← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέα Μενελάου, Υπόθεση. Αρ.:37703/11, 18/5/2012

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέα Μενελάου, Υπόθεση. Αρ.:37703/11, 18/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2012:B62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. Υπόθεση. Αρ.:37703/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας v Ανδρέα Μενελάου Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 18 Μαΐου, 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χαραλάμπους Για τον Κατηγορούμενο: κα. Στ. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την ακόλουθη κατηγορία: «Αμελής οδήγηση, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 166/87, 80(Ι)/2000 και την ΚΔΠ 312/07.». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 1 πιο πάνω επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος την 24.9.2010, στην οδό Έσσω Γειτονιάς στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής DAP097, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε δύο μάρτυρες κατηγορίας, την Αστ. 1961 Χ. Ναύτη (στο εξής «η ΜΚ1») και τον παραπονούμενο, κ. Παύλο Σπύρου (στο εξής «ο ΜΚ2»). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια η γραπτή κατάθεση της ΜΚ1 (στο εξής «το ΤΕΚ1»), το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (στο εξής «το ΤΕΚ2»), το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής (στο εξής «το ΤΕΚ3»), η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου (στο εξής «το ΤΕΚ4»), η γραπτή κατηγορία κατά του Κατηγορούμενου (στο εξής «το ΤΕΚ5») και η γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου ΜΚ2 στην Αστυνομία (στο εξής «το ΤΕΚ6»). Η μαρτυρία που δόθηκε από τη ΜΚ

  1. Εξεταστής του δυστυχήματος ήταν η Αστ. 1961, Χριστίνα Ναύτη, η οποία υπηρετεί στην Τροχαία, στην Αστ. Δ/νση Μόρφου. Αναγνώρισε και υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης που αυτή ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση στις 18.8.2011 (Τεκμήριο 1, πιο πάνω). Στη γραπτή κατάθεσή της η ΜΚ1 αναφέρει ότι στις 24.9.2010 και περί ώρα 0850 λήφθηκε πληροφορία ότι στην οδό Έσσω Γειτονιάς στην Κακοπετριά υπήρχε τροχαίο δυστύχημα. Η ΜΚ1 επισκέφθηκε την ίδια μέρα και ώρα 0900 τη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος μαζί με την Αστ.3204 όπου και διαπίστωσε ότι ενεχόμενα ήταν το μονοκάμπινο όχημα με αρ. εγγραφής DAP097 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, ηλικίας 78 ετών, και η μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής EYX081 που οδηγείτο από τον παραπονούμενο (ΜΚ2), ηλικίας 20 ετών. Το όχημα του Κατηγορουμένου βρισκόταν στην τελική του θέση ενώ η μοτοισκλέτα είχε μετακινηθεί από άγνωστο πρόσωπο. Παρόντες στη σκηνή ήταν και οι δύο ενεχόμενοι οδηγοί. Η ΜΚ1 έλαβε τις διάφορες μετρήσεις με τη βοήθεια της Αστ.3204 στην παρουσία του Κατηγορουμένου καθότι ο παραπονούμενος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Κυπερούντας και ακολούθως στο Γ.Ν. Λ/σιας λόγω τραυματισμού του στο δεξί του ώμο. Βάσει των μετρήσεων που έλαβε στη σκηνή, η ΜΚ1 ετοίμασε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής το οποίο και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2, πιο πάνω. Στη βάση του εν λόγω σχεδίου ετοίμασε αργότερα και το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 3, πιο πάνω). Η ΜΚ1 επεξήγησε το σχέδιο της σκηνής στον παραπονούμενο στις 24/9/2010 στον Αστυνομικό Σταθμό Κακοπετριάς και ως ορθό αυτός το υπέγραψε στην παρουσία της. Η ΜΚ1 αναφέρει στην κατάθεσή της ότι με βάση το σημείο που ο οδηγός της μοτοσικλέτας είχε ορατή επαφή με το αυτοκίνητο και το οποίο μετρήθηκε, η ορατότητα ήταν τουλάχιστον 50 μέτρα. Στη γραπτή κατάθεσή της (Τεκμήριο 1), η ΜΚ1 περιγράφει τις ζημιές που έπαθε η μοτοσικλέτα ως ελαφριές ζημιές, και ειδικότερα ως «Τριψίματα σε ολόκληρη τη δεξιά πλευρά της μοτοσικλετας». Σε ό,τι αφορά το όχημα του Κατηγορούμενου, η ΜΚ1 καταγράφει στην κατάθεσή της τα εξής. «Ακολούθως, έλεγξα τη δεξιά πλευρά του οχήματος του κατηγορούμενου χωρίς να εντοπίσω καμία ζημιά σε αυτή». Στις 18.08.2011 στον Αστυνομικό Σταθμό Κακοπετριάς, μεταξύ των ωρών 1605 - 1625, η ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο επί το ότι στις 24.9.2010 και ώρα 0850 στην οδό Έσσω Γειτονιάς στην Κακοπετριά οδηγούσε το όχημα DAP097 χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, εκείνος απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Η ΜΚ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4 τη γραπτή κατάθεση που η ίδια έλαβε από τον Κατηγορούμενο στις 24.9.2010 μεταξύ των ωρών 1220 -
  2. Ως Τεκμήριο 5, η ΜΚ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο τη γραπτή κατηγορία που προσήψε στον Κατηγορούμενο στις 18.8.2011 μεταξύ των ωρών 1605 -
  3. Κατάθεση από τον παραπονούμενο έλαβε άλλος αστυνομικός, ο Αστ. 1568 Χρίστος Βορκάς. Από τη διερεύνηση της υπόθεσης διαφάνηκε ότι ο παραπονούμενος οδηγούσε τη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του αδερφού του Αυγουστίνου Αυγουστή, χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, χωρίς άδεια οδηγού για την κατηγορία Α και ενόσω αυτή ήταν διαγραμμένη από τις 30.6.2010 λόγω μη ανανέωσης της άδειας κυκλοφορίας της. Για τα τροχαία αδικήματα του παραπονούμενου σχηματίστηκε ποινικός φάκελος. Απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, προς απόδειξη του ότι η ΜΚ1 έδειξε και επεξήγησε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής τόσο στον Κατηγορούμενο όσο και στον παραπονούμενο, αυτή έδειξε στο Δικαστήριο την υπογραφή των δύο ενεχομένων στο δυστύχημα επί του Τεκμηρίου 2 πιο πάνω. Διευκρίνισε η ΜΚ1 ότι δεν υπήρχε κανείς άλλος που να είδε το δυστύχημα εκτός από τους εμπλεκόμενους, γι' αυτό και η ίδια δεν έλαβε κατάθεση από οποιονδήποτε άλλο. Σε ό,τι αφορά την οδό όπου συνέβη το δυστύχημα, η ΜΚ1 είπε ότι η οδός ΕΣΣΟ Γειτονιάς είναι δύο λωρίδων. Η μία οδηγεί από Κακοπετριά προς Άγιο Νικόλαο (2,80μ) και η άλλη από Αγ. Νικόλαο προς Τρόοδος (2,70μ). Δεξιά και αριστερά υπάρχει ασφάλτινο παγκέτο. Μετά το ασφάλτινο παγκέτο υπάρχουν σπίτια. Την πορεία του μοτοποδηλάτου, η ΜΚ1 την τοποθέτησε βάσει της μαρτυρίας που της έδωσαν ο Κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος. Την πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου την τοποθέτησε επίσης βάσει της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου και του παραπονούμενου. Όταν η ΜΚ1 πήγε στη σκηνή, βρήκε τα δύο οχήματα BAD745 και KLZ394 να είναι στη σκηνή όπως τα τοποθέτησε στο σχέδιο της.Τα οχήματα αυτά είχαν πλάτος περί το 1, 60μ. Η συγκεκριμένη λωρίδα του δρόμου όπου ήταν σταθμευμένα τα δύο οχήματα έχει πλάτος 2,70μ (είναι η λωρίδα που οδηγεί από Αγ. Νικόλαο προς Τρόοδος, δηλαδή η λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του Κατηγορούμενου). Κατά την προσωπική αντίληψη της ΜΚ1, όπως ήταν σταθμευμένα, τα εν λόγω οχήματα εξήχαν 1 μέτρο μέσα στη λωρίδα του Κατηγορούμενου και το υπόλοιπο μέρος τους ήταν μέσα στο ασφάλτινο παγκέτο. Η ΜΚ1 επιβεβαίωσε ότι ο επίδικος δρόμος έχει μια στροφή. Η ΜΚ1 επιβεβαίωσε ότι μέτρησε την ορατότητα ως η πορεία του μοτοποδηλάτου γύρω στα 50 μέτρα. Βασικά η ΜΚ1 μέτρησε όλο το δρόμο από το σημείο σύγκρουσης μέχρι το σημείο που ο μοτοικλετιστής μπορούσε να δει το όχημα του Κατηγορούμενου. Από το σημείο δηλαδή της 1ης οπτικής επαφής του με το όχημα. Δηλαδή από το σημείο Χ προς τα πίσω. Επεξηγώντας το σχέδιο της σκηνής, η ΜΚ1 είπε ότι- · Το σημείο Β είναι εκεί όπου ανευρέθηκε σχεδιασμένη στο έδαφος η μοτοσικλέτα, γιατί κατά την άφιξη της ΜΚ1 στη σκηνή η μοτοσικλκέτα ήταν εκτός δρόμου και ήταν σχεδιασμένη πάνω στο οδόστρωμα με κιμωλία, γι' αυτό και Β, Γ, Δ είναι τα σημεία της κιμωλίας. Είναι μετρημένα ως 6,20 μ τα τριψίματα της μοτοσικλέτας στο οδόστρωμα. · Σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε ο παραπονούμενος και το είδε και συμφώνησε ο Κατηγορούμενος. Το σημείο Χ είναι πάνω στην άσπρη συνεχή διαχωριστική γραμμή. Η ΜΚ1 επανέλαβε ό,τι και στη γραπτή κατάθεσή της, ότι δηλαδή πάνω στο όχημα του Κατηγορούμενου, παρά το ότι αυτή έλεγξε, λεπτομερώς όπως είπε, τη δεξιά πλευρά του, δεν εντόπισε οποιαδήποτε ζημιά. · Τα σημεία Ε, Η, Θ, Κ η ΜΚ1 τα τοποθέτησε για να λάβει κάποια μέτρα. · Το Ι - Λ είναι τα ίχνη από στόπερ της μοτοσικλέτας μήκους 4μ. Κατά την αντεξέταση της ΜΚ1 από τη συνήγορο Υπεράσπισης αυτή δήλωσε ότι η πείρα της στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων δεν είναι μεγάλη, διότι υπηρετεί 12 χρόνια σε μικροατυχήματα. Δέχτηκε τη θέση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι η στροφή που σχηματίζει η επίδικη οδός είναι κλειστή στροφή, δηλαδή στροφή με περιορισμένη ορατότητα. Συμφώνησε επίσης ότι για να μπορούσε ο Κατηγορούμενος να είχε οπτική επαφή προς την κατεύθυνση της μοτοσικλέτας έπρεπε να φθάσει στο ύψος της άκρης της στροφής. Δέχθηκε επίσης ότι η στάθμευση των δύο αυτοκινήτων στη λωρίδα κυκλοφορίας του Κατηγορούμενου ήταν παράνομη και ότι κατηγορήθηκαν για παράνομη στάθμευση οι ιδιοκτήτες τους. Επιβεβαίωσε ότι τα εν λόγω δύο αυτοκίνητα κρατούσαν 1 μέτρο μέσα στο δρόμο (κατά προσέγγιση, διότι δεν μέτρησε τη συγκεκριμένη απόσταση). Τα σημεία Ο - Α δηλώνουν το πλάτος του ασφάλτινου παγκέτου που είναι 1,10 μ. Ήταν σε χρησιμοποιήσιμο κατάσταση το παγκέτο. Το Ι-Λ είναι τα ίχνη τροχοπέδησης. Υπολόγισε την απόσταση ΚΛ (δηλαδή την απόσταση από το παγκέτο μέχρι το σημείο κάθετα μέσα στο δρόμο όπου βρέθηκαν ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας ίση με 1,45 μ. Τα ίχνη από το σημείο Θ μέχρι το σημείο Ι που είναι η απόσταση από το παγκέτο μέχρι το σημείο μέσα στο δρόμο όπου τελειώνουν τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας είναι ίση με 1,80 μ. Ρωτήθηκε η ΜΚ1 αν βρήκε οποιαδήποτε πραγματική μαρτυρία στη σκηνή στο σημείο Χ που να έδειχνε ότι πράγματι υπήρξε σύγκρουση. Η ΜΚ1 απάντησε αρνητικά, ότι δηλαδή δεν βρήκε οτιδήποτε. Ούτε ζημιά στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Παραδέχθηκε η ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε από την πρώτη στιγμή ότι δεν υπήρξε σύγκρουση με το αυτοκίνητό του. Η υπόδειξη του σημείου σύγκρουσης Χ έγινε από τον οδηγό της μοτοσικλέτας.Οι ζημιές της μοτοσικλέτας ήταν στη δεξιά πλευρά της μοτοσικλέτας. Τα γδαρσίματα 6,20 μ προήλθαν από τη δεξιά πλευρά της μοτοσικλέτας. Η ΜΚ1 δεν μέτρησε το πλάτος του τιμονιού της μοτοσικλέτας. Δεν μέτρησε πόση είναι η απόσταση από την αρχή του τριψίματος, που βρίσκεται σχεδόν απέναντι από το σημείο σύγκρουσης Χ, μέχρι τη διαχωριστική γραμμή του δρόμου. Δεν μέτρησε ούτε την απόσταση μεταξύ του σημείου Ι (που είναι το σημείο όπου τελειώνουν τα ίχνη τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας) και της έναρξης των τριψιμάτων. Όμως, η ΜΚ1 δέχθηκε τη θέση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι στο σχέδιο φαίνεται καθαρά ότι υπάρχει μια διακοπή και μετά αρχίζουν τα τριψίματα. Επιβεβαίωσε επίσης ότι το σημείο Χ που υπεδείχθη από τον οδηγό της μοτοσικλέτας, βρίσκεται πάνω στη διαχωριστική γραμμή. Επιβεβαίωσε, τέλος, ότι το όριο ταχύτητος στην επίδικη οδό είναι 50 ΧΑΩ. Δεν υπήρξε επανεξέταση της ΜΚ
  4. Η μαρτυρία που δόθηκε από το ΜΚ2 Ο παραπονούμενος (ΜΚ2) ονομάζεται Παύλος Σπύρου. Ήταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας ΕΥΧ
  5. Αναγνώρισε και υιοθέτησε στο Δικαστήριο ως μέρος της κυρίως εξέτασής του τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 24.9.2010, δηλαδή τη μέρα του δυστυχήματος, και την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  6. Στην εν λόγω κατάθεση αναφέρονται τα εξής: «Διαμένω στην πιο πάνω διεύθυνση μαζί με τα αδέρφια μου και τη μητέρα μου. Σπουδάζω στο Global College μηχανικός αλλά επειδή τώρα το κολλέγιο είναι κλειστό, δουλεύω στην Κυπερούντα ως μηχανικός, κάθε μέρα από η ώρα 9 το πρωί ως τις 6 το απόγευμα. Σήμερα η ώρα 0850 ξεκίνησα από σπίτι μου οδηγώντας τη μοτόρα με νούμερα ΕΥΧ081 ιδιοκτησίας του αδερφού μου Αυγουστίνου. Φορούσα το κράνος και σε κάποιο σημείο του δρόμου μόλις μπεις στο ίσιωμα της Ανθούσας στην Κακοπετριά, στα 10 με 15 μέτρα, είδα ένα μονοκάμπινο άσπρο μέσα στην πάντα μου και να έρχεται προς τα πάνω μου. Εγώ οδηγούσα κανονικά στην πορεία μου και μόλις τον είδα να έρχεται προς τα πάνω, πάτησα φρένο, αλλά επειδή το μονοκάμπινο συνέχιζε και ερχόταν προς τα πάνω μου, προσπάθησα να τον αποφύγω προς τα αριστερά, αλλά επειδή ήταν πολύ κοντά κτύπησα με δεξιά χειρολαβή της μοτόρας πάνω στη δεξιά πλευρά του μονοκάμπινου και μετά έπεσα στο έδαφος μαζί με τη μοτόρα και τρίφτηκα στο έδαφος. Αμέσως σηκώστηκα και είδα το μονοκάμπινο σταματημένο το μισό μέσα στην πλευρά μου, το οποίο είχε νούμερα DAP
  7. Επειδή από το δυστύχημα πονούσα τον αυχένα μου και τον ώμο μου και επειδή είχα γδαρσίματα παντού, με μετέφεραν με το ασθενοφόρο της Κυπερούντας στο Γενικό Νοσοκομείο της Λευκωσίας όπου μου έκαναν εξετάσεις και ακτινογραφίες και μου είπαν ότι έπαθα θλάση στον αυχένα. Τη μοτόρα σήμερα ήταν η πρώτη φορά που την οδήγησα γιατί δεν είχα αυτοκίνητο λόγω μηχανικής βλάβης. Τη μοτόρα την οδηγούσα εις γνώση του αδελφού μου Αυγουστίνου [...] Όσον αφορά το δυστύχημα έχω παράπονο και θέλω ο Αντρέας Μενελάου που οδηγούσε το μονοκάμπινο με νούμερα Θέλω ο οδηγός DAP097 να μου πληρώσει τις ζημιές της μοτόρας. Απ' ότι θυμάμαι η μοτόρα υπέστη σπάσιμο πόμπας του στόπερ μαζί με τις χειρολαβές, φώτων πίσω, εξώστ και γενικά γδάρθηκε ολόκληρη η δεξιά πλευρά και έσπασε η κούπα του λαδιού και το πατίδι των ταχυτήτων. Θέλω αποζημίωση των ζημιών της μοτόρας και των τραυματισμών μου.». Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ2 αναγνώρισε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής. Δήλωσε ότι είδε το όχημα του Κατηγορούμενου για πρώτη φορά στο σημείο που αυτός τοποθέτησε με κόκκινη πέννα επί του Τεκμηρίου 3 ενώπιον του Διακστηρίου, παρατηρώντας ότι το όχημα του Κατηγορούμενου το είδε που «έρχετουν μες τη μέση των δύο λωρίδων». Αμέσως μετά ο ΜΚ2 πάτησε στόπερ να αποφύγει τον Κατηγορούμενο και κτύπησε πάνω στην πόρτα του οδηγού. Κατά την έκφραση του ΜΚ2, «ώσπου να πέσω χαμέ, εσταμάτησε». Προσδιόρισε το μέρος της μοτοσικλέτας του που κτύπησε στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ως τη δεξιά χειρολαβή, «εκεί που είναι ο καράολος και είναι σιδερένιος». Ο ΜΚ2 δεν κατάλαβε να τον αντιλήφθηκε ο Κατηγορούμενος στη σκηνή του δυστυχήματος. Τον είδε όμως που έστριψε το τιμόνι του στην άλλη λωρίδα και σταμάτησε. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο Υπεράσπισης, ο ΜΚ2 παραδέχθηκε ότι κατά την ουσιώδη ημερομηνία ήταν η 1η φορά που αυτός οδηγούσε τη συγκεκριμένη μοτοσικλέτα. Ο τόπος του δυστυχήματος απέχει 5 έως 10 χιλιόμετρα από το σπίτι του. Ο ΜΚ2 υπολόγισε κατά προσέγγιση το πλάτος της λωρίδας όπου αυτός οδηγούσε ως 2 μέτρα περίπου. Αυτός οδηγούσε στη μέση της λωρίδας.Αριστερά του υπήρχε ασφάλτινο παγκέττο και μετά τοίχος. Ο ΜΚ2 παραδέχθηκε ότι η στροφή στην επίδικη οδό ήταν κλειστή - απότομη. Ο ίδιος δεν γνώριζε αν από απέναντί του έρχονταν αυτοκίνητα. Γνώριζε ότι χρησιμοποιήτο από αυτοκίνητα, αλλά δεν έβλεπε το λόγο γιατί να οδηγεί στο αριστερό μέρος της λωρίδας του. Είπε ότι είδε από απόσταση 10 - 15 μέτρων ότι υπήρχαν 2 σταθμευμένα αυτοκίνητα στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας και ότι ερχόταν σε εκείνη τη λωρίδα και το όχημα του Κατηγορούμενου. Η ταχύτητα με την οποία ο ΜΚ2 οδηγούσε ήταν 50 - 60 ΧΑΩ. Αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι έτρεχε με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, παρά το ότι δέχτηκε ότι η μοτοσικλέτα που οδηγούσε ήταν μεγάλου κυβισμού 11 αλόγων. Ξαναοδήγησε μοτοσικλέτα κυβισμού ως τα 4 άλογα που δικαιούταν βάσει της άδειας του. Ο ΜΚ2 παραδέχθηκε ότι αυτός ζήτησε από τον Κατηγορούμενο 150 ευρώ στη σκηνή του δυστυχήματος για να διορθώσει τη μοτοσικλέτα του και προκειμένου να μην πάει στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε ο ΜΚ2 ότι η απάντηση του Κατηγορούμενου σε αυτήν την απαίτησή του ήταν «Να πάεις στα νάθεμα» και ότι τον ξιτίμαζε κάνοντας του και χειρονομία. Ο ΜΚ2 επανέλαβε την εκδοχή του ότι ο καράολος της μοτοσικλέτας του ήρθε σε σύγκρουση με τη δεξιά πόρτα του Κατηγορούμενου και ότι ήταν σιδερένιος. Εκείνη τη στιγμή το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ήταν σχεδόν το μισό μεσα στη λωρίδα του ΜΚ
  8. Η θέση της μοτοισκλέτας του ΜΚ2 ήταν, κατά τον ισχυρισμό του, παράλληλη, λοξώς προς τα αριστερά. Ο ΜΚ2 επέμεινε ότι έδειξε στην Αστυνομία το γδάρισμο της χειρολαβής της μοτόρας του στη δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι το γδάρσιμο προήλθε από την επαφή της χειρολαβής με τη μοτοισκλέτα. Ισχυρίστηκε ότι όχι μόνον ο ίδιος αλλά και η Αστυνομία είδε το γδάρσιμο. Ισχυρίστηκε ότι του είπαν ότι την είδαν. Διευκρίνισε ότι την ώρα της σύγκρουσης αυτός ήταν ακόμη πάνω στη μοτοσικλέτα, χτύπησε με τον καράολο στο όχημα του Κατηγορούμενου, τρίφτηκε και μετά έπεσε και ανατράπηκε. Το μήκος του τριψίματος ήταν κατά τον ισχυρισμό του περίπου 10 εκ., αλλά δεν είχε βάθος, απλώς άσπρισε εκεί επειδή έφυγε η μπογιά. Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου θυμάται ο ΜΚ2 ότι ήταν άσπρο. Υποβλήθηκε στο ΜΚ2 ότι δεν είχε απολύτως καμία ζημιά πάνω στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Διαφώνησε. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα κάνοντας ζιγκ ζαγνκ με υπερβολική ταχύτητα και έχασε τον έλεγχο και έπεσε κάτω από αυτήν χωρίς να χτυπήσει ποτέ πάνω στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου! Διαφώνησε και με αυτήν την υποβολή. Υποβλήθηκε στο ΜΚ2 ότι η Αστυνομία ουδέποτε είδε να υπάρχει ζημιά στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Απάντησε ο ΜΚ2 ως εξής: «Εμέναν είπαν μου ότι τζιαμέ που έβαλε την τελειούα ήταν το σημείο που εκτυπήσαμε πάνω στο αυτοκίνητο. Τους ρώτησα το βάλατε στο σημείο που ήταν το τρίψιμο; Ναι είπαν μου. Είδαν το.». Υποβλήθηκε στο ΜΚ2 ότι επειδή γνώριζε ότι έφταιγε ο ίδιος, ήθελε απλώς να βρει τρόπο να πάρει τα 150 ευρώ! Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής προχώρησε σε επανεξέταση του ΜΚ2 επί ενός σημείου μόνο. Τον ρώτησε ειδικότερα, σε ποιους αναφέρεται όταν αυτός λέει «η Αστυνομία». Ο ΜΚ2 απάντησε τότε ως εξής: «Την κα Χριστίνα που μου έδειξε το σχέδιο που μου είπε το σημείο Χ για το σημάδι που ήταν πάνω στην πόρτα. Πριν να έρθει η Αστυνομία, ήρθαν τα αδέρφια μου, η μάμα μου και έχω μάρτυρες ότι είδαν το σημάδι πάνω στην πόρτα. Όταν απευθύνθηκα στον Κατηγορούμενο και είπα του για το σημάδι, εφώναζε μου ότι «το αυτοκίνητο μου είναι γεμάτο γδαρσίματα επειδή πηγαίνω στα χωράφια.»». Η συνήγορος Υπεράσπισης δεν ήγειρε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξέτασε καθηκόντως το ζήτημα αυτό και εξέδωσε ex tempore απόφαση ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία και αφού του επεξήγησε τα δικαιώματά του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, υιοθετώντας ως τέτοια τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 4, πιο πάνω). Σημειώνεται ότι, στην εν λόγω κατάθεση (Τεκμήριο 4), που δόθηκε στις 24.9.2010, δηλαδή την ίδια ημέρα με το δυστύχημα μεταξύ των ωρών 1220 και 1245, καταγράφονται τα εξής: «Διαμένω στην Κακοπετριά μαζί με τη γυναίκα μου Παναγιώτα Μενελάου. Σήμερα Παρασκευή, 24.9.2010, και ώρα 0850 οδηγούσα το αυτοκίνητό μου DAP97, μάρκας ISUZU από το δρόμο Αγίου Νικολάου προς Κακοπετριά. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, εντός της λωρίδας μου, είδα ότι υπήρχαν σταματημένα δύο αυτοκίνητα, και δεν μπορούσα να συνεχίσω. Τότε επήρα τη δεξιά πάντα του δρόμου, προσπέρασα το πρώτο αυτοκίνητο, συνέχισα και προσπέρασα σχεδόν και το δεύτερο και ενώ εμπήκα στη δική μου πλευρά και λόγω της χαμηλής ταχύτητας που οδηγούσα περί τα 20 χλμ, αντίκρυσα απέναντι μου περίπου 150 μ απόσταση μια μοτοσικλέτα, μεγάλου κυβισμού, σκούρου χρώματος να κατευθύνεται από Κακοπετριά προς το Τρόοδος, να κάμνει ελιγμούς εντός του δρόμου με μεγάλη ταχύτητα. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας πριν να με κοντέψει, είδα τον που εμείωσε την ταχύτητα του, και ακολούθως έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του, έγυρε με τη μοτοσικλέτα προς την πλευρά μου και τριφτός σύρθηκε στο οδόστρωμα και προχώρησε, περνώντας το αυτοκίνητο, χωρίς να μου κτυπήσει πάνω στο αυτοκίνητό μου. Όταν προηγουμένως σου είπα ότι έκαμνε ελιγμούς εννοώ ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα μια στην αριστερή λωρίδα και μια στη δεξιά λωρίδα του δρόμου. Όταν εγώ είδα ότι έπεσε στο έδαφος, κατέβηκα από το αυτοκίνητό μου, τον πλησίασα. Είδα ότι δεν φορούσε κράνος, τον βοήθησα, τον σήκωσα και αυτός το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν να του δώσω 150 για να διορθώσει τη μοτόρα του αδερφού του και εγώ δεν δέχτηκα, επειδή εγώ δεν έφταια σε τίποτε, ούτε κτύπησα μαζί του και ζήτησα όπως ειδοποιηθεί η Αστυνομία. Ακολούθως ήρθε στο μέρος η Αστυνομία, όπου μου έκαμε έλεγχο άλκοτεστ με ένδειξη «0». Η Αστυνομία στην παρουσία μου έπιασε τα μέτρα και εγώ συμφώνησα με αυτό και το υπέγραψα. Εγώ δεν έχω κανένα παράπονο ούτε έχω πρόθεση να κινηθώ νομικά εναντίον κανενός, καθότι ο μοτοσικλετιστής από μόνος του έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του χωρίς να συγκρουστούμε.». Ο Κατηγορούμενος δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους ΜΚ1 και ΜΚ2 κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Πέραν των πιο πάνω, σημειώνω ότι, την κρίση μου σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία των μαρτύρων, την κατευθύνει η πραγματική μαρτυρία. Βάσει αυτής, προβαίνω σε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάτι τέτοιο νομολογιακά δεν αποτελεί μεπτή προσέγγιση (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Ομήρου Σάββα Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506). Σημειώνω ότι σύμφωνα με τη νομολογία (Μοssa (Mussa) Mohammed Mustafa v Ανδρέα Κακούρη κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ, «Δεν αποκλείεται η θεώρηση μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα ως αξιόπιστου και άλλου ως αναξιόπιστου. Η κρίση της αξιοπιστίας μάρτυρος και, συνακόλουθα, του βάσιμου της μαρτυρίας του, ανήκει καθ' ολοκληρίαν στο δικάζον δικαστήριο. Όπως υποδεικνύεται στην Georghiou v Republic
(1984)2 CLR 65, ακόμα και στην περίπτωση εχθρικού μάρτυρα σε ποινική υπόθεση, παρέχεται η δυνατότητα αποδοχής, ως αξιόπιστου, μέρους της μαρτυρίας του. Η ελευθερία του Δικαστηρίου στην κρίση των γεγονότων είναι αλληλένδετη με την αποστολή του ως κριτή των γεγονότων και, συνακόλουθα, της αλήθειας των πραγμάτων.». Ως πραγματική μαρτυρία αποδέχομαι τις ζημιές των ενεχόμενων οχημάτων, τους τραυματισμούς και το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος. Η μαρτυρία που δόθηκε από τη ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αντιφατική με τη μαρτυρία της ΜΚ1 είναι μόνο η μαρτυρία του παραπονούμενου ΜΚ
  1. Συνεπώς, το Δικαστήριο οφείλει να κρίνει ποιος εκ των δύο είναι ο αξιόπιστος. Καθοριστικό σημείο αντίφασης της μαρτυρίας των δύο είναι ό,τι αφορά στο σημείο σύγκρουσης Χ. Ο ΜΚ2 ισχυρίζεται ότι αυτός υπέδειξε το σημείο Χ ως το σημείο όπου συγκρούστηκε με το όχημα του Κατηγορούμενου και άφησε γδάρσιμο στο όχημά του το οποίο κατ' ισχυρισμόν είδε η ΜΚ1, ενώ η ΜΚ1 επέμεινε τόσο κατά την κυρίως εξέτασή της όσο και κατά την αντεξέτασή της ότι εξέτασε λεπτομερώς το όχημα του Κατηγορούμενου και δεν είδε να υπάρχει πάνω σε αυτό οποιαδήποτε ζημιά ή γδάρσιμο. Δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία είτε άλλου μάρτυρα είτε των ιδίων μαρτύρων η οποία να υποστηρίζει την εκδοχή των γεγονότων που δίδει ο ΜΚ2 και να καταρρίπτει το αξιόπιστο της ΜΚ
  2. Λαμβάνω υπόψη ότι ούτε τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε η μοτοσικλέτα του ΜΚ2 αλλά ούτε και τα τριψίματα που άφησε η μοτοσικλέτα μετά την ισχυριζόμενη σύγκρουση εφάπτονται του σημείου σύγκρουσης Χ που υπέδειξε ο ΜΚ
  3. Υπάρχει διακοπή μεταξύ τους και απέχουν και τα δύο σημάδια από το όχημα του Κατηγορουμένου. Συνεπώς, τα εν λόγω σημάδια που τοποθετήθηκαν στο σχέδιο δεν αποδεικνύουν αφ' εαυτών οποιαδήποτε επαφή της μοτοσικλέτας με το όχημα του Κατηγορούμενου. Και δεν αποκλείουν συνάμα ότι οι ζημιές που υπέστη η μοτοσικλέτα του ΜΚ2 στη δεξιά της πλευρά οφείλονται στην πτώση της στην άσφαλτο και στο τρίψιμο με την άσφαλτο που ακολούθησε, παρά σε σύγκρουσή της με το όχημα του Κατηγορούμενου. Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης, αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ1 ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητά της. Απορρίπτω τη μαρτυρία του ΜΚ2 στην έκταση που αυτή αφορά στο ότι υπήρξε σύγκρουση της μοτοσικλέτας του με το όχημα του Κατηγορούμενου. Αποδέχομαι όμως τη μαρτυρία του ΜΚ2 ως αληθή σε ό,τι αφορά το σημείο όπου αυτός σημείωσε επί του Τεκμηρίου 3 ότι είδε για 1η φορά το όχημα του Κατηγορούμενου. Ότι δηλαδή το είδε να κινείται στη μέση των δύο λωρίδων παράλληλα με το 2ο σταθμευμένο όχημα. Η έκταση που καταλάμβανε μέσα στο δρόμο το όχημα ΚLZ394 δικαιολογεί την πορεία του οχήματος του Κατηγορουμένου μέσα στη μέση των δύο λωρίδων, κάτι που και ο ίδιος παραδέχθηκε στην ανακριτική του κατάθεση. Δεν ευσταθεί όμως κατά την εκτίμηση μου η θέση του ΜΚ2 ότι ο Κατηγορούμενος συνέχισε να οδηγεί μέσα στη λωρίδα του ΜΚ2 και να πηγαίνει κατά πάνω του. Η τελική θέση του οχήματος του Κατηγορουμένου δικαιολογεί τη δική του εκδοχή ότι αμέσως μετά την παράκαμψη του δεύτερου οχήματος, αυτός άρχισε να παίρνει κανονικά την πορεία του μέσα στη δική του λωρίδα, ότι δηλαδή άρχισε να κινείται αριστερά. Πράγματι, η τελική του θέση δείχνει ότι αυτό είχε κλίση αριστερά. Είναι ενδεικτικό της ειλικρινούς δήλωσης του Κατηγορουμένου για το ότι αυτός είχε αρχίσει να λαμβάνει τη θέση του εντός της λωρίδας του μόλις παράκαμψε το σταθμευμένο όχημα και προτού συμβεί το δυστύχημα, το γεγονός ότι το σημείο Χ, ο ΜΚ2 το τοποθέτησε πάνω στη δεξιά πόρτα του οχήματος του Κατηγορουμένου και το σημείο αυτό ήταν ακριβώς πάνω στη διαχωριστική γραμμή των δύο λωρίδων αμέσως μετά το δεύτερο σταθμευμένο όχημα. Αν και η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου, με βάση τη νομολογία, δεν αποτελεί αντικείμενο αξιολόγησης, εντούτοις λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ.129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Αν και δεν αποδεικνύει γεγονότα που δεν τεκμηριώθηκαν από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού (βλ. Anastassiades v The Republic
(1977)2 CLR 97). Εντούτοις έχει πειστική αξία για θέματα που αποδεικνύονται από την υπόλοιπη προσκομισθείσα μαρτυρία. Και στην παρούσα υπόθεση, η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου έχει πειστική αξία, εφόσον ο ίδιος ο ΜΚ2 συμφώνησε με το σχέδιο της σκηνής το οποίο αποτυπώνει τις θέσεις των σταθμευμένων οχημάτων και της τελικής θέσης του Κατηγορούμενου. Δεν θεωρώ ωστόσο ότι έχει αποδειχθεί οτιδήποτε σε ό,τι αφορά τους ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου περί ελιγμών ζιγκ ζαγκ στο δρόμο από τον ΜΚ
  1. Η κατεύθυνση που είχαν τα ίχνη τροχοπέδησης ΙΛ (με απόκλιση προς τα δεξιά κατά 0,35μ) της μοτοσικλέτας του ΜΚ2 δεν είναι αρκετή κατά την άποψή μου για να με οδηγήσει σε τέτοιο συμπέρασμα. Αποδεικνύει όμως ότι η πορεία του παραπονούμενου ΜΚ2 αμέσως πριν το δυστύχημα ήταν ανοικτά επί της στροφής, πιο κοντά προς τη διαχωριστική γραμμή, παρά κλειστά προς το αριστερότερο μέρος της λωρίδας του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω προσφερθείσας μαρτυρίας καταλήγω ότι στις 24.9.2010 και περί ώρα 0850, ο Κατηγορούμενος, ο οποίος κατά την εν λόγω ημερομηνία ήταν 78 ετών, οδηγούσε το μονοκάμπινο όχημα με αρ. εγγραφής DAP097 στην οδό Έσσω Γειτονιάς με κατεύθυνση προς Κακοπετριά, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 2 έχοντας χαμηλή ταχύτητα. Η ορατότητα του ΜΚ2 ως η πορεία του Κατηγορούμενου ήταν τουλάχιστον 50 μέτρα. Ο ΜΚ2, ηλικίας 20 ετών, οδηγούσε για πρώτη φορά εκείνη τη μέρα τη μεγάλου κυβισμού (11 αλόγων) μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής EYX081, ιδιοκτησίας του αδερφού του, κ. Αυγουστίνου Αυγουστή, με κατεύθυνση προς Άγιο Νικόλαο ως η πορεία επί του Τεκμηρίου
  2. Σε κάποιο σημείο της οδού, ο δρόμος έχει μια απότομη, κλειστή στροφή. Το πλάτος της οδού ανέρχεται συνολικά σε 5,50 μέτρα. Η λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του Κατηγορούμενου είχε πλάτος 2,70 μέτρα. Η πορεία κυκλοφορίας ως η πορεία του παραπονούμενου είχε πλάτος 2,80 μέτρα. Στην αριστερή άκρη του δρόμου ως η πορεία του Κατηγορούμενου υπήρχε ασφάλτινο παγκέτο πλάτους 0,80 μέτρα το οποίο ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Υπήρχε κίτρινη γραμμή στην άκρη του δρόμου και ως εκ τούτου απαγορεύετο η στάθμευση οχημάτων επί του δρόμου. Εντούτοις, δύο οχήματα, πρώτον το όχημα BAD745 και δεύτερο το όχημα KLZ394 ως η πορεία του Κατηγορούμενου ήταν σταθμευμένα εν μέρει μέσα στο παγκέτο και εν μέρει μέσα στο δρόμο. Η απόσταση που καταλάμβαναν εντός του δρόμου υπολογίζεται από τη ΜΚ1 κατά προσέγγιση σε 1 μέτρο. Δεν μετρήθηκε η απόσταση ανάμεσα στη θέση των δύο σταθμευμένων οχημάτων. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στη λωρίδα κυκλοφορίας των εν λόγω δύο σταθμευμένων οχημάτων. Προσπέρασε το πρώτο εισερχόμενος στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και όταν σχεδόν είχε προσπεράσει και το δεύτερο όχημα, είδε τη μοτοισκλέτα του ΜΚ2 να έρχεται από απέναντι. Προτού φτάσει στο σημείο αυτό, ο Κατηγορούμενος δεν είχε οπτικό πεδίο ως η πορεία του ΜΚ2 λόγω της απότομης κλειστής στροφής του δρόμου. Ο Κατηγορούμενος έστριψε τότε αριστερά το τιμόνι του για να λάβει κανονικά τη θέση του μέσα στη λωρίδα του και πράγματι το μεγαλύτερο τμήμα του οχήματός του εισήλθε με αριστερή κλίση εντός της λωρίδας του. Ο ΜΚ2 ο οποίος ερχόταν από απέναντι, μόλις είδε τον Κατηγορούμενο, πάτησε στόπερ για να αποφύγει τη σύγκρουση, αρχικά άφησε ίχνη με δεξιά κλίση, και ακολούθως έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του, έγυρε με τη μοτοσικλέτα προς την δεξιά πλευρά αυτής και τριφτός σύρθηκε στο οδόστρωμα με κλίση προς τα αριστερά χωρίς να υπάρξει σύγκρουση με το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Η ΜΚ1 επισκέφθηκε την ίδια μέρα και ώρα 0900 τη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος μαζί με την Αστ.
  3. Η ΜΚ1 έλεγξε τα δύο οχήματα και διαπίστωσε ότι η μοτοσικλέτα είχε τριψίματα σε ολόκληρη τη δεξιά πλευρά ενώ η δεξιά πλευρά του οχήματος του κατηγορούμενου δεν έφερε οποιαδήποτε ζημιά σε αυτή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση της Κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Η παρούσα υπόθεση αφορά στο αδίκημα της αμέλειας. Όπως προκύπτει και από τη σχετική Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό, συνυφασμένο με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Το κριτήριο της αμελούς οδήγησης είναι αντικειμενικό, με την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από τον οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα (βλ. Κυριάκου Βίττη ν Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 30). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε το καθήκον της δέουσας φροντίδας και μέριμνας ως προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον ίδιο δρόμο. Το μέτρο κρίσης καθορίζεται στη βάση του αν ο οδηγός ενήργησε όπως ένας σώφρονας, ικανός, λογικός οδηγός, όχι ο τέλειος οδηγός (Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ1). Παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,
(2002)2 ΑΑΔ 378). Συνεπώς, η θεμελίωση της αμέλειας του Κατηγορουμένου, στην παρούσα υπόθεση, απαιτεί την απόδειξη ότι παρέλειψε να δει κάτι που ήταν απλά ορατό και ότι η πιθανότητα κινδύνου ήταν εύλογα αντιληπτή και παρέλειψε να λάβει ενέργειες προφύλαξης. Στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι, ο Κατηγορούμενος αντέδρασε κατά τρόπο που ήταν δικαιολογημένος υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες στο δρόμο. Δεν θεωρώ ότι άργησε ή παρέλειψε να αντιληφθεί τον κίνδυνο ούτε ότι απέτυχε να λάβει μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης. Εφόσον, με βάση την πραγματική μαρτυρία, δεν αποδείχθηκε να υπήρξε σύγκρουση, έπεται ότι το μόνο παράπονο που ο ΜΚ2 θα μπορούσε να έχει από τον Κατηγορούμενο είναι το ότι του δημιούργησε το φόβο της απόφραξης της πορείας του. Υπήρχε, όμως, επαρκής απόσταση για να λάβει ο ΜΚ2 αποφευκτικά μέτρα από το σημείο που αντιλήφθηκε την πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου (πέριξ των 15 μέτρων όπως είπε ο ίδιος) και από το σημείο που εκείνος είχε ορατότητα ως η πορεία του Κατηγορούμενου (πέριξ των 50 μέτρων). Συνεπώς, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος υπήρξε αμελής. Αντίθετα, έχει δημιουργηθεί κατά τη δική μου εκτίμηση η αμφιβολία ότι ο ΜΚ2 δεν ήταν έμπειρος με το χειρισμό της συγκεκριμένης μοτοσικλέτας, αφού ήταν η πρώτη φορά που την οδηγούσε, γι' αυτό και δεν κατάφερε να αντιδράσει αποτελεσματικά στον κίνδυνο αυτό. Κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος είναι αθώος και απαλλάσσεται της κατηγορίας αρ. 1. (Υπ.).............. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.