Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Βασίλης Πετρογιάννης, Υπόθεση. Αρ.: 8226/11, 12/9/2012

(1)(ια), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών (ΚΔΠ 66/84) που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2, 5 και 20Α του Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό 58

(2)(δ) της ΚΔΠ 189/08, τους Νόμους 80(Ι)/2000, 243(Ι)/04, 270(Ι)/04, 166/87 και την ΚΔΠ 312/07.» Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στις πιο πάνω δύο κατηγορίες, γι' αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 1 στο κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος την 2.10.2009, στη διασταύρωση της Λεωφ. Ιωσήφ Χ»Ιωσήφ με τη λεωφ. Σταυρού στο Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KWM613, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 2 στο κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ενώ οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα, δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του κόκκινου φανού των φωτεινών σηματοδοτών οι οποίοι ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση στην πιο πάνω διασταύρωση. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας, τον Α/4028 Α. Ταβέλη που ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος (στο εξής, «ο ΜΚ1»), τον κ. Φίλιππο Μούζουρα (στο εξής «ο ΜΚ2»), τον παραπονούμενο, κ. Μάριο Κυριάκου (στο εξής «ο ΜΚ3») και τον αυτόπτη μάρτυρα κ. Χρίστο Κλεάνθους (στο εξής «ο ΜΚ4»). Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, η γραπτή κατάθεση του ΜΚ1 (στο εξής «το Τεκμήριο 1»), η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου (στο εξής «το Τεκμήριο 2»), το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (στο εξής «το Τεκμήριο 3»), το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (στο εξής «το Τεκμήριο 4»), ιατρικό πιστοποιητικό (στο εξής «το Τεκμήριο 5»), Πίνακας Τρόπου Λειτουργίας των Φώτων Τροχαίας (στο εξής «το Τεκμήριο 6»), σχέδιο αποτύπωσης της επίδικης συμβολής της διασταύρωσης (στο εξής «το Τεκμήριο 7»), η γραπτή κατάθεση του ΜΚ3 (στο εξής «το Τεκμήριο 8») και η γραπτή κατάθεση του ΜΚ4 (στο εξής «το Τεκμήριο 9»). Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΜΚ1 Ο ΜΚ1 αναγνώρισε, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 τη γραπτή κατάθεση που συνέταξε για την παρούσα υπόθεση. Ακολούθως την ανέγνωσε. Κατέθεσε επίσης στο Δικαστήριο τα πιο πάνω αναφερόμενα Τεκμήρια 2, 3 και 4, διευκρινίζοντας ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ του πρόχειρου σχεδίου και του συμμετρικού. Φθάνοντας στη σκηνή του δυστυχήματος, ο ΜΚ1 έλεγξε ότι τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν ορθά. Δηλαδή βεβαιώθηκε ότι όταν για την πορεία Ιωσήφ Χ΄΄ίωσήφ το φως τροχαίας ήταν πράσινο, για τη Λεωφ. Σταυρού ήταν κόκκινο. Δεν υπήρχε θέμα να ήταν και για τις δύο πορείες κόκκινο ή και για τις δύο πορείες πράσινο. Εξήγησε επίσης ο ΜΚ1 ότι προς εξέταση των διαφόρων αποστάσεων τις οποίες αναφέρει ο Κατηγορούμενος στη γραπτή του κατάθεση, ο ΜΚ1 ζητούσε από τον Κατηγορούμενο να του δείξει την απόσταση που εννοούσε στον Αστυνομικό Σταθμό και εκεί τη μετρούσε ο ΜΚ

1. Δεν μετέβηκαν ξανά στη σκηνή του δυστυχήματος για να προβούν στις μετρήσεις που ανέφερε ο Κατηγορούμενος στην κατάθεσή του. Ο ΜΚ1 διαπίστωσε μέσα από έρευνα στο αρχείο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών ότι το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν ελαφρύ φορτηγό, τύπου βαν, (το κυανούν 11 στο φάκελο της Κ/Α) ενώ το όχημα του ΜΚ2 ήταν μοτοσικλέτα κυβισμού 498 cc. Στη σκηνή του δυστυχήματος, ο ΜΚ1 βρήκε τον Κατηγορούμενο, τον οδηγό της μοτοσικλέτας ο οποίος μεταφερόταν εκείνη τη στιγμή με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο και τους μάρτυρες κ. Χρίστο Κλεάνθους (ΜΚ4) και τον κ. Γρηγόρη Μεσίτη. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, του ζητήθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης να καταθέσει στο Δικαστήριο το κυανούν 18 στο φάκελο της Κ/Α που ήταν ένα Ιατρικό πιστοποιητικό. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Όπως εξήγησε ο ΜΚ1, αυτός πήγε προσωπικά στο Αρχείο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας για να αναζητήσει το ιατρικό πιστοποιητικό σε ό,τι αφορά τον παραπονούμενο, κ. Μάριο Κυριάκου, χωρίς όμως να εντοπίσει οτιδήποτε. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης, ο ΜΚ1 είπε ότι- (α) η μετρημένη επί του σχεδίου (Τεκμήριο 4) απόσταση από το αλτ επί της Λεωφ. Σταυρού ως η πορεία Α του Κατηγορούμενου μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ ήταν 25,90 μέτρα. (β) Για να μπει μέσα στη διασταύρωση, δηλαδή από τη γραμμή του αλτ επί της Λεωφ. Σταυρού ως η πορεία Α μέχρι την προέκταση της νοητής ευθείας της Λεωφ. Χ''Ιωσήφ, ο Κατηγορούμενος διένυσε - βάσει υπολογισμού του ΜΚ1 - απόσταση ίση με 18,7 μέτρα. Υπολόγισε την απόσταση αυτή αφαιρώντας από τα 25,90 μέτρα, που ήταν η συνολική απόσταση από το αλτ ως η πορεία Α μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ, το πλάτος των δύο λωρίδων της Ιωσήφ Χ''Ιωσήφ με δεξιά προέκταση ως η πορεία Α (3,8 μ +3,4 μ = 7,20μ), λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι το σημείο σύγκρουσης Χ μετρήθηκε επί του σχεδίου ότι βρισκόταν σε απόσταση 3,40 μέτρα από την νοητή ευθεία στην έξοδο της Λεωφ. Χ''Ιωσήφ, δηλαδή στη μέση των δύο λωρίδων της Λεωφ. Χ'Ίωσήφ ως η πορεία Β. (γ) Το όχημα του Κατηγορούμενου άφησε ίχνη τροχοπέδησης με τους πισινούς τροχούς μήκους 1,5 μ. (δ) Η απόσταση από τη γραμμή του Αλτ ως η πορεία Β του μοτοσικλετιστή ΜΚ2 μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ ήταν μήκους 15,2 μέτρα. (ε) Κάθε λωρίδα κυκλοφορίας της Ιωσήφ Χ''Ιωσήφ ως η πορεία Β του μοτοσικλετιστή έχει πλάτος 3,4 μέτρα. Με βάση τη μέτρηση του σημείου Χ φαίνεται ότι ο μοτοσικλετιστής κινήτο επί της νοητής ευθείας της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ των δύο λωρίδων της Λεωφ. Χ''Ιωσήφ. Όμως, ο ΜΚ1 εξήγησε ότι η πορεία του μοτοσικλετιστή σύμφωνα με τις καταθέσεις ήταν με πρόθεση να κινηθεί σε ευθεία κατεύθυνση. Ο ΜΚ1 αναγνωρίζει ότι το σημείο Χ στο σχέδιο (Τεκμήριο 4) φαίνεται να είναι δεξιότερα της ευθείας πορείας Β, αλλά τονίζει ότι οι μετρήσεις είναι που έχουν σημασία και αποδίδουν τα πραγματικά σημεία. (στ) Β1 είναι το ίχνος εκτροπής της μοτοσικλέτας και Β2 τα ίχνη μαυρίσματος από το τρίψιμο των τροχών της μοτοσικλέτας στην άσφαλτο. Η τελική θέση της μοτοσικλέτας ήταν σε απόσταση 20,7 μ. από το σημείο σύγκρουσης. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι ήταν εσφαλμένες οι μετρήσεις του αλλά αυτός το αρνήθηκε. Βάσει των ζημιών που είχαν τα δύο οχήματα, ο ΜΚ1 συμφώνησε ότι η σύγκρουση ήταν βίαιη ή σφοδρή. Ο ΜΚ1 διευκρίνισε όμως ότι δεν μέτρησε την ταχύτητα με την οποία κινήτο το βαν του Κατηγορούμενου διότι αυτό δεν ήταν εφικτό στη βάση των ιχνών που βρέθηκαν στη σκηνή. Ούτε γνωρίζει τί ταχύτητες αναπτύσσει η επίδικη μοτοσικλέτα. Απαντώντας στην παρατήρηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι πρέπει και τα δύο ενεχόμενα οχήματα να κινούνται με μεγάλη ταχύτητα για να προκληθεί τόσο σφοδρή σύγκρουση, ο ΜΚ1 είπε ότι εκτός από την ταχύτητα, σημαντικό στοιχείο είναι η κατασκευή του οχήματος και ο τύπος του οχήματος που ενέχεται. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι ένα όχημα τύπου βαν δεν μπορεί να αναπτύξει μεγάλες ταχύτητες σε μικρό χρονικό διάστημα. Η απάντησή του ήταν «δεν μπορώ να απαντήσω». Με τα γράμματα Δ και Ε στο σχέδιο, ο ΜΚ1 σημείωσε τις θέσεις των αυτόπτων μαρτύρων Χρίστου Κλεάνθους και Γρηγόρη Μεσίτη, αντίστοιχα, χωρίς όμως να τις έχει μετρήσει, γι' αυτό και εξήγησε ότι μπορεί η πραγματική τους θέση να ήταν πιο μπροστά ή πιο πίσω. Δεν ήταν ο ΜΚ1 αυτός που έλαβε τις καταθέσεις από τους αυτόπτες μάρτυρες. Όταν ρωτήθηκε αν έλεγξε τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι είχε ανάψει προτοκαλί και ήταν ελάχιστα πριν τη γραμμή του αλτ, ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν ήταν εκεί. Υποβλήθηκε επίσης στο ΜΚ1 ότι θα έπρεπε να είχε ελέγξει το χρόνο που χρειάζονται τα φώτα τροχαίας για να αλλάξει από πορτοκαλι σε κόκκινο ως η πορεία Α του κατηγορούμενου και ο χρόνος που χρειάζεται για να ανάψει πράσινο στην πορεία Β ως η πορεία του μοτοσικλετιστή. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι δεν το θεώρησε σημαντικό να προβεί σε τέτοιο έλεγχο. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι δεν αξιολόγησε σωστά τη μαρτυρία που του δόθηκε από τον Κατηγορούμενο και τους αυτόπτες μάρτυρες! Ήταν η θέση του ΜΚ1 ότι ορθά την αξιολόγησε. Η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ήταν ότι με την προϋπόθεση ότι το όχημα του Κατηγορούμενου κινείται με σταθερή ταχύτητα 30 ΧΑΩ από θέση 3 μέτρων πίσω από τη γραμμή του αλτ με φως τροχαίας πορτοκαλί, θα διένυε 8,33 μέτρα το δευτερόλεπτο και θα χρειαζόταν 25,90 / 8,3 = 3,48 δευτερόλεπτα για να φτάσει στο σημείο σύγκρουσης Χ. Ήταν επίσης η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι εάν το ίδιο όχημα με την ίδια ταχύτητα, από την ίδια θέση δοκίμαζε να πατήσει φρένο, θα σταματούσε εντός της διασταύρωσης μέχρι να αντιληφθεί τον κόκκινο φανό. Μπροστά στο δίλημμα να συνεχίσει την πορεία του ή να σταματήσει μέσα στη διασταύρωση, ο Κατηγορούμενος έπρεπε, ήταν η εισήγηση του συνηγόρου του, να επιλέξει να συνεχίσει. Ο ΜΚ1 δεν συμμερίστηκε τις θέσεις αυτές. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΜΚ2 Ο κ. Φίλιππος Μούζουρας (ΜΚ2) εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων από το
3. Είναι προγραμματιστής των φώτων τροχαίας σε όλη την Κύπρο. Τα προσόντα του συναφώς προς την ιδιότητά του αυτή ήταν παραδεκτά από την Υπεράσπιση. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΚ2 κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο 6, πίνακα, τον οποίο αυτός κατάρτισε μετά από επιστολή που έλαβε στις 24.10.2009 από την Αστυνομία και στον οποίο παριστάνεται το πρόγραμμα των φώτων τροχαίας στη διασταύρωση των Λεωφ. Σταυρού και Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ. Εξήγησε ότι η συγκεκριμένη διασταύρωση λειτουργούσε σε 3 στάδια: (α) Το πρώτο στάδιο αφορούσε τη Λεωφόρο Σταυρού με 42 δευτερόλεπτα πράσινο, 3 δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο του. (β) Το δεύτερο στάδιο αφορούσε τη Λεωφ. Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ βόρεια με 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί και μετά τα 49 δευτερόλεπτα πράσινο. (γ) Κατά τη διάρκεια των 49 δευτερολέπτων της Χ΄΄Ιωσήφ βόρεια, ήταν σε λειτουργία και το τρίτο στάδιο, που αφορούσε στην Χ΄΄Ιωσήφ νότια, με 4 δευτερόλεπτα κόκκινο - κίτρινο μαζί και 38 δευτερόλεπτα πράσινο. Τα στάδια 2 και 3, δηλαδή η Λεωφ. Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ βόρεια και νότια τερματίζονταν μαζί, μετά ακολουθούσαν 3 δευτερόλεπτα κίτρινο μόνο και μετά επανερχόταν το στάδιο 1 που είναι η Λεωφ. Σταυρού με 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο ταυτόχρονα. Οι χρόνοι ασφαλείας από το Στάδιο 1 προς το Στάδιο 2, δηλαδή βόρεια προς Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ ήταν 5 δευτερόλεπτα, δηλαδή 3 η Λεωφ. Σταυρού κίτρινο μόνο του και 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί νότια. Ο χρόνος ασφαλείας στο στάδιο 3 ήταν 4 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί. Ο χρόνος ασφαλείας από τα στάδια 2 και 3 που είναι η Λεωφ. Ιωσήφ προς Λεωφ Σταυρού ήταν 5 δευτερόλεπτα, δηλαδή 3 κίτρινα μόνο του και 2 κόκκινο και κίτρινο μαζί. Η διασταύρωση αυτή έχει 6 διαφορετικά προγράμματα κατά τη διάρκεια όλου του 24ωρου, τα οποία είναι ρυθμισμένα αναλόγως της κυκλοφορίας, αλλά τη μέρα και ώρα του δυστυχήματος οι χρόνοι λειτουργίας ήταν αυτοί που περιέγραψε ο ΜΚ2 πιο πάνω. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να είχαν όλα τα φώτα τροχαίας κόκκινο φως κατά τον ουσιώδη τόπο και χρόνο. Μόλις ανάψει το πράσινο στη μια κετεύθυνση, στην άλλη ανάβει κόκκινο - πορτοκαλί. Ο ΜΚ2 παρουσίασε, κατόπιν σχετικού αιτήματος του συνηγόρου Υπεράσπισης, το σχέδιο εγκατάστασης των φωτεινών σηματοδοτών στην επίδικη διασταύρωση, το οποίο ετοιμάστηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων. Το σχέδιο αυτό κατατέθηκε ως Τεκμήριο
4. Είναι σχέδιο σε κλίμακα 1 προς
5. Κάθε ένα χιλιοστό στο σχέδιο είναι 1 μέτρο επί εδάφους. Με αναφορά στο σχέδιο αυτό, ο ΜΚ2 υπολόγισε, και πάλιν κατόπιν σχετικού αιτήματος του συνηγόρου Υπεράσπισης, ότι η απόσταση από τη γραμμή του Αλτ ως η πορεία προς Φάλκον, το μήκος της οδού είναι 30 μέτρα, ενώ η απόσταση Υ (από το αλτ επί της Λεωφ. Σταυρού μέχρι τη νοητή γραμμή της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ) είναι 8,5 μέτρα, το δε πλάτος της Λεωφ. Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ είναι 3,5 + 3,5 + 4μ = 11 μέτρα. Η απόσταση Φ (από το αλτ επί της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ μέχρι την ευθεία του σημείου Χ) είναι 15 μέτρα. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
6. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΜΚ3 Ο κ. Μάριος Κυριάκου («ΜΚ3») είναι ο παραπονούμενος μοτοσικλετιστής. Αναγνώρισε, υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 8 τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία για το δυστύχημα στις 15.11.2009 μεταξύ των ωρών 10:00 και 10:
7. Στην εν λόγω κατάθεση είχε δηλώσει τα εξής: «Είμαι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της μοτοσικλέτας ΚΒΥ
8. Στις 02.10.2009 και περί ώρα 14:10 εγώ οδηγούσα τη μοτοσικλέτα μου ΚΒΥ907 στη Λεωφ. Ιωσήφ Χ''Ιωσήφ στο Στρόβολο με κατεύθυνση από οδό Α. Αβρααμίδη προς οδό Σταυρού. Στη μοτοσικλέτα επιβάτης μόνο εγώ και φορούσα το κράνος ασφαλείας μου. Η τροχαία κίνηση στο δρόμο ήταν κανονική. Λίγα μέτρα πριν φθάσω στη διασταύρωση που ελέγχεται από φώτα τροχαίας της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ με οδό Σταυρού πρόσεξα το φανάρι για τη δική μου πορεία να είναι κόκκινο στρογγυλό. Για το λόγο αυτό προχώρησα και σταμάτησα τη μοτοσικλέτα πριν τη γραμμή του αλτ πρώτος στη σειρά. Βρισκόμουν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας από αριστερά ως η πορεία μου. Πίσω μου υπήρχαν σταματημένα αυτοκίνητα. Παρέμεινα εκεί σταματημένος μέχρι που το φως για την πορεία άλλαξε και έγινε πράσινο στρογγυλό. Αφού η διασταύρωση ήταν καθαρή, εγώ εκκίνησα σε ευθεία πορεία. Αφού διένυσα κάποια μέτρα μέσα στη διασταύρωση ξαφνικά από τα δεξιά μου δέχτηκα ένα δυνατό κτύπημα από αυτοκίνητο. Από το κτύπημα τόσο εγώ όσο και η μοτοσικλέτα μου συρθήκαμε για κάποια μέτρα στην άσφαλτο. Από το δυστύχημα τραυματίστηκα σοβαρά και μεταφέρθηκα με ασθενοφόρο στο Γ.Ν. Λ/σιας όπου έτυχα των Α΄Βοηθειών και κρατήθηκα για περαιτέρω νοσηλεία. Συγκεκριμένα κρατήθηκα για 8 μέρες στην εντατική μονάδα παρακολούθησης. Υπέστη σπάσιμο το δεξιό μηριακό οστό του δεξιού ποδιού μου. Κάταγμα δεξιάς ωμοπλάτης, εξάρθρωση αριστερού ώμου [...]μώλωπως και υγρά στους πνεύμονες. Προβλήματα έχω επίσης στον αυχένα. Με το πρόχειρο σχέδιο που έκανε ο αστυνομικός συμφωνώ πλήρως. Η μοτοσικλέτα μου υπέστη εκτεταμένες ζημιές.». Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την πιο πάνω γραπτή κατάθεσή του ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, δήλωσε ότι αναγνωρίζει την υπογραφή του επί του πρόχειρου σχεδίου της σκηνής (επί του Τεκμηρίου 3) και συμφωνεί με το εκεί αποτυπωμένο σημείο σύγκρουσης. Επανέλαβε ότι όταν άναψε το πράσινο φως για την πορεία του, κοίταξε τη διασταύρωση ότι ήταν ελεύθερη και ότι πριν το δυστύχημα δεν άκουσε ή πρόσεξε τη διέλευση άλλου οχήματος μέσα στη διασταύρωση. Είπε επίσης ότι την ώρα του δυστυχήματος, αυτός δεν μπορούσε να αντιδράσει. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 δήλωσε ότι η μοτοσικλέτα που οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μάρκας Κawasaki KLE 500, μεσαίας κατηγορίας, 5 άλογα, 500 κυβικά. Δεν μπορεί να πει αν ανήκει στην κατηγορία των μεγάλων μοτοσικλέτων, αλλά σίγουρα δεν ανήκει στην κατηγορία «παπάκι». Θεωρεί ότι είναι μέτριας κατηγορίας σε ό,τι αφορά ανάπτυξη ταχύτητας. Στην υποβολή ότι η μοτοσικλέτα που οδηγούσε αναπτύσσει μεγάλη ταχύητα, ο ΜΚ3 απάντησε ότι «μπορεί να αναπτύξει κάποια ταχύτητα, αλλά πάντα εξαρτάται από τον οδηγό». Ο ΜΚ3 διευκρίνισε ότι οδηγούσε μοτοσικλέτα από την ηλικία των 18 χρονών. Τώρα είναι 39 χρονών. Τη συγκεκριμένη όμως μοτοσικλέτα την οδηγούσε απ' ότι θυμάται από το
9. Ο ΜΚ3 δήλωσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζετο στην Τράπεζα Κύπρου, στις Τεχνικές Υπηρεσίες, στα Κεντρικά Γραφεία της Διοίκησης, στην Αγία Παρασκευή, με ωράριο 07:30 - 14:
10. Απαντώντας στην παρατήρηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι το δυστύχημα έγινε η ώρα 14:10, ο ΜΚ3 εξήγησε ότι εκείνη τη μέρα είχε πάρει άδεια για να πάρει το γιο του από το νηπιαγωγείο επειδή είχε κάποιο πρόβλημα η γυναίκα του. Ο ΜΚ3 δήλωσε ότι δεν μπορούσε να προσδιορίσει επακριβώς στα πόσα μέτρα είδε το κόκκινο φανάρι να ανάβει στην πορεία του. Στην κατάθεσή του είχε αναφέρει «λίγα μέτρα πριν φτάσει στη διασταύρωση» και αυτό μπορεί να είναι από 10 μέτρα έως 40 μέτρα. Δεν θυμόταν από πόσο μακριά είδε για πρώτη φορά τα φώτα τροχαίας. Θυμόταν όμως ότι ο δρόμος ήταν ευθύς και επίπεδος και ότι είχε καλή ορατότητα, γι' αυτό και μπορούσε να δει από μακριά τί χρώμα ήταν τα φώτα τροχαίας. Επανέλαβε ο ΜΚ3 ότι φθάνοντας στα φώτα ήθελε να κατευθυνθεί ευθεία προς τον Ορφανίδη. Επιβεβαίωσε ότι βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, αριστερά ως η πορεία του. Ο συνήγορος Υπεράσπισης έδειξε τότε στον ΜΚ3 το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 4) και αφού του επεσήμανε το σημείο σύγκρουσης Χ, του υπέδειξε ότι «αν προεκτείνουμε μια νοητή ευθεία προς τη Λεωφόρο Χ΄΄Ιωσήφ της πορείας σου, αυτό το Χ φαίνεται να είναι στη μέση των δύο λωρίδων που χωρίζει την αριστερή λωρίδα και αυτήν που κατευθύνεται δεξιά ως η πορεία σου». Συμφώνησε ο ΜΚ3 με αυτήν την παρατήρηση, αφού προηγουμένως περιεργάστηκε το σχέδιο της σκηνής και συμφώνησε ότι το σημείο σύγκρουσης Χ είναι στα 3,40 μέτρα από αυτή τη νοητή γραμμή και ότι η κάθε λωρίδα της Χ΄΄ιωσήφ είναι 3,40 μέτρα. Επέμεινε όμως ο ΜΚ3 ότι όταν εκκίνησε από τα φώτα όπου ήταν σταματημένος, η κατεύθυνσή του ήταν ευθεία. Ο ΜΚ3 συμφώνησε επίσης, με βάση όσα φαίνονται στο σχέδιο, ότι η απόσταση που διένυσε από τη γραμμή του αλτ μέχρι το σημείο σύγκρουσης ήταν 15,2 μ. Δεν θυμόταν πόση ταχύτητα είχε αναπτύξει. Δεν θυμόταν άλλες λεπτομέριες πέραν εκείνων που κατέθεσε στην Αστυνομία. Δεν θυμόταν σε ποιο σημείο του αυτοκινήτου κτύπησε. Ούτε γνώριζε την ώρα του δυστυχήματος με τί όχημα κτύπησε. Μετά το δυστύχημα έμαθε ότι τον κτύπησε ένα βαν. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι θυμάται μόνο εκείνα που τον συμφέρουν! Και η απάντησή του ήταν ότι «Θυμάται αυτά που με αφήνει ο Θεός να θυμάμαι». Επέμεινε, δε, ότι δεν αντιλήφθηκε σε αυτά τα 15,2 μέτρα που διένυσε, να έρχεται οποιοδήποτε άλλο όχημα από δεξιά του. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι αυτός ξεκίνησε και προσπερνούσε αυτοκίνητα, όταν στα φώτα τροχαίας άναψε το τόξο για δεξιά, αυτός μπήκε στη διασταύρωση πριν να ανάψει το φως της πορείας του για ευθεία. Αρνήθηκε αυτήν την εκδοχή ο ΜΚ
11. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι την ώρα που αυτός εκκίνησε το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο και πορτοκαλί μαζί, όχι πράσινο. Αρνήθηκε και αυτή την εκδοχή. Δεν θυμόταν να περιγράψει τη λειτουργία των φώτων εκείνη τη μέρα, ούτε μπορούσε να προσδιορίσει, έστω κατά προσέγγιση, πόση ώρα ήταν αναμμένο το κόκκινο στην πορεία του, αλλά ήταν βέβαιος ότι όταν ο ίδιος μπήκε μέσα στη διαταύρωση πρώτα είδε το πράσινο στρογγυλό φως να ανάβει και μετά κοίταξε δεξιά - αριστερά για να δει αν ήταν καθαρή. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι αυτός δεν σταμάτησε ποτέ πίσω από τη γραμμή του αλτ. Το αρνήθηκε δηλώνοντας ότι σταμάτησε εκεί. Υποβλήθηκε στο ΜΚ3 ότι πέρασε με κόκκινο επειδή βιαζόταν να πάει εκεί που ήθελε να πάει και επειδή δεν υπήρχαν οχήματα που ήθελαν να κατευθυνθούν δεξιά προς τη Λεωφόρο Σταυρού προς Φάλκον στην απέναντι πλευρά της Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ. Αρνήθηκε ο ΜΚ3 ότι πέρασε με κόκκινο. Παραδέχθηκε ο ΜΚ3 ότι σε σχέση με αυτό το δυστύχημα έχει κινήσει αγωγή εναντίον του Κατηγορούμενου. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
12. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΜΚ4 Ο Χρίστος Κλεάνθους (ΜΚ4) ήταν στη σκηνή του δυστυχήματος και το είδε τη στιγμή που συνέβαινε. Ανέμενε στη σκηνή μέχρις ότου έλθει η Αστυνομία και έδωσε τα στοιχεία του στον εξεταστή (ΜΚ1). Στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 2.10.2009, μεταξύ των ωρών 1630 και 1655, δήλωσε τα εξής: «Την 2.10.2009 και ώρα 1400 οδηγούσα το όχημα KQS 353 σε χωράφι παρά τη Λεωφ. Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ στο Στρόβολο με κετεύθυνση προς τη διασταύρωση με οδό Σταυρού όπου είχα πρόθεση να εισέλθω στην Ιωσήφ Χ΄΄ Ιωσήφ και να διασχίσω ευθεία την πιο πάνω διασταύρωση και να κατευθυνθώ προς Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού. Στο όχημα ήμουν μόνος μου. Ήμουν σταματημένος στο χωράφι λίγα μέτρα πριν τη διασταύρωση και έλεγχα το φωτεινό σηματοδότη της Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ με κατεύθυνση από Α. Αβρααμίδη προς Σταυρού και αυτός ήταν κόκκινου χρώματος. Πρώτο όχημα στην αριστερή λωρίδα της Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ ως η πορεία μου ήταν μια μοτοσικλέτα που αργότερα πληροφορήθηκα ότι είχε αρ. εγγραφής ΚΒΥ907 και πιο πίσω υπήρχε ουρά από σταματημένα οχήματα. Όταν ο πιο πάνω φωτεινός σηματοδότης έγινε πράσινο στρογγυλό φως τροχαίας και η διασταύρωση ήταν καθαρή από οχήματα, είδα τη μοτοσικλέτα ΚΒΥ907 να ξεκινά και να εισέρχεται ευθεία στη διασταύρωση με το μοτοσικλετιστή που ήταν μόνος του να φορά το κράνος του. Ξαφνικά είδα από τα δεξιά της μοτοσικλέτας ΚΒΥ907, δηλαδή από τη λεωφόρο Σταυρού να εισέρχεται με ταχύτητα και ευθεία πορεία με κόκκινο φως τροχαίας προφανώς, το Van αυτοκίνητο KWM613 στη διασταύρωση και είδα το Van να κτυπά στη δεξιά πλευρά τη μοτοσικλέττα ΚΒΥ
13. Από τη σύγκρουση το Van αυτοκίνητο KWM613 κινήθηκε διαγώνια δεξιά και το είδα να κτυπά στο φωτεινό σηματοδότη παρά το αλτ της Σταυρού (Falco) και τη μοτοσυκλέτα ΚΒΥ907 να κινείται στο έδαφος διαγώνια αριστερά και να καταλήγει στη Σταυρού (Falco) και ο μοτοσικλετιστής να σταματά ενδιάμεσα των δύο οχημάτων παρά το Αλτ της Σταυρού (Falco) . [...] Δεν γνωρίζω κανένα από τους ενεχόμενους οδηγούς.». Ο ΜΚ4 υιοθέτησε το περιεχόμενο της πιο πάνω γραπτής κατάθεσής του ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι η Αστυνομία δεν του έδειξε οποιοδήποτε σχεδιαγράφημα της σκηνής, ούτε το σχέδιο ως το Τεκμήριο
14. Βλέποντας όμως το σχέδιο ως το Τεκμήριο 4 ήταν σε θέση να αναγνωρίσει το σημείο «Ν» στο σχέδιο ως το σημείο όπου αυτός ήταν σταματημένος αμέσως πριν το δυστύχημα. Είπε ότι για 1η φορά είδε την επίδικη μοτοσικλέτα όταν αυτή περίμενε στο κόκκινο της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ. Είπε επίσης ότι το κόκκινο βαν αυτοκίνητο ήταν το μόνο αυτοκίνητο που θυμάται να μπήκε μέσα στη διασταύρωση από τη Λεωφ. Σταυρού. Ο ΜΚ4 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του βαν αυτοκινήτου που αυτός είδε την ώρα που έγινε το δυστύχημα. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΚ4 επανέλαβε ότι αυτός δεν γνωρίζει καθόλου τον παραπονούμενο μοτοσικλετιστή (ΜΚ3) και ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει μόνο την αλήθεια. Εξήγησε ότι αυτός προσπάθησε να μπει στη Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ από το χωράφι όπου σημειώνεται το γράμμα «Ν» στο Τεκμήριο 4 και συγκεκριμένα πριν το σημείο Γ, εκεί που είναι το γράμμα «Ε». Βρισκόταν στο χωράφι με το φορτηγό του για να φορτώσει κάσιες από σκιπ. Τη στιγμή του δυστυχήματος αυτός ήταν στη διαδικασία να φύγει από εκεί. Μέσα στο χωράφι υπήρχαν και άλλα σταθμευμένα αυτοκίνητα που έγραφαν «πωλείται». Από το σημείο που βρισκόταν μπορούσε να διαπιστώσει τη λειτουργία των φώτων και προς Φάλκον και προς Ορφανίδη. Έβλεπε το φως από Ιωσήφ Χ΄΄Ιωσήφ προς Ορφανίδη (δηλ. ως η πορεία του μοτοσικλετιστή ΜΚ3) και της Λεωφ. Σταυρού που άναβε από Φάλκον προς Στροβόλου (δηλ. ως η πορεία του Κατηγορούμενου). Και ήταν κόκκινο για οχήματα από Φάλκον προς Στροβόλου. Υποβλήθηκε στον ΜΚ4 ότι δεν μπορούσε να δει ή να ξέρει ποιο φως ήταν σε λειτουργία από Λεωφ. Στροβόλου προς Φάλκον. Ο ΜΚ4 απάντησε ότι αυτός είδε ότι άναψε κανονικά το πράσινο προς Λεωφ. Χ' Ιωσήφ και γι' αυτό δεν νομίζει να ήταν πράσινο και από Λεωφ. Σταυρού προς Φάλκον. Το βαν το είδε για 1η φορά που ερχόταν από τη Λεωφ. Σταυρού και εισήλθε στη διασταύρωση και κτύπησε τη μοτοσικλέτα. Ήταν πίσω από τη γραμμή του αλτ προς Φάλκον ή πίσω από τη διασταύρωση. Από τη στιγμή που το είδε 1η φορά μέχρι τη στιγμή της σύγκρουσης, πέρασαν κλάσματα δευτερολέπτου γιατί έρχετουν με μεγάλη ταχύτητα. Ο ΜΚ4 είδε πώς λειτουργούσαν τα φώτα της Ιωσήφ Χατζιωσήφ. Ήταν κόκκινο, άναψε πορτοκαλί και μετά πράσινο. Η θέση της μοτοσικλέτας όταν άναψε το πράσινο ήταν στη λωρίδα που θα πήγαινε ευθεία. Εκεί που είναι το τόξο που δείχνει το σημείο Β. Πίσω από το αλτ. Δηλαδή, πίσω από το σημείο Β. Η μοτοσικλέτα πρέπει να περίμενε στο κόκκινο για περίπου 1 λεπτό από την ώρα που άρχισε να την παρατηρεί. Μόλις άναψε πράσινο στρογγυλό στην πορεία προς Ορφανίδη, ο ΜΚ4 είδε τη μοτοισκλέτα να φεύγει από το σημείο που ήταν σταματημένη. Ξεκίνησε πρώτη η μοτοσικλέτα και έγινε το δυστύχημα. Γι' αυτό και ο ΜΚ4, ο οποίος ανέμενε στο χωράφι για να εισέλθει πίσω της στο δρόμο, δεν βγήκε ποτέ στο δρόμο. Ο ΜΚ4 περίγραψε την επίδικη μοτοσικλέτα ως «δίτροχη μοτοσικλέτα ψηλόφτερη», μεγάλου κυβισμού. Ο ίδιος ο ΜΚ4 οδηγεί μοτοσικλετα, αλλά άλλου τύπου «σσιφτή μοτοσικλέτα». Δεν γνωρίζει αν η επίδικη ήταν δίχρονη ή τετράχρονη. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
15. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι ήταν δύσκολη η ανεύρεση του άλλου αυτόπτη μάρτυρα που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο ως «ΜΚ4 Γρηγόρης Μεσίτης». Σημείωσε δε ότι δεν τον χρειάζεται και έτσι έκλεισε την υπόθεσή της. Ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν ήγειρε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξέτασε καθηκόντως το ζήτημα αυτό και έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία και του εξήγησε τότε τα δικαιώματά του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ο Κατηγορούμενος διάλεξε να τηρήσει σιγή. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατηγορίας κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Κατά κανόνα, την κρίση του Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία των μαρτύρων, την κατευθύνει η πραγματική μαρτυρία. Ως πραγματική μαρτυρία αποδέχομαι τα ίχνη που βρέθηκαν στη σκηνή του δυστυχήματος, τις ζημιές των οχημάτων, τους τραυματισμούς και το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο αποτελεί σταθερό οδηγό (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Γενικός Εισαγγελέας ν Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252). Ο ΜΚ1, που ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, κρίνω ότι έδωσε τη μαρτυρία του χωρίς οποιοδήποτε δισταγμό ή υπεκφυγή αιτιολογώντας επαρκώς τις μετρήσεις του, τους υπολογισμούς του και τις λοιπές ενέργειες του. Δεν μου διαφεύγει ότι ο συνήγορος Υπεράσπισης αμφισβήτησε κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 αλλά και στο στάδιο της τελικής του αγόρευσης την ορθότητα των μετρήσεων του ΜΚ1 ως εξής: (α) Επεσήμανε ότι η μέτρηση της απόστασης από το αλτ επί της Λεωφ. Σταυρού ως η πορεία Α του Κατηγορούμενου μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ, την οποία ο ΜΚ1 αποτύπωσε στο σχέδιο (Τεκμήριο 4) είναι ίση με 25,9 μ και τοποθετήθηκε από το ΜΚ1 στο κέντρο της διασταύρωσης. (β) Εισηγείται ότι συγκρούεται η τοποθέτηση του σημείου Χ κατ' αυτόν τον τρόπο με το ότι ο ΜΚ2 μέτρησε την απόσταση από το ένα άλτ της Λεωφ. Σταυρού μέχρι το απέναντι άλτ της ιδίας οδού, στη βάση του επίσημου σχεδίου του Κράτους για την επίδικη διασταύρωση (Τεκμήριο 7), ως ίση με 30 μέτρα. Εισηγήθηκε ότι ο ΜΚ1 θα έπρεπε να είχε τοποθετήσει το σημείο Χ κοντά στην έξοδο της διασταύρωσης και όχι στο κέντρο της διασταύρωσης. (γ) Επίσης, ο ΜΚ2 βρήκε ότι η απόσταση από το αλτ της Λεωφ. Σταυρού ως η πορεία του Κατηγορούμενου μέχρι τη νοητή γραμμή της Λεωφ. Χ''Ιωσήφ είναι ίση με 8,5 μ. ενώ ο ΜΚ1 βρήκε την ίδια απόσταση ως ίση με 18,7 μ. Κρίνω ότι οι μετρήσεις που έδωσε ο ΜΚ2 κατά την προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο δεν μπορούν να ανατρέψουν την ορθότητα των μετρήσεων του ΜΚ

1. Κατ' αρχάς, ο ΜΚ2 δεν προσήλθε στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας σε θέματα μετρήσεων, παρά μόνο σε θέματα προγραμματισμού των φώτων τροχαίας. Ούτε αποτελεί ο ΜΚ2 το πρόσωπο που κατάρτισε το σχέδιο (Τεκμήριο 7) στη βάση του οποίου έκανε τους δικούς του υπολογισμούς. Έπειτα, σημειώνω ότι ο ΜΚ1 προέβηκε στις μετρήσεις του όντας στη σκηνή του δυστυχήματος ενώ ο ΜΚ2 χωρίς να έχει επί τόπου παραστάσεις. Τέλος, σημειώνω ότι ο ίδιος ο ΜΚ1 αναγνωρίζει ότι διαφέρει η αποτύπωση των ιδίων μετρήσεων σε ένα σχέδιο επί κλίμακας παρά σε ένα συμμετρικό σχέδιο και ότι και ο ίδιος θα τοποθετούσε δεξιότερα το σημείο Χ αν επρόκειτο να το τοποθετήσει σε σχέδιο επί κλίμακας, χωρίς να αλλάξει οτιδήποτε στη μέτρηση της απόστασης του σημείου Χ από το αλτ ως η πορεία του κατηγορούμενου (25,9 μ.). Ως εκ τούτου, κρίνω ότι δεν μπορεί να καταρριφθεί η αξιοπιστία των μετρήσεων του ΜΚ1 στη βάση της μαρτυρίας του ΜΚ
2. Σε ό,τι αφορά το ΜΚ2 κρίνω ότι η μαρτυρία που έχει δώσει, με εξαίρεση τα όσα αφορύν στη διενέργεια των προαναφερθέντων μετρήσεων, στηρίζεται σε εμπειρογνωμοσύνη η οποία δεν αμφισβητείται και ως τέτοια είναι αξιόπιστη. Ειδικότερα αποδέχομαι ως πλήρως αληθή τη μαρτυρία του για τη ρύθμιση του χρόνου λειτουργίας των φώτων τροχαίας κατά τον ουσιώδη χρόνο. Δίδω βαρύτητα στη δήλωση του ΜΚ2 ότι αποκλείεται να είναι πράσινο στην κατεύθυνση ως η πορεία Β του μοτοσικλετιστή και να είναι πράσινο και στην κατεύθυνση ως η πορεία Α του Κατηγορούμενου. Αποκλείεται εξίσου το να είναι κίτρινο στην πορεία Α του Κατηγορούμενου και να είναι πράσινο στην πορεία Β του μοτοσικλετιστή. Ο ΜΚ2 έθεσε και το εξής σημαντικό στοιχείο βάσει του Τεκμηρίου 6: ότι δεν υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο προγραμματισμός για ένδειξη πράσινου βέλους δεξιάς στροφής σε ό,τι αφορά τη νότια κατεύθυνση επί της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ, όπως ήταν η πορεία του μοτοσικλετιστή ΜΚ
3. «Πράσινο βέλος δεξιά στροφής» άναβε μόνο στην πορεία με βόρεια κατεύθυνση επί της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ, που δεν ήταν η πορεία που ακολουθούσε ο ΜΚ
4. Συνεπώς στην πορεία του ΜΚ3 υπήρχε μόνο η ένδειξη πράσινου στρογγυλού φωτός, πράγμα που καταρρίπτει την εκδοχή γεγονότων που προώθησε η Υπεράσπιση, ότι δήθεν ο ΜΚ3 εισήλθε στη διασταύρωση μόλις άναψε το πράσινο τόξο για δεξιά πορεία αντί να περιμένει να ανάψει το πράσινο στρογγυλό για ευθεία πορεία. Ο αυτόπτης μάρτυρας (ΜΚ4) έπεισε το Δικαστήριο για το ότι δεν έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της παρούσας υπόθεσης και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο ως ανεξάρτητος θεατής του επίδικου συμβάντος. Κρίνω ότι παρέμεινε σταθερός και ακλόνητος στη μαρτυρία του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητά της. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδω στις δηλώσεις του ότι (α) αυτός αντιλήφθηκε ότι ήταν «καθαρή» η διασταύρωση όταν ξεκίνησε ο μοτοσικλετιστής, ειδικότερα δεν αντιλήφθηκε να βρισκόταν ήδη εντός του χώρου της διασταύρωσης το όχημα του Κατηγορουμένου όταν άναψε το πράσινο στρογγυλό φως για την πορεία του μοτοσικλετιστή και (β) ότι μεσολάβησαν μόνο «κλάσματα δευτερολέπτου» από τη στιγμή που αυτός [ο αυτόπτης μάρτυρας] αντιλήφθηκε για 1η φορά το όχημα του Κατηγορούμενου να βρίσκεται «πίσω από τη γραμμή του αλτ ή πίσω από τη διασταύρωση ως η πορεία του» μέχρι τη στιγμή που έφτασε και κτύπησε τον ΜΚ3, και (γ) ότι είδε τον Κατηγορούμενο να οδηγά με μεγάλη ταχύτητα. Η Υπεράσπιση δεν έχει φέρει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταρρίπτει τα λεγόμενα του ΜΚ
5. Απεναντίας, ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 2) δήλωσε ότι 2 - 3 μέτρα πριν τη γραμμή του αλτ ως η πορεία του «ανέπτυξε ταχύτητα» πέραν των 30 ΧΑΩ για να προλάβει να διασταυρώσει. Εφόσον η Υπεράσπιση εισηγείται ότι, με ταχύτητα 30 ΧΑΩ ένα όχημα διανύει 8, 33 μέτρα το δευτερόλεπτο, τότε είναι ορθή και αληθής η αναφορά του ΜΚ4 ότι ο Κατηγορούμενος ο οποίος οδηγούσε με ταχύτητα μεγαλύτερη των 30 ΧΑΩ, διάνυσε την απόσταση από την είσοδο της διασταύρωσης μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ (25,90 πλην 18,70 = 7,20 μέτρων) μέσα σε «κλάσματα δευτερολέπτου». Ο παραπονούμενος (ΜΚ3) κρίνω ότι ήταν σταθερός στη μαρτυρία του σε ό,τι αφορούσε τη δική του πορεία. Δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Απάντησε με ευθύτητα στις ερωτήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης. Αυτά για τα οποία ρωτήθηκε και απάντησε «δεν θυμάμαι» ήταν λεπτομέρειες οι οποίες δεν δημιουργούν ουσιαστικά κενά στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Δεν μου διαφεύγει ότι ο ΜΚ3 έχει συμφέρον από την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, λόγω και της αγωγής για αποζημιώσεις που έχει καταχωρήσει εναντίον του Κατηγορουμένου. Ωστόσο, η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη αφού δεν συγκρούεται, αλλά αντίθετα υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του ανεξάρτητου, αυτόπτη μάρτυρα τόσο σε ό,τι αφορά το ποια ήταν η θέση του στο δρόμο όσο και το ποια ήταν η ένδειξη του φωτεινού σηματοδότη όταν εισήλθε στη διασταύρωση. Ο Κατηγορούμενος τήρησε το δικαίωμα της σιγής. Από την άσκηση αυτού του δικαιώματος και μόνο, είναι νομολογημένο ότι δεν μπορεί να συναχθεί συμπέρασμα ενοχής. Συγχρόνως, η άσκηση του πιο πάνω δικαιώματός του, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο από το να αξιολογήσει την ανακριτική του κατάθεση και να της αποδώσει την πρέπουσα βαρύτητα. Σημειωτέον ότι στην ανακριτική κατάθεσή του, ο Κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι: Οδηγούσε με ταχύτητα περίπου 30ΧΑΩ στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας στη Λεωφ. Σταυρού με κατεύθυνση από Λεωφ. Στροβόλου προς Λεωφ. Χ''Ιωσήφ. Στα 5 μέτρα πίσω από τη διασταύρωση είδε το φανάρι στην πορεία του να είναι πράσινο καθαρό. Αφού κάλυψε 2,8 - 3 μέτρα πιο μπροστά και ενόσω αυτός ήταν πίσω από τη γραμμή του αλτ, είδε το φανάρι για τη δική του πορεία να αλλάζει από πράσινο στρογγυλό σε πορτοκαλί μόνο. Τότε, για να διασταυρώσει, ανέπτυξε ταχύτητα για να προλάβει και να περάσει απέναντι. Αφού εισήλθε στη διασταύρωση και πέρασε περίπου στη μέση της κοίταξε στα αριστερά και είδε μια μοτοσικλέτα να είναι σταματημένη στην αριστερή λωρίδα της Ιωσήφ Χ''Ιωσήφ. Ενώ προχωρούσε, ο Κατηγορούμενος είδε τη μοτοσικλέτα να έρχεται προς το μέρος μπροστά του. Πάτησε αμέσως τα φρένα του και τότε η μοτοσικλέτα του κτύπησε στην μπροστινή αριστερή γωνιά του αυτοκινήτου του. Στη συνέχεια άφησε τα στόπερ και έστριψε το τιμόνι του δεξιά. Το αυτοκίνητο του ακινητοποιήθηκε μπροστά από στύλο φαναριού. Η μοτοσικλέτα μετά τη σύγκρουση κινήθηκε συρόμενη στην άσφαλτο προς τα αριστερά και ακινητοποιήθηκε στο δρόμο λίγα μέτρα στα αριστερά του αυτοκινήτου του. Ο ισχυρισμός του Κατηγορουμένου ότι αμέσως μετά το πράσινο για την πορεία του ακολουθεί κίτρινο μόνο του συνάδει με τον Πίνακα ως το Τεκμήριο
6. Είναι δε ο κίτρινος φανός, βάσει του Τεκμηρίου 6, διάρκειας 3 δευτερολέπτων. Το ότι ο Κατηγορούμενος έφτασε στη μέση της διασταύρωσης όταν συνέβηκε η σύγκρουση δεν αμφισβητείται αφού αυτό συνάδει με τα ίχνη τροχοπέδησης και τριβής που βρήκε ο ΜΚ1 στη σκηνή. Δεν αμφισβητείται ούτε η περιγραφή του σημείου όπου υπέστη ζημιές το όχημά του. Δέχομαι επίσης ως αξιόπιστη τη θέση του ότι ανέπτυξε ταχύτητα την ώρα που εισήλθε στη διασταύρωση αφού αυτό συνάδει με τη μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα ΜΚ
7. Όμως, δεν μπορώ να αποδεχθώ ως αξιόπιστη και να δώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στην καθοριστικότερη δήλωσή του ότι η μοτοσικλέτα του ΜΚ3 ήταν ακόμη σταματημένη πίσω από τη γραμμή του αλτ ως η πορεία της όταν εκείνος έφτασε περίπου στη μέση της διασταύρωσης. Αυτό συγκρούεται με τις δηλώσεις του ΜΚ3 και του ΜΚ4 οι οποίοι ενόρκως και αντεξεταζόμενοι δηλώνουν ότι όταν η μοτοσικλέτα εκκίνησε για να εισέλθει στη διασταύρωση, η διασταύρωση ήταν καθαρή από τροχαία κίνηση. Ότι δηλαδή προηγήθηκε η εκκίνηση της μοτοσικλέτας και μετά φάνηκε το βαν να εισέρχεται στη διασταύρωση ως η πορεία του και με ταχύτητα. Έχοντας κρίνει ως πλήρως αξιόπιστη και αληθή τη μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4, απορρίπτω ως αναξιόπιστη την προαναφερθείσα δήλωση του Κατηγορούμενου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Το επίδικο δυστύχημα συνέβηκε την 02.10.2009 και περί ώρα 14:10 στη διασταύρωση της Λεωφ. Ιωσήφ Χ'Ιωσήφ με Λεωφ. Σταυρού στο Στρόβολο με ενεχόμενους οδηγούς τον Κατηγορούμενο, ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KWM 613 επί της Λεωφ. Σταυρού με κατεύθυνση από Λεωφ. Στροβόλου προς Λεωφ. Χ''Ιωσήφ ως η πορεία Α επί του Τεκμηρίου 4, και τον ΜΚ3, ο οποίος οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ΚΒΥ907 στη Λεωφ. Χ''Ιωσήφ με νότια κατεύθυνση προς Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού (Ορφανίδη) ως η πορεία Β επί του Τεκμηρίου
8. Το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος ήταν στεγνή. Η επίδικη διασταύρωση των λεωφόρων βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή, με ανώτατο όριο ταχύτητας 50 ΧΑΩ. Ως η πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου, ο δρόμος ήταν ευθύς και επίπεδος με καλή ορατότητα προς τα εμπρός δεξιά και αριστερά, πέραν των 100 μέτρων. Ως η πορεία του οχήματος του ΜΚ3, ο δρόμος ήταν ευθύς και επίπεδος με καλή ορατότητα προς τα εμπρός δεξιά και αριστερά πέραν των 100 μέτρων. Η επίδικη διασταύρωση ελέγχεται από φώτα τροχαίας, τα οποία κατά την άφιξη του ΜΚ1 στη σκηνή λειτουργούσαν κανονικά. Η πορεία Α του Κατηγορούμενου ελέγχεται από τα φώτα τροχαίας ως το 1ο στάδιο με βάση το Τεκμήριο
9. Δηλαδή, το πράσινο φως διαρκεί 42 δευτερόλεπτα και ακολουθεί κίτρινο μόνο του για 3 δευτερόλεπτα. Ακολουθεί χρόνος ασφαλείας 2 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί και τότε αρχίζει το 2ο στάδιο, δηλαδή η κυκλοφορία με βόρεια κατεύθυνση επί της Λεωφ. Χ΄΄Ιωσήφ. Η πορεία του μοτοσικλετιστή ΜΚ3 ελέγχεται από τα φώτα τροχαίας ως το 3ο στάδιο με βάση το Τεκμήριο
10. Αρχίζει με χρόνο ασφαλείας 4 δευτερόλεπτα κόκκινο και κίτρινο μαζί και ακολουθεί πράσινο για 38 δευτερόλεπτα. Ο ΜΚ3 έφθασε στην αριστερή λωρίδα της Λεωφ. Χ''Ιωσήφ ως η πορεία Β στο Τεκμήριο 4 όταν ο φανός για την πορεία αυτή ήταν κόκκινος γι' αυτό και σταμάτησε μένοντας σε στάση αναμονής πρώτος σε σειρά στα φώτα τροχαίας ως η πορεία του. Ακριβώς αριστερά του ΜΚ3, στο χωράφι το οποίο σημειώνεται ως Ν στο σχέδιο, ο ΜΚ4 βρισκόταν σε στάση αναμονής στο φορτηγό του, με πρόθεση να εισέλθει στο δρόμο πίσω από τον ΜΚ
11. Ο ΜΚ4 είδε τον ΜΚ3 ότι εκκίνησε κανονικά με ευθεία πορεία ως η πορεία Β μόλις άναψε πράσινο στρογγυλό φως ως η πορεία του. Τη στιγμή της εκκίνησης της μοτοσικλέτας τόσο ο οδηγός της ΜΚ3 όσο και ο ΜΚ4 διαπίστωσαν ότι η διασταύρωση ήταν καθαρή. Ο ΜΚ3 διένυσε απόσταση 15,20 μέτρα σε ευθεία πορεία μέσα στη διασταύρωση και ξαφνικά αντιλήφθηκε στα δεξιά του το βαν αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου το οποίο και κτύπησε στο δεξιό μέρος της μοτοσικλέτας του. Δεν είχε χρόνο να αντιδράσει ο μοτοσικλετιστής. Ο ΜΚ4 είδε το βαν του Κατηγορούμενου να εισέρχεται στη διασταύρωση, μετά την εκκίνηση της μοτοσικλέτας, με ταχύτητα η οποία ήταν πέραν των 30ΧΑΩ, γι' αυτό και σε κλάσματα δευτερολέπτου επήλθε η σύγκρουση του με τον ΜΚ
12. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΜΚ1 στη σκηνή, η απόσταση που διένυσε ο κατηγορούμενος από το αλτ ως η πορεία Α μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ είναι 25,90 μέτρα. Από το αλτ ως η πορεία Α μέχρι την είσοδο της διαστάυρωσης (νοητή ευθεία της Λεωφ. Χ''Ιωσήφ κάθετα της Λεωφ. Σταυρού) η απόσταση είναι 18,7 μέτρα. Έπεται ότι η απόσταση που διένυσε ο Κατηγορούμενος από την είσοδο της διασταύρωσης μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ ήταν 7,20 (δηλ. 25,90 πλην 18,7) μέτρα. Έμεναν 3,4 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης Χ μέχρι την νοητή ευθεία στην έξοδο της Λεωφ. Χ'Ιωσήφ. Δηλαδή, η απόσταση από το αλτ ως η πορεία Α μέχρι την απέναντι νοητή γραμμή εξόδου από τη διασταύρωση είναι ίση με 29,3 μέτρα (25,9 μ. συν 3,4 μ.). Για να αποφύγει τη σύγκρουση με τον ΜΚ3, ο Κατηγορούμενος πάτησε φρένα μήκους 1,50 μέτρα, επήλθε όμως η σύγκρουση και τότε έστριψε το τιμόνι του δεξιά, καταλήγοντας στην τελική θέση Α
13. Από τη σύγκρουση, ο μοτοσικλετιστής και η μοτοσικλέτα του σύρθηκαν αριστερά στη θέση Β3 σε απόσταση 20,7 μ. από το σημείο Χ. Ο ΜΚ3 τραυματίστηκε. Η ζημιά στο όχημα του Κατηγορούμενου ήταν στο μπροστινό μέρος αριστερά, προφυλακτήρας, καπό, φανάρια, γρίλια και ανεμοθώρακας, ενώ η ζημιά στη μοτοσικλέτα του ΜΚ3 ήταν στα δεξιά. Ο ΜΚ1 (εξεταστής της υπόθεσης) έφτασε στη σκηνή η ώρα 1430 και βρήκε και τα δύο οχήματα στην τελική τους θέση. Κατά την άφιξη του ΜΚ1 στη σκηνή, ο ΜΚ3 μεταφερόταν εκείνη την ώρα στο ασθενοφόρο για να μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση της Κατηγορίας, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Θα αρχίσω με την ανάλυση της νομικής πτυχής της 2ης κατηγορίας. Ο Κανονισμός 58

(1)(ια) της Κ.Δ.Π. 66/84 αντικαταστάθηκε από την ΚΔΠ 189/08 με τον Κανονισμό 58

(2)(δ) και ορίζει ότι: «58. -

(2)Κάθε οδηγός ή πρόσωπο το οποίο έχει την ευθύνην ή τον έλεγχον μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να - .................................. .................................................. ....... (δ) συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ΄ εντολήν της Αστυνομίας, ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία ανατέθει δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας.». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 - «σήμα τροχαίας» σημαίνει οποιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν) ή οποιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ωρισμένην κατηγορία ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οποιασδήποτε φύσεως, καθών και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Σύμφωνα με την υποπαράγραφο (i) της παραγράφου

(1)του Κανονισμού 66Β της ΚΔΠ 189/2008, «[...] η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στο δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει τον φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση όπου η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο». Σύμφωνα με την υποπαράγραφο (v) της παραγράφου

(1)του Κανονισμού 66Β της ΚΔΠ 189/2008, «[...] η ένδειξη του κίτρινου φανού σημαίνει απαγόρευση όπως και η ένδειξη του κόκκινου φανού, εκτός αν κατά τη στιγμή της αλλαγής της ένδειξης από πράσινο σε κίτρινο, το όχημα βρισκόταν τόσο κοντά στη γραμμή στάσης ή τους φωτεινούς σηματοδότες που καθιστούσε επικίνδυνη τη στάση του οχήματος πριν από τη γραμμή στάσης ή τους φωτεινούς σηματοδότες.». Με βάση τα προεκτεθέντα ευρήματά μου, εφόσον το φως τροχαίας ήταν πράσινο στρογγυλό κατά την εκκίνηση του ΜΚ3 ως η πορεία του, το φως τροχαίας ήταν κόκκινο ως η πορεία του Κατηγορούμενου κατά την είσοδό του στη διασταύρωση. Αυτό προκύπτει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, λαμβανομένου υπόψη ότι μεταξύ της έναρξης του κίτρινου φανού ως η πορεία του Κατηγορουμένου και της έναρξης του πράσινου φανού ως η πορεία του ΜΚ3 υπάρχει χρόνος ασφαλείας 3+2+4 = 9 δευτερόλεπτα. Εφόσον η απόσταση από το σημείο αλτ μέχρι την έξοδο είναι 29,3 μέτρα, διαιρώντας την απόσταση αυτή διά 8,33 μέτρα [που είναι η απόσταση που η Υπεράσπιση αποδέχεται ότι διανύει ένα όχημα με σταθερή ταχύτητα 30 ΧΑΩ], προκύπτει ότι η απόσταση αυτή διανύεται μέσα σε 3,5 δευτερόλεπτα.[1] Με μεγαλύτερη ταχύτητα την ώρα, όπως ήταν η ταχύτητα του Κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο βάσει του Τεκμηρίου 2, ο χρόνος που αυτός θα χρειαζόταν για να διανύσει την εν λόγω απόσταση θα ήταν μικρότερος των 3,5 δευτερολέπτων. Προκύπτει από αυτούς τους υπολογισμούς ότι ο Κατηγορούμενος θα είχε ολοκληρώσει άνετα την έξοδό του από τη διασταύρωση πριν ανάψει πράσινο στρογγυλό για τον ΜΚ3, αν είχε περάσει τη γραμμή του αλτ ως η πορεία του ευθύς μετά την έναρξη του κίτρινου φανού. Συνεπώς, δεν απομένει λογική αμφιβολία για το ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε στη διασταύρωση κατά παράβαση κόκκινου φανού. Επομένως, στοιχειοθετείται η 2η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Για τη στοιχειοθέτηση της 1ης κατηγορίας του Κατηγορητηρίου, η οποία αφορά στο αδίκημα της αμέλειας, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος, ως οδηγός, απέτυχε ή και παρέλειψε να εκπληρώσει το καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό, συνυφασμένο με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Το κριτήριο της αμελούς οδήγησης είναι αντικειμενικό, με την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από τον οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα (βλ. Κυριάκου Βίττη ν Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 30). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε το καθήκον της δέουσας φροντίδας και μέριμνας ως προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον ίδιο δρόμο. Το μέτρο κρίσης καθορίζεται στη βάση του αν ο οδηγός ενήργησε όπως ένας σώφρονας, ικανός, λογικός οδηγός, όχι ο τέλειος οδηγός (Σωκράτους ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ1). Παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Η θεμελίωση της 2ης κατηγορίας δεν αποτελεί αφ' εαυτής απόδειξη ότι ο Κατηγορούμενος ήταν αμελής. Θα μπορούσε να είχε παραβιάσει τον κόκκινο φανό και παραταύτα να λάμβανε μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης με τον ΜΚ

1. Ελλείπει όμως στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς Υπεράσπισης, η οποία να αποδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος πρόσεξε έγκαιρα την εκκίνηση του μοτοσικλετιστή, ο οποίος όντας 1ος στη σειρά στο δρόμο ως η πορεία του ήταν απλά ορατός στο δρόμο. Έχω απορρίψει τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι 1ος έφτασε εκείνος στη μέση της διασταύρωσης και μετά εκκίνησε ο μοτοσικλετιστής. Ούτε υπάρχει μαρτυρία από πλευράς Υπεράσπισης που να αποδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος έλαβε τις δέουσες προφυλάξεις αποφυγής της σύγκρουσης με αυτόν. Η πραγματική μαρτυρία αποδεικνύει ότι αμέσως πριν τη σύγκρουση ο Κατηγορούμενος φρέναρε αφήνοντας ίχνη 1,50 μέτρα, μέτρο που δεν ήταν ικανό να κόψει την ταχύτητα του οχήματός του και να το ακινητοποιήσει προς αποφυγή την σύγκρουσης. Ο ελιγμός που έκανε ο Κατηγορούμενος προς τα δεξιά ήταν μετά τη σύγκρουση, συνεπώς ούτε αυτό μπορεί να θεωρηθεί αποφευκτικό μέτρο. Συνεπώς, καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ.
2. Σε ό,τι αφορά τον παραπονούμενο (ΜΚ3), επισημαίνω ότι, όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 256, εκείνος ο οποίος έχει τον πράσινο φανό στην πορεία του δεν οφείλει καθήκον επιμέλειας έναντι του παράνομα εισερχόμενου στη διασταύρωση, αλλά αν δει να συμβαίνει κάτι τέτοιο πρέπει να λάβει μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα׃ "in Eva v Reeves [1938] 2 All ER 115 (a civil case) it was held that a driver who has a green light in his favour owes no duty to traffic entering a crossing in disobedience to the lights save that, if he actually sees such traffic, he must take all reasonable steps to avoid a collision.". Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί εύρημά μου ότι ήταν 'ξαφνική' για τους ΜΚ3 και ΜΚ4 η έλευση του Κατηγορούμενου στη διασταύρωση και ότι δεν υπήρχε χρόνος για να αντιδράσει ο ΜΚ
3. Γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν η παράνομη είσοδος του Κατηγορουμένου στη διασταύρωση και η παράλειψή του να αντιληφθεί έγκαιρα τον ΜΚ3 και να λάβει επαρκή μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 1 και
4. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Πρωτοκολλητής ΄ [1] Διαζευκτικά με τον υπολογισμό της ίδιας απόστασης από τον ΜΚ2 σε 30 μέτρα, και με ταχύτητα 30 ΧΑΩ, θα διανύετο μέσα σε 3,60 δευτερόλεπτα η ίδια απόσταση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο