Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άννα Χαραλάμπους, Υπόθεση. Αρ.:33757/11, 28/5/2012

(1)(ια), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/84) που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2, 5 και 20Α του Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό 58

(2)(δ) της ΚΔΠ 189/08, τους Νόμους 80(Ι)/2000, 243(Ι)/04, 270(Ι)/04, 166/87 και την ΚΔΠ 312/07.» Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 1 πιο πάνω επί του κατηγορητηρίου, η Κατηγορούμενη την 12.11.2010, στη συμβολή της Λεωφ. Μακαρίου με την οδό Ανεξαρτησίας στη Λακατάμεια της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KTQ420, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 2 πιο πάνω επί του κατηγορητηρίου, η Κατηγορούμενη κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία και ενώ οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα, δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του κόκκινου φανού των φωτεινών σηματοδοτών, οι οποίοι ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση στην πιο πάνω συμβολή. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας, τον παραπονούμενο, κ. Μαρίνο Περδίκη (στο εξής «ο ΜΚ1»), την ανεξάρτητη μάρτυρα, κα. Νεφέλη Μαρκίδου (στο εξής «η ΜΚ2»), τον ανεξάρτητο μάρτυρα, κ. Αντρέα Μαρκίδη (στο εξής «ο ΜΚ3»), και τον Αστ. 2687 Ν. Χριστοφόρου (στο εξής «ο ΜΚ4»). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, η γραπτή κατάθεση του ΜΚ1 στην Αστυνομία (στο εξής «το Τεκμήριο 1»), το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (στο εξής «το Τεκμήριο 2»), η γραπτή κατάθεση του ΜΚ2 στην Αστυνομία (στο εξής «το Τεκμήριο 3»), η γραπτή κατάθεση του ΜΚ3 στην Αστυνομία (στο εξής «το Τεκμήριο 4»), το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής (στο εξής «το Τεκμήριο 5»), η γραπτή κατάθεση του εξεταστή του δυστυχήματος Αστ. 2637 Χριστοφόρου (στο εξής «το Τεκμήριο 6»), η ανακριτική κατάθεση της Κατηγορούμενης (στο εξής «το Τεκμήριο 7») και η γραπτή κατάθεση του Ιωάννη Χ΄΄Φραγκίσκου (στο εξής « το Τεκμήριο 8»). Η μαρτυρία που δόθηκε από το ΜΚ

1. Ο ΜΚ1 αναγνώρισε, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Σε αυτήν ο ΜΚ1 δήλωσε τα εξής. «Την 12.11.2010 και περί ώρα 06:50 περίπου είχα ξεκινήσει από το σπίτι μου με τη μοτοσικλέτα μου με αριθμούς εγγραφής KWM398 για να πάω στη δουλειά μου. Πάντα όταν οδηγώ τη μοτοσικλέτα βάζω το κράνος μου. Αφού έφτασα στα φώτα τροχαίας της συμβολής Λεωφόρου Μακαρίου στη Λακατάμεια με την οδό Ανεξαρτησίας σταμάτησα στη δεξιά πλευρά ενός αυτοκινήτου τα οποίο ήταν σταθμευμένο στα φώτα περιμένοντας το πράσινο φως για τη δική μας πορεία να ανάψει. Αφού περιμέναμε κάποια δευτερόλεπτα άναψε το πράσινο φως και εκκίνησα τη μοτοσικλέτα για να κατευθυνθώ δεξιά προς τον κυκλικό κόμβο του ΜΕΤΡΟ. Αφού έφτασα στην κόκκινη γραμμή που υπάρχει στα φώτα τροχαίας για τους πεζούς ένιωσα ένα δυνατό κτύπημα από την αριστερή μου πλευρά και στη συνέχεια θυμάμαι να πέφτω στην άσφαλτο. Είμαι σίγουρος ότι η οδηγός του αυτοκινήτου πέρασε με κόκκινο φως εφόσον εγώ ξεκίνησα με πράσινο φως. Από το δυστύχημα τραυματίστηκα και μεταφέρθηκα με ασθενοφόρο στο Γ.Ν. Λ/σιας όπου κρατήθηκα για περαιτέρω νοσηλεία. Όσον αφορά την τροχαία κίνηση την ώρα του δυστυχήματος ήταν αραιή. Η ταχύτητα μου την ώρα του δυστυχήματος θα πρέπει να ήταν περίπου στα 30 χιλιόμετρα περίπου εφόσον ήταν μόλις είχα εκκινήσει. Όσον αφορά το σχέδιο που μου παρουσιάζεις, συμφωνώ πλήρως και το υπογράφω. Δεν επιθυμώ να μεταβώ ξανά στο σημείο του δυστυχήματος.». Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο Υπεράσπισης, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι κινείται καθημερινά μέχρι και σήμερα στο συγκεκριμένο δρόμο γιατί είναι το δρομολόγιο που διανύει για να μεταβεί στη δουλειά του στο Υπουργείο Εξωτερικών. Συμφώνησε ο ΜΚ1 με το ότι η τελική θέση της μοτοσικλέτας του απέχει πέραν των 36 μέτρων από το σημείο σύγκρουσης Χ. Εξήγησε ότι από το κτύπημα, αυτός πετάχτηκε από τη μοτόρα, έκανε βαρελάκι και σέρνετουν στο δρόμο, ενώ η μοτόρα γλύστρησε και επειδή ο δρόμος ήταν κενός, έφτασε η μοτόρα μέχρι εκείνο το σημείο που τοποθετείται ως Β2 στο σχέδιο της σκηνής. Ο ΜΚ1 είπε ότι η πορεία του όταν αυτός εισήλθε στη διασταύρωση ήταν ως είναι τοποθετημένη με το γράμμα Β στο σχέδιο της σκηνής. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι η πορεία του δεν ήταν αυτή. Ο συνήγορος Υπεράσπισης έδειξε την κατ' ισχυρισμό πορεία του ΜΚ1 επί του σχεδίου της σκηνής, εξηγώντας ότι δήθεν αυτός έφτασε στο σημείο Χ αφού διέσχισε το δρόμο από την κόκκινη νησίδα που επιτρέπει τη διέλευση πεζών ως η πορεία από Λεωφ. Μακαρίου προς κυκλικό κόμβο Αγίας Παρασκευής και ότι πέρασε στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς Μετρό αφού πέρασε πάνω από τη κτιστή νησίδα στο κέντρο της διασταύρωσης, περνώντας πίσω από τον πάσσαλο των φώτων τροχαίας. Αρνήθηκε την υποβολή αυτή ο ΜΚ
2. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 είπε ότι είναι βέβαιος ότι είδε το φωτεινό σηματοδότη, ο οποίος ήταν απέναντί του σε καμιά 15αριά μέτρα ως η δική του κατεύθυνση να είναι πράσινος και μετά εκκίνησε. Δεν είδε ο ίδιος ποιο ήταν το χρώμα του φωτεινού σηματοδότη την ώρα που η Κατηγορούμενη περνούσε τη γραμμή στάσης ως η δική της πορεία. Η ταχύτητα του ΜΚ1 ήταν περίπου 30 ΧΑΩ. Του πήρε γύρω στα 4 - 5 δευτερόλεπτα για να φτάσει στο σημείο Χ. Το όχημα της Κατηγορούμενης, ο ΜΚ1 το είδε από αριστερά του 1 δευτερόλεπτο πριν να κτυπήσει. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι αυτός και μόνο φταίει για το δυστύχημα λόγω της πορείας που αυτός ακολούθησε διαμέσω της διάβασης πεζών! Ο ΜΚ1 αρνήθηκε εκ νέου την υποβολή αυτή. Σε ότι αφορά του αυτόπτεις μάρτυρες, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι δεν τους γνώριζε πριν την παρούσα υπόθεση. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
3. Η μαρτυρία που δόθηκε από τη ΜΚ
4. Η ΜΚ2 αναγνώρισε, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 3 τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Στην εν λόγω κατάθεση της δήλωσε τα εξής. «Την 12/11/2010 και περί ώρα 06:55 ήμουν μαζί με το σύζυγό μου Αντρέα Μαρκίδη. Ήμασταν σταματημένοι στα φώτα τροχαίας στη διασταύρωση της Λεωφ. Μακαρίου με την οδό Ανεξαρτησίας στη Λακατάμια για να πάμε δεξιά προς την κατεύθυνση που βρίσκεται το ΜΕΤΡΟ. Ενώ ήμασταν σταματημένοι πρώτοι στα φώτα τροχαίας δίπλα μας και δεξιά του οχήματός μας ήρθε και σταμάτησε ένας μοτοσικλετιστής ο οποίος περίμενε και αυτός σταματημένος στα φώτα. Το μοτοσικλετιστή δεν τον γνωρίζουμε καθόλου και δεν θυμάμαι αν έφερε κράνος προστασίας. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα και αφού άναψε το πράσινο φως για να ξεκινήσουμε, είδα το μοτοσικλετιστή να ξεκινά και αφού έφτασε στο σημείο που βρίσκεται η κόκκινη γραμμή στο δρόμο με κατεύθυνση το ΜΕΤΡΟ είδα ένα αυτοκίνητο γκρίζου χρώματος να περνά με ταχύτητα χωρίς να σταματήσει καθόλου στα φώτα τροχαίας και να κτυπά το μοτοσικλετιστή. Από τη σύγκρουση ο μοτοσικλετιστής έπεσε κάτω με αποτέλεσμα να κτυπήσει. Είμαι σίγουρη ότι τόσο εμείς όσο και ο μοτοσικλετιστής ξεκινήσαμε με πράσινο φως και ότι το γκρίζο αυτοκίνητο που κτύπησε το μοτοσικλετιστή πέρασε με κόκκινο. Όταν κατέβηκα με το σύζυγό μου κάτω από το αυτοκίνητο άκουσα την κοπέλα οδηγό του γκρίζου αυτοκινήτου να λέει ότι δεν είχε προσέξει αν το φως ήταν κόκκινο ή όχι και ότι σίγουρα κάτι σκεφτόταν και δεν κατάλαβε τί έγινε. Μετά από δέκα λεπτά περίπου άρχισε να τα αλλάζει και να λέει ότι είχε περάσει με πράσινο.». Συνεχίζοντας στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής της, η ΜΚ2 είπε ότι αναγνώριζε την Κατηγορούμενη ως την οδηγό του ενεχόμενου οχήματος. Η ΜΚ2 δήλωσε ότι δεν της ξανάδειξε κανείς το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής, ούτε και το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής. Κατά την αντεξέταση της από τη συνήγορο Υπεράσπισης, η ΜΚ2 αρνήθηκε την υποβολή ότι η Κατηγορούμενη δεν έτρεχε. Είπε ότι την είδε να οδηγά σε ευθεία πορεία με μεγάλη ταχύτητα. Ξεκίνησε την ίδια ώρα ο μοτοσικλετιστής με το όχημα του ΜΚ3, αλλά προηγήθηκε κατά 5 μέτρα περίπου λόγω του ότι η μοτοσικλέτα έχει πιο γρήγορη εκκίνηση. Αν δεν ήταν μπροστά τους ο μοτοσικλετιστής, η ΜΚ2 εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η Κατηγορούμενη θα κτυπούσε στο δικό τους όχημα. Επανέλαβε ότι της είναι άγνωστο πρόσωπο ο μοτοσικλετιστής και η Κατηγορούμενη, υπό την έννοια ότι η ίδια η ΜΚ2 δεν έχει συμφέρον να υποστηρίξει τον ένα ή τον άλλο. Η ΜΚ2 δήλωσε ότι είναι 100% σίγουρη ότι η Κατηγορούμενη πέρασε με κόκκινο, με το σκεπτικό ότι το φως ως η πορεία του δικού τους οχήματος ήταν πράσινο βελάκι. Η ΜΚ2 αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ΜΚ1 δεν ακολούθησε τη σωστή πορεία ώστε να στρίψει δεξιά και ότι πέρασε διαμέσου της διάβασης πεζών. Απάντησε στη συγκεκριμένη υποβολή λέγοντας «Όχι. Πέρασε κανονικά επί της οδού με πράσινο βελάκι. Δεν διαπίστωσα καμία παρανομία.». Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι η Κατηγορούμενη ουδέποτε της είπε ότι ήταν συγχυσμένη και ότι δεν κατάλαβε πώς έγινε το δυστύχημα. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Η ΜΚ2 επέμεινε ότι έτσι έγινε αρχικά και ότι μετά από κάποια τηλεφωνήματα η Κατηγορούμενη ισχυσίστηκε ότι πέρασε με πράσινο, γι' αυτό και η ΜΚ2 αναγκάστηκε να της πει ότι είναι «ψεύτισσα». Η ΜΚ2 θυμάται ότι στο όχημα της Κατηγορούμενης ήταν και ο γιος της. Δεν υπήρξε επανεξέταση της ΜΚ
5. Η μαρτυρία που δόθηκε από τον παραπονούμενο πεζό (ΜΚ3). Ο ΜΚ3 αναγνώρισε, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4 τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Στην εν λόγω κατάθεση του δήλωσε τα εξής. «Την 12/11/2010 και περί ώρα 06:55 αν δεν κάνω λάθος βρισκόμουν με το ιδιωτικό μου όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΕΥ380 σταματημένος στα φώτα τροχαίας στη διασταύρωση της Λεωφ. Μακαρίου με την οδό Ανεξαρτησίας στη Λακατάμια με πρόθεση να κινηθώ δεξιά προς την κατεύθυνση που βρίσκεται ο κυκλικός κόμβος του ΜΕΤΡΟ. Ενώ ήμουν σταματημένος πρώτος στα φώτα τροχαίας δίπλα μου ήρθε και σταμάτησε ένας μοτοσικλετιστής ο οποίος περίμενε και αυτός σταματημένος στα φώτα. Αυτόν τον κύριο δεν τον έχω ξαναδει ποτέ ξανά και δεν τον γνωρίζω. Μαζί μου στο αυτοκίνητο βρισκόταν και η σύζυγός μου Νεφέλη Μαρκίδου. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα και αφού άναψε το πράσινο φως για να ξεκινήσουμε, ξεκίνησα ενώ ο μοτοσικλετιστής όπως είναι λογικό και λόγω του ότι η μοτοσικλέτα επιταχύνει πιο γρήγορα ήταν μπροστά μου μερικά μέτρα. Ενώ εγώ ξεκίνησα περίπου 3 μέτρα είδα ένα αυτοκίνητο γκρίζου χρώματος να περνά με ταχύτητα χωρίς να σταματήσει καθόλου στα φώτα. Από τη σύγκρουση ο μοτοσικλετιστής έπεσε κάτω με αποτέλεσμα να κτυπήσει και για το λόγο αυτό κλήθηκε ασθενοφόρο. Είμαι σίγουρη ότι τόσο εγώ όσο και ο μοτοσικλετιστής ξεκινήσαμε με πράσινο φως και ότι το γκρίζο αυτοκίνητο που κτύπησε το μοτοσικλετιστή πέρασε με κόκκινο. Επίσης θέλω να πω ότι όταν κατέβηκα από το αυτοκίνητο και πλησίασα την οδηγό του αυτοκινήτου, εγώ της είπα ότι πήγαινε καθαρά με κόκκινο ενώ αυτή μου απάντησε ότι δεν το είχε προσέξει και ότι σίγουρα κάτι σκεφτόταν και δεν κατάλαβε τί έγινε. Μετά από δέκα λεπτά περίπου άρχισε να τα αλλάζει και να λέει ότι είχε περάσει με πράσινο. Δεν ξέρω γιατί το είπε αυτό.». Συνεχίζοντας στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΚ3 επανέλαβε ότι το δυστύχημα ξετυλίχτηκε μπροστά στα μάτια του. Ο ίδιος ήταν πρώτος στα φώτα. Ήρθε δίπλα του στα δεξιά του ο μοτοσικλετιστής. Σταμάτησε ένα μέτρο περίπου πιο μπροστά του. Όταν άναψε το πράσινο για την πορεία τους, εκκίνησε πρώτος ο μοτοσικλετιστής. Εφόσον ήταν πράσινο στην πορεία τους, ο ΜΚ1 ξέρει ότι πρέπει να ήταν κόκκινο στην πορεία της Κατηγορούμενης. Ένιωσε αμέσως ότι θα εγίνετο δυστύχημα και θυμάται να είπε αστραπιαία στη σύζυγό του που ήταν συνοδηγός «Έφαεν τον άνθρωπον». Όταν έγινε το δυστύχημα, η Κατηγορούμενη ρωτούσε συγχυσμένη και απορημένη πώς έγινε το δυστύχημα και ο ΜΚ3 θυμάται να της είπε φωνακτά ότι πέρασε με κόκκινο. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΚ3 αναγνώρισε τη σκηνή του δυστυχήματος βλέποντας το Τεκμήριο
6. Σημείωσε επ' αυτού τη θέση στην οποία βρισκόταν το όχημά του όταν αυτός είδε για 1η φορά το όχημα της Κ/μενης και το αντιλήφθηκε να περνά με κόκκινο. Θυμάται ότι ο ίδιος είχε ήδη κάμει έναρξη 3 - 4 μέτρα. Η Κατηγορούμενη είχε ήδη περάσει τη γραμμή των φώτων. Απέκλεισε εντελώς το ενδεχόμενο αυτή να πέρασε τη γραμμή με πορτοκαλί.Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι λέει ψέματα και τότε αυτός αντέδρασε λέγοντας ότι ήταν για 42 χρόνια δημόσιος υπάλληλος στη Στατιστική Υπηρεσία μετ' επαίνων και δεν περίμενε να έρθει πρώτη φορά στη ζωή του στο Δικαστήριο για να πει ψέματα! Ο ΜΚ3 αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ΜΚ1 πέρασε διαμέσου της διάβασης πεζών και του κενού της κτιστής νησίδας παρά τα φώτα τροχαίας. Αρνήθηκε την υποβολή ότι αυτός δεν είδε καθόλου το δυστύχημα. Απαντώντας στην υποβολή ότι αυτός δεν είδε την Κ/μενη να περνά με κόκκινο, ο ΜΚ3 απάντησε «Εγώ πήγαινα με πράσινο». Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
7. Η μαρτυρία που δόθηκε από τον εξεταστή (ΜΚ4). Ο Αστ. 3072 (ΜΚ4) αναγνώρισε, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 6 τη γραπτή κατάθεση που ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση. Στην εν λόγω κατάθεση αναφέρει ότι αυτός επισκέφθηκε τη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την 12/11/2010 και και ώρα 07:00 στη συμβολή των φώτων τροχαίας της Λεωφ. Μακαρίου στη Λακατάμεια με την οδό Ανεξαρτησίας γύρω στις 0720 την ίδια ημέρα. Στη σκηνή συνάντησε την οδηγό του ενεχόμενου αυτοκινήτου και τη μοτοσικλέτα. Στην παρουσία της οδηγού του αυτοκινήτου αυτός ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, όπου σημείωσε το σημείο σύγκρουσης Χ, καθώς και τις τελικές θέσεις των δύο οχημάτων. Αργότερα, στο Γ.Ν. Λ/σιας, ο ΜΚ4 έδειξε το σχέδιο στον ΜΚ1 με το οποίο συμφώνησε και το υπέγραψε. Την 12/11/2010 και μεταξύ των ωρών 16:10 - 16:40 στην Τροχαία Λ/σιας ο ΜΚ4 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη (Άννα Κούττη Χαραλάμπους), την οποία και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
8. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 17:00 - 17:10 στην Τροχαία Λ/σιας, ο ΜΚ4 κατηγόρησε για τα αδικήματα. Η γραπτή κατηγορία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
9. Η Κ/μενη απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Περαιτέρω, ο ΜΚ4 εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο για το ποσό των €85 προς τον ΜΚ1 για το ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Υπό τον τίτλο «άμεση μαρτυρία της σκηνής», ο ΜΚ4 αναφέρει ότι υπάρχει μαρτυρία από τους δύο αυτόπτες μάρτυρες οι οποίοι ήταν στο πρώτο αυτοκίνητο σταματημένο στην οδό Ανεξαρτησίας με πρόθεση να κινηθούν ως η πορεία της μοτοσικλέτας. Διευκρινίζει, επίσης, ότι το σημείο σύγκρουσης εντοπίστηκε και σημειώθηκε με το γράμμα Χ αφού υπήρχε γδάρσιμο στην άσφαλτο από την πτώση της μοτοσικλέτας. Στη γραπτή κατάθεσή του ο ΜΚ4 περιγράφει τις καιρικές συνθήκες, τον οδικό φωτισμό, το δρόμο, την οδική σήμανση, την ορατότητα και τις ζημιές / τραυματισμούς. Προτού προχωρήσω σε παράθεση των όσων επεξήγησε ενόρκως στο Δικαστήριο ο ΜΚ4 τόσο κατά την κυρίως εξέτασή του όσο και κατά την αντεξέταση του, επιθυμώ να παραθέσω όσα διαλαμβάνονται στην ανακριτική κατάθεση της Κατηγορούμενης και στη γραπτή κατάθεση του γιου της, Ιωάννη Χ''Φραγκίσκου, τις οποίες έλαβε από αυτούς ο ΜΚ
10. Η Κατηγορούμενη είχε δηλώσει τα εξής: «Την 12/11/2010 και περί ώρα [...] 07:10 και ενώ πλησίαζα στα φώτα του Ζορπά στη Λεωφ. Μακαρίου κοίταξα ότι το φως για τη δική μου κατεύθυνση ήταν πράσινο. Εγώ εκείνη την ώρα οδηγούσα με ταχύτητα περίπου 40 χιλιόμετρα. Όταν έφτασα στα φώτα το φως ήταν ακόμα πράσινο γι' αυτό εισήλθα στα φώτα για να περάσω και να κατευθυνθώ προς το ΜΕΤΡΟ. Ενώ βρισκόμουν στη μέση των φώτων είδα το φανάρι να γίνεται πορτοκαλί γι' αυτό και ανάπτυξα ταχύτητα για να περάσω πριν το φως γίνει κόκκινο. Ενώ πλησίαζα να βγω από τα φώτα μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου είδα μια μοτοσικλέτα να κτυπά στο μπροστινό δεξί κομμάτι του προφυλακτήρα μου και να πέφτει κάτω στην άσφαλτο. Τότε εγώ πάτησα τα φρένα και σταμάτησα το αυτοκίνητο. Δεν είδα από πού είχε έρθει ο μοτοσικλεττιστής. Εκείνη την ώρα στο δρόμο υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση ενώ η ορατότητά μου ήταν καλή. Πιστεύω ότι ο μοτοσικλετιστής είχε έρθει από πλάγια δεξιά μου, αλλά εν ξέρω από πού ακριβώς. Με το σχέδιο που μου παρουσιάζεις συμφωνώ και το υπογράφω. Το αυτοκίνητό μου έχει αριθμούς ΚΤQ
