Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Λούκα Κυριάκου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 34389/2010, 23/7/2012

(1997)2 Α.Α.Δ. 104, επισημαίνονται τα εξής: «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Περαιτέρω, σύμφωνα με την υπόθεση Sudenham v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 210: «Το οικονομικό έγκλημα βρίσκεται τον τελευταίο καιρό σε έξαρση και δραττόμαστε της ευκαιρίας να δηλώσουμε την αποφασιστικότητα των δικαστηρίων να συμβάλουν με αυστηρές ποινές στην πάταξή του.» Ακολούθως, στην εντελώς πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις υποθέσεις Mixaylov κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 94/2011, 95/2011 και 96/2011, ημερ. 30.3.2012, υποδεικνύονται τα ακόλουθα: «Στις πλέον πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με υποθέσεις διάρρηξης και κλοπής, επανατονίσθηκε, η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάση των διαρρήξεων και κλοπών, γεγονός που κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους (Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 145/2010, ημερ. 13.5.2011). Παρόμοια επισήμανση ως προς το γεγονός ότι αδικήματα της φύσεως αυτής απασχολούν σχεδόν καθημερινά τα Δικαστήρια, με αποτέλεσμα οι ποινές που επιβάλλονται να πρέπει να είναι αποτρεπτικές, έγινε και στις υποθέσεις Michal Bukowski και Dawid Aleksander Glowacki v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 142/2010 και 147/2010, ημερ. 4.3.2011.» Έχει νομολογηθεί επίσης, ότι κάθε υπόθεση θα πρέπει να αντικρίζεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ως επίσης και ότι κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής απαιτείται εξατομίκευσή της, κατά τρόπο ώστε, αυτή, να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Φυσικά, την ίδια ώρα έχω κατά νου, ότι, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητά της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του νόμου. Προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής λαμβάνω υπόψη τα ακόλουθα: Το λευκό ποινικό του μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του, 27 ετών. Τη παρέλευση 2½ ετών από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και τη διάγνωση της ποινικής του ευθύνης σήμερα, μολονότι ευθύνη γι' αυτό, σε σημαντικό βαθμό φέρει και ο κατηγορούμενος, ο οποίος επέλεξε - ως είχε δικαίωμα φυσικά - να μην παραδεχθεί τις σχετικές κατηγορίες. Εν πάση περιπτώσει, έχει νομολογηθεί ότι η πάροδος μακρού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι και τη διάγνωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου, εξ αντικειμένου, αποτελεί παράγοντα που μειώνει και ενίοτε - ανάλογα με την καθυστέρηση - εξουδετερώνει ακόμη το στοιχείο της αποτροπής που θα πρέπει να διέπει την ποινή. Επί του προκειμένου θεωρώ ότι η παραπάνω καθυστέρηση, που δεν είναι τόσο σημαντική, δεδομένης της πορείας της υπόθεσης, σε κάποιο-μικρό βαθμό, μειώνει το στοιχείο της αποτροπής της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Τις διάφορες προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες συνθήκες του. Γενικά, οτιδήποτε αναφέρεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σ' αυτά τα πλαίσια και ιδιαίτερα τα εξής: Ο κατηγορούμενος προέρχεται από διαζευγμένη οικογένεια, αφού οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν 6 χρονών. Έκτοτε, επειδή η μητέρα του ήταν μόλις 14 ετών όταν το γέννησε, τη φροντίδα του ανέλαβαν οι παππούδες του - γονείς της μητέρας του - με τους οποίους διέμενε και η ίδια. Σήμερα ο ίδιος είναι πατέρας ενός βρέφους, ηλικίας μόλις 4 μηνών ενώ περιμένει και δεύτερο παιδί, αφού η συμβία του, με την οποία απέκτησαν και το πρώτο, βρίσκεται στο 2ο μήνα της κύησης. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του άρχισε συνεργασία με το ψυχίατρο των Κεντρικών Φυλακών, αφού, όπως ισχυρίστηκε στη λειτουργό που ετοίμασε την έκθεση, είναι ανίκανος για εργασία, λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας, για τα οποία, μέχρι και τη σύλληψή του, είχε και πάλι συνεργασία με ψυχίατρο. Σε συνέχεια των προηγούμενων και τις επιπτώσεις από την ποινή που θα του επιβληθεί, τόσο στον ίδιο όσο και στην οικογένειά του. Γενικά λαμβάνω υπόψη οτιδήποτε έχει αναφερθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του για σκοπούς μετριασμού της ποινής και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Επειδή, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, επικαλούμενος κυρίως την αλλαγή που επήλθε στις προσωπικές του συνθήκες μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, με δεδομένο ότι πολύ πρόσφατα έχει αποκτήσει παιδί, ενώ αναμένει και δεύτερο, ζήτησε να τον κρίνω με κάθε δυνατή επιείκεια, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: Ο κατηγορούμενος, στον ουσιώδη χρόνο, ενεργώντας συνωμοτικά, δόλια, αλλά και προσχεδιασμένα, εκδήλωσε την εγκληματική του συμπεριφορά σε βάρος της παραπονούμενης, μαζί με τον αδελφό του - 3ο κατηγορούμενο - και το 2ο κατηγορούμενο, προκαλώντας σ' αυτή ζημιά, συνολικής αξίας €6.400,00. Παρόλα αυτά, ούτε αποζημίωσε - έστω κατ' ελάχιστον - την παραπονούμενη μα ούτε και εξέφρασε τέτοια πρόθεση. Σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι, ακόμη και μετά την καταδίκη του, δε βρήκε τη δύναμη να αρθρώσει τη λέξη «απολογούμαι», νομιμοποιούμαι να πω πώς δεν υπάρχει ίχνος μεταμέλειας εκ μέρους του για ό,τι έκανε σε βάρος της παραπονούμενης και της περιουσίας της, μαζί με τους άλλους δύο. Χωρίς να παραγνωρίζω τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελός του, θα έλεγα ότι τα όρια επιείκειας που μπορώ να επιδείξω στο πρόσωπό του, έχουν τεθεί από τον ίδιο, με τη μετά τη διάγνωση της ενοχής του συμπεριφορά που επέδειξε και δυστυχώς αυτά είναι πολύ περιορισμένα. Αποτιμώντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο, είναι η φυλάκιση. Κατά συνέπεια, επιβάλλω σ' αυτό φυλάκιση 7 μηνών στη 2η κατηγορία. Στην 1η κατηγορία, έχοντας υπόψη ότι επιβλήθηκε ποινή στη 2η κατηγορία που περιέχει το ουσιαστικό αδίκημα - αντικείμενο της συνωμοσίας, καμία ποινή. Ημερομηνία υπολογισμού έναρξης του χρόνου έκτισης της ποινής, η 13η Ιουλίου, 2012, κατά την οποία ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση. Προχωρώ τώρα, να εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις έτσι ώστε κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, να διατάξω την αναστολή εκτέλεσης της παραπάνω ποινής. Όπως αναφέρεται συναφώς με το θέμα (βλ. Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 339): «Η εξουσία του δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση ποινής φυλάκισης διέπεται από τις πρόνοιες του περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως της Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, (Ν. 95/72), όπως έχει τροποποιηθεί αρχικά με το Νόμο 41(Ι)/97 και στη συνέχεια με το Νόμο 186(Ι)/03. Το δικαστήριο προχωρά στην εξέταση αναστολής της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων και από τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου (άρθρο 3

(2), όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 186(Ι)/03). Τα κριτήρια που μπορεί το δικαστήριο να λάβει υπ' όψιν τέθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 ΑΑΔ 161: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του, (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ.Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας v. Σατανά κ.ά.

(1996)2 ΑΑΔ 257 και Γενικός Εισαγγελέας v. Λ. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303).»» Παρατηρώ τα εξής: Ούτε οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων μα ούτε και οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου - οι οποίες λήφθηκαν σε σημαντικό βαθμό υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής - περικλείουν οτιδήποτε, το στοιχειωδώς, έστω, ασύνηθες, που να μου επιτρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς την κατεύθυνση της αναστολής. Πέραν ήδη όσων ήδη έχουν αναφερθεί για τη διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη των αδικημάτων και την ανυπαρξία μεταμέλειας εκ μέρους του, έστω απλώς φραστικής, το γεγονός ότι διακόπηκε η διαδικασία εναντίον του 2ου κατηγορούμενου, δεν αποτελεί λόγο αναστολής της ποινής που επιβλήθηκε στον ίδιο, με δεδομένο, ότι, η διακοπή της διαδικασίας έγινε λόγω αδυναμίας επίδοσης του κατηγορητηρίου στο 2ο κατηγορούμενο και όχι ως εκδήλωση εύνοιας προς αυτόν εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής. Περαιτέρω, στον 3ο κατηγορούμενο που είναι αδελφός του κατηγορούμενου, στις 23.4.2012, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης (27039/2011) στην οποία λήφθηκε υπόψη και η παρούσα. Τέλος, αναφορικά με το γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, είμαι βέβαιος ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, στις οποίες και θα κοινοποιηθεί το αποτέλεσμα της παρούσας απόφασης, καθηκόντως θα παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια για την εξυπηρέτηση των βασικών αναγκών, τόσο του παιδιού του κατηγορούμενου όσο και της συμβίας του που περιμένει το δεύτερο παιδί τους. Ακολουθεί ότι η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. €200,00 έξοδα της διαδικασίας, να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα της σημερινής διαδικασίας, να κοινοποιηθεί αμέσως από τον Πρωτοκολλητή στο Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μλ Subject: Criminal / Sentence Αναφορά: Ποινή / συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος και κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο