Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Emad Guirguis, Aρ. Υπόθεσης 3558/09 , 7/9/2012

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Πρώτη μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε η Γ/Αστ 4788, Εύη Χρυσάφη, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και ήταν αποσπασμένη στο ΤΑΕ Λεμεσού. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της την γραπτή της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας έδωσε περαιτέρω προφορική μαρτυρία και στην συνέχεια αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 η μάρτυρας στις 12.1.08 και κατόπιν καταγγελίας που έγινε στο τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού από την παραπονούμενη ανέλαβε την διερεύνηση υπόθεσης η οποία αφορά σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνη επίθεση, αδικήματα που διαπράχθηκαν σύμφωνα με την καταγγελία από τον Κατηγορούμενο εις βάρος της παραπονούμενης κατά τους μήνες Δεκέμβριο του 2007 και Ιανουάριο του 2008 στην Λεμεσό. Στις 19.3.08 και μεταξύ των ωρών 16:30 και 18:50 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με την βοήθεια διερμηνέα της Αραβικής γλώσσας και στις 17.7.08 και περί ώρα 16:00 παρέλαβε από τον Αστ. 3064, Α. Κοκκινόφτα, ένα νάϋλον σακούλι το οποίο περιείχε άγνωστο υγρό, δύο παρειακά επιχρίσματα της παραπονούμενης και δύο παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορούμενου τα οποία και κράτησε στην φύλαξή της ως τεκμήρια. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας ανέφερε διά ζώσης ότι το υγρό που περιείχετο στο ως άνω αναφερόμενο σακούλι διαπιστώθηκε κατόπιν επιστημονικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν ότι ήταν σπερματικό υγρό που περιείχε το DNA του Κατηγορούμενου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας κατέθεσε τα ακόλουθα τεκμήρια: την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο στην μητρική του γλώσσα στις 19.3.08 καθώς και μετάφρασή της στα Ελληνικά. Η κατάθεση στην μητρική γλώσσα του Κατηγορούμενου σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2Α και η μετάφρασή της στα Ελληνικά ως Τεκμήριο 2Β το νάϋλον σακουλάκι που αναφέρει στο Τεκμήριο 1 και το οποίο σύμφωνα με την μάρτυρα παραδόθηκε από την παραπονούμενη στην Γ/Αστ 1592, ΜΚ 3, στις 5.1.08 (Τεκμήριο 3) τα δύο παρειακά επιχρίσματα που αναφέρει στο Τεκμήριο 1 και τα οποία σύμφωνα με την μάρτυρα λήφθηκαν από τον Κατηγορούμενο στις 5.1.08 (Τεκμήριο 4) και τέλος τα δύο παρειακά επιχρίσματα που αναφέρει στο Τεκμήριο 1 και τα οποία σύμφωνα με την μάρτυρα λήφθηκαν από την παραπονούμενη επίσης στις 5.1.08 (Τεκμήριο 5). Στα πλαίσια της αντεξέτασης της μάρτυρος η Υπεράσπιση κατέθεσε τρία έγγραφα ως τεκμήρια για Αναγνώριση. Πρώτο, φωτοαντίγραφο ηλεκτρονικού εισιτηρίου (Τεκμήριο 1 για Αναγνώριση), δεύτερο, απόδειξη πληρωμής με αριθμό 0118155 για το ποσό των Λ.Κ.330,00 σεντ, (Τεκμήριο 2 για Αναγνώριση), και τρίτο, την κατάθεση η οποία λήφθηκε από την Bassant Barsoum Muluk Guirguis, θυγατέρα του Κατηγορούμενου, στις 7.1.08, (Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση). Το Τεκμήριο 1 για Αναγνώριση φέρει ημερομηνία έκδοσης την 3.1.08 και σε αυτό αναφέρεται το όνομα της παραπονούμενης ως το πρόσωπο για το οποίο εκδόθηκε. Αναφέρεται, επίσης, μεταξύ άλλων, ότι εκδόθηκε από την αεροπορική εταιρεία Royal Jordanian μέσω ταξιδιωτικού πράκτορα, ήτοι της εταιρείας Suncare Travel Ltd από την Λεμεσό. Τέλος, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ως ημερομηνία αναχώρησης από το αεροδρόμιο Λάρνακας η 9η Ιανουαρίου και ως ημερομηνία άφιξης η 10η Ιανουαρίου με τελικό προορισμό το Ανόι και ενδιάμεσους σταθμούς το Αμμάν και την Μπανγκ - Κονγκ. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 για Αναγνώριση αυτό εκδόθηκε στις 3.1.08 και σε αυτό αναφέρεται ότι ο λαβών έλαβε από την Μαριάμ Κυρκής το ποσό των Λ.Κ.330,00 σεντ για το «εισιτήριο επαναπατρισμού αλλοδαπής από Βιετνάμ - Chu Thi Xenh». Σημειώνεται ότι τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 για Αναγνώριση έγιναν σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας κανονικά τεκμήρια και έλαβαν τους αριθμούς 18, 19 και 28 αντίστοιχα. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι το πρωτότυπο του Τεκμηρίου 18 παραδόθηκε από τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομία όταν αυτός κλήθηκε για την διερεύνηση της υπόθεσης. Θέση της μάρτυρος ήταν ότι τέτοιο έγγραφο ουδέποτε παραδόθηκε στην ίδια και ότι δεν βρισκόταν στο μαρτυρικό υλικό που της παραδόθηκε στις 12.1.08 όταν ανέλαβε την διερεύνηση της υπόθεσης. Σύμφωνα δε με την μάρτυρα αν το συγκεκριμένο έγγραφο παραδιδόταν στην Αστυνομία από τον Κατηγορούμενο θα της παραδίδετο ως εξεταστής της υπόθεσης που είναι όπως και το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό. Αμφισβητήθηκε, επίσης, από την Υπεράσπιση ο ισχυρισμός της μάρτυρος σύμφωνα με τον οποίο το υγρό που περιείχετο στο Τεκμήριο 3 ήταν σπερματικό υγρό που ανήκε στον Κατηγορούμενο. Επί του προκειμένου η μάρτυρας ρωτήθηκε από την Υπεράσπιση αν είναι χημικός και ειδική στο DNA και αν κατά πόσο η ίδια προέβη σε ανάλυσή του. Σε όλες τις πιο πάνω ερωτήσεις η μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Η Υπεράσπιση έθεσε, επίσης, στην μάρτυρα ότι η παραπονούμενη στις 6.1.08 προέβη και σε καταγγελία εναντίον της συζύγου του Κατηγορούμενου σύμφωνα με την οποία η τελευταία έκλεψε από την αυτόματη ταμειακή μηχανή με αριθμό 80 της Λαϊκής Τράπεζας το ποσό των Ευρώ 250,00 σεντ με την χρήση της χρεωστικής κάρτας της Λαϊκής με αριθμό 4909-9300-5266-

1. Αν και δεν διασαφηνίσθηκε θέση της Υπεράσπισης ήταν, προδήλως, ότι σύμφωνα με την πιο πάνω καταγγελία η πιο πάνω χρεωστική κάρτα ανήκε στην παραπονούμενη και ότι η σύζυγος του Κατηγορούμενου χρησιμοποιώντας την έκλεψε από τον λογαριασμό της παραπονούμενης το πιο πάνω ποσό κάνοντας χρήση της πιο πάνω κάρτας μέσω της πιο πάνω αυτόματης ταμειακής μηχανής. Η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο και τότε υπεβλήθη στην μάρτυρα από την Υπεράσπιση ότι η εν λόγω καταγγελία έγινε από την παραπονούμενη, ήταν εις γνώση της μάρτυρος, από την καταγγελία αυτή σχηματίσθηκε εναντίον της συζύγου του Κατηγορούμενου, Mariam Abdel Kirolous, η ποινική υπόθεση με αριθμό 14838/08 η οποία εκδικάσθηκε και στην οποία η σύζυγος του Κατηγορούμενου αθωώθηκε. Η μάρτυρας επέμεινε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για τα πιο πάνω και ούτε θυμόταν να είχε αναφερθεί στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσης υπόθεσης οτιδήποτε σχετικό. Κατά την αντεξέταση η μάρτυρας διευκρίνισε τα ακόλουθα: (α) λέγοντας η παραπονούμενη «Σταύρος» στην κατάθεσή της, η οποία λήφθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 4.1.08 και 5.1.08 (Τεκμήριο 7Β), εννοούσε τον Κατηγορούμενο, (β) η Σαϊτι και η Mariam που ο Κατηγορούμενος αναφέρει στην κατάθεσή του ημερομηνίας 19.3.08 - Τεκμήριο 2Β - είναι η παραπονούμενη και η σύζυγός του αντίστοιχα, και, τέλος, (γ) το νάϋλον σακούλι που η παραπονούμενη αναφέρει στην κατάθεσή της ημερομηνίας 5.1.08 (Τεκμήριο 8Β) ότι την ίδια ημέρα παρέδωσε στην Γ/Αστ 1592, Ζ. Κωνσταντίνου, ΜΚ 3, είναι το Τεκμήριο
2. Με τις πιο πάνω θέσεις της μάρτυρος διεφάνη ευκρινώς ότι σύμφωνη ήταν και η Υπεράσπιση. Τέλος, η μάρτυρας αντεξεταζόμενη ανέφερε, ότι συνομίλησε με κάποιο Άθω Μηνά, ιδιοκτήτη του γραφείου με την ονομασία Athos Mina Enterprises Ltd, που, σύμφωνα με την μάρτυρα, είναι το γραφείο που είχε αναλάβει όλες τις διαδικασίες για να εργασθεί η παραπονούμενη ως οικιακή βοηθός στο σπίτι του Κατηγορούμενου, και ότι αυτός της ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος στις 2.1.08 επισκέφθηκε το γραφείο του και του ζήτησε να κάνει όλες τις διαδικασίες για να φύγει η παραπονούμενη από το σπίτι του γιατί δεν ήταν ευχαριστημένος από αυτήν. Η μάρτυρας τήρησε σημειώσεις της πιο πάνω συνομιλίας σε ημερολόγιο ενεργείας το οποίο κατατέθηκε υπό της μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
3. Στο εν λόγω σημείωμα αναφέρεται, επίσης, υπό της μάρτυρος ότι ο πιο πάνω Μηνά ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν του είχε αναφέρει ότι η παραπονούμενη παρενοχλούσε τα παιδιά του σεξουαλικά. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν έλαβε γραπτή κατάθεση από το πιο πάνω πρόσωπο. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της τέθηκαν η μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία της ήταν σαφής και θετική και περιορίσθηκε στις ενέργειες στις οποίες αυτή προέβη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Μέσα δε από τις απαντήσεις της δεν διέκρινα οποιαδήποτε διάθεση ή τάση από μέρους της να αποκρύψει την αλήθεια ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Υπό το φως των πιο πάνω δέχομαι, μεταξύ άλλων, ότι το πρωτότυπο του Τεκμηρίου 18 δεν βρισκόταν ανάμεσα στο μαρτυρικό υλικό το οποίο παραδόθηκε στην μάρτυρα με την ανάθεση σε αυτήν της διερεύνησης της υπόθεσης και ότι η μάρτυρας δεν γνώριζε περί της καταγγελίας που η Υπεράσπιση ισχυρίσθηκε ότι έγινε από την παραπονούμενη εναντίον της συζύγου του Κατηγορούμενου καθώς και της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 14838/08 που αργότερα σχηματίσθηκε στην βάση της πιο πάνω καταγγελίας. Όσον δε αφορά τον ισχυρισμό της μάρτυρος ότι το υγρό που περιείχετο στο σακουλάκι - Τεκμήριο 3 - ήταν σπερματικό υγρό του Κατηγορούμενου ο ισχυρισμός αυτός είναι αποδεκτός αφού παρά την αντεξέταση της μάρτυρος επί του προκειμένου σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας έγινε παραδεκτό από τους συνηγόρους γεγονός ότι το εν λόγω υγρό περιείχε σπερματικό υγρό του Κατηγορούμενου μαζί με σάλιο της παραπονούμενης. Δεν μου διαφεύγει ότι η μάρτυρας στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 1 - αναφέρει ότι η καταγγελία που η παραπονούμενη έκανε εναντίον του Κατηγορούμενου στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού αφορούσε σε τρεις περιπτώσεις στοματικού έρωτα που αυτή αναγκάσθηκε από τον Κατηγορούμενο να του κάνει κατά τους μήνες Δεκέμβριο του 2007 και Ιανουάριο του
4. Αναφερόμενη σε καταγγελία στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού η μάρτυρας, προδήλως, αναφερόταν στην γραπτή κατάθεση που λήφθηκε από την παραπονούμενη μεταξύ των ημερομηνιών 4.1.08 και 5.1.08 (Τεκμήριο 7) από την Γ/Αστ 1592, Ζ. Κωνσταντίνου, ΜΚ
5. Η πιο πάνω κατάθεση κατατέθηκε υπό της παραπονούμενης ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, ενώ σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΚ 3 αυτή λήφθηκε από την εν λόγω μάρτυρα η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην ΑΔΕ Λεμεσού και ήταν τοποθετημένη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Σταθμού Πόλεως Λεμεσού. Από το Τεκμήριο 7Β προκύπτει, όμως, ότι η καταγγελία που η παραπονούμενη έκανε εναντίον του Κατηγορούμενου ήταν ότι η παραπονούμενη εξαναγκάσθηκε από τον Κατηγορούμενο εντός του πιο πάνω χρονικού διαστήματος να του κάνει στοματικό έρωτα σε τέσσερεις περιπτώσεις και όχι σε τρεις. Τρεις τον Δεκέμβρη του 2007 και μια τον Ιανουάριο του
6. Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι η αναφορά στην γραπτή κατάθεση της μάρτυρος σε τρεις περιπτώσεις στοματικού έρωτα είτε έγινε εκ παραδρομής, είτε αφορά σε τυπογραφικό λάθος. Αυτό, άλλωστε, δεν είναι και το μοναδικό τυπογραφικό λάθος που υπάρχει στο εν λόγω τεκμήριο. Κατά την κυρίως εξέταση της μάρτυρος διεφάνη άλλο ένα στην διόρθωση του οποίου η μάρτυρας δεν θα προέβαινε αν δεν είχε ερωτηθεί επ' αυτού από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Πρόκειται για την λέξη «τα» στην τρίτη γραμμή της τελευταίας παραγράφου του Τεκμηρίου 1, λέξη η οποία, όπως προκύπτει από την μαρτυρία της μάρτυρος, ήταν αχρείαστη. Εγώ θα έλεγα ότι και η λέξη «και» πριν από τον αριθμό «2» στην τρίτη γραμμή της τελευταίας παραγράφου του Τεκμηρίου 1 κακώς ετέθη από την μάρτυρα. Κατά την άποψή μου αποτελεί εκφραστικό λάθος. Υπό το φως των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι η παραπονούμενη κατήγγειλε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων ότι ο Κατηγορούμενος την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα σε τρεις περιπτώσεις κατά τους μήνες Δεκέμβριο του 2007 και Ιανουάριο του
7. Ό,τι επί του προκειμένου δέχομαι είναι ότι η παραπονούμενη κατήγγειλε ότι ο Κατηγορούμενος κατά την πιο πάνω περίοδο την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα σε τέσσερεις περιπτώσεις. Όσον αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 δεν είμαι διατεθειμένος να το αποδεχθώ. Κι' αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Αυτό είναι η καταγραφή μιας συνομιλίας η οποία έλαβε χώρα μεταξύ της μάρτυρος και κάποιου προσώπου που παρουσιάσθηκε στην μάρτυρα ως Άθως Μηνά. Προδήλως, τηλεφωνικής συνομιλίας καθότι αν η μάρτυρας είχε καλέσει το πιο πάνω πρόσωπο να παρουσιασθεί και αυτός παρουσιαζόταν στον αστυνομικό σταθμό και η συνομιλία μεταξύ των δύο ήταν, έτσι, εκ του σύνεγγυς φρονώ πως η μάρτυρας θα ανέφερε τούτο στην μαρτυρία της. Όμως, ως εκ της μαρτυρίας της συνάγεται δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Συναφώς αναφέρθηκε από την μάρτυρα κατά την αντεξέτασή της ότι δεν είχε λάβει γραπτή κατάθεση από το πιο πάνω πρόσωπο. Επίσης, η μάρτυρας δεν ρωτήθηκε από την Υπεράσπιση και, συνεπώς, δεν ανέφερε αν εξακρίβωσε κατά πόσο τα όσα της είχαν αναφερθεί από το πάνω πρόσωπο ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Δηλαδή, αν όντως ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το πιο πάνω γραφείο και, αν ναι, πότε, αν το γραφείο αυτό όντως ονομάζεται Athos Mina Enterprises Ltd, αν ο Κατηγορούμενος ζήτησε από το γραφείο αυτό την έκδοση εισιτηρίου επιστροφής της παραπονούμενης στην πατρίδα της, αν εν τέλει εκδόθηκε εισιτήριο για την παραπονούμενη μέσω του πιο πάνω γραφείου ή ακόμα αν το γραφείο με την πιο πάνω ονομασία ήταν το γραφείο που είχε αναλάβει όλες τις διαδικασίες για να έρθει η παραπονούμενη στην Κύπρο και να εργασθεί ως οικιακή βοηθός στην οικία του Κατηγορούμενου . Ούτε και μπορώ να δεχθώ ότι το πρόσωπο με το οποίο η μάρτυρας συνομίλησε και το οποίο της παρουσιάσθηκε ως Άθως Μηνά ήταν πράγματι το πρόσωπο αυτό. Και πάλι δεν προκύπτει από την μαρτυρία της μάρτυρος ότι η τελευταία εξακρίβωσε την ταυτότητα του προσώπου με το οποίο συνομίλησε. Αν η μάρτυρας εξακρίβωνε την αλήθεια του περιεχομένου του Τεκμηρίου 6 και, πρωτίστως, αν είχε εκδοθεί εισιτήριο για την παραπονούμενη μέσω του πιο πάνω γραφείου, φρονώ πως θα ανέφερε τούτο στην μαρτυρία της. Τίποτα τέτοιο, όμως, δεν ανέφερε. Ό,τι δε συνάγεται από την μαρτυρία της είναι ότι η μάρτυρας απλά κατέγραψε την πιο πάνω συνομιλία χωρίς να προβεί σε εξακρίβωση της αλήθειας του περιεχομένου της. Το αν η μάρτυρας ενδεχομένως έδωσε πίστη στα όσα της αναφέρθηκαν κατά την πιο πάνω συνομιλία, πράγμα που και πάλι, θα πρέπει να λεχθεί, δεν εξακριβώθηκε μέσα από την μαρτυρία της, αφού, αφενός, η μάρτυρας δεν ρωτήθηκε επί τούτου από την Υπεράσπιση, αφετέρου, η ίδια δεν ανέφερε ρητά κάτι τέτοιο, δεν είναι σχετικό για την εξαγωγή από το Δικαστήριο ευρήματος αποδοχής του περιεχομένου του εν λόγω τεκμηρίου. Δεν μου διαφεύγει ότι τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 6 συνάδουν με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Εκτός, βέβαια, από την ημερομηνία κατά την οποία σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το αναφερόμενο στο εν λόγω τεκμήριο γραφείο, αφού σύμφωνα με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου αυτός είχε αποταθεί στον Άθω τον αντζέντη στις 3.1.08 και όχι στις 2.1.
8. Για λόγους, όμως, που θα διαφανούν πιο κάτω και που αφορούν στην αξιοπιστία του Κατηγορούμενου το γεγονός αυτό είναι άνευ σημασίας. Είναι, επίσης, σημαντικό να λεχθεί ότι στο Τεκμήριο 6 δεν αναφέρεται καν να αναφέρθηκε στην μάρτυρα ότι μέσω του πιο πάνω γραφείου εξεδόθη εισιτήριο για την παραπονούμενη. Ούτε και ρωτήθηκε η μάρτυρας από την Υπεράσπιση αν κάτι τέτοιο της είχε αναφερθεί από το πρόσωπο με το οποίο συνομίλησε. Επίσης, στο Τεκμήριο 19 δεν αναφέρεται ποιος έλαβε το χρηματικό ποσό των Ευρώ 330,00 σεντ για έκδοση εισιτηρίου. Σε αυτό υπάρχει κάτω από τις λέξεις: «Ο Λαβών - Received by» μόνο μια υπογραφή και κανένα όνομα. Τέλος, η Υπεράσπιση δεν κάλεσε το αρμόδιο πρόσωπο για να καταθέσει τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 6 και που η Υπεράσπιση διατείνεται ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πρωτίστως, το πρόσωπο από το γραφείο στο οποίο ο Κατηγορούμενος αποτάθηκε σύμφωνα με την Υπεράσπιση για να γίνουν οι διαδικασίες για να επιστρέψει η παραπονούμενη στην πατρίδα της και σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο για να εκδοθεί εισιτήριο επιστροφής της παραπονούμενης στην πατρίδα της ή το πρόσωπο το οποίο προέβη στις ενέργειες για την έκδοση εισιτηρίου ή το πρόσωπο το οποίο εξέδωσε εισιτήριο. Επίσης, σύμφωνα με το Τεκμήριο 19 το πρόσωπο που κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.330,00 σεντ ήταν η «Μαριάμ Κυρκής», προδήλως, η σύζυγος του Κατηγορούμενου, σε αντίθεση με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, θα πρέπει να παρατηρηθεί, από την οποία συνάγεται ότι αυτός ήταν που πλήρωσε το ποσό του εισιτηρίου και όχι οποιοσδήποτε άλλος. Ούτε, όμως, η σύζυγος του Κατηγορούμενου κλήθηκε από την Υπεράσπιση να καταθέσει. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν μπορώ να προσδώσω βαρύτητα στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
9. Εκτός από τα σημεία από την μαρτυρία της μάρτυρος που δεν αποδέχθηκα όλη η υπόλοιπη μαρτυρία της κρίνεται αποδεκτή. Δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε η παραπονούμενη. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό τους τόσο την γραπτή της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία μεταξύ των ημερομηνιών 4.1.08 και 5.1.08 (Τεκμήριο 7) όσο και την γραπτή της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 5.1.08 (Τεκμήριο 8) ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας έδωσε περαιτέρω προφορική μαρτυρία και στην συνέχεια αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 7Β και 8Β. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι τα όσα σε σχέση με τα περιστατικά στοματικού έρωτα αναφέρθηκαν από την παραπονούμενη στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ότι επί σκοπού η παραπονούμενη προέβη στην καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου αποδίδοντας σε αυτήν αλλότρια κίνητρα, όπως η επιθυμία της να παραμείνει στην Κύπρο για να εργασθεί. Με σκοπό δε να κλονισθεί περαιτέρω η αξιοπιστία της η Υπεράσπιση υπέβαλε, μεταξύ άλλων, στην παραπονούμενη ότι ο Κατηγορούμενος δεν μιλάει καθόλου Αγγλικά, ισχυρισμός, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο, οπότε και είναι αδύνατο αυτός να της είχε πει τα όσα η παραπονούμενη του καταλογίζει ότι της έλεγε τόσο αμέσως πριν όσο και κατά την διάρκεια των πιο πάνω περιστατικών και που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν τον ισχυρισμό ότι ο Κατηγορούμενος απειλούσε την παραπονούμενη ότι αν δεν υπέκυπτε στις ορέξεις του θα την έστελνε πίσω στο Βιετνάμ, ότι ενόσω εργαζόταν στην οικία του Κατηγορούμενου το υπνοδωμάτιό της δεν βρισκόταν εντός της εν λόγω οικίας, αλλά πίσω από αυτήν, ισχυρισμός ο οποίος υποστηρίχθηκε τόσο από τον Κατηγορούμενο όσο και από την κόρη του, ΜΥ 3, και όπως προκύπτει από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, ήταν δωμάτιο ανεξάρτητο από την κυρίως οικία καθότι τα δύο τα χώριζε η αυλή, ότι παρά τα όσα ο Κατηγορούμενος της έκανε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της αυτή δεν είχε προβεί σε καταγγελία εναντίον του σε χρόνο προγενέστερο της 4.1.08, ότι ουδέποτε ανέφερε στην σύζυγο του Κατηγορούμενου ότι ο Κατηγορούμενος την πίεσε να ξαπλώσει μαζί του και να κάνουν έρωτα και ότι στις 4.1.08 δεν παρέδωσε στην Αστυνομία το ροζ σακουλάκι - Τεκμήριο
10. Θέση δε της Υπεράσπισης ήταν ότι το περιστατικό που η παραπονούμενη περιγράφει στην κατάθεσή της - Τεκμήριο 7Β - ως να έλαβε χώρα στις 4.1.08 δεν έλαβε χώρα και ότι τα γεγονότα όπως η παραπονούμενη τα περίγραψε στην γραπτή της κατάθεση απέχουν από την πραγματικότητα. Συναφώς υπεβλήθησαν στην παραπονούμενη τα ακόλουθα. Στις 4.1.08 και περί ώρα 18:00 αφού ο Κατηγορούμενος και η σύζυγός του βγήκαν έξω από το υπνοδωμάτιο τους, αφού προηγουμένως έκαναν έρωτα, η παραπονούμενη εισήλθε εντός και πήρε δύο κόκκινες πλαστικές σακούλες. Περνώντας από τον διάδρομο για να πάει στην κουζίνα μάζεψε κάποια παιγνίδια που βρίσκονταν στο πάτωμα και, ακολούθως, εισερχόμενη μέσα στην κουζίνα η παραπονούμενη τα πέταξε μέσα στον κάλαθο. Ακολούθως, η παραπονούμενη έβγαλε από την μια πλαστική τσάντα ένα ροζ χαρτί που είχε πλαστικό από την μια μεριά. Πάνω σε αυτό βρισκόταν το σπέρμα του Κατηγορούμενου και η παραπονούμενη το έβαλε στο στόμα της. Η κόρη του Κατηγορούμενου, ΜΥ 3, είδε την παραπονούμενη να κάνει όλα τα πιο πάνω. Επειδή δε σε αυτήν φάνηκε ότι το σπέρμα του Κατηγορούμενου ήταν μύξες, όταν η κόρη του Κατηγορούμενου ρώτησε την παραπονούμενη γιατί έτρωγε μύξες η τελευταία δεν έδωσε καμία απάντηση. Σημειώνεται ότι αναφορικά με το Τεκμήριο 3 αντεξεταζόμενη η ΜΚ 3 από την Υπεράσπιση ανέφερε τα ίδια όπως και η παραπονούμενη χωρίς η μαρτυρία της πρώτης να αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Ότι, δηλαδή, η παραπονούμενη στις 4.1.08 προσήλθε στον Τμήμα έχοντας μαζί της το εν λόγω σακουλάκι. Το έδειξε στην ΜΚ 3 πλην όμως η τελευταία δεν το κράτησε καθότι η παραπονούμενη δεν ήθελε την ημέρα εκείνη να προβεί σε παράπονο. Στις 5.1.08, όμως, που η παραπονούμενη άλλαξε γνώμη, η ΜΚ 3 παρέλαβε από την παραπονούμενη το σακουλάκι αυτό και αυτή με την σειρά της το παρέδωσε στις 7.1.08 στον Αστ 2937, Π. Σοφοκλέους, ώστε αυτός να το μεταφέρει στο Αρχηγείο Αστυνομίας για επιστημονικές εξετάσεις. Συναφώς σημειώνεται ότι ό,τι επί του προκειμένου η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ήταν απλά και μόνο την παράδοση στις 4.1.08 του πιο πάνω σακουλιού στην Αστυνομία και όχι ότι η παραπονούμενη δεν είχε πάρει μαζί της στην Αστυνομία το σακουλάκι αυτό, και, επομένως, ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία δεν είχε πάρει μαζί της στην Αστυνομία το τεκμήριο της καταγγελίας της. Επίσης, η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι η παραπονούμενη πριν την λήψη της κατάθεσης της - Τεκμήριο 7 - είχε αναφέρει προφορικά στην αστυνομικό που της έλαβε την πιο πάνω κατάθεση το περιστατικό που σύμφωνα με την παραπονούμενη έλαβε χώρα στις 4.1.
11. Η ΜΚ 3, όμως, δεν αντεξετάσθηκε από την Υπεράσπιση επί του προκειμένου. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης αναλώθηκε από την Υπεράσπιση σε σχέση με το δωμάτιο όπου κοιμόταν η παραπονούμενη ενόσω εργαζόταν στην οικία του Κατηγορούμενου. Θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι η παραπονούμενη και η κόρη του Κατηγορούμενου κοιμόντουσαν μόνες τους σε ξεχωριστά δωμάτια και ότι τα δύο αγόρια - οι δύο υιοί του Κατηγορούμενου - κοιμόντουσαν μαζί σε άλλο τρίτο δωμάτιο. Η Υπεράσπιση κατέθεσε ως τεκμήρια για αναγνώριση πέντε φωτογραφίες που δείχνουν σύμφωνα με την Υπεράσπιση τρία ξεχωριστά δωμάτια. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 4 έως 8 για Αναγνώριση (Τεκμήρια 20 - 24 αντίστοιχα). Σύμφωνα με την Υπεράσπιση το υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης ήταν αυτό που φαίνεται στα Τεκμήρια 20-22, το υπνοδωμάτιο των δύο αγοριών αυτό που φαίνεται στο Τεκμήριο 23 και το υπνοδωμάτιο της κόρης του Κατηγορούμενου αυτό που φαίνεται στο Τεκμήριο
12. Αναφορικά με το τελευταίο επρόκειτο σύμφωνα με την Υπεράσπιση για μια τζαμαρία η οποία διαμορφώθηκε σε υπνοδωμάτιο. Υποβλήθηκε, επίσης, στην παραπονούμενη από την Υπεράσπιση ότι επί του Τεκμηρίου 10 η πόρτα που φαίνεται κάτω από το γράμμα Β ήταν η πόρτα του υπνοδωματίου των δύο αγοριών. Η παραπονούμενη δεν δέχθηκε τις θέσεις της Υπεράσπισης και επέμεινε στην δική της εκδοχή. Ήταν, μεταξύ άλλων, η θέση της ότι ο Κατηγορούμενος επικοινωνούσε μαζί της στα Αγγλικά, όπως και η υπόλοιπη οικογένεια, αφού και η ίδια αν και δεν μπορεί να διαβάζει και να γράφει Αγγλικά, εντούτοις, μπορεί να μιλά Αγγλικά, αν και λίγο, και ότι ο Κατηγορούμενος όντως έπραξε τα όσα αυτή του καταλογίζει με το Τεκμήριο 7Β, συμπεριλαμβανομένου και του περιστατικού που έλαβε χώρα στις 4.1.08, πράξη που η παραπονούμενη χαρακτήρισε ως πολύ κακή. Αρνήθηκε, επίσης, όλα όσα της καταλόγισε η Υπεράσπιση για τις 4.1.08, θέση της δε ήταν ότι η κόρη του Κατηγορούμενου έλεγε ψέμματα. Δέχθηκε ότι πίσω από την οικία του Κατηγορούμενου υπήρχε ένα δωμάτιο πλην όμως αρνήθηκε ότι κοιμόταν σε αυτό και υποστήριξε ότι καθόλη την διάρκεια των τριών μηνών που εργάσθηκε στην οικία του Κατηγορούμενου αυτή κοιμόταν μαζί με τα τρία παιδιά του Κατηγορούμενου, ήτοι τους δυό του γιους και την μια του κόρη, στο ίδιο υπνοδωμάτιο, το οποίο βρισκόταν εντός της οικίας. Το δωμάτιο αυτό δεν διέθετε αποχωρητήριο και ντους όπως δείχνουν τα Τεκμήρια 21 και 22, και σε αυτό υπήρχαν δύο μονά κρεββάτια, ένα διπλό κρεββάτι και ένα ερμάρι για ρούχα. Στο διπλό κρεββάτι κοιμόντουσαν τα δύο αγόρια και στα δύο μονά αυτή και η κόρη του Κατηγορούμενου. Η παραπονούμενη αναγνώρισε το δωμάτιο το οποίο φαίνεται στο Τεκμήριο 23 ως το υπνοδωμάτιο στο οποίο κοιμόταν μαζί με τα τρία παιδιά του Κατηγορούμενου. Αναγνώρισε, επίσης, την συσκευή τηλεόρασης που υπήρχε μέσα σε αυτό. Ήταν, περαιτέρω, η θέση της ότι η πόρτα κάτω από το γράμμα Β επί του Τεκμηρίου 10 ήταν η πόρτα του δικού της υπνοδωματίου που ήταν και υπνοδωμάτιο των παιδιών του Κατηγορούμενου. Επέμεινε στην θέση της ότι το περιστατικό κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος την πίεσε να ξαπλώσει μαζί του και να κάνουν έρωτα το είχε αναφέρει στην σύζυγο του Κατηγορούμενου και δέχθηκε ότι ήθελε να μείνει στην Κύπρο για να εργασθεί αφού γι' αυτόν τον σκοπό ήρθε στο νησί. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η παραπονούμενη αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 ως την τσάντα, όπως την αποκάλεσε στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - στην οποία έφτυσε το σπέρμα του Κατηγορούμενου μετά τον στοματικό έρωτα που του έκανε στις 4.1.08 σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της τέθηκαν η παραπονούμενη μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ενόσω κατέθετε είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω το βλέμμα της, την αγωνία της, τον πόνο, την απελπισία και την οδύνη που είχε το ύφος της καθώς και ο τόνος της φωνής της. Τα πιο πάνω με έκαναν να σχηματίσω την εντύπωση ότι ήταν ειλικρινής και γνήσια στην προβολή των ισχυρισμών της. Συν τοις άλλοις, η μαρτυρία της και δη επί των ουσιωδών σημείων της υπόθεσης ήταν θετική, σταθερή και αταλάντευτη και δεν κλονίσθηκε παρά την σφοδρή αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Μεταξύ δε της γραπτής της κατάθεσης - Τεκμήριο 7Β - και της διά ζώσης μαρτυρίας της υπάρχει ταύτιση. Τέλος, η παραπονούμενη απαντούσε αυθόρμητα και χωρίς να δίνει στον εαυτό της χρόνο να υπολογίζει τις απαντήσεις της. Η Υπεράσπιση με σκοπό να κλονίσει την αξιοπιστία της υπέβαλε στην παραπονούμενη ότι στις γραπτές της καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία δεν ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος πριν τα περιστατικά που σύμφωνα με την μαρτυρία της έλαβαν χώρα κατά τους μήνες Δεκέμβριο του 2007 και Ιανουάριο του 2008 την πίεσε να κάνει έρωτα μαζί του, ισχυρισμό τον οποίο η παραπονούμενη πρόβαλε διά ζώσης. Η υποβολή ήταν ανακριβής καθότι προκύπτει σαφώς από το Τεκμήριο 7Β ότι ο πιο πάνω ισχυρισμός αναφέρθηκε από την παραπονούμενη κατά την λήψη της κατάθεσής της στις 4.1.08 - Τεκμήριο 7Β - και καταγράφηκε από την ΜΚ
13. Συγκεκριμένα, η παραπονούμενη ανέφερε ότι εντός του μηνός Νοεμβρίου του 2007 και ενώ έλειπε η σύζυγος του Κατηγορούμενου από το σπίτι και τα παιδιά ήταν στο σαλόνι ο Κατηγορούμενος ζήτησε από την παραπονούμενη να του φτιάξει ένα φλυντζάνι καφέ και να του τον πάρει στο υπνοδωμάτιό του. Όταν η παραπονούμενη πήρε τον καφέ στο υπνοδωμάτιο του Κατηγορούμενου ο Κατηγορούμενος φορούσε μόνο τα εσώρουχα του και ζήτησε από την παραπονούμενη να ξαπλώσει στο κρεββάτι μαζί του και να κάνουν έρωτα. Η παραπονούμενη αρνήθηκε και προσπάθησε να βγει έξω από το υπνοδωμάτιο. Τότε ο Κατηγορούμενος την σταμάτησε κρατώντας το χέρι της και της ζήτησε να αγγίξει το πέος του. Η παραπονούμενη αρνήθηκε για δεύτερη φορά και σπρώχνοντας τον Κατηγορούμενο μακριά έφυγε από το δωμάτιο. Υπεβλήθη, επίσης, στην παραπονούμενη από την Υπεράσπιση ότι δεν ανέφερε στην αστυφύλακα που έλαβε τις καταθέσεις της ότι το πιο πάνω περιστατικό αναφέρθηκε υπό αυτής στην σύζυγο του Κατηγορούμενου. Και πάλι η υποβολή δεν ήταν ακριβής καθότι από το Τεκμήριο 7Β προκύπτει με ευκρίνεια ότι η παραπονούμενη στην πιο πάνω γραπτή της κατάθεση ανέφερε ότι είχε αναφέρει στην σύζυγο του Κατηγορούμενου το πιο πάνω περιστατικό. Υπεβλήθη, επίσης, στην παραπονούμενη από την Υπεράσπιση ότι κατά την διάρκεια της εργοδότησής της στην οικία του Κατηγορούμενου έβαζε γάλα σοκολάτας στο στήθος της και στα γεννητικά της όργανα και ζητούσε από τον ανήλικο υιό του Κατηγορούμενου να τα γλείφει. Επίσης, ότι όταν ο ανήλικος υιός του Κατηγορούμενου, ονόματι Μπαρσούμ, έκανε μπάνιο η παραπονούμενη του χάιδευε με τα χέρια της το γεννητικό του όργανο, προδήλως, εννοείτο το πέος του. Προδήλως, οι πιο πάνω θέσεις τέθηκαν στην παραπονούμενη από την Υπεράσπιση με σκοπό να κλονισθεί η αξιοπιστία της επί των ουσιωδών ζητημάτων της υπόθεσης υπό την έννοια ότι όταν ένα άτομο προβαίνει σε τέτοιου είδους πράξεις και δη σε ανήλικο δεν θα πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστος μάρτυρας. Η παραπονούμενη αρνήθηκε σθεναρά τις πιο πάνω υποβολές. Μάλιστα, τόση ήταν η αγανάκτησή της όταν άκουσε τις πιο πάνω υποβολές που έσκυψε το κεφάλι της φέροντας το σε επαφή με το εδώλιο του μάρτυρα και άρχισε να κλαίει. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η μόνη μαρτυρία που έτεινε να υποστηρίξει τις πιο πάνω υποβολές ήταν αυτή του Κατηγορούμενου στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2Β - το περιεχόμενο της οποίας ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέτασή του. Στο εν λόγω τεκμήριο ο Κατηγορούμενος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι το πρώτο περιστατικό αφορούσε στον ανήλικο υιό του Χρήστο, ηλικίας τότε 5 ετών, και το δεύτερο στον άλλο ανήλικο υιό του Barsum, ηλικίας τότε 9 ετών. Στο Τεκμήριο 2Β ο Κατηγορούμενος αναφέρει, επίσης, ότι η σύζυγός του κατήγγειλε την παραπονούμενη για τις πιο πάνω πράξεις της στο «Γραφείο Αλλοδαπών της Λεμεσού». Και ότι εκεί κάποιος κύριος Γιαννάκης της είπε να προβεί σε καταγγελία εναντίον της παραπονούμενης στην Αστυνομία. Η σύζυγος, όμως, του Κατηγορούμενου δεν κλήθηκε για να καταθέσει. Ούτε και οι δυο του υιοί. Συν τοις άλλοις ο Κατηγορούμενος στερείτο προσωπικής γνώσης για όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν υπό του ιδίου στην γραπτή του κατάθεση. Εν' όψει όλων των πιο πάνω αλλά και της εντύπωσης, που, όπως και πιο κάτω θα αναφερθεί, ο Κατηγορούμενος μου έκανε ως μάρτυρας δεν μπορώ να προσδώσω στους πιο πάνω ισχυρισμούς του βαρύτητα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω οι υποβολές της Υπεράσπισης παρέμειναν ατεκμηρίωτες και ως τέτοιες δεν δύνανται να ληφθούν υπόψη. Όσον αφορά την θέση της Υπεράσπισης αναφορικά με ό,τι σύμφωνα με την Υπεράσπιση έλαβε χώρα στις 4.1.08 θα πρέπει να λεχθεί το εξής σημαντικό. Όπως είδαμε, ήταν θέση της Υπεράσπισης ότι η παραπονούμενη αφότου ο Κατηγορούμενος και η σύζυγός του είχαν κάνει έρωτα μέσα στο υπνοδωμάτιό τους εισήλθε εντός του πιο πάνω δωματίου και μάζεψε από αυτό δύο κόκκινες πλαστικές τσάντες. Ακολούθως, έβγαλε από την μια ένα ροζ χαρτί πάνω στο οποίο υπήρχε κάποιο υγρό το οποίο η ΜΥ 3 εξέλαβε ως μύξες. Το υγρό αυτό ήταν το σπέρμα του Κατηγορούμενου το οποίο η παραπονούμενη έβαλε στο στόμα της. Προδήλως, σύμφωνα με την Υπεράσπιση για να παρουσιάσει στην Αστυνομία σπερματικό υγρό του Κατηγορούμενου αναμειγμένο με δικό της σάλιο ώστε να γίνει πιστευτή η εκδοχή της ότι είχε κάνει στον Κατηγορούμενο στοματικό έρωτα. Μόνο που καμία μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε από την Υπεράσπιση που να τείνει να καταδείξει ότι ο Κατηγορούμενος είχε αφήσει το σπέρμα του πάνω στο ροζ χαρτί ή μέσα στην κόκκινη πλαστική τσάντα. Δεν μου διαφεύγει ότι ο Κατηγορούμενος στη διά ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι το απόγευμα της 4.1.08 είχε κάνει έρωτα με την σύζυγό του μέσα στο υπνοδωμάτιό τους. Ανεξαρτήτως της αλήθειας αυτής της μαρτυρίας υπάρχει το εξής σημαντικό κενό στην μαρτυρία του. Δεν ανέφερε αν, κατ' αρχή, από τον έρωτα που έκανε με την σύζυγό του το απόγευμα εκείνο είχε εκσπερματώσει και, αν ναι, πού είχε εκσπερματώσει ή αφήσει το σπέρμα του. Αναφορικά δε με το τελευταίο καμία μαρτυρία δεν δόθηκε από τον Κατηγορούμενο ότι από την πιο πάνω ερωτική πράξη στην οποία επιδόθηκε το απόγευμα της 4.1.08 σύμφωνα με την μαρτυρία του είχε εκσπερματώσει ή τοποθετήσει το σπέρμα του πάνω στο ροζ χαρτί ή μέσα στην πλαστική κόκκινη τσάντα. Στην απουσία μιας τέτοιας μαρτυρίας η θέση της Υπεράσπισης ότι αυτό που υπήρχε πάνω στο ροζ χαρτί το οποίο η παραπονούμενη πήρε από την κόκκινη πλαστική τσάντα και που η παραπονούμενη έβαλε στο στόμα της σύμφωνα με την θέση της Υπεράσπισης ήταν σπερματικό υγρό του Κατηγορούμενου παρέμεινε ατεκμηρίωτη και κατά συνέπεια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ερωτηθείσα η παραπονούμενη κατά την αντεξέταση αν πριν την 1.12.07 ο Κατηγορούμενος της είχε κάνει οτιδήποτε άλλο αναφέρθηκε στο περιστατικό που αναφέρει και στο Τεκμήριο 7Β, ήτοι σε αυτό κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος της είχε ζητήσει να ξαπλώσει μαζί του και να κάνουν έρωτα. Ερωτηθείσα πότε αυτό έλαβε χώρα η παραπονούμενη ανέφερε την 1η Νοεμβρίου. Δεν μου διαφεύγει ότι σε άλλο σημείο του Τεκμηρίου 7Β η παραπονούμενη ανέφερε ότι τους πρώτους δύο μήνες της εργοδότησής της δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα μεταξύ αυτής και της οικογένειας του Κατηγορούμενου, ότι όλα ήταν πολύ καλά μεταξύ τους και ότι ήταν πολύ ευχαριστημένη που εργαζόταν στην οικία του Κατηγορούμενου. Συναφώς σημειώνεται ότι σύμφωνα με την διά ζώσης μαρτυρία της παραπονούμενης, κάτι το οποίο συνάγεται και από το Τεκμήριο 7Β, η παραπονούμενη άρχισε να εργάζεται στην οικία του Κατηγορούμενου από τις 30.9.07, ημερομηνία κατά την οποία αφίχθηκε στην Κύπρο, ή την αμέσως επόμενη ημέρα, ήτοι την 1.10.
14. Το ερώτημα που αναφύεται είναι πώς είναι δυνατόν η παραπονούμενη να ισχυρίζεται, από την μια, ότι τους πρώτους δύο μήνες της εργοδότησης της ήταν ευχαριστημένη από την εργασία της στην οικία του Κατηγορούμενου και, από την άλλη, να ισχυρίζεται ότι ο Κατηγορούμενος την 1.11.07, ήτοι αρχές του αμέσως επόμενου μήνα, την είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά. Αναμφίβολα τα δύο δεν μπορούν να γεφυρωθούν. Δεν πρέπει, όμως, να διαφύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στο Τεκμήριο 7Β η παραπονούμενη δεν προσδιορίζει χρονικά το πιο πάνω περιστατικό όπως το προσδιόρισε στην διά ζώσης μαρτυρία της. Στο Τεκμήριο 7Β αναφέρεται ότι το πιο πάνω περιστατικό έλαβε χώρα εντός του μηνός Νοεμβρίου του 2007 αλλά σε ημερομηνία που η παραπονούμενη ρητά δήλωσε ότι δεν μπορούσε να καθορίσει. Αυτό δε είχε προηγηθεί άλλου περιστατικού παρόμοιας φύσης το οποίο σύμφωνα με το Τεκμήριο 7Β έλαβε χώρα τέλος του μηνός Νοεμβρίου του
15. Τότε ο Κατηγορούμενος και ενώ η παραπονούμενη έπλενε τα πιάτα ήρθε από πίσω της, έβαλε τα χέρια του γύρω της και άρχισε να της αγγίζει τα πόδια. Με βάση την λογική αμφιβάλλω αν η παραπονούμενη παρά την πιο πάνω ρητή της δήλωση ήταν σε θέση 3 χρόνια μετά να θυμηθεί πότε έλαβε χώρα το υπό συζήτηση περιστατικό την στιγμή που στις 4.1.08, ημερομηνία κατά την οποία έδωσε την γραπτή της κατάθεση και έκανε αναφορά σε αυτό, δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί πότε αυτό έλαβε χώρα. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι θα ήταν ασφαλές να προσδώσω πίστη στον ισχυρισμό της παραπονούμενης ότι το υπό συζήτηση περιστατικό έλαβε χώρα την 1.11.
16. Δέχομαι ότι αυτό έλαβε χώρα εντός του μηνός Νοεμβρίου του 2007, όπως και το άλλο περιστατικό που πιο πάνω περιγράφεται, όχι, όμως, την πρώτη ημέρα του μηνός αυτού. Το σημείο αυτό δεν κλονίζει, όμως, την αξιοπιστία της παραπονούμενης και την καλή εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτήν. Πρόκειται, προδήλως, περί ενός βεβιασμένου ισχυρισμού της παραπονούμενης αφού και η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου συνάδει με ό,τι με ενάργεια προκύπτει από την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β. Ότι, δηλαδή, μέχρι τον Νοέμβριο του 2007 που έλαβαν χώρα τα δύο πιο πάνω περιστατικά ήταν ευχαριστημένη από την εργασία της στην οικία του Κατηγορούμενου και δεν είχε αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα είτε από αυτόν, είτε από οποιοδήποτε άλλο μέλος της οικογένειάς του. Υπό το φως των πιο πάνω και δη ότι καμία αποδεκτή μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε που να καταδεικνύει πότε ακριβώς έλαβε χώρα το υπό συζήτηση περιστατικό, πράγμα που αναπόφευκτα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είχαν παρέλθει κάποιες ημέρες εντός του μηνός Νοεμβρίου του 2007, άγνωστο πόσες, χωρίς η παραπονούμενη να δεχθεί την παρενόχληση αυτή από τον Κατηγορούμενο και εν' όψει του ότι το δεύτερο περιστατικό έλαβε χώρα τέλος του Νοεμβρίου του 2007 δεν θεωρώ πως υπάρχει σοβαρή διάσταση μεταξύ του υπό συζήτηση ισχυρισμού της παραπονούμενης και του άλλου ισχυρισμού της σύμφωνα με τον οποίο τους πρώτους δύο μήνες της εργοδότησής της στην οικία του Κατηγορούμενου αυτή δεν είχε αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Κατά την αντεξέταση και ερωτηθείσα πότε ήταν η πρώτη φορά που σύμφωνα με την ίδια έκανε στοματικό έρωτα στον Κατηγορούμενο η παραπονούμενη υπέδειξε την 1η Δεκεμβρίου του
17. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης της υπέδειξε την 1η ή την 2η ημέρα του μηνός Δεκεμβρίου του
18. Στην γραπτή της, όμως, κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - ανέφερε, ότι το πρώτο περιστατικό στοματικού έρωτα έλαβε χώρα την 2η ή την 3η ημέρα του μηνός Δεκεμβρίου του
19. Η παραπονούμενη κατέθεσε διά ζώσης στις 18.1.11, ήτοι 3 χρόνια και πλέον μετά το υπό συζήτηση περιστατικό. Είναι φυσικό μετά την έλευση του πιο πάνω χρονικού διαστήματος κάποια γεγονότα να μην τα θυμόταν με ακρίβεια, πόσο μάλλον ημερομηνίες. Εδώ ένα μήνα μετά και δεν θυμόταν, όπως από το Τεκμήριο 7Β προκύπτει, αν το υπό συζήτηση περιστατικό έλαβε χώρα στις 2 ή στις 3 του Δεκέμβρη του
20. Όπως και να έχει το πράγμα, σημασία έχει ότι αυτό με την διά ζώσης μαρτυρία της παραπονούμενης τοποθετείται χρονικά εντός των πρώτων δύο ημερών του Δεκεμβρίου του 2007 και με το Τεκμήριο 7Β εντός της δεύτερης και τρίτης ημέρας του Δεκεμβρίου του
21. Η πιο πάνω αντίφαση στην μαρτυρία της παραπονούμενης είναι πολύ μικρή για να είναι τέτοια που να κλονίζει την εν γένει αξιοπιστία της ή να αποκαλύπτει διάθεση από μέρους της να ψευσθεί. Εν' όψει δε του ότι τα γεγονότα λογικά ήταν πιο φρέσκα στο μυαλό της όταν έδινε την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - θεωρώ πιο ασφαλές να δεχθώ ό,τι επί του προκειμένου αναφέρεται στο τεκμήριο αυτό παρά στην διά ζώσης μαρτυρία της. Επισημαίνεται ότι ούτε και το ότι στις 4.1.08 η παραπονούμενη δεν μπορούσε να προσδιορίσει με ακρίβεια αν το υπό συζήτηση περιστατικό έλαβε χώρα στις 2 ή στις 3 του Δεκέμβρη μπορεί να επιδράσει άρνητικά στην αξιοπιστία της. Κατ' αρχή η παραπονούμενη προσδιόρισε χρονικά το υπό συζήτηση περιστατικό. Σύμφωνα με αυτήν αυτό έλαβε χώρα ή στις 2 ή στις 3 του Δεκέμβρη. Το ότι δεν ήταν βέβαιη σε ποια από τις δύο πιο πάνω ημερομηνίες αυτό έλαβε χώρα δεν είναι επιλήψιμο. Είναι αναμενόμενο και μέσα στην ανθρώπινη φύση κάποιος ένα μήνα μετά την διάπραξη εντός περιστατικού να μην είναι θέση να προσδιορίσει αν το περιστατικό αυτό επισυνέβη την μια ημέρα ή την αμέσως επόμενη. Ούτε και θεωρώ το ότι ενώ διά ζώσης ισχυρίσθηκε ότι στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος όταν κατά το τελευταίο περιστατικό, αυτό, δηλαδή, που επισυνέβη στις 4.1.08, εκσπερμάτωσε την πίεσε στο λαιμό, στο πιο πάνω τεκμήριο τίποτα τέτοιο δεν αναφέρεται είναι ικανό να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία της. Εν' όψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε η παραπονούμενη είμαι διατεθειμένος να δεχθώ και τον πιο πάνω ισχυρισμό της ως αληθή έστω και αν, όπως πιο κάτω αναφέρεται, δεν θεωρώ ασφαλές να αποδεχθώ ότι η παραπονούμενη τον ανέφερε στην αστυνομικό που της έλαβε την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο
22. Συν τοις άλλοις, η πιο πάνω ενέργεια του Κατηγορούμενου δεν απέχει σε βιαιότητα και αναισχυντία από όλες τις άλλες βίαιες και αναίσχυντες πράξεις στις οποίες αυτός προέβη σύμφωνα με την μαρτυρία της παραπονούμενης. Και οι οποίες είναι: (α) κάθε φορά που του έκανε στοματικό έρωτα ο Κατηγορούμενος ανάγκαζε την παραπονούμενη να καταπίνει το σπέρμα του, (β) κατά το πρώτο περιστατικό στοματικού έρωτα ο Κατηγορούμενος άρπαξε την παραπονούμενη από τα μαλλιά, την τράβηξε κοντά του και της έβαλε με βία το πέος του στο στόμα της, αφού δε ολοκλήρωσε της έβαλε το χέρι του πάνω από το στόμα της για να μην φωνάξει και (γ) κατά το τελευταίο περιστατικό και πάλι την είχε αρπάξει από τα μαλλιά προτού την αναγκάσει να του κάνει στοματικό έρωτα. Τώρα αναφορικά με το αν η παραπονούμενη ανέφερε την πιο πάνω χειρονομία του Κατηγορούμενου στην αστυνομικό που της έλαβε την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7 - διατηρώ κάποιες αμφιβολίες αν και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η παραπονούμενη γνήσια πρόβαλε τον πιο πάνω ισχυρισμό. Εν' όψει, όμως, του ότι η παραπονούμενη και αναφορικά με άλλα σημεία της μαρτυρίας της, που εν πάση περιπτώσει δεν είναι ουσιώδη και πιο κάτω αναφέρονται, ισχυρίσθηκε ότι αυτά καταγράφηκαν στην γραπτή της κατάθεση, ενώ δεν φαίνονται καταγραμμένα κρίνω πιο ασφαλές να μην αποδεχθώ τον υπό συζήτηση ισχυρισμό της. Κατά την τελευταία δικάσιμο της μαρτυρίας της και αφού η παραπονούμενη αντεξετάσθηκε από την Υπεράσπιση αναφορικά με το περιστατικό που έλαβε χώρα τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου του 2007 ρωτήθηκε αν πέρα από αυτό το περιστατικό είχε κάνει στοματικό ή άλλου είδους έρωτα στον Κατηγορούμενο σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία. Απαντώντας είπε ότι δέχθηκε πιέσεις από τον Κατηγορούμενο για να του κάνει στοματικό έρωτα. Σε περαιτέρω ερώτηση της Υπεράσπισης αν μετά το πιο πάνω περιστατικό είχε κάνει ξανά στοματικό έρωτα στον Κατηγορούμενο η παραπονούμενη απάντησε ότι ο τελευταίος την είχε πιέσει να του κάνει στοματικό έρωτα άλλες τρεις φορές. Προδήλως, εν' όψει των πιο πάνω απαντήσεων της παραπονούμενης η Υπεράσπιση θεώρησε σκόπιμο να μην αντεξετάσει σοβαρά την παραπονούμενη και επί των δύο άλλων περιστατικών στοματικού έρωτα τα οποία η παραπονούμενη αναφέρει στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - και τα οποία ακολούθησαν του πρώτου και έλαβαν χώρα πριν από το περιστατικό που έλαβε χώρα στις 4.1.
23. Η Υπεράσπιση αρκέσθηκε να υποβάλει στην παραπονούμενη ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε την απείλησε να του κάνει στοματικό έρωτα. Από τις πιο πάνω απαντήσεις της παραπονούμενης δεν θεωρώ, ότι αυτή αναίρεσε την εκδοχή της την οποία υποστήριξε καθόλη την διάρκεια της μαρτυρίας της και σύμφωνα με την οποία αυτή όχι μόνο δέχθηκε πιέσεις από τον Κατηγορούμενο σε τέσσερεις διαφορετικές περιπτώσεις να του κάνει στοματικό έρωτα αλλά ότι και τις τέσσερεις αυτές φορές αυτή έκανε στοματικό έρωτα στον Κατηγορούμενο. Όταν δε περαιτέρω ρωτήθηκε από την Υπεράσπιση ποιες ήταν οι άλλες φορές που είχε δεχθεί πιέσεις από τον Κατηγορούμενο αυτή ανέφερε την πρώτη ή την δεύτερη ημέρα του Δεκέμβρη. Προδήλως, η παραπονούμενη δεν είχε αντιληφθεί την ερώτηση γι' αυτό και απάντησε όπως απάντησε, ήτοι αναφερόμενη στο ίδιο περιστατικό για το οποίο είχε ήδη ενωρίτερα αντεξετασθεί και του οποίου η πιο πάνω ερώτηση δεν άπτετο, ήτοι επί του πιο πάνω αναφερόμενου πρώτου περιστατικού. Όμως, η απάντηση της αυτή είναι ενδεικτική για το ότι οι υπό συζήτηση απαντήσεις της σύμφωνα με τις οποίες ο Κατηγορούμενος την πίεσε να του κάνει στοματικό έρωτα σε άλλες τρεις περιπτώσεις δεν ήταν ολοκληρωμένες. Καθότι η παραπονούμενη δεν μπορεί σοβαρά να εννοούσε ότι κατά το περιστατικό που έλαβε χώρα τις πρώτες ημέρες του Δεκέμβρη του 2007 αυτή είχε δεχθεί μόνο πιέσεις από τον Κατηγορούμενο την στιγμή που αμέσως προηγουμένως είχε υποστηρίξει με την διά ζώσης μαρτυρία της ότι κατά την πιο πάνω περίπτωση έκανε και στοματικό έρωτα στον Κατηγορούμενο. Από την όλη μαρτυρία της παραπονούμενης κρίνω ότι ήταν ξεκάθαρη η θέση της ότι και στις τέσσερεις περιπτώσεις που αυτή περιγράφει στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β - όχι μόνο δέχθηκε πιέσεις από τον Κατηγορούμενο για να του κάνει στοματικό έρωτα αλλά και ότι έκανε στοματικό έρωτα στον Κατηγορούμενο. Και ότι αυτό ήταν που εμφανώς εννοούσε λέγοντας ότι ο Κατηγορούμενος την πίεσε να του κάνει στοματικό έρωτα και σε τρεις άλλες περιπτώσεις. Υπό το φως όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι οι υπό συζήτηση απαντήσεις της σε καμία περίπτωση δεν αναιρούν την όλη μέχρι τότε εκδοχή της. Τουναντίον, θεωρώ ότι η Υπεράσπιση όφειλε αν αμφισβητούσε σοβαρά την διάπραξη των τριών άλλων περιστατικών στοματικού έρωτα να αντεξέταζε ουσιαστικά την παραπονούμενη επ' αυτών, πράγμα που η Υπεράσπιση παρέλειψε να πράξει, αν και, θα πρέπει να λεχθεί, την στάση αυτή τήρησε μόνο για το δεύτερο και τρίτο περιστατικό αφού σε προηγούμενη δικάσιμο είχε αμφισβητήσει έντονα τα όσα η παραπονούμενη υποστήριξε για τις 4.1.08, ημερομηνία κατά την οποία, σύμφωνα με την παραπονούμενη, είχε λάβει χώρα το τέταρτο και τελευταίο περιστατικό στοματικού έρωτα. Θέση, επίσης, της Υπεράσπισης ήταν ότι η καταγγελία της παραπονούμενης στην Αστυνομία ήταν ψευδής. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση η παραπονούμενη προέβη στην καταγγελία γιατί πληροφορήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος και η σύζυγός του της είχαν βγάλει εισιτήριο επιστροφής στην πατρίδα της με ημερομηνία αναχώρησης της από την Κύπρο σύμφωνα με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου την 9ην Ιανουαρίου του
24. Η παραπονούμενη δεν ήθελε, όμως, να φύγει από την Κύπρο αλλά να μείνει εδώ για να εργασθεί. Αυτό, άλλωστε, είχε αναφέρει και στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 8Β. Ότι, δηλαδή, επιθυμούσε να προβεί σε παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου γιατί δεν ήθελε να φύγει από την Κύπρο αλλά να μείνει εδώ να εργασθεί. Σε αντίθεση με την δήλωση, θα πρέπει να λεχθεί, που είχε κάνει στην κατάθεσή της - Τεκμήριο 7Β - μια ημέρα ενωρίτερα σύμφωνα με την οποία δεν επιθυμούσε να κάνει παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου. Με άλλα λόγια, θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι η παραπονούμενη προέβη σε ψευδή καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου για να εξασφαλίσει την περαιτέρω παραμονή της στην Κύπρο. Το ότι η παραπονούμενη επιθυμούσε να μείνει στην Κύπρο το ανέφερε ευθαρσώς τόσο στην γραπτή της κατάθεση όσο και στην διά ζώσης μαρτυρία της. Τίποτα, όμως, δεν τέθηκε στην παραπονούμενη από την Υπεράσπιση που να επεξηγεί το σκεπτικό πίσω από την υποβληθείσα στην παραπονούμενη θέση με αποτέλεσμα να μην έχει διαφανεί το αλλότριο κίνητρο που σύμφωνα με την Υπεράσπιση υπήρχε στο μυαλό της παραπονούμενης και το οποίο την ώθησε να προβεί σύμφωνα με την Υπεράσπιση σε ψευδή καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου. Αν ό,τι η Υπεράσπιση στόχευε με την πιο πάνω θέση της να καταδείξει ήταν ότι με την καταγγελία η παραπονούμενη θα εξασφάλιζε την περαιτέρω παραμονή της στο νησί καθότι πλέον θα ήταν απαραίτητη η παρουσία της στην Κύπρο για να καταθέσει ενώπιον Δικαστηρίου προς απόδειξη της υπόθεσης κάτι τέτοιο, θα πρέπει να τονισθεί, δεν τέθηκε στην παραπονούμενη από την Υπεράσπιση. Ό,τι μόνο τέθηκε στην παραπονούμενη ήταν ότι αυτή είχε προβεί σε ψευδή καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου για να μην φύγει από την Κύπρο αλλά να μείνει εδώ. Η πιο πάνω, όμως, θέση δεν περικλείει το πιο πάνω σκεπτικό. Και αφ' ης στιγμής το πιο πάνω σκεπτικό δεν τέθηκε στην παραπονούμενη το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι η θέση της παραπονούμενης σε σχέση με αυτό, ούτε και να καταλήξει σε συμπέρασμα περί αλλότριων κινήτρων από μέρους της παραπονούμενης στην υποβολή της καταγγελίας της εναντίον του Κατηγορούμενου. Ούτε και ρωτήθηκε η παραπονούμενη τι εννοούσε λέγοντας στο Τεκμήριο 8Β τα όσα ενωρίτερα αναφέρθηκαν. Δηλαδή ποια σχέση είχε η επιθυμία της να διωχθεί εν τέλει ποινικά ο Κατηγορούμενος με την επιθυμία της μείνει στην Κύπρο. Γνώριζε η παραπονούμενη ότι σε περίπτωση που προέβαινε σε καταγγελία οι Αρχές θα της επέτρεπαν την περαιτέρω παραμονή της στο νησί για σκοπούς μαρτυρίας; Κάτι τέτοιο δεν διεφάνη αφού επ' αυτού η παραπονούμενη δεν ρωτήθηκε. Ούτε και οποιαδήποτε μαρτυρία προσήχθη αναφορικά με την στάση που τηρούν οι Αρχές σε τέτοιες περιπτώσεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί στην απουσία μαρτυρίας να λάβει ως δεδομένο αυτό που στην θέση της Υπεράσπισης ενδεχομένως να υποβόσκει, ότι, δηλαδή, οι Αρχές επιτρέπουν σε αλλοδαπό να παραμείνει στην Δημοκρατία όταν αυτός προβαίνει σε καταγγελία στην Αστυνομία στην βάση της οποίας σχηματίζεται ποινική υπόθεση για να μπορεί να χρησιμεύσει ως μάρτυρας κατηγορίας και να καταθέσει ενώπιον Δικαστηρίου. Ούτε και προσκομίσθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι αφ' ης στιγμής η παραπονούμενη θα εγκατέλειπε την οικία του Κατηγορούμενου αυτή όφειλε να εγκαταλείψει την Κύπρο άλλως θα υπόκειτο σε απέλαση. Τουναντίον, από την αντεξέταση διεφάνη ότι η παραπονούμενη αφότου εγκατέλειψε την οικία του Κατηγορούμενου εξασφάλισε εργασία σε άλλο σπίτι στο οποίο εργάζεται μέχρι σήμερα. Στην οικία αστυνομικού, όπως ενδεικτικά ανέφερε. Συναφώς σημειώνεται ότι δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση το νόμιμο σήμερα καθεστώς της στην Δημοκρατία, ούτε και ρωτήθηκε αν αυτό ή η παραμονή της σήμερα στην Δημοκρατία εξασφαλίσθηκαν ένεκα της καταγγελίας στην οποία η παραπονούμενη προέβη εναντίον του Κατηγορούμενου. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να αναιρεί το ενδεχόμενο η παραπονούμενη να εδύνατο να εξασφαλίσει την περαιτέρω παραμονή της στην Δημοκρατία και χωρίς αυτή να προέβαινε στην καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου. Επίσης, το γεγονός και μόνο ότι η παραπονούμενη στις 4.1.08 δεν επιθυμούσε την ποινική δίωξη του Κατηγορούμενου ενώ την επόμενη ημέρα άλλαξε γνώμη δεν είναι ικανό από μόνο του και εξ' αντικειμένου να προσδώσει στην μαρτυρία της αλλότρια κίνητρα ή να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία της. Συν τοις άλλοις, η παραπονούμενη δεν ρωτήθηκε επ' αυτού κατά την αντεξέταση ώστε να δώσει εξήγηση για την πιο πάνω στάση της, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη. Αναφορικά με το κατ' ισχυρισμό εκδοθέν εισιτήριο και την κατ' ισχυρισμό γνώση της παραπονούμενης γι' αυτό τίθεται το ερώτημα αν κατά πόσο προσκομίσθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να τείνει να αποδείξει ότι η παραπονούμενη είχε τύχει μιας τέτοιας πληροφόρησης. Η μόνη μαρτυρία που δόθηκε επί του ζητήματος τούτου ήταν αυτή του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο αυτός στις 3.1.08 αποτάθηκε στο γραφείο που έφερε την παραπονούμενη στην Κύπρο για να εργασθεί στο σπίτι του ζητώντας την έκδοση εισιτηρίου για την επιστροφή της παραπονούμενης στην πατρίδα της. Το εισιτήριο αυτό εκδόθηκε αυθημερόν με ημερομηνία αναχώρησης την 9.1.08 και την ίδια ημέρα ο Κατηγορούμενος ζήτησε από την θυγατέρα του, ΜΥ 3, να πληροφορήσει την παραπονούμενη για την επικείμενη αναχώρησή της από την Κύπρο κατά την πιο πάνω ημερομηνία. Η πιο πάνω μαρτυρία καταρρίπτεται, όμως, από την μαρτυρία της ίδιας της θυγατέρας του Κατηγορούμενου, ΜΥ 3, η οποία ερωτηθείσα κατά την αντεξέταση από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής αν όντως είχε πληροφορήσει την παραπονούμενη για τα πιο πάνω καθ' υπόδειξη του Κατηγορούμενου αυτή απάντησε αρνητικά. Επίσης, θέση της Υπεράσπισης, όπως αυτή τέθηκε στην παραπονούμενη με υποβολή ήταν ότι η παραπονούμενη έτυχε πληροφόρησης για τα πιο πάνω στις 3.1.08 από την σύζυγο του Κατηγορούμενου και όχι από την θυγατέρα του, όπως ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε. Η παραπονούμενη αρνήθηκε την υποβολή. Η Υπεράσπιση δεν κάλεσε, όμως, την σύζυγο του Κατηγορούμενου για να αποδείξει την θέση της. Η θέση, έτσι, της Υπεράσπισης παρέμεινε ατεκμηρίωτη και αστήρικτη από μαρτυρία. Με αποτέλεσμα και το όλο υπόβαθρο επί του οποίου στηρίζεται η θέση της Υπεράσπισης περί ψευδούς και επί σκοπώ καταγγελίας της παραπονούμενης εναντίον του Κατηγορούμενου να καταρρέει. Εν' όψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε η παραπονούμενη δέχομαι και τον ισχυρισμό της ότι καθόλη την διάρκεια της παραμονής της στην οικία του Κατηγορούμενου αυτή κοιμόταν στο ίδιο υπνοδωμάτιο μαζί με τα τρία του παιδιά εντός της οικίας, δωμάτιο το οποίο η παραπονούμενη υπέδειξε με το γράμμα Β επί του Τεκμηρίου
25. Είναι, επίσης, σημαντικό να τονισθεί ότι η θέση της Υπεράσπισης επί του προκειμένου ζητήματος κλονίζεται από τις ίδιες τις θέσεις της. Καθότι πώς είναι δυνατόν η Υπεράσπιση να ισχυρίζεται ότι το υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης ήταν αυτό που φαίνεται στα Τεκμήρια 20-22 και το υπνοδωμάτιο της θυγατέρας του Κατηγορούμενου, ΜΥ 3, αυτό που φαίνεται στο Τεκμήριο 24 αφ' ης στιγμής τα Τεκμήρια 20 και 24 απεικονίζουν το ένα και το αυτό δωμάτιο; Οι ομοιότητες στο περιεχόμενο της φωτογραφίας - Τεκμήριο 20 - από την μια, και της φωτογραφίας - Τεκμήριο 24 - από την άλλη, είναι τόσο εμφανείς και κτυπητές που αποκλείουν το ενδεχόμενο να πρόκειται για δύο διαφορετικά δωμάτια με την ίδια ή παρόμοια διακόσμηση. Οι ομοιότητες αυτές είναι οι ακόλουθες: (α) τα στρώματα και στις δύο φωτογραφίες έχουν το ίδιο κλινοσκέπασμα, (β) τα μαξιλάρια των κρεββατιών είναι του ιδίου μεγέθους και στις δύο φωτογραφίες και καλύπτονται από μαξιλαρόντυμα του ιδίου ακριβώς χρώματος, χαρακτηριστικό κτυπητό κόκκινο, (γ) στο πλευρό των κρεββατιών και στις δύο φωτογραφίες στο ύψος της αριστερής άκριας όπως κάποιος κοιμάται υπάρχει ένα αντικείμενο που ομοιάζει με χάρτινο κασόνι του ιδίου χρώματος και πάνω από αυτό ύφασμα που ομοιάζει με σκέπασμα με το ίδιο ακριβώς σχέδιο και πάνω από αυτό ύφασμα διπλωμένο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και έχει τον ίδιο ακριβώς περίγυρο, (δ) δίπλα από το κασόνι υπάρχει και στις δύο φωτογραφίες ένα αντικείμενο, προδήλως, σακούλι, ίδιου ακριβώς χρώματος, πράσινο, (ε) η κουρτίνα πίσω από τα κρεββάτια και στις δύο φωτογραφίες είναι του ιδίου χρώματος και έχει ακριβώς τα ίδια σχέδια, (στ) στο βάθος του δωματίου και στις δύο φωτογραφίες φαίνεται ο ίδιος ακριβώς αρκούδος, (ζ) πάνω στα κρεββάτια υπάρχει κομμάτι ρούχου του ίδιου ακριβώς χρώματος, ροζ, διπλωμένο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και (η) στο Τεκμήριο 20 φαίνεται το αριστερό μανίκι ενός ενδύματος που παραπέμπει στο σακάκι που φαίνεται στο Τεκμήριο 24 το οποίο βρίσκεται στην ίδια θέση και έχει το ίδιο ακριβώς χρώμα. Σημειώνεται ότι το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι, δηλαδή, τα Τεκμήρια 20 και 24 απεικονίζουν το ίδιο δωμάτιο επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ίδιου του Κατηγορούμενου αν και αυτός υποστήριξε ότι το υπνοδωμάτιο που φαίνεται στα πιο πάνω τεκμήρια είναι το υπνοδωμάτιο που είχε η παραπονούμενη κατά τον χρόνο που αυτή διέμενε στην οικία του και το υπνοδωμάτιο σήμερα της νέας οικιακής τους βοηθού και βρίσκεται πίσω από το σπίτι. Δεν μου διαφεύγει ότι στην μαρτυρία της παραπονούμενης υπάρχουν κάποιες ανακρίβειες ή και αντιφάσεις. Για παράδειγμα, η παραπονούμενη κατά την αντεξέταση της ισχυρίσθηκε ότι η αστυνομικός που της έλαβε την δεύτερη της κατάθεση την ρώτησε αν είχε πάρει όλο της τον μισθό. Προδήλως, η παραπονούμενη εννοούσε ότι η αστυνομικός την ρώτησε αν είχε πληρωθεί όλους τους μισθούς της ενόσω εργάσθηκε στην οικία του Κατηγορούμενου. Και ότι εις απάντηση ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος της κατέβαλε στην τράπεζα μισθούς μόνο 2 μηνών και δεν της είχε καταβάλει τον μισθό της για τον τρίτο μήνα που εργάσθηκε στην οικία του. Ερωτηθείσα από την Υπεράσπιση αν ο ισχυρισμός αυτός κατεγράφη στην κατάθεσή της από την αστυνομικό που της την έλαβε η παραπονούμενη απάντησε καταφατικά. Μόνο που στο Τεκμήριο 7Β δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Επίσης, ενώ, αρχικά, ανέφερε ότι στο υπνοδωμάτιο όπου κοιμόταν υπήρχαν τέσσερα κρεββάτια σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης υποστήριξε ότι τα κρεββάτια ήταν τρία μόνο που το ένα ήταν διπλό. Επίσης, ενώ αρχικά υποστήριξε ότι η πόρτα που σημειώθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου επί του Τεκμηρίου 10 με το γράμμα Δ ήταν η πόρτα της κουζίνας της οικίας του Κατηγορούμενου σε άλλο σημείο της αντεξέτασης υποστήριξε ότι η πόρτα αυτή ήταν η πόρτα του αποχωρητηρίου και όχι της κουζίνας. Πάντως, σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασής της προκύπτει ότι η τελική θέση της παραπονούμενης επί του προκειμένου είναι η ίδια με την αρχική της. Ζητηθείσα η παραπονούμενη να υποδείξει το σαλόνι επί του Τεκμηρίου 10 ανέφερε ότι αυτό δεν φαινόταν επί του εν λόγω τεκμηρίου. Πρόσθεσε δε ότι το σαλόνι ήταν μετά την κουζίνα. Συγκεκριμένα υπέδειξε ότι ήταν το αποχωρητήριο, η κουζίνα και μετά το σαλόνι. Η σειρά με την οποία η παραπονούμενη υπέδειξε τα τρία πιο πάνω αναφερόμενα δωμάτια, η χρήση της λέξης «μετά» καθώς και ο ισχυρισμός της παραπονούμενης ότι το σαλόνι δεν φαινόταν επί του Τεκμηρίου 10 υποδηλούν ότι σύμφωνα με την παραπονούμενη η πόρτα που φαίνεται κάτω από το γράμμα Δ επί του Τεκμηρίου 10 ήταν η πόρτα της κουζίνας και όχι του αποχωρητηρίου. Οι πιο πάνω, όμως, ανακρίβειες ή αντιφάσεις στην μαρτυρία της παραπονούμενης δεν άπτονται των επίδικων θεμάτων, είναι εντελώς επουσιώδεις και ως τέτοιες δεν είναι ικανές να κλονίσουν την καλή εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτήν ως μάρτυρα της αλήθειας. Τέλος, αναφορικά με κάποια άλλα σημεία η παραπονούμενη τελούσε πλήρη άγνοια. Για παράδειγμα, δεν γνώριζε ποιο ήταν το άτομο που την μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό τόσο στις 4.1.08 όσο και στις 5.1.08 με το αυτοκίνητο. Δεν γνώριζε το όνομα του ατζέντη της που μεσολάβησε για να έρθει στην Κύπρο να εργασθεί, ούτε το όνομα του προσώπου που την παρέλαβε στο αεροδρόμιο όταν έφθασε στην Κύπρο. Δεν θυμόταν το όνομα της γυναίκας που την πήρε στο Γραφείο Εργασίας για να υπογράψει το συμβόλαιό της, ούτε και το όνομα της γυναίκας που την πήρε για να κάνει ιατρικές εξετάσεις. Και πάλι, όμως, από τα πιο πάνω δεν κρίνω πως προκύπτει οτιδήποτε το επιλήψιμο ή το μεμπτό αναφορικά με την εν γένει αξιοπιστία της. Τα πιο πάνω ζητήματα δεν άπτονται των επίδικων θεμάτων, είναι εντελώς επουσιώδη και ως τέτοια δεν είναι ικανά να κλονίσουν την καλή εντύπωση που σχημάτισα για την παραπονούμενη ως μάρτυρα της αλήθειας. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η παραπονούμενη ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Γι' αυτό και εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία της που δεν αποδέχθηκα και που ενωρίτερα αναφέρθηκαν όλη η υπόλοιπη μαρτυρία της είναι αποδεκτή. Τρίτη μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε η Γ/Αστ 1592, Ζήνα Κωνσταντίνου, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και ήταν αποσπασμένη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Σταθμού Πόλεως Λεμεσού. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της την γραπτή της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 11) ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας έδωσε περαιτέρω προφορική μαρτυρία και στην συνέχεια αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Στο Τεκμήριο 11 η μάρτυρας αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι έλαβε από την παραπονούμενη δύο γραπτές καταθέσεις με την βοήθεια διερμηνέα. Η πρώτη λήφθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 4.1.08 και 5.1.08 μεταξύ των ωρών 23:00 και 01:45 και η δεύτερη στις 5.1.08 μεταξύ των ωρών 14:00 και 14:
26. Στις 5.1.08 και περί ώρα 14:35 η μάρτυρας παρέλαβε από την παραπονούμενη ένα κομμάτι ροζ νάϋλον σακουλάκι. Σύμφωνα με την παραπονούμενη αυτό περιείχε σπερματικό υγρό του Κατηγορούμενου το οποίο η παραπονούμενη είχε φτύσει μέσα στο σακουλάκι αφού ο Κατηγορούμενος την υποχρέωσε να του κάνει στοματικό έρωτα στις 4.1.
27. Ακολούθως, την ίδια ημέρα και περί ώρα 14:45 η μάρτυρας έλαβε δύο παρειακά επιχρίσματα από την παραπονούμενη με την γραπτή της συγκατάθεση για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων. Τα πιο πάνω τεκμήρια η μάρτυρας τα παρέδωσε στις 7.1.08 στον Αστ 2937, Π. Σοφοκλέους, ώστε αυτός να τα μεταφέρει στο Αρχηγείο Αστυνομίας για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων. Κατά την κυρίως εξέτασή της η μάρτυρας είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 ως το ροζ σακουλάκι το οποίο της είχε παραδώσει η παραπονούμενη. Είδε, επίσης, και αναγνώρισε το Τεκμήριο 5 ως τα παρειακά επιχρίσματα που έλαβε από την παραπονούμενη. Κατά την αντεξέταση της η μάρτυρας διευκρίνισε ότι το ροζ σακουλάκι που στην κατάθεσή της (Τεκμήριο 11) αναφέρει ότι της παραδόθηκε από την παραπονούμενη στις 5.1.08 η παραπονούμενη το είχε φέρει μαζί της στο Τμήμα και στις 4.1.08 που είχε προσέλθει για να κάνει το παράπονό της. Μάλιστα, της το είχε δείξει. Η μάρτυρας δεν ζήτησε, όμως, από την παραπονούμενη να της το παραδώσει στις 4.1.08 καθότι η παραπονούμενη δεν ήθελε να προβεί σε παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου. Αναγνώρισε, επίσης, το Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση ως την κατάθεση που λήφθηκε από την μάρτυρα από την θυγατέρα του Κατηγορούμενου, ΜΥ
28. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της τέθηκαν η μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία της ήταν σαφής και θετική και περιορίσθηκε στις ενέργειες στις οποίες αυτή προέβη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία της και οι ερωτήσεις που τέθηκαν στην μάρτυρα κατά την αντεξέταση ήταν καθαρά διευκρινιστικού χαρακτήρα. Συνακόλουθα δέχομαι την μαρτυρία της μάρτυρος στην ολότητά της. Ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 19.3.08 (Τεκμήριο 2Β) ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του έδωσε περαιτέρω προφορική μαρτυρία και στην συνέχεια αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 για Αναγνώριση ως φωτοαντίγραφο του εισιτηρίου που εκδόθηκε και το Τεκμήριο 2 για Αναγνώριση ως την απόδειξη για το ποσό των Λ.Κ.330,00 σεντ που πληρώθηκε για την έκδοση του εισιτηρίου. Τα πιο πάνω τεκμήρια έγιναν κανονικά τεκμήρια και έλαβαν τους αριθμούς 18 και 19 αντίστοιχα. Αναφορικά με το Τεκμήριο 18 ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι πρόκειται περί του εισιτηρίου που «έκοψε» για την παραπονούμενη στις 3.1.
29. Σε αυτό αναφέρεται ως ημερομηνία αναχώρησης η 9.1.
30. Ο Κατηγορούμενος πήρε το εισιτήριο από τον Άθω, τον αντζέντη. Το πρωτότυπο το παρέδωσε στην Αστυνομία. Η παραπονούμενη γνώριζε ότι είχε εκδοθεί το πιο πάνω εισιτήριο. Την είχε ενημερώσει περί τούτου καθώς και για την ημερομηνία αναχώρησής της από την Κύπρο η κόρη του Κατηγορούμενου στις 3.1.08, η οποία μιλά Αγγλικά, προδήλως, καθ' υπόδειξη του Κατηγορούμενου σύμφωνα με την μαρτυρία του. Η τελευταία, μάλιστα, έδειξε στην παραπονούμενη και την απόδειξη. Ο ίδιος έδειξε στην παραπονούμενη το εισιτήριο. Όταν η παραπονούμενη πληροφορήθηκε τα πιο πάνω και είδε και το εισιτήριο άρχισε να κλαίει και να λέει πως δεν ήθελε να φύγει από την Κύπρο. Ο Κατηγορούμενος είδε και αναγνώρισε τα Τεκμήρια 4, 5, 6 και 8 για Αναγνώριση (Τεκμήρια 20, 21, 22 και 24 αντίστοιχα). Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο τα εν λόγω τεκμήρια απεικονίζουν το ίδιο δωμάτιο, το οποίο βρίσκεται στο πίσω μέρος της οικίας του. Το δωμάτιο αυτό ήταν το υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης και σήμερα το υπνοδωμάτιο της νέας υπηρέτριας της οικογένειας. Στο Τεκμήριο 20 ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε την νέα υπηρέτρια της οικογένειας. Στα Τεκμήρια 21 και 22 το αποχωρητήριο και το ντους που το δωμάτιο αυτό διαθέτει. Είδε, επίσης, και αναγνώρισε το Τεκμήριο 23 (Τεκμήριο 7 για Αναγνώριση). Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο σε αυτό φαίνεται το υπνοδωμάτιο των δυο του υιών, ήτοι του Μπαρσούμ και του Χρήστου. Ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε, επίσης, το Τεκμήριο 9 ως το δωμάτιο εργασίας της συζύγου του. Είδε, επίσης, το Τεκμήριο 10 και αναγνώρισε τον εσωτερικό διάδρομο της οικίας του. Ο διάδρομος αυτός, υποστήριξε, ξεκινά από το σαλόνι και καταλήγει στο υπνοδωμάτιό του, το οποίο φαίνεται στο βάθος της φωτογραφίας. Ο Κατηγορούμενος υπέδειξε το υπνοδωμάτιο του ως το δωμάτιο κάτω από το γράμμα Α επί του Τεκμηρίου 10, το υπνοδωμάτιο των δύο του υιών ως το δωμάτιο κάτω από το γράμμα Β και το εργαστήρι της συζύγου του ως το δωμάτιο κάτω από το γράμμα Γ. Κατέθεσε, επίσης, τις φωτογραφίες - Τεκμήρια 25 και 26 - στις οποίες σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο φαίνονται η πρόσοψη της οικίας του και η πίσω αυλή αντίστοιχα. Υποστήριξε ότι δεν μιλά Αγγλικά και ότι με την παραπονούμενη συνεννοείτο μέσω της κόρης του. Η Μαριάμ που αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2Β - είναι η σύζυγός του. Υποστήριξε, επίσης, ότι όσα η παραπονούμενη κατέθεσε εναντίον του στο Δικαστήριο είναι αναληθή και ότι ο λόγος που αυτή έκανε την καταγγελία εναντίον του στην Αστυνομία ήταν γιατί της είχε βγάλει εισιτήριο για την πατρίδα της με ημερομηνία αναχώρησης την 9.1.
31. Το απόγευμα της 4.1.08 είχε κάνει σεξ με την σύζυγό του εντός του υπνοδωματίου τους. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αμφισβήτησε έντονα την μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Υπέβαλε δε σε αυτόν ότι τα όσα υπό του ιδίου αναφέρονται στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2Β - περί σεξουαλικής παρενόχλησης των δύο του υιών από την παραπονούμενη αποτελούν εκ των υστέρων κατασκευάσματα, ότι καθόλη την διάρκεια της παραμονής της στην οικία του η παραπονούμενη κοιμόταν στο ίδιο υπνοδωμάτιο μαζί με τα τρία του παιδιά, ότι το εισιτήριο - Τεκμήριο 18 - το έβγαλε μετά τις 4.1.08 που η παραπονούμενη έκανε την καταγγελία εναντίον του και όχι στις 3.1.08, όπως ισχυρίζεται, ότι η παραπονούμενη ουδέποτε πριν την καταγγελία της στις 4.1.08 έμαθε για το εισιτήριο αυτό, ότι μιλούσε πολύ καλά την Αγγλική, ότι με την παραπονούμενη επικοινωνούσε στα Αγγλικά και, τέλος, ότι αυτός διέπραξε τα όσα η παραπονούμενη του καταλογίζει. Μέσα από την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Προσπάθησε εμφανώς να βοηθήσει τον εαυτό του εις βάρος της αλήθειας, μόνο που δεν κατάφερε να με πείσει γι' αυτό. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως και πιο κάτω θα διαφανεί, οι απαντήσεις του δεν ανταποκρίνονταν στην λογική και, κατ' επέκταση, δεν ήταν πειστικές. Επίσης, στην μαρτυρία του υπάρχουν κενά και παραλείψεις που έχουν σημασία και που αναδεικνύουν διάθεση από μέρους του απόκρυψης της αλήθειας. Τέλος, κάποιοι ισχυρισμοί του παρέμειναν ατεκμηρίωτοι σε βαθμό που εύλογα παραπέμπουν σε συμπέρασμα περί κατασκευασμένης μαρτυρίας. Όσον αφορά την υπό του Κατηγορούμενου ισχυριζόμενη συμπεριφορά της παραπονούμενης προς τα δύο ανήλικα αρσενικά παιδιά του κρίνω εύστοχες τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής που υποβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο, τις δε απαντήσεις αυτού διόλου πειστικές. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2Β η σύζυγος του Κατηγορούμενου πληροφορήθηκε για την ισχυριζόμενη συμπεριφορά της παραπονούμενης προς τους δύο της υιούς εντός του μηνός Νοεμβρίου του 2007 και αυτή με την σειρά της ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο. Δεν κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω τους λόγους που, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, αυτός και η σύζυγός του δεν κατέφυγαν εν τέλει σε καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον της παραπονούμενης ή να εξετάσω αν το πιο πάνω γεγονός άπτεται της αξιοπιστίας του Κατηγορούμενου. Προκαλεί, όμως, εντύπωση το ότι ενώ (α) η πιο πάνω υπό του Κατηγορούμενου ισχυριζόμενη συμπεριφορά της παραπονούμενης προς τα δύο του αγόρια αποτελούσε σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2Β - έναν από τους δύο λόγους που, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, αυτός και η σύζυγός του δεν ήθελαν πλέον την παραπονούμενη στο σπίτι τους και (β) και οι δύο γνώριζαν για τις πιο πάνω κατ' ισχυρισμό πράξεις της παραπονούμενης από τα μέσα του Νοεμβρίου του 2007, αυτοί εδυνήθησαν, σύμφωνα με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, να εξασφαλίσουν εισιτήριο επιστροφής της παραπονούμενης για την πατρίδα της τον Ιανουάριο του 2008, ήτοι ενάμισυ μήνα αργότερα. Αφ' ης στιγμής, σύμφωνα με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, η παραπονούμενη παρενοχλούσε τα παιδιά του σεξουαλικά δεν θα ήταν λογικό αφού και για τον λόγο αυτό τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του δεν την ήθελαν πλέον στο σπίτι τους να αποτείνονταν στον αντζέντη της και να της έκοβαν εισιτήριο για να επιστρέψει στην πατρίδα της είτε ενωρίτερα είτε αμέσως παρά μόνο έπραξαν τούτο ενάμισυ μήνα αργότερα; Φρονώ πως ναι. Θεωρώ δε ότι η πάροδος του πιο πάνω χρονικού διαστήματος για να δυνηθεί ο Κατηγορούμενος να εξασφαλίσει εισιτήριο επιστροφής της παραπονούμενης στη πατρίδα της, όπως διατείνεται, ήταν υπό τις περιστάσεις πολύ μεγάλη για να μπορώ να δεχθώ ως αληθινή την εκδοχή του για σεξουαλική παρενόχληση των παιδιών του από την παραπονούμενη. Συν τοις άλλοις, δεν καταδείχθηκε να συντρέχει κάποιος λόγος που να εμπόδιζε τον Κατηγορούμενο και την σύζυγό του να εξασφαλίσουν εισιτήριο για την επιστροφή της παραπονούμενης στην πατρίδα της ενωρίτερα. Επί του προκειμένου τίποτα δεν αναφέρθηκε από τον Κατηγορούμενο είτε στις γραπτές του καταθέσεις - Τεκμήρια 2Β και 17Β - είτε στην διά ζώσης μαρτυρία του. Ούτε και υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο ότι η διαδικασία για να έρθει άλλη οικιακή βοηθός στο σπίτι τους ήταν χρονοβόρα και ότι αυτός και η σύζυγός του είχαν μεγάλη ανάγκη από οικιακή βοηθό. Συναφώς δεν συνάγεται από την μαρτυρία του ότι η σημερινή τους βοηθός ήρθε αμέσως μετά που έφυγε η παραπονούμενη από το σπίτι τους. Τίποτα, δηλαδή, δεν υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο που να δείχνει ότι αυτός και η σύζυγός του «ανέχθηκαν την παραπονούμενη» μέχρι να έρθει άλλη οικιακή βοηθός στο σπίτι τους. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι μετά από τα πιο πάνω υπό αυτού ισχυριζόμενα γεγονότα αυτός και η σύζυγός του φρόντισαν ώστε η παραπονούμενη να μην έχει επαφή με τους δύο του υιούς. Όπως το να τους κάνει μπάνιο ή να παίζει μαζί τους. Εν' όψει της άσχημης γενικά εντύπωσης που μου έκανε ο Κατηγορούμενος ως μάρτυρας ούτε αυτό το δέχομαι. Άλλωστε, σύμφωνα με την μαρτυρία της παραπονούμενης που αποδέχθηκα αυτή κοιμόταν στο ίδιο δωμάτιο και με τα τρία παιδιά του Κατηγορούμενου από την πρώτη ημέρα της εργοδότησής της στην οικία του μέχρι και την ημέρα που αυτή εγκατέλειψε οριστικά την εν λόγω οικία. Ο Κατηγορούμενος υποστήριξε, επίσης, διά ζώσης όπως και κατά την αξιολόγηση της παραπονούμενης είδαμε, ότι αφότου η σύζυγός του πληροφορήθηκε τα πιο πάνω από τα δύο της παιδιά αυτή επικοινώνησε με το Γραφείο Αλλοδαπών Λεμεσού. Και ότι κάποιος κύριος Γιαννάκης εκεί της είπε να καταγγείλει την παραπονούμενη στην Αστυνομία. Αν και από την γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2Β - αφήνεται να νοηθεί ότι η αναφορά σε κάποιο κύριο Γιαννάκη έγινε διά ζώσης αφού σε αυτήν αναφέρεται ότι η σύζυγός του σε αυτόν κατήγγειλε την παραπονούμενη, από την διά ζώσης μαρτυρία του Κατηγορούμενου συνάγεται ότι αυτή έγινε προφορικά. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος ανέφερε διά ζώσης ότι η σύζυγός του επικοινώνησε με το Τμήμα Αλλοδαπών και μίλησε με κάποιο Γιαννάκη. Δεν θα ασχοληθώ με το αν υπάρχει αντίφαση στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου ως προς αυτό το σημείο. Καθότι θα πρέπει ακριβοδίκαια να λεχθεί ότι από την γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου - Τεκμήριο 2Β - δεν συνάγεται ευκρινώς και δίχως άλλο ό,τι προηγουμένως λέχθηκε. Όμως, ο υπό συζήτηση ισχυρισμός του Κατηγορούμενου αποτελεί εξ' ακοής μαρτυρία και η σύζυγος του Κατηγορούμενου δεν κλητεύθηκε ώστε η ίδια να καταθέσει για τις υπό του Κατηγορούμενου ισχυριζόμενες πιο πάνω ενέργειές της. Υπό το φως και της κακής εντύπωσης που ο Κατηγορούμενος μου έκανε ως μάρτυρας δεν δέχομαι τα όσα ο Κατηγορούμενος κατέθεσε αναφορικά με τις ενέργειες της συζύγου του. Ένα άλλο σημείο που κλονίζει την αξιοπιστία του Κατηγορούμενου είναι και το εξής. Όταν ο Κατηγορούμενος στις 5.1.08 έδωσε την πρώτη του γραπτή κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 17Α) αυτός δεν ανέφερε οτιδήποτε περί σεξουαλικής παρενόχλησης των παιδιών του από την παραπονούμενη. Πρόταξε μόνο ως λόγο που αυτός και η σύζυγός του ήθελαν να διώξουν την παραπονούμενη από το σπίτι τους το ότι παρά το ότι την έφεραν στην Κύπρο για να βοηθά την σύζυγό του στις δουλειές αυτή «δεν έκαμνε σωστά την δουλειά της». Αναφύεται εύλογα τα ερώτημα γιατί ο Κατηγορούμενος την ημέρα εκείνη δεν ανέφερε και για την σεξουαλική παρενόχληση των παιδιών του από την παραπονούμενη και αναφορά σε αυτήν έκανε μόνο στην δεύτερη γραπτή του κατάθεση η οποία λήφθηκε στις 19.3.08, ήτοι 2 ½ μήνες αργότερα; Ερωτηθείς ο Κατηγορούμενος επί του προκειμένου από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής αυτός ανέφερε ότι επί του πιο πάνω ζητήματος δεν ρωτήθηκε από τον αστυνομικό που του έλαβε την κατάθεσή του στις 5.1.08 και ότι αυτός απαντούσε μόνο στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τον εν λόγω αστυνομικό. Ο πιο πάνω ισχυρισμός του ουδόλως πείθει. Πώς είναι δυνατόν ο Κατηγορούμενος να ισχυρίζεται τα πιο πάνω αφ' ης στιγμής από την πιο πάνω κατάθεσή του συνάγεται με ευκρίνεια ακριβώς το αντίθετο, ότι, δηλαδή, ρωτήθηκε και επί του προκειμένου. Πώς αλλιώς εξηγείται το γεγονός ότι ανέφερε ότι αυτός και η σύζυγός του ήθελαν να διώξουν την παραπονούμενη από το σπίτι τους γιατί δεν έκανε σωστά την δουλειά της; Προδήλως, το είπε αυτό αφού ρωτήθηκε. Αφού τότε ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε και τον άλλο λόγο για τον οποίο αυτός και η σύζυγός του ήθελαν, σύμφωνα με την μαρτυρία του, να διώξουν την παραπονούμενη από το σπίτι τους; Την σεξουαλική, δηλαδή, παρενόχληση των παιδιών του. Η δικαιολογία που πρόβαλε ο Κατηγορούμενος είναι εκ των πραγμάτων εντελώς ανίσχυρη να με πείσει. Κρίνω πως το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος στην πιο πάνω κατάθεσή του καμία απολύτως αναφορά δεν έκανε επί του υπό συζήτηση ζητήματος σε συνδυασμό με την δικαιολογία που αυτός πρόβαλε για το γεγονός αυτό, η οποία απορρίφθηκε ως αναληθής, παραπέμπουν εύλογα σε συμπέρασμα ότι οι υπό συζήτηση ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου για σεξουαλική παρενόχληση των παιδιών του από την παραπονούμενη αποτελούν δεύτερες σκέψεις και όχι την αλήθεια. Την ίδια στιγμή δημιουργούν εύλογα σοβαρά ερωτηματικά για την εν γένει αξιοπιστία του. Είδαμε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος στην διά ζώσης μαρτυρία του ισχυρίσθηκε ότι η παραπονούμενη γνώριζε για την έκδοση του εισιτηρίου και την αναχώρησή της από την Κύπρο στις 9.1.08 από τις 3.1.08, ήτοι πριν αυτή εγκαταλείψει την οικία του οριστικά και προβεί σε καταγγελία εναντίον του στην Αστυνομία. Ήταν η θέση του ότι περί τούτου είχε πληροφορήσει την παραπονούμενη κατά την πιο πάνω ημερομηνία η κόρη του - ΜΥ
32. Ο ισχυρισμός αυτός καταρρίπτεται, όμως, από την μαρτυρία της τελευταίας η οποία κατά την αντεξέτασή της υποστήριξε ότι ουδέποτε πληροφόρησε την παραπονούμενη για τυχόν αναχώρησή της από την Κύπρο ή για τυχόν εισιτήριο που εκδόθηκε γι' αυτό τον σκοπό. Η Κατηγορούσα Αρχή αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου περί έκδοσης εισιτηρίου στις 3.1.08 για την επιστροφή της παραπονούμενης στην πατρίδα της. Εν' όψει της άσχημης εντύπωσης που μου έκανε ο Κατηγορούμενος ως μάρτυρας δεν δέχομαι τον υπό αυτού πιο πάνω προβληθέντα ισχυρισμό καθώς και τα όσα αυτός σχετικά ανέφερε. Ότι, δηλαδή, αποτάθηκε στο γραφείο που έκανε τις διαδικασίες για να έρθει η παραπονούμενη στην Κύπρο ζητώντας την έκδοση εισιτηρίου για την επιστροφή της παραπονούμενης στην πατρίδα της ή ότι τέτοιο εισιτήριο εκδόθηκε και με ημερομηνία αναχώρησης την 9.1.
33. Το Τεκμήριο 6 δεν έγινε, όπως είδαμε, αποδεκτό ως προς το περιεχόμενό του και σε αυτό, αξίζει να σημειωθεί, καμία αναφορά δεν γίνεται περί έκδοσης εισιτηρίου. Πέρα δε από το Τεκμήριο 6, το Τεκμήριο 18 και την μαρτυρία του Κατηγορούμενου καμία άλλη μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε από την Υπεράσπιση προς την πιο πάνω κατεύθυνση. Η έκδοση του εισιτηρίου αποτελεί μια σημαντική πτυχή της Υπεράσπισης. Είναι αυτή που αποδίδει στην παραπονούμενη τα αλλότρια σύμφωνα με την Υπεράσπιση κίνητρα της παραπονούμενης για την καταγγελία που η τελευταία έκανε εναντίον του Κατηγορούμενου. Η Υπεράσπιση δεν κάλεσε, όμως, το πρόσωπο που εξέδωσε το εισιτήριο (Τεκμήριο 18) για να καταθέσει για όσα η Υπεράσπιση μέσω αυτού αλλά και όλων των άλλων σχετικών με αυτό διατείνεται. Ότι, δηλαδή, ο Κατηγορούμενος αποτάθηκε στον Άθω τον αντζέντη, όπως ισχυρίσθηκε, ότι ζήτησε από αυτόν να κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να φύγει η παραπονούμενη από την Κύπρο και ότι στις 3.1.08 εκδόθηκε εισιτήριο γι' αυτό τον σκοπό. Στην απουσία μιας τέτοιας μαρτυρίας και δη μαρτυρίας προσώπου με προσωπική γνώση της έκδοσης και του περιεχομένου του Τεκμηρίου 18 κρίνω πως οποιοδήποτε εύρημα περί του αντιθέτου θα ήταν εν' όψει της σοβαρότητας του θέματος, αφενός, αλλά και της εντύπωσης που μου έκανε ο Κατηγορούμενος ως μάρτυρας της αλήθειας, αφετέρου, ακροσφαλές. Στο Τεκμήριο δε 19 ό,τι υπάρχει κάτω από τις λέξεις «Ο Λαβών - Received by» είναι μόνο μια υπογραφή και κανένα όνομα. Υπό το φως των πιο πάνω καμία βαρύτητα δεν θα μπορούσα να προσδώσω στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
34. Είναι, όμως, σημαντικό να αναφερθεί ότι και αν ακόμα αποδεχόμουν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 18 αυτό δεν θα ήταν ικανό να προωθήσει τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι ο λόγος που η παραπονούμενη προέβη στην καταγγελία εναντίον του στην Αστυνομία ήταν η επικείμενη αναχώρησή της από την Κύπρο αφ' ης στιγμής, όπως και ενωρίτερα εξηγήθηκε, καμία αποδεκτή μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε που να τείνει να καταδείξει ότι η παραπονούμενη γνώριζε για την έκδοση του εισιτηρίου αυτού και δη πριν αυτή προβεί στην καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου στην Αστυνομία. Προδήλως για να πείσει το Δικαστήριο ότι καμία απολύτως επαφή δεν είχε με την παραπονούμενη ούτε ακόμα και σε επίπεδο διαλόγου και, έτσι, να καταρρίψει τους ισχυρισμούς της τελευταίας και επί των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης ο Κατηγορούμενος κατέφυγε και στον ισχυρισμό ότι δεν μιλά καθόλου Αγγλικά. Θέση του δε ήταν ότι όποτε ήθελε να επικοινωνήσει με την παραπονούμενη ζητούσε την βοήθεια της κόρης του η οποία ενεργούσε ως διερμηνέας. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι όταν πηγαίνει στο σχολείο των παιδιών του, προδήλως, για να ρωτήσει για την πρόοδό τους, και πάλι ζητά από την κόρη του να ενεργεί ως διερμηνέας καθότι αδυνατεί να επικοινωνήσει με τους δασκάλους τους στα Αγγλικά. Η Κατηγορούσα Αρχή αμφισβήτησε τους πιο πάνω ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου. Θέση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι ο Κατηγορούμενος μιλούσε πολύ καλά την Αγγλική και ότι με την παραπονούμενη επικοινωνούσε στα Αγγλικά. Αν και η παραπονούμενη κατά την αντεξέτασή της υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος μιλούσε Αγγλικά πολύ καλά ο ισχυρισμός αυτός θα πρέπει να αντικρισθεί με κάποια επιφύλαξη αφού τα Αγγλικά της παραπονούμενης ήταν καθ' ομολογία δική της λίγα και, επομένως, η ικανότητά της να αντιληφθεί τα όσα πιο πάνω ισχυρίσθηκε ήταν εξ' αντικειμένου περιορισμένη. Αυτό, όμως, που ήθελε, όπως ευκρινώς συνάγεται από την μαρτυρία της, με την προβολή του πιο πάνω ισχυρισμού να πει η παραπονούμενη ήταν ότι ό,τι ο Κατηγορούμενος την πίεζε να του κάνει, στοματικό, δηλαδή, έρωτα της έδινε να αντιληφθεί ότι μπορούσε να το πει καλά στα Αγγλικά. Και αυτό είναι κάτι που δέχομαι. Δεν δέχομαι, όμως, ότι ο Κατηγορούμενος μιλούσε πολύ καλά την Αγγλική. Η θέση αυτή της Κατηγορούσας Αρχής δεν βρίσκει έρεισμα σε μαρτυρία αποδεκτή και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ισχυρισμός, όμως, του Κατηγορούμενου ότι επικοινωνούσε με την παραπονούμενη πάντα μέσω της κόρης του φαντάζει υπερβολικός. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι και για τα πιο απλά ο Κατηγορούμενος ζητούσε από την κόρη του να ενεργεί ως διερμηνέας μεταξύ αυτού και της παραπονούμενης. Δηλαδή, όταν η κόρη του βρισκόταν στο σχολείο και ο Κατηγορούμενος ήταν στο σπίτι - συναφώς στην διά ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν εργαζόταν κατά την περίοδο που η παραπονούμενη εργαζόταν στο σπίτι του - ανέμενε την κόρη του να έρθει από το σχολείο για να πει δύο απλά πράγματα στην παραπονούμενη; Σαφώς και δέχομαι ότι κάποιος που δεν μιλά μια ξένη γλώσσα καλά δεν μπορεί να επικοινωνήσει όταν κατά την συνομιλία απαιτείται ψηλό επίπεδο γνώσης της γλώσσας αυτής. Δέχομαι, επίσης, ότι αν ο Κατηγορούμενος ήθελε να πει στην παραπονούμενη κάτι που απαιτούσε καλή γνώση της Αγγλικής και δεν μπορούσε ο ίδιος να το πει θα ζητούσε και λογικό θα ήταν να ζητούσε από την κόρη του η οποία φοιτούσε σε Αγγλικό σχολείο και γνώριζε καλά την Αγγλική να ενεργεί ως διερμηνέας. Όμως, δεν δέχομαι ότι αυτό συνέβαινε και για τα πιο απλά, όπως ο Κατηγορούμενος ήθελε να παρουσιάσει τα πράγματα. Ο ισχυρισμός αυτός φαντάζει τόσο υπερβολικός και παράδοξος που δυσκολεύομαι να τον δεχθώ ως αληθή. Συν τοις άλλοις ο ισχυρισμός αυτός καταρρίπτεται από την μαρτυρία της παραπονούμενης η οποία έγινε πιστευτή από το Δικαστήριο. Όσον δε αφορά τα αναίσχυντα λόγια που η παραπονούμενη ισχυρίσθηκε στην μαρτυρία της ότι της έλεγε ο Κατηγορούμενος, ήτοι να του κάνει στοματικό έρωτα ή να καταπιεί το σπέρμα του διαφορετικά θα την έστελνε στο Βιετνάμ ή να ξαπλώσει μαζί του στο κρεββάτι και να κάνουν έρωτα αυτά δεν θεωρώ πως για να τα πει κάποιος πρέπει να καλός ή πολύ καλός γνώστης της Αγγλικής. Συνακόλουθα ούτε αυτός ο ισχυρισμός του μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε, επίσης, ότι το απόγευμα της 4.1.08 είχε κάνει έρωτα με την σύζυγό του εντός του υπνοδωματίου τους. Παρατηρείται ότι η πιο πάνω μαρτυρία δόθηκε κατόπιν καθοδηγητικής ερώτησης του συνηγόρου του. Με την ερώτηση ερωτείτο ευθέως ο Κατηγορούμενος αν το απόγευμα της 4.1.08 είχε κάνει σεξ με την σύζυγό του. Στην ερώτηση αυτή ο Κατηγορούμενος απάντησε καταφατικά. Σύμφωνα με τους κανόνες της απόδειξης δεν αποκλείεται μαρτυρία που δίδεται κατόπιν καθοδηγητικών ερωτήσεων. Η βαρύτητα, όμως, που δύναται να προσδωθεί σε μια τέτοια μαρτυρία δύναται να μειωθεί ανάλογα (Βλ. Moor v. Moor

(1954)1 WLR 927). Σημειώνεται ότι η μαρτυρία αυτή είναι σημασίας για την υπεράσπιση του Κατηγορούμενου. Εν' όψει τούτου και υπό τις περιστάσεις που η πιο πάνω μαρτυρία δόθηκε σε συνδυασμό και με την κακή εντύπωση που μου έκανε ο Κατηγορούμενος ως μάρτυρας της αλήθειας δεν είμαι διατεθειμένος να προσδώσω σε αυτήν οποιαδήποτε βαρύτητα. Υποστήριξε, τέλος, ο Κατηγορούμενος ότι όσα ανέφερε εναντίον του η παραπονούμενη δεν θα μπορούσαν να είναι αληθή και για τον λόγο ότι εντός της οικίας του βρισκόταν η σύζυγός του η οποία εργαζόταν καθώς και τα τρία παιδιά του. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα μπορούσε να διαπράξει αυτά που η παραπονούμενη του καταλογίζει. Η παραπονούμενη δεν υποστήριξε, όμως, ότι και κατά τις τέσσερεις περιπτώσεις που ο Κατηγορούμενος την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα βρίσκονταν όλα τα μέλη της οικογένειάς του στο σπίτι. Μόνο για την πρώτη φορά που την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β. Για καμία άλλη περίπτωση δεν ισχυρίσθηκε ρητά το ίδιο. Πάντως, η Υπεράσπιση δεν αντεξέτασε την παραπονούμενη επί του κατά πόσο τις άλλες τρεις φορές που αυτή ισχυρίσθηκε ότι έκανε στον Κατηγορούμενο στοματικό έρωτα βρίσκονταν στο σπίτι και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του. Τίθεται το ερώτημα αν κατά πόσο ο πιο πάνω ισχυρισμός του Κατηγορούμενου επιδρά στην αξιοπιστία του υπό την έννοια ότι αφ' ης στιγμής η παραπονούμενη δεν προσδιόρισε το δεύτερο και τρίτο περιστατικό στοματικού έρωτα χρονικά με ακρίβεια ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε και να ισχυρίζεται ότι κατά τα πιο πάνω περιστατικά βρισκόταν όλη η οικογένειά του στο σπίτι αφού λογικά δεν θα μπορούσε να γνωρίζει πότε ακριβώς αυτά έλαβαν χώρα. Πάντως, αναφορικά με το τελευταίο περιστατικό το οποίο η παραπονούμενη προσδιόρισε χρονικά με ακρίβεια, το απόγευμα, δηλαδή, της 4.1.08, ο ίδιος δεν υποστήριξε ρητά ότι στο σπίτι βρισκόταν όλη η οικογένειά του. Φρονώ πως η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα θα πρέπει να είναι αρνητική. Και αυτό γιατί από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν προκύπτει με ευκρίνεια ότι ο υπό συζήτηση ισχυρισμός του αναφερόταν και στα τέσσερα περιστατικά στοματικού έρωτα στα οποία η παραπονούμενη αναφέρθηκε στην μαρτυρία της. Προκύπτει, όμως, από την μαρτυρία της παραπονούμενης, η οποία έγινε πιστευτή, ότι τόσο μεγάλο ήταν το πάθος του Κατηγορούμενου που η παρουσία της συζύγου του και των παιδιών του εντός της οικίας του δεν τον εμπόδισαν να διαπράξει τα όσα η παραπονούμενη του καταλόγισε. Ενδεικτικό τούτου είναι και τα όσα η παραπονούμενη ανέφερε στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 7Β. Συγκεκριμένα η παραπονούμενη ανέφερε ότι την πρώτη φορά που την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα ο Κατηγορούμενος, μεταξύ άλλων, την άρπαξε από τα μαλλιά, την τράβηξε κοντά του και της έβαλε το πέος του στο στόμα της. Όταν δε ολοκλήρωσε την ανάγκασε να καταπιεί το σπέρμα του. Αυτό δε ήταν κάτι που την ανάγκαζε να κάνει κάθε φορά που του έκανε στοματικό έρωτα. Την τελευταία φορά και ενώ άπλωνε τα ρούχα και πάλι την τράβηξε από τα μαλλιά πριν την αναγκάσει να του κάνει στοματικό έρωτα. Την ανάγκασε δε να του κάνει στοματικό έρωτα μέσα στην αυλή του σπιτιού. Έπειτα είναι και το άλλο. Σύμφωνα με την μαρτυρία της παραπονούμενης ο Κατηγορούμενος ολοκλήρωνε πάντοτε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Όπως ενδεικτικά αναφέρεται στην γραπτή κατάθεση της παραπονούμενης - Τεκμήριο 7Β - την πρώτη φορά «... του έκανα στοματικό έρωτα και μετά από ένα λεπτό τελείωσε ... », ενώ την τελευταία, στις 4.1.08, «Αυτός τελείωσε πολύ γρήγορα ... ». Επίσης, κατά την κυρίως εξέτασή της και αναφερόμενη στο περιστατικό της 4.1.08 ανέφερε ότι τις προηγούμενες τρεις φορές ο Κατηγορούμενος είχε «τελειώσει γρήγορα». Τέλος, ο Κατηγορούμενος στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2Β - ανέφερε ότι η κόρη του Bassant, ΜΥ 3, ήταν 12 ετών κατά τον χρόνο λήψης της πιο πάνω κατάθεσής του. Ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν είναι αποδεκτός. Η ίδια η ΜΥ 3 στην κυρίως εξέτασή της ανέφερε ότι γεννήθηκε στις 15.6.97 και, επομένως, κατά τον χρόνο λήψης της πιο πάνω κατάθεσης του Κατηγορούμενου, ήτοι στις 19.3.08, αυτή ήταν ηλικίας 10 ετών και 9 μηνών και όχι 12 ετών, όπως ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας γι' αυτό και δεν δέχομαι την μαρτυρία του. Από αυτήν δέχομαι μόνο ό,τι συνάδει με την μαρτυρία της παραπονούμενης. Επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος και η σύζυγός του αποφάσισαν να φέρουν την παραπονούμενη στην Κύπρο για να καθαρίζει το σπίτι και να προσέχει τα παιδιά τους, ότι η παραπονούμενη αφίχθη στην Κύπρο από το Βιετνάμ στις 30.9.07, ότι εργάσθηκε στην οικία του Κατηγορούμενου, η οποία βρίσκεται στην οδό Χαράλαμπου Μούσκου 32, στην Μέσα Γειτονιά της επαρχίας Λεμεσού, ως οικιακή βοηθός από την 1.10.07 μέχρι και το βράδυ της 4.1.08 και ότι αυτή για όσο χρονικό διάστημα εργάσθηκε στην οικία του Κατηγορούμενου διέμενε στην εν λόγω οικία μαζί με τον Κατηγορούμενο, την σύζυγό του και τα τρία τους παιδιά, ήτοι τους δυο τους υιούς ηλικίας τότε 5 και 9 ετών και την θυγατέρα του ηλικίας τότε 10 ½ ετών. Δέχομαι, επίσης, ότι τα Τεκμήρια 20, 21, 22 και 24 απεικονίζουν το ίδιο δωμάτιο. Δεύτερη μάρτυρας Υπεράσπισης κατέθεσε η Μαρία Ιωαννίδου. Η κυρία Ιωαννίδου είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και υπεύθυνη του Ποινικού Τμήματος. Σύμφωνα με την μαρτυρία της έχει στην κατοχή της τον φάκελο της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 14838/08 στην οποία κατηγορούμενη ήταν η Mariam Abdel Messih Kirolous, σύζυγος του Κατηγορούμενου. Στην υπόθεση εκείνη η κατηγορούμενη αντιμετώπιζε την κατηγορία της κλοπής. Συγκεκριμένα, κατηγορείτο επί το ότι στις 6.1.08 στην Λεμεσό έκλεψε από την αυτόματη ταμειακή μηχανή με αρ. 80 της Λαϊκής Τράπεζας το χρηματικό ποσό των Ευρώ 250,00, περιουσία της παραπονούμενης με την χρήση της χρεωστικής κάρτας της Λαϊκής Τράπεζας με αριθμό 4909 9300 5266 5660 ιδιοκτησία της παραπονούμενης. Το αποτέλεσμα της πιο πάνω ποινικής υπόθεσης ήταν η αθώωση της κατηγορούμενης. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν αντεξέτασε την μάρτυρα, ούτε και έφερε ένσταση στην προσκόμιση της πιο πάνω μαρτυρίας αν και σε αίτημα της Υπεράσπισης που είχε προηγηθεί ώστε η μάρτυρας να παρουσιάσει το κατηγορητήριο στην πιο πάνω υπόθεση αυτή ενέστη. Το Δικαστήριο αφού άκουσε την επιχειρηματολογία των συνηγόρων δεν ενέκρινε το αίτημα και ως εκ τούτου η κατάθεση του κατηγορητηρίου δεν επιτράπηκε. Όμως, με την υπό της μάρτυρος δοθείσα μαρτυρία ό,τι από την Υπεράσπιση επιχειρήθηκε ήταν η με πλάγιο τρόπο παράθεση συν τοις άλλοις της μαρτυρίας εκείνης που η Υπεράσπιση επιθυμούσε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο με την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και δεν επιτράπηκε. Παρά το ότι δεν υπήρξε ένσταση από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής στην προσκόμιση αυτής της μαρτυρίας δεν θα την αποδεχθώ κατ' εφαρμογή των εξουσιών του Δικαστηρίου να μην αποδέχεται μαρτυρία η οποία αποκλείεται από τους κανόνες της απόδειξης. Η υπό συζήτηση μαρτυρία, προδήλως, στρέφεται εναντίον της αξιοπιστίας της παραπονούμενης. Με την προσκόμιση της η Υπεράσπιση, προδήλως, στόχευε να καταδείξει ότι η καταγγελία της παραπονούμενης εναντίον του Κατηγορούμενου δεν ήταν αληθής αφού και για την καταγγελία στην οποία η παραπονούμενη προέβη και εναντίον της συζύγου του κατά τον ίδιο χρόνο η τελευταία αθωώθηκε από το Δικαστήριο. Αυτό θεωρώ είναι και που εννοούσε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Υπεράσπισης επιχειρηματολογώντας ενώπιον του Δικαστηρίου στην ένσταση που ηγέρθη από την Κατηγορούσα Αρχή στην κατάθεση του κατηγορητηρίου στην πιο πάνω υπόθεση. Ισχυρίσθηκε, τότε, ότι η κατάθεση του κατηγορητηρίου έπρεπε να επιτραπεί για να καταδειχθούν τα κίνητρα της παραπονούμενης εναντίον τόσο του Κατηγορούμενου όσο και της συζύγου του που ήταν αλλότρια. Με άλλα λόγια, η αθώωση της συζύγου του Κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση με αριθμό 14838/08 καταδεικνύει σύμφωνα με την Υπεράσπιση ότι η παραπονούμενη προέβη σε μια ψευδή καταγγελία εναντίον της και την ίδια στιγμή τα αλλότρια πίσω από την καταγγελία αυτή κίνητρα της παραπονούμενης που ήταν όπως αυτή μπορέσει να παραμείνει στην Κύπρο και να εργασθεί. Τα πιο πάνω αντανακλούν σύμφωνα με την Υπεράσπιση και στο αληθές της καταγγελίας της εναντίον του Κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση και, κατ' επέκταση, στα κίνητρα της παραπονοούμενης πίσω και από αυτή την καταγγελία. Σύμφωνα με τους κανόνες της απόδειξης μια δικαστική απόφαση αποτελεί αμάχητο τεκμήριο του νομικού της αποτελέσματος νοουμένου ότι αυτό είναι επίδικο ζήτημα ή ζήτημα σχετικό με επίδικο ζήτημα σε μεταγενέστερη διαδικασία. Αποτελεί δε και αμάχητο τεκμήριο των γεγονότων επί των οποίων βασίσθηκε μόνο αν οι διάδικοι τόσο στην διαδικασία στην οποία αυτή εκδόθηκε όσο και στην μεταγενέστερη διαδικασία είναι οι ίδιοι (Βλ. The Modern Law of Evidence, Adrian Keane, 4η έκδοση, σελίδα 565). Με βάση τα πιο πάνω και αφ' ης στιγμής οι διάδικοι στην ποινική υπόθεση με αριθμό 14838/08 δεν είναι οι ίδιοι με τους διάδικους στην παρούσα υπόθεση η αθωωτική απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση με αριθμό 14838/08 δεν θα μπορούσε να αποτελεί απόδειξη στην παρούσα διαδικασία ότι η σύζυγος του Κατηγορούμενου δεν διέπραξε το αδίκημα για το οποίο είχε κατηγορηθεί και εν τέλει αθωωθεί. Πράγμα που σημαίνει ότι με την προσαχθείσα μαρτυρία δεν αποδεικνύεται ότι η καταγγελία της παραπονούμενης εναντίον της συζύγου του Κατηγορούμενου ήταν ψευδής με αποτέλεσμα και το όλο σκεπτικό της Υπεράσπισης πίσω από την προσκόμιση της μαρτυρίας αυτής να καταρρέει. Επίσης, θα ήταν απόδειξη μόνο για το γεγονός ότι αυτή αθωώθηκε μόνο αν το νομικό αυτό αποτέλεσμα ήταν επίδικο ζήτημα στην διαδικασία, που δεν είναι, ή σχετικό με τα επίδικα θέματα στην διαδικασία, που και πάλι δεν είναι. Η αθώωση της συζύγου του Κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση με αριθμό 14838/08 δεν αποτελεί γεγονός από το οποίο το Δικαστήριο θα μπορούσε να αχθεί σε ευρήματα αναφορικά με την ενοχή του Κατηγορούμενου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της μάρτυρος δεν κρίνεται αποδεκτή. Τρίτος και τελευταίος μάρτυρας Υπεράσπισης κατέθεσε η Bassant Barsoum Muluk Guirguis, θυγατέρα του Κατηγορούμενου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της την γραπτή της κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στα Αγγλικά (Τεκμήριο 27) ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας έδωσε περαιτέρω προφορική μαρτυρία και στην συνέχεια αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης. Η Κατηγορούσα Αρχή αμφισβήτησε την μαρτυρία της μάρτυρος ως αναληθή προβάλλοντας, μάλιστα, την θέση ότι ήταν εκ των υστέρων κατασκεύασμα της μάρτυρος σε συνεννόηση με τον Κατηγορούμενο. Η μάρτυρας δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Παρά το ότι ήταν σταθερή στην μαρτυρία της δεν μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αντίθετα, η εντύπωση που μου δημιούργησε ήταν ότι ήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό και μόνο να υποστηρίξει τις θέσεις της Υπεράσπισης και να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο εις βάρος της αλήθειας παρά τις δηλώσεις της ότι πρόθεσή της ήταν να πει μόνο την αλήθεια και όχι να βοηθήσει τον πατέρα της. Άλλωστε, η μαρτυρία της καταρρίπτεται από την μαρτυρία της ίδιας της παραπονούμενης τόσο στα ουσιώδη της σημεία όσο και στα μη ουσιώδη. Μου κάνει, πάντως, ιδιαίτερη εντύπωση το πώς η μάρτυρας, ένα παιδί ηλικίας 10 ½ ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο, σύμφωνα με την δική της μαρτυρία, μπορούσε να παρατηρήσει και να αντιληφθεί όλα εκείνα τα γεγονότα που ανέφερε στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο

1. Βεβαίως, δεν αποκλείεται ακόμα και παιδιά τρυφερής ηλικίας, όπως ήταν η μάρτυρας κατά τον ουσιώδη χρόνο, να έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται πράγματα που για άλλα παιδιά της ηλικίας τους να μην είναι αντιληπτά ή κατανοητά. Το να θυμάται, όμως, η μάρτυρας ύστερα από 3 ½ και πλέον χρόνια τα γεγονότα αυτά με τόση ακρίβεια αυτό θεωρώ είναι κάτι που ξενίζει. Εν' όψει δε του πολύ νεαρού της ηλικίας που η μάρτυρας είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο αλλά και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε μέχρι την κατάθεσή της στο Δικαστήριο θεωρώ ότι είναι τουλάχιστον παράδοξο που η μάρτυρας είχε τόσο σαφή και ξεκάθαρη εικόνα των γεγονότων που εξιστόρησε. Αυτό ήταν ένα σημείο που μου προκάλεσε έντονη εντύπωση από την μαρτυρία της και που θεωρώ πως κλονίζει την εικόνα της ως μάρτυρα της αλήθειας. Είναι πολύ σημαντικό να λεχθεί ότι και αν ακόμη γινόταν πιστευτή η εκδοχή της μάρτυρος αυτή δεν θα πρόσθετε τίποτε στην υπόθεση της Υπεράσπισης. Καθότι αφού ο Κατηγορούμενος δεν κρίθηκε αξιόπιστος μάρτυρας και, επομένως, ο ισχυρισμός του ότι το απόγευμα της 4.1.08 είχε κάνει έρωτα με την σύζυγό του δεν έγινε αποδεκτός αλλά και εν' όψει της διαπίστωσης στην οποία ήχθη το Δικαστήριο ότι ανεξαρτήτως της αλήθειας της πιο πάνω μαρτυρίας καμία μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε που να τείνει να καταδείξει αν ο Κατηγορούμενος το απόγευμα εκείνο είχε εκσπερματώσει και, αν ναι, πού ο ισχυρισμός της μάρτυρος ότι αυτή είδε την παραπονούμενη να βάζει στο στόμα της ένα υγρό που έμοιαζε με μύξα σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανό να καταδείξει αυτό που η Υπεράσπιση διατείνετο. Ότι, δηλαδή, το υγρό αυτό ήταν σπερματικό υγρό του Κατηγορούμενου. Άλλωστε, το υγρό που ρέει από την μύτη, στην καθομιλουμένη η μύξα, δεν είναι το μόνο υγρό που μοιάζει με σπερματικό υγρό. Ένα άλλο σημείο που μου προκαλεί εντύπωση από την μαρτυρία της μάρτυρος και θεωρώ ότι είναι ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία της είναι ο λόγος που σύμφωνα με την μαρτυρία της την έκανε να αντιληφθεί ότι η παραπονούμενη στεκόταν έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της. Το σημείο αυτό θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό για την αξιοπιστία της μάρτυρος αφού αποτελεί την αφετηρία για την προβολή της όλης εκδοχής της αναφορικά με τις ενέργειες που αυτή καταλόγισε στην παραπονούμενη αμέσως πριν η τελευταία προβεί στην καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου στις 4.1.08, μιας εκδοχής κατασκευασμένης εν' όψει και της μαρτυρίας του ίδιου του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με ό,τι από την διά ζώσης μαρτυρία της προκύπτει η μάρτυρας κατά τον πιο πάνω χρόνο βρισκόταν εντός του υπνοδωματίου της και ζωγράφιζε οπότε και είδε την παραπονούμενη να περνά έξω από αυτό και εντός του διαδρόμου. Η μάρτυρας παραξενεύθηκε που η παραπονούμενη ακολουθούσε την πιο πάνω πορεία εντός του διαδρόμου, γιατί, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η παραπονούμενη δεν χρησιμοποιούσε το αποχωρητήριο που χρησιμοποιούσε η οικογένεια της, αλλά το δικό της, αυτό που υπήρχε μέσα στο υπνοδωμάτιό της. Αυτό της φάνηκε περίεργο, σύμφωνα με την μαρτυρία της, και την ώθησε να σηκωθεί από εκεί που καθόταν και να εντοπίσει την παραπονούμενη να στέκεται έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της. Προδήλως, η μάρτυρας λέγοντας αποχωρήτηριο αναφερόταν στο δωμάτιο που βρίσκεται κάτω από το γράμμα Ε επί του Τεκμηρίου 10, το οποίο βρίσκεται δίπλα από το υπνοδωμάτιο των γονιών της. Σύμφωνα, επίσης, με ό,τι από την μαρτυρία της με ενάργεια προκύπτει, κανένα από τα δωμάτια που φαίνονται επί του Τεκμηρίου 10 δεν ήταν το δικό της. Στην επανεξέταση και βλέποντας το Τεκμήριο 23 συναφώς υποστήριξε ότι το δωμάτιο που φαίνεται στο εν λόγω τεκμήριο ήταν προς το εσωτερικό του σπιτιού, ενώ το δικό της πιο έξω. Πρόκειται για το δωμάτιο που σύμφωνα με την μάρτυρα ήταν το υπνοδωμάτιο των δύο της αδελφών και σύμφωνα με την Υπεράσπιση το δωμάτιο κάτω από το γράμμα Β επί του Τεκμηρίου
2. Είδαμε, επίσης, ότι σύμφωνα με την Υπεράσπιση τα άλλα δωμάτια που φαίνονται επί του Τεκμηρίου 10 ήταν το ινστιτούτο αισθητικής της συζύγου του Κατηγορούμενου, το υπνοδωμάτιο του Κατηγορούμενου, η κουζίνα και το αποχωρητήριο, θέσεις με τις οποίες συμφώνησε και η παραπονούμενη. Προκύπτει, δηλαδή, από την μαρτυρία της μάρτυρος ότι το δικό της υπνοδωμάτιο βρισκόταν πιο μπροστά από τα δωμάτια που φαίνονται επί του Τεκμηρίου 10 με κατεύθυνση αντίθετη προς το τέλος του διαδρόμου. Ακόμη και αν δεχθώ ότι έξω από το υπό της μάρτυρος αναφερθέν δωμάτιο υπήρχε ο εσωτερικός διάδρομος της οικίας τα όσα η μάρτυρας ανέφερε για τον λόγο που την ώθησε να μετακινηθεί από την θέση της και να δει την παραπονούμενη να στέκεται έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της δεν μπορούν να πείσουν. Καθότι στην βάση του Τεκμηρίου 10 περνώντας έξω από το υπνοδωμάτιο εκείνο, το οποίο η μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι ήταν το δικό της υπνοδωμάτιο, μέσω του διαδρόμου και κατευθυνόμενος κάποιος προς το υπνοδωμάτιο των γονιών της δεν υπήρχε μόνο το αποχωρητήριο, αλλά και άλλα δωμάτια στα οποία η παραπονούμενη θα μπορούσε να εισέλθει, όπως, για παράδειγμα, το ινστιτούτο αισθητικής της συζύγου του Κατηγορούμενου, το οποίο φαίνεται κάτω από το γράμμα Γ επί του Τεκμηρίου 10, το δωμάτιο το οποίο φαίνεται κάτω από το γράμμα Β επί του Τεκμηρίου 10, το οποίο σύμφωνα με την μάρτυρα ήταν το υπνοδωμάτιο των αδελφών της και σύμφωνα με την παραπονούμενη το δικό της υπνοδωμάτιο, καθώς και η κουζίνα η οποία φαίνεται με το γράμμα Δ επί του Τεκμηρίου
3. Συναφώς δεν υποστηρίχθηκε από την μάρτυρα ότι η παραπονούμενη δεν είχε άδεια να εισέρχεται εντός των πιο πάνω δωματίων είτε οποιαδήποτε ώρα είτε μετά από κάποια συγκεκριμένη ώρα ή εντός του ινστιτούτου αισθητικής της συζύγου του Κατηγορούμενου ή εντός του υπνοδωματίου που σύμφωνα με την μάρτυρα ήταν το υπνοδωμάτιο των αδελφών της. Άλλωστε, ήταν η οικιακή βοηθός του σπιτιού και λογικά θα μπορούσε να διακινείται ελεύθερα εντός της οικίας του Κατηγορούμενου. Ούτε και υποστηρίχθηκε από την μάρτυρα ότι αυτή αντιλήφθηκε ότι ο λόγος που οι γονείς της μπήκαν στο δικό τους υπνοδωμάτιο ήταν για να κάνουν έρωτα, ώστε να θεωρήσει ότι εν' όψει τούτου έπρεπε να αναχαιτίσει την πορεία της παραπονούμενης για σκοπούς, λόγου χάριν, διακριτικότητας. Επομένως, ο ισχυρισμός της μάρτυρος ότι η κίνηση της παραπονούμενης εντός του διαδρόμου την παραξένεψε δεν βρίσκει στέρεο έρεισμα. Και όμως η μάρτυρας την επικαλέσθηκε ως τον λόγο που σύμφωνα με την διά ζώσης μαρτυρία της την ώθησε να σηκωθεί από εκεί που καθόταν και να εντοπίσει την παραπονούμενη να στέκεται έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της σύμφωνα με την μαρτυρία της. Γιατί, όμως, η μάρτυρας να ισχυρισθεί κάτι τέτοιο την στιγμή που το υπόβαθρο του εν λόγω ισχυρισμού δεν μπορεί να ευσταθεί; Το ζήτημα αυτό προβληματίζει σοβαρά, την ίδια δε στιγμή αφήνει σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με την εν γένει αξιοπιστία της. Είναι, επίσης, και κάτι άλλο. Στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 28 - η παραπονούμενη δεν ανέφερε ότι πρώτα αντιλήφθηκε την παραπονούμενη να περνά έξω από το υπνοδωμάτιό της και αργότερα την είδε να στέκεται έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της αφού προηγουμένως μετακινήθηκε από την θέση της. Ό,τι αναφέρει είναι μόνο ότι καθόταν στο υπνοδωμάτιό της και ζωγράφιζε, ότι η πόρτα του υπνοδωματίου της ήταν ανοικτή και ότι αντιλήφθηκε την παραπονούμενη να στέκεται έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της. Ό,τι δε από τα πιο πάνω υποδηλοίται ήταν ότι από την θέση που η μάρτυρας καθόταν και ζωγράφιζε εντός του υπνοδωματίου της είχε οπτική επαφή με το σημείο που σύμφωνα με την μαρτυρία της στεκόταν η παραπονούμενη σε αντίθεση με ό,τι πιο πάνω αναφέρθηκε από την διά ζώσης μαρτυρία της το οποίο συνηγορεί περί του αντιθέτου. Τα πιο πάνω σημεία από την μαρτυρία της μάρτυρος κλονίζουν σοβαρά την εν γένει αξιοπιστία της και δεν μου επιτρέπουν να προσδώσω πίστη και βαρύτητα στην μαρτυρία της. Κρίνω δε πως η μαρτυρία της ήταν ένα εκ των υστέρων κατασκεύασμα στην προσπάθεια της μάρτυρος να βοηθήσει τον πατέρα της και Κατηγορούμενο εις βάρος της αλήθειας. Δεν ήταν τυχαίο που η μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι η παραπονούμενη στάθηκε έξω από το υπνοδωμάτιο των γονιών της προτού εν τέλει εισέλθει σε αυτό. Προδήλως, ήταν για να καταδείξει σε συνδυασμό με την μαρτυρία του πατέρα της σύμφωνα με την οποία αυτός την ίδια στιγμή έκανε έρωτα με την σύζυγό του εντός του υπνοδωματίου τους ότι η παραπονούμενη είχε αντιληφθεί την ερωτική αυτή πράξη ώστε να γίνει και πειστική η άλλη της εκδοχή ότι, δηλαδή, αργότερα και εντός 2 λεπτών μετά που οι γονείς της έφυγαν από το υπνοδωμάτιό τους, σύμφωνα με την μαρτυρία της, αυτή εισήλθε εντός και συνέλεξε το σπέρμα του Κατηγορούμενου καθ' υπολογισμό και έχοντας πλέον σοβαρή υποψία ότι θα το έβρισκε εντός του υπνοδωματίου του. Μόνο, που, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, καμία μαρτυρία δεν προσκομίσθηκε υπό του Κατηγορούμενου που να καταδεικνύει ότι αυτός το απόγευμα εκείνο είχε εκσπερματώσει. Η μάρτυρας υποστήριξε, επίσης, ότι όταν ο Κατηγορούμενος ήθελε να μιλήσει με την παραπονούμενη αυτός αποτείνετο στην μάρτυρα για μετάφραση καθότι δεν μιλούσε Αγγλικά. Όπως και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου αναφέρθηκε δεν αποκλείω να γινόταν αυτό αν ο Κατηγορούμενος ήθελε να πει στην παραπονούμενη κάτι το δύσκολο ή που δεν μπορούσε με τα όσα Αγγλικά αυτός ήξερε να πει στην παραπονούμενη. Δεν μπορώ, όμως, να δεχθώ, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, ότι και για τα πιο απλά ο Κατηγορούμενος ζητούσε από την μάρτυρα να ενεργεί ως διερμηνέας. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε και από τον Κατηγορούμενο και δεν έγινε πιστευτός. Τουναντίον έγινε πιστευτός ο ισχυρισμός της παραπονούμενης σύμφωνα με τον οποίο η τελευταία επικοινωνούσε με όλη την οικογένεια συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορούμενου με τα λίγα Αγγλικά που αυτή ήξερε. Θεωρώ ότι και η μάρτυρας επί σκοπώ ανέφερε τα πιο πάνω. Πρόβαλε τον πιο πάνω ισχυρισμό γιατί απλούστατα γνώριζε την υπόθεση που ο πατέρας της αντιμετώπιζε. Για να πείσει, όμως, το Δικαστήριο για ποιο πράγμα; Ότι, επειδή ο Κατηγορούμενος δεν μιλούσε Αγγλικά ή ότι ενδεχομένως για τον λόγο αυτό ο Κατηγορούμενος δεν είχε επικοινωνία με την παραπονούμενη σε επίπεδο διαλόγου ήταν αδύνατο αυτός να έπραξε τα όσα η παραπονούμενη του καταλογίζει; Ένα τέτοιο σκεπτικό θα ήταν αστείο. Ή για να δείξει ότι επειδή ο Κατηγορούμενος δεν μιλούσε Αγγλικά δεν μπορούσε και να της πει τα όσα αναίσχυντα η παραπονούμενη του καταλογίζει ότι της έλεγε και με τον τρόπο αυτό να κλονίσει την αξιοπιστία της παραπονούμενης; Η απάντηση έχει ήδη δοθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου. Σημειώνεται για άλλη μια φορά ότι η εκδοχή αυτή, εκτός του ότι όπως και από την μαρτυρία της παραπονούμενης διαψεύδεται ως αναληθής, είναι και από μόνη της τόσο υπερβολική που δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Ούτε ο ισχυρισμός της μάρτυρος ότι η παραπονούμενη κοιμόταν σε ξεχωριστό δωμάτιο, πίσω από την οικία, μπορεί να γίνει πιστευτός. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε και από τον Κατηγορούμενο και δεν έγινε αποδεκτός. Τουναντίον, αποδεκτός έγινε ο ισχυρισμός της παραπονούμενης σύμφωνα με τον οποίο αυτή κοιμόταν στο ίδιο υπνοδωμάτιο μαζί με τα τρία παιδιά του Κατηγορούμενου συμπεριλαμβανομένης και της μάρτυρος και ότι το υπνοδωμάτιο αυτό βρισκόταν εντός της οικίας. Και αυτή η πτυχή της μαρτυρίας της μάρτυρος είχε την σκοπιμότητά της. Την ίδια που είχε και η μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Αν ο Κατηγορούμενος ισχυριζόταν ότι η παραπονούμενη κοιμόταν στο ίδιο υπνοδωμάτιο με τα παιδιά του από την αρχή της εργοδότησής της στην οικία του μέχρι που αυτή εγκατέλειψε την οικία του οριστικά οι ισχυρισμοί του περί σεξουαλικής παρενόχλησης των δύο του υιών από την παραπονούμενη θα ήταν πολύ δύσκολο να γίνουν πιστευτοί αν επίσης δεν ισχυριζόταν ότι είχε μετακινήσει την παραπονούμενη από το υπνοδωμάτιο των παιδιών του και την είχε βάλει να κοιμάται σε άλλο ξεχωριστό δωμάτιο, αφότου πληροφορήθηκε γι' αυτήν. Ο Κατηγορούμενος προτίμησε, όμως, να μην ισχυρισθεί κάτι τέτοιο. Προδήλως, θεώρησε ότι ένας τέτοιος ισχυρισμός θα ήταν υπερβολικός σε σύγκριση με το τι ήταν η αλήθεια. Προτίμησε, έτσι, να ισχυρισθεί ότι εξ' αρχής η παραπονούμενη έμενε σε ξεχωριστό δωμάτιο από τα παιδιά του, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση οι ισχυρισμοί του περί σεξουαλικής παρενόχλησης των παιδιών του από την παραπονούμενη δεν θα ήταν εκ προοιμίου απορριπτέοι και θα αφήνονταν στην κρίση και αξιολόγηση του Δικαστηρίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως η μάρτυρας δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Θεωρώ ότι η μαρτυρία της ήταν ένα εκ των υστέρων κατασκεύασμα, προδήλως, σε συνεργασία με τον Κατηγορούμενο, όπως και η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε στην μάρτυρα, στην προσπάθειά της να πλήξει την αξιοπιστία της παραπονούμενης και να βοηθήσει τον πατέρα της και Κατηγορούμενο. Από την μαρτυρία της δέχομαι μόνο την μαρτυρία εκείνη που συμπίπτει με την μαρτυρία της παραπονούμενης καθώς και τον ισχυρισμό της ότι δεν γνώριζε αν είχε καθ' οιονδήποτε χρόνο πριν τις 4.1.08 συζητηθεί μεταξύ των γονιών της και της παραπονούμενης τυχόν αναχώρηση της παραπονούμενης από την Κύπρο και επιστροφή της στην πατρίδα της καθώς και τον ισχυρισμό της ότι δεν ανέφερε στην παραπονούμενη οτιδήποτε περί αεροπορικού για τον σκοπό αυτό εισιτηρίου. Τέλος, θα ήθελα να παρατηρήσω και τούτο. Στην κατάθεση του Αστ 2937, Π. Σοφοκλέους - Τεκμήριο 12 - η οποία έγινε παραδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της αναφέρεται ότι ο εν λόγω αστυφύλακας παρέλαβε από την Γ/Αστ 1592 και τον Αστ 529 τα τεκμήρια που αναφέρονται στο Τεκμήριο 12 την 1.1.
4. Αφ' ης στιγμής η καταγγελία της παραπονούμενης έγινε στις 4.1.08 είναι αδύνατο ο εν λόγω αστυφύλακας να παρέλαβε τεκμήρια σχετιζόμενα με την παρούσα υπόθεση την 1.1.
5. Πρόκειται, προδήλως, περί τυπογραφικού λάθους το οποίο διέλαθε της προσοχής των ευπαίδευτων συνηγόρων αλλά και του Δικαστηρίου. Σύμφωνα δε με τις καταθέσεις της Γ/Αστ 1592, Ζήνας Κωνσταντίνου, και του Αστ 529, Α. Κουζαρίδη, Τεκμήρια 11 και 13 αντίστοιχα, η παραλαβή των πιο πάνω τεκμηρίων από τον Αστ 2937 έγινε στις 7.1.
6. Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι η ημερομηνία 1.1.08 λανθασμένα ανεγράφη επί του Τεκμηρίου
7. Θεωρώ δε ασφαλές να δεχθώ και δέχομαι ότι το ορθό είναι ότι η εν λόγω παραλαβή έγινε από τον Αστ 2937 στις 7.1.
8. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η παραπονούμενη ονόματι Chu Thi Xenh κατάγεται από το Βιετνάμ. Στις 30.9.07 αφίχθηκε στην Κύπρο για να εργασθεί ως οικιακή βοηθός στην οικία του Κατηγορούμενου που βρίσκεται στην οδό Χαράλαμπου Μούσκου 32, στην Μέσα Γειτονιά της επαρχίας Λεμεσού. Ο Κατηγορούμενος και η σύζυγός του αποφάσισαν να φέρουν την παραπονούμενη στην Κύπρο για να καθαρίζει το σπίτι και να προσέχει τα παιδιά τους. Η παραπονούμενη άρχισε να εργάζεται στην οικία του Κατηγορούμενου από την 1.10.07 και για όσο χρονικό διάστημα εργάσθηκε για την οικογένεια του Κατηγορούμενου διέμενε στην εν λόγω οικία μαζί με τον Κατηγορούμενο, την σύζυγό του και τα τρία τους παιδιά, ήτοι τους δυο τους υιούς ηλικίας τότε 5 και 9 ετών και την θυγατέρα τους ηλικίας τότε 10 ½ ετών. Η παραπονούμενη ήρθε στην Κύπρο λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε στην χώρα της. Μεταξύ των ημερομηνιών 2.12.07 και 3.12.07 και ενώ η παραπονούμενη σιδέρωνε μέσα στον διάδρομο της οικίας του Κατηγορούμενου ο Κατηγορούμενος της φώναξε να πάει στο υπνοδωμάτιό του στο οποίο βρισκόταν και αυτός. Όταν η παραπονούμενη εισήλθε εντός του υπνοδωματίου του Κατηγορούμενου βρήκε τον Κατηγορούμενο να φοράει μόνο τα εσώρουχά του. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος έβγαλε τα εσώρουχά του και αφού έδειξε στην παραπονούμενη το πέος του της ζήτησε να του κάνει στοματικό έρωτα και να καταπιεί το σπέρμα του διαφορετικά θα την έστελνε πίσω στο Βιετνάμ. Την ίδια στιγμή την άρπαξε από τα μαλλιά, την τράβηξε κοντά του και της έβαλε το πέος του στο στόμα της. Η παραπονούμενη από φόβο μην τυχόν ο Κατηγορούμενος πραγματώσει τις πιο πάνω απειλές του σε περίπτωση που αυτή αρνείτο να υποκύψει στις ορέξεις του υπάκουσε στις εντολές του Κατηγορούμενου με αποτέλεσμα να του κάνει στοματικό έρωτα. Ύστερα από ένα λεπτό ο Κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε και συμμορφούμενη με τις πιέσεις και απειλές του η παραπονούμενη κατάπιε το σπέρμα του. Η παραπονούμενη προσπάθησε να φωνάξει και τότε αυτός έβαλε το χέρι του πάνω από το στόμα της λέγοντας της να μην πει τίποτε. Της είπε, επίσης, ότι αν έλεγε οτιδήποτε κανένας δεν θα την πίστευε. Η παραπονούμενη από φόβο μην τυχόν ο Κατηγορούμενος πραγματώσει τις απειλές του υπέκυψε άλλες τρεις φορές στις ορέξεις του Κατηγορούμενου κάνοντάς του και τις τρεις αυτές φορές στοματικό έρωτα. Η δεύτερη ήταν τέσσερεις με πέντε ημέρες μετά το πρώτο περιστατικό, η τρίτη μια εβδομάδα μετά το δεύτερο και η τελευταία στις 4.1.
9. Κάθε φορά και αφού ο Κατηγορούμενος ολοκλήρωνε η παραπονούμενη κατάπινε το σπέρμα του Κατηγορούμενου με εξαίρεση στις 4.1.
10. Την ημέρα εκείνη περί τις 19:00 η παραπονούμενη βρισκόταν στην αυλή της οικίας του Κατηγορούμενου και άπλωνε τα ρούχα για να στεγνώσουν. Ο Κατηγορούμενος την πλησίασε και αφού την τράβηξε από τα μαλλιά την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα. Η παραπονούμενη έκανε στον Κατηγορούμενο στοματικό έρωτα εντός της αυλής και αυτός ολοκλήρωσε πολύ γρήγορα. Αυτή την φορά, όμως, η παραπονούμενη δεν κατάπιε το σπέρμα του Κατηγορούμενου αλλά το έφτυσε μέσα σε ένα σακουλάκι το οποίο βρήκε μέσα στην αυλή κοντά στο μέρος όπου έκανε στοματικό έρωτα στον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε ότι η παραπονούμενη δεν είχε καταπιεί το σπέρμα του, επειδή πρόλαβε να εισέλθει εντός της οικίας του πριν την παραπονούμενη. Το ίδιο βράδυ η παραπονούμενη κρατώντας το σακουλάκι εντός του οποίου είχε φτύσει το σπέρμα του Κατηγορούμενου πήγε στον Αστυνομία και, συγκεκριμένα, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πόλεως περί η ώρα 20:
11. Στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της λήφθηκε κατάθεση από την Γ/Αστ 1592, Ζήνα Κωνσταντίνου, ΜΚ 3, με την βοήθεια διερμηνέα η οποία άρχισε στις 23:00 και ολοκληρώθηκε στις 01:45 της 5.1.
12. Κατά την κατάθεσή της αυτή η παραπονούμενη, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά την περίοδο των μηνών Δεκεμβρίου του 2007 και Ιανουαρίου του 2008 ο Κατηγορούμενος υπό το κράτος της απειλής ότι θα την έστελνε πίσω στην πατρίδα της την ανάγκασε να του κάνει στοματικό έρωτα σε τέσσερεις διαφορετικές περιπτώσεις, τρεις εντός του μηνός Δεκεμβρίου του 2007 και μια εντός του μηνός Ιανουαρίου του 2008, στην οικία του που βρίσκεται στην οδό Χαράλαμπου Μούσκου 32, στην Μέσα Γειτονιά της επαρχίας Λεμεσού. Δήλωσε, επίσης, ότι δεν επιθυμούσε να κάνει παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου ή να τον πάρει στο Δικαστήριο. Εξέφρασε μόνο την επιθυμία να φύγει από την οικία του. Ένεκα τούτου η πιο πάνω αστυνομικός που της έλαβε την κατάθεση δεν παρέλαβε το σακουλάκι που η παραπονούμενη είχε μαζί της. Μετά το συμβάν της 4.1.08 και την καταγγελία στην οποία προέβη στην Αστυνομία η παραπονούμενη ουδέποτε επέστρεψε στην οικία του Κατηγορούμενου. Την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 5.1.08, η παραπονούμενη προσήλθε και πάλι στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων όπου και πάλι της λήφθηκε κατάθεση από την ίδια αστυφύλακα, ήτοι την Γ/Αστ 1592, Ζήνα Κωνσταντίνου, ΜΚ 3, με την βοήθεια διερμηνέα. Η δεύτερη αυτή κατάθεση λήφθηκε μεταξύ των ωρών 14:00 και 14:
13. Σε αυτήν την κατάθεση η παραπονούμενη ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είχε αλλάξει γνώμη και ότι επιθυμούσε να προβεί σε παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου καθότι δεν ήθελε να φύγει από την Κύπρο αλλά να μείνει εδώ για να εργασθεί. Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 5.1.08, και περί ώρα 14:35 η Γ/Αστ 1592, Ζήνα Κωνσταντίνου, ΜΚ 3, παρέλαβε από την παραπονούμενη το σακουλάκι εντός του οποίου η παραπονούμενη είχε φτύσει το σπέρμα του Κατηγορούμενου μετά τον στοματικό έρωτα που του είχε κάνει στις 4.1.08 και περί ώρα 14:45 έλαβε από την παραπονούμενη δύο παρειακά επιχρίσματα με την γραπτή της συγκατάθεση για σκοπούς διενέργειας επιστημονικών εξετάσεων. Στις 7.1.08 και περί η ώρα 08:00 η πιο πάνω αστυνομικός παρέδωσε τα δύο πιο πάνω τεκμήρια στον Αστ 2937, Π. Σοφοκλέους, ώστε αυτός να τα μεταφέρει στο Αρχηγείο Αστυνομίας για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 5.1.08 και μεταξύ των ωρών 16:00 και 16:25 ο Αστ 529, Α. Κουζαρίδης, ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λεμεσού, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με την βοήθεια διερμηνέα. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 16:35 έλαβε από τον Κατηγορούμενο δύο παρειακά επιχρίσματα με την γραπτή του συγκατάθεση για σκοπούς διενέργειας επιστημονικών εξετάσεων. Στις 7.1.08 και περί η ώρα 08:10 ο πιο πάνω αστυνομικός παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια στον Αστ 2937, Π. Σοφοκλέους, ώστε αυτός να τα μεταφέρει στο Αρχηγείο Αστυνομίας για επιστημονικές εξετάσεις. Ο Αστ 2937, Π. Σοφοκλέους, στις 7.1.08 και περί ώρα 11:15 παρέδωσε όλα τα πιο πάνω τεκμήρια που είχε παραλάβει από την Γ/Αστ 1592, ΜΚ 3, και τον Αστ 529 στην Μαριλένα Χατζηβασιλείου του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 19.3.08 και περί ώρα 15:50 ο Αστ 2097, Στ. Αντωνίου, συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον Κατηγορούμενο στην οδό Χαράλαμπου Μούσκου 32, στην επαρχία Λεμεσού, για τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενήλικου προσώπου και άσεμνης επίθεσης που διαπράχθηκαν κατά τους μήνες Δεκέμβριο του 2007 και Ιανουάριο του 2008 στην επαρχία Λεμεσού. Αφού ο πιο πάνω αστυφύλακας εξήγησε στον Κατηγορούμενο τους λόγους της σύλληψής του και του επίστησε την προσοχή του στον Νόμο ο Κατηγορούμενος απάντησε: «Εντάξει». Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 19.3.08, και μεταξύ των ωρών 16:30 και 18:50 η Γ/Αστ 4788, Εύη Χρυσάφη, ΜΚ 1, η οποία υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι αποσπασμένη στο ΤΑΕ Λεμεσού, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με την βοήθεια διερμηνέα της Αραβικής γλώσσας. Η κατάθεση άρχισε η ώρα 16:30 και διακόπηκε η ώρα 17:35 καθότι είχε αφιχθεί στο Τμήμα ο δικηγόρος του Κατηγορούμενου ο οποίος και συμβούλευσε τον Κατηγορούμενο να μην πει οτιδήποτε στην Αστυνομία σχετικά με την υπόθεση. Η ανάκριση επανάρχισε η ώρα 18:10 πλην όμως ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση που από την στιγμή εκείνη και έπειτα του υποβλήθηκε. Την επόμενη ημέρα, 20.3.08, και μεταξύ των ωρών 13:30 και 13:45 ο Αστ. 649, Μ. Βακανάς, κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού με την βοήθεια διερμηνέα για τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενήλικου προσώπου και άσεμνης επίθεσης που διαπράχθηκαν κατά τους μήνες Δεκέμβρι