Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Abdul Rahman Tabalo, Αρ. Υπόθεσης: 31870/10, 16/7/2012

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Abdul Rahman Tabalo, Αρ. Υπόθεσης: 31870/10, 16/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:B28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 31870/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού v. Abdul Rahman Tabalo Κατηγορούμενου ----------------------------- Ημερομηνία: 16 Ιουλίου, 2012 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Θεοφίλου Κατηγορούμενος: Παρών ------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ -------------------------------- Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το ακόλουθο κατηγορητήριο: « ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 1 Πλαστογραφία, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 336 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος την 8η Ιουλίου 2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, με σκοπό την καταδολίευση κατάρτισε πλαστό έγγραφο, δηλαδή, το Ειδικό Πληρεξούσιο Έγγραφο με ημερομηνία 08.07.2008, το οποίο εμφανιζόταν ότι ήταν, ό,τι δεν ήταν στην πραγματικότητα. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 2 Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 339 και 336 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος την 10η Σεπτεμβρίου 2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εν γνώσει του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, δηλαδή, το Ειδικό Πληρεξούσιο Έγγραφο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 3 Απόσπαση περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος την 10η Σεπτεμβρίου 2008, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασε από την Greta Tabalo, από τη Λεμεσό το ½ μερίδιο του ακινήτου με στοιχεία Φ/Σχ.54/51, τεμάχιο 672, των ψευδών παραστάσεων συνισταμένων στην ουσία και στο αποτέλεσμα στο ότι ο κατηγορούμενος παρουσίασε στην υπάλληλο του κτηματολογίου Πωλίνα Κουρσάρου το πλαστογραφημένο πληρεξούσιο έγγραφο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία ψευδώς προσποιηθείς ότι το πληρεξούσιο ήταν γνήσιο, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι ήταν πλαστογραφημένο.» H κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των παραπάνω κατηγοριών παρουσίασε ως μάρτυρες τους ακόλουθους: τον εξεταστή της υπόθεσης, αρχιαστυφύλακα 556 Ανδρέα Αποστόλου (Μ.Κ.1), την Πoλίνα Κουρσάρου (Μ.Κ.2), την παραπονούμενη Greta Tabalo Κonstantinova (M.K.3) και τέλος, το λοχία 837 Γιώργο Χρυσάνθου (Μ.Κ.4). Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία και στις τρεις κατηγορίες και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του κατάθεσε ενόρκως. Προς υπεράσπισή του παρουσίασε τους ακόλουθους μάρτυρες: Το Στέλιο Ξενοφώντος (Μ.Υ.1), τον Ανδρέα Παναγιώτου (Μ.Υ.2), την Έλενα Αλεξάνδρου (Μ.Υ.3) και τέλος, τη Νιόβη Πετρίδου (Μ.Υ.4). Ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη στον ουσιώδη χρόνο ήταν ανδρόγυνο. Δεν αμφισβητείται και εν πάση περιπτώσει έχει αποδειχθεί ότι, με τη δήλωση μεταβίβασης Π642/07, ημερομηνίας 12.2.2007 (βλ. το τεκμήριο 21) το ακίνητο με αρ. εγγραφής 12031, Φ/Σχ.54/51, τεμάχιο 672 που βρίσκεται στον Άγιο Αθανάσιο, δυνάμει γραπτής συμφωνίας πώλησης, ημερομηνίας 21.12.2006 μεταβιβάστηκε από την εταιρεία Cymedcon Development Ltd, επ' ονόματι του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης, με μερίδιο ½ στον καθένα τους. Το εν λόγω ακίνητο, στο εξής («επίδικο ακίνητο») αγοράστηκε από το ζεύγος Tabalo για το ποσό των £250,000 και αποτελούσε τη συζυγική τους κατοικία. Ταυτόχρονα με τη μεταβίβασή του υποθηκεύτηκε ολόκληρο προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου, για το ποσό των 875,000 ελβετικών φράγκων (βλ. τη γραπτή κατάθεση του Κυριάκου Πόρακου - τεκμήριο 3 - ο οποίος, στον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο τμήμα εγγραφής του κτηματολογίου Λεμεσού.) Δεν αμφισβητείται και έχει επίσης αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος, στις 10.9.2008 μετέβη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και με τη δήλωση μεταβίβασης Δ.3116/08 (βλ. το τεκμήριο 22) δυνάμει ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου, ημερομηνίας 8.7.2008 (βλ. το τεκμήριο 13 - στο εξής «το επίδικο πληρεξούσιο» -) μεταβίβασε επ' ονόματί του «δυνάμει δωρεάς» το μερίδιο της παραπονούμενης συζύγου του επί του επίδικου ακινήτου οπότε και κατέστη απόλυτος ιδιοκτήτης αυτού. Το βασικό επίδικο θέμα που καλούμαι να επιλύσω αφορά στο κατά πόσο η υπογραφή της παραπονούμενης επί του επίδικου πληρεξουσίου εγγράφου, δυνάμει του οποίου κατέστη δυνατή η παραπάνω μεταβίβαση του μεριδίου της στο όνομα του κατηγορούμενου είναι γνήσια ή πλαστογραφημένη. Αποτελεί θέση της κατηγορούσας αρχής, ότι η παραπονούμενη, ουδέποτε υπόγραψε και κατά συνέπεια, ουδέποτε παραχώρησε στον κατηγορούμενο το επίδικο πληρεξούσιο, επομένως, η φερόμενη ως υπογραφή της σ' αυτό, δεν είναι γνήσια, αλλά πλαστογραφημένη. Από την άλλη, ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται, ότι όχι μόνο είναι γνήσια η υπογραφή της παραπονούμενης επί του επίδικου πληρεξουσίου, αλλά και ότι η παραπονούμενη την έθεσε στην παρουσία του, στο γραφείο της πιστοποιούσης υπαλλήλου, η οποία και την πιστοποίησε. Η παραπονούμενη προέβη σε τρεις γραπτές καταθέσεις στην αστυνομία για την παρούσα υπόθεση. Η εκδοχή της, επί της ουσίας είναι η εξής: Με την πρώτη της κατάθεση, ημερομηνίας 14.10.2008 (βλ. τα τεκμήρια 2 - στη μητρική της γλώσσα - και 2Α - πιστή μετάφραση στα ελληνικά -) ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Είναι εγγεγραμμένη επί του επίδικου ακινήτου, με μερίδιο ½. Το υπόλοιπο μερίδιο ανήκει στον κατηγορούμενο σύζυγό της. Πρόκειται για το σπίτι τους το επίδικο ακίνητο και το αγόρασαν το
3. Πριν από επτά μήνες είχε κάποια προβλήματα με τον κατηγορούμενο, τα οποία την οδήγησαν να εγκαταλείψει το σπίτι μαζί με το παιδί τους, ηλικίας 6 ετών. Πριν από τέσσερις μήνες, ο κατηγορούμενος της ζήτησε να υπογράψει πληρεξούσιο έγγραφο, με το οποίο θα μπορούσε να μεταβιβάσει οτιδήποτε είναι γραμμένο στο όνομά της, σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή και στον ίδιο. Αρνήθηκε να του υπογράψει τέτοιο έγγραφο. Στις 13.10.2008 πήγε στο σπίτι της για να παραλάβει ρούχα για την ίδια και το παιδί και βρήκε στο σαλόνι ένα πιστοποιητικό εγγραφής του επίδικου ακινήτου οπότε και διαπίστωσε, ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ήταν μόνο ο κατηγορούμενος. Δεν έδωσε πληρεξούσιο έγγραφο σε κανένα και πιστεύει ότι για να διαγραφεί το όνομά της από τον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου πλαστογραφήθηκε η υπογραφή της από το σύζυγό της. Με τη δεύτερη της κατάθεση, ημερομηνίας 10.1.2009 (βλ. τα τεκμήρια 4 - στη μητρική της γλώσσα - και 4Α - πιστή μετάφραση στα ελληνικά - ) αναφέρει τα εξής, επί της ουσίας πάντοτε, συμπληρωματικά της προηγούμενης: Της υποδείχθηκε από την αστυνομία το επίδικο πληρεξούσιο και διαπίστωσε ότι η υπογραφή πάνω από το όνομά της (Greta Tabalo) είναι δική της και δεν είναι πλαστογραφημένη. Έκανε λάθος που ανάφερε στην πρώτη της κατάθεση ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή της γιατί έπρεπε πρώτα να τη δει. Δεν έχει παράπονο από το σύζυγό της και ζητά όπως μη συνεχιστεί η υπόθεση για την αστυνομία. Με την τρίτη της κατάθεση, ημερομηνίας 14.5.2009 (βλ. τα τεκμήρια 6 - στη μητρική της γλώσσα - και 6Α - πιστή μετάφραση στα ελληνικά - ) ισχυρίζεται τα εξής, μεταξύ άλλων, συμπληρωματικά όσων αναφέρει στις δυο προηγούμενες καταθέσεις: Ουδέποτε υπόγραψε το επίδικο πληρεξούσιο. Ο λόγος που προέβη στη δεύτερη κατάθεση, με την οποία αναφέρει ότι είναι γνήσια η υπογραφή της επί του επίδικου πληρεξουσίου πάνω από το όνομά της είναι γιατί αναγκάστηκε να το κάνει επειδή τη συγκεκριμένη περίοδο δεχόταν απειλές και φοβόταν να μην της κάνει κακό ο κατηγορούμενος σύζυγός της. Την κυρία που είδε στα γραφεία του ΤΑΕ και που της αναφέρθηκε από τον εξεταστή της υπόθεσης ότι είναι η πιστοποιούσα υπάλληλος, πρώτη φορά τη βλέπει και δεν την γνωρίζει. Στις 17.10.2008 καταχώρησε στο δικαστήριο Λεμεσού, την αίτηση με αριθμό 57/08, την οποία, μετά από έντονες πιέσεις του κατηγορούμενου απέσυρε και ο ίδιος ανέλαβε τα έξοδα του δικηγόρου του. Ο κατηγορούμενος, κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης υιοθέτησε ως μέρος της το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης (βλ. το τεκμήριο 30). Φυσικά, ενώπιόν μου έχει τεθεί και η ανακριτική του κατάθεση, ημερομηνίας 14.5.2009 (βλ. τα τεκμήρια 9 - στη μητρική του γλώσσα - και 9Α - πιστή μετάφρασή της στα ελληνικά - ). Η εκδοχή του, επί της ουσίας, σύμφωνα με τη γραπτή του δήλωση είναι η εξής: Αγόρασε το σπίτι του (επίδικο ακίνητο) κατά ή περί το Δεκέμβρη του
4. Αρχικά συμφώνησε με τους ιδιοκτήτες του να το αγοράσει μόνο στο δικό του όνομα. Αργότερα, όταν πήρε το προσύμφωνο για την αγορά του και το παρουσίασε στην τράπεζα για να πάρει δάνειο, μετά από εισήγηση της τράπεζας αποφάσισε να το εγγράψει επ' ονόματι του καθώς και επ' ονόματι της παραπονούμενης συζύγου του, για δυο λόγους: Πρώτο, επειδή θα πλήρωνε μειωμένα μεταβιβαστικά έξοδα και δεύτερο, επειδή, έχοντας ως συνιδιοκτήτρια την παραπονούμενη και το ακίνητο επιβαρυμένο με υποθήκη λόγω του δανείου, θα προστάτευε το ακίνητο από πιθανές αξιώσεις τρίτων εναντίον του, από τις επιχειρηματικές του συναλλαγές, που δεν πήγαιναν καλά και για τις οποίες τη δεδομένη περίοδο είχε απειληθεί με νομικά μέτρα και δεν ήταν σίγουρος αν θα μπορούσε να αποφύγει τις αξιώσεις, με κάποιο άλλο τρόπο. Στις 20.12.2006 είπε στην παραπονούμενη ότι είχε αγοράσει το σπίτι και πως ήθελε να γράψει προσωρινά το μισό στο όνομά της για τους παραπάνω λόγους και ότι αργότερα, εκείνη θα έπρεπε να μεταφέρει το μερίδιό της και πάλι στο όνομά του οπότε και της ζήτησε να του υπογράψει σχετικό πληρεξούσιο. Ποτέ δεν της είχε πει ότι θα της παραχωρούσε το μισό σπίτι ως δώρο. Την ίδια μέρα, η παραπονούμενη υπόγραψε το πληρεξούσιο εξουσιοδοτώντας τον να αγοράσει το σπίτι και να πάει στο κτηματολόγιο να το γράψει επ' ονόματί τους. Ωστόσο, την επομένη, 21.12.2006 υπόγραψαν μαζί το συμβόλαιο, χωρίς τη χρήση του πληρεξουσίου. Κατά ή περί το Γενάρη, Φλεβάρη του 2008 μετακόμισαν οικογενειακώς στο σπίτι και μέχρι τον Ιούλιο του ίδιου έτους, είχαν πραγματικά ήσυχη ζωή. Κατά ή περί την 1η 7.2008 επειδή δεν είχε κανένα λόγο να έχει γραμμένο το επίδικο ακίνητο στο όνομα της παραπονούμενης απευθύνθηκε στο δικηγόρο του, ο οποίος σύνταξε το επίδικο πληρεξούσιο, με το οποίο η παραπονούμενη τον εξουσιοδοτούσε να μεταφέρει το σπίτι στο όνομά του. Ο δικηγόρος του τού απέστειλε το πληρεξούσιο στην ηλεκτρονική του διεύθυνση, το εκτύπωσε και το πήρε στην τράπεζα για έγκριση και υπάλληλος εκεί έκανε διόρθωση με το χέρι πάνω σ' αυτό. Ύστερα το πήρε στο σπίτι και το παρέδωσε στην παραπονούμενη ζητώντάς της να πάει στην πιστοποιούσα υπάλληλο κα Νιόβη (Μ.Υ.4) να το υπογράψει. Είχε ξαναπάει μαζί του μερικές φορές και τη γνώριζε. Την επομένη ρώτησε την παραπονούμενη για το πληρεξούσιο, η οποία του απάντησε ότι δεν ξύπνησε μέχρι και τις 12:00 και επειδή ήρθαν οι φίλες της δεν πήγε να υπογράψει το πληρεξούσιο. Την ίδια μέρα, επειδή είδε μήνυμα στο κινητό της από άνδρα την ημέρα των γενεθλίων της, δεν του άρεσε, είχαν καυγά και για να της δείξει τη δυσαρέσκειά του αποφάσισε να μετακομίσει σε άλλο δωμάτιο. Μετά από τέσσερις-πέντε μέρες και αφού η παραπονούμενη του έλεγε καθημερινά, ότι την επομένη θα πάει να υπογράψει το πληρεξούσιο, τη ρώτησε ευθέως μήπως σκέφτεται για κάποιο λόγο να μην το υπογράψει. Του απάντησε πως δεν υπάρχει πρόβλημα ότι θα το υπογράψει και ότι θέλει να γυρίσει στο δωμάτιο τους. Εν τω μεταξύ άρχισαν να εμφανίζονται προβλήματα στη σχέση τους. Η παραπονούμενη έπαιρνε ύποπτα μηνύματα στο κινητό και ο ίδιος πρόσεξε ότι έλειπαν χρήματα από την τσέπη του. Πρόσεξε ακόμη, ότι η παραπονούμενη είχε τραβήξει από το λογαριασμό του και όλα του τα χρήματα χρησιμοποιώντας την πιστωτική του κάρτα. Στις 8.7.2008 (ουσιώδης χρόνος για την 1η κατηγορία) η παραπονούμενη πήγε στο γραφείο του σε πολύ άσχημη κατάσταση και του ζήτησε €500,00 για να αγοράσει παπούτσια. Της είπε ότι παίζει μαζί του και τη ρώτησε ξανά αν είχε υπογράψει το πληρεξούσιο. Του απάντησε ότι την παρεξήγησε και του είπε ότι τον αγαπά και ότι θέλει να υπογράψει το πληρεξούσιο, το οποίο είχε στην τσάντα της και του το έδειξε. Της είπε «Εντάξει, πάμε τώρα.» και την πήρε στην κα Νιόβη όπου το υπόγραψε. Τις επόμενες μέρες, η συμπεριφορά της, κάθε μέρα γινόταν και χειρότερη. Στις 10.9.2008 περίπου χρησιμοποίησε το επίδικο πληρεξούσιο και μετέφερε το άλλο μισό του σπιτιού στο όνομά του ενημερώνοντας σχετικά την παραπονούμενη. Στις 13.10.2008 ανακάλυψε ότι έλειπαν πέντε σελίδες από το βιβλιάριο επιταγών του ενώ αυτό βρισκόταν στη ζακέτα του. Ρώτησε την παραπονούμενη αν είχε κόψει εκείνη τις επιταγές και αυτή αρνήθηκε οπότε σκέφτηκε μήπως κάποιος άλλος το έκανε από το γραφείο του. Την ίδια μέρα πήγε στην τράπεζά του και μετά από έλεγχο φάνηκε ότι οι δυο από τις πέντε παραπάνω επιταγές είχαν εισπραχθεί σε μετρητά από την παραπονούμενη, η οποία πλαστογράφησε την υπογραφή του. Ζήτησε από την τράπεζα να ακυρώσουν το βιβλιάριο επιταγών επειδή χάθηκε. Ντρεπόταν να πει ότι το έκλεψε η σύζυγός του. Γύρισε στο σπίτι πολύ θυμωμένος και είχε έντονη συζήτηση με την παραπονούμενη. Της είπε πως ήθελε να δηλώσει στην αστυνομία αυτό που έκανε και του απάντησε: «Τι νομίζεις ότι κάνεις για μένα, υπάρχουν και άλλοι άντρες οι οποίοι θα κάνουν πιο πολλά για να είναι μαζί μου» και έφυγε από το σπίτι - η παραπονούμενη - μαζί με το παιδί τους. Κατά ή περί τις 18 ή 19.10.2008 η παραπονούμενη γύρισε στο σπίτι κλαίγοντας και του ζητούσε συγνώμη. Ακολούθησε έρωτας μεταξύ τους και επειδή ο ίδιος αισθάνθηκε άσχημα έφυγε από το σπίτι για μερικές μέρες. Όταν στις 20.10.2008 παρέλαβε από το δικαστήριο την αγωγή που καταχώρησε εναντίον του στις 17.10.2008 η παραπονούμενη και έμαθε για την καταγγελία της στην αστυνομία εναντίον του, το βράδυ τσακώθηκαν και τη ρώτησε τι κάνει. Του ζήτησε συγνώμη και του είπε τρελάθηκε γιατί σκέφτηκε ότι τώρα που πήρε το σπίτι θα θέλει να χωρίσουν. Του παραδέχτηκε ότι είχε κάνει δήλωση στην αστυνομία στις 14.10.2008, λέγοντάς τους ότι δεν υπόγραψε το επίδικο πληρεξούσιο. Άρχισε να κλαίει και τον παρακαλούσε να την καταλάβει και να τη βοηθήσει να τακτοποιήσει τη ζωή της. Του είπε ακόμη ότι θα ακυρώσει τις εναντίον του κατηγορίες. Τις ακύρωσε δυο φορές. Πρώτα στις 10.12.2008, μέσω τηλεφώνου ενώ ήταν στη Βουλγαρία και τη δεύτερη φορά, γραπτώς, προσωπικά, στις 10.1.
5. Ο ίδιος δεν είχε λόγο να την απειλεί να ακυρώσει κάτι το οποίο πίστευε πως δεν υπάρχει. Ούτε και υπήρχε δυνατότητα να την απειλεί και να τη φοβίζει να δηλώσει στην αστυνομία όσα δήλωσε με τη δεύτερη της κατάθεση, στις 10.1.2009, επειδή ο ίδιος ήταν εκτός Κύπρου. Δεν έχει κανένα λόγο να πλαστογραφήσει την υπογραφή της. Η παραπονούμενη χρησιμοποίησε τις κατηγορίες εναντίον του για να πάρει από αυτό χρήματα και να φύγει έτσι κι αλλιώς με το φίλο της. Δεν έχει πλαστογραφήσει την υπογραφή της. Την μόνη υπογραφή της που έχει δει ήταν στο συμβόλαιο αγοράς του σπιτιού (επίδικου ακινήτου) το οποίο επίσης έχει αρνηθεί στο δικαστήριο ότι υπέγραψε η ίδια. Γιατί πρέπει είτε ο ίδιος είτε κάποιος άλλος να πλαστογραφήσει την υπογραφή της, για να της δώσει (ο ίδιος) το μισό του σπιτιού, διερωτάται. Μόνη της η παραπονούμενη, σκόπιμα παραποίησε την υπογραφή της στο συμβόλαιο και στο επίδικο πληρεξούσιο, για να μπορεί, αν χρειαζόταν, αργότερα, να την αρνηθεί, όπως και έκανε, επειδή είχε αποφασίσει να τον εγκαταλείψει και να πάει να ζήσει με το φίλο της. Οι κύριες θέσεις που προέβαλε ο κατηγορούμενος στην αστυνομία, σύμφωνα με το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (τεκμήριο 9Α) είναι οι εξής: Έγραψε το ½ μερίδιο του επίδικου ακινήτου στην παραπονούμενη και το υπόλοιπο ½ επ' ονόματί του, επειδή αυτό το συμβούλεψε να κάνει ο υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου. Το δεύτερο, το έκανε και για το λόγο ότι φοβήθηκε ότι εάν είχε οικονομικά προβλήματα θα του έπαιρναν το σπίτι. Με την παραπονούμενη συμφώνησαν να της μεταβιβάσει το ½ του σπιτιού για 6 μήνες και στη συνέχεια θα μεταβίβαζε ολόκληρο το σπίτι στον ίδιο. Στις 8.7.2008 (ουσιώδης χρόνος για την 1η κατηγορία) πήγαν μαζί με την παραπονούμενη στην πιστοποιούσα υπάλληλο Νιόβη Πετρίδου (Μ.Υ.4) όπου η παραπονούμενη υπόγραψε το επίδικο πληρεξούσιο στην παρουσία του. Η κα Πετρίδου πιστοποίησε την υπογραφή της. Μετέβηκε στο κτηματολόγιο ο ίδιος στις 10.9.2008 και με τη χρήση του εν λόγω πληρεξουσίου μεταβίβασε το μερίδιο της παραπονούμενης επί του επίδικου ακινήτου στο όνομά του. Η φύση των επίδικων κατηγοριών και η μεταξύ τους σχέση είναι τέτοια, οπότε, η τύχη της υπόθεσης και η διάγνωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου, κατά κύριο λόγο εξαρτώνται από την κρίση μου, αναφορικά με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των δυο μαρτύρων που κατάθεσαν ως εμπειρογνώμονες σε θέματα γραφολογίας, ένας για κάθε πλευρά. Αναφέρομαι στο λοχία 837 Γιώργο Χρυσάνθου (Μ.Κ.4) που κατάθεσε για την κατηγορούσα αρχή καθώς και στον Ανδρέα Παναγιώτου (Μ.Υ.2) που κατάθεσε για τον κατηγορούμενο. Επισημαίνεται ότι και οι δυο, στο πλαίσιο σχετικής εξέτασης στην οποία αναμφίβολα έχουν προβεί κλήθηκαν να αποφανθούν κατά πόσο η φερόμενη ως η υπογραφή της παραπονούμενης επί του επίδικου πληρεξουσίου είναι γνήσια ή όχι. Με αυτό ως δεδομένο, για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας όσων κατάθεσαν στην υπόθεση, θα εντάξω τη μαρτυρία των δυο γραφολόγων σε μια ενότητα, ακολούθως, σε μια άλλη - δεύτερη ενότητα, θα εντάξω τη μαρτυρία της παραπονούμενης, του κατηγορούμενου και της πιστοποιούσης υπαλλήλου, ενώ στην τρίτη ενότητα, θα εντάξω τους υπόλοιπους μάρτυρες, οι οποίοι κατάθεσαν είτε για την κατηγορούσα αρχή είτε για την υπεράσπιση. Ειδικότερα: Ο λοχίας 837 Γιώργος Χρυσάνθου (Μ.Κ.4) είναι βοηθός υπεύθυνος του εργαστηρίου γραφολογίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών (ΥΠ.ΕΓ.Ε.) και υπηρετεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Είναι ειδικός στην εξέταση εγγράφων, χειρογράφων και δακτυλογραφημένων κειμένων και έχει τύχει εκπαίδευσης από εμπειρογνώμονες της υπηρεσίας του ενώ μετεκπαιδεύτηκε και σε διάφορες χώρες του εξωτερικού. Είναι κάτοχος σχετικού πιστοποιητικού που αφορά στη δικανική εξέταση αμφισβητούμενης γραφής και υπογραφής. Για τα πλούσια, ομολογουμένως προσόντα του σε θέματα γραφολογίας και όχι μόνο, τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν αμφισβητούνται από την υπεράσπιση παραπέμπω στο βιογραφικό του σημείωμα (βλ. το τεκμήριο 26) καθώς και στο πιστοποιητικό διαπίστευσης με αριθμό 346-2, του Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης Α.Ε., ημερομηνίας 21.9.2011 (βλ. τα τεκμήρια 27 - στα αγγλικά - και 27Α - στα ελληνικά -). Προκύπτει από τη σχετική έκθεση του μάρτυρα, ημερομηνίας 9.9.2009 (βλ. το τεκμήριο 28) ότι, στις 2.7.2009 παρέλαβε για εξέταση το επίδικο πληρεξούσιο - τεκμήριο 13 - με αμφισβητούμενη υπογραφή στο όνομα Greta Tabalo, δηλαδή της παραπονούμενης, δέκα φωτοαντίγραφα του εν λόγω εγγράφου, με δείγμα γραφής και υπογραφής που αποδίδεται στην παραπονούμενη, δέκα φωτοαντίγραφα του ίδιου, επίσης, εγγράφου, με δείγμα γραφής και υπογραφής που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και ακόμη πέντε έγγραφα, επί των οποίων περιέχονται επτά συνολικά υπογραφές δείγμα της παραπονούμενης. Του ζητήθηκε να γίνει εξέταση και σύγκριση της αμφισβητούμενης υπογραφής στο επίδικο πληρεξούσιο, τόσο με τα δείγματα γραφής και υπογραφής των προσώπων που υποβλήθηκαν όσο και με τις υπογραφές δείγμα. Αφού εξέτασε την αμφισβητούμενη υπογραφή στο επίδικο πληρεξούσιο και τη σύγκρινε τόσο με τα δείγματα υπογραφής που αποδίδονται στην παραπονούμενη όσο και με τις επτά υπογραφές δείγμα βρήκε ότι μεταξύ τους παρουσιάζουν διαφορές στα γραφολογικά γνωρίσματα καθώς και στις μικρολεπτομέρειες της γραφής οπότε και διαμόρφωσε τη γνώμη, πως δεν πρόκειται για γνήσια υπογραφή της παραπονούμενης η αμφισβητούμενη επί του επίδικου πληρεξουσίου, αλλά, προσπάθεια αντιγραφής ή απομίμησης από πρόσωπο που γνώριζε ή είχε στην κατοχή του τη γνήσια υπογραφή της. Το γεγονός, προστίθεται, ότι πρόκειται για αντιγραφή ή απομίμηση της γνήσιας υπογραφής της παραπονούμενης, από πρόσωπο που γνώριζε ή είχε στην κατοχή του τη γνήσια υπογραφή της καθιστά αδύνατη την εκφορά γνώμης ως προς τον καθορισμό του προσώπου που υπόγραψε. Κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο διενήργησε τη σχετική γραφολογική εξέταση καθώς και στα μέσα που χρησιμοποίησε. Ακόμη παρουσίασε και επεξήγησε το σχετικό συγκριτικό πίνακα (βλ. το τεκμήριο 29) ενώ απάντησε και σε αριθμό ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν από τον ευπαίδευτο εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, προκειμένου να αιτιολογήσει πλήρως το συμπέρασμά του, πως δεν πρόκειται για γνήσια υπογραφή της παραπονούμενης, η φερόμενη ως υπογραφή της επί του επίδικου πληρεξουσίου, αλλά, για προσπάθεια αντιγραφής ή απομίμησής της από πρόσωπο που γνώριζε ή είχε στην κατοχή του γνήσια υπογραφή της. Αντεξεταζόμενος απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευπαίδευτου δικηγόρου του κατηγορούμενου, εξήγησε γιατί δεν μπόρεσε να συγκρίνει την αμφισβητούμενη υπογραφή της παραπονούμενης, με την υπογραφή οποιουδήποτε άλλου, πέραν από την υπογραφή της ίδιας. Εξήγησε ακόμη για ποιο λόγο, ένα πρόσωπο που προσπαθεί να αντιγράψει ή μιμηθεί την υπογραφή κάποιου άλλου είναι απαραίτητο να γνωρίζει τον τρόπο υπογραφής του ή να κατέχει γνήσια υπογραφή του. Στην ερώτηση εάν μπορεί κάποιος να μη δώσει στην υπογραφή του την τελειότητα που δίδει συνήθως, απάντησε περίπου ως εξής: «Ένας ο οποίος υπογράφει με σκοπό να αμφισβητήσει την υπογραφή του, η εμπειρία μάς έχει δείξει ότι ξεφεύγει από τη μορφή και τον τρόπο σχηματισμού της υπογραφής του, σχηματίζοντας κάτι το διαφορετικό και αν εντοπιστούν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αυτά είναι μέρη της γνήσιας υπογραφής, αλλά αυτά είναι αυτούσια. Δεν έχουμε δηλαδή περιπτώσεις όπου κάποιος υπογράφει με σκοπό να αμφισβητήσει την υπογραφή του και να προσπαθεί να σχηματίσει την καλύτερη δυνατή γενικά εικόνα της υπογραφής αυτής. » Επειδή έχει σημασία, όπως θα διαφανεί αργότερα, παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο και των δυο ερωτήσεων που υποβλήθηκαν στο μάρτυρα στη συνέχεια, περιλαμβανομένων και των σχετικών απαντήσεών του. «Ε: Αν πούμε ότι εγώ ή η παραπονούμενη αποφάσισε και δεν αποφάσισε την ίδια στιγμή να υπογράψει, δίσταζε δηλαδή να δώσει την υπογραφή της, θα μπορούσαν να υπάρξουν τα σταματήματα που λέτε; Α: Θεωρώ ότι τα σταματήματα αυτά, τα οποία υπάρχουν στην αμφισβητούμενη υπογραφή και στα σημεία που υπάρχουν, δε μας δίνουν το συμπέρασμα, ότι η υπογραφή αυτή μπορεί να είναι γνήσια υπογραφή της Greta Tabalo. Ε: Μπορείς να αποκλείσεις με βεβαιότητα να είναι δική της η υπογραφή η συγκεκριμένη; Α: Βάσει των χαρακτηριστικών που εντοπίζονται στην αμφισβητούμενη υπογραφή και του γεγονότος ότι πρόκειται για προσπάθεια αντιγραφής ή απομίμησης, κατά τη γνώμη μου δεν μπορούμε να εκφράσουμε συμπέρασμα και άποψη απόλυτης βεβαιότητας. Όμως, με τα όσα ανάφερα πριν, δηλαδή, ομοιότητα ως προς τη μορφή, την ύπαρξη οπτικής ομοιότητας σε επιμέρους σημεία της υπογραφής, τα σημεία των σταματημάτων της γραφίδας και του τρέμουλου και όλων των χαρακτηριστικών γραφολογικών γνωρισμάτων που εντοπίζονται καταλήγω στο συμπέρασμα, ότι θεωρώ τελείως απομακρυσμένο το ενδεχόμενο, η υπογραφή να έγινε από την ίδια.» Ο Ανδρέας Παναγιώτου (Μ.Υ.2) δεν υπολείπεται προσόντων σε θέματα γραφολογίας του προηγούμενου μάρτυρα, τα οποία καθιστούν και αυτόν εμπειρογνώμονα επί του προκειμένου. Αυτά δε, που επίσης δεν αμφισβητούνται από την κατηγορούσα αρχή, περιέχονται στις δυο πρώτες σελίδες της σχετικής έκθεσης που ετοίμασε για τις ανάγκες της παρούσας υπόθεσης (βλ. το τεκμήριο 33). Προκύπτει από την εν λόγω έκθεση, ότι ο μάρτυρας κλήθηκε να προβεί σε εξέταση και σύγκριση της αμφισβητούμενης υπογραφής της παραπονούμενης επί του επίδικου πληρεξουσίου, με τις γνήσιες υπογραφές της στα διάφορα έγγραφα του συγκριτικού υλικού, για να διαπιστωθεί κατά πόσο η πρώτη είναι γνήσια ή όχι. Βασικά και οι δυο μάρτυρες προέβηκαν στην ίδια εξέταση, με τη διαφορά, ότι ο δεύτερος (Μ.Υ.2), για σκοπούς εξέτασης και σύγκρισης, εκτός από τα έγραφα που έλαβε υπόψη ο πρώτος έλαβε υπόψη και διάφορα άλλα έγγραφα, τα οποία φέρουν τη γνήσια υπογραφή ή υπογραφές της παραπονούμενης. Στη σελίδα 5 της έκθεσης του μάρτυρα αναφέρονται τα εξής, μεταξύ άλλων, κάτω από τον τίτλο «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ»: «Μια υπογραφή μπορεί να αποτελείται από το όνομα και το επίθετο, μπορεί να είναι γραφή μικρής έκτασης ή γραφική παράσταση, ή μπορεί επίσης να είναι συνδυασμός γραφής και γραφικής παράστασης. Με την συνεχή επανάληψη αποκτάται μια έντονη ατομικότητα, που εκδηλώνεται με μεγάλο αυτοματισμό. Η δομή της υπογραφής και η ποιότητα της γραμμής (line quality) αποτελούν αναγνωριστικά στοιχεία μιας υπογραφής. Η εξέταση μιας υπογραφής απαιτεί να εξακριβωθεί κατά πόσο αυτή είναι γραμμένη με ταχύτητα, ρυθμό και αυτοματισμό, χωρίς να παρουσιάζει οποιαδήποτε στοιχεία προσπάθειας απομίμησης, αντιγραφής ή άλλα σημεία ύποπτα. Στη συνέχεια εντοπίζονται τα ιδιαίτερα γραφολογικά χαρακτηριστικά που υπάρχουν και επαναλαμβάνονται και συγκρίνονται με τα αντίστοιχα που εντοπίζονται στις υπογραφές δείγματα, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχει συνέπεια στη μορφή, τρόπο σχηματισμού, στη δομή και τεχνική τους. Αν μια ύποπτη υπογραφή/γραφή συμφωνεί με τα γραφολογικά χαρακτηριστικά του συγκριτικού υλικού που υποβλήθηκε για εξέταση και σύγκριση, τότε πρέπει να έγινε από το συγκεκριμένο πρόσωπο που ανήκουν τα δείγματα γραφής/υπογραφής. Αντίθετα αν μεταξύ των αμφισβητουμένων υπογραφών/γραφής και των δειγμάτων υπάρχουν διαφορές ουσίας τότε αυτές πρέπει να έγιναν από διαφορετικό πρόσωπο(α). Οποιαδήποτε χαρακτηριστικά και αν έχουν δύο γραφές/υπογραφές όμοια μεταξύ τους δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν γίνει από το ίδιο πρόσωπο, αν περιέχουν έστω και μια βασική διαφορά η οποία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.» Όπως αναφέρει στη σελίδα 10 της έκθεσής του ο μάρτυρας, αντιπαραβάλλοντας μεταξύ τους τις 29 συνολικά γνήσιες υπογραφές της παραπονούμενης που δόθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους και σε διαφορετικά έγγραφα διαπίστωσε ότι αυτές χαράσσονται: « ● Με τις ίδιες διαστάσεις των επί μέρους στοιχείων Με την ίδια κλίση Με την ίδια ταυτότητα δομής σχηματισμού Με το ίδιο σημείο έναρξης και κατάληξης Με την ίδια ποιότητα γραμμής χάραξης Είναι γραμμένες ελεύθερα με ταχύτητα και αυτοματισμό και φανερώνουν φυσιολογική και μη ελεγχόμενη χάραξη.» Περαιτέρω προστίθεται: «Η ποσότητα των υπογραφών βέβαιης γνησιότητας θεωρείται πολύ ικανοποιητική και η ποιότητα κρίνεται κατάλληλη για γραφολογική εξέταση, ανάλυση και σύγκριση. Οι υπογραφές που δόθηκαν σε διαφορετικά έγγραφα και χρόνους εκτιμάται ότι παρέχουν επαρκή στοιχεία των γραφολογικών τους γνωρισμάτων και προσφέρονται για προσδιορισμό της ταυτότητας του προσώπου που τις έγραψε. Επίσης υπάρχει γραφική συνέπεια μεταξύ όλων των υπογραφών βεβαίας γνησιότητας σε όλα τα γραφολογικά χαρακτηριστικά.» Τα όσα αναφέρει ο μάρτυρας στις σελίδες 19, 20 και 21 της έκθεσής του είναι καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση της κρίσης μου για ό,τι αποτελεί το ζητούμενο, που είναι η απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η φερόμενη ως υπογραφή της παραπονούμενης επί του επίδικου πληρεξουσίου είναι γνήσια ή πλαστογραφημένη. Επομένως, το σχετικό απόσπασμα παρατίθεται αυτούσιο: «
6. Σύγκριση αμφισβητούμενης υπογραφής με τις γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO Από την ανάλυση της δομής και των χαρακτηριστικών της αμφισβητούμενης υπογραφής Τεκμήριο 13, σε σύγκριση με τις διατιθέμενες γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO διαπιστώθηκαν τα εξής: · Διαφορά στη μορφή · Διαφορά στον αριθμό των χαρακτικών κινήσεων · Διαφορά στις μορφολογικές λεπτομέρειες οι οποίες είναι χαρακτηριστικές · Διαφορά στις αυξομειώσεις ταχύτητας και γραφικής πίεσης · Διαφορά στις διαστάσεις των επί μέρους στοιχείων · Διαφορά στο ρυθμό χάραξης · Διαφορά στη δομή σχηματισμού · Διαφορά στο σημείο έναρξης και κατάληξης · Διαφορά στην ποιότητα γραμμής χάραξης · Εντοπίζονται ύποπτα στοιχεία πλαστογράφησης/απομίμησης ίχνη αβεβαιότητας, δισταγμού, στατική γραφική κίνηση και επανατοποθετήσεις του γραφικού μέσου. Τα στοιχεία αυτά δεν επισημαίνονται στις υπογραφές βεβαίας γνησιότητας της GRETA TABALO.
7. Αξιολόγηση ευρημάτων Από τη γραφολογική εξέταση της αμφισβητούμενης υπογραφής που έγινε και σε σύγκριση με τις γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO, προέκυψαν τα στοιχεία που περιγράφονται πιο πάνω δηλαδή · Διαφορά στην εμφάνιση και στη σύνθεση όλων των τμημάτων της με τις γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO · Διαφορά στη δομή σχηματισμού · Διαφορά στο ρυθμό χάραξης · Διαφορά στην έκταση, ύψος, σχέση και αναλογία Οι πιο πάνω διαφορές επισημαίνονται στο συγκριτικό πίνακα που ακολουθεί ο οποίος αποτελεί μέρος της παρούσας εργασίας και είναι πολύ σημαντικές. Με βάση τα στοιχεία αυτά κατά τα οποία η αμφισβητούμενη υπογραφή παρουσιάζει σημαντικές διαφορές από τις γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO στην εμφάνιση στη δομή και σε όλα τα χαρακτηριστικά. Ως εκ τούτου συμπεραίνεται ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή δεν είναι γνήσια υπογραφή της GRETA TABALO, αλλά αυτή έχει χαραχθεί με προσπάθεια απομίμησης της γνήσιας υπογραφής της.
8. Τελικό Συμπέρασμα Από την ανάλυση και σύγκριση της αμφισβητούμενης υπογραφής με τις γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO, προκειμένου να διερευνηθεί αν η υπογραφή αυτή είναι γνήσια υπογραφή της ή όχι προέκυψαν τα στοιχεία που περιγράφονται πιο πάνω. Η αμφισβητούμενη υπογραφή παρουσιάζει σημαντικές διαφορές από τις γνήσιες υπογραφές της GRETA TABALO, στην εμφάνιση στη δομή και σε όλα τα γραφολογικά χαρακτηριστικά. Παρουσιάζει επίσης διαφορές με τις υπογραφές στο CONTRACT OF SALE (Μέρος Τεκμηρίου 21) και BUILDING CONTRACT. Με βάση τα στοιχεία αυτά και από τη γραφολογική αξιολόγηση και ερμηνεία τους διαμορφώθηκε το συμπέρασμα ότι: Η αμφισβητούμενη υπογραφή δεν είναι γνήσια υπογραφή της GRETA TABALO, αλλά έχει χαραχθεί με απομίμηση της γνήσιας υπογραφής της. Στις περιπτώσεις απομίμησης υπογραφής δεν μπορεί να καθοριστεί το πρόσωπο που διενήργησε την απομίμηση, γιατί η όλη προσπάθεια επικεντρώνεται στο σχηματισμό ώστε να υπάρχει σχετική ομοιότητα με την υπογραφή του προσώπου, του οποίου μιμείται την υπογραφή. Επίσης μια απομίμηση μπορεί να είναι και εσκεμμένη προσπάθεια αλλοίωσης ή μετατροπής του φυσιολογικού τρόπου γραφής από το ίδιο πρόσωπο με πρόθεση να την αμφισβητήσει εκ των υστέρων. Σε επιστημονικά συγγράμματα των διασήμων γραφολόγων Κωνσταντίνος Βέννης και Δημήτριος Λ. Βαληνδράς αναφέρεται με κάθε λεπτομέρεια ο ορισμός «αυτοπλαστογράφηση-μεταμφιεσμένη» πλαστογραφία «ηθελημένη αλλοίωση» Παρατίθενται πιο κάτω αυτούσια αποσπάσματα των πιο πάνω γραφολόγων. Κωνσταντίνος Βέννης στο σύγγραμμα του με τίτλο «Γραφή με το χέρι και Πλαστογραφία» Τόμος 1, σελίδα 189 και 190 αναφέρει αυτολεξεί τα ακόλουθα: Σελίδα 189 *«Όταν αφορά την υπογραφή συνήθως συναντάται σε ιδιωτικά συμφωνητικά, όπου καταβάλλεται προσπάθεια από ένα εκ των συμβαλλομένων να μεταμφιέσει και ηθελημένα να αλλοιώσει την υπογραφή του για να την αμφισβητήσει αργότερα και να αποστεί των δεσμεύσεων που ανέλαβε λέγοντας «.. αυτή η υπογραφή δεν είναι δική μου.» Σελίδα 190 «.. η προσπάθεια μεταμφίεσης τείνει να πετύχει καλύτερα σε μικρή υπογραφή χωρίς γράμματα ή σε μικρό κείμενο παρά σε μεγάλο, γιατί στο μεγάλο είναι δύσκολο να διατηρηθούν τα αφύσικα, εσκεμμένα στοιχεία. Όσο πιο πολύ γραφή υπάρχει, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες να εντοπιστεί ο γραφέας.» ................................................................ «Λόγω της δυσκολίας της, η μεταμφιεσμένη γραφή συχνά προδίδει στοιχεία σύγκρουσης, κι έτσι γενικά είναι λιγότερο επιδέξια στην παραγωγή της από την κανονική γραφή του ιδίου ατόμου. Μπορεί να δείχνει τραβηγμένη και να περιέχει δισταγμό, μπορεί να χαρακτηρίζεται από ακανονικότητες, αναντιστοιχίες, όπως παραλλαγές στη κλίση και περίεργες ή χονδροειδείς μορφές γραμμάτων» Δημήτριος Λ. Βαλινδρά στο σύγγραμμα του με τίτλο «Η γραφολογία στην Υπηρεσία της Δικαιοσύνης» Σελίδα 70 α) «Είναι ενδεχόμενο οι υπό κρίση υπογραφές να αποτελούν προϊόν απομιμήσεως (δουλικής, ζωγραφικής ή ελεύθερης) των γνήσιων υπογραφών. Στην περίπτωση αυτή η φυσική εξέταση των υπό κρίση υπογραφών και η αντιπαραβολή τους με επαρκή και πρόσφορα δείγματα γνήσιων υπογραφών μπορεί ευχερώς και ασφαλώς να αποδείξει την πλαστότητα. Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι η ασφάλεια του γραφολογικού συμπεράσματος στην περίπτωση αυτή εξαρτάται από την καταλληλότητα και την επάρκεια του συγκριτικού υλικού. β) «Ένα δεύτερο θεωρητικά νοητό ενδεχόμενο που συναντάται συχνότερα στην πράξη είναι να υπογράφεται ένα συγκεκριμένο δημόσιο έγγραφο (όπως π.χ. ένα συμβόλαιο) πράγματι από τα συμβαλλόμενα μέρη, να καταβάλλεται όμως προσπάθεια από ένα ή περισσότερους συμβαλλόμενους ηθελημένης αλλοιώσεως της υπογραφής τους, με την οπισθοβουλία να αμφισβητηθεί αργότερα από τους ίδιους η γνησιότητά της»» Αντιπαραβάλλοντας τη μαρτυρία των δυο γραφολόγων (Μ.Κ.4 και Μ.Υ.2) παρατηρώ τα εξής: Πρώτο, και οι δυο έχουν θέσει το αναγκαίο υπόβαθρο προκειμένου να με πείσουν ότι είναι ειδικοί σε θέματα γραφολογικής εξέτασης και ότι προς τούτο διαθέτουν αρκετά επιστημονικά προσόντα καθώς και την αναγκαία πείρα. Δεύτερο, και οι δυο με έχουν εφοδιάσει με όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια που θα μου επιτρέψουν να καταλήξω σε δικαστική κρίση (βλ. μεταξύ άλλων Pouris & another v. The Republic