11. Δεν τραυματίστηκα.». Στη γραπτή κατάθεση που έδωσε ο γιος της Κατηγορουμένης, Ιωάννης Χ΄΄Φραγκίσκου, στο ΜΚ4 στις 18/11/2010 μεταξύ 15:00 και 15:20, δήλωσε τα εξής. «Την 12/11/2010 και περί ώρα 07:00 βρισκόμουν συνοδηγός στο αυτοκίνητο της μητέρας μου Άννας Κούττη [...]. Όταν φτάσαμε στα φώτα τροχαίας όπου βρίσκεται ο φούρνος Ζορπάς είδα το φως στα φώτα τροχαίας να έχει πράσινο. Η μητέρα μου πέρασε από τα φώτα και πρόσεξα ότι στη μέση των φώτων περίπου το φως έγινε πορτοκαλί. Τότε ένιωσα το αυτοκίνητο να αναπτύσσει λίγο πιθανόν για να περάσουμε πριν το φως γίνει κόκκινο. Τότε πρόσεξα από τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου μια μοτοσικλέτα να περνά πίσω από το πάσσαλο των φώτων όπου βρίσκεται η διάβαση για τους πεζούς και η οποία είναι σημαδεμένη με κόκκινο χρώμα και να κτυπά στη δεξιά μπροστά πλευρά του αυτοκινήτου της μητέρας μου και να πέφτει στο δρόμο. Ο οδηγός της έφερε κράνος προστασίας. Από το δυστύχημα τόσο εγώ όσο και η μητέρα μου δεν τραυματιστήκαμε.». Συνεχίζοντας στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΚ4 έδειξε τις υπογραφές και των δύο ενεχομένων επί του Τεκμηρίου 5 προς απόδειξη του ότι έδειξε και στους δύο το σχέδιο της σκηνής και τους το επεξήγησε. Ο ΜΚ4 δήλωσε ότι όταν έφτασε στη σκηνή του δυστυχήματος, έλεγξε την ορθότητα της λειτουργίας των φώτων τροχαίας και βεβαιώθηκε ότι λειτουργούσαν κανονικά. Στάθηκε σε σημείο που μπορούσε να βλέπει τα φώτα ως οι πορείες των δύο ενεχομένων. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ4 περίγραψε τη λειτουργία των φώτων ως εξής. Όταν υπάρχει πράσινο στη Λεωφ. Μακαρίου, μετά θα ανάψει μόνο του πορτοκαλί και μετά κόκκινο. Μετά στην οδό Ανεξαρτησίας από κόκκινο θα ανάψει κόκκινο και πορτοκαλί μαζί και μετά μόνο του το πράσινο. Δηλαδή όταν είναι πορτοκαλί στην μια πλευρά στην άλλη είναι κόκκινο. Ο ΜΚ4 δεν γνωρίζει πόσο χρόνο κάνουν τα φώτα τροχαίας για να αλλάξουν από πράσινο σε κόκκινο. Ο ΜΚ4 είπε επίσης ότι υπάρχει τόξο ως η πορεία της Κ/μενης αλλά δεν έπαιξε καμία σημασία για το δυστύχημα. Ως η πορεία του παραπονούμενου, δεν υπάρχει τόξο. Κατά την αντεξέταση του από τη συνήγορο Υπεράσπισης, ο ΜΚ4 διευκρίνισε ότι εσφαλμένα στη γραπτή κατάθεσή του έγραψε ότι η ορατότητα ως προς το αλτ των φώτων τροχαίας της Λεωφ. Μακαρίου προς τα δεξιά όπου βρισκόταν σταματημένη η μοτοσικλέτα ήταν 26,40μ. Τόση είναι η απόσταση από το αλτ της οδού Ανεξαρτησίας προς το σημείο Χ. Ο ΜΚ4 δεν μέτρησε την ορατότητα ως η προαναφερθείσα πορεία. Εξήγησε όμως ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να εμποδίζει την ορατότητα κάποιου οδηγού ως η πορεία της Κ/μενης αφού ο δρόμος είναι ευθύς και επίπεδος. Πρόσθεσε ότι, εάν η Κατηγορούμενη έβλεπε τον μοτοσικλετιστή να έμπαινε από τη διάβαση, ως είναι η θέση της, θα έκανε τουλάχιστον κάποιον ελιγμό αποφυγής. Ο ΜΚ4 επεσήμανε εξάλλου ότι ο πάσσαλος της ηλεκτρικής είναι διαμέτρου περίπου 15 εκατοστών και επομένως, ακόμη και αν ήταν ορθή η θέση της Υπεράσπισης ότι πέρασε πίσω από αυτόν ο μοτοσικλετιστής, ο εν λόγω πάσσαλος δεν θα μπορούσε να περιορίσει ή να αποκλείσει την ορατότητα της Κατηγορούμενης ως προς αυτόν. Ο ΜΚ4 δεν εντόπισε να υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης στη σκηνή. Ο ΜΚ4 εξήγησε ότι, για να υπάρχει ζημιά πάνω στο μπροστινό δεξιό πλευρό του προφυλακτήρα και το δεξιό φτερό, σημαίνει ότι το σημείο Χ είναι στην μπροστινή δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου της Κ/μενης. Η μοτοσικλέτα δέχτηκε το κτύπημα στο πίσω αριστερό πάνω μέρος και στο δεξί πατίδι. Η μοτοσικλέτα έλαβε πρώτα κλίση προς δεξιά και μετά το αυτοκίνητο συγκρούστηκε πάνω της. Υποβλήθηκε στο ΜΚ4 ότι αν αυτό που είπε για τη σειρά των πραγμάτων ήταν ορθό, τότε οι ζημιές του αυτοκινήτου θα έπρεπε να ήταν μπροστά προς τη μέση παρά στο πλάι! Ο ΜΚ4 απάντησε «Δεν είπα πλάι του αυτοκινήτου. Είπα ότι υπάρχει ζημιά και στο μπροστινό δεξιό μέρος του προφυλακτήρα. Αν ήταν όπως μας το παρουσιάζετε σημαίνει ότι το κτύπημα πάνω στη μοτοσικλέτα θα έπρεπε να ήταν από πίσω στον τροχό.». Ο ΜΚ4 εξήγησε επίσης ότι αυτός απέκλεισε το ενδεχόμενο να πέρασε η μοτοσικλέτα από τη διάβαση πεζών και τη κτιστή νησίδα στη μέση της διασταύρωσης, επικαλούμενος τη μαρτυρία που αυτός έχει από τους ΜΚ2 και ΜΚ3 για το ότι η πορεία του ΜΚ1 ήταν ως η πορεία Β στο σχέδιο. Πέραν τούτου όμως, σημείωσε ότι δεν το θεωρεί λογικό να συνέβηκε κάτι τέτοιο. Και εξήγησε περαιτέρω ότι «Είναι 1,50μ η απόσταση από το σημείο Χ μέχρι τη νησίδα. Δεν πιστεύω ότι κάποιος που χρησιμοποιούσε τη νησίδα θα εισέρχετο πρώτα 1,5 μέτρο και μετά να έκανε κλίση δεξιά. Δεν θα ήταν 1,5 μ θα ήταν λιγότερο.». Ο ΜΚ4 κατέθεσε στη συνέχεια στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 8 τη γραπτή κατάθεση που αυτός έλαβε από το γιο της Κ/μενης. Εξέφρασε την εκτίμηση ο ΜΚ4 ότι ο γιος της Κατηγορούμενης, όντας συγγενικό της πρόσωπο, δεν πιστεύει να είπε στην κατάθεσή του όλη την αλήθεια, αλλά για να υπερασπιστεί τη μητέρα του. Πιστεύει ότι είπε ψέματα. Ο ΜΚ4 απάντησε, αντεξεταζόμενος, ότι δεν μπορούσε να υπολογίσει μέσα σε πόσο χρόνο κάλυψε η Κατηγορούμενη την απόσταση των 31,50 μέτρων από τα φώτα τροχαίας μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ, αφού όπως προκύπτει από την ανακριτική κατάθεσή της η Κ/μενη δεν οδηγούσε σε αυτήν την απόσταση με σταθερή ταχύτητα 40 ΧΑΩ. Ανέπτυξε ταχύτητα στα μέσα περίπου της απόστασης. Υποβλήθηκε στον ΜΚ4 ότι ήταν μαζί στο ίδιο γραφείο οι ΜΚ1 και ΜΚ2 όταν έδιδαν τη γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία. Ο ΜΚ4 απάντησε ότι δεν θυμάται. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
12. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έκλεισε την υπόθεσή της στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας. Η συνήγορος Υπεράσπισης δεν ήγειρε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξέτασε καθηκόντως το ζήτημα αυτό και κατέληξε σε ex tempore απόφαση ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης. Αφού επεξήγησε τα δικαιώματα της, αυτή επέλεξε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου να τηρήσει το δικαίωμα της σιγής. Δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μάρτυρα Υπεράσπισης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. Παρακολούθησα τους ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4 κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Σημειώνω, περαιτέρω, ότι το σχεδιαγράφημα της σκηνής, το οποίο αποτελεί πραγματική μαρτυρία, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Το σχέδιο της σκηνής, ως έχει νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Γενικός Εισαγγελέας ν Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252). Στη βάση του σχεδίου της σκηνής, κρίνω ως πλήρως αξιόπιστη τη μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας και αποδέχομαι ως αληθή τη δήλωση στην οποία αυτοί προέβηκαν σε ό,τι αφορά το ποια ήταν η πορεία που ακολούθησε ο ΜΚ1 διασταυρώνοντας στα φώτα τροχαίας. Απορρίπτω την εκδοχή της Υπεράσπισης ότι ο ΜΚ1 αντί να οδηγήσει κανονικά επί της συμβολής, οδήγησε πάνω στη διάβαση πεζών και εισήλθε στη Λεωφόρο Μακαρίου περνώντας πίσω από τον πάσσαλο της ηλεκτρικής που υπάρχει πάνω στη κτιστή νησίδα στο μέσο της λεωφόρου. Αποδέχομαι ως πλήρως ειλικρινή και αξιόπιστη τη μαρτυρία των αυτόπτων μαρτύρων, για την ανεξαρτησία των οποίων δεν υπήρξε οτιδήποτε που να με κλονίσει, πως ο ΜΚ1 προπορευόταν του δικού τους οχήματος με κανονική πορεία ως αναμένεται από έναν οδηγό επί της οδού. Αποδέχομαι επίσης ως αληθή τη δήλωση των ΜΚ1, 2 και 3 ότι αυτοί ανέμεναν να ανάψει πράσινο φως στα φώτα τροχαίας για τη δική τους πορεία προτού περάσουν τη γραμμή στάσης. Επίσης, αποδέχομαι ως ειλικρινή και αληθή τη δήλωσή τους ότι είδαν το όχημα της Κατηγορουμένης να περνά τη γραμμή στάσης των φώτων τροχαίας ως η δική της πορεία αφότου αυτοί (δηλαδή, ο ΜΚ1 και ο ΜΚ3) είχαν ήδη ξεκινήσει την πορεία τους με πράσινο για να διασταυρώσουν τη συμβολή. Η αναφορά της ΜΚ2 σε πράσινο τόξο αντί απλώς σε πράσινο φως, παρά το ότι δεν υποστηρίζεται ή και διαφέρει από τις δηλώσεις των ΜΚ1, ΜΚ3 και ΜΚ4, οι οποίοι αναφέρθηκαν απλώς σε πράσινο φως, κρίνω ότι δεν πλήττει ουσιωδώς τη δική της αξιοπιστία. Ο ΜΚ4 κρίνω ότι εξέτασε το δυστύχημα αντικειμενικά και έδωσε λογικές και πειστικές απαντήσεις στο Δικαστήριο για όσα η Υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι αυτός παρέλειψε να εξετάσει, ειδικότερα σε ό,τι αφορά την ισχυριζόμενη - κατά τον υιό της Κατηγορούμενης - πορεία που ακολούθησε ο ΜΚ

1. Η Κατηγορούμενη τήρησε το δικαίωμα της σιγής. Από την άσκηση αυτού του δικαιώματος και μόνο, είναι νομολογημένο ότι δεν μπορεί να συναχθεί συμπέρασμα ενοχής. Συγχρόνως, η άσκηση του πιο πάνω δικαιώματός της, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο από το να αξιολογήσει την ανακριτική της κατάθεση και να της αποδώσει την πρέπουσα βαρύτητα. Στην παρούσα υπόθεση, επισημαίνω ότι η ίδια η Κατηγορούμενη δήλωσε στην ανακριτική της κατάθεση ότι δεν γνωρίζει από πού οδηγούσε ο ΜΚ
2. Αυτό αποτελεί ενοχοποιητική δήλωση υπό την έννοια ότι δεικνύει πως δεν τον πρόσεξε ποτέ πριν τη σύγκρουση στοιχείο που προσμετρά σε ό,τι αφορά το ότι υπήρξε αμελής από απόψεως της οδήγησης. Συγχρόνως, αφήνει ως απομονωμένη τη δήλωση του υιου της σε σχέση με την ισχυριζόμενη πορεία του ΜΚ1, αφού δεν υποστηρίζεται από την ίδια την Κατηγορούμενη που ήταν η οδηγός. Εφόσον ο υιος δεν παρουσιάστηκε ως μάρτυρας Υπεράσπισης για να υποστεί τη βάσανο της αντεξέτασης, δεν έχει λάμψει η αλήθεια σε ό,τι αφορά του περιεχόμενο των δηλώσεων του και εφόσον αυτές συγκρούονται με την υπόλοιπη μαρτυρία, το Δικαστήριο δεν μπορεί να τους αποδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα. Αυτό καλύπτει και τις δηλώσεις του σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το φως της τροχαίας ως η πορεία της μητέρας του έγινε πορτοκαλί αφότου αυτή εισήλθε στη συμβολή των οδών, ότι δηλαδή κατ' ισχυρισμόν η ίδια πέρασε τη γραμμή στάσης με πράσινο. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Το επίδικο δυστύχημα συνέβηκε την 12.11.2010 και περί ώρα 07:00 στη συμβολή της Λεωφ. Μακαρίου στη Λακατάμια με την οδό Ανεξαρτησίας με ενεχόμενους το όχημα με αρ. εγγραφής KTQ420 που οδηγούσε η Κατηγορούμενη και τον μοτοσικλετιστή ΜΚ1, με τον οποίο συγκρούστηκε το εν λόγω όχημα ενόσω αυτός διασταύρωνε την εν λόγω συμβολή με πορεία από οδό Ανεξαρτησίας δεξιά προς Λεωφόρο Μακαρίου. Το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος ήταν στεγνή. Η Λεωφ. Μακαρίου στη Λακατάμεια είναι κύριος δρόμος και είναι διπλής κατευθύνσεως με δύο λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Η οδός Ανεξαρτησίας είναι κάθετος στη Λεωφ. Μακαρίου και ελέγχεται από φώτα τροχαίας. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά κατά την επίδικη ημερομηνία. Η ορατότητα της πορείας του οχήματος της Κατηγορουμένης ως προς το ΑΛΤ των φώτων τροχαίας της Λεωφ. Μακαρίου προς τα δεξιά όπου βρισκόταν σταματημένη η μοτοσικλέτα του ΜΚ1 δεν αποκόπτετο από οποιοδήποτε φυσικό ή τεχνητό εμπόδιο. Ο ΜΚ1 ήταν πρώτος στη γραμμή στάσης των φώτων τροχαίας επί της οδού Ανεξαρτησίας. Δίπλα του σταματημένο αναμένοντας να ανάψει πράσινο φως ήταν το όχημα με οδηγό το ΜΚ3 και συνοδηγό τη ΜΚ
3. Όταν άναψε το πράσινο φως, εκκίνησε πρώτος ο ΜΚ1 και προπορευόταν του οχήματος των ΜΚ2 και 3 περίπου 5 μέτρα. Εισήλθε στη διασταύρωση με κλίση προς τα δεξιά και όταν έφτασε στο ύψος της διάβασης πεζών επί της Λεωφόρου Μακαρίου κτυπήθηκε στο αριστερό πάνω μέρος στο πλαστικό κάλυμμα της μοτοσικλέτας του από τα αριστερά από το όχημα της Κατηγορουμένης. Το όχημά της θεάθηκε από το ΜΚ3 να περνά τη γραμμή στάσης ως η πορεία της με αυξημένη ταχύτητα αφότου άναψε το πράσινο φως ως η πορεία του ΜΚ1 και ΜΚ
4. Από τη σύγκρουση, η ζημιά στο όχημα της Κατηγορούμενης ήταν στο μπροστινό δεξί φτερό και στον μπροστινό δεξί προφυλακτήρα. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε ο ΜΚ1 ο οποίος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου παρέμεινε για νοσηλεία λόγω της σοβαρότητας των τραυμάτων του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση της Κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Θα αρχίσω με την ανάλυση της νομικής πτυχής της 2ης κατηγορίας. Ο Κανονισμός 58

(1)(ια) της Κ.Δ.Π. 66/84 αντικαταστάθηκε από την ΚΔΠ 189/08 με τον Κανονισμό 58

(2)(δ) και ορίζει ότι: «58. -

(2)Κάθε οδηγός ή πρόσωπο το οποίο έχει την ευθύνην ή τον έλεγχον μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να - .................................. .................................................. ....... (δ) συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ΄ εντολήν της Αστυνομίας, ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία ανατέθει δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμισι της τροχαίας κυκλοφορίας.». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 - «σήμα τροχαίας» σημαίνει οποιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν) ή οποιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ωρισμένην κατηγορία ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οποιασδήποτε φύσεως, καθών και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Σύμφωνα με την υποπαράγραφο (i) της παραγράφου

(1)του Κανονισμού 66Β της ΚΔΠ 189/2008, «[...] η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στο δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει τον φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση όπου η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο». Σύμφωνα με την υποπαράγραφο (v) της παραγράφου

(1)του Κανονισμού 66Β της ΚΔΠ 189/2008, «[...] η ένδειξη του κίτρινου φανού σημαίνει απαγόρευση όπως και η ένδειξη του κόκκινου φανού, εκτός αν κατά τη στιγμή της αλλαγής της ένδειξης από πράσινο σε κίτρινο, το όχημα βρισκόταν τόσο κοντά στη γραμμή στάσης ή τους φωτεινούς σηματοδότες που καθιστούσε επικίνδυνη τη στάση του οχήματος πριν από τη γραμμή στάσης ή τους φωτεινούς σηματοδότες.». Όπως περαιτέρω επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 257, η υποχρέωση οδηγού να μην περάσει τη γραμμή στάσης με κόκκινο φανό στην πορεία του αφορά οποιοδήποτε τμήμα του οχήματός του (με παραπομπή στη Ryan v Smith [1967] 1 All ER 611). Στη σελ.258 του ιδίου Συγγράμματος αναφέρεται ότι, αν το όχημα πέρασε - με οποιοδήποτε μέρος του - τη γραμμή στάσης ενόσω ο φωτεινός σηματοδότης δεν ήταν κόκκινος, τότε φαίνεται να μην διαπράττεται οποιοδήποτε αδίκημα. Στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 258, αναφέρεται ότι αν τα φώτα τροχαίας δείχνουν πράσινη ένδειξη για την κυκλοφορία προς ανατολική - δυτική κατεύθυνση, τα δικαστήρια δικαιούνται να συνάξουν από το γεγονός αυτό, το συμπέρασμα ότι η ένδειξη στα φώτα τροχαίας για την κυκλοφορία ως η κατεύθυνση βορρά - νότου είναι κόκκινη. Αυτό αναφέρεται με παραπομπή στις Wells v Woodward

(1956)54 LGR 142, Pacitti v Copeland [1963] SLT (Notes) 52). Περαιτέρω, όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 256, εκείνος ο οποίος έχει τον πράσινο φανό στην πορεία του δικαιούται να εκκινήσει παρά το ότι άλλοι παράνομα εισήλθαν στο δρόμο, αρκεί να λάβει μέτρα αποφυγής σύγκρουσης. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα׃ "in Eva v Reeves [1938] 2 All ER 115 (a civil case) it was held that a driver who has a green light in his favour owes no duty to traffic entering a crossing in disobedience to the lights save that, if he actually sees such traffic, he must take all reasonable steps to avoid a collision.". Υπό το φως της πιο πάνω νομικής ανάλυσης, και υπό το φως των προαναφερθεισών ευρημάτων μου, κρίνω ότι αφού στα φώτα τροχαίας για την πορεία δυτικά ως η κατεύθυνση του ΜΚ1 το φως ήταν πράσινο, συνάγεται ότι η Κατηγορούμενη πέρασε τη γραμμή στάσης στα φώτα τροχαίας του Ζορπά επί της Λεωφ. Μακαρίου στη Λακατάμια ενόσω ο φωτεινός σηματοδότης ως η πορεία της προς Βορρά είχε κόκκινη ένδειξη. Έπεται ότι η Κατηγορούμενη παραβίασε τον Κανονισμό 66Β της ΚΔΠ 189/2008 και συνεπακόλουθα ότι διέπραξε αδίκημα βάσει του Κανονισμού 58

(2)της ΚΔΠ 189/2008. Στοιχειοθετείται η Κατηγορία αρ. 2 επί του κατηγορητηρίου. Για τη στοιχειοθέτηση της 1ης κατηγορίας του Κατηγορητηρίου, η οποία αφορά στο αδίκημα της αμέλειας, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι η Κατηγορούμενη, ως οδηγός, απέτυχε ή και παρέλειψε να εκπληρώσει το καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό, συνυφασμένο με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Το κριτήριο της αμελούς οδήγησης είναι αντικειμενικό, με την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από τον οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα (βλ. Κυριάκου Βίττη ν Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 30). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε το καθήκον της δέουσας φροντίδας και μέριμνας ως προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον ίδιο δρόμο. Το μέτρο κρίσης καθορίζεται στη βάση του αν ο οδηγός ενήργησε όπως ένας σώφρονας, ικανός, λογικός οδηγός, όχι ο τέλειος οδηγός (Σωκράτους ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ1). Παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Συνεπώς, η θεμελίωση της 2ης κατηγορίας δεν αποτελεί αφ' ευατής απόδειξη ότι η Κατηγορούμενη ήταν αμελής. Θα μπορούσε να είχε παραβιάσει τον κόκκινο φανό και παραταύτα να απέφευγε τη σύγκρουση. Ελλείπει όμως στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει ότι η Κατηγορούμενη πρόσεξε έγκαιρα τον μοτοσικλετιστή, ο οποίος ήταν απλά ορατός στο δρόμο ή και ότι αυτή έλαβε οποιεσδήποτε ενέργειες προφύλαξης και αποφυγής της σύγκρουσης με αυτόν. Στοιχειοθετείται επομένως και η 2η κατηγορία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούμενη είναι ένοχη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 1 και 2. (Υπ.) ................... Άννη Πανταζή - Λάμπρου, προς. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο