Δήμος Αγίου Αθανασίου ν. ΑΠΟΛΛΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ (ΔΗΜΟΣΙΑ) ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 26011/10, 12/9/2012

(1)(β), 20

(1)(α) και 20

(3)(α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων (δεύτερη κατηγορία). Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε έξι μάρτυρες, ήτοι την κυρία Ευφροσύνη Γιαννάκη Μιχαηλίδη (ΜΚ1), η οποία είναι τεχνικός στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγίου Αθανασίου, την κυρία Βέρα Οικονόμου (ΜΚ2), δημοτική μηχανικό στο Δήμο Αγίου Αθανασίου, τον κύριο Στέλιο Μορφή (ΜΚ3), επίσης τεχνικό του Δήμου Αγίου Αθανασίου, τον κύριο Κυριάκο Χατζηττοφή (ΜΚ4), δήμαρχο του Δήμου Αγίου Αθανασίου, τον κύριο Χριστάκη Χρήστου (ΜΚ5), δημότη του Δήμου Αγίου Αθανασίου και τον κύριο Παντελή Παναγιωτίδη (ΜΚ6), διοικητικό διευθυντή της κατηγορουμένης 4. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων 5 και 6 στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος 6 επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης ενώ η κατηγορούμενη 5 κάλεσε ένα μάρτυρα, ήτοι την κυρία Χρυστάλλα Σοφοