Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Παπλωματάς, Αρ. Υπόθεσης: 5615/12, 17/10/2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80(Ι)/2000, 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και ΚΔΠ 312/07. Κατηγορία αρ. 2: Παράλειψη συμμόρφωσης σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(1)(κ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό 58

(2)(στ) της ΚΔΠ 189/08, το Νόμο 166⁄87 και την ΚΔΠ 312/

1. Τα γεγονότα, ως φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του Κατηγορητηρίου, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος την 17/7/2011, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Κοκκινοτριμιθιάς, παρά τη Λακατάμεια της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΗΚ653 - με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 171 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ (1η κατηγορία), και παρέλειψε να συμμορφωθεί σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή, δηλαδή του Αστ. 3806 Ν. Αγαθαγγέλου, για να ακινητοποιήσει το όχημά του μέχρι ο αστυνομικός του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του (2η κατηγορία).. Όπως ανέφερε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 17.7.2012 και ώρα 01ː
2. Ο ΜΚ1 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο Λ/σιας - Κοκκινοτριμιθιάς. Κατέγραψε την ταχύτητα διερχόμενου οχήματος 171 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ και έκαμε σήμα στον οδηγό να σταματήσει, κάτι που αυτός παρέλειψε να πράψει. Καταδιώχθηκε και ανακόπηκε. Όταν πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί για τα πιο πάνω αδικήματα και επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Γλήορα ρε φίλε τζιεν άρρωστος ο τζίρης μου, έπιαν τον η καρδία του.». Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Έχει 11 βαθμούς ποινής συσσωρευμένους στην άδεια οδηγού του. Σημειώνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, το Δικαστήριο διέταξε όπως, προτού εκτεθούν τα γεγονότα, ετοιμασθεί έκθεση από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Πράγματι, η εν λόγω έκθεση ετοιμάστηκε και τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 16.10.
3. Παραθέτω συνοπτικά τα αναφερόμενα σε αυτήν. Ο κατηγορούμενος είναι 32 ετών, διαζευγμένος μετά από θρησκευτικό γάμο που διάρκεσε ένα χρόνο. Διαμένει μόνος του στο ισόγειο της πατρικής του οικίας στον Άγιο Δομέτιο, ενώ οι γονείς του διαμένουν στο ανώγειο. Η οικία ανήκει στη μεγαλύτερη αδερφή του Κατηγορουμένου και το σύζυγό της. Παραχωρήθηκε στην οικογένεια για να διαμένουν έναντι ενοικίου €500 αντί να ενοικιαστεί σε τρίτα πρόσωπα. Ο πατέρας του Κατηγορουμένου είναι εργάτης στο Δήμο Στροβόλου.Η μητέρα του είναι οικοκυρά. Ο Κατηγορούμενος έχει τρεις αδερφές, ηλικιών 35,5 ετών, 34 ετών και 25 ετών, που είναι και οι τρεις έγγαμες. Ο Κατηγορούμενος έχει ως επάγγελμα την τοποθέτηση ελαστικών σε βαρετά οχήματα στην εταιρεία Araouzos Ltd στο Τσέρι και είναι ευχαριστημένος από την εργασία του. Το εισόδημα του ανέρχεται στο ποσό των €1250 μηνιαίως. Ο Κατηγορούμενος δεν διαθέτει δικό του αυτοκίνητο. Χρησιμοποιεί για τη διακίνησή του το αυτοκίνητο στενού του φίλου, στην ασφάλεια του οποίου έχει εγγραφεί. Για εξόφληση διαφόρων χρεών που έχει στο όνομά του, ο Κατηγορούμενος καταβάλλει μηνιαία δόση €
4. Ο πατέρας του Κατηγορούμενου παρουσιάζει προβλήματα καρδίας, αφού διαπιστώθηκε ότι έχει βαλβίδα κλειστή και αναμένεται να τον ειδοποιήσουν για χειρουργική επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Όπως δήλωσε ο Κατηγορούμενος στην Κοινωνική Λειτουργό σε σχέση με το υπό εκδίκαση αδίκημα, αυτός κατανοεί το λάθος της πράξης του και υπόσχεται ότι δεν θα επαναληφθεί. Είναι η πρώτη φορά που οδηγείται ενώπιον Δικαστηρίου για τέτοιο αδίκημα. Εξέγφρασε ανησυχία για το ενδεχόμενο στέρησης της άδειας του, αφού στέρηση πιθανόν να οδηγήσει σε απόλυσή του εφόσον δεν θα είναι χρήσιμος. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι έλαβε αντίγραφο της έκθεσης και συμφωνεί με το περιεχόμενό της. Κατόπιν σχετικών ερωτήσεων του Δικαστηρίου, διευκρίνισε ότι από το γάμο του δεν έχει παιδιά ούτε υποχρεώθηκε να καταβάλλει διατροφή συνεπεία του διαζυγίου του. Σε ό,τι αφορά τις συνθήκες τέλεσης του πρώτου αδικήματος που εκδικάζεται, ο Κατηγορούμενος δήλωσε προς το Δικαστήριο ότι εκείνο το βράδυ δεν ήταν με δικό του αυτοκίνητο. Είχε όμως ασφάλεια και άδεια. Και πρόσθεσε ότι δεν ξέρει ούτε ο ίδιος γιατί έτρεχε. «Ήταν η κακιά ώρα.». Όταν ρωτήθηκε από το Δικαστήριο τί εννοούσε με τη φράση αυτή, ο Κατηγορούμενος εξήγησε ότι εκείνο το βράδυ επέστρεφε από γάμο στην Κοκκινοτριμιθιά. Πρόσεξε ότι ο πατέρας του του είχε αφήσει 5 - 6 αναπάντητες κλήσεις. Έχει την καρδιά του. Γι' αυτό ο Κατηγοορύμενος νόμισε ότι έπαθε κάτι. Ισχυρίστηκε ότι πήγαινε με τα φώτα κινδύνου αναμμένα. Ανέφερε ότι ο Αστυνομικός τον ανέκοψε στον Τύμπο και τον πήρε στον Αστυνομικό Σταθμό. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 βεβαίωση της εταιρείας Αraouzos tyres ltd. Σε αυτήν αναφέρεται ότι, μετά την επέμβαση στη σπονδυλική στήλη του Διευθυντή της εταιρείας, ο Κατηγορούμενος έχει αναλάβει εξολοκλήρου τη χρήση του οχήματος που χρησιμοποιείται για την εξυπηρέτηση των πελατών της εταιρείας στο δρόμο. Ως εκ τούτου, η άδεια οδήγησης είναι πολύ σημαντική για την εκτέλεση της εργασίας του. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, διαφώνησε με την εκδοχή του Κατηγορουμένου ότι αυτός οδηγούσε με αναμμένα τα φώτα κινδύνου, επεσήμανε ότι κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το φάκελο της Αστυνομίας και εν πάση περιπτώσει ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε το δικαίωμα να έχει τα φώτα κινδύνου αναμμένα, εφόσον δεν μετέφερε εκείνη τη στιγμή οποιοδήποτε ασθενή. Τέλος, επεσήμανε ότι ο Κατηγορούμενος διαφοροποίησε τη θέση του για τις συνθήκες οδήγησης κατά την επίδικη ημερομηνία σε σχέση με τα όσα είχε απαντήσει στον αστυνομικό. Η απόφαση επιφυλάχθηκε και λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης, διατάχθηκε όπως ο Κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση από το πρωί της 16.10.2012 μέχρι το απόγευμα της 17.10.
5. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Α. Οι προβλεπόμενες στη νομοθεσία ποινές Α.
6. Για το 1ο αδίκημα Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72)προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 19 του Ν.86/72, οποιοδήποτε Δικαστήριο, οποτεδήποτε εκδώσει καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του εν λόγω Νόμου, δύναται να αποστερήσει τον καταδικασθέντα από την ικανότητα να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για τέτοιο χρονικό διάστημα, όπως το Δικαστήριο «ήθελε κατά το δοκούν εκάστοτε αποφασίσει». Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 19 του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί βάσει των εδαφίων

(1)και

(2)του άρθρου 20Α να επιβάλει από 3 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, για παράβαση ανωτάτου ορίου ταχύτητας πάνω από 50% του επιτρεπόμενου. Σύμφωνα με το εδάφιο

(7)του άρθρου 20Α, Δικαστήριο το οποίο καταδικάζει πρόσωπο για αδίκημα για το οποίο δύναται να επιβάλει βαθμούς ποινής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου

(1), και το οποίο διαπιστώνει ότι το πρόσωπο αυτό έχει συσσωρεύσει στην άδεια οδήγησης του μέχρι την ημέρα της εκδίκασης του αδικήματος και κατά τη διάρκεια των τριών ετών πριν από αυτή δώδεκα ή περισσότερους βαθμούς ποινής, περιλαμβανομένων και των τυχόν βαθμών ποινής για το εκδικαζόμενο αδίκημα, έχει εξουσία, επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή, να διατάξει όπως το καταδικασθέν πρόσωπο στερηθεί του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για χρονική διάρκεια η οποία δεν υπερβαίνει την ανώτατη χρονική περίοδο που καθορίζεται στο εδάφιο

(8). Σύμφωνα με την παράγραφο (α) του εδαφίου

(8)του άρθρου 20Α, για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου, η ανώτατη χρονική περίοδος στέρησης είναι έξι μήνες, αν ο καταδικασθείς δεν έχει στερηθεί κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδηγού κατά τα τελευταία πέντε έτη πριν από τη διάπραξη του αδικήματος για το οποίο το Δικαστήριο θα επιβάλει ποινή. Σύμφωνα με το εδάφιο

(9)του άρθρου 20Α, όταν πρόσωπο καταδικάζεται για αδίκημα αναγραφόμενο στον Πίνακα (του εδαφίου 2), το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του οποιαδήποτε σχετικά στοιχεία του αρχείου [κεντρικού αρχείου βαθμών ποινής] που αναφέρεται στο εδάφιο

(5)του παρόντος άρθρου που αφορούν τον κατηγορούμενο, τα οποία θα συνιστούν εκ πρώτης όψεως απόδειξη του περιεχομένου τους. Περαιτέρω, με βάση το εδάφιο

(11)του άρθρου 20Α, στέρηση της άδειας οδηγού δυνάμει του άρθρου 19 δεν επηρεάζει τη συσσώρευση βαθμών ποινής που έχουν επιβληθεί δυνάμει του παρόντος άρθρου, ενώ αντίθετα οι συσσωρευμένοι βαθμοί ποινής διαγράφονται, αν η στέρηση της άδειας έγινε δυνάμει του εδαφίου

(7)πιο πάνω. Α.2. Για το 2ο αδίκημα Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58

(2)(στ) της ΚΔΠ 189/2008, κάθε πρόσωπο που οδηγεί [...] μηχανοκίνητο όχημα έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή [...], να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρις ότου ο αστυνομικός [...] επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του [...]». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 72 της ίδιας ΚΔΠ, «Πας όστις παραβαίνει οιανδήποτε των διατάξεων των παρόντων Κανονισμών [...] είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή εις χρηματκήν ποινήν μέχρι χιλίων λιρών (€1708) ή εις αμφοτέρας τα ποινάς ταύτας. Β. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή της ποινής. Η πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρή. H σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης. Στις πλείστες των περιπτώσεων, η υπερβολική ταχύτητα αποτελεί και τη γενεσιουργό αιτία σοβαρών ή και θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. Αντλώ δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, το αυτοκίνητο αποτελεί, ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Όπως εξηγεί ο ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου, Γ. Πικής, στο Σύγγραμμά του, Sentencing in Cyprus, 2nd Edition, Sentencing Revisisted, 2007, στη σελίδα 245, «In speeding offences, i.e. offences involving driving above the speed limit, the excess is not the only criterion for punishment; the court must examine the implications of exceeding the speed limit in the context of the circumstances of each case, especially the nature and extent of the danger created on the road by transgressing the permitted speed limit.». Στην παρούσα υπόθεση, το αδίκημα διαπράχθηκε μετά τα μεσάνυχτα σε αυτοκινητόδρομο, σε μη κατοικημένη περιοχή. Δεν υπάρχει ενώπιον μου οποιαδήποτε περιγραφή της τροχαίας κίνησης που επικρατούσε σε εκείνο τον τόπο και χρόνο. Αλλά η σοβαρότητα του αδικήματος είναι δεδομένη, αφού η υπέρβαση του ανωτάτου ορίου ταχύτητας είναι σημαντικά μεγάλη και εφόσον συνδυάστηκε με άλλο αδίκημα, δηλαδή την παράλειψη του Κατηγορουμένου να ακινητοποιήσει το όχημά του κατόπιν σχετικού σήματος ένστολου αστυνομικού και μέχρις ότου ο εν λόγω αστυνομικός του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του. Έχουν δοθεί αντιφατικές επεξηγήσεις από τον Κατηγορούμενο για τις συνθήκες τέλεσης του εν λόγω αδικήματος. Ενώ στον αστυνομικό είχε δηλώσει πως βιαζόταν επικαλούμενος ότι αντιμετώπισε πρόβλημα καρδίας ο πατέρας του προσδίδοντας βεβαιότητα στο ότι πράγματι συνέτρεχε τέτοια περίπτωση, και ενώ ο ίδιος δεν αμφισβήτησε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι εκείνη ήταν η απάντηση που έδωσε στον αστυνομικό, εντούτοις στο Δικαστήριο ουσιαστικά απεκάλυψε ότι ήταν ψευδής η απάντηση που έδωσε στον Αστυνομικό. Αυτό προκύπτει από το ότι δήλωσε ότι ούτε ο ίδιος δεν ξέρει γιατί έτρεχε εκείνο το βράδυ και ότι εκείνο που τον έκανε να τρέχει ήταν το ότι βρήκε μερικές αναπάντητες κλήσεις από τον πατέρα του. Ενόψει αυτών των αντιφατικών δηλώσεών του, δεν έχω πεισθεί ότι η από μέρους του οδήγηση καθ' υπέρβαση του ορίου ταχύτητας δεν θα έπρεπε να καταταγεί στην κατηγορία της εγωιστικής, αντικοινωνικής και επικίνδυνης οδήγησης. Ενόψει και της έξαρσης που παρουσιάζουν τα τροχαία ατυχήματα που έχουν ως αφετηρία ή αιτία την ιλιγγιώδη ταχύτητα, το Δικαστήριο οφείλει να στείλει το μήνυμα μέσω της ποινής που θα επιβάλει ότι τέτοια οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη. Η νομολογία επιβάλλει όπως επιβληθεί αποτρεπτική ποινή. Σημειώνω, συναφώς, ότι στην Ποινική Έφεση αρ.5959, Κόκκινος ν Αστυνομίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 135, το Εφετείο σημείωσε, με αναφορά στην Τροκκούδης ν Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.306 ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της. Η εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη δεν πρέπει να οδηγεί και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης για αποτροπή. Όπως σημειώθηκε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. Όπως επεξηγείται στο προμνησθέν Σύγγραμμα «Sentencing in Cyprus», στη σελίδα 34, η πρώτη ερώτηση που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή ποινής φυλάκισης, αφού αυτή αποτελεί το ύστατο μέτρο στο οποίο ένα Δικαστήριο θα πρέπει να καταφεύγει (a measure of last resort). Σημειώνω, συναφώς, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την επιλογή ποινής φυλάκισης σε υπόθεση όπου η υπερβολική ταχύτητα συνδεόταν και με άλλες συνθήκες, όπως για παράδειγμα την οδήγηση χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του οχήματος, χωρίς άδεια οδηγού και ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου (Ποινική Έφεση 187/2005, απόφαση ημερομηνίας 27.5.2005, HUSEYIN TOPALOGLULARI

(2005)2 ΑΑΔ 478). Λαμβάνω υπόψη, ως μετριαστικό παράγοντα, ότι στην παρούσα υπόθεση δεν συντρέχουν τέτοιες επιβαρυντικές συνθήκες όπως εκείνες της Ποινικής Έφεσης 187/2005. Περαιτέρω, όπως ανέφερε η Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, στοιχείο που επενεργεί επίσης μετριαστικά. Το ότι έχει 11 βαθμούς ποινής είναι στοιχείο που θα λάβω υπόψη σε ό,τι αφορά την ευχέρεια επιβολής στέρησης της άδειας οδήγησης του Κατηγορουμένου. Είναι, κατά την κρίση μου, προτιμότερο υπό τις περιστάσεις να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο υψηλή χρηματική ποινή, ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με την αρμόζουσα περίοδο στέρησης της άδειας οδήγησης του Κατηγορουμένου. Όπως αναφέρθηκε στη Λεβέντης ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632, το μέγιστος ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή. Στην υπόθεση Κακουρής ν Αστυνομίας

(1973)8 J.S.C. 887, υποδείχθηκε ότι το ανώτατο όριο ποινής δικαιολογείται μόνον όταν κάθε ελπίδα για την αναμόρφωση του παραβάτη και προστασία της κοινωνίας από τις πράξεις του με την επιβολή μικρότερης ποινής από το ανώτατο όριο έχει απωλεσθεί. Κατά την επιμέτρηση της περιόδου στέρησης της άδειας του Κατηγορουμένου, λαμβάνω υπόψη στο μέτρο που κρίνω κατάλληλο, τις επαγγελματικές συνθήκες του Κατηγορουμένου και ειδικότερα το γεγονός ότι η εργασία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την άδεια οδηγού, εφόσον αυτός είναι επιφορτισμένος με την εξυπηρέτηση πελατών στο δρόμο και την επί τόπου αλλαγή των ελαστικών των βαρέων οχημάτων τους. Αποφασίζω όπως επιβάλω τις ακόλουθες ποινέςː Σε ό,τι αφορά την 1η κατηγορία, επιβάλλω χρηματική ποινή ύψους €

1. Το ποσό των €300 να καταβληθεί μέχρι 30.10.
2. Το υπόλοιπο να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις, έκαστη για το ποσό των €200, αρχίζοντας από 30.12.
3. Σε ό,τι αφορά τη 2η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος να υπογράψει Εγγύηση για το ποσό των €500 ότι για περίοδο 1 έτους από σήμερα θα τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς σε ό,τι αφορά τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Κρίνω, επίσης, ότι είναι πρέπον όπως ασκήσω την εξουσία που μου παρέχει το άρθρο 19 του Ν.86/72 για να στερήσω το δικαίωμα του Κατηγορουμένου να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο ενός μηνός, η οποία να λογίζεται ότι άρχισε από 16.10.2012, λόγω της σοβαρότητας του υπό εκδίκαση αδικήματος αρ.
4. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 20Α

(2), το αδίκημα ως η 1η κατηγορία χωρεί 4 βαθμών ποινής, τους οποίους και επιβάλλω. Συσωρεύονται, επομένως, 15 βαθμοί ποινής στην άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου. Ενόψει τούτου, κρίνω ότι είναι επίσης επιτρεπτό όπως ασκήσω την εξουσία που μου παρέχει το άρθρο 20Α

(7)και

(8)(α) του Ν.86/72, του οποίου οι διατάξεις εφαρμόζονται ανεξαρτήτως της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 19 και επιπρόσθετα οποιασδήποτε άλλης ποινής, προκειμένου να διατάξω τη στέρηση της άδειας του Κατηγορουμένου λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής, για περίοδο 45 ημερών, η έναρξη της οποίας να συντρέχει με την έναρξη της περιόδου στέρησης άδειας που επέβαλα δυνάμει του άρθρου 19 του Ν.86/72, δηλαδή από 16.10.2012 μέχρι και 29.11.2012. Ενόψει της στέρησης που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 20Α, όλοι οι βαθμοί ποινής διαγράφονται. Δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα από την παρούσα δικαστική διαδικασία, και ως εκ τούτου δεν εκδίδεται οποιαδήποτε οδηγία για έξοδα. Α. Πανταζή - Λάμπρου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο