Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γιώργος Αγκαθιάρης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8447/09, 19 Μαρτίου, 2012

(2), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)(Β) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι 12,9593 γρ. κάνναβης. 4η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 6

(2), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)(Α) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, ήτοι 3,8908 γρ. κοκαϊνης. 5η Κατηγορία: Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι), 5

(1)(β), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)(Α) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 2 προμήθευσε τον Κατηγορούμενο αρ. 1 με το ελεγχόμενο φάρμακο της 4ης Κατηγορίας. 6η Κατηγορία: Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι), 5

(1)(β), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 5

(2)(Β) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 2 προμήθευσε τον Κατηγορούμενο αρ. 1 με το ελεγχόμενο φάρμακο της 3ης Κατηγορίας. 7η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 6

(2), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)(Β) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι την 30.8.3009 στις Κεντρικές Φυλακές στην Λευκωσία είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι 12,9593 γραμμάρια κάνναβης. 8η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 6

(2), 30

(3), 31, 31Α και το άρθρο 6

(2)(Α) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι την 30.8.3009 στις Κεντρικές Φυλακές στην Λευκωσία είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, ήτοι 3,8908 γρ. κοκαϊνης. 9η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό τη προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 5

(1)(β), 6

(3), 30

(3), 30Α, 31, 31Α και το άρθρο 6

(3)(Α) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι την 30.8.3009 στις Κεντρικές Φυλακές στην Λευκωσία είχαν στην κατοχή τους 3,8908 γραμμάρια κοκαϊνης με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα. 10η Κατηγορία: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό τη προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των αρ. 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 5

(1)(β), 6

(3), 30

(3), 30Α, 31, 31Α και το άρθρο 6

(3)(Β) του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, και συγκεκριμένα ότι την 30.8.3009 στις Κεντρικές Φυλακές στην Λευκωσία είχαν στην κατοχή τους 12,9593 γραμμάρια κάνναβης με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα. 11η Κατηγορία: Εισαγωγή απαγορευμένου αντικειμένου στις Φυλακές, κατά παράβαση των αρ. 2 και 27 του περί Φυλακών Νόμου Ν.62

(1)/1996, και συγκεκριμένα ότι την 30.8.2009 εισήγαγαν στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας 5 κάρτες κινητής τηλεφωνίας, και την ποσότητα κάνναβης και κοκαϊνης που αναφέρονται πιο πάνω. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία για τις προαναφερόμενες Κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, ενώ έγινε και δήλωση παραδεκτών γεγονότων. Τα πιο κάτω δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα: «

1. Στις 30.8.2009 και περί ώρα 14.00 ο Μ.1 εντόπισε σε αποχωρητήριο επισκεπτών (ανδρών) δίπλα από την Θύρα 5 στις Κεντρικές Φυλακές, μέσα σε πλαστικό κάλαθο αχρήστων ένα αντικείμενο περιτυλιγμένο με χαρτότελα σε σχήμα μπάλας, εντός του οποίου υπήρχαν 12,9593 γραμμάρια κάνναβης (Τεκμήριο 9) και 3,8908 γραμμάρια κοκαϊνης (Τεκμήριο 10).
2. Το πρωί στις 7.00 ο Μ.1 είχε πάει για να καθαρίσει τις εν λόγω τουαλέτες και στον πιο πάνω κάλαθο δεν υπήρχε οτιδήποτε παράνομο.
3. Έγιναν εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος αρ. 1 μετέβηκε το πρωί της ίδιας ημέρας στις Κεντρικές Φυλακές, και έκανε επίσκεψη σε συγκεκριμένο κατάδικο ο οποίος εξέτιε ποινή φυλάκισης στις Κεντρικές Φυλακές.
4. Σύμφωνα με το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης (Τεκμήρια 18 και 19) που είναι εγκατεστημένο στις Κεντρικές Φυλακές ο Κατηγορούμενος αρ. 1, αφού πέρασε από όλους τους ελέγχους χωρίς πρόβλημα και χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο στην κατοχή του, επισκέφτηκε τον κρατούμενο, και κατά την αποχώρηση του από τις Κεντρικές Φυλακές εισήλθε στο αποχωρητήριο που βρέθηκαν τα ναρκωτικά.
5. Στο αποχωρητήριο εισήλθε, τόσο πριν τον Κατηγορούμενο αρ. 1, όσο και μετά, μέχρι την ώρα που ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά, μεγάλος αριθμός ατόμων, μεταξύ των οποίων άλλων επισκεπτών, καταδίκων, υποδίκων και δεσμοφύλακων.
6. Τα τεκμήρια που βρέθηκαν στις Κεντρικές Φυλακές καθώς επίσης και τα παρειακά επιχρήσματα των Κατηγορούμενων διακινήθηκαν νομότυπα και χωρίς να σπάσει η αλυσίδα των Τεκμηρίων.
7. Ο Κατηγορούμενος αρ. 1 εξετάστηκε επιστημονικά και δεν συνδέθηκε με οποιοδήποτε τεκμήριο». Ο Αστ. 2987 Χριστόδουλος Λιζίδης ανέφερε απλά ότι την 10.9.2009 ανέκρινε τον Κατηγορούμενο αρ. 1, ο οποίος όμως αρνήθηκε να υπογράψει την ανακριτική του κατάθεση. Την 15.9.2009 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο αρ.
8. Ο Αστ. 696 Αντρέας Κοντεμενιώτης ανέφερε ότι την 30.8.3009 και περί ώρα 19.15 μετέβηκε με άλλους αστυφύλακες στις Κεντρικές Φυλακές όπου συνάντησε τους δεσμοφύλακες οι οποίοι τους υπέδειξαν ότι σε αποχωρητήριο επισκεπτών σε ένα πλαστικό κάλαθο υπήρχε ένα αντικείμενο τυλιγμένο με χαρτότελλα σε σχήμα μπάλας. Οι δεσμοφύλακες τους ανέφεραν ότι μέσα σε αυτό υπήρχαν κάρτες τηλεφώνου και ναρκωτικά. Συνέλαβε τον Κατηγορούμενο αρ.
9. Συμφώνησε ότι τα δακτυλικά αποτυπώματα των Κατηγορούμενων δεν ανευρέθηκαν στα Τεκμήρια που κατατέθησαν στο Δικαστήριο. Ο Δρας Μάριος Καριόλου ανέφερε ότι εξέτασε 2 παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορούμενου αρ. 2, και σημείωσε ότι το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου αρ. 2 ταυτίστηκε με τις τέλλες και την ψαρόκολλα του Τεκμηρίου
10. Συμφώνησε, όμως, ότι δεν μπορεί να προσδιοριστεί ο χρόνος εναπόθεσης του γενετικού υλικού, ούτε και πως αυτό εναποτέθηκε. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Κατηγορούμενους εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε αυτοί να κληθούν σε απολογία. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο αρ. 1 το μοναδικό γεγονός που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι την 30.8.2009 επισκέφτηκε τις Κεντρικές Φυλακές, ενώ η επισκεψη αυτού στις τουαλέτες έγινε αφού είχε περάσει όλους τους ελέγχους, και, τόσο πριν όσο και μετά από αυτόν τις ίδιες τουαλέτες επισκέφτηκαν δεκάδες πρόσωπα. Γενετικό υλικό αυτού δεν βρέθηκε σε κανένα τεκμήριο. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο αρ. 2 επεσήμανε ότι αυτός δεν επισκέφτηκε τις Κεντρικές Φυλακές την 30.8.
11. Το μοναδικό γεγονός που συνδέει τον Κατηγορούμενο αρ. 2 με την υπόθεση είναι η ανεύρεση του γενετικού υλικού του στην χάρτινη τέλλα και την ψαρόκολλα. Καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ότι οιοσδήποτε εκ των Κατηγορούμενων είχε κατα τον ουσιώδη χρόνο στην κατοχή του τα ναρκωτικά, τις κάρτες τηλεφώνου, ή ότι τα μετέφεραν ή τοποθέτησαν στο σημείο ανεύρεσης τους. Η κα Μιχαήλ συμφώνησε με το ότι μόνο ο Κατηγορούμενος αρ. 1 πήγε στις Κεντρικές Φυλακές την συγκεκριμένη ημερομηνία. Το γεγονός ότι βρέθηκε το γενετικό υλικό του Κατηγορούμενου αρ. 2 στα Τεκμήρια αρκεί, εισηγήθηκε, ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία. Όσον αφορά στον Κατηγορούμενο αρ. 1, ήταν η θέση της ότι αυτός θα πρέπει να κληθεί σε απολογία επειδή είναι αδελφός του Κατηγορούμενου αρ. 2, και άρα συνδέεται και αυτός. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ.191). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφωρτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,

(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην υπό εκδίκαση υπόθεση παρατηρώ τα εξής: Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο αρ. 1, χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, σημειώνω ότι καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον μου που να καθιστά την καταδίκη αυτού μία πραγματική δυνατότητα. Μοναδική μαρτυρία ήταν ότι αυτός επισκέφτηκε σε κάποιο χρόνο της επιδικης ημερομηνίας τις τουαλέτες των Κεντρικών Φυλακών, πράγμα που έπραξε και μεγάλος αριθμός άλλων ατόμων. Σαφέστατα δεν αρκεί το γεγονός ότι είναι αδελφός του Κατηγορούμενου αρ. 2 ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία. Κατ' επέκταση ο Κατηγορούμενος αρ. 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει από το στάδιο αυτό. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο αρ. 2, σημειώνω ότι ήταν θέση και της ίδιας της Κατηγορούσας Αρχής ότι αυτός δεν επισκέφτηκε τις Κεντρικές Φυλακές κατά την 30.8.

1. Έπεται πως σε σχέση με τις Κατηγορίες 7, 8, 9, 10 και 11 ελλείπει η απόδειξη συστατικού στοιχείου των αδικημάτων καθώς και οποιαδήποτε μαρτυρία ότι αυτός είχε οποιοδήποτε έλεγχο και, κατ' επέκταση, κατοχή των ναρκωτικών, καθ' ον χρόνο οι ουσίες αυτές ευρίσκονταν στις Φυλακές. Σε σχέση με τα αδικήματα της συνομωσίας που αναφέρονται στις Κατηγορίες αρ. 1 και 2 παραθέτω το εξής απόσπασμα από την απόφαση Παντελής Λαζάρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 172/09 και 178/09, ημερ. 21.12.2010, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν, σταμάτησαν, παρεμποδίστηκαν, απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο». Όπως φαίνεται και από τα πιο πάνω, καμία μαρτυρία υπάρχει που να συνδέει τον Κατηγορούμενο αρ. 1 με τα αδικήματα. Έπεται πως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τέθηκε επαρκής μαρτυρία που να μπορεί να στοιχειοθετήσει συνομωσία του Κατηγορούμενου αρ. 2 με τον Κατηγορούμενο αρ.1, και άρα ούτε και ο Κατηγορούμενος αρ. 2 θα πρέπει να κληθεί σε απολογία σε σχέση με τις Κατηγορίες αρ. 1 και
2. Αλλά και η παντελής έλλειψη μαρτυρίας που να συνδέει τον Κατηγορούμενο αρ. 1 με τα επίδικα γεγονότα δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε κατάληξη μου ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για τον Κατηγορούμενο αρ. 2 και σε σχέση με τις Κατηγορίες 5 και 6, αφού σε αυτές ο Κατηγορούμενος αρ. 2 κατηγορείται ότι προμήθευσε τον Κατηγορούμενο αρ. 1 με τα επίδικα ναρκωτικά. Παραμένουν οι Κατηγορίες 3 και
3. Έχω προβληματιστεί κατά πόσο η ανεύρεση του γενετικού υλικού του Κατηγορούμενου αρ. 2 στις τέλλες και την ψαρόκολλα αρκεί για να κληθεί αυτός σε απολογία σε σχέση με τις Κατηγορίες αυτές της κατοχής της κοκαϊνης και της κάνναβης που ήσαν τυλιγμένα μέσα σε αυτά. Η απάντηση μου είναι αρνητική. Με τις Κατηγορίες αρ. 3 και 4 κατηγορείται ο Κατηγορούμενος αρ. 2 ότι την 30.8.2009 στην Λεμεσό είχε στην κατοχή του τα ναρκωτικά. Όπως έχει νομολογηθεί, ένα πρόσωπο έχει υπό την κατοχή του αντικείμενο όταν το αντικείμενο αυτό βρίσκεται υπό την φυσική φύλαξη ή τον έλεγχο του (βλ. DPP v. Brooks

(1974)2 All E.R. 840). Η φυσική φύλαξη ως έννοια εμπεριέχει ουσιαστικά την περίπτωση όπου το πρόσωπο κρατά στα χέρια του ή σε άλλο μέρος του σώματος του το αντικείμενο. Η έννοια του 'ελέγχου', όμως, είναι ευρύτερη. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Χριστάκης Ιωάννου «Τίτος» ν. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ.409: «Το Κακουργιοδικείο υιοθέτησε την περικοπή από τον Archbold, έκδοση 1994, reissue, παραγ. 24-5, που αφορά παρόμοιες διατάξεις της αγγλικής νομοθεσίας (Firearms Act 1968, άρθρ. 1). Παραθέτουμε την ίδια περικοπή, αλλά από την έκδοση 1998, σελ. 1799, παραγ. 24-6: "The purpose of section 1 is to regulate and license not only those who keep firearms where they live but also those who have them under their control; for example, where an owner keeps his firearm (s) at the home of a relative for safe custody. An owner might not have physical possession of the firearms, but may still possess them for the purposes of section 1: Sullivan v. Earl of Caithness

(1976)Q.B. 966, 62 Cr. App. R. 105, D.C.; Hall v. Cotton and Treadwell

(1987)Q.B. 504, 83 Cr. App. R. 257, D.C. In the latter case, the court held that the concept of possession embraced both proprietary and custodial possession, and so on the particular facts of that case (see post, &24-88) both the owner and the temporary recipient of the shot guns were held to be in possession for the purposes of the Act." Δεν είναι διαφορετική η αντιμετώπιση του θέματος από την κυπριακή δικαιοσύνη. Η έννοια της κατοχής είναι αρκετά ευρεία για να καλύψει τις περιπτώσεις φύλαξης οπλισμού σε υποστατικό τρίτου εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο του. Η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για να στηρίξει καταδίκη. Είναι μέσα σε αυτό το πνεύμα που αποφασίστηκε και η υπόθεση Mixis v. Republic

(1962)C.L.R. 111. Ο εφεσείων, του οποίου η καταδίκη για κατοχή πιστολιού επικυρώθηκε, το φύλαγε στο σπίτι τρίτου προσώπου: Βλ. επίσης Chronias v. Police

(1962)C.L.R. 304. Το εννοιολογικό πλαίσιο του όρου "κατοχή", που έχουμε διαγράψει, βρίσκει και νομοθετικό έρεισμα στις διατάξεις του εδ. 5 του άρθρ. 4 του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο αυτό, που αφορά τη 2η κατηγορία, καθιστά ένοχο παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών, μεταξύ άλλων, οποιοδήποτε πρόσωπο τις "έχει στην κατοχή του" χωρίς άδεια (άρθρ. 4

(4)(δ) του νόμου). Η παραπάνω φράση για τους σκοπούς του εδ. 4: "περιλαμβάνει όχι μόνο το να έχει στη δική του προσωπική κατοχή, αλλά επίσης και να έχει εν γνώσει του στην πραγματική κατοχή ή φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου, ή να έχει οτιδήποτε σε οποιοδήποτε τόπο (είτε που ανήκει σε ή κατέχεται από κάποιο ή όχι) για τη χρήση ή το όφελος κάποιου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου. . . . . . . . . ."». Καθοδηγητικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Εκείνο που θέλω να τονίσω ιδιαίτερα είναι ότι η γνώση εκ μέρους του εφεσείοντα ως προς το πραγματικό περιεχόμενο της τσάντας που παραδέχεται ότι κρατούσε στα χέρια του, αποτελεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο το Κακουργιοδικείο τον είχε καταδικάσει με την υπό έφεση απόφασή του ότι το τεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνεται με το άρθρο 12.4 του Συντάγματος δεν επιτρέπει οποιαδήποτε ερμηνεία του άρθρου 32

(3)(β)(ι)* του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Νόμος αρ. 29 του 1977) η οποία θα αφαιρούσε την υποχρέωση από την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει κατά τρόπο θετικό ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η τσάντα που κατείχε περιείχε ναρκωτικά και θα επέβαλλε σ' αυτόν την υποχρέωση να αποδείξει την έλλειψη της απαραίτητης αυτής γνώσης και ότι σε υποθέσεις όπως η παρούσα "κατοχή" εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής». Αρχικά παρατηρώ ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι τα ναρκωτικά ευρίσκονταν κατά την επίδικη ημερομηνία στην Λεμεσό. Ούτε, όμως, υπάρχει και μαρτυρία που να καταδεικνύει την κατοχή των ουσιών από τον Κατηγορούμενο αρ. 2 τη εννοία του Νόμου, αφού μοναδικό πράγμα που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι βρέθηκε το γενετικό του υλικό επί της χαρτότελλας και της ψαρόκολλας, χωρίς όμως σύνδεση με το πώς αυτό εναποτέθηκε. Θεωρώ, κατ' επέκταση πως κλήση του Κατηγορούμενου αρ. 2 σε απολογία για τις Κατηγορίες αυτές θα ισοδυναμούσε με κλήση αυτού να συμπληρώσει τα κενά που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, πράγμα ανεπίτρεπτο. Ακολουθεί πως και ο Κατηγορούμενος αρ. 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει από το στάδιο αυτό. Έξοδα €.545,00 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα τεκμήρια να καταστραφούν. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο