Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Olga Dubrovska κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25243/10, 24/9/2012

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Olga Dubrovska κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 25243/10, 24/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:B61 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25243/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.

1. Olga Dubrovska
2. Inna Varchuk Iakovidou Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 24 Σεπτεμβρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Για την Κατηγορούμενη 1: κ. Στυλιανού Για την Κατηγορούμενη 2: κα Αδάμου Κατηγορούμενες 1 και 2 παρούσες Α Π Ο Φ Α Σ Η Με βάση την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6.8.2012, οι κατηγορούμενες κλήθηκαν σε απολογία στις πρώτες δύο κατηγορίες, που αφορούν τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος και της διατήρησης οίκου ανοχής. Επιπλέον η πρώτη κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία στην πέμπτη κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειας παραμονής της. Το σύνολο της μαρτυρίας που προσάχθηκε για την Κατηγορούσα Αρχή παρατίθεται στην εν λόγω ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, και απλώς επαναλαμβάνεται για τον σκοπό έκδοσης της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου αναφορικά με τις υπό κρίση κατηγορίες. Η πρώτη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η Γ/Αστ. 3712 Μαρία Καδή, του ΤΑΕ Λεμεσού. Η Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση της ημερ. 10.9.2010 ως μέρος της κύριας εξέτασης της. Σε αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα. Στις 6.9.2010 και περί ώρα 19.15, μετέβη στο Sun Sea Apts, Διαμ. 21, στη Λεωφ. Αμαθούντος στη Λεμεσό, κατόπιν πληροφορίας ότι εκεί διεξάγεται πορνεία, με επικεφαλής τον Β΄ Υπεύθυνο του ΟΠΕ Λεμεσού Υπ/μο Α. Ηροδότου, τον Λοχ. 2576, τους αστ. 2817 και 4080 του ΟΠΕ Λεμεσού και τον αστ. 2061 του ΤΑΕ Λεμεσού. Εκεί παρέμειναν πλησίον του διαμερίσματος και ανέμεναν τον αστ. 1686 ο οποίος εισήλθε λίγα λεπτά ενωρίτερα εντός του διαμερίσματος για να τους ειδοποιήσει να εισέλθουν για τη σχετική έρευνα. Την ώρα 19.37 εισήλθαν εντός του διαμερίσματος αφού προηγουμένως κτύπησαν το κουδούνι και τους άνοιξε ο αστ. 1686, όπου εντόπισαν δύο αλλοδαπές οι οποίες κατά την είσοδο τους προσπαθούσαν να φορέσουν τα ενδύματα τους. Αφού η Μ.Κ.1 τους υπέδειξε την αστυνομική της ταυτότητα, διαπίστωσε ότι πρόκειται για τις κατηγορούμενες, και ακολούθησε έρευνα στο διαμέρισμα μεταξύ των ωρών 19.53-20.
3. Ο αστ. 2691 παρέδωσε στη Μ.Κ.1 ένα έντυπο με φωτοτυπημένα χαρτονομίσματα, ενώ κατά τη διάρκεια της έρευνας ο αστ. 2061 έβγαζε φωτογραφίες. Κατά τη διάρκεια της έρευνας η ώρα 19.53 η Μ.Κ.1 εντόπισε πάνω σε τραπεζάκι του υπνοδωματίου 3 χαρτονομίσματα των 20 ευρώ με αρ. V19707652984, U29338219868 και V21232590475 και ένα χαρτονόμισμα των 10 ευρώ με αρ. U
4. Η Μ.Κ.1 επέστησε την προσοχή της πρώτης κατηγορούμενης στο Νόμο και αυτή απάντησε στα Αγγλικά «I don't know nothing». Η ώρα 19.55 η Μ.Κ.1 εντόπισε πάνω στο ερμάρι του υπνοδωματίου ένα προφυλακτικό μάρκας durex μέσα στο ανοικτό χάρτινο κουτί του. Αφού η Μ.Κ.1 επέστησε την προσοχή της δεύτερης κατηγορούμενης στο Νόμο, αυτή απάντησε στα Αγγλικά «I don't know». Η ώρα 20.00 η Μ.Κ.1 εντόπισε μέσα στο ερμάρι του υπνοδωματίου ένα τετράδιο με διάφορες σημειώσεις και τηλέφωνα. Η Μ.Κ.1 επέστησε εκ νέου την προσοχή της πρώτης κατηγορούμενης στο Νόμο και αυτή απάντησε στα Αγγλικά «It isn't mine». Στις 7.9.2010 η Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τη δεύτερη κατηγορούμενη, με τη βοήθεια διερμηνέα, στην οποία αρνήθηκε ενοχή. Η κατάθεση της στη μητρική της γλώσσα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και η πιστή μετάφραση αυτής στα Ελληνικά κατατέθηκε ως Τεκμήριο
5. Ακολούθως η Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την πρώτη κατηγορούμενη, με τη βοήθεια διερμηνέα, στην οποία αυτή είπε ότι είχε διαλέξει τη δεύτερη κατηγορούμενη για να κάνουν σεξ οι τρεις τους αφού πριν από δύο μήνες η τελευταία της ανέφερε ότι είχε ανάγκη από χρήματα ζητώντας της να της βρει κάποιον για να έρθει σε συνουσία μαζί της έναντι αμοιβής. Η κατάθεση της στη μητρική της γλώσσα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 και η πιστή μετάφραση αυτής στα Ελληνικά κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Η Μ.Κ.1 συνέλαβε την πρώτη κατηγορούμενη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, και αφού της επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτή απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Μετά την πληροφόρησε για τα δικαιώματα της και συμπλήρωσε το σχετικό έντυπο. Οι φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά την έρευνα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 5 και η Μ.Κ.1 προέβη σε περιγραφή αυτών. Τα τρία χαρτονομίσματα των 20 ευρώ και το ένα χαρτονόμισμα των 10 ευρώ κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 6, μία κόλλα με φωτοτυπημένα χαρτονομίσματα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, ένα τετράδιο το οποίο περιέχει σημειώσεις και τηλέφωνα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 και ένα προφυλακτικό που βρέθηκε σε ανοικτό κουτί στο πάνω μέρος του κρεβατιού κατατέθηκε ως Τεκμήριο
7. Κατά την αντεξέταση της από τον συνήγορο της πρώτης κατηγορούμενης η Μ.Κ.1 αρχικά αναγνώρισε ότι παρέλειψε να γράψει τις ώρες της έρευνας στην κατάθεση της. Εισήλθαν εντός του διαμερίσματος κατόπιν εντάλματος έρευνας το οποίο είχε εκδοθεί στις 20.8.2010 και ώρα 12.
8. Η Μ.Κ.1 αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου ότι παραβίασαν την πόρτα του διαμερίσματος για να εισέλθουν εντός αυτού, επαναλαμβάνοντας ότι κτύπησαν το κουδούνι και τους άνοιξε ο αστ.
9. Η Μ.Κ.1 είπε ότι δεν θυμόταν κατά πόσο με την είσοδο τους στο διαμέρισμα είτε ο αστ. 1686 είτε οι δύο κατηγορούμενες ήταν γυμνές ή ντυμένες, και είπε ότι η πρώτη κατηγορούμενη αρνήθηκε ότι άγγιξε τα χαρτονομίσματα, ενώ δεν χρειάστηκε να γίνουν επιστημονικές εξετάσεις σε αυτά για αποτυπώματα. Ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στη Μ.Κ.1 ότι η πρώτη κατηγορούμενη δεν διέμενε στο εν λόγω διαμέρισμα, και η Μ.Κ.1 απάντησε ότι αυτή βρέθηκε εκεί κατά την ώρα της έρευνας και υπήρχε μαρτυρία ότι αυτή διέμενε εκεί. Επίσης ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στη μάρτυρα ότι η πρώτη κατηγορούμενη δεν είναι πόρνη ούτε ζούσε από κέρδη πορνείας και ότι αυτή παγιδεύτηκε από τον αστυνομικό, και η Μ.Κ.1 είπε ότι το μέρος παρακολουθείτο και μπαινόβγαιναν συχνά άντρες, και γι΄ αυτό ο αστ. 1686 τηλεφώνησε και μίλησε με την Άννα, πήγε στο μέρος για να κάνει σεξ με την πρώτη κατηγορούμενη και της έδωσε χρήματα για τον σκοπό αυτό. Τέλος, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στη Μ.Κ.1 ότι η Επίτροπος Διοικήσεως και ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών εξέφρασαν τη θέση ότι η ακύρωση της άδειας παραμονής της πρώτης κατηγορούμενης είναι παράνομη και η άδεια όφειλε να ανανεωθεί, και η Μ.Κ.1 είπε ότι αυτή περιορίστηκε στις εξετάσεις μέσω της ΥΑΜ για το καθεστώς παραμονής της στην Κύπρο. Κατά την αντεξέταση της από τη συνήγορο της δεύτερης κατηγορούμενης η Μ.Κ.1 είπε ότι δεν εξασφάλισε μαρτυρία ότι η δεύτερη κατηγορούμενη πήγε ποτέ ξανά στο εν λόγω διαμέρισμα, ούτε και εξέτασε τον ισχυρισμό στην κατάθεση της ότι πρώτη φορά πήγε εκεί. Η συνήγορος της υπέβαλε ότι αυτή ισχυρίστηκε ότι πήγε εκεί για να περάσει ωραία, ενώ η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε στην κατάθεση της πρώτης κατηγορούμενης η οποία είπε ότι η δεύτερη κατηγορούμενη είχε ανάγκη από χρήματα. Η Μ.Κ.1 είπε επίσης ότι κάλεσε διερμηνέα να της διαβάσει το περιεχόμενο του τετραδίου, Τεκμήριο 8, αλλά δεν θυμόταν κατά πόσο κατέγραψε τι της ανέφερε η διερμηνέας. Επιβεβαίωσε τη θέση της συνηγόρου ότι η πρώτη κατηγορούμενη δεν κατονόμασε τη δεύτερη κατηγορούμενη ως μία εκ των κοπέλων με τις οποίες ενοικίαζαν το εν λόγω διαμέρισμα. Η συνήγορος αμφισβήτησε ότι η δεύτερη κατηγορούμενη είχε ανάμειξη με αγοραίο έρωτα ή χρήματα, αλλά ήθελε μόνο να περάσει καλά, ενώ η Μ.Κ.1 επανέλαβε ότι ο αστυνομικός έδωσε χρήματα στην πρώτη κατηγορούμενη για αγοραίο έρωτα μαζί με τις δύο κατηγορούμενες, και μάλιστα η πρώτη κατηγορούμενη διάλεξε τη δεύτερη επειδή είχε ανάγκη από χρήματα. Ο επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Α/Αστ. 1686 Μάριος Παναγίδης, του ΟΠΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με την κατάθεση του ημερ. 7.9.2010, που αποτέλεσε μέρος της κύριας εξέτασης του, στις 26.8.2010 δόθηκε πληροφορία στον Υπ/μο Α. Ηροδότου ότι στο διαμ. 21, Sun Sea Apts, στη Λεωφόρο Αμαθούντας, διεξάγεται πορνεία/μαστρωπεία μέσω αρ. τηλ.
10. Την ίδια μέρα και ώρα 18.00, κατόπιν οδηγιών του Υπ/μου Ηροδότου, και ενώ ο Μ.Κ.2 ήταν εκτός υπηρεσίας, συναντήθηκε με τον αστ. 2691 με τον οποίο μίλησαν τηλεφωνικώς για το θέμα αυτό. Στην εν λόγω πολυκατοικία εισήλθε ο αστ. 2691 και συνομίλησε με μία κοπέλα. Αυτός παρέμεινε στο διαμέρισμα για 10 λεπτά, ενώ ο Μ.Κ.2 στεκόταν πλησίον της σκάλας που οδηγούσε στα διαμερίσματα και είχε οπτική επαφή με το διαμέρισμα. Αργότερα ο αστ. 2691 του είπε ότι μία κοπέλα, αλλοδαπή, με το όνομα Άννα, γύρω στα 47, ξανθή, του άνοιξε και του πρότεινε να έρθουν σε συνουσία μαζί με μία κοπέλα που ήταν στο διαμέρισμα της για το ποσό των 40 ευρώ ή με τις δύο κοπέλες για το πόσο των 70 ευρώ. Στη συνέχεια αναχώρησαν από το διαμέρισμα και ενημέρωσαν τον υπεύθυνο τους. Σε κατοπινό στάδιο τέθηκε υπό παρακολούθηση ξανά το εν λόγω διαμέρισμα και διαπιστώθηκε ότι άντρες διαφόρων ηλικιών και εθνικοτήτων παρέμειναν σε αυτό για λίγη ώρα και εξέρχονταν. Στις 6.9.2010 και ώρα 14.00 ο Μ.Κ.2 τηλεφώνησε στον εν λόγω αριθμό και μία αλλοδαπή του απάντησε στα Αγγλικά. Ο Μ.Κ.2 της είπε «τι κάνεις;» και αυτή απάντησε «καλά, εσύ; ποιος είσαι, έλα να διασκεδάσουμε». Ο Μ.Κ.2 της είπε ότι ονομάζεται Μάριος και ότι θα πάει κατά τις 19.00, οπότε αυτή του είπε «έλα αλλά πρώτα τηλεφώνα μισή ώρα προηγουμένως». Τότε ο Μ.Κ.2 ενημέρωσε τον Υπ/μο Ηροδότου. Την ίδια μέρα και ώρα 16.30 ανέλαβε καθήκον μέχρι τις 07.00 της επομένης. Στις 6.9.2010 και ώρα 19.00 ο Μ.Κ.2 μίλησε τηλεφωνικώς μαζί της και αυτή του είπε να περιμένει 20 λεπτά. Αυτός περίμενε έξω από το διαμέρισμα μέχρι τις 19.30 κρυμμένος πίσω από τον τοίχο της σκάλας. Σε αυτό αφίχθηκαν δύο αλλοδαπές, γύρω στα 47, μπήκαν στο διαμέρισμα και τότε αυτή με την οποία ο Μ.Κ.2 μίλησε κατά τις 14.00 του τηλεφώνησε και του είπε να πάει στο διαμέρισμα. Όταν ο Μ.Κ.2 κτύπησε την πόρτα, άνοιξε μία κοπέλα με ξανθά τετράγωνα μαλλιά την οποία ο Μ.Κ.2 ρώτησε αν είναι η Άννα. Αυτή απάντησε «yes, come» και του σύστησε μία άλλη κοπέλα, με το όνομα Sveta, που βρισκόταν μέσα στο διαμέρισμα. Αυτή ήταν ξανθή, ψηλή με μακριά μαλλιά. Η Άννα του είπε να καθίσει στον καναπέ και αυτός της είπε ότι βιάζεται να φύγει, και τότε του είπε «make sex with me or with her 40 euro and with both 70 euro». Στη συνέχεια του έδωσε μία πετσέτα μπάνιου και του είπε «make a bath upstairs». Στο διαμέρισμα βρισκόταν μία μεταλλική σκάλα που οδηγούσε σε άλλο πάτωμα όπου βρισκόταν ένα αποχωρητήριο και ένα δωμάτιο με κρεβάτι. Εκεί ο Μ.Κ.2 άνοιξε το νερό υποδυόμενος ότι έκανε μπάνιο και επέστρεψε πίσω κοντά τους. Εκεί ο Μ.Κ.2 έβγαλε 70 ευρώ από το παντελόνι του, τα οποία ο αστ. 2691 του έδωσε στις 16.50 στον Κεντρικό στον ΟΠΕ, και τους τα υπέδειξε. Τότε η Άννα τα πήρε και τα τοποθέτησε πάνω στο τραπέζι. Οι δύο γυναίκες έβγαλαν όλα τα ρούχα τους και κάθισαν πάνω στο κρεβάτι. Η Άννα του τράβηξε το παντελόνι προσπαθώντας να του το βγάλει, και αυτός αρνήθηκε. Τότε η Άννα πήρε τα χρήματα από το τραπέζι και του τα έδωσε πίσω. Ο Μ.Κ.2 δεν τα πήρε τότε. Στις 19.35 ο Μ.Κ.2 τηλεφώνησε στον αστ. 2691 για να εισέλθει. Στις 19.37 ο αστ. 2691 κτύπησε το κουδούνι και ο Μ.Κ.2 άνοιξε την πόρτα. Εντός του διαμερίσματος εισήλθαν ο Υπ/μος Ηροδότου, ο Λοχ. 2817 και η Γ/Αστ.
11. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.2 τους υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο, και αυτές δεν απάντησαν. Ακολούθησε έρευνα ενώ ο Μ.Κ.2 παρέμεινε έξω από το διαμέρισμα. Οι δύο κοπέλες οδηγήθηκαν στο ΤΑΕ. Κατόπιν εξετάσεων που ο Μ.Κ.2 διενήργησε, διαπίστωσε ότι οι δύο κοπέλες είναι οι κατηγορούμενες, τις οποίες αναγνώρισε στο εδώλιο των κατηγορουμένων, λέγοντας ότι κατά τον επίδικο χρόνο η πρώτη κατηγορούμενη είχε τετράγωνα μαλλιά, ενώ τώρα τα μαλλιά της ήταν μακριά. Ο Μ.Κ.2 αναγνώρισε το διαμέρισμα και περιέγραψε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5, καθώς επίσης τα χρήματα του Τεκμηρίου
12. Το εν λόγω διαμέρισμα δεν είχε αριθμό, όμως είχαν τα υπόλοιπα και έτσι αυτό ήταν το
13. Επίσης, ο Μ.Κ.2 εισηγήθηκε ότι η Άννα του έδωσε τα χρήματα πίσω επειδή αυτός αρνήθηκε να βγάλει το παντελόνι του. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 είπε ότι δεν προέβη σε έλεγχο του εν λόγω αριθμού του τηλεφώνου ούτε συμμετείχε στην έρευνα, ούτε ακόμα γνώριζε για την ύπαρξη εντάλματος έρευνας του διαμερίσματος, καθότι ο ρόλος του ήταν επιχειρησιακός. Επέμενε ότι έθεσαν υπό παρακολούθηση το εν λόγω διαμέρισμα μεταξύ 26.8.2010 και 6.9.2010, αλλά δεν κατέγραψε πουθενά τις ενέργειες του σε σχέση με την παρακολούθηση, ούτε και τηρεί σημειωματάριο. Κατά τις παρακολουθήσεις, είδε διάφορους άντρες να μπαίνουν και να βγαίνουν από το διαμέρισμα, τόσο Κύπριους όσο και αλλοδαπούς. Οι ίδιοι στέκονταν πίσω από τοίχο και δεν ήταν ορατοί από τα άτομα που έμπαιναν και έβγαιναν από το διαμέρισμα. Στις 26.8.2010, όταν ο αστ. 2691 εισήλθε εντός του διαμερίσματος, ο Μ.Κ.2 έμεινε στη σκάλα, και δεν μπορούσε να δει εντός του διαμερίσματος και ποιες κοπέλες ήταν μέσα σε αυτό. Εκείνη τη μέρα οι αστυνομικοί δεν εκτέλεσαν το ένταλμα έρευνας, καθότι έπρεπε να γίνει πιο συντονισμένη επιχείρηση. Ο Μ.Κ.2 επανέλαβε ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως αυτά περιγράφονται στην κατάθεση του, και αρνήθηκε τις θέσεις του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ίδιος για 3 μέρες πίεζε τηλεφωνικώς φορτικά την πρώτη κατηγορούμενη να συναντηθούν όχι για πορνεία, λέγοντας της ότι του την σύστησε κάποιος φίλος του Γιώργος. Αργότερα ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον μάρτυρα ότι 2-3 μέρες προηγουμένως πήγε στο διαμέρισμα και πίεζε την πρώτη κατηγορούμενη να κάνουν σεξ και αυτή αρνήθηκε, και ο Μ.Κ.2 είπε ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι μόνο η ίδια η πρώτη κατηγορούμενη γνωρίζει τον λόγο που αυτή ήθελε να επιστρέψει τα χρήματα σε αυτόν, και δεν έκανε σεξ με τις κατηγορούμενες καθότι ο σκοπός του ήταν να εξετάσει κατά πόσο στο διαμέρισμα διεξαγόταν πορνεία, ενώ η πρώτη κατηγορούμενη πήρε τα χρήματα και τα τοποθέτησε πάνω στο τραπέζι. Ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε επίσης τη θέση της υπεράσπισης ότι οι αστυνομικοί παραβίασαν την πόρτα του διαμερίσματος για να εισέλθουν σε αυτό, λέγοντας ότι ο αστ. 2691 κτύπησε την πόρτα και αυτός τους άνοιξε, και όταν έμπαιναν στο διαμέρισμα οι κατηγορούμενες ξεκίνησαν να ντύνονται. Ήταν η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι παγίδευσε την πρώτη κατηγορούμενη και ότι αυτός έβαλε τα χρήματα στο τραπεζάκι, και ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε αυτή τη θέση παραπέμποντας στα γεγονότα όπως ο ίδιος τα περιγράφει στην κατάθεση του. Κατά την αντεξέταση του από τη συνήγορο της δεύτερης κατηγορούμενης, ο Μ.Κ.2 είπε ότι δεν έκανε έρευνα για τον ιδιοκτήτη ή ένοικο ή τη χρήση του εν λόγω διαμερίσματος, και δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τη θέση ότι η δεύτερη κατηγορούμενη επισκέφθηκε το εν λόγω διαμέρισμα μόνο την επίδικη μέρα. Ο ίδιος δεν μίλησε με αυτή ούτε συμφώνησε με αυτή για να του προσφέρει υπηρεσίες σεξ. Ακόμα ο Μ.Κ.2 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο η δεύτερη κατηγορούμενη ήταν παρούσα όταν αυτός μπήκε στο διαμέρισμα, όταν η συνήγορος υπεράσπισης του υπέβαλε ότι αυτή ήταν στην τουαλέτα. Επίσης δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο η δεύτερη κατηγορούμενη πήγε εκεί για να περάσει όμορφα με την πρώτη κατηγορούμενη και ένα άντρα, ως ο δικός της ισχυρισμός. Όμως αυτή έβγαλε τα ρούχα της μαζί με την πρώτη κατηγορούμενη. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι μεταξύ 26.8.2010 και 6.9.2010 έκαναν 5-6 παρακολουθήσεις, διάρκειας δύο ωρών περίπου, δεν τήρησαν σημειώσεις αλλά ενημέρωναν τον υπεύθυνο τους. Δεν προσέγγισαν τους άντρες που έμπαιναν και έβγαιναν, καθότι θα κατέστρεφαν την όλη επιχείρηση. Η συνήγορος υπεράσπισης αμφισβήτησε τη διεξαγωγή της παρακολούθησης, όμως ο Μ.Κ.2 επέμενε ότι οι παρακολουθήσεις έγιναν και ανέφερε τα γεγονότα όπως ακριβώς έχουν. Ο αστ. 2691 Ανδρέας Θεοφίλου, του ΟΠΕ Λεμεσού, υιοθέτησε με τη σειρά του την κατάθεση του ημερ. 7.9.2010, ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Σε αυτή επαναλαμβάνει όσα αναφέρονται στην κατάθεση του Μ.Κ.2, και προσθέτει τα ακόλουθα. Στις 26.8.2010 και περί ώρα 14.00 ο Μ.Κ.3 τηλεφώνησε στον εν λόγω αριθμό και του απάντησε μία κοπέλα με το όνομα Άννα στα Αγγλικά, και αυτός της συστήθηκε ως Αντρέας, και ότι τον στέλνει κάποιος φίλος, Γιώργος, και της ζήτησε να του διευθετήσει ραντεβού. Η Άννα του είπε να πάει στο εν λόγω διαμέρισμα και να φέρει μία κοπέλα μαζί της για σεξ έναντι αμοιβής 40 ευρώ, ενώ αν θέλει να κάνει σεξ και με τις δύο να πληρώσει στην Άννα τα ποσό των 70 ευρώ. Η Άννα του εξήγησε πού είναι το διαμέρισμα και του είπε όταν φθάσει στο μέρος να την πάρει τηλέφωνο. Ο Μ.Κ.3 ήταν εκτός υπηρεσίας και ενημέρωσε τον Υπ/μο Ηροδότου. Ο Μ.Κ.3 τηλεφώνησε στον Μ.Κ.2 και πήγαν εκεί στις 18.00, τηλεφώνησε στην Άννα και της είπε ότι ήταν κοντά στο διαμέρισμα. Αυτή του είπε ότι διαμένει στο διαμέρισμα αρ. 21, και η πόρτα δεν έχει αριθμό. Ο Μ.Κ.3 κτύπησε το κουδούνι, και άνοιξε μία κοπέλα και αυτός ζήτησε την Άννα. Η πρώτη κατηγορούμενη του συστήθηκε ως Άννα και του είπε να περάσει μέσα. Του πρότεινε, αν θέλει και του αρέσει, να κάνει σεξ με τη φίλη της η οποία βρισκόταν και αυτή εντός του διαμερίσματος λέγοντας του πάλι για την αμοιβή. Η δεύτερη κοπέλα ήταν γύρω στα 30 χρονών με καστανά μαλλιά. Ο Μ.Κ.3 της είπε ότι θα πάει άλλη φορά που θα έχει χρόνο, και αναχώρησε από εκεί με τον Μ.Κ.
14. Ενημέρωσε σχετικά τον Υπ/μο Ηροδότου. Έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση, και στις 27.8.2010 ο Μ.Κ.3 βρήκε αναπάντητη κλήση στο κινητό του από τον εν λόγω αριθμό. Αμέσως πήρε τηλέφωνο και του απάντησε η Άννα και τον ρώτησε πότε θα πήγαινε στο διαμέρισμα για να κάνουν σεξ. Ο Μ.Κ.3 τη ρώτησε αν έχει άλλες κοπέλες και αυτή του είπε ότι έχει πολλές και ωραίες. Τότε αυτός της είπε να φέρει μία ωραία κοπέλα και κανόνισαν ραντεβού στις 28.8.2010 και ώρα 11.
15. Εκείνη τη μέρα και ώρα 10.30 η Άννα τηλεφώνησε στον Μ.Κ.3 και τον ρώτησε αν είναι ok και αυτός της είπε ότι δεν μπορούσε και να το κανονίσουν άλλη μέρα. Στις 6.9.2010 και ώρα 14.00, κατόπιν συνεννόησης με τον Μ.Κ.2 ότι είχε ήδη κλείσει ραντεβού μαζί με την Άννα για σεξ στις 19.00, ο Μ.Κ.3 πήρε το χρηματικό ποσό των 70 ευρώ από τον Υπ/μο Ηροδότου, φωτοτύπησε τα χαρτονομίσματα, τα πιστοποίησε και τα υπέγραψε στις 14.40 στην ΑΔΕ Λεμεσού. Στις 16.50 ο Μ.Κ.3 παρέδωσε τα εν λόγω χαρτονομίσματα στον Μ.Κ.
16. Στις 19.00 της ίδιας μέρας, ο Μ.Κ.3 μαζί με τους Υπ/μο Ηροδότου, Λοχ. 2576, αστ. 2817 και 4080 και Γ/Αστ. 3127, καθώς επίσης τον αστ. 2061, φωτογράφο του ΤΑΕ, μετέβησαν κοντά στο διαμέρισμα και αυτός περίμενε τον ΜΚ.2 να του τηλεφωνήσει. Όταν ο Μ.Κ.3 εισήλθε εντός του διαμερίσματος, είχε το ένταλμα έρευνας που εκδόθηκε στις 27.8.2010, και τη φωτοτυπία των χαρτονομισμάτων. Κατά την είσοδο του στο διαμέρισμα είδε τις δύο κατηγορούμενες γυμνές πάνω στο κρεβάτι. Ο Μ.Κ.2 του είπε ότι η Άννα πήρε τα χρήματα και ακολούθησε η έρευνα και η λήψη φωτογραφιών. Ο Μ.Κ.3 είπε ότι πρώτη φορά έβλεπε τη δεύτερη κατηγορούμενη στο διαμέρισμα στις 6.9.2010, ενώ αναγνώρισε και επεξήγησε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
17. Ο Μ.Κ.3 έδωσε τόσο το ένταλμα έρευνας ότι και τη φωτοτυπία των χαρτονομισμάτων στη Γ/Αστ.
18. Στο πλαίσιο της αντεξέτασης του από τον συνήγορο του πρώτου κατηγορούμενου, ο Μ.Κ.3 είπε ότι έχει σημειωματάριο αλλά δεν κατέγραψε τις ενέργειες του σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, όμως ενημέρωνε τον υπεύθυνο του. Η πρώτη κατηγορούμενη τον ρώτησε ποιος είναι ο Γιώργος, και αυτός της είπε ότι είναι κάποιος φίλος του, το όνομα του οποίου σκέφτηκε εκείνη τη στιγμή. Ο Μ.Κ.3 είπε ότι στις 26.8.2010 δεν συνέλαβε την πρώτη κατηγορούμενη γιατί εκείνη τη μέρα έπρεπε να διαπιστώσει αν η πληροφορία ήταν αληθής ενώ η επιχείρηση θα διεξαγόταν άλλη μέρα. Ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον μάρτυρα ότι όσα είπε δεν είναι αλήθεια, και ότι η πρώτη κατηγορούμενη ουδέποτε του ζήτησε χρήματα ή του πρότεινε να κάνουν σεξ έναντι χρημάτων, και ότι ο Μ.Κ.3 την πίεζε να συναντηθούν όχι για σεξ, και ο Μ.Κ.3 επανέλαβε ότι η πρώτη κατηγορούμενη του έκανε πρόταση και του ανέφερε και τις τιμές. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε τον όρκο που συνόδευσε το αίτημα για έκδοση του εντάλματος έρευνας, ημερ. 27.8.2010, Τεκμήριο 10, καθώς επίσης το ένταλμα έρευνας που εκδόθηκε και εκτελέστηκε στις 6.9.2010, Τεκμήριο
19. Το ένταλμα φέρει ημερομηνία έκδοσης του 20.8.2010, ενώ ο Μ.Κ.3 επέμενε ότι αυτό έχει εκδοθεί στις 27.8.
20. Ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι παγίδευσε την πρώτη κατηγορούμενη με το να της τηλεφωνεί και να χρησιμοποιεί όνομα γνωστού της, παραπέμποντας στο περιεχόμενο της κατάθεσης του. Είπε ότι έκαναν 5-6 παρακολουθήσεις μεταξύ 26.8.2010 και 6.9.2010, και είδαν 2 ή 3 άντρες να μπαίνουν και να βγαίνουν από το διαμέρισμα, Κύπριους και αλλοδαπούς, και αυτοί δεν είχαν οπτική επαφή με τους Μ.Κ.2 και 3 οι οποίοι στέκονταν πίσω από ένα τοίχο. Αυτός δεν φαίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5, ενώ ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι τέτοιο μέρος δεν υπήρχε, κάτι το οποίο ο Μ.Κ.3 δεν δέχθηκε. Ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον Μ.Κ.3 ότι όταν μπήκαν στο διαμέρισμα, οι κατηγορούμενες δεν ήταν γυμνές, και αυτός είπε ότι ήταν και προσπαθούσαν να ντυθούν. Κατά την αντεξέταση του από τη συνήγορο της δεύτερης κατηγορούμενης, ο Μ.Κ.3 είπε ότι δεν αναμείχθηκε στην έρευνα του διαμερίσματος και δεν έλεγξε τον ιδιοκτήτη ή ενοικιαστή αυτού. Ο Μ.Κ.3 είπε ότι στις 26.8.2010 δεν προσέγγισαν κανένα από τους άντρες που έμπαιναν και έβγαιναν στο διαμέρισμα, καθότι τότε ήθελαν να μάθουν τι γινόταν εκεί, και τότε πήγε ως πελάτης. Πριν μπει, μπήκαν δύο άντρες και βγήκαν τρεις. Τέλος, η συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον μάρτυρα ότι η παρακολούθηση του διαμερίσματος δεν έγινε ούτε και διεξαγόταν πορνεία την επίδικη μέρα, και ο Μ.Κ.3 επέμενε στις θέσεις του και στην αναφορά του στην όλη επιχείρηση, λέγοντας ότι όταν μπήκε στο διαμέρισμα οι δύο κατηγορούμενες ήταν γυμνές πάνω στο κρεβάτι. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο αστ. 2061 Δημήτρης Σαζός, του Κλάδου Φωτογραφιών και Αποτυπωμάτων του ΤΑΕ Λεμεσού. Στην κατάθεση του που αποτέλεσε μέρος της κύριας εξέτασης του, ο Μ.Κ.4 επιβεβαιώνει ότι στις 6.9.2010 και ώρα 19.59, στην παρουσία και καθ΄ υπόδειξη της Μ.Κ.1, φωτογράφησε το ποσό των 70 ευρώ και μία συσκευασία προφυλακτικού μάρκας durex, και περιγράφει τη διαδικασία που ακολούθησε μέχρι την εκτύπωση των 24 φωτογραφιών, που αναγνώρισε ως το Τεκμήριο
21. Σε ερώτηση του συνηγόρου της πρώτης κατηγορούμενης κατά πόσο η Μ.Κ.1 του υπέδειξε να φωτογραφήσει τον τοίχο από όπου έγινε η παρακολούθηση του διαμερίσματος και η πόρτα αυτού, η οποία, κατ΄ ισχυρισμό της υπεράσπισης παραβιάστηκε, ο Μ.Κ.4 απάντησε αρνητικά. Στην επανεξέταση του, ο Μ.Κ.4 αναγνώρισε την πόρτα του διαμερίσματος στη φωτογραφία 7 του Τεκμηρίου 5, και είπε ότι σε αυτή δεν φαίνεται να έγινε οποιαδήποτε παραβίαση της πόρτας. Ο αστ. 1923 Γιαννάκης Ταμανής, κατέθεσε ότι ο ίδιος συνέταξε τον όρκο και το ένταλμα έρευνας, Τεκμήρια 10 και 11 αντίστοιχα, και αυτός υπέγραψε τον όρκο και τα πήρε στο Δικαστήριο στις 27.8.2010 στις 12.30 ενώπιον Επαρχιακού Δικαστή. Ο Μ.Κ.5 είπε ακόμα ότι η ημερομηνία 20.8.2010 που αναγράφεται στο ένταλμα έρευνας είναι τυπογραφικό λάθος, και αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ο ίδιος δεν εργαζόταν στις 20.8.2010 αλλά στις 27.8.2010, και προς τούτο παρουσίασε και κατέθεσε αντίγραφα των Ημερολογίων Καθηκόντων ΟΠΕ, για τις δύο ημερομηνίες, Τεκμήρια 13 και 12 αντίστοιχα. Ο συνήγορος της πρώτης κατηγορούμενης υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ψεύδεται καθότι εργαζόταν στις 20.8.2010, όπως μαρτυρεί το Τεκμήριο 12, ενώ ο Μ.Κ.5 τόνισε ότι αυτός δεν εργαζόταν το πρωί της μέρας εκείνης αλλά ξεκίνησε καθήκον στις 6.30 το απόγευμα και εργάστηκε τη νύκτα κατά την εν λόγω ημερομηνία. Ο Μ.Κ.5 επέμενε ότι ο ίδιος ετοίμασε το κείμενο του όρκου του και του εντάλματος έρευνας, έγραψε λανθασμένα την ημερομηνία στο ένταλμα, ο ίδιος αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την έκδοση αυτού, και ότι πιστεύει ότι ο Δικαστής που το εξέδωσε δεν πρόσεξε την ημερομηνία για να τη διορθώσει, όπως και ο ίδιος. Ο συνήγορος υπεράσπισης επέμενε ότι το ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 11, που φέρει σφραγίδα και ημερομηνία 20.8.2010 αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι αυτό εκδόθηκε στις 20.8.2010, ενώ ο Μ.Κ.5 είπε ότι αυτό είναι αδύνατο καθότι εκείνη τη μέρα και ώρα ο μάρτυρας ήταν στο σπίτι του στο Όμοδος, και δεν γίνεται να πήγε στο Δικαστήριο να ζητά την έκδοση του εντάλματος. Η τελευταία μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η Χριστιάνα Σταύρου, του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Η Μ.Κ.6 κατείχε τον φάκελο που αφορά την πρώτη κατηγορούμενη και ανέφερε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα. Η πρώτη κατηγορούμενη υπέβαλε αίτηση το 2004 ως σύζυγος Ευρωπαίου πολίτη, και της παραχωρήθηκε έγγραφο διαμονής της στην Κύπρο με ημερομηνία λήξης 30.10.
22. Στις 9.7.2007, ο σύζυγος της απέστειλε επιστολή, μέσω δικηγόρου, προς το Τμήμα με την οποία ενημέρωνε το Τμήμα ότι οι σχέσεις του με τη σύζυγο του δεν είναι καλές από τον καιρό που είναι παντρεμένοι και ότι καταχώρησε αίτηση διαζυγίου, ισχυριζόμενος ότι η αίτηση αναβαλλόταν συνεχώς κατόπιν αιτήματος της συζύγου του με σκοπό την παράταση της παραμονής της στην Κύπρο. Μέλη της ΥΑΜ Λεμεσού διεξήγαγαν έρευνες για τον τόπο διαμονής της και διαπίστωσαν ότι αυτή δεν διέμενε με τον σύζυγο της από το 2004, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε και ο σύζυγος της με κατάθεση του στην αστυνομία. Η εν λόγω επιστολή ημερ. 9.7.2007 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 15 και η εν λόγω κατάθεση ημερ. 6.12.2010 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
23. Έτσι, το Τμήμα με επιστολή του ημερ. 19.11.2007, ενημερώνει την πρώτη κατηγορούμενη ότι η άδεια που της παραχωρήθηκε ακυρώνεται και αυτή θα πρέπει να αναχωρήσει για τη χώρα της εντός 14 ημερών από την ημερομηνία της επιστολής. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
24. Στις 15.1.2008 το όνομα της πρώτης κατηγορούμενης τοποθετήθηκε στο Στοπ Λιστ. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.6 κατέθεσε δύο επιστολές του Υπουργείου Εσωτερικών ημερ. 19.3.2009 και 22.4.2009, Τεκμήρια 18 και 17 αντίστοιχα, προς τη Διευθύντρια του Τμήματος αναφορικά με την ακύρωση της άδειας παραμονής της πρώτης κατηγορούμενης, και η Μ.Κ.6 επέμενε στη θέση της ότι η Διευθύντρια προέβη στην ακύρωση της άδειας κάτω από τις δεδομένες συνθήκες, και είχε το δικαίωμα να το πράξει. Η Διευθύντρια δεν προέβη σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια αναφορικά με την άδεια παραμονής της πρώτης κατηγορούμενης κατόπιν της λήψης των εν λόγω επιστολών. Επίσης η Μ.Κ.6 κατέθεσε Σημείωμα της ΥΑΜ Λεμεσού ημερ. 17.12.2006, δυνάμει του οποίου διαφαίνονται οι ενέργειες της ΥΑΜ, για τον εντοπισμό της πρώτης κατηγορούμενης και εξέταση της γνησιότητας του γάμου της, Τεκμήριο 19, και παρέπεμψε και πάλι στην κατάθεση του συζύγου της. Ακόμα η Μ.Κ.6 είπε ότι γνωρίζει ότι δεν εκδόθηκε διαζύγιο στο πλαίσιο της εν λόγω αίτησης διαζυγίου που καταχωρήθηκε από τον σύζυγο της. Η Μ.Κ.6 επιβεβαίωσε τη θέση του συνηγόρου της πρώτης κατηγορούμενης ότι αυτή διαμένει στην οδό Ονησίλου, πολυκατοικία ΡΙΤΑ Α, διαμ. 108, και με βάση το Τεκμήριο 19, μόνη της, και αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι αυτή διαμένει νόμιμα στη Δημοκρατία καθότι η Διευθύντρια με απόφαση της ακύρωσε την άδεια παραμονής της. Η πρώτη κατηγορούμενη επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, κατά την οποία υιοθέτησε την κατάθεση της προς την αστυνομία, Τεκμήριο 3, αρνούμενη ότι διατηρούσε το επίδικο διαμέρισμα ως οίκο ανοχής. Η πρώτη κατηγορούμενη πρόσθεσε ότι ζήτησε το κλειδί του διαμερίσματος για να πηγαίνει μία φορά τη βδομάδα με τον Γιαννάκη Δαμιανού για να μπορούν να έχουν προσωπική επαφή, καθότι κατά το εν λόγω διάστημα αυτή ήταν σε διάσταση με τον σύζυγο της, εκκρεμούσε αίτηση διαζυγίου ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου και διέμενε με τον ανήλικο γιο της. Για την υπεράσπιση της πρώτης κατηγορούμενης κατέθεσε ο Γιαννάκης Δαμιανού, ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα. Διατηρεί περίπτερο στην τουριστική περιοχή Γερμασόγειας και είναι διαζευγμένος από το 2008 με δύο ενήλικα παιδιά. Γνωρίζει την πρώτη κατηγορούμενη από το καλοκαίρι του 2009 και από τότε συζούν. Έχουν αρραβωνιαστεί και έγινε σχετική δημοσίευση στην εφημερίδα Σημερινή στις 19.6.2012, Τεκμήριο 20, και έχουν προβεί σε όλα τα αναγκαία διαβήματα και προτίθενται να συνάψουν γάμο στην Οδησσό πολύ σύντομα. Ο Μ.Υ.1 γνωρίζει το επίδικο διαμέρισμα, καθότι πήγαινε εκεί με την πρώτη κατηγορούμενη μία φορά τη βδομάδα για τις προσωπικές τους στιγμές, επειδή ο γιος της ήταν ανήλικος και άρρωστος. Οι φίλες της πρώτης κατηγορούμενης της παραχωρούσαν το διαμέρισμα, και εκεί έμεναν για 4-5 ώρες. Το διαμέρισμα δεν χρησιμοποιείτο ως οίκος ανοχής, αλλά ήταν καθαρό και επιπλωμένο. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Υ.1 είπε ότι διέμενε μαζί με την πρώτη κατηγορούμενη στο διαμέρισμα της όπου διέμενε και ο γιος της, ο οποίος γνώριζε για τη σχέση τους αλλά είχε ψυχολογικά προβλήματα και δεν μπορούσε να καταλάβει και αντιδράσει για τη σχέση τους. Εκεί ο μάρτυρας δεν είχε επαφή με την πρώτη κατηγορούμενη, παρόλο που διέμενε εκεί και κάποιες νύκτες, και πήγαιναν στο επίδικο διαμέρισμα μία φορά τη βδομάδα για τις προσωπικές τους στιγμές. Ο Μ.Υ.1 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο πήγε στο επίδικο διαμέρισμα στις 26.8.2010 ή στις 6.9.2010, όμως είπε ότι δεν πιστεύει ότι το εν λόγω διαμέρισμα χρησιμοποιείτο ως οίκος ανοχής και ότι η πρώτη κατηγορούμενη έχει οποιαδήποτε σύνδεση με αυτό, παρόλο που δεν γνωρίζει τι γινόταν στο εν λόγω διαμέρισμα. Η δεύτερη κατηγορούμενη επίσης επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, στην οποία υιοθέτησε την κατάθεση της προς την αστυνομία, Τεκμήριο 1, και είπε ότι είναι αθώα και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Κατά την αγόρευση του, ο συνήγορος της πρώτης κατηγορούμενης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι ικανή να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τα συστατικά των αδικημάτων που αφορούν τις πρώτες δύο κατηγορίες. Επίσης ο κ. Στυλιανού εξέφρασε τη θέση ότι ούτε και η πέμπτη κατηγορία αποδείχθηκε στον απαιτούμενο βαθμό καθότι η απόφαση απόρριψης της αίτησης διαζυγίου από το Οικογενειακό Δικαστήριο καταρρίπτει τη θέση ότι ο γάμος της ήταν εικονικός και το Τεκμήριο 18 επιβεβαιώνει το λανθασμένο και αβάσιμο της απόφασης της Διευθυντρίας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για την ακύρωση της άδειας παραμονής της πρώτης κατηγορούμενης στη Δημοκρατία. Η συνήγορος της δεύτερης κατηγορούμενης έκανε αναφορά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και εισηγήθηκε ότι αυτή είναι γενική και αόριστη και δεν είναι ικανή να αποδείξει τη χρήση του επίδικου διαμερίσματος ως οίκου ανοχής. Ειδικότερα η κα Αδάμου ισχυρίστηκε ότι η εκδοχή της δεύτερης κατηγορούμενης, σε συνάρτηση με τη μαρτυρία των Μ.Κ.2 και 3 ότι αυτή πρώτη φορά πήγε στο επίδικο διαμέρισμα, δεν αποδεικνύει ότι αυτή είχε κατοχή του διαμερίσματος και ότι βρισκόταν εκεί εν γνώσει της ότι αυτό διατηρείτο ως οίκος ανοχής. Ήταν η θέση και των δύο συνηγόρων υπεράσπισης ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό εναντίον των κατηγορουμένων. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί πλήρως τη μαρτυρία που προσάχθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας, και ειδικότερα τους Μ.Κ.2 και 3, εκφράζοντας τη θέση ότι αυτή είναι ικανή να αποδείξει τις πρώτες δύο κατηγορίες στον απαιτούμενο βαθμό. Επίσης η κα Δανιηλίδου εισηγήθηκε ότι η απόφαση της Διευθυντρίας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για την ακύρωση της άδειας παραμονής της πρώτης κατηγορούμενης στη Δημοκρατία αποτελεί διοικητική πράξη, η νομιμότητα της οποίας δεν μπορεί να ελεγχθεί από το παρόν Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, και επομένως η πρώτη κατηγορούμενη πρέπει να κριθεί ένοχη και στην πέμπτη κατηγορία. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Μ.Κ.1 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο το οποίο ικανοποιήθηκε ότι αυτή κατέθεσε με ειλικρίνεια για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση της χωρίς να διστάσει να αναφέρει τις παραλείψεις της σε αυτή, ενώ ταυτόχρονα περιορίστηκε στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά περιέπεσαν στην αντίληψη της. Ακόμα, ως εξεταστής της υπόθεσης, αναφέρθηκε στη μαρτυρία που είχε στην κατοχή της για να δικαιολογήσει τη θέση της για τη στοιχειοθέτηση υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων, καταδεικνύοντας έτσι την αντικειμενικότητα της στη διερεύνηση της υπόθεσης, αποκαλύπτοντας ακόμα και ενέργειες στις οποίες δεν προέβη, όπως η εξέταση του ιδιοκτήτη ή ενοίκου του επίδικου διαμερίσματος. Γενικά η Μ.Κ.1 ήταν ιδιαίτερα σαφής και άμεση στις απαντήσεις της, και παρέμεινε σταθερή καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της, και επομένως κρίνεται αξιόπιστη από το Δικαστήριο το οποίο αποδέχεται τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Ο Μ.Κ.2 επίσης δημιούργησε θετική εικόνα προς το Δικαστήριο. Αυτός έδωσε πλήρη και λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων της υπόθεσης, και επέμενε με σταθερότητα στις θέσεις του, ειδικότερα στις αντίθετες υποβολές των συνηγόρων υπεράσπισης. Ακόμα, ο Μ.Κ.2 κατέθεσε με αμεροληψία ενώπιον του Δικαστηρίου, διευκρινίζοντας τη συμμετοχή της δεύτερης κατηγορούμενης, καθότι δεν δίστασε να αποδεχθεί τη θέση της υπεράσπισης ότι αυτή πρώτη φορά πήγε στο διαμέρισμα και ότι δεν συμμετείχε στη συμφωνία που έκανε με την πρώτη κατηγορούμενη. Επίσης ο Μ.Κ.2 είπε ότι δεν θυμάται αν η δεύτερη κατηγορούμενη ήταν παρούσα όταν αυτός μπήκε στο διαμέρισμα. Περαιτέρω, ο Μ.Κ.2 αναφέρθηκε ευθαρσώς στον δικό του ρόλο στην όλη επιχείρηση, δίνοντας μάλιστα ικανοποιητικές απαντήσεις και εξηγήσεις αναφορικά με τις ενέργειες της αστυνομίας στο πλαίσιο παρακολούθησης του διαμερίσματος μέχρι την είσοδο του σε αυτό την επίδικη μέρα. Επομένως, αποδέχομαι τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.3 με τη σειρά του κατέθεσε με σαφήνεια, σταθερότητα, αμεσότητα και λεπτομέρεια για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η μαρτυρία του συνάδει με τη μαρτυρία των Μ.Κ.1 και 2, και ως εκ τούτου και αυτός κρίνεται αξιόπιστος από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο αποδέχεται επίσης τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 ως αξιόπιστη, καθότι αυτή περιορίζεται στη λήψη των φωτογραφιών, και το περιεχόμενο των οποίων ουδόλως αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ο Μ.Κ.4 κατέθεσε σαφώς ότι έβγαλε τις φωτογραφίες καθ΄ υπόδειξη της Μ.Κ.1 και ότι αυτές διαψεύδουν τη θέση της υπεράσπισης ότι υπήρχε οποιαδήποτε παραβίαση της πόρτας του διαμερίσματος. Ο Μ.Κ.5 επίσης ικανοποίησε το Δικαστήριο για την αλήθεια των θέσεων του. Η επιμονή του για το θέμα της ημερομηνίας έκδοσης του εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 11, ήταν χαρακτηριστική και επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα που αφορούν τις ώρες υπηρεσίας του, Τεκμήρια 12 και
25. Αυτά δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση και ταυτόχρονα δεν αφήνουν αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι ο ισχυρισμός του για το λάθος στην καταγραφή της ημερομηνίας έκδοσης του εντάλματος έρευνας είναι ορθός. Επί του εν λόγω θέματος παρατηρείται κάποια διαφοροποίηση μεταξύ της μαρτυρίας των Μ.Κ.1, 2 και 3, την οποία κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω στο σημείο αυτό. Η Μ.Κ.1, κατά την αντεξέταση της από τον συνήγορο της πρώτης κατηγορούμενης, είπε ότι το ένταλμα έρευνας εκδόθηκε στις 20.9.2010, ενόσω συμβουλευόταν τον φάκελο της υπόθεσης εν όψει της αδυναμίας της να θυμηθεί όλα τα γεγονότα. Με δεδομένο το χρονικό διάστημα που παρήλθε μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης του εντάλματος έρευνας και της κατάθεσης της μάρτυρα ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι λογικό και αναμενόμενο αυτή να μην είναι σε θέση να θυμάται την ημερομηνία έκδοσης του εντάλματος έρευνας, και έτσι να μεταφέρει αυτή στο Δικαστήριο όπως αναγράφεται επί του εντάλματος. Ο Μ.Κ.2 δεν έκανε αναφορά στην ημερομηνία του εντάλματος και δεν είχε ανάμειξη στη διαδικασία του αιτήματος για την έκδοση του. Η απάντηση του προς τον συνήγορο της πρώτης κατηγορούμενης ότι στις 26.8.2010 δεν εκτέλεσαν το ένταλμα έρευνας αφήνει να νοηθεί ότι αυτό είχε ήδη εκδοθεί. Όμως αυτή η απάντηση του μάρτυρα παρέμεινε μετέωρη καθότι ο ίδιος σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας του ρωτήθηκε ή ακόμα αναφέρθηκε στην ημερομηνία έκδοσης του, επομένως είναι εύλογο ο μάρτυρας να έδωσε την απάντηση του χωρίς να έχει υπόψη του την ημερομηνία έκδοσης αυτού. Άλλωστε στην κατάθεση του μάρτυρα, που αποτέλεσε μέρος της κύριας εξέτασης του, αναφέρεται ότι η πληροφορία δόθηκε στις 26.8.2010, και έτσι δεν ήταν δυνατό η αστυνομία να αποταθεί και το ένταλμα έρευνας να εκδοθεί σε προγενέστερη ημερομηνία. Αντίθετα, ο Μ.Κ.3 έκανε ρητή αναφορά στην ημερομηνία έκδοσης του εντάλματος, 27.8.2010, και αυτό λόγω της ανάμειξης του μάρτυρα στην επιχείρηση και του πρωταρχικού ρόλου στην όλη οργάνωση της. Με αυτά τα δεδομένα, είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο ο Μ.Κ.3 να θυμάται με ακρίβεια την ημερομηνία έκδοσης του, σε αντίθεση με τους Μ.Κ.1 και 2, και η θέση του επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Μ.Κ.
26. Τέλος, η Μ.Κ.6 δημιούργησε θετική εικόνα προς το Δικαστήριο. Η μαρτυρία της βασίστηκε στο περιεχόμενο του φακέλου του Τμήματος που είχε στην κατοχή της και στα έγγραφα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια. Επομένως, ικανοποιούμαι ότι η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε με ειλικρίνεια καθότι περιορίστηκε στα στοιχεία που είχε ενώπιον της και μάλιστα επέμενε σταθερά στις θέσεις της. Η μαρτυρία της κρίνεται αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Αναφορικά τώρα με την αξιολόγηση των ανώμοτων δηλώσεων των κατηγορουμένων 1 και 2, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι αυτές εξετάζονται και αξιολογούνται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν εξομοιώνονται όμως με ένορκη μαρτυρία που υπόκειται σε έλεγχο από αντεξέταση. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Vrakas and Another v. The Republic