Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. MAKSIMS LAZAREVS, Υπόθεση. Αρ.7706/12, 9 Απριλίου, 2012

(2)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 166/87 και την ΚΔΠ 312/07» διακόπηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε και αθωώθηκε ως προς αυτήν. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος την 26.6.2011, στη Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΡΚ442 χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 2, κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το πιο πάνω μηχανοκίνητο όχημα αφού κατανάλωσε τέτοια ποσότητα αλκοόλης, ώστε η αναλογία αλκοόλης στην εκπνοή του υπερέβαινε το καθορισμένο όριο, δηλαδή είχε 185 αντί 22 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε κάθε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Τα γεγονότα όπως τα εξέθεσε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, με αναφορά και στο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης, είναι ως εξής: Στις 26/6/2011 και περί ώρα ώρα 09:10, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα ΗΡΚ442 στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας με κατεύθυνση από Hilton προς Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού. Λίγα μέτρα πριν τη διασταύρωση της Λεωφ. Μακαρίου με τη Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού και Διγενή Ακρίτα, ο Κατηγορούμενος κτύπησε στο προπορευόμενο αυτοκίνητο «Δοκιμή 211» που οδηγούσε ο Μάρτυρας Κατηγορίας Αρ.

1. Προκλήθηκαν ελαφριές ζημιές και στα δύο οχήματα. Ουδείς τραυματισμός. Κατά την άφιξη του Αστυνομικού διαπιστώθηκαν οι κατηγορίες που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Ένοχος». Όπως επίσης δήλωσε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου. Η άδεια οδήγησης του Κατηγορουμένου δεν βαρύνεται με βαθμούς ποινής. Δεδομένης της σοβαρότητας του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 2 στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο ζήτησε επειγόντως και έλαβε εντός 3 ημερών έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Στο διάστημα από την 1η εμφάνισή του ενώπιον του Δικαστηρίου μέχρι την ετοιμασία της έκθεσης, ο Κατηγροούμενος διατάχθηκε να μείνει υπό κράτηση. Παραθέτω συνοπτικά τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση που ετοιμάστηκε: Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 36 ετών. Είναι έγγαμος. Η σύζυγός του, ηλικίας 36 ετών λογίστρια στο επάγγελμα, διαμένει στη Λάτβια. Έχει ένα γιο, ηλικίας 12 ετών, ο οποίος διαμένει μαζί με τη μητέρα του στη Λάτβια. Ο Κατηγορούμενος διαμένει μόνος στην Κύπρο σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στο Στρόβολο. Καταβάλλει μηνιαίο ενοίκιο €
2. Ο ίδιος δήλωσε στην Κοινωνική Λειτουργό ότι δεν διαθέτει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία στο όνομά του. Δεν έχει αποταμιεύσεις. Δεν δήλωσε να έχει κινητή περιουσία, αφού ισχυρίσθηκε ότι η σύζυγός του διαθέτει στο όνομά της αυτοκίνητο αλλά όχι ο ίδιος. Ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι από την εργασία του στην Κύπρο λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα €3300 και ότι η σύζυγός του έχει εισόδημα €2000 μηνιαίως. Ο ίδιος δεν έχει ούτε χρέη στο όνομά του, αλλά η σύζυγός του έχει χρέος ύψους 15,000 δολλαρίων. Ο Κατηγορούμενος προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια, μέτριας οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν σε ηλικία 6 ετών και έκτοτε ο πατέρας του δεν διατήρησε επικοινωνία μαζί του. Η μητέρα του είναι ηλικίας 72 ετών και λαμβάνει σύνταξη ενώ παράλληλα τη στηρίζει οικονομικά ο ίδιος. Δεν αναφέρθηκαν οποιαδήποτε προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου ή χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών. Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος Πανεπιστημίου στον Κλάδο Οικονομικών Επιστημών. Ήλθε στην Κύπρο τον Ιανουάριο του 2010 για σκοπούς εργασίας. Εργάζεται ως διευθυντικό προσωπικό σε ιδιωτική εταιρεία. Σύμφωνα με ισχυρισμό του προς την Κοινωνική Λειτουργό, σε περίπτωση φυλάκισής του θα έχει σοβαρές αρνητικές επιδράσεις στη λειτουργία της εταιρείας που εργάζεται γιατί χρειάζεται χρόνος να εκπαιδευτεί άλλο άτομο στον τομέα που είναι ήδη υπεύθυνος. Αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του αδικήματος και εκφράζει την ειλικρινή του μεταμέλεια για το αδίκημα προς το Δικαστήριο. Ο συνήγορος Υπεράσπισης δήλωσε προς το Δικαστήριο ότι υιοθετεί πλήρως τα διαλαμβανόμενα στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Πέραν τούτων, επεσήμανε στο Δικαστήριο τα εξής: «Σε ό,τι αφορά το δυστύχημα, στο οποίο αφορά η κατηγορία αρ.1, ο Κατηγορούμενος «ακούμπησε» το προπορευόμενο όχημα. Βουλλώθηκε ο προφυλακτήρας του απλώς. Έχει διορθωθεί τελείως από την Ασφαλιστική εταιρεία του Κατηγορούμενου. Δεν υπήρχαν πεζοί στο χώρο. Επίπεδη η Λεωφόρος. Η οδηγική συμπεριφορά του κατηγορούμενου για τα τελευταία 2 χρόνια και 3 μήνες που βρίσκεται εγκατεστημένος στην Κύπρο είναι άψογη. Δεν διέπραξε στο παρελθόν οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα. Δεν έχει βαθμούς ποινής στην άδεια του. Είναι διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας Universal Forwarding Company (UFC) Ltd. Ένα γραφείο της βρίσκεται στη Λευκωσία. Είναι Ρωσσικών συμφερόντων εταιρεία. Παρουσιάζω στο Δικαστήριο την επαγγελματική του Κάρτα. Είναι επικεφαλής του Τμήματος για τη διευθέτηση των shipments των εμπορευμάτων που φεύγουν από τα Λιμάνια της Κύπρου για το εξωτερικό και υπεύθυνος να υπογράφει τα έντυπα στην Αρχή Λιμένων Κύπρου για τις αφίξεις και αναχωρήσεις των πλοίων. Θα υπάρξουν σοβαρές οικονομικές ζημιές στην εταιρεία αν επιβληθεί ποινή φυλάκισης, διότι δεν υπάρχει άλλο άτομο να διεκπεραιώσει αυτή την εργασία, για την οποία απαιτείται εξάμηνη εκπαίδευση για να μπορεί κάποιος να διεκπεραιώνει κάποιος τα καθήκοντα του Κατηγορούμενου. Ο κύκλος εργασίας αυτής της εταιρείας είναι σε ψηφιακούς αριθμούς. Θα υποστεί λοιπόν τις παράπλευρες οικονομικές συνέπειες η εταιρεία. Απολογείται για την πράξη του ο Κατηγορούμενος. Ήταν άμεση η παραδοχή του. Συνεργάστηκε με τις αστυνομικές αρχές. Η διαδρομή του Κατηγορούμενου ήταν 50 μέτρα από το χώρο εργασίας του. Ας εξετασθεί ως μεμονωμένο περιστατικό. Βρίσκεται κάτω από το άγχος από τη μέρα που διατάχθηκε η κράτησή του έστω και για 3 ημέρες. Είναι πλέον νέος άνθρωπος, ειλικρινά μετανιωμένος. Είναι καθαρός επαγγελματίας. Υπόσχεται να μην αγγίξει ξανά ποτό και τιμόνι. Να ληφθεί υπόψη το ότι ο Κατηγορούμενος έχει ένα ανήλικο παιδί και ότι βοηθά οικονομικά τη μητέρα του ηλικίας 72 ετών. Το μόνο εισόδημά του είναι ο μισθός του, τον οποίο στέλνει μέρος αυτού στη μητέρα του και το υπόλοιπο στην οικογένειά του. Σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο προσανατολίζεται στην στέρηση της προσωπικής του ελευθερίας, παρακαλώ να ανασταλεί η ποινή φυλάκισης εξαιτίας των προσωπικών του περιστάσεων που μπορούν να ξεχωρίσουν αυτήν την υπόθεση από τις υπόλοιπες του είδους της. Ευρεία η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης στη βάση του Ν.186(Ι)/
3. Σχετικές οι αποφάσεις στις υποθέσεις Τζιαουχάρη, Καρακάννας και Κομίτης.» Ποινή για το πρώτο αδίκημα Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας (€1708) ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Κατά την επιμέτρηση της ποινής για αυτό το αδίκημα του Κατηγορουμένου, λαμβάνω υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι από την αμελή οδήγηση του Κατηγορουμένου προκλήθηκαν μόνο ελαφριές υλικές ζημιές και ουδείς τραυματισμός. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος κατέβαλε ήδη, όπως ανέφερε ο συνήγορος Υπεράσπισης, τις αναγκαίες αποζημιώσεις προς το Μάρτυρα Κατηγορίας αρ. 2 που ήταν οδηγός του οχήματος με το οποίο ο Κατηγορούμενος συγκρούστηκε. Ως εκ τούτου, για το συγκεκριμένο αδίκημα κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω μόνο χρηματική ποινή ύψους €
4. Ποινή για το δεύτερο αδίκημα Το δεύτερο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι εξαιρετικά σοβαρό. Οδηγούσε με αναλογία αλκοόλης 185 αντί 22 εκατομμυριοστών του γραμμαρίου αλκοόλης σε κάθε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής. Ενιαπλάσια της ανώτατης επιτρεπτής. ΄Εχει επανειλημμένα νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται από το νομοθέτη στο αδίκημα προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, το οποίο πάντα πρέπει να λαμβάνεται υπ΄ όψιν κατά την επιβολή της ποινής (Βραχίμης ν. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ. 6879, ημερ. 4.10.2000). Δεδομένου ότι το συγκεκριμένο αδίκημα εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 5 του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν.174/1986, η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 11 του Ν.174/1986, το οποίο καθορίζει ότι׃׃ «Πας όστις διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1)του άρθρου 5 [...] εν περιπτώσει καταδίκης υπόκειται εις φυλάκισιν δια χρονικόν διάστημα μη υπερβαίνον τα δύο έτη ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσα τα €1708 ή εις στέρησιν της ικανότητος του κατέχειν ή λαμβάνειν άδειαν οδηγήσεως δια χρονικήν περίοδον μη υπερβαίνουσαν τους δώδεκα μήνας ή εις όλα ή οιασδήποτε εκ των ανωτέρω ποινών.» Όπως υποδεικνύεται και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 220 με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, το αυτοκίνητο αποτελεί αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλης μειώνει την ικανότητα του οδηγού να οδηγήσει με ασφάλεια μέσα στο δρόμο. Στην παρούσα υπόθεση, δεν είναι καθόλου άσχετο με την κατάσταση μέθης υπό την οποία οδηγούσε ο Κατηγορούμενος το γεγονός ότι αυτός προκάλεσε δυστύχημα μέσα στη μικρή απόσταση που διένυσε, η οποία σύμφωνα με το συνήγορο Υπεράσπισης ήταν απόσταση 50 μέτρων μόνο. Το να αναλαμβάνει ένας οδηγός να οδηγήσει η ώρα 9 το πρωί σε έναν πολυσύχναστο δρόμο σε τέτοια κατάσταση μέθης είναι εξαιρετικά σοβαρό όσο μικρή κι αν είναι η απόσταση που σκοπεύει να διανύσει αφού η ικανότητα ελέγχου του οχήματός του είναι σαφώς μειωμένη έως ανύπαρκτη. Πάντως, λαμβάνοντας υπόψη τη συντριπτική υπέρβαση της επιτρεπόμενης αναλογίας αλκοόλης, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να χαρακτηρίσει τη συμπεριφορά του Κατηγορουμένου ως εγωιστική, αντικοινωνική και επικίνδυνη. Ενόψει και της έξαρσης που παρουσιάζουν τα τροχαία ατυχήματα που έχουν ως αφετηρία ή αιτία τέτοια συμπεριφορά, το Δικαστήριο οφείλει να στείλει το μήνυμα μέσω της ποινής που θα επιβάλει ότι τέτοια οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη. Η νομολογία επιβάλλει όπως επιβληθεί αυστηρή, αποτρεπτική ποινή. Η επιβολή ποινής αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και, από την άλλη, εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η εξατομίκευση, όμως, της ποινής δεν πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή. Σημειώνω, συναφώς, ότι στην Ποινική Έφεση αρ.5959, Κόκκινος ν Αστυνομίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 135, το Εφετείο σημείωσε, με αναφορά στην Τροκκούδης ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.306 ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της. Όπως σημειώθηκε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι η πρέπουσα ποινή για το δεύτερο αδίκημα είναι η ποινή φυλάκισης. Για σκοπούς επιμέτρησης του εύρους της ποινής αυτής, λαμβάνω υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος παρέμεινε ήδη υπό κράτηση για περίοδο 3 ημερών. Συνυπολογίζοντας και τα όσα αναφέρθηκαν σε σχέση με την επαγγελματική θέση του Κατηγορουμένου, καταλήγω στην επιβολή ποινής φυλάκισης για περίοδο 24 ημερών μόνο. Θα εξετάσω στο σημείο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις του άρθρου 3 του Νόμου 95/72, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε με το Ν.186(Ι)/2003. Το εδάφιο

(1)αυτού καθορίζει ότι, οποτεδήποτε το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως, η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί, εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθής διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από τη διάπραξη αυτή, το Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του ιδίου άρθρου καθορίζει ότι «το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλάκισης έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως έχει αναφερθεί, μεταξύ άλλων, στη Γενικός Εισαγγελέας ν Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας.». Το ότι το αδίκημα είναι σοβαρό είναι αναμφίβολο. Η σοβαρότητά του έχει αναλυθεί πιο πάνω. Επαναλαμβάνω ότι συνδέεται με το μέγεθος της παράβασης (εννιαπλάσια της ανώτατης επιτρεπτής αναλογία αλκοόλης), με τις συνέπειες του (το δυστύχημα που προκλήθηκε) και με το γεγονός ότι δεν προέκυψε σαν θέμα στιγμιαίας αβλεψίας του οδηγού, αλλά λόγω της εγωιστικής και αντικοινωνικής του απόφασης να αναλάβει να οδηγήσει ενόσω ήταν σε κατάσταση μέθης τέτοιου βαθμού σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο η ώρα 9 το πρωί. Ο Κατηγορούμενος διαμένει στην Κύπρο μόνο τα τελευταία 2 χρόνια και 3 μήνες, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο συνήγορος Υπεράσπισης. Αυτή η χρονική περίοδος δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε το Λευκό Ποινικό Μητρώο του Κατηγορουμένου και το ότι δεν έχει βαθμούς ποινής, να μπορεί να έχει τέτοια βαρύτητα που να εξουδετερώνει την ανάγκη για άμεση ενεργοποίηση της ποινής που έχει επιβληθεί. Το αδίκημα διαπράχθηκε μόλις στις 26.6.2011. Είναι συνεπώς αρκετά πρόσφατο αδίκημα και συνεπώς ο χρόνος που έχει παρέλθει από αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλή δείκτη για την ύπαρξη στοιχείων μεταμέλειας στη διαγωγή του Κατηγορουμένου. Ο συνήγορος Υπεράσπισης έδωσε μεγάλη έμφαση στις επαγγελματικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Επισημαίνω όμως επί τούτου ότι στην Ποινική Έφεση 7369, Μιχάλης Αναξαγόρα Χαραλαμπίδης ν Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 330 το Εφετείο παρατήρησε ότι «[...] Ελαφρυντικό παράγοντα αποτελούν και οι επαγγελματικές συνέπειες της ποινής. Ωστόσο αυτοί οι παράγοντες δεν πρέπει να αφήνονται να εξουδετερώνουν τους σκοπούς μιας ποινής.». Οι επαγγελματικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, όπως έχουν επεξηγηθεί από το συνήγορο Υπεράσπισης έχουν ληφθεί κατά την επιμέτρηση του εύρους της ποινής φυλάκισης. Κρίνω, όμως, ότι δεν είναι τέτοιες που να εξουδετερώνουν την ανάγκη επιβολής άμεσης ποινής. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης του Κατηγορουμένου. Να αρχίσει από σήμερα να εκτίει την ποινή. Στη βάση του άρθρου 11 του Ν.174/1986, κρίνω επίσης ορθό να επιβάλω στέρηση της άδειας οδηγού του Κατηγορουμένου για περίοδο 5 μηνών από σήμερα. Περαιτέρω, βάσει του άρθρου 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, όπως έχει τροποποιηθεί, Δικαστήριο το οποίο καταδικάζει πρόσωπο για αδίκημα βάσει του άρθρου 5 του Νόμου 174/86 δύναται να επιβάλει 3 - 6 βαθμούς ποινής ανάλογα με τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω 6 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου. (Υπ.) ................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο