Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Rida Farid Sami SHAMOUN, Αρ. Υπόθεσης: 21553/11, 15.3.2012

(9)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκαν από τις ΚΔΠ 109/01, 72/04, Νόμο 166/87 και την ΚΔΠ 312/07. 4η Κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 65

(9)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκαν από τις ΚΔΠ 109/01, 72/04, Νόμο 166/87 και την ΚΔΠ 312/

1. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, όπως εκτίθενται στο Κατηγορητήριο και δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Σε ό,τι αφορά την πρώτη κατηγορία, ο Κατηγορούμενος την 10/4/2010 στη οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KRR736 κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, στην υπόθεση με αριθμό 1745/10 το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο ενός μηνός από την 25/3/
2. Σε ό,τι αφορά τη δεύτερη κατηγορία, ο Κατηγορούμενος κατά το χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, οδηγούσε το ίδιο όχημα στην πιο πάνω οδό χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά την ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου. Σε ό,τι αφορά την τρίτη κατηγορία, ο Κατηγορούμενος κατά το χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία οδηγούσε το ίδιο όχημα με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας λόγω μη παρουσίασης του οχήματος για επιθεώρηση από την 29.10.2009, και, σε ό,τι αφορά την τέταρτη κατηγορία, χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας από 29.10.
3. Ώρα καταγγελίας 16:
4. Πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί και όταν επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε "OK. I´m sorry.". Σύμφωνα με δήλωση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, το διάταγμα στέρησης εκδόθηκε στην υπόθεση 1745/10 με απόφαση του Επαρχ. Δικ. Λάρνακας, ημερομηνίας 24.3.
5. Η στέρηση της άδειας επιβλήθηκε λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής. Στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης, επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €300 για το αδίκημα της υπέρβασης του ανωτάτου ορίου ταχύτητας (155 αντί 100 ΧΑΩ). Είναι παραδεκτό από πλευράς του Κατηγορουμένου το διάταγμα στέρησης ως περιγράφηκε πιο πάνω. Σήμερα, ο Κατηγορούμενος δεν έχει βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του. Από την παρούσα δικαστική διαδικασία δημιουργήθηκαν €30 έξοδα λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος είχε δηλώσει αρχικά μη παραδοχή στην κατηγορία αρ. 2 και κλητεύθηκαν μάρτυρες κατηγορίας. Σημειώνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων για τα οποία ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στην παρούσα υπόθεση και τα οποία παραδέχθηκε, το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο όπως, προτού εκτεθούν τα γεγονότα και επιβληθεί ποινή, τεθεί ενώπιόν του έκθεση από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Η εν λόγω έκθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 8/3/2012). Στο παρόν στάδιο κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω τα όσα αναφέρονται στην εν έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και τα οποία θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην έκθεση, ο Κατηγορούμενος γεννήθηκε στις 25.11.1964 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Είναι ηλικίας 45 ετών. Ολοκλήρωσε την τακτική του εκπαίδευση και παρακολούθησε μαθήματα Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Λιβάνου. Έφυγε από τη χώρα του το 1996 και ήλθε στην Κύπρο. Πρόκειται για άγαμο άντρα, χωρίς παιδιά. Διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λεμεσό για το οποίο καταβάλλει ενοίκιο €450 μηνιαίως. Δηλώνει ότι είναι ιδιωτικός υπάλληλος, ως πλασιέ, σε εταιρεία στη Λεμεσό, με εισοδήματα πέριξ των €1400 μηνιαίως. Ο Κατηγορούμενος διαθέτει περιουσία και αποταμιεύσεις για τις οποίες δεν έδωσε λεπτομέρειες. Δήλωσε ό,τι δεν διατηρεί οποιαδήποτε επικοινωνία με την οικογένειά του. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι το υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο της έκθεσης για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί. Παρουσίασε πρόσθετα στο Δικαστήριο Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών Ασφαλισμένου, ημερομηνίας 23.2.2012, προφανώς για να αποδείξει το νόμιμο της εργοδότησής του στην Κύπρο ή/και τις απολαβές του από την εργασία του. Σημειωτέον ότι η εν λόγω Αναλυτική Κατάσταση αφορά στο έτος 2011 και κατονομάζει ως εργοδότη του Κατηγορουμένου την εταιρεία Windsor Brokers Limited. Ο μισθός του κυμαίνεται από €1886 (01/2011) σε €1400 (12/2011). Ποινή Η επιβολή ποινής, υπό το φως των καθιερωμένων από τη νομολογία αρχών, καθώς και στο πλαίσιο εφαρμογής των σχετικών νομοθετικών διατάξεων, αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται από τη μια εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και από την άλλη εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Με γνώμονα την ανάγκη διατήρησης του υπό αναφορά ισοζυγίου, επεξηγώ ακολούθως την αιτιολογία βάσει της οποίας καταλήγω στην επιβολή της συγκεκριμένης ποινής για έκαστο αδίκημα. Ποινή για το πρώτο αδίκημα Η πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρή. Η σοβαρότητά της αναδεικνύεται μέσα από τις ποινές που έχει προδιαγράψει ο νομοθέτης, καθώς και από τα όσα σχετικά αναφέρονται στη νομολογία. Σχετικά με την ποινή για το πρώτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα καθορίζει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 133, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Επίσης, στην υπόθεση Λοΐζου ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, λέχθηκε ότι: «Παρακοή σε διάταγμα του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία, η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.». Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου και τα Δικαστήρια οφείλουν να δίδουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Στην παρούσα υπόθεση, το αδίκημα της παρακοής διαπράχθηκε στις 10.4.2010, το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε την 1.7.2011 και ο Κατηγορούμενος δήλωσε άμεσα παραδοχή στο αδίκημα αυτό στις 11.1.

1. Λαμβάνω υπόψη, ως μετριαστικούς παράγοντες, αφενός, την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου, η οποία εκφράζει έμπρακτα τη μεταμέλειά του για το αδίκημα και εξοικονομεί πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου, και, αφετέρου, το γεγονός ότι από την ημερομηνία τέλεσης του αδικήματος μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει σχεδόν 2 χρόνια (23 μήνες), κατά τη διάρκεια της οποίας δεν υπήρξε οποιαδήποτε άλλη καταδίκη, ούτε συσσωρεύθηκαν οποιοιδήποτε βαθμοί ποινής στην άδεια οδηγού του. Υπό το φως αυτών των στοιχείων, μειώνεται η σημασία επιβολής αποτρεπτικής ποινής εν σχέση προς την παρακοή του διατάγματος. Λαμβάνοντας τα πιο πάνω υπόψη σε συνδυασμό με τις κοινωνικοοικονομικές του συνθήκες όπως περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, κρίνω ότι δεν είναι κατάλληλο να προχωρήσω σε επιβολή ποινής στερητικής της προσωπικής του ελευθερίας. Καταλήγω ότι είναι κατάλληλο όπως, αντί ποινή φυλάκισης, επιβάλω δυνάμει του άρθρου 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, χρηματική ποινή ύψους €
2. Ποινή για το δεύτερο αδίκημα Σχετικά με την ποινή για το δεύτερο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 3

(4)του Νόμου 96(Ι)/2000 καθορίζει ότι: «Πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται - (α) σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708.60 ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και πρόσωπο που καταδικάζεται βάσει του άρθρου αυτού θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης, (β) [...]». Περαιτέρω, στο άρθρο 3

(5)του ιδίου Νόμου (Ν.96(Ι)/2000)καθορίζεται ότι - «Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη.». Όπως αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 57, οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Στο πλαίσιο της εξατομίκευσης της ποινής και λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, το γεγονός ότι δεν έχει τεθεί ενώπιόν μου η ύπαρξη προηγούμενης καταδίκης του Κατηγορουμένου για το ίδιο αδίκημα και, αφετέρου, το γεγονός ότι η τέλεση του αδικήματος αυτήν τη φορά αποτελεί απόρροια του πρώτου αδικήματος, υπό την έννοια ότι, ενόσω δεν υπάρχει άδεια οδήγησης σε ισχύ, δεν μπορεί να υπάρχει ούτε πιστοποιητικό ασφάλισης σε ισχύ, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως μην επιβάλω χρηματική ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 2, αλλά επιβάλω στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο ενός μηνός αρχίζοντας από αύριο (16.3.2012 μέχρι 15.4.2012). Ποινή για το τρίτο και τέταρτο αδίκημα Ο Κανονισμός 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (Ν86/72) προβλέπει ότι, σε περίπτωση παράβασης οποιουδήποτε κανονισμού, το Διακστήριο δύναται να επιβάλει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Το τρίτο αδίκημα (οδήγηση με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας) αποτελεί απόρροια του τέταρτου αδικήματος. Ως εκ τούτου, δεν επιβάλλω καμία ποινή στην κατηγορία αρ. 3 και επιβάλλω χρηματική ποινή ύψους €80 στην κατηγορία αρ. 4. Έξοδα Επιδικάζω εναντίον του Κατηγορούμενου τα έξοδα που δημιουργήθηκαν από την παρούσα διαδικασία, ως το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής και τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €30. Το ποσό αυτό να καταβληθεί άμεσα. Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος να καταβάλει άμεσα το ποσό των €300 έναντι της χρηματικής ποινής που του επιβλήθηκε για τα αδικήματα αρ. 1 και 4. Α. Πανταζή - Λάμπρου προσ. Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο