Κατηγορούμενο το ασφαλιστήριο συμβόλαιο (το οποίο υπό τις περιστάσεις θα ήταν καλύτερη μαρτυρία) στο οποίο αναφέρεται η πιο πάνω Βεβαίωση, το οποίο κατ'ισχυρισμό κάλυπτε ως εξουσιοδοτημένο οδηγό τον Michael Pierides, για να διαφανεί αν η ασφαλιστική κάλυψή του τελούσε υπό οποιουσδήποτε όρους, όπως για παράδειγμα να οδηγούσε έχοντας συνοδηγό άλλο πρόσωπο με άδεια οδήγησης σε ισχύ για περίοδο πέραν των 5 χρόνων (π.χ. τον Κατηγορούμενο). Εν πάση περιπτώσει, το ότι ένα πρόσωπο έχει ασφαλιστική κάλυψη να οδηγήσει ένα όχημα, δεν αποδεικνύει αφ' εαυτού ότι εκείνο το πρόσωπο το οδηγούσε κατά την επίδικη ημερομηνία. Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος προέβη σε πρόδηλα αντιφατικές δηλώσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι προφανής η διαφοροποίηση της θέσης του, όπως την προέβαλε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, όπου είπε ξεκάθαρα ότι οδηγός του οχήματος ήταν ο γιος του, και της θέσης που προέβαλε κατά τη δική του αντεξέταση από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, όπου ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει ποιος ήταν οδηγός κατά την ουσιώδη ημερομηνία και ότι μπορεί να ήταν οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του γιου του. Η προσπάθεια του Κατηγορουμένου, αφενός να αποστεί ο ίδιος της ευθύνης ως οδηγού του οχήματος λέγοντας ότι το όχημα δεν ήταν στην κατοχή του διότι το είχε παραχωρήσει στο γιο του και, αφετέρου, να ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει ποιος ήταν ο πραγματικός οδηγός του οχήματος, κρίνω ότι μειώνει τη δική του αξιοπιστία, αφού την ίδια στιγμή ο Κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι ήταν το πρώτο πρόσωπο στο οποίο ο γιος του εκδήλωσε άμεσα παράπονο για το εξώδικο και συνεπώς ήταν εντός των λογικών δυνατοτήτων του να μάθει ποιος ακριβώς ήταν ο οδηγός του οχήματος. Δεν μπορώ να δεχθώ ως αξιόπιστα ούτε τα όσα ο Κατηγορούμενος επικαλέστηκε περί κώφωσής του, για να ανασκευάσει ή και να αρνηθεί την απάντηση που έδωσε στο Δικαστήριο σε σχέση προς την ερώτηση για το αν ο Κατηγορούμενος ήταν μαζί με το γιο του στο επίδικο όχημα κατά τον ουσιώδη χρόνο της στάθμευσης. Καταλήγω να κρίνω ως αναξιόπιστο τον Κατηγορούμενο και για το λόγο αυτό, απορρίπτω τη μαρτυρία του στην ολότητά της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης της προσκομισθείσας μαρτυρίας, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματαː Ότι την 31.5.2010 το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚRΧ978 ήταν σταθμευμένο στην οδό Βυζαντίου, έξω από το κτίριο όπου στεγάζεται το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, σε απόσταση 14 ποδών από τη γωνία της εν λόγω οδού με την οδό Αιπείας, η οποία αποτυπώνεται στο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 2) που ετοίμασε η Τροχονόμος 04 του Δήμου Στροβόλου (ΜΚ1). H MK, η οποία ήταν καθήκον κατά τον ουσιώδη χρόνο και διαπίστωσε ότι το εν λόγω όχημα παρέμεινε εκεί σταθμευμένο μεταξύ των ωρών 10ː55 και 11ː03, εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο για αδίκημα που εμπίπτει στον Πίνακα ΙΙ, αρ. 85 του Ν.47(Ι)/97 και ανάρτησε το εξώδικο αυτό στον ανεμοθώρακα του πιο πάνω οχήματος. Την ίδια ημέρα, μετέβη στο γραφείο του ΜΚ2 ένα νεαρό πρόσωπο το οποίο δεν έδωσε στοιχεία ταυτότητας και χωρίς να αναλάβει την ευθύνη της οδήγησης και στάθμευσης του εν λόγω οχήματος, δήλωσε στο ΜΚ2 ότι «Εν κανεί που πληρώνουμε φόρους, εννα πληρώνουμε και εξώδικα;». Έφυγε από το γραφείο του ΜΚ2 εγκαταλείποντας το έγγραφο του εξώδικου εκεί. Ακολούθως, μετά πάροδο ενός μηνός, η ΜΚ1 διενήργησε έρευνα μέσω του Τμήματος Οδικών Μεταφορών και διαπίστωσε ότι το πιο πάνω όχημα είχε εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη τον Κατηγορούμενο. Επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί του και, χωρίς εκείνος να αρνηθεί ότι ο ίδιος οδήγησε το εν λόγω όχημα κατά την ουσιώδη ημερομηνία, ξεκίνησε να φωνάζει και είπε ότι δεν προτίθεται να πληρώσει αφού δεν είχε σταθμευμένο το όχημα παράνομα. Πριν από την καταχώριση του Κατηγορητηρίου, ουδείς άλλος επικοινώνησε με το Δήμο Στροβόλου για να αναλάβει την ευθύνη της οδήγησης και στάθμευσης του οχήματος στις 31.5.
3. Στις 22.4.4010, ο Michael Pierides υπέγραψε για πρώτη φορά Δήλωση (Τεκμήριο 4) με την οποία ισχυριζόταν ότι κατά την ουσιώδη ημερομηνία το πιο πάνω όχημα ήταν στην κατοχή της οικογένειάς του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Επί του εξώδικου προστίμου (βλ. Τεκμήριο 1) αναφέρεται ως νομική βάση εκείνη που αντιστοιχεί στον αρ. 85 του Πίνακα ΙΙ του Ν.47(Ι)/97, δηλαδή στον Κανονισμό 58

(1)(κγ) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84, όπως τελευταία τροποποιήθηκε με την ΚΔΠ 189/2008). Το αδίκημα για το οποίο εκδόθηκε το εξώδικο στην παρούσα υπόθεση, αποτελεί αδίκημα όχι μόνο βάσει του Κανονισμού 58

(1)(κγ) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84, όπως τελευταία τροποποιήθηκε με την ΚΔΠ 189/2008), αλλά και βάσει του Κανονισμού 16

(1)(κα) των περί Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του Δήμου Στροβόλου του 1999 (ΚΔΠ 28/99, Επίσημη Εφημερίδα αρ. 3305, της 19.2.1999, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι), οι οποίοι εκδόθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 87 και 88 των περί Δήμων Νόμων του 1985 έως 1997. Συνεπώς, το ότι στην παρούσα υπόθεση το εξώδικο εκδόθηκε για αδίκημα στη βάση των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως κανονισμών, ενώ η ποινική δίωξις κινήθηκε για το ίδιο αδίκημα στη βάση των σχετικών δημοτικών κανονισμών, δεν αποτελεί σφάλμα, αφού αντίθετα η δυνατότητα αυτή προβλέπεται ρητά στις διατάξεις του άρθρου 88

(4)του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/85), το οποίο καθορίζει ότι: «

(4)Οσάκις οποιαδήποτε πράξις ή παράλειψις συνιστά αδίκημα δυνάμει οιωνδήποτε δημοτικών κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει του παρόντος άρθρου, ως επίσης και οιωνδήποτε κανονισμών εκδιδομένων δυνάμει του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, ο παραβάτης υπόκειται εις δίωξιν και τιμωρίαν, είτε δυνάμει των δημοτικών κανονισμών ή δυνάμει του τοιούτου περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, αλλά δεν υπόκειται εις διπλήν τιμωρίαν δια το ίδιον αδίκημα׃ [...]». Αντίστοιχη επί της ουσίας διάταξη υπάρχει στον Κανονισμό 73 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84, όπως τελευταία τροποποιήθηκε με την ΚΔΠ 189/2008). Η ΚΔΠ 28/99, αποτελεί δευτερογενή νομοθεσία με ειδική / εδαφική εφαρμογή μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Στροβόλου, όπου εμπίπτει η επίδικη οδός, δηλαδή η οδός Βυζαντίου, κάτι το οποίο δεν αμφισβητείται από την Υπεράσπιση. Ο Κανονισμός 16

(1)(κα) της ΚΔΠ 28/99 καθορίζει ότι׃ «16.-

(1)Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο έχει υποχρέωση - (κα) [...] εκτός από την περίπτωση της αναγκαστικής στάσεως ή της στάσεως του οχήματος λόγω των κυκλοφοριακών αναγκών, πρέπει να μην σταματά το όχημα σε απόσταση τριάντα ποδών από κάποια γωνία ή οδοδείκτη [...]. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματά μου, κρίνω ότι η στάθμευση του επίδικου οχήματος σε απόσταση 14 ποδών από τη γωνία της οδού Βυζαντίου και της οδού Αιπείας αντιβαίνει των διατάξεων του Κανονισμού 16

(1)(κα) της ΚΔΠ 28/99 και συνεπώς είναι παράνομη. Με βάση τον Κανονισμό 2 της ΚΔΠ 28/99 ο όρος «οδηγός» περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο οδηγεί οποιοδήποτε όχημα σε δεδομένη στιγμή και περιλαμβάνει και οποιοδήποτε όχημα το οποίο βρίσκεται σε ακινησία σε οποιοδήποτε δρόμο, σε περίπτωση σε ρυμουλκούμενου οχήματος, τον οδηγό του οχήματος από τον οποίο σύρεται το ρυμουλκούμενο όχημα. Το άρθρο 9 του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου, Ν.47(Ι)/97, καθορίζει ότι: «9.-

(1)Σε περίπτωση που αστυνομικός εντοπίζει όχημα αναφορικά με το οποίο εύλογα πιστεύει ότι διαπράττεται ή έχει διαπραχθεί αδίκημα που εμπίπτει στις διατάξεις του Ν.47(Ι)∕97, αυτός δύναται να ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο όπως αν είχε εξεύρει το πρόσωπο το οποίο με βάση το άρθρο 5

(1)εύλογα θα πίστευε ότι διέπραξε το αδίκημα και ακολούθως επικολλά στο όχημα ειδοποίηση, η οποία θεωρείται ότι δόθηκε στο πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα.

(2)Η εξουσία που, σύμφωνα με το εδάφιο

(1), χορηγείται σε αστυνομικό χορηγείται επίσης και στα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(2)του άρθρου 5, αλλά μόνον όσον αφορά αδικήματα σε σχέση με τα καθήκοντα τα οποία καθορίζονται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, δυνάμει του περί Δήμων Νόμου, ως κατάλληλα να εκτελούνται από αυτά.

(3)Για τους σκοπούς του εδαφίου

(1), ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα». Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος διώχθηκε δεδομένης της ιδιότητάς του ως εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του επίδικου οχήματος. Σε τέτοια περίπτωση, εφόσον αποδειχθεί ότι η στάθμευση του οχήματος δικής του ιδιοκτησίας ήταν παράνομη, το βάρος της απόδειξης μετατίθεται στον Κατηγορούμενο, ο οποίος οφείλει να το αποσείσει κρινόμενος στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Δηλαδή, θα πρέπει να καταδείξει ότι είναι πιο πιθανό να μην ήταν, παρά να ήταν, ο ίδιος το πρόσωπο που οδηγούσε ή είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του επίδικου μηχανοκίνητου οχήματος στην επίδικη οδό κατά τον ουσιώδη χρόνο. Έχω εξηγήσει ποιο πάνω τους λόγους για τους οποίους έκρινα αναξιόπιστη τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου και δεν την αποδέκτηκα ως αληθή. Το εύρημά μου ότι για το εξώδικο παραπονέθηκε ένας νεαρός, χωρίς όμως να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη της οδήγησης και στάθμευσης του οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν μπορεί να στηρίξει τέτοια πιθανολόγηση η οποία να δικαιολογεί απαλλαγή του Κατηγορουμένου. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν υπάρχει ενώπιόν μου οποιαδήποτε μαρτυρία στη βάση της οποίας να μπορούσα να κρίνω στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι ο Κατηγορούμενος απέσεισε το βάρος της απόδειξης κατά τα προαναφερθέντα. Επομένως, κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για το αδίκημα της παράνομης στάθμευσης κατά παράβαση του Κανονισμού 16

(1)(κα) της ΚΔΠ 28/99. (Υπ.) ................ Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο