Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Βαλεντίνος ΙΩΑΝΝΟΥ, Υπόθεση. Αρ.7869/12, 23/5/2012

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85, 166/87, 80(Ι)/2000, των περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων (1974 - 1985), Ν.19/74, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 48/85 και τις ΚΔΠ 257/86 και 312/

1. 2η κατηγορία׃ Απείθεια κατά νόμιμων διαταγών κατά παράβαση των άρθρων 137 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 86/83 και 15(Ι)/99 και την ΚΔΠ 312/
2. 3η κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου, 96(Ι)/2000 και ΚΔΠ 312/
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως η κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου, ο Κατηγορούμενος την 29.11.2010, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Κοκκινοτριμιθιάς παρά το Παλιομέτοχο της Επαρχίας Λευκωσίας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΥΑ797 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 137 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ. Κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση με αριθμό 25092/2010 το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για περίοδο 6 μηνών από 12/11/2010 (κατηγορία αρ. 2). Κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης που αφορά την ευθύνη του οδηγού του αναφερόμενου οχήματος έναντι τρίτου (κατηγορία αρ. 3). Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι τα γεγονότα είναι ως το κατηγορητήριο. Ώρα καταγγελίας 15:
4. Απάντησε «Απολογούμαι για την ταχύτητα. Έχω ασφάλεια». Δεν δημιουργήθηκαν έξοδα από την παρούσα διαδικασία. Ο Κατηγορούμενος έχει μία μόνο προηγούμενη καταδίκη, στην υπόθεση 25092/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λ/σιας. Ημερομηνία καταδίκης 11.11.
5. Αδίκημα ημερομηνίας 17.2.
6. Χωρίς άδεια οδηγού, χωρίς ασφάλεια. Επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους 350 ευρώ και στέρηση άδειας οδηγού από 12.11.2010 μέχρι 11.5.
7. Βαθμοί ποινής, σήμερα, μόνο
8. Δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Σε αυτήν αναφέρονται, συνοπτικά, τα εξής. Ο Κατηγορούμενος είναι 25 ετών, άνεργος. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής στον κλάδο «Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες». Συμπλήρωσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Εργάστηκε κατά καιρούς σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια. Από τον 3/2011 ψάχνει για εργασία. Από 18.1.2012 βρίσκεται υπό Κηδεμονία με όρους κοινοτικής εργασίας για περίοδο 24 μηνών. Άρχισε να εκτελεί ήδη την κοινοτική εργασία στη Στέγη Ηλικιωμένων Αγία Τριάδα και υπάρχει καλή συνεργασία με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Ο Κατηγορούμενος είναι το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας του. Προέρχεται από οικογένεια μέτριου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου. Η μητέρα του πάσχει από Ρευματική Βαλβιδοπάθεια, κολπική μαρμαρυγή και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Παρακολουθείται ιατρικώς και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Σε περιόδους υποτροπής της υγείας της, η οικογένεια καθίσταται δυσλειτουργική. Ο πατέρας του εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Ιορδανία, με αποτέλεσμα τα παιδιά να επιφορτίζονται με επιπλέον ευθύνες. Από το 2011 η απασχόληση του πατέρα του τερματίστηκε και καταβάλλει προσπάθειες εξεύρευσης εργασίας. Στην οικογένεια παρέχεται δημόσιο βοήθημα και άλλες πρακτικές διευκολύνσεις, καθώς και συμβουλευτική καθοδήγηση με σκοπό τον αποτελεσματικό χειρισμό των δυσκολιών που απορρέουν από τις ειδικές περιστάσεις που προαναφέρθηκαν. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, αλλά επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι έχουν περάσει 2 χρόνια από το αδίκημα και ο ίδιος έχει έκτοτε αλλάξει. Έχει πλέον εξεύρει εργασία ως φωτιστής σε παραγωγή σε τηλεοπτικό κανάλι και πρόκειται να αρχίσει να εργάζεται εντός του ερχόμενου μηνός (7.6.2012). Ο μισθός που θα λαμβάνει θα είναι πέριξ των 1000 ευρώ. Απολογείται ειλικρινά στο Δικαστήριο, υπόσχεται ότι δεν θα επαναλάβει οποιαδήποτε παραβατική συμεπριφορά και ζητά από το Δικαστήριο να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι στο διάστημα που μεσολάβησε, είχε ακόμη μία υπόθεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, την υπόθεση 6846/11, για αδικήματα ημερομηνίας 16.2.2009 (χωρίς κράνος, χωρίς ασφάλεια, στερημένη άδεια) και του επιβλήθηκε στις 11.7.2011 ποινή φυλάκισης 45 ημερών, την οποία έχει εκτίσει. Τότε, δηλαδή, δεν του δόθηκε κατά την έκφρασή του, η δεύτερη ευκαιρία. Ζητεί από το παρόν Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του όλα τα πιο πάνω για να του δώσει σήμερα μια δεύτερη ευκαιρία. Ποινή Η επιβολή ποινής, υπό το φως των καθιερωμένων από τη νομολογία αρχών, καθώς και στο πλαίσιο εφαρμογής των σχετικών νομοθετικών διατάξεων, αποτελεί ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται από τη μια εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης και από την άλλη εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο του συγκεκριμένου παραβάτη. Με γνώμονα την ανάγκη διατήρησης του υπό αναφορά ισοζυγίου, επεξηγώ ακολούθως την αιτιολογία βάσει της οποίας καταλήγω στην επιβολή της συγκεκριμένης ποινής για έκαστο αδίκημα. Ποινή για το πρώτο αδίκημα Το άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν86/72) προβλέπει ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα το ένα έτος ή χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των €1708 ή και τις δύο ποινές. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 20Α του ιδίου Νόμου, το Δικαστήριο μπορεί να επιβάλει από 2 μέχρι 6 βαθμούς ποινής, αναλόγως των γεγονότων της υπόθεσης, ενώ το άρθρο 19 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο στέρησης της άδειας οδηγήσεως του καταδικασθέντα για οποιοδήποτε αδίκημα ήθελε κρίνει πρέπον υπό τις περιστάσεις. Υπό το φως του μεγέθους της υπέρβασης του ανωτάτου ορίου ταχύτητας στην παρούσα υπόθεση σε συνδυασμό με το χρόνο που παρήλθε από την ημερομηνία τέλεσης του εν λόγω αδικήματος κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως επιβάλω χρηματική ποινή ύψους €180 και 2 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου. Ποινή για το δεύτερο αδίκημα Η δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι πάρα πολύ σοβαρή. Η σοβαρότητά της αναδεικνύεται μέσα από τις ποινές που έχει προδιαγράψει ο νομοθέτης, καθώς και από τα όσα σχετικά αναφέρονται στη νομολογία. Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα καθορίζει ότι: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 133, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Επίσης, στην υπόθεση Λοΐζου ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227, λέχθηκε ότι: «Παρακοή σε διάταγμα του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία, η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.». Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου και τα Δικαστήρια οφείλουν να δίδουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διατάγματα θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Στην παρούσα υπόθεση, η παρακοή στο διάταγμα συνέβηκε στις 29.11.

1. Το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε στις 21.3.2012, δηλαδή 16 μήνες μετέπειτα. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε άμεσα παραδοχή στο αδίκημα αυτό από την 1η εμφάνιση του στο Δικαστήριο στις 4.4.
2. Λαμβάνω υπόψη, ως μετριαστικούς παράγοντες, αφενός, την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου, η οποία εκφράζει έμπρακτα τη μεταμέλειά του για το αδίκημα και εξοικονομεί πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου, και, αφετέρου, το γεγονός ότι από την ημερομηνία τέλεσης του αδικήματος μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει σχεδόν 18 μήνες και ο Κατηγορούμενος παρουσιάζει μόνο 2 βαθμούς ποινής στην άδεια οδηγού του. Όπως προκύπτει από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, συντρέχουν επιπρόσθετα ιδιάζουσες συνθήκες στην οικογένεια του Κατηγορουμένου, οι οποίες επίσης επενεργούν ως μετριαστικός παράγοντας. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κηδεμονία βάσει Δικαστικού Διάταγματος με όρους Κοινοτικής Εργασίας για τα υπόλοιπα 2 χρόνια, κρίνω ότι το σύνολο των συνθηκών του είναι τέτοιο που καταδεικνύουν ότι η ποινή φυλάκισης δεν είναι αναγκαίο ή το μόνο κατάλληλο μέτρο για την εξασφάλιση της αναμόρφωσης της συμπεριφοράς του και της αποτροπής επανάληψης όμοιας συμπεριφοράς. Καταλήγω ότι είναι κατάλληλο όπως, αντί ποινή φυλάκισης, επιβάλω δυνάμει του άρθρου 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, χρηματική ποινή ύψους €
3. Ποινή για το τρίτο αδίκημα Οι ποινές για το αδίκημα της ανασφάλιστης οδήγησης καθορίζονται στο άρθρο 3

(6)του Νόμου 96(Ι)/2000. Όταν πρόκειται για πέραν της 1ης φοράς καταδίκη για το ίδιο αδίκημα η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα τα 2 έτη, χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα το ποσό των 3417 ευρώ και στέρηση της άδειας οδηγού όχι μικρότερη των 12 μηνών, εκτός αν δοθούν ειδικοί λόγοι προς το Δικαστήριο. Όπως αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 57, οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Στο πλαίσιο της εξατομίκευσης της ποινής και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η τέλεση του αδικήματος αποτελεί απόρροια του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 2, υπό την έννοια ότι, ενόσω δεν υπάρχει άδεια οδήγησης σε ισχύ, δεν μπορεί να υπάρχει ούτε πιστοποιητικό ασφάλισης σε ισχύ, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως μην επιβάλω χρηματική ποινή αλλά επιβάλω στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο από αύριο (δηλαδή από 24.5.2012) μέχρι 30.6.

1. Η συμμόρφωση του Κατηγορουμένου με αυτό το διάταγμα στέρησης, το εύρος του οποίου είναι φανερά επιεικές, θα αποτελέσει τη δεύτερη ευκαιρία που του προσφέρεται για να αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το σεβασμό προς το Δικαστήριο ως θεσμό και την αναμόρφωση της οδικής του συμπεριφοράς. Λήφθηκε υπόψη η υπόθεση αρ. 31712/
2. (Υπ.) ................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Προσ. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο