Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νικόλας Μενοίκου, Αρ. Υπόθεσης: 5336/12, 22/10/2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80(Ι)/2000 των περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων (1974 - 1985) Ν.19/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και ΚΔΠ 312/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, «ο Κατηγορούμενος την 30.4.2011, στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, στη Λευκωσία, της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΗ022 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 150 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ.». Τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα γεγονότα, όπως καταγράφονται στην προαναφερθείσα Δικαστική απόφαση, ημερομηνίας 19.10.2012, είναι τα εξής. «Ο ΜΚ1 την 30.4.2011 και ώρα 00:50 ασκώντας έλεγχο ταχύτητας στη λεωφόρο Γρίβα Διγενή στόχευσε με ταχύμετρο τύπου λέιζερ το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΗ022 που οδηγείτο από το Νικόλα Μενοίκου. Το ταχύμετρο έδειξε ένδειξη ταχύτητας 150 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Ο ΜΚ1 χρησιμοποίησε αυτό το ταχύμετρο αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι από τεχνικής απόψεως λειτουργούσε ορθά και κατάλληλα. Λόγω της υπερβολικής αυτής ταχύτητας και της επικινδυνότητας του δρόμου, ο ΜΚ1 επέλεξε για τη δική του ασφάλεια αλλά και του οδηγού, αντί να του κάμει σήμα, να ανέβει στη μοτοσικλέτα του και να τον ακολουθήσει προκειμένου να τον ανακόψει. Τον ανέκοψε σε κάποια μέτρα, περίπου 200 - 300 μέτρα. Ο Κατηγορούμενος είχε ήδη ελαττώσει ταχύτητα και σχεδόν σταματήσει το όχημά του, αφού ο ΜΚ1 είδε ότι τους αντιλήφθηκε. Αφού τον ανέκοψε, επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο Κατηγορούμενος απάντησε «Βιάζουμαι να πάω σε πάρτυ». Στη συνέχεια τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη για τα πιο πάνω αδικήματα που διέπραξε, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει τζιε εσύ κάμνεις τη δουλειά σου». Τον πληροφόρησε για τα δικαιώματά του ως συλληφθέντα και απάντησε «Εντάξει». Το όχημα μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Π. Πάφου όπου μεταφέρθηκε και ο παραβάτης. Εκεί ο Κατηγορούμενος διερωτήθηκε αν θα έπρεπε να του είχε δείξει ο ΜΚ1 το ταχύμετρο. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να του το δείξει και του υπέδειξε ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν του το είχε ζητήσει όταν βρισκόντουσαν στη σκηνή όπου τον ανέκοψε. Ακολούθως, ο Αστ. 3101 πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο επί το ότι για το αδίκημα που διέπραξε θα κατηγορηθεί ενώπιον δικαστηρίου, του επίστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Έκαμα λάθος». Ο Κατηγορούμενος επέδειξε σε όλα τα στάδια της διαδικασίας συνεργασία με τους αστυνομικούς και ειλικρινή μεταμέλεια.». Αφότου απαγγέλθηκε η προαναφερθείσα καταδικαστική απόφαση, το Δικαστήριο διέταξε όπως, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος, ετοιμασθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και ο Κατηγορούμενος διατάχθηκε όπως παραμείνει υπό κράτηση από 19.10.2012 μέχρι τις 22.10.2012 προκειμένου να ετοιμασθεί η έκθεση στις Κεντρικές Φυλακές. Πράγματι, η εν λόγω έκθεση ετοιμάστηκε και τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 22.10.
2. Παραθέτω συνοπτικά τα όσα αναφέρονται σε αυτήν. Ο Κατηγορούμενος είναι 27 ετών, παντρεμένος και αναμένει να γεννηθούν σε 5 μήνες από σήμερα τα δίδυμα παιδιά του. Εργάζεται ως οδηγός σε εταιρεία που ασχολείται με χειρουργικούς εξοπλισμούς, με μισθό €1150 μηνιαίως. Η σύζυγός του εργάζεται ως ταμίας σε υπεραγορά με μισθό €
3. Οι γονείς του χώρισαν πριν από ενάμιση χρόνο. Ο Κατηγορούμενος είναι ο μεγαλύτερος από τα τρία αδέρφια του. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο συνήγορος Υπεράσπισης δήλωσε ότι έλαβε αντίγραφο της έκθεσης και συμφωνεί με το περιεχόμενό της. Επεσήμανε προς το Δικαστήριο τα εξής. «Ο Κατηγορούμενος, ηλικίας 27 ετών, αναμένει δίδυμα. Είναι έγγυος η σύζυγός του, 4 μηνών. Δεν πρόλαβα να πάρω πιστοποιητικά από την εργασία του, σημειώνω όμως ότι είναι ο μόνος οδηγός στην εταιρεία. Με τις σημερινές συνθήκες και με δεδομένο ότι η σύζυγός του θα γεννήσει, αν στερηθεί η άδεια του θα δυσκολευθεί να επιβιώσει η οικογένεια του. Παραπέμπω στις Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1982)2 ΑΑΔ, Μάριου Παναγιώτου

(2001)2 ΑΑΔ 540, όπου τονίζεται ότι η σοβαρότητα της εγκληματικής ενέργειας πρέπει να συνεκτιμηθεί με το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής. Ο Κατηγορούμενος είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου. Βαρύνεται μόνο με 3 βαθμούς ποινής η άδεια οδήγησης του. Θα επικληθώ το θέμα, αν η απόφαση σας είναι στερητική της ελευθείας του ποινή, όπως ανασταλεί η ισχύς της ποινής αυτής δυνάμει του Ν.95/72, ο οποίος τροποποιήθηκε με το 41(Ι)/97.» ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Α. Οι προβλεπόμενες στη νομοθεσία ποινές Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72), ως ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης του αδικήματος, προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 19 του Ν.86/72, οποιοδήποτε Δικαστήριο, οποτεδήποτε εκδώσει καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του εν λόγω Νόμου, δύναται να αποστερήσει τον καταδικασθέντα από την ικανότητα να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για τέτοιο χρονικό διάστημα, όπως το Δικαστήριο «ήθελε κατά το δοκούν εκάστοτε αποφασίσει». Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 19 του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί βάσει των εδαφίων

(1)και

(2)του άρθρου 20Α να επιβάλει από 3 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, για παράβαση ανωτάτου ορίου ταχύτητας πάνω από 50% του επιτρεπόμενου. Σύμφωνα με το εδάφιο

(7)του άρθρου 20Α, Δικαστήριο το οποίο καταδικάζει πρόσωπο για αδίκημα για το οποίο δύναται να επιβάλει βαθμούς ποινής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου

(1), και το οποίο διαπιστώνει ότι το πρόσωπο αυτό έχει συσσωρεύσει στην άδεια οδήγησης του μέχρι την ημέρα της εκδίκασης του αδικήματος και κατά τη διάρκεια των τριών ετών πριν από αυτή δώδεκα ή περισσότερους βαθμούς ποινής, περιλαμβανομένων και των τυχόν βαθμών ποινής για το εκδικαζόμενο αδίκημα, έχει εξουσία, επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή, να διατάξει όπως το καταδικασθέν πρόσωπο στερηθεί του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για χρονική διάρκεια η οποία δεν υπερβαίνει την ανώτατη χρονική περίοδο που καθορίζεται στο εδάφιο

(8). Σύμφωνα με την παράγραφο (α) του εδαφίου

(8)του άρθρου 20Α, για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου, η ανώτατη χρονική περίοδος στέρησης είναι έξι μήνες, αν ο καταδικασθείς δεν έχει στερηθεί κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδηγού κατά τα τελευταία πέντε έτη πριν από τη διάπραξη του αδικήματος για το οποίο το Δικαστήριο θα επιβάλει ποινή. Σύμφωνα με το εδάφιο

(9)του άρθρου 20Α, όταν πρόσωπο καταδικάζεται για αδίκημα αναγραφόμενο στον Πίνακα (του εδαφίου 2), το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του οποιαδήποτε σχετικά στοιχεία του αρχείου [κεντρικού αρχείου βαθμών ποινής] που αναφέρεται στο εδάφιο

(5)του παρόντος άρθρου που αφορούν τον κατηγορούμενο, τα οποία θα συνιστούν εκ πρώτης όψεως απόδειξη του περιεχομένου τους. Περαιτέρω, με βάση το εδάφιο

(11)του άρθρου 20Α, στέρηση της άδειας οδηγού δυνάμει του άρθρου 19 δεν επηρεάζει τη συσσώρευση βαθμών ποινής που έχουν επιβληθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, ενώ αντίθετα οι συσσωρευμένοι βαθμοί ποινής διαγράφονται, αν η στέρηση της άδειας έγινε δυνάμει του εδαφίου

(7)πιο πάνω. Β. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή της ποινής. Το αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρό. H σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης. Στις πλείστες των περιπτώσεων, η υπερβολική ταχύτητα αποτελεί και τη γενεσιουργό αιτία σοβαρών ή και θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. Αντλώ δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003 και ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, το αυτοκίνητο αποτελεί αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Ενόψει και της έξαρσης που παρουσιάζουν τα τροχαία ατυχήματα που έχουν ως αφετηρία ή αιτία την ιλιγγιώδη ταχύτητα, το Δικαστήριο οφείλει να στείλει το μήνυμα μέσω της ποινής που θα επιβάλει ότι τέτοια οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη. Η νομολογία επιβάλλει όπως επιβληθεί αποτρεπτική ποινή. Σημειώνω, συναφώς, ότι στην Ποινική Έφεση αρ.5959, Κόκκινος ν Αστυνομίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 135, το Εφετείο σημείωσε, με αναφορά στην Τροκκούδης ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.306 ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της. Η εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη δεν πρέπει να οδηγεί και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή. Όπως σημειώθηκε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. Όπως εξηγεί ο ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου, Γ. Πικής, στο Σύγγραμμά του, Sentencing in Cyprus, 2nd Edition, Sentencing Revisisted, 2007, στη σελίδα 245[1], σε αδικήματα που αφορούν σε υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, το μέγεθος της υπέρβασης δεν είναι το μοναδικό κριτήριο για την επιλογή της τιμωρίας. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τις συνέπειες της υπέρβασης αυτής, ειδικότερα τη φύση και την έκταση του κινδύνου που δημιουργήθηκε στο δρόμο από την υπέρβαση αυτή. Όπως επίσης επεξηγείται στο προμνησθέν Σύγγραμμα «Sentencing in Cyprus», στη σελίδα 34, η πρώτη ερώτηση που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή ποινής φυλάκισης, αφού αυτή αποτελεί το ύστατο μέτρο στο οποίο ένα Δικαστήριο θα πρέπει να καταφεύγει (a measure of last resort). Σημειώνω, συναφώς, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την επιλογή ποινής φυλάκισης σε υπόθεση όπου η υπερβολική ταχύτητα συνδεόταν και με άλλες συνθήκες, όπως για παράδειγμα την οδήγηση χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του οχήματος, χωρίς άδεια οδηγού και ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου (Ποινική Έφεση 187/2005, απόφαση ημερομηνίας 27.5.2005, HUSEYIN TOPALOGLULARI

(2005)2 ΑΑΔ 478). Τέλος, σημειώνω ότι όπως αναφέρθηκε στη Λεβέντης ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632, το μέγιστος ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή. Στην υπόθεση Κακουρής ν Αστυνομίας

(1973)8 J.S.C. 887, υποδείχθηκε ότι το ανώτατο όριο ποινής δικαιολογείται μόνον όταν κάθε ελπίδα για την αναμόρφωση του παραβάτη και προστασία της κοινωνίας από τις πράξεις του με την επιβολή μικρότερης ποινής από το ανώτατο όριο έχει απωλεσθεί. Γ. Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Στην παρούσα υπόθεση, το αδίκημα διαπράχθηκε επί της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή. Σύμφωνα με το ΜΚ1, τη μαρτυρία του οποίου αποδέχθηκα ως πλήρως αξιόπιστη και αληθή, επί της εν λόγω Λεωφόρου παρατηρείται το εξής «γνωστό πρόβλημα»ː «Κατά τις βραδινές ώρες, συνήθως μαζεύονται εκατοντάδες νεαροί με μοτιφαρισμένα οχήματα, μοτοσικλέτες και διεξάγουν κούρσες ταχύτητας, με κόντρες στη συγκεκριμένη λεωφόρο, με αποτέλεσμα την οχληρία στους περίοικους.». Διευκρινίζω ότι η πιο πάνω αναφορά από μέρους του ΜΚ1 έγινε στο πλαίσιο επεξήγησης και αιτιολογίας του τροχονομικού ελέγχου που διεξήγαγε κλιμάκιο του ΕΟΜΟ κατά την ουσιώδη ημερομηνία επί της εν λόγω οδού. Εάν η περίπτωση του Κατηγορουμένου ταυτίζετο με το συγκεκριμένο φαινόμενο οδηγικής συμπεριφοράς που παρατηρείται επί της Λεωφ. Γρίβα Διγενή, δεν θα είχα κανένα δισταγμό να επιβάλω ποινή φυλάκισης. Κρίνω, όμως, ορθό και δίκαιο να σημειώσω, ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιόν μου από το ΜΚ1 στη βάση της οποίας να μπορούσε να ενταχθεί η οδηγική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου στο πιο πάνω φαινόμενο. Δεν υπήρξε εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε μοτιφαρισμένο όχημα ή διεξήγαγε κόντρα ταχύτητας με οποιοδήποτε άλλο όχημα ή ότι προκαλούσε οχληρία. Διαφοροποιείται η περίπτωση του. Η περίπτωση του Κατηγορουμένου διαφοροποιείται και από τις συνθήκες του Εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση 187/

1. Δεν συντρέχουν στην περίπτωση του τέτοιες άλλες επιβαρυντικές συνθήκες, όπως η οδήγηση χωρίς άδεια οδηγού, χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του οχήματος, κλπ. Ο Κατηγορούμενος δεν διέπραξε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα σε συνδυασμό με το αδίκημα της υπέρβασης του ανωτάτου ορίου ταχύτητας. Μοναδικό επιβαρυντικό στοιχείο στην υπόθεση του είναι το ότι οδηγούσε με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα, τριπλάσια του ανωτάτου ορίου ταχύτητας. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα ευρήματα γεγονότων, ο ΜΚ1 ανέκοψε τον Κατηγορούμενο σε απόσταση 200 - 300 μέτρων από το σημείο διάπραξης του αδικήματος, όταν ο Κατηγορούμενος είχε ήδη ελαττώσει ταχύτητα και σχεδόν σταματήσει το όχημά του αντιλαμβανόμενος την παρουσία των αστυνομικών. Δεν υπήρξε στην παρούσα υπόθεση εύρημα για μακρά και παρατεταμένη πορεία οδήγησης με επίπεδο ταχύτητας 150 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση - (α) είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου, (β) δεν διέπραξε άλλα αδικήματα όπως εκείνα της Ποινικής Έφεσης 187/2005, (γ) συνεργάστηκε με τις Αστυνομικές Αρχές και έδειξε από την αρχή ειλικρινή μεταμέλεια, ως είναι το εύρημα γεγονότων του Δικαστηρίου, (δ) έχει μόνο 3 βαθμούς ποινής συσσωρευμένους στην άδεια οδηγού του, στοιχείο που δηλώνει ότι το αδίκημα αυτό αποτελούσε μεμονωμένο περιστατικό παραβατικής συμπεριφοράς, (ε) δεν παρουσίασε μακρά και παρατεταμένη πορεία οδήγησης με επίπεδο ταχύτητας 150 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ, (στ) είναι παντρεμένος και αναμένεται να αποκτήσει παιδιά (δίδυμα) σε 5 μήνες από σήμερα και δεν έχει οποιοδήποτε άλλο προστάτη ο ίδιος, εφόσον οι γονείς του χώρισαν πριν από ενάμιση χρόνο κρίνω ότι δικαιολογείται η επιλογή, αντί της ποινής φυλάκισης, χρηματικής ποινής, η οποία να συνδυαστεί με την αρμόζουσα περίοδο στέρησης της άδειας οδήγησης. Σημειώνω ότι σε άλλη πρόσφατη υπόθεση, η οποία αφορούσε σε υπέρβαση του ανωτάτου ορίου ταχύτητας σε σχεδόν εξίσου ψηλό επίπεδο και επί της ιδίας οδού και στην οποία ο οδηγός οδηγούσε έχοντας όλες τις απαραίτητες άδειες και πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου (ειδικότερα, ο οδηγός οδηγούσε με ταχύτητα 138 ΧΑΩ αντί 50 ΧΑΩ στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας στις 12.6.2010 και ώρα 09ː25), το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε κατ' έφεση την επιλογή της χρηματικής ποινής, η οποία ανερχόταν στα €1500 (βλ. την Ποινική Έφεση 43/2012, Κομνηνός Κομνηνού ν Αστυνομίας, απόφαση ημερομηνίας 5.7.2012). Σημειωτέον ότι σε εκείνην την υπόθεση, λήφθηκε υπόψη από το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε σε ταχύτητα 86ΧΑΩ αντί 50 στο δρόμο Κοκκινοτριμιθιάς-Αστρομερίτη, παρά το Ακάκι της Επαρχίας Λευκωσίας και ώρα διάπραξης του αδικήματος 00.
2. Κατά την επιμέτρηση της περιόδου στέρησης της άδειας του Κατηγορουμένου στην παρούσα υπόθεση, θα λάβω υπόψη στο μέτρο που κρίνω κατάλληλο, τις επαγγελματικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και ειδικότερα το γεγονός ότι η εργασία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την άδεια οδηγού, εφόσον αυτός είναι οδηγός. Αποφασίζω όπως επιβάλω τις ακόλουθες ποινές: Σε ό,τι αφορά την 1η κατηγορία, επιβάλλω χρηματική ποινή ύψους €1000, η οποία να καταβληθεί σε 5 μηνιαίες δόσεις, έκαστη για το ποσό των €200, αρχίζοντας από 30.10.
3. · Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 20Α

(2), το αδίκημα ως η 1η κατηγορία χωρεί 6 βαθμών ποινής, τους οποίους και επιβάλλω. · Κρίνω, επίσης, ότι είναι πρέπον όπως ασκήσω την εξουσία που μου παρέχει το άρθρο 19 του Ν.86/72 για να στερήσω το δικαίωμα του Κατηγορουμένου να κατέχει άδεια οδήγησης λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος, για περίοδο 10 συνεχών Σαββατοκυρίακων, η οποία να λογίζεται ότι άρχισε από το Σαββατοκυρίακο 20 και 21 Οκτωβρίου 2012 μέχρι 22 και 23.12.2012. Τα έξοδα που δημιουργήθηκαν από την παρούσα διαδικασία και τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €15 να καταβληθούν από τον Κατηγορούμενο άμεσα. ........................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «In speeding offences, i.e. offences involving driving above the speed limit, the excess is not the only criterion for punishment; the court must examine the implications of exceeding the speed limit in the context of the circumstances of each case, especially the nature and extent of the danger created on the road by transgressing the permitted speed limit.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο