Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Τάσος ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 19075/12, 5/10/2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80(Ι)/2000, των περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων (1974 - 1985), Ν.19/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και ΚΔΠ 312/07. Κατηγορία αρ. 2: Παράλειψη συμμόρφωσης σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(1)(κ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό 58

(2)(στ) της ΚΔΠ 189/08, το Νόμο 166⁄87 και την ΚΔΠ 312/07. Κατηγορία αρ. 3: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 65

(9)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66⁄84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Ν.86⁄72, όπως τροποποιήθηκε από τις ΚΔΠ 109⁄01, 72⁄04, Νόμος 166⁄87 και την ΚΔΠ 312⁄

1. Κατηγορία αρ. 4: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, 96(Ι)/2000 και ΚΔΠ 312/
2. Κατηγορία αρ. 5: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 65(Ι)

(9)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66⁄84, που θεσπίστηκαν με βάση τα άρθρα 2 και 5 του Νόμου 86⁄72, όπως τροποποιήθηκαν από τις ΚΔΠ 109⁄01, 72⁄04, Νόμο 166⁄87 και την ΚΔΠ 312⁄

1. Τα γεγονότα, ως φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του Κατηγορητηρίου, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από τον Κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Ο Κατηγορούμενος την 20/4/2012, στον αυτοκινητόδρομο Λ⁄σιας - Λεμεσού, παρά το Τσέρι της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KLR331 ' με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 184 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ (1η κατηγορία), και παρέλειψε να συμμορφωθεί σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή, δηλαδή του Αστ. 3806 Ν. Αγαθαγγέλου, για να ακινητοποιήσει το όχημά του μέχρι ο αστυνομικός του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του (2η κατηγορία), χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας (3η κατηγορία), χωρίς να έχει πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου (4η κατηγορία), και με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας λόγω μη παρουσίασης του οχήματος για επιθεώρηση από 27.3.2012 (5η κατηγορία). Όπως ανέφερε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 20.4.2012 και η ώρα καταγγελίας ήταν 23:
2. Ο ΜΚ1 δινεργούσε έλεγχο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο Λ/σιας - Λ/σου. Κατέγραψε την ταχύτητα διερχόμενου οχήματος 184 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ και έκαμε σήμα στον οδηγό να σταματήσει, κάτι που αυτός παρέλειψε να πράψει. Κατάφερε να διακρίνει τον αριθμό εγγραφής. Καταδιώχθηκε και ανακόπηκε στην έξοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από έλεγχο που έγινε διαπιστώθηκε ότι οδηγήτο από τον Κατηγορούμενο. Από έλεγχο και διερεύνηση των εγγράφων διαπιστώθηκαν τα αδικήματα της 3ης και 4ης κατηγορίας. Δεν είχε πιστοποιητικό καταλληλότητας και ασφαλιστήριο σε ισχύ. Όταν πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί για τα πιο πάνω αδικήματα και επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Τί να σου πώ;». Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς, και ρωτήθηκε αν έχει κάτι να πεί, απάντησε «Τίποτε». Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Δεν έχει βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού του. Σημειώνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, το Δικαστήριο διέταξε όπως, προτού εκτεθούν τα γεγονότα, ετοιμασθεί έκθεση από το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Προς το σκοπό αυτό, διατάχθηκε από το Δικαστήριο όπως ο Κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση από 3.10.2012 μέχρι 5.10.2012 προκειμένου να ετοιμασθεί άμεσα η εν λόγω έκθεση εντός των Κεντρικών Φυλακών. Πράγματι, η εν λόγω έκθεση ετοιμάστηκε και τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 5.10.
3. Παραθέτω συνοπτικά τα αναφερόμενα σε αυτήν. Ο κατηγορούμενος είναι 29 ετών, άγαμος. Διαμένει με τους γονείς του σε ιδιόκτητη κατοικία τριών υπνοδωματίων στο Πέρα Χωρίο Νήσου, με ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης. Πρόκειται για φιλήσυχη συγκροτημένη οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας τουε ργάζεται ως κηπουρός και η μητέρα του είναι οικοκυρά. Οι σχέσεις του Κατηγροούμενου με την οικογένεια του είναι αρμονικές. Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής του κλάδου μηχανικής αυτοκινήτων. Μετά την ολοκλήρωση της σχολικής του φοίτησης υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και άρχισε να εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων. Στον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με αγώνες μοτοσικλέτας και τον πρωταθλητισμό. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ή εξαρτησιογόνων ουσιών. Αισθάνεται μετανιωμένος για το αδίκημα που έχει τελέσει. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης δήλωσε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και ανέφερε συμπληρωματικά τα εξής. «Ο κατηγορούμενος είναι ο μοναδικός που διαμένει μαζί με τους γονείς του. Αποτελεί οικονομικό στήριγμα στους γονείς του. Περαιτέρω, εκτός από την εργασία του σπουδάζει μηχανικός στο ATC και όσον αφορά το δάνειο που καταγράφεται στην έκθεση, αυτό έγινε από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο με σκοπό να στήσει δικό του συνεργείο αυτοκινήτων. Απολογείται που βρίσκεται σήμερα ενώπιον σας. Το ότι είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου και το ότι δεν έχει βαθμούς ποινής δειχνει ότι το επίδικο ήταν ένα ατυχέστατο μεμονωμένο περιστατικό. Ο δρόμος δεν ήταν σωστά φωτισμένος και γι' αυτό ο Κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε τον αστυνομικό. Μόνο όταν άρχισε να τον ακολουθεί το περιπολικό και είδε τους φάρους αντιλήφθηκε το σήμα και σταμάτησε. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε δικαιολογία όσον αφορά το αδίκημα. Αντιλαμβάνεται τη σοβραότητα του 1ου αδικήματος. Είναι βοηθητικό το ότι το ίδιο βράδυ συνελήφθη και έμεινε στον Αστυνομικό Σταθμό καθώς και το ότι κατά την 1η εμφάνιση του στο Δικαστήριο έμεινε στις Κεντρικές Φυλακές, από την Τετάρτη μέχρι σήμερα. Αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Η ασφάλεια του αυτοκινήτου είχε λήξει περίπου 2 - 3 βδομάδες πριν. Δεν το αντιλήφθηκε. Το ξέχασε. Εργάζεται στα Λύμπια. Καθημερινά μεταβαίνει εκεί. Έχει μισθό περίπου 1000 ευρώ το μήνα. Σίγουρα η άδεια του είναι απαραίτητη. Παρόλα αυτά είναι έτοιμος να δεχθεί την ποινή αυτή και τις συνέπειες που θα έχει, δηλαδή τα έξοδα για τη μετάβαση του. Κατοικεί στο Δάλι, Νήσου. Οι ποινές είναι αυστηρότατες για την 1η κατηγορία. Είναι στην ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, αλλά και να την αναστείλει. Παραπέμπω στις Ποινικές Εφέσεις 41/2009, Σωτηριάδου ν Αστυνομία και 214/2009, Σκεύη Χριστοδούλου ν Αστυνομίας. Κατηγοριοποιούνται τα κριτήρια αναστολής της ποινής φυλάκισης. Το λευκό ποινικό μητρώο και η άμεση παραδοχή του. Θα μπορούσε έστω και σε αυτή την ηλικία να εξαργυρώσει τον πρότερο έντιμο του βίο. Για το κατά πόσον έχει συμμορφωθεί με τις κατηγορίες 4 και 5, δηλώνω ότι συμμορφώθηκε μετά με αυτές, αλλά εν πάση περιπτώσει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ο Κατηγορούμενος το πούλησε σε άλλο πρόσωπο όπως προκύπτει από τον τίτλο ιδιοκτησίας του στις 31.7.
4. Για ακόμη μία φορά θα ήθελα να εκφράσω τη μεταμέλεια του Κατηγορούμενου και τις απολογίες του. Αντιλήφθηκε πλήρως τη σοβαρότητα. Ήδη έχει τιμωρηθεί σε μεγάλο βαθμό τις τελευταίες 2 μέρες που βρίσκεται υπό κράτηση και γνωρίζει ότι ίσως να αλλάξει άρδην η ζωή του με τις ποινές που θα του επιβληθούν.». ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Α. Οι προβλεπόμενες στη νομοθεσία ποινές Α.
5. Για το 1ο αδίκημα Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72)προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 19 του Ν.86/72, οποιοδήποτε Δικαστήριο, οποτεδήποτε εκδώσει καταδικαστική απόφαση για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του εν λόγω Νόμου, δύναται να αποστερήσει τον καταδικασθέντα από την ικανότητα να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για τέτοιο χρονικό διάστημα, όπως το Δικαστήριο «ήθελε κατά το δοκούν εκάστοτε αποφασίσει». Χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 19 του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί βάσει των εδαφίων

(1)και

(2)του άρθρου 20Α να επιβάλει από 3 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, για παράβαση ανωτάτου ορίου ταχύτητας πάνω από 50% του επιτρεπόμενου. Α.2. Για το 2ο αδίκημα Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58

(2)(στ) της ΚΔΠ 189/2008, κάθε πρόσωπο που οδηγεί [...] μηχανοκίνητο όχημα έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή [...], να ακινητοποιήσει το όχημα του μέχρις ότου ο αστυνομικός [...] επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του [...]». Σύμφωνα με τον Κανονισμό 72 της ίδιας ΚΔΠ, «Πας όστις παραβαίνει οιανδήποτε των διατάξεων των παρόντων Κανονισμών [...] είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή εις χρηματκήν ποινήν μέχρι χιλίων λιρών (€1708) ή εις αμφοτέρας τα ποινάς ταύτας. Α.3. Για τα αδικήματα αρ. 3 και 5 Εφαρμόζεται και στις δύο περιπτώσεις ο Κανονισμός 72 της ΚΔΠ 189/2008. Συνεπώς, πρόσωπο το οποίο παραβαίνει τον Κανονισμό 65

(9), είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1708 ή και στις δύο αυτές ποινές. Α.4. Για το 4ο αδίκημα Το άρθρο 3

(4)του Νόμου 96(Ι)/2000 καθορίζει ότι πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται, σε περίπτωση καταδίκης, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει το 1 έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1708 ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και πρόσωπο που καταδικάζεται βάσει του άρθρου αυτού θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης. Περαιτέρω, στο άρθρο 3

(5)του ιδίου Νόμου (Ν.96(Ι)/2000)καθορίζεται ότι- «Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη.». Β. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την επιλογή της ποινής. Η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρή. H σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται από τις προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Πέραν τούτου, όμως, η σοβαρότητα του αδικήματος οφείλεται και στην ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης. Στις πλείστες των περιπτώσεων, η υπερβολική ταχύτητα αποτελεί και τη γενεσιουργό αιτία σοβαρών ή και θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων. Αντλώ δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που άγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Κώστας Ζυπιτής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7223 και 7224, ημερ. 22.4.2003, το αυτοκίνητο αποτελεί, ως υποδεικνύει το Δικαστήριο με αναφορά στην R. v. Reid

(1992)3 All E.R. 873, αντικείμενο ικανό να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρή βλάβη, κατά πάντα χρόνο, όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση, γεγονός που προσδιορίζει και τις ευθύνες του οδηγού για τη χρήση και το καθήκον του για την προστασία της ασφάλειας τρίτων. Όπως εξηγεί ο ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου, Γ. Πικής, στο Σύγγραμμά του, Sentencing in Cyprus, 2nd Edition, Sentencing Revisisted, 2007, στη σελίδα 245, σε υποθέσεις υπερβολικής ταχύτητας, το μέγεθος της υπέρβασης δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που οφείλει να εξετάσει το Δικαστήριο. Πρέπει να λάβει υπόψη και τις υπόλοιπες συνθήκες της οδήγησης για να διαπιστώσει τους πιθανούς κινδύνους που δημιουργούνταν από αυτή. Στην παρούσα υπόθεση η οδήγηση με υπερβολική ταχύτητα συνδυάστηκε με την τέλεση άλλων τεσσάρων αδικημάτων (χωρίς ασφάλεια, χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας, με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας και παραλείποντας να σταματήσει σε σήμα αστυνομικού). Όλοι οι προαναφερόμενοι παράγοντες συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος που έχουν διαπραχθεί. Αποδεικνύουν ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η η οδηγική συμπεριφορά από πλευράς του Κατηγορουμένου ήταν εγωιστική, αντικοινωνική και επικίνδυνη. Εξαιρετικά σοβαρή καθίσταται η 1η κατηγορία κρίνοντάς την σε συνδυασμό με την ύπαρξη της 4ης κατηγορίας, η οποία αφορά στην ανασφάλιστη οδήγηση. Όπως αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 57, οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Ενόψει και της έξαρσης που παρουσιάζουν τα τροχαία ατυχήματα που έχουν ως αφετηρία ή αιτία την ιλιγγιώδη ταχύτητα, το Δικαστήριο οφείλει να στείλει το μήνυμα μέσω της ποινής που θα επιβάλει ότι τέτοια οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη. Σημειώνω, συναφώς, ότι στην Ποινική Έφεση αρ.5959, Κόκκινος ν Αστυνομίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 135, το Εφετείο σημείωσε ότι το στοιχείο της αποτροπής μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην επιλογή της μορφής της ποινής όσο και στον καθορισμό του ύψους της. Όπως, επίσης, σημειώθηκε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Σωτηρίου

(2003)2 ΑΑΔ 331 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ανδρέα Γιάπα

(2006)2 ΑΑΔ 432, σε αδικήματα που παρουσιάζουν έξαρση, οι προσωπικές περιστάσεις και συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη, είναι όμως ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. Λαμβάνω, επίσης, υπόψη ότι η ποινή δεν είναι ορθό να επιλέγεται σε συνάρτηση αποκλειστικά με την ευχέρεια του παραβάτη να ανταποκριθεί σε αυτή. Δεν είναι παραδεκτή η επιβολή ποινής άλλης μορφής και μάλιστα εξ αντικειμένου σοβαρότερης από εκείνη η οποία ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις του αδικήματος, ώστε να καταστεί ευχερής η αντιμετώπισή της από τον Κατηγορούμενο (βλ. την προμνησθείσα υπόθεση Κόκκινος). Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη, όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη (Eleni Evagorou v Police

(12971)2 CLR). Κρίνω ορθό να σημειώσω ότι σε παρόμοια με την παρούσα υπόθεση, όπου η υπερβολική ταχύτητα συνδεόταν και με άλλες συνθήκες, όπως την οδήγηση χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του οχήματος, χωρίς άδεια οδηγού και ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την επιλογή του πρωτόδικου Δικαστηρίου για επιβολή ποινής φυλάκισης (Ποινική Έφεση 187/2005, απόφαση ημερομηνίας 27.5.2005, HUSEYIN TOPALOGLULARI

(2005)2 ΑΑΔ 478). Διαφώνησε το Εφετείο με την εισήγηση του συνηγόρου του Εφεσείοντα ότι κατά κανόνα τέτοιες υποθέσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται κατ' αποκλεισμό της ποινής φυλάκισης. Σημείωσε το Εφετείο, ότι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί τέτοια παραβατικότητα είναι να εξασφαλιστεί πλήρης και αυστηρή συμμόρφωση με το Νόμο και τους κανονισμούς της τροχαίας. Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, χωρίς βαθμούς ποινής. Δεν δόθηκε καμία δικαιολογία στο Δικαστήριο για το ότι το συγκεκριμένο βράδυ οδηγούσε με 185 αντί 100 ΧΑΩ. Είναι μεμονωμένο περιστατικό, ως προκύπτει από το ότι δεν έχει βαθμούς ποινής, αλλά δεν μπορώ να παραγνωρίσω αυτό που ο ίδιος δήλωσε στην Κοινωνική Λειτουργό, ότι δηλαδή αυτός παρουσιάζει ενασχόληση με πρωταθλητισμό σε αγώνες μοτοσικλέτας. Είναι σημαντικό να κατασταλεί στη ρίζα του το ενδεχόμενο να μετατραπεί μια δημόσια οδός σε πίστα για αγώνες ταχύτητας. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω στον Κατηγορούμενο της ακόλουθες ποινές. Στην 1η, 2η και 4η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 14 ημερών, η οποία να συντρέχει και να λογίζεται ότι άρχισε να εκτίεται από τις 3.10.2012, ημερομηνία κατά την οποία παρέμεινε υπό κράτηση. Περαιτέρω 5 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού του σε ό,τι αφορά την 1η κατηγορία και στέρηση της άδειας οδηγού του σε ότι αφορά την 4η κατηγορία για χρονική περίοδο 45 ημερών, η οποία να λογίζεται ότι άρχισε στις 3.10.2012. Στις κατηγορίες αρ. 3 και 5, ο Κατηγορούμενος να υπογράψει Εγγύηση για το ποσό των 500 ευρώ ότι για περίοδο 1 έτους από σήμερα θα τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς σε ό,τι αφορά τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Έχω ακούσει με προσοχή τα όσα ανέφερε ο συνήγορος Υπεράσπισης σε ό,τι αφορά την εισήγηση για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Κρίνω όμως, ότι το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου και το ότι δεν έχει βαθμούς ποινής είναι στοιχεία που έλαβα υπόψη για έκπτωση σε ό,τι αφορά τη διάρκεια της ποινής φυλάκισης και δεν δικαιολογείται αναστολή. Σε ότι αφορά την έμπρακτη μεταμέλεια, λαμβάνω υπόψη το ότι το αδίκημα είναι πρόσφατο (20.4.2012), γι' αυτό και το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει δεν αποτελεί ασφαλή δείχτη. Ως εκ τούτου, η ποινή φυλάκισης να εκτιθεί άμεσα. Δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα από την παρούσα δικαστική διαδικασία, και ως εκ τούτου δεν εκδίδεται οποιαδήποτε οδηγία για έξοδα. Α. Πανταζή - Λάμπρου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο