Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Όμηρος Ορφανίδης, Υπόθεση. Αρ.7799/12, 29/5/2012

(9)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τις ΚΔΠ 109/2001, 72/04, Νόμος 166/87 και την ΚΔΠ 312/07. 3η κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 65

(9)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τις ΚΔΠ 109/2001, 72/04, Νόμος 166/87 και την ΚΔΠ 312/

1. 4η κατηγορία׃ Απείθεια κατά νόμιμων διαταγών κατά παράβαση των άρθρων 137 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 86/83 και 15(Ι)/99 και την ΚΔΠ 312/
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ως οι κατηγορίες αρ. 1, 2, 3 και 4 επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος την 8.8.2011, στο δρόμο Λευκωσίας - Παλαιχωρίου, παρά την Ανθούπολη της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΝΑ042 - · χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου (κατηγορία αρ. 1), · χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας από 8/6/2011 (2η κατηγορία), · με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας λόγω μη παρουσίασης του οχήματος για επιθεώρηση (3η κατηγορία), · κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση με αριθμό 24303/2011, το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο από 3/8/2011 μέχρι 2/2/2012 (4η κατηγορία). Μαζί με την παρούσα υπόθεση, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο σε συμφωνία με το συνήγορο Υπεράσπισης όπως ληφθεί υπόψη κατά την επιβολή ποινής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η υπόθεση με αρ. 44034/
3. Σε εκείνην την υπόθεση, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο μόνο κατηγορίες, τις υπ' αριθμόν 2 και 3 επί του κατηγορητηρίου. Η κατηγορία αρ. 1 αποσύρθηκε και ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε ως προς εκείνην. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες αρ. 2 και 3, οι οποίες αφορούν - · Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, 96(Ι)/2000 και ΚΔΠ 312/07 (η κατηγορία αρ. 2), και · Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος με ανασταλείσα άδεια οδήγησης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 40, 49

(3), 54 και 59 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 60(Ι)/2004 και τις ΚΔΠ 359/04, 312/07.[1] Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων ως οι κατηγορίες αρ. 2 και 3 στην υπόθεση 44034/11 ως εκτίθενται επί του κατηγορητηρίου αφορούν στο ότι - ο Κατηγορούμενος την 25.5.2011 στην οδό Ελευθερίας στην Ανθούπολη της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΝΑ042, χωρίς άδεια οδήγησης, δηλαδή η ισχύς της άδειας οδηγήσεως του είχε ανασταλεί από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων από 17/03/2010 μέχρι 1/1/2099, λόγω αποτυχίας στην επανεξέταση και η αναστολή εξακολουθούσε να υφίσταται. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης του οδηγού έναντι τρίτου. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, εκθέτοντας τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης (δηλ. της 7799∕12), επεσήμανε στο Δικαστήριο τα εξής: Στις 17.3.2010 στερήθηκε η άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου επ' αόριστο λόγω αποτυχίας του στην επανεξέταση. Έκτοτε συνελήφθηκε 8 φορές να οδηγεί με στερημένη άδεια. Εκδικάστηκαν 6 υποθέσεις από τις

1. Μαζί με την υπόθεση 30657⁄10, η οποία θεωρήθηκε ως η κυρίως υπόθεση, λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις με αρ. 30658⁄10, 30659⁄10, 30660⁄10 και 30661⁄
2. Με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λ⁄σιας, ημερομηνίας 10.11.2010, ο Κατηγορούμενος καταδικάστηκε με πρόστιμο €800 και στέρηση άδειας. Τελευταία υπόθεση που εκδικάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ήταν η 24303∕11 στις 3.8.
3. Επιβλήθηκε πρόστιμο €400 και στέρηση του δικαιώματος να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδηγού για 6 μήνες. Σχετικά με την υπόθεση που είναι υπό εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο και παραδέχθηκε ενοχή. Η κατηγορία αρ. 4 αφορά σε παρακοή του Δικαστικού Διατάγματος που εκδόθηκε στην υπόθεση 24303∕11, πιο πάνω. Δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Αντίγραφο της έκθεσης υπάρχει στο φάκελο της υπόθεσης. Συνοπτικά αναφέρω ότι σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 76 ετών, κατάγεται από γεωργική οικογένεια του χωριού Μηλικούρι και διαμένει στο Συνοικισμό της Ανθούπολης. Λαμβάνει σύνταξη κοινωνικών ασφαλίσεων ύψους €600 μηνιαίως. Ο Κατηγορούμενος διαθέτει αυτοκίνητο μάρκας Mitshubishi Pajero αξίας €
4. Μέχρι τη συνταξιοδότηση του, είχε δικό του εργοστάσιο κατασκευής κουρτίνων. Στο παρόν στάδιο αυτοσυντηρείται καθότι βρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγό του από το δεύτερο γάμο του. Έχει υποβάλει αίτηση δημοσίου βοηθήματος στο Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας, η οποία μελετάται. Ο Κατηγορούμενος έχει μία μόνο κόρη, από τον πρώτο του γάμο, αλλά, όπως ο ίδιος αναφέρει, δεν έχει επικοινωνία μαζί της διότι η πρώτη του σύζυγος δεν του επέτρεπε να έχει επικοινωνία μαζί της. Ο συνήγορος Υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης, διευκρινίζοντας όμως ορισμένα στοιχεία της. Πρώτον, ότι ο Κατηγορούμενος έχει ήδη πάρει διαζύγιο από τη δεύτερη σύζυγό του και δεύτερον ότι η κόρη που έχει από τον πρώτον γάμο του διαμένει στην Αθήνα μόνιμα και όχι στην Κύπρο. Γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος είναι εντελώς μόνος του που συντηρείται. Ο συνήγορος Υπεράσπισης επεσήμανε προς το Δικαστήριο, ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων υγείας, με εντονότερο το πρόβλημα με το ζάχαρο. Εξήγησε ότι οι περιπτώσεις στις οποίες συνελήφθηκε να οδηγά ήταν όταν αυτός μετέβαινε σε φαρμακείο για να αγοράσει ινσουλίνη ή για να πάρει ψωμί από το φούρνο. Ειδοποιούσε η δεύτερη σύζυγός του την Αστυνομία, η οποία μένει στην περιοχή, και τον κατάγγελνε. Ήταν άμεση η παραδοχή του. Επεξηγήθηκαν στον ίδιο οι συνέπειες της στέρησης, αλλά δεν φάνηκε στο συνήγορο Υπεράσπισης να τις αντιλήφθηκε πλήρως. Ωστόσο, από πρόσωπο που διαμένει στην περιοχή, ο συνήγορος Υπεράσπισης πληροφορείται ότι ο κατηγορούμενος άρχισε να χρησιμοποιεί το λεωφορείο τον τελευταίο καιρό. Ενόψει των προσωπικών περιστάσεων του Κατηγορουμένου, ο συνήγορος Υπεράσπισης εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι, αν προσανατολίζεται σε ποινή στερητική της προσωπικής του ελευθερίας, να του δώσει μια τελευταία ευκαιρία αναστέλλοντας την έναρξη εκτέλεσής της, καθότι ο Κατηγορούμενος χρειάζεται περισσότερο βοήθεια παρά τιμωρία. Ποινή Θα αρχίσω με το σοβαρότερο αδίκημα που είναι εκείνο ως η κατηγορία αρ.
5. Ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 4 Σχετικά με την ποινή για το τέταρτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα καθορίζει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 133, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Επίσης, στην υπόθεση Λοΐζου ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, λέχθηκε ότι: «Παρακοή σε διάταγμα του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία, η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.». Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου και τα Δικαστήρια οφείλουν να δίδουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Ο Κατηγορούμενος παράκουσε στο Δικαστικό Διάταγμα που εκδόθηκε στις 3.8.2011 και το οποίο αφορούσε σε στέρηση του δικαιώματος της οδήγησης για 6 μήνες από 3.8.2011 μέχρι 2.2.

1. Οδήγησε στις 8.8.2011, δηλαδή 5 μόλις μέρες μετά την έναρξή του διατάγματος. Πρόκειται για κατάφωρη παράβαση του διατάγματος. Δεν μπορεί παρά να κριθεί σε συνδυασμό με τις άλλες 8 περιπτώσεις παρακοής σε διάταγμα διοικητικής αρχής, δηλαδή του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων ο οποίος ανέστειλε την ισχύ της άδειας οδήγησης του Κατηγορούμενου λόγω αποτυχίας του στην επανεξέταση, ως είναι η κατηγορία αρ. 3 στην υπόθεση 44034∕11, η οποία θα ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής της ποινής. Συμπληρώνεται μία εικόνα ενός ανθρώπου, ο οποίος είτε δεν αντιλαμβάνεται πράγματι τις συνέπειες των διαταγμάτων είτε για λόγους αυτοσυνήρησης και επιβίωσης επιλέγει να παραγνωρίζει τους θεσμούς και τις νομικές του υποχρεώσεις. Η αιτιολογία που δόθηκε, ότι οδήγησε για να αγοράσει φάρμακα και ψωμί, τείνει να υποστηρίξει το δεύτερο εκ των προαναφερθέντων. Δεν αποτελεί όμως ικανό λόγο για παρακοή σε Δικαστικό Διάταγμα, σε μια χρονική περίοδο που το Κράτος έχει διασφαλίσει τη λειτουργία συστήματος δημοσίων μεταφορών με λεωφορεία. Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές για κάποιον ο οποίος επιθυμεί να δείξει σεβασμό στο νόμο και στα Δικαστήρια του Κράτους του. Σημειώνω, ότι η ποινή φυλάκισης είναι το ύστατο μέτρο στο οποίο ένα Δικαστήριο πρέπει να καταφεύγει. Λαμβάνοντας, όμως, υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος, σε συνδυασμό με τα προλεχθέντα, και έχοντας κατά νου ότι στις προηγούμενες υποθέσεις παρακοής που εκδικάστηκαν επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο χρηματική ποινή, χωρίς να αποδειχθεί αρκούντως αποτρεπτική για επανάληψη όμοιας συμπεριφοράς, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως επιβάλω ποινή φυλάκισης 18 ημερών. Θα εξετάσω στο σημείο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον Κατηγορούμενο. Εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις του άρθρου 3 του Νόμου 95/72, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε με το Ν.186(Ι)/
2. Το εδάφιο

(1)αυτού καθορίζει ότι, οποτεδήποτε το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως, η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί, εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθής διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από τη διάπραξη αυτή, το Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του ιδίου άρθρου καθορίζει ότι «το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλάκισης έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως έχει αναφερθεί, μεταξύ άλλων, στη Γενικός Εισαγγελέας ν Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας.». Λαμβάνω υπόψη την προχωρημένη ηλικία του Κατηγορουμένου σε συνδυασμό με την κατάσταση της υγείας του και έχοντας κατά νου την υπόσχεση που έχει και ο ίδιος προσωπικά δώσει στο Δικαστήριο ότι δεν θα ξαναοδηγήσει αυτοκίνητο, αποφασίζω όπως αναστείλω την ποινή φυλάκισης που επέβαλα στον Κατηγορούμενο σε σχέση με το 4ο αδίκημα για περίοδο 3 ετών από σήμερα. [Το Δικαστήριο εξηγεί στον Κατηγορούμενο τη σημασία της αναστολής.] Ποινή για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 1. Σχετικά με την ποινή για το πρώτο αδίκημα που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, οι ποινές για το αδίκημα της ανασφάλιστης οδήγησης καθορίζονται στο άρθρο 3

(6)του Νόμου 96(Ι)/2000. Όταν πρόκειται για πέραν της 1ης φοράς καταδίκη για το ίδιο αδίκημα η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα τα 2 έτη, χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των 3417 ευρώ και στέρηση της άδειας οδηγού όχι μικρότερη των 12 μηνών, εκτός αν δοθούν ειδικοί λόγοι προς το Δικαστήριο. Όπως αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 57, οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Στο πλαίσιο της εξατομίκευσης της ποινής και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η τέλεση του αδικήματος αποτελεί απόρροια του τέταρτου αδικήματος, υπό την έννοια ότι, ενόσω δεν υπάρχει άδεια οδήγησης σε ισχύ, δεν μπορεί να υπάρχει ούτε πιστοποιητικό ασφάλισης σε ισχύ, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως μην επιβάλω χρηματική ποινή αλλά επιβάλω στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο 1 χρόνου αρχίζοντας από σήμερα Ποινή για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 2 και

1. Καμία περαιτέρω ποινή για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 2 και 3 λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας των ποινών. Δεν δημιουργήθηκαν έξοδα από την παρούσα δικαστική διαδικασία, γι' αυτό και ουδεμία διαταγή για έξοδα. Λήφθηκε υπόψη η υπόθεση αρ. 44034⁄
2. (Υπ.) ................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Η κατηγορία αυτή προστέθηκε στο Κατηγορητήριο στις 25.5.
3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο