Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κομνηνός ΚΟΜΝΗΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 8496/11, 14/5/2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80(Ι)/2000, των περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων (1974 - 1985), Ν.19/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και ΚΔΠ 312/

1. Τα γεγονότα, ως φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του Κατηγορητηρίου, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος την 30/8/2009, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά το Τσέρι της Επαρχίας Λευκωσίας. οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KVE911 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 150 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ. Όπως ανέφερε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, η ώρα καταγγελίας ήταν 07:
2. Όπως, επίσης ανέφερε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο συνήγορος Υπεράσπισης πληροφόρησε το Δικαστήριο, και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, ότι, παρά τα όσα είχαν διαταχθεί από το παρόν Δικαστήριο με την απόφαση ημερομηνίας 23.1.2012 στην υπόθεση 13486/11 για στέρηση της άδειας οδηγού του Κατηγορουμένου για περίοδο 11 μηνών από 24.1.2012 και διαγραφή των βαθμών ποινής στη λήξη της περιόδου στέρησης, εντούτοις με πρόσφατη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 9.2.2012 στην υπόθεση 18489∕11, επιβλήθηκε στέρηση άδειας για περίοδο 21 ημερών από 10.2.2012 λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής και διαγράφηκαν όλοι οι βαθμοί ποινής που ήταν συσσωρευμένοι στην άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου. Εισηγήθηκαν, ότι ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού. Σύμφωνα με το εδάφιο

(9)του άρθρου 20Α του Ν.86⁄72 έχω λάβει από την Κατηγορούσα Αρχή και εξετάσει το αρχείο βαθμών ποινής του Κατηγορουμένου και επιβεβαίωσα την πιο κάτω εξέλιξη. Έχω επίσης διαπιστώσει, ότι μετά από την εν λόγω εξέλιξη, ο Κατηγορούμενος αντιμετώπισε ακόμη μία υπόθεση, αρ. 20511∕10, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στο πλαίσιο της οποίας του επιβλήθηκαν στις 27.03.2012 2 βαθμοί ποινής για υπερβολική ταχύτητα (145 αντί 100 ΧΑΩ). Ως εκ τούτου, με βάση την τελευταία ενημέρωση του Αρχείου του, ο Κατηγορούμενος έχει σήμερα 2 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού. Παραμένει στερημένη η άδεια οδηγού του μέχρι τις 23.12.

1. Σημειώνεται ότι, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, συγχρόνως με την παρούσα υπόθεση, και τέσσερις άλλες υποθέσεις τροχαίων αδικημάτων στις οποίες ο Κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή. Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου ζήτησε από το Δικαστήριο όπως κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση ληφθούν υπόψη και εκείνες οι τέσσερις υποθέσεις. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αποδέχτηκε όπως ληφθεί υπόψη, δυνάμει του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, μόνο μία από αυτές μαζί με την παρούσα και συγκεκριμένα η υπόθεση 18000/
2. Αφορά και εκείνη στο αδίκημα της υπέρβασης του ανωτάτου ορίου ταχύτητας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος στην υπόθεση 18000/11, ο Κατηγορούμενος την 8/7/2010 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚWW017 στη Λεωφ. Γρηγόρη Αυξεντίου στο Ακάκι της Επαρχίας Λευκωσίας με ταχύτητα 98 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Παρά τη σοβαρότητα του αδικήματος στην κυρίως υπόθεση (8496/11), δεν κρίθηκε αναγκαίο να ζητηθεί έκθεση από το Γραφείο Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, αφού όπως συμφώνησε και ο συνήγορος Υπεράσπισης όλοι οι συναφείς παράγοντες τέθηκαν πολύ πρόσφατα υπόψη του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της επιβολής ποινής στην υπόθεση 13486/
3. Ζήτησε ο συνήγορος Υπεράσπισης όπως το Δικαστήριο λάβει πολύ σοβαρά υπόψη ότι η άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου είναι στερημένη για μακρά χρονική περίοδο και ότι την έμπρακτη μεταμέλειά του, ο Κατηγορούμενος θα έχει την ευκαιρία να την αποδείξει μετά τη λήξη της περιόδου στέρησης. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Α. Οι προβλεπόμενες στη νομοθεσία ποινές Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72)προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 19 του Ν.86/72, οποιοδήποτε Δικαστήριο, οποτεδήποτε εκδώσει καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του εν λόγω Νόμου, δύναται να αποστερήσει τον καταδικασθέντα από την ικανότητα να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για τέτοιο χρονικό διάστημα, όπως το Δικαστήριο «ήθελε κατά το δοκούν εκάστοτε αποφασίσει». Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 19 του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί βάσει των εδαφίων

(1)και

(2)του άρθρου 20Α να επιβάλει από 3 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, για παράβαση ανωτάτου ορίου ταχύτητας πάνω από 50% του επιτρεπόμενου. Περαιτέρω, με βάση το εδάφιο

(11)του άρθρου 20Α, στέρηση της άδειας οδηγού δυνάμει του άρθρου 19 δεν επηρεάζει τη συσσώρευση βαθμών ποινής που έχουν επιβληθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, ενώ αντίθετα οι συσσωρευμένοι βαθμοί ποινής διαγράφονται, αν η στέρηση της άδειας έγινε δυνάμει του εδαφίου

(7)πιο πάνω. Β. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή της ποινής. Στην απόφασή μου, ημερομηνίας 23.1.2012, στην υπόθεση 13486/11, ανέλυσα λεπτομερώς τους παράγοντες που ένα Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την επιλογή και επιμέτρηση της ποινής με αναφορά και σε πάγια νομολογία. Υιοθετώ την εν λόγω ανάλυση και για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης και για χάριν εξοικονόμησης Δικαστικού χρόνου δεν επιθυμώ να την επαναλάβω στην ίδια έκταση. Επικεντρώνομαι στα εξής. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και στις 2 υποθέσεις είναι σοβαρή. H σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία η υπερβολική ταχύτητα αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία σοβαρών ή και θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. Αντλώ δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Ελαφρυντικό στοιχείο στην κυρίως υπόθεση αποτελεί μόνον το γεγονός ότι η παράβαση σημειώθηκε σε μη κατοικημένη περιοχή. Πιο σοβαρή, έστω και αν η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας είναι σε μικρότερη κλίμακα, είναι εκείνη που σημειώθηκε στην υπόθεση 18000/11, διότι ακριβώς σημειώθηκε σε κατοικημένη περιοχή, στοιχείο που αναδεικνύει ότι η οδηγική συμπεριφορά από πλευράς του Κατηγορουμένου ήταν εγωιστική, αντικοινωνική και επικίνδυνη. Η νομολογία επιβάλλει όπως επιβληθεί αποτρεπτική ποινή η οποία να εξατομικευθεί στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη χωρίς όμως να εξουδετερωθεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και η ανάγκη για αποτροπή, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432). Στην υπόθεση 13486/11 και παρά τη σοβαρότητα του υπό εκδίκαση αδικήματος και του προφίλ του Κατηγορουμένου ως οδηγού που είχε ήδη συσσωρεύσει 18 βαθμούς ποινής πλέον οι 6 βαθμοί ποινής που χωρούσε το συγκεκριμένο αδίκημα, δεν επέλεξα να επιβάλω ποινή στερητική της προσωπικής ελευθερίας του Κατηγορουμένου, αφού έλαβα υπόψη ότι, μέχρι τότε, δεν είχε επιβληθεί στον Κατηγορούμενο στέρηση της άδειας οδηγού του. Έκρινα ότι δεν είχαν εξαντληθεί υπό τις περιστάσεις όλα τα πρόσφορα μέτρα τιμωρίας προτού το Δικαστήριο επιλέξει να του επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το ότι η ύπαρξη προηγούμενης στέρησης άδειας δεν αποτελεί απόλυτα αναγκαία προϋπόθεση για να προχωρήσει ένα Δικαστήριο σε επιβολή ποινής φυλάκισης (βλ. την προμνησθείσα απόφαση HUSEYIN TOPALOGLULARI

(2005)2 ΑΑΔ 478). Προχώρησα στην επιβολή χρηματικής ποινής σε συνδυασμό με στέρηση άδειας για περίοδο 11 μηνών μέχρι 23.12.2012, με στόχο η στέρηση αυτή να υπενθυμίζει στον Κατηγορούμνεο ότι η άδεια οδηγού αποτελεί επίκτητο δικαίωμα το οποίο μπορεί να απωλεσθεί όταν ο παραβάτης δεν συμμορφώνεται με τους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς και τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Παρά το ότι η απόφαση στην υπόθεση 13486/11 έχει εφεσιβληθεί, εντούτοις εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, γι' αυτό και θα λάβω υπόψη μου κατά την επιβολή της ποινής στην παρούσα υπόθεση ότι η άδεια του Κατηγορουμένου είναι όντως στερημένη μέχρι τις 24.12.

1. Ενόψει τούτου, δεν συντρέχει κατά την ταπεινή άποψή μου λόγος επιβολής στέρησης της άδειας εκ νέου. Το εύρος της ισχύουσας περιόδου στέρησης είναι τέτοιο που απομειώνει την ανάγκη εκ νέου επιβολής της ίδιας τιμωρίας. Λαμβάνω, συναφώς, υπόψη ότι το αδίκημα για το οποίο επιβάλλεται ποινή στην παρούσα υπόθεση διαπράχθηκε προγενέστερα του αδικήματος για το οποίο επιβλήθηκε ποινή στην υπόθεση 13486/11, καθώς επίσης ότι είναι προγενέστερο της έκδοσης της απόφασης στην υπόθεση 13486/
2. Το ίδιο ισχύει και για το αδίκημα στην υπόθεση που θα ληφθεί υπόψη. Δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να θεωρηθεί ότι υπάρχει ένδειξη έλλειψης έμπρακτης μεταμέλειας, έτσι ώστε να δικαιολογείται αυστηρότερη στάση από πλευράς του Δικαστηρίου. Επιβάλλω, λοιπόν, χρηματική ποινή ύψους €400 δυνάμει του άρθρου 6

(3)του Ν.86/72 και 3 βαθμούς ποινής σύμφωνα με το άρθρο 20Α

(2)του ιδίου Νόμου. Λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 18000/11. Δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα από την παρούσα δικαστική διαδικασία, και ως εκ τούτου δεν εκδίδεται οποιαδήποτε οδηγία για έξοδα. Α. Πανταζή - Λάμπρου Προσ. Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο