Δήμο Αγίου Αθανασίου ν. ΑΠΟΛΛΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ (ΔΗΜΟΣΙΑ) ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 26011/10, 02/7/2012

(1)(β), 20

(1)(α) και 20

(3)(α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής ακούστηκε μαρτυρία από έξι

(6)μάρτυρες, ήτοι από την κυρία Ευφροσύνη Γιαννάκη Μιχαηλίδη (ΜΚ1), η οποία είναι τεχνικός στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγίου Αθανασίου, την κυρία Βέρα Οικονόμου (ΜΚ2), δημοτική μηχανικό στο Δήμο Αγίου Αθανασίου, τον κύριο Στέλιο Μορφή (ΜΚ3), επίσης τεχνικό του Δήμου Αγίου Αθανασίου, τον κύριο Κυριάκο Χατζηττοφή (ΜΚ4), δήμαρχο του Δήμου Αγίου Αθανασίου, τον κύριο Χριστάκη Χρήστου (ΜΚ5), δημότη του Δήμου Αγίου Αθανασίου και τον κύριο Παντελή Παναγιωτίδη (ΜΚ6), διοικητικό διευθυντή της κατηγορουμένης

1. Παράλληλα, κατατέθηκαν 15 τεκμήρια από τα οποία τα Τεκμήρια 1Α, 1Β, 2, 3 και 4 εκ συμφώνου. Επιπλέον, με την έναρξη της εκδίκασης της υπόθεσης δηλώθηκαν εκ συμφώνου από τα μέρη τ' ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: (α) Το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/11288, Φ/Σχ. 54/34, Τμήμα 0, Τεμάχιο υπ' αριθμό 328 ανήκει στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων. (β) Το προαναφερόμενο ακίνητο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου. (γ) Η κατηγορούμενη 5 είναι σωματείο εγγεγραμμένο με βάση των Περί Σωματείων Νόμο στον Έφορο Σωματείων. (δ) Η εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd με αριθμό εγγραφής ΗΕ261632 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία με ημερομηνία εγγραφής της 28.01.
2. (ε) Διευθυντής της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι σήμερα είναι ο κύριος Ανδρέας Μαραγκός και μοναδικός μέτοχος της εν λόγω εταιρείας από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι σήμερα είναι η εταιρεία Apollon Ladies Ltd. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 6 εισηγήθηκε, με βάση το άρθρο 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και ότι το Δικαστήριο πρέπει να τον αθωώσει σε αυτό το στάδιο. Είναι η θέση του κυρίου Παυλίδη πως δεν αποδείχτηκε ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο ο πελάτης του κατηγορείται και ειδικότερα αυτό του ότι 'επέτρεψε και/ή ανέχτηκε' την παράνομη ανέγερση οικοδομής. Όπως επιχειρηματολόγησε ο εν λόγω συνήγορος, χωρίς ο κατηγορούμενος 6 να διαθέτει οποιαδήποτε δικαιώματα επί του επιδίκου ακινήτου εντός του οποίου κατ' ισχυρισμό διεξάγονταν παράνομες εργασίες π.χ. ιδιοκτήτης, κάτοχος, ενοικιαστής ή δικαιούχος για κατοχή δεν μπορεί να υπάρξει φυσική ή νομική δυνατότητα παρεμπόδισης τους. Ούτε, κατά την άποψη του κυρίου Παυλίδη, υπάρχει μαρτυρία, είτε άμεση είτε έμμεση είτε περιστατική που να οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση. Με παραπομπή σε νομολογία ο εν λόγω συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο 6 από αυτό το στάδιο. Όσον αφορά την κατηγορούμενη 5 ο ευπαίδευτος συνήγορος που την εκπροσωπεί δεν υπέβαλε οποιαδήποτε εισήγηση, πλην όμως αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάσει αυτεπάγγελτα κατά πόσο στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της εν λόγω κατηγορουμένης. Από την άλλη ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, παραπέμποντας και αυτός σε νομολογία, ανάφερε ότι έχουν αποδειχτεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για τη διάπραξη του οποίου κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι 5 και 6 και ευσεβάστως εισηγήθηκε πως το Δικαστήριο θα πρέπει να τους καλέσει σε απολογία. Σύμφωνα με τον κύριο Βασιλείου, υπάρχει τέτοια μαρτυρία που δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Είναι η θέση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος 6 'επέτρεψε και/ή ανέχτηκε' την παράνομη ανέγερση οικοδομών με τις οδηγίες που έδινε και τη χρηματοδότηση που παρείχε στο έργο. Είναι ακόμη η θέση του κυρίου Βασιλείου ότι ο κατηγορούμενος 6 είχε τα φυσικά μέσα για να παρεμποδίσει τις εργασίες αφού αυτό μπορούσε να γίνει με τον τερματισμό της χρηματοδότησης. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους αποτελούν μέρος του φακέλου της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους από το δικαστήριο και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση. Αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν το θέμα έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας

(1981)2 C.L.R 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.

1. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
2. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
3. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή υποκειμενική αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του αλλά περιορίζεται σε αντικειμενική και προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και να έχει ως αντικειμενικό έρεισμα ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα, χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που έχει δοθεί με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλέπε Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191, Γενικός Εισαγγελέας v. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ευστάθιου Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σελ. 86-87, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορούμενου εις το στάδιο που κλείνει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας". Αναφορικά με την ερμηνεία του όρου "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανος Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:- "Όπως ο όρος "εκ πρώτης όψεως" υποδηλώνει, η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως δηλαδή μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση. Ο όρος "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας." Ως προς τον βαθμό απόδειξης που πρέπει να καταδειχθεί στο στάδιο αυτό, σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιου Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: " Βέβαια πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την Κατηγορία να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενοχής του κατηγορουμένου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσον ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ............................. Στην υπόθεση R ν. Hipson

(1969)Cr. L.R. 85, αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η Κατηγορούσα Αρχή." Με γνώμονα τα πιο πάνω και έχοντας εξετάσει σε αυτό το στάδιο την υπάρχουσα μαρτυρία αντικειμενικά, χωρίς δηλαδή να υπεισέρχομαι σε κρίση επί της αξιοπιστίας αυτής όπως αυτή έχει τεθεί ενώπιον μου δεν φαίνεται να απουσιάζει οποιοδήποτε από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι 5 και 6. Συγκεκριμένα, ανάμεσα σ' άλλα, η κατηγορούσα αρχή έδωσε μαρτυρία για το ότι: - Η κατηγορούμενη 3 ανέλαβε την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών του έργου και η κατηγορούμενη 4 τις τεχνικές εργασίες. - Οι εργασίες εκτελούνταν στο επίδικο τεμάχιο χωρίς την εκ των προτέρων έκδοση πολεοδομικής άδειας αλλά και άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. - Η κατηγορούμενη 5 είναι κάτοχος του επιδίκου τεμαχίου και ο κατηγορούμενος 6 μαζί με την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd ανέλαβαν την ανέγερση κατασκευών εντός του εν λόγω τεμαχίου. - Η κατηγορούμενη 5 μαζί με τον κατηγορούμενο 6 και την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd συμφώνησαν για από κοινού χρήση του εν λόγω γηπέδου. - Ο κατηγορούμενος 6 γνώριζε για την εκτέλεση εργασιών στο επίδικο ακίνητο. - Ο κατηγορούμενος 6 έδινε οδηγίες στις κατηγορούμενες 3 και 4 για την εκτέλεση των εργασιών στο γήπεδο. - Ο κατηγορούμενος 6 ήταν επενδυτής στο έργο παρέχοντας χρηματοδότηση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν θεωρεί πως η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, εξ' όψεως και αντικειμενικά εξεταζόμενη στο σύνολο της, είναι αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή. Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι από τη μέχρι τώρα δοθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και για τους δύο κατηγορουμένους στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν, τους οποίους και καλεί σε απολογία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Interim Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική/Εκ πρώτης όψεως-Ενδιάμεση Απόφαση/Ανέκτηκε και επέτρεψε την ανέγερση οικοδομής χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή/ Άρθρα 3

(1)(β), 20

(1)(α) και 20

(3)(α) του Κεφ.96 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο