Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, Υπόθεση. Αρ.:5152/10, 16 Μαρτίου, 2012

(1), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 166/87 και 80/2000 και ΚΔΠ 312/07», γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάγηκε της εν λόγω κατηγορίας. Αντιθέτως, με την ίδια ενδιάμεση απόφαση, κάλεσα τον Κατηγορούμενο σε απολογία σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες πέντε κατηγορίες, τις οποίες παραθέτω πιο κάτω, αφού έκρινα ότι σε σχέση με αυτές αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση׃ 2η κατηγορία׃ Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ισχύουσα άδεια οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 2, 20, 49

(1)και 54 του περί Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 και του Διατάγματος Αναγνώρισης Άδειας Οδήγησης ΚΔΠ 2/2006 και ΚΔΠ 312/

1. 3η κατηγορία׃ Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, 96(Ι)/2000 και ΚΔΠ 312/
2. 4η κατηγορία׃ Παράλειψη να φέρει στερεά προσδεδεμένο στο κεφάλι του το εγκεκριμένο από τον Έφορο προστατευτικό κράνος, κατά παράβαση των κανονισμών 2, 59

(3)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκε με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τις ΚΔΠ 312/07, 189/08 και του άρθρου 20Α του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 80(Ι)/2000. 5η κατηγορία׃ Οδήγηση μοτοποδήλατου χωρίς φώτα κατά παράβαση των Κανονισμών 50

(10)(α)(ι) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/84) που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72. 6η κατηγορία׃ Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς διακριτικά σημεία ταυτότητας κατά παράβαση των Κανονισμών 22, 6, 16

(1)και 72 και του Δεύτερου Παραρτήματος των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72 και Νόμος 166/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ως οι κατηγορίες αρ. 2 μέχρι αρ. 6 επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος την 2.7.2008, στην οδό Μόρφου στους Αγίους Τριμιθιάς της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε μοτοποδήλατο: · χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης (κατηγορία αρ. 2), · χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου (κατηγορία αρ. 3), · παραλείποντας να φέρει στερεά προσδεδεμένο στο κεφάλι του προστατευτικό κράνος εγκεκριμένου τύπου από τον Έφορο (κατηγορία αρ. 4), · χωρίς λευκό μπροστινό και κόκκινο πισινό φως ενώ οδηγούσε η ώρα 01:15 (κατηγορία αρ. 5), · χωρίς πινακίδες εγγραφής τοποθετημένες στο όχημα (κατηγορία αρ. 6). ΤΑ ΕΠΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Πρωταρχικό ζήτημα στην παρούσα υπόθεση είναι το αν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο της οδήγησης από τον Κατηγορούμενο. Η Υπεράσπιση αμφισβητεί κατ' ουσίαν αυτήν την ίδια την προσκομισθείσα μαρτυρία περί αναγνώρισης του Κατηγορουμένου ως οδηγού του μοτοποδηλάτου που ενέχεται στη διάπραξη των αδικημάτων. Αφετηρία στη θέση της Υπεράσπισης, όπως αναδείχθηκε μέσα από την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας κατά την αντίληψη του Δικαστηρίου, αποτελεί το γεγονός ότι το ενεχόμενο μοτοποδήλατο δεν είχε αριθμούς εγγραφής και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο στον οποίο αφορούσαν οι καταγγελίες των δύο παραπονούμενων προς την Αστυνομία, το εν λόγω μοτοποδήλατο οδηγήθηκε μαζί με μια ομάδα άλλων μοτοποδηλάτων. Τα πιο πάνω δύο στοιχεία σε συνδυασμό με το ότι ο Κατηγορούμενος, στην ανακριτική κατάθεση που έδωσε προς την Αστυνομία (σχετικό το Τεκμήριο 3), αλλά και καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν τοποθέτησε τον εαυτό του στη σκηνή των αδικημάτων. Απεναντίας, το αρνήθηκε. Εκδοχή, η οποία υποστηρίζεται και από το Μάρτυρα Υπεράσπιση τον οποίο κάλεσε και ο οποίος επίσης κατέθεσε ενόρκως. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το Δικαστήριο θα συνοψίσει τη μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας σε ό,τι αφορά την αναγνώριση του Κατηγορουμένου ως οδηγού του ενεχόμενου στα αδικήματα μοτοποδήλατου. Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τρεις μάρτυρες κατηγορίας, τον πρώτο παραπονούμενο γείτονα του Κατηγορούμενου, κ. Μπαρπάρη Νικόλαο (στο εξής «ο ΜΚ1»), τον Αστ. 2184 Η. Ηρακλέους (στο εξής «ο ΜΚ2»), και τον παραπονούμενο γείτονα του Κατηγορουμένου, κ. Ανδρέα Γιαλελή (στο εξής «ο ΜΚ3»). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, η γραπτή κατάθεση του πρώτου παραπονούμενου ΜΚ1 στην Αστυνομία (στο εξής «το ΤΕΚ1»), η γραπτή κατάθεση του ΜΚ2 (στο εξής «το ΤΕΚ2»), η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου (στο εξής «το ΤΕΚ3»), η γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στον Κατηγορούμενο (στο εξής «το ΤΕΚ4»), η γραπτή κατάθεση του δεύτερου παραπονούμενου / ΜΚ3 (στο εξής «το ΤΕΚ5») και επιστολή, ημερομηνίας 11/4/2011 του Δικηγόρου του Κατηγορουμένου προς το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (στο εξής «το ΤΕΚ6»), στην οποία επισυνάπτεται επιστολή του ΜΚ3 προς το Γενικό Εισαγγελέα. Η μαρτυρία που δόθηκε από το ΜΚ
2. Ο πρώτος παραπονούμενος (ο ΜΚ1), στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 1) αναφέρθηκε στα όσα ο ίδιος είδε να συμβαίνουν στις 2/7/2008 από τις 02׃00 τα ξημερώματα μέχρι τις 04׃
3. Κατήγγειλε ότι ο ίδιος αναγνώρισε από πολύ κοντινή απόσταση τον Κατηγορούμενο να οδηγά ένα από τα 3 - 4 μοτοποδήλατα που ενέχονταν στα συμβάντα της 2/7/
4. Είπε ότι γνωρίζει πολύ καλά τον Κατηγορούμενο, γιατί είναι γείτονες αρκετό καιρό. Είπε ότι, όταν αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο, γύρω στις 04׃00, ο ίδιος (δηλαδή ο ΜΚ1) είχε κοιτάξει προς το δρόμο από το παράθυρο της οικίας του το οποίο συνορεύει σχεδόν με το δρόμο. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ΜΚ1 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο και σημειώσε «Τον γνωρίζω καλά. Ζούμε σε διπλανά σπίτια». Είπε ότι αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο από το γεγονός ότι δεν φορούσε κράνος, όχι από τη μοτοσικλέτα του. Σε ό,τι αφορά το φωτισμό υπό τον οποίο τον είδε, ο ΜΚ1 είπε ότι στο ένα μέτρο από το σπίτι του, έχει δύο πυλώνες της ΑΗΚ. Δεν υπάρχουν δέντρα έξω από το σπίτι του Κατηγορούμενου, ούτε υψομετρική διαφορά ή άλλο εμπόδιο, το οποίο να απέκοπτε ή μείωνε την ορατότητά του προς το δρόμο κατά το χρόνο που εκείνος αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο να οδηγά τη μοτοσικλέτα. Ο ΜΚ1 παραδέχθηκε ότι η οδός Μόρφου είναι απομονωμένη. Μένουν μόνο 5 οικογένειες σ' αυτήν. Το όριο ταχύτητας ανέρχεται στα 50 ΧΑΩ, αφού είναι οικιστική περιοχή, αν και δεν υπάρχει σχετική σημανση. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο Υπεράσπισης, ο ΜΚ1 είπε ότι δεν υπήρχε όγκος τροχαίας στην επίδικη οδό κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σε ό,τι αφορά τις καταγγελλόμενες ενέργειες του Κατηγορουμένου, ο ΜΚ1 στο Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μαζί με τους άλλους φίλους του τις μοτοσικλέτες τους έξω από την οικία του «προκαλώντας μεγάλη ενόχληση λόγω του μεγάλου θορύβου που έκαναν οι μοτοσικλέτες τους. [...] Καμία μοτοσικλέτα δεν είχε φώτα πορείας μπροστά και πίσω, όλες έκαναν τρομερό θόρυβο, καμία δεν είχε πινακίδες εγγραφής, ενώ κανένας δεν φορούσε προστατευτικό κράνος ασφαλείας». Σημειώνω ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 από το συνήγορο Υπεράσπισης, αυτός ερωτήθηκε πώς ήταν οι σχέσεις του με την οικογένεια του Κατηγορουμένου και εκείνος απάντησε «Καλές. Μου έδωσαν ρεύμα όταν έκτιζα. Είχα το Αθλητικό Κέντρο Κοκκινοτριμιθιάς και εισηγήθηκα να απονεμηθεί δίπλωμα στην κόρη τους.». Περιγράφοντας τις σχέσεις του ΜΚ3 με την οικογένεια του Κατηγορουμένου, ο ΜΚ1 δήλωσε χωρίς δισταγμό ή υπεκφυγές τα εξής׃ «Ήρθαν σε αντιπαράθεση και χάλασαν οι σχέσεις τους μετά». Ερωτήθηκε ο ΜΚ1 αν γνωρίζει τα περί ύπαρξης ποινικής υπόθεσης για το αδίκημα της «επίθεσης» με ενεχόμενα μέρη τη μητέρα του Κατηγορούμενου και του ΜΚ3 και τότε ο ΜΚ1 απάντησε «Το άκουσα από το ΜΚ
5. Δεν είμαι μάρτυρας σε εκείνην την υπόθεση». Η μαρτυρία που δόθηκε από το ΜΚ2 Ο ΜΚ2, Αστυφύλακας 2184 Η. Ηρακλέους, αναφέρει στο Τεκμήριο 2 ότι έγινε δέκτης της καταγγελίας του ΜΚ1 και του ΜΚ2 στις 2.7.2008 και περί ώρα 22׃00 στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς, ότι «ο Μιχάλης Πολυδώρου Μιχαήλ τον οποίο γνωρίζουν πολύ καλά γιατί είναι γείτονάς τους οδηγούσε μοτοποδήλατο μάρκας Chaly σκούρου χρώματος χωρίς αριθμούς εγγραφής, χωρίς να φέρει προστατευτικό κράνος, χωρίς φώτα πορείας μπροστά και οδηγούσε επικίνδυνα και αλόγιστα, δηλαδή οδηγούσε το μοτοποδήλατο στον ένα τροχό». Αναφέρει, επίσης, στο Τεκμήριο 2 ότι στις 2.7.2008 και περί ώρα 23׃20 ο ίδιος ο ΜΚ2 περιπόλησε την οδό Μόρφου χωρίς να εντοπιστεί το εν λόγω μοτοποδήλατο στην οικία του Κατηγορουμένου. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ΜΚ2 είπε ότι όταν πήγε να περιπολήσει στην οδό Μόρφου, δεν βρήκε τον Κατηγορούμενο στο σπίτι του αλλά δεν τον αναζήτησε. Μίλησε με τον πατέρα του Κατηγορουμένου, ο οποίος του είπε πως ο Κατηγορούμενος δεν έχει μοτοποδήλατο. Δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή μοτοποδήλατο στην οικία του. Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό που πρόβαλε ο Κατηγορούμενος περί του ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο τέλεσης των καταγγελλόμενων πράξεων, ο ίδιος ήταν σε πάρτυ ενός φίλου του, ο ΜΚ2 προσπάθησε να τον διερευνήσει και διαπίστωσε ότι έγινε το πάρτι, ότι η οικία όπου έγινε το πάρτι απέχει 200 μέτρα από το σπίτι του Κατηγορούμενου και ότι ρώτησε αυτόν που είχε το πάρτι αν ήξερε πώς πήγε στο πάρτι του ο Κατηγορούμενος, αλλά εκείνος δεν θυμόταν. Ούτε γνώριζε αν είχε φύγει ο Κατηγορούμενος από το πάρτι οποιαδήποτε στιγμή και αν ξαναεπέστρεψε σε αυτό. Ο ΜΚ2 περιέγραψε την τροχαία κίνηση στην οδό Μόρφου ως πολύ αραιή, επειδή είναι μέσα από τον κύριο δρόμο και χρησιμοποιείται μόνο από τους κατοίκους της. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να αναπτυχθεί ταχύτητα από κάποιον που οδηγεί προς την εν λόγω οδό, αφού, όπως σημείωσε ο δρόμος που καταλήγει στο αδιέξοδο της εν λόγω οδού είναι περί τα 200 μέτρα. Σε ό,τι αφορά το φωτισμό στην εν λόγω οδό, είπε ότι είναι επαρκής. Εξέφρασε την εκτίμηση, στηριζόμενος στην πείρα του, ότι είναι δυνατόν να δει κάποιος η ώρα 01׃15 π.μ. ότι δεν υπάρχουν πινακίδες εγγραφής σε μια μοτοσικλέτα, επειδή με τον επαρκή φωτισμό που υπήρχε στο δρόμο και λόγω του ότι φωσφορίζουν οι πινακίδες, επειδή βρίσκονται κάτω από το κόκκινο φως του στόπερ, το οποίο έχει μέσα ένα ειδικό άσπρο φως το οποίο φωτίζει τις πινακίδες, οι οποίες τοποθετούνται σε ειδικό χώρο στο μπροστινό και πισινό μέρος της μοτοσικλέτας με διαστάσεις 20Χ7 εκ. Επεξήγησε, επίσης, κατόπιν σχετικής ερώτησης του Συνηγόρου Υπεράσπισης, ότι οι πινακίδες και το πισινό φως εργοστασιακά ετοιμάζονται σαν ένα ενιαίο σύνολο, το οποίο βιδώνεται πάνω στο σκελετό της μοτοσικλέτας, γι' αυτό αν δεν υπάρχει πισινό φως πέδησης στο όχημα, τότε δεν υπάρχουν ούτε πινακίδες εγγραφής. Ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν ήταν στον ουσιώδη τόπο κατά τον ουσιώδη χρόνο, γι' αυτό και δεν μπορεί να γνωρίζει αν υπήρχαν φώτα πέδησης, και συνεπακόλουθα πινακίδες εγγραφής, τα οποία όμως να ήταν χαλασμένα. Ο ίδιος προχώρησε στο να κατηγορήσει τον Κατηγορούμενο στηριζόμενος στη γραπτή κατάθεση που του έδωσαν οι ΜΚ1 και ΜΚ
6. Η απάντηση του Κατηγορουμένου στις γραπτές κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν (Τεκμήριο 4) ήταν «Δεν παραδέχομαι. Δεν έχω μοτοποδήλατο και δεν οδηγώ μοτοποδήλατο.». Συγκεκριμένα, όπως ο Κατηγορούμενος δήλωσε στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 3), η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο από τον ΜΚ2, στις 2.7.2008, που είναι η επίδικη ημερομηνία, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο πάρτυ του φίλου του στους Αγίους Τριμιθιάς, επειδή εκείνος θα πήγαινε στρατό. Ισχυρίστηκε ότι πήγε σπίτι η ώρα 05׃00, ενώ ο χρόνος κατά τον οποίο συνέβη η καταγγελλόμενη οδήγηση σε εκείνη την ημερομηνία ήταν μεταξύ 01׃15 και 04׃
7. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι ο ίδιος δεν οδηγεί μοτοποδήλατο, ούτε και έχει. Ότι σε εκείνο το πάρτι τον πήρε ο πατέρας του η ώρα 23ː30 και ότι επέστρεψε στο σπίτι του με τα πόδια, αφού το σπίτι του φίλου του απέχει μικρή απόσταση από το δικό του. Η μαρτυρία που δόθηκε από το ΜΚ3 Ο ΜΚ3 στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 5) κατήγγειλε ότι στις 2.7.2008 και περί ώρα 01׃15 μέχρι 04׃00 το πρωί ο ίδιος κοίταξε από το παράθυρο του δωματίου του που βλέπει προς την οδό Μόρφου και αναγνώρισε τον Μιχάλη Πολυδώρου να οδηγά επικίνδυνα το εν λόγω σκουρόχρωμο μοτοποδήλατο και να πηγαίνει στον ένα τροχό, χωρίς να φέρει προστατευτικό κράνος, χωρίς πινακίδες, χωρίς φώτα, με θορυβώδες εξώστ. Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο ο ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ3 στις γραπτές τους καταθέσεις περιέγραψαν το συμβάν της 2.7.2008 ως κάτι που συμβαίνει για αρκετό καιρό, καθημερινά τις ώρες της κοινής ησυχίας, μετά τις 01׃00 το πρωί. Έδωσαν και οι δύο λεπτομέρειες για παρόμοιο συμβάν που προηγήθηκε, στις 28.6.
8. Είπαν ότι είχαν τότε καταγγείλει τηλεφωνικώς την ενόχληση που τους προκαλούσαν οι νεαροί με τα μοτοποδήλατα που κατείχαν, περιλαμβανομένου του Κατηγορουμένου ο οποίος οδηγούσε μοτόρα σκούρου χρώματος, μάρκας Honda Chaly, και ότι η Αστυνομία ήρθε στη σκηνή και έκανε παρατήρηση στον πατέρα του Κατηγορουμένου. Καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ΜΚ3 δεν αρνήθηκε το περιεχόμενο της κατάθεσής του ως το Τεκμήριο 5, αλλά δεν ήταν σε θέση να δώσει λεπτομέρειες προς επιβεβαίωση του περιεχομένου της, αφού όπως ο ίδιος ανέφερε, έχουν περάσει τρία χρόνια από το επίδικο συμβάν, γι' αυτό και δεν θυμάται τώρα λεπτομέρειες, αλλά για να είπε εκείνα που είπε προς την Αστυνομία τότε, σημαίνει ότι τότε τα θυμόταν έτσι. Στο πλαίσιο της αντεξέτασής του από το συνήγορο Υπεράσπισης, δήλωσε ότι αισθανόταν την ανάγκη να πληροφορήσει το Δικαστήριο ότι, μετά το επίδικο συμβάν και ειδικότερα μετά που ασκήθηκε η ποινική δίωξη, ο ίδιος μίλησε με τον Κατηγορούμενο ο οποίος επέμενε ότι δεν ενέχετο στο επίδικο συμβάν και ότι αυτό δημιούργησε αμφιβολία στον ΜΚ3 για όσα αντιλήφθηκε να συμβαίνουν κατά τον επίδικο χρόνο. Ακολούθησε, όμως, επανεξέταση του ΜΚ3 από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, από την οποία αναδείχθηκε ότι μεταγενέστερα από το επίδικο συμβάν ο ΜΚ3 είχε εκφράσει προς το συνήγορο Υπεράσπισης και προς το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας την απροθυμία να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατά του Κατηγορουμένου με την αιτιολογία ότι οι σχέσεις του με την οικογένεια του Κατηγορουμένου είχαν έκτοτε αποκατασταθεί και δεν ήθελε να τις διαταράξει. Ο ΜΚ3 παραδέχθηκε προς τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι η απροθυμία του να καταθέσει, όπως ο ίδιος την εκδήλωσε προς το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δεν οφειλόταν σε αμφιβολίες τις οποίες εκείνος να διατηρούσε για την ορθότητα των όσων είχε καταγγείλει τότε προς την Αστυνομία. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου Ο Κατηγορούμενος επέλεξε, ως είχε δικαίωμα βάσει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Ο Κατηγορούμενος, αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (Τεκμήριο 3) επανέλαβε τη θέση του ότι την 02.07.2008 ήταν σε πάρτυ φίλου του, από το οποίο αποχώρησε περί ώρα 05:00, ενώ δεν θυμάται τι ώρα ακριβώς πήγε εκεί. Δήλωσε ότι στο πάρτυ τον πήρε ο πατέρας του. Κατά την ουσιώδη ημερομηνία, ο Κατηγορούμενος δεν είχε στην κατοχή ή ιδιοκτησία του οποιοδήποτε μοτοποδήλατο. Στη γειτονιά του και γενικά στο χωριό των Αγίων Τριμιθιάς είναι πολλά τα παιδιά που έχουν και οδηγούν μοτοποδήλατο. Ο ίδιος όμως ο Κατηγορούμενος δεν οδηγά μοτοσικλέτα διότι είχε δυστύχημα με μοτόρα στο παρελθόν και έκτοτε θεωρεί τις μοτόρες «σκοτώστρες». Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι γνωρίζει τους δύο παραπονούμενους ΜΚ1 και ΜΚ3, κ. Μπάρπαρη και κ. Γιαλελή, αφού είναι γείτονές του. Σημείωσε, όμως, ότι οι σχέσεις του με τον κ. Γιαλελή «δεν ήταν καθόλου καλές» διότι, κατά την έκφρασή του, «έδειρε τη μάνα μου», ενώ τον κ. Μπάρπαρη (ΜΚ1) είπε ότι τον γνώριζε μόνο «φατσικά» γιατί εκείνο το διάστημα κατοίκησε στο χωριό. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ξαναμιλήσει με τον (ΜΚ3) μέχρι την ημέρα που τον είδε στο Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε, και επί τη όρκου του, ότι την ουσιώδη ημερομηνία αυτός οδηγούσε οποιαδήποτε μοτόρα. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι οι σχέσεις του σήμερα με τον ΜΚ3 είναι πολύ καλές και όταν του υποδείχθηκε από τη συνήγορο Υπεράσπισης ότι αυτήν την περιγραφή είχε δώσει ο ίδιος ο συνήγορος Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ3, ο Κατηγορούμενος σχολίασε τα εξής: πρώτον, ότι πρώτα έδειρε τη μάνα του και μετά «φκαίνει φταίχτης», δεύτερον ότι δεν υπάρχει λόγος να είναι πολύ καλές οι σχέσεις τους με τον ΜΚ3 αφού ο ΜΚ3 δεν ζει πλέον στη γειτονιά τους και, τρίτον, ότι ο Κατηγορούμενος δεν ξαναμίλησε με τον ΜΚ3 μετά το επίδικο περιστατικό. Είπε ο Κατηγορούμενος ότι πιστεύει ότι ο ΜΚ3 τον κατήγγειλε στην Αστυνομία για να τον εκθέσει μετά το περιστατικό που αφορούσε στη μητέρα του. Ερωτήθηκε τότε από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, γιατί όταν έδιδε την ανακριτική του κατάθεση στην Αστυνομία δεν κατέθεσε για όσα είχαν κατ' ισχυρισμό συμβεί μεταξύ της μητέρας του και του ΜΚ3 ή και για την πεποίθησή του ότι η καταγγελία συνδεόταν με εκείνο το ισχυριζόμενο συμβάν, και ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι η ανακριτική του κατάθεση λήφθηκε στην παρουσία της μητέρας του, ότι η Αστυνομία τα ήξερε όλα, ότι τα είπαν όλα όσα είχαν γίνει πιο παλιά, και δεν μπορεί να γνωρίζει γιατί ο αστυνομικός δεν τα έγραψε. Ακολούθησε η εξής στιχομυθία «Ε. Δηλαδή περίμενες ότι θα έγραφε τις απόψεις της αντί να ζητήσεις να γραφτεί; Α. Αφού ούλλη η Κοκκινοτριμιθιά ήξερεν το!». Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής επεσήμανε τότε στον Κατηγορούμενο ότι τα όσα ο ίδιος ανέφερε ενόρκως ως το κίνητρο του ΜΚ3 για να τον καταγγείλει στην Αστυνομία δεν υποβλήθηκαν στον ΜΚ3 κατά την αντεξέτασή του από το συνήγορο Υπεράσπισης και ότι, ως εκ τούτου, είναι ψεύδη του Κατηγορούμενου! Ο Κατηγορούμενος επέμεινε ότι αυτά πιστεύει, αυτά λέει. Η αντεξέταση του Κατηγορουμένου συνέχισε σε ό,τι αφορά τα περί αναγνώρισής του από τους ΜΚ1 και ΜΚ

1. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι οδηγούσε μοτοσικλέτα και ότι τον αναγνώρισαν οι εν λόγω γείτονές του, ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος δεν ήταν εκεί που έλεγαν εκείνοι και άρα δεν μπορεί να τον αντίκρισαν. Ήταν σε πάρτυ ενός φίλου του [τον οποίο κατονόμασε], μαζί με 2 άλλους στενούς του φίλους [τους οποίους επίσης κατονόμασε], 500 μέτρα παρακάτω από το σπίτι του. Ο πατέρας του τον πήρε στο πάρτυ. Ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος ότι δεν ζήτησε από τους φίλους του να δώσουν κατάθεση στην Αστυνομία για να τον υποστηρίξουν, επειδή δεν ήθελε να τους ταλαιπωρήσει. Ούτε καν οι γονείς του δεν έδωσαν κατάθεση στην Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε στο πλαίσιο της αντεξέτασής του ότι και μητέρα του είπε στην Αστυνομία ότι ο Κατηγορούμενος δεν οδηγούσε ποτέ μοτόρα. Ο Κατηγορούμενος αντεξετάσθηκε σε σχέση με αυτήν την δήλωσή του και παραδέχθηκε ότι είχε στο παρελθόν, κριθεί ένοχος κατόπιν παραδοχής στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 33822⁄07 για το αδίκημα της οδήγησης χωρίς άδεια, χωρίς ασφάλεια, χωρίς συγκατάθεση ιδιοκτήτη και του επιβλήθηκε ως ποινή διάταγμα εκτέλεσης κοινοτικής εργασίας. Ισχυρίστηκε όμως ο Κατηγορούμενος, και δεν το αρνήθηκε η Κατηγορούσα Αρχή, ότι εκείνη η ποινική υπόθεση αφορούσε σε οδήγηση αυτοκίνητου και όχι μοτοσικλέτας. Το δυστύχημα που του δημιούργησε φόβο για τις μοτοσικλέτες ήταν προγενέστερο τούτου. Το παραδέκτηκε εκείνο άμεσα στο Δικαστήριο. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έκλεισε την αντεξέτασή της με την υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος διέπραξε όλα όσα του καταλογίζονται με βάση τις κατηγορίες αρ. 2 έως 6 και ο Κατηγορούμενος το αρνήθηκε. Η μαρτυρία του κ. Ιωάννη Ιωάννου (ΜΥ1) Ο Ιωάννης Ιωάννου (ΜΥ1) ήταν ένα από τα δύο άτομα που ο Κατηγορούμενος κατονόμασε κατά τη διάρκεια της δικής του αντεξέτασης ως στενό του φίλο με τον οποίο ήταν στο πάρτυ στις 2.7.
2. Όπως δήλωσε ο ΜΥ1 είναι φίλοι από μικροί, για πολλά χρόνια, από το δημοτικό σχολείο. Στι 2.7.2008 συναντήθηκαν στο πάρτυ κάποιου φίλου τους που θα πήγαινε στρατό. Ο ΜΥ1 ήταν στο πάρτυ από τις 10 το βράδυ (δηλ. από 1.7.2008) μέχρι τις 4:30 το πρωί (δηλ. στις 2.7.2008). Ο ΜΥ1 θυμάται να έφθασε ο Κατηγορούμενος στο πάρτυ γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα, όπου τον πήρε ο πατέρας του. Από το πάρτυ ο Κατηγορούμενος έφυγε περπατητός. Το πάρτυ ήταν στους Αγίους Τριμιθιάς σε απόσταση 600 μέτρα από τα σπίτια τους. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε στην ιδιοκτησία του ή την κατοχή του μοτοσικλέτα εκείνο το βράδυ αφού από τότε που ήταν 13 ή 14 χρονών και χτύπησε στην κεφαλί του δεν ξανανέβηκε σε μοτόρα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 είπε ότι συναντιέται σχεδόν κάθε μέρα με τον Κατηγορούμενο. Ο ΜΥ1 σπουδάζει Automobile Enginnering στο Global College. Στο ίδιο Κολλέγιο σπουδάζει και ο Κατηγορούμενος. Πηγαίνουν με το αυτοκίνητο εκεί. Ο ίδιος είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος από τον Κατηγορούμενο. Υποβλήθηκε στον ΜΥ1 ότι δεν μπορεί να ξέρει τι έκαμνε ο Κατηγορούμενος περί ώρα 2 π.μ στις 2.7.2008 και είπε «Ήταν μαζί μου στο πάρτυ μέχρι τις 4:30». Είπε επίσης ότι «είδε» ότι έφερε τον Κατηγορούμενο ο παπάς του στο πάρτυ, αφού το πάρτυ γινόταν σε αυλή σπιτιού, δίπλα στο δρόμο. Δήλωσε ο ΜΥ1 ότι κανένας από τους φίλους τους δεν είχε άδεια οδηγού, γι' αυτό και είτε πήγαν στο πάρτυ περπατητοί είτε τους πήραν οι γονείς τους. Γνωρίζει τον πατέρα του Κατηγορούμενου ο ΜΥ1, αφού τον είδε πολλές φορές. Επανεξεταζόμενος από το συνήγορο Υπεράσπισης, ο ΜΥ1 δήλωσε θετικά ότι είχε ορατότητα από την αυλή του σπιτιού όπου γινόταν το πάρτυ προς το δρόμο και είδε το όχημα που έφερε τον Κατηγορούμενο. Δεν ερωτήθηκε όμως τί όχημα ήταν. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, καθώς επίσης τον Κατηγορούμενο και τον ΜΥ1 κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Θα αρχίσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ2 που είναι ο αντικειμενικός και ανεξάρτητος μάρτυρας στην όλη υπόθεση. Με έχει ικανοποιήσει για την φιλαλήθειά του. Κρίνω ότι η αξιοπιστία του δεν κλονίσθηκε στο στάδιο της αντεξέτασής του. Δέχομαι τη μαρτυρία του ως αληθή στην ολότητά της. Επισημαίνω τα εξής στοιχεία׃ (α) πρώτον, ότι ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όταν, μετά τα όσα του κατήγγειλαν οι ΜΚ1 και ΜΚ3, αυτός πήγε στο σπίτι του Κατηγορούμενου, διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε μοτοποδήλατο εκεί. Αυτό δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είχε ο Κατηγορούμενος το μοτοποδήλατο στην κατοχή του εκείνη την ώρα, αφού και ο ίδιος απουσίαζε από το σπίτι. Συνεπώς το ότι εκείνη την ώρα δεν βρέθηκε μοτοποδήλατο στην οικία του, δεν αποδεικνύει αφ' εαυτού την αλήθεια του περιεχομένου της δήλωσης του πατέρα του Κατηγορουμένου προς τον ΜΚ2 ότι ο γιος του δεν έχει μοτοποδήλατο. Σημειώνεται ότι ο πατέρας του Κατηγορουμένου δεν ήρθε ως μάρτυρας υπεράσπισης για να καταθέσει, έτσι ώστε να αντεξετασθεί ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της δήλωσης του αυτής, που ως εξ ακοής μαρτυρία παρουσιάσθηκε∙ (β) δεύτερον, ότι ο ΜΚ2 δεν εξετάστηκε από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με όσα καταγράφονταν στην γραπτή κατάθεση του ΜΚ3 περί του ότι, σε προγενέστερη ημερομηνία, δηλαδή στις 28.6.2008, αστυνομικός είχε μεταβεί στη σκηνή του καταγγελλόμενου επεισοδίου για να κάνει παρατήρηση στον πατέρα του Κατηγορούμενου περί του ότι ο γιος του οδηγούσε μοτοσικλέτα προκαλώντας οχληρία. Δεν δόθηκε ως εκ τούτου στο Δικαστήριο η ευκαιρία να γνωρίζει αν ο ΜΚ2 ήταν ο αστυνομικός που έκανε τότε την επιτόπια εξέταση και αν τότε διαπίστωσε τυχόν κατοχή μοτοποδηλάτου από τον Κατηγορούμενο. Αυτές οι πληροφορίες δεν έχουν διασταυρωθεί ή επιβεβαιωθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκη μαρτυρία είτε του ΜΚ2 είτε του ΜΚ

1. Επομένως, ο ισχυρισμός των ΜΚ1 και ΜΚ3 ότι ο Κατηγορούμενος ήταν κάτοχος μοτοσικλέτας δεν επιβεβαιώθηκε με την ανεξάρτητη μαρτυρία του ΜΚ
2. Ο ΜΚ2 έστρεψε την προσοχή του Δικαστηρίου στη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ3, λέγοντας ότι και ο ίδιος όταν προχώρησε στη γραπτή κατηγορία, βασίστηκε στη δική τους μαρτυρία και όχι σε δικά του ευρήματα ή διαπιστώσεις∙ (γ) δεύτερον, ότι ο ΜΚ2 δεν αντεξετάστηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης σε σχέση με όσα ο Κατηγορούμενος ήρθε μετέπειτα να ισχυριστεί στο πλαίσιο της δικής του μαρτυρίας, περί του ότι είχε καταθέσει στον ΜΚ2 ότι τα κίνητρα του ΜΚ3 όταν κατέγγελλε τον Κατηγορούμενο ήταν αλλότρια. Αυτή η θέση του Κατηγορούμενου παρέμεινε μετέωρη, αφού λόγω του καθυστερημένου της προβολής της, δεν δύναται να ληφθεί υπόψη από το Δικαστηρίου ως μέρος της υπόθεσης της Υπεράσπισης. Η αποκάλυψη της αλήθειας και η απονομή δικαιοσύνης επιτυγχάνεται μόνο με την αντιπαράθεση των θέσεων των διαδίκων και γι' αυτό το λόγο το δικαιϊκό μας σύστημα ανέπτυξε κανόνες απόρριψης και μη αποδοχής θέσεων που για πρώτη φορά εμφανίζονται κατά την κυρίως εξέταση του Κατηγορουμένου (βλ. Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν Acuac Inc., Πολιτική Έφεση 8266 και 8530, ημερ. 10.10.05 και Ευγένιος Παναγιώτου ν Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191, 199, και υποθ. Αριθ. 43052006, Αστυνομία ν Ερρίκος Λεωνίδου, απόφαση ημερομηνίας 29.11.2006). Ως εκ τούτου, οι θέσεις του Κατηγορουμένου, οι οποίες πρωτοεμφανίζονται κατά τη μαρτυρία του δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Αξιολογώντας τη μαρτυρία περί αναγνώρισης που δόθηκε από το ΜΚ3, κρίνω ότι αυτή δεν είναι ισχυρή. Ο ΜΚ3 δεν κηρύχθηκε σε εχθρικό μάρτυρα, αφού δεν υπήρξε τέτοιο αίτημα, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν ανακάλεσε την ανακριτική του κατάθεση. Αλλά, κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στην όποια μαρτυρία του ΜΚ3.Ο λόγος που καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα είναι ο εξής׃ αφενός, ο ίδιος κατέθεσε ενόρκως στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του ότι, κατόπιν συνομιλίας του με τον Κατηγορούμενο μετά το επίδικο συμβάν, άρχισε να διατηρεί αμφιβολία για το αν το πρόσωπο που είδε κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πράγματι ο Κατηγορούμενος∙ αφετέρου, αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι αποκαταστάθηκαν πλέον οι σχέσεις γειτονίας του με την οικογένεια του Κατηγορουμένου και δεν θα ήθελε να μαρτυρήσει για να μην διαταραχθούν οι σχέσεις αυτές. Σχετικό το Τεκμήριο 6. Απομένει λοιπόν προς αξιολόγηση η αξιοπιστία της μαρτυρίας του ΜΚ1. Σπεύδω να αναφέρω ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε το γνήσιο των προθέσεων του ΜΚ1. Ο Κατηγορούμενος, τόσο κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας όσο και κατά τη δική του κυρίως εξέταση, δεν έριξε σκιά στις σχέσεις της οικογένειάς του με τον ΜΚ1 ούτε αμφισβήτησε τα λεγόμενά του ότι οι σχέσεις τους κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν καλές. Η μαρτυρία του ΜΚ1 θα κριθεί ακολούθως σε ό,τι αφορά την ποιότητα της αναγνώρισης του Κατηγορουμένου. Οι αρχές στη βάση των οποίων αυτή κρίνεται καθιερώθηκαν στη βάση της Αστυνομικής Διάταξης αρ. 8 και σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που έθεσε η υπόθεση R. v. Turnbull

(1976)3 All E.R. 549, οι οποίες υιοθετήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων του, μεταξύ των οποίων είναι οι αποφάσεις στις υποθέσεις Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ 172, Πουτζιουρής κ.α. v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ 309, Σάββα v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 259, Χ'' Γεωργίου v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104, Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ 259 , Θεοδωρίδης v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 160 και Χ'' Μάρκου v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ.

1. Πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η αναγνώριση του Κατηγορουμένου από το ΜΚ
2. Παραθέτω τα κριτήρια και, αντίστοιχα, τις συναφείς δηλώσεις του ΜΚ
3. Ø Για πόσο χρονικό διάστημα είχε ο μάρτυρας τον κατηγορούμενο κάτω από την παρατήρησή του; «Μισή ώρα και πάνω» Ø Από ποιά απόσταση; «Από πολύ κοντινή απόσταση». Είχε κοιτάξει προς το δρόμο από το παράθυρο της οικίας του το οποίο «συνορεύει σχεδόν με το δρόμο». Ø Κάτω από ποιό φωτισμό; Όταν αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο, η ώρα ήταν γύρω στις 04׃
4. Στο ένα μέτρο από το σπίτι του ΜΚ1, έχει δύο πυλώνες της ΑΗΚ. Σημειωτέον ότι η επάρκεια του φωτισμού στον ουσιώδη τόπο επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ΜΚ
5. Ø Εμποδιζόταν η παρατήρηση με οποιοδήποτε τρόπο, πχ. Από διερχόμενο όχημα ή λόγω παρεμβολής άλλων ατόμων; Δεν υπάρχουν δέντρα έξω από το σπίτι του, ούτε υψομετρική διαφορά ή άλλο εμπόδιο, το οποίο να απέκοπτε ή μείωνε την ορατότητά του προς το δρόμο. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο από το γεγονός ότι δεν φορούσε κράνος. Τον είδε να οδηγά ένα από τα 3 - 4 μοτοποδήλατα που ενέχονταν στο συμβάν της 2/7/
6. Ø Είχε ο μάρτυρας δει προηγουμένως τον κατηγορούμενο; Πόσο συχνά; Εάν μόνο περιστασιακά, υπήρχε κανένας ειδικός λόγος για τον οποίο θυμόταν τον κατηγορούμενο; Γνωρίζει πολύ καλά τον Κατηγορούμενο, γιατί είναι γείτονες αρκετό καιρό. «Είμαι για 5 χρόνια στους Αγίους Τριμιθιάς». «Ζούμε σε διπλανά σπίτια». Υπήρχε λόγος να παρατηρήσει προσεκτικά για να δει ποιος ήταν οδηγός, διότι προηγήθηκε παρόμοιο ενοχλητικό συμβάν στις 28.6.
7. Είναι σε ικανοποιητικό βαθμό ποιοτική η μαρτυρία του ΜΚ
8. Δεν υπάρχει οτιδήποτε που να δημιουργεί αμφιβολίες ή κενά σε ό,τι αφορά τη μαρτυρία του για την ικανότητά του να αναγνωρίσει υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες τον Κατηγορούμενο. Είναι λοιπόν η παρούσα υπόθεση χαρακτηριστική υπόθεση άσπρου - μαύρου. Ο ΜΚ1 δίδει ικανοποιητική μαρτυρία για αναγνώριση του Κατηγορουμένου, ενώ ο Κατηγορούμενος αρνείται πλήρως την παρουσία του στη σκηνή. Θα εξετάσω την αξιοπιστία του Κατηγορουμένου. Σημειώνω ότι δεν εμπόδισα την αντεξέταση του Κατηγορουμένου σε ό,τι αφορά το καλό του χαρακτήρα του. Ειδικότερα, στην απουσία ένστασης του συνηγόρου Υπεράσπισης, δεν εμπόδισα την αντεξέταση του Κατηγορουμένου για τις προηγούμενες του καταδίκες η οποία είχε σαν αφορμή τη δήλωσή του ότι δεν οδηγούσε ποτέ μοτόρα, αφού έκρινα ότι εφαρμόζονταν όσα λέχθηκαν στην Ποινική Έφεση αρ. 6937, Αντώνης Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 104, απόφαση ημερομηνίας 19/4/

1. Από την αντεξέταση αυτή προέκυψε ότι στο παρελθόν και ενόσω ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σε ηλικία να έχει άδεια οδηγού, οδήγησε τόσο αυτοκίνητο όσο και μοτόρα, αδικήματα τα οποία παραδέχθηκε άμεσα όπως δήλωσε ο ίδιος. Άρα η δήλωσή του ότι «δεν οδηγούσε ποτέ μοτόρα» κατέληξε να είναι αναξιόπιστη. Κατά τα λοιπά, οι δηλώσεις του Κατηγορουμένου έδιδαν την εικόνα ενός νεαρού που αισθανόταν έντονο παράπονο για τα αδικήματα που του καταλογίζονται στην παρούσα υπόθεση και ήταν έντονη η προσπάθειά του να τα καταλογίσει στις κακές σχέσεις γειτονίας που είχε η οικογένειά του με το ΜΚ
2. Όπως προανάφερα όμως, δεν ισχυρίστηκε τα ίδια και για την μαρτυρία που έδωσε ο ΜΚ
3. Άρα, δεν ξεπερνά τη σκόπελο της μαρτυρίας του ΜΚ
4. Μοναδικό σημείο που καταλήγει να είναι επίμαχο είναι το εξής. Ο ΜΚ1 είπε ότι όταν είδε και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο η ώρα ήταν 04׃
5. Και ότι η όλη ενοχλητική συμπεριφορά με τα μοτοποδήλατα άρχισε από η ώρα 02:
6. Αντίθετη επί τούτου είναι η μαρτυρία του Κατηγορούμενου, ο οποίος δηλώνει ότι ήταν από 23:30 μέχρι τις 05׃00 στο πάρτυ του φίλου του. Υποστηρίζοντας την εκδοχή αυτή, ο ΜΥ1 είπε ότι έφυγε πριν από τον Κατηγορούμενο από το πάρτυ, γύρω στις 04׃
7. Ακόμη και αν η ώρα αναχώρησης που δηλώνουν οι δυο είναι αληθής, πράγμα που κρίνεται αμφίβολο από το Δικαστήριο λαμβανομένης υπόψη της ηλικίας ειδικά του Κατηγορουμένου (16 ετών τότε), είναι ορθό να λεχθεί ότι εφόσον ο ΜΥ1 δεν είδε τον Κατηγορούμενο με ποιο τρόπο έφυγε από το πάρτυ, συνεπάγεται ότι ο ίδιος δεν έχει άμεση, προσωπική γνώση για να δηλώνει με βεβαιότητα ότι ο Κατηγορούμενος έφυγε περπατητός. Δεν μπορεί ως εκ τούτου ούτε να αρνηθεί με βεβαιότητα το ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε κάποιο μοτοποδήλατο για να επιστρέψει στο σπίτι του εκείνες τις πρωινές ώρες. Κρίνω πιο αξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚ1 παρά του ΜΥ1 και του Κατηγορούμενου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω προσφερθείσας μαρτυρίας καταλήγω ότι στις 2.7.2008 περί ώρα 02׃00 έως 04׃00, στην οδό Μόρφου στους Αγίους Τριμιθιάς της Επαρχίας Λευκωσίας, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μοτοποδήλατο, έξω από την οικία του η οποία γειτνιάζει με την οικία του ΜΚ
8. Ήταν παρέα με 3 - άλλους ανήλικους, οι οποίοι επέβαιναν σε ξεχωριστά μοτοποδήλατα και πηγαινοέρχονταν στην εν λόγω οδό. Από το θόρυβο ενοχλήθηκε και ξύπνησε ο ΜΚ1, ο οποίος περί ώρα 04׃00 κοιτάζοντας από το παράθυρο του δωματίου του που σχεδόν συνορεύει με το δρόμο, αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό ενός εκ των 3 - 4 μοτοποδηλάτων. Ο ΜΚ1 πρόσεξε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε: · παραλείποντας να φέρει στερεά προσδεδεμένο στο κεφάλι του προστατευτικό κράνος εγκεκριμένου τύπου από τον Έφορο · χωρίς λευκό μπροστινό και κόκκινο πισινό φως · χωρίς πινακίδες εγγραφής τοποθετημένες στο όχημα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση της Κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Σε όλες τις κατηγορίες απαραίτητο συστατικό στοιχείο είναι η «οδήγηση». Εννοείται ότι η πράξη αυτή θα πρέπει να συνδεθεί με το πρόσωπο του Κατηγορουμένου. Σε τέτοιες υποθέσεις, εάν το Δικαστήριο διατηρεί λογική αμφιβολία σε σχέση με την αναγνώριση του Κατηγορουμένου ως του προσώπου που οδηγούσε τη μοτόρα στον ουσιώδη τόπο κατά τον ουσιώδη χρόνο, τότε οφείλει να αθωώσει τον Κατηγορούμενο, αφού το βάρος της απόδειξης αποσείεται μόνο αν τα συστατικά στοιχεία αποδειχθούν από την Κατηγορούσα Αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Έχω ήδη επεξηγήσει ότι εύρημά μου στην παρούσα υπόθεση αποτελεί το ότι ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το ένα εκ των 3 - 4 μοτοποδηλάτων. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 16 ετών. Συνεπακόλουθα, αυτός δεν πληρούσε τo κριτήριο της ελάχιστης ηλικίας που απαιτείται βάσει του άρθρου 6 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου του 2001 (Ν.94(Ι)∕2001) προκειμένου να έχει δικαίωμα να λάβει ή να κατέχει άδεια οδήγησης. Η ηλικία του Κατηγορουμένου ήταν παραδεκτό γεγονός και συνεπώς δεν ήταν αναγκαίο να δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής προς απόδειξη της κατηγορίας αρ. 2 και κατ' επέκταση της κατηγορίας 3, αφού η έλλειψη πιστοποιητικού ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου ήταν απόρροια της ανικανότητας του να έχει άδεια οδήγησης. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες αρ. 2 και
9. Ενόψει του πιο πάνω αναφερόμενου ευρήματός μου ότι ο Κατηγορούμενος δεν φορούσε προστατευτικό κράνος κατά τον ουσιώδη τόπο και χρόνο, κρίνω ότι και η κατηγορία αρ. 4 έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στη βάση των πιο πάνω καταγραμμένων ευρημάτων μου κρίνω ότι αποδείχθηκαν και οι κατηγορίες αρ. 5 και 6, οι οποίες, όπως επεξήγησε ο ΜΚ2 είναι αλληλοσυνδεόμενες, λόγω της τεχνικής κατασκευής των μοτόρων. Προτού όμως καταδικάσω τον Κατηγορούμενο στην κατηγορία αρ. 5 κρίνω αναγκαίο όπως ασκήσω την εξουσία που μου παρέχει το άρθρο 83 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και τροποποιήσω τις λεπτομέρειες του αδικήματος αρ. 5 επί του κατηγορητηρίου, προκειμένου να συνάδουν με την προσφερθείσα μαρτυρία και τα ευρήματά μου, αντικαθιστώντας την αναφορά «η ώρα 01׃15» με την αναφορά «περί ώρα 04׃00». Συνοψίζοντας, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 2, 3, 4, 5 (ως τροποποιείται δια της παρούσης) και
10. (Υπ.) ................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο