Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πάρης Χαραλάμπους, Υπόθεση. Αρ.33792/11, 9/10/2012

(3)και 54, 59 του περί Αδείας Οδήγησης Νόμου 94(ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 60(Ι)/2004 και τις ΚΔΠ 359/04, 312/

1. 2η κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, 96(Ι)/2000 και ΚΔΠ 312/
2. 3η κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς διακριτικά σημεία ταυτότητας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 6, 16

(1)και 72 του Δεύτερου Παραρτήματος των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 1984, ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκαν από την ΚΔΠ 189/00, το Ν.166/87και την ΚΔΠ 312/07. 4η κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος των κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2, Ν3 χωρίς πρόσδεση με ζώνη ασφαλείας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 12, 15

(1), 17

(2)και 18 του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 108(Ι)/2001, 61(Ι)/05, 5(Ι)/2007, τις ΚΔΠ 449/01, 482/01, 312/07 και του Κανονισμού 13 (15ου Παραρτήματος) της ΚΔΠ 285/2005. 5η κατηγορία: Παράλειψη συμμόρφωσης σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(1)(κ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό 58

(2)(στ) της ΚΔΠ 189/08, το Νόμο 166⁄87 και την ΚΔΠ 312/07. 6η κατηγορία: Αλόγιστη ή επικίνδυνη οδήγηση, κατά παράβαση των άρθρων 2, 7, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 9η κατηγορία: Επέτρεψε την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος με ανασταλείσα άδεια οδήγησης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 40, 49

(3)και 54, 59 του περί Αδείας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 60(Ι)/2004 και τις ΚΔΠ 359/04, 312/

1. Σημειώνεται ότι οι κατηγορίες 7 και 8, οι οποίες αφορούσαν στη 2η Κατηγορούμενη διακόπηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή στις 27.6.012 και η Κατηγορούμενη αρ. 2 αθωώθηκε και απαλλάγηκε ως προς αυτές. [1] Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ως οι κατηγορίες αρ. 1 έως 6 επί του κατηγορητηρίου, ο 1ος Κατηγορούμενος την 7.2.2011, στην οδό Κώστα Μισιαούλη στη Δευτερά της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KYW934 - · Χωρίς άδεια οδήγησης, δηλαδή η ισχύς της άδειας οδηγήσεως του είχε ανασταλεί από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων στις 13.8.2010 - 13.8.2011 και η αναστολή εξακολουθούσε να υφίσταται (κατηγορία αρ. 1), · χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά την ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου (κατηγορία αρ. 2), · χωρίς πινακίδες εγγραφής (κατηγορία αρ. 3), · χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας (κατηγορία αρ. 4), · και παρέλειψε να συμμορφωθεί σε οδηγίες αστυνομικού με στολή, δηλαδή του Α/230 Μ. Ορφανού για να ακινητοποιήσει το όχημά του μέχρι ο αστυνομικός του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του (κατηγορία αρ. 5), · αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων και της χρήσης της οδού, ως και του όγκου της τροχαίας που υπήρχε κατά το δεδομένο χρόνο ή που εύλογα θα αναμένετο να υπάρχει κατά τον εν λόγω χρόνο επί της οδού (κατηγορία αρ. 6). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ως η κατηγορία αρ. 9 επί του κατηγορητηρίου, η 2η Κατηγορούμενη την 7.2.2011, στην οδό Κώστα Μισιαούλη στη Δευτερά της Επαρχίας Λευκωσίας, επέτρεψε στον 1ο Κατηγορούμενο να οδηγεί το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα χωρίς άδεια οδήγησης, δηλαδή η ισχύς της άδειας οδήγησης του είχε ανασταλεί από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων στις 13.8.2010 - 13.8.2011 και η αναστολή εξακολουθούσε να υφίσταται. Εκθέτοντας τα γεγονότα της υπόθεσης, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι οι δύο κατηγορούμενοι είναι αδέρφια. Στις 7.2.2011 και περί 1420, ο ΜΚ1 βρισκόταν για έλεγχο τροχαίας στην οδό Μισιαούλη. Έκαμε σήμα στον 1ο Κατηγορούμενο για να σταματήσει επειδή δεν έφερε ζώνη ασφαλείας και οδηγούσε χωρίς πινακίδες εγγραφής μπροστά και πίσω. Ο Κατηγορούμενος έκαμε ελιγμό αναπτύσσοντας ταχύτητα και οδηγώντας ζιγκ ζαγκ. Τον ακολουθούσε ο ΜΚ1 χωρίς να χάσει οπτική επαφή και τον ανέκοψε στην ίδια οδό. Κατά τη διερεύνηση προέκυψαν και τα αδικήματα ως οι υπόλοιπες κατηγορίες. Επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε «Συγνώμη, έκανα λάθος, φοβήθηκα». Η 2η κατηγορούμενη είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος. Λόγω του ότι το Τμήμα Οδικών Μεταφορών (στο εξής «το ΤΟΜ») ενημερώθηκε για αδικήματα τροχαίας που διέπραξε στο παρελθόν ο Κατηγορούμενος, το ΤΟΜ εφάρμοσε το άρθρο 41 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου και ακύρωσε την άδεια μαθητευόμενου οδηγού του 1ου Κατηγορούμενου στις 13.8.2010 και δεν μπορούσε να υποβάλει αίτηση για χορήγηση μαθητικής άδειας για 1 χρόνο. Ενημερώθηκε σχετικά ο Κατηγορούμενος. Ο 1ος Κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες. Έχει 4 βαθμούς ποινής συσσωρευμένους στην άδεια οδηγού του. Η 2η Κατηγορούμενη δεν έχει προηγούμενες καταδίκες. Έχει 5 βαθμούς ποινής συσσωρευμένους στην άδεια οδηγού της. Δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων ως οι κατηγορίες αρ. 1 και 9 στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες των Κατηγορουμένων. Σε αυτήν αναφέρονται, συνοπτικά, τα εξής: Ο 1ος Κατηγορούμενος είναι σήμερα 20 ετών. Είναι άγαμος. Προέρχεται από πενταμελή οικογένεια και ο ίδιος είναι ο μικρότερος από τρία αδέρφια. Διαμένει με την οικογένεια του στην πατρική του κατοικία σε συνοικισμό αυτοστέγασης στο χωριό Ανάγεια. Στο ίδιο σπίτι διαμένουν προσωρινά η αδερφή του (Κατηγορούμενη αρ. 2), ο σύζυγός της και το νεογέννητο παιδί τους, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η δική τους κατοικία. Ο 1ος Κατηγορούμενος σήμερα εργάζεται σε οικογενειακή επιχείρηση μεταφορών, η οποία ονομάζεται «Paza Transport». Από την εργασία του λαμβάνει εισόδημα περί τα €700 μηνιαίως. Έχει στο όνομά του τόσο δάνεια, όσο και κινητή περιουσία και αποταμιεύσεις. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής Γ' στον κλάδο Ξενοδοχειακών με γενικό βαθμό 14 και διαγωγή κοσμιοτάτη. Ακολούθως εξέτισε στρατιωτική θητεία μειωμένης περιόδου λόγω ορφάνιας από τον πατέρα του. Ο πατέρας του απεβίωσε πριν από 4 χρόνια μετά από εργατικό ατύχημα. Η μητέρα του λαμβάνει σύνταξη χηρείας περί τα €700 μηνιαίως. Για τα αδικήματα που διέπραξε, ο 1ος κατηγορούμενος δηλώνει μεταμέλεια και τα αποδίδει στην τότε ανωριμότητά του. Η 2η Κατηγορούμενη, 28 ετών, είναι δημόσια υπάλληλος, ακτινογράφος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας από το 2008 μέχρι σήμερα. Ο μισθός της είναι €1200 μηνιαίως, ωστόσο στο παρόν στάδιο αποκόπτεται από αυτόν μέρος του έναντι του επιδόματος μητρότητας, γι' αυτό και ανέρχεται μόλις στα €
2. Το 2011 παντρεύτηκε και απέκτησε ένα παιδί. Διαμένει προσωρινά στην οικία της μητέρας της στα Ανάγεια. Κατανοεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε και εκφράζει τη μεταμέλειά της. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε στο Δικαστήριο ότι υιοθετεί το περιεχόμενο των Εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας για έκαστο Κατηγορούμενο. Συμπληρωματικά των πιο πάνω, ο Συνήγορος Υπεράσπισης δήλωσε ότι ο Κατηγορούμενος είναι πρόθυμος να εκτελέσει Κοινοτική Εργασία. Τον καιρό τέλεσης των αδικημάτων ήταν επηρεασμένος από την απώλεια του πατέρα του. Σε σχέση με τα αδικήματα που οδήγησαν στην ακύρωση της άδειας οδηγού του από το ΤΟΜ, ο 1ος Κατηγορούμενος εκπλήρωσε έκτοτε Κοινοτική εργασία 120 ωρών. Επιπλέον, έχει έκτοτε λάβει κανονική άδεια οδήγησης. Συνεργάστηκε με την Αστυνομία. Σε ό,τι αφορά την 6η κατηγορία, σημειώνεται ότι ήταν χωματόδρομος εκεί όπου οδηγούσε γι' αυτό και δεν υπήρχε επικινδυνότητα για το κοινό. Σε ό,τι αφορά τη 2η Κατηγορούμενη, αυτή είναι μητέρα βρέφους, ηλικίας 15 μηνών. Έχουν δηλαδή από τον καιρό των αδικημάτων μέχρι σήμερα αλλάξει οι συνθήκες της. Είναι δύσκολο γι' αυτήν να ενταχθεί σε πρόγραμμα κοινοτικής εργασίας. Χρήζει όμως ως μητέρα μεταχείρισης δυνάμει του Ν.33(Ι)/
3. Οι προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Ποινή για το αδίκημα ως οι κατηγορίες αρ. 1 και
4. Σύμφωνα με το άρθρο 49

(1)του Ν.94(Ι)/2001, όπως αυτός τροποποιήθηκε τελευταία με το Ν.34(Ι)/2010, «Πρόσωπο το οποίο (α) οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο χωρίς τούτο χωρίς τούτο να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας μαθητευόμενου ή [...] (γ) επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να οδηγεί ή να έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο χωρίς τούτο το άλλο πρόσωπο να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας μαθητευόμενου, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 1000 λίρες (€1708) ή και στις δύο ποινές, της φυλάκισης και της χρηματικής. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 54 του Ν.94(Ι)/2001, όπως αυτός τροποποιήθηκε τελευταία με το Ν.34(Ι)/2010, Δικαστήριο το οποίο εκδίδει καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που έχει διαπραχθεί κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών, δύναται επιπρόσθετα να αποστερήσει το πρόσωπο που έχει καταδικαστεί της ικανότητας να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης ή άδεια οδήγησης μαθητευόμενου για χρονικό διάστημα που το Δικαστήριο ήθελε, κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις, αποφασίσει. Ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 2 Το άρθρο 3

(4)του Νόμου 96(Ι)/2000 καθορίζει ότι πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται, σε περίπτωση καταδίκης, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει το 1 έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708 ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και πρόσωπο που καταδικάζεται βάσει του άρθρου αυτού θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης. Περαιτέρω, στο άρθρο 3

(5)του ιδίου Νόμου (Ν.96(Ι)/2000)καθορίζεται ότι- «Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη.». Ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ.3 και

1. Εφαρμόζεται σε σχέση και με τις δύο αυτές κατηγορίες, ο Κανονισμός 72 της ΚΔΠ 66/84 όπως τελευταία τροποποιήθηκε με την ΚΔΠ 189/2008 και καθορίζει ότι πρόσωπο το οποίο παραβαίνει οποιονδήποτε κανονονισμό της εν λόγω ΚΔΠ, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1708 ή και στις δύο αυτές ποινές. Ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ.
2. Σύμφωνα με το άρθρο 15

(1)του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, κάθε πρόσωπο που οδηγεί όχημα της κατηγορίας Μ1, Ν1, Ν2 και Ν3 σε οποιαδήποτε οδό ή άλλο δημόσιο χώρο υποχρεούται να χρησιμοποιεί τα συστήματα ασφαλείας των οχημάτων των εν λόγω κατηγοριών. Σύμφωνα δε με το άρθρο 17

(2)του ιδίου Νόμου, πρόσωπο που ενεργεί κατά παράβαση του άρθρου 15

(1)είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις ΛΚ500 (€854) ή σε αμφότερες τις ποινές, της χρηματικής ποινής και της ποινής φυλάκισης. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει εξουσία, δυνάμει του άρθρου 18 του Ν. 174/86 να επιβάλει στέρηση άδειας οδηγού για μέγιστη περίοδο 3 μηνών. Έτι περαιτέρω, εφόσον το αδίκημα διαπραχθεί σε μη κατοικημένη περιοχή, επισύρει, δυνάμει του άρθρου 20Α του Ν.86/72, δύο βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού. Ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 6 Το άρθρο 7 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό, λαμβανομένων υπ'όψην όλων των περιστάσεων και ιδιαίτερα της φύσης, της κατάστασης και της χρήσεως της οδού και του όγκου της τροχαίας που υπάρχει κατά τον δεδομένο χρόνο ή που εύλογα θα αναμενόταν να υπάρχει κατά τον εν λόγω χρόνο στην εν λόγω οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €2562 ή και στις δύο αυτές ποινές. Επιλογή της ποινής στην παρούσα υπόθεση Η επιλογή της ποινής που θα επιβληθεί αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη και, από την άλλη, εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης. Η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή. Όπως σημειώθηκε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο 1ος Κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρές, όπως διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα των αδικημάτων οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία νεαρά πρόσωπα διαπράττουν τροχαία αδικήματα ενόσω η άδεια οδήγησης τους είναι είτε ανασταλείσα είτε ακυρωμένη. Εκδηλώνεται κατ' αυτόν τον τρόπο η αποστροφή των νέων από το νόμιμο, από τις επιταγές του Νόμου καθώς και τις διαταγές των διοικητικών αρχών που επιστρατεύονται για την εφαρμογή του Νόμου. Η απαξίωση των νεαρών προσώπων προς το αστυνομικό όργανο είναι επίσης συχνό φαινόμενο στη σύγχρονη εποχή. Το γενικό συμφέρον της δικαιοσύνης, για πάταξη τέτοιων φαινομένων, δημιουργεί την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Έχω εξετάσει την εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης όπως ο Κατηγορούμενος αρ. 1 τύχει μεταχείρισης στο πλαίσιο του περί Κηδεμονίας και Άλλων Τρόπων Μεταχείρισης Αδικοπραγούντων Νόμου Ν.46(Ι)/96, αλλά κατέληξα ότι, ενόψει της σοβαρότητας αυτών των αδικημάτων και ενόψει του ότι ο Κατηγορούμενος είναι πλέον 20 ετών και εργαζόμενος, δεν είναι κατάλληλη η περίπτωση για εφαρμογή του Ν.46(Ι)/

1. Ερχόμενη τώρα στην επιλογή και επιμέτρηση της ποινής που θα επιβάλω για τα αδικήματα, λαμβάνω υπόψη ως μετριαστικούς παράγοντες το γεγονός ότι κατά το χρόνο τέλεσης των αδικημάτων ο 1ος Κατηγορούμενος διακατέχετο από συναισθηματική φόρτιση λόγω της ορφάνιας του, δηλαδή της απώλειας του πατέρα του σε εργατικό ατύχημα. Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι κατά τον ίδιο χρόνο, ο 1ος Κατηγορούμενος ήταν μόλις 18 ετών, ανώριμος όπως ο ίδιος δήλωσε στην Κοινωνική Λειτουργό. Έκτοτε έχουν περάσει δύο χρόνια, χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο πολλά έχουν αλλάξει. Πρώτον, έχει εκπληρώσει στρατιωτική θητεία, δεύτερον έχει εκπληρώσει κοινοτική εργασία 120 ωρών για τα αδικήματα που οδήγησαν στην ακύρωση της άδειας οδήγησης μαθητευόμενου, τρίτον έχει αποκτήσει κανονική άδεια οδήγησης και τέταρτον, ο ίδιος άρχισε να εργάζεται εξασφαλίζοντας δικό του εισόδημα. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την απολογία και τη μεταμέλεια που έχει εκφράσει ο 1ος Κατηγορούμενος προς το Δικαστήριο, κρίνω ότι επιδρούν υπέρ του να τύχει της επιείκιας του Δικαστηρίου και να μην επιβληθεί ποινή φυλάκισης για οποιοδήποτε από τα αδικήματα, αλλά χρηματική ποινή σε συνδυασμό με στέρηση του δικαιώματος να κατέχει άδεια οδήγησης, όπου χωρεί τέτοια ποινή. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω στον 1ο Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία, επιβάλλω, δυνάμει του άρθρου 49 του Ν.94(Ι)/2001, χρηματική ποινή ύψους 300 ευρώ και, δυνάμει του άρθρου 54 του ιδίου Νόμου, στέρηση του δικαιώματος του Κατηγορουμένου να κατέχει άδεια οδηγού για περίοδο 1 μηνός αρχίζοντας από αύριο. Στη 2η κατηγορία, δεν θα επιβάλω χρηματική ποινή ή ποινή φυλάκισης, λαμβάνοντας υπόψη ότι το αδίκημα αυτό αποτελεί απόρροια του 1ου αδικήματος, αλλά επιβάλλω στέρηση της άδειας οδηγού του Κατηγορουμένου για περίοδο 1 μηνός από αύριο, η οποία να συντρέχει με την περίοδο στέρησης που επέβαλα στην 1η κατηγορία. Κατά την επιμέτρηση του εύρους στέρησης της άδειας, έλαβα υπόψη ως ειδικό λόγο το ότι ο Κατηγορούμενος εργάζεται σε εταιρεία μεταφορών και ότι η άδεια οδήγησης του είναι απολύτως αναγκαία. Σε σχέση με τις κατηγορίες αρ. 3 και 4, ο Κατηγορούμενος να υπογράψει Εγγύηση για το ποσό των €400 ότι για περίοδο ενός έτους από σήμερα θα τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς σε ό,τι αφορά τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Στην κατηγορία αρ. 5, επιβάλλω χρηματική ποινή €
2. Στην κατηγορία αρ. 6, επιβάλλω χρηματική ποινή ύψους €270 και επιπρόσθετα 3 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού του Κατηγορούμενου. Η 9η κατηγορία που αντιμετωπίζει η 2η Κατηγορούμενη είναι εξίσου σοβαρή με την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο 1ος Κατηγορούμενος. Η σοβαρότητά της προκύπτει μέσα από την ανοχή της στην τέλεση των αδικημάτων από μέρους του 1ου Κατηγορούμενου στο πλαίσιο της χρήσης και οδήγησης του δικού της οχήματος από αυτόν. Η προεκτεθείσα νομοθεσία υπαγορεύει εξίσου σοβαρή μεταχείριση αυτών που ανέχονται την παραβατική συμπεριφορά. Κατά την επιλογή και επιμέτρηση της ποινής που την αφορά, λαμβάνω υπόψη ότι η 2η Κατηγορούμενη έχει απολογηθεί, δηλώνοντας ότι επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό και σημειώνοντας τη μεταβολή των δικών της οικογενειακών συνθηκών, οι οποίες επίσης επενεργούν ως μετριαστικός παράγοντας. Ως εκ τούτου, σε σχέση με τη 2η κατηγορούμενη καταλήγω στην επιβολή, δυνάμει του άρθρου 49 του Ν.94(Ι)/2001, χρηματικής ποινής ύψους €200 και, δυνάμει του άρθρου 54 του ιδίου Νόμου, στέρησης της άδειας οδηγού της για 4 συνεχή Σαββατοκυρίακα, αρχίζοντας από το προσεχές δηλαδή από 13 και 14 Οκτωβρίου μέχρι 3 και 4 Νοεμβρίου
3. Ο 1ος Κατηγορούμενος να καταβάλει τη συνολική χρηματική ποινή σε 5 μηνιαίες δόσεις των €150 έκαστη, αρχίζοντας από 30.11.
4. Η 2η Κατηγορούμενη να καταβάλει τη συνολική χρηματική ποινή σε 2 μηνιαίες δόσεις των €100 έκαστη, αρχίζοντας από 30.11.2012 (Υπ.) ................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] 7η κατηγορία: Ιδιοκτήτης ή έχων την ευθύνη μηχανοκίνητου οχήματος επέτρεψε τη χρήση αυτού χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000 και της ΚΔΠ 312/
5. 8η κατηγορία: Επέτρεψε τη χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς διακριτικά σημεία ταυτότητας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 6, 16

(1)και 72 του Δεύτερου Παραρτήματος των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 1984, ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκαν από την ΚΔΠ 189/00, το Ν.166/87και την ΚΔΠ 312/07. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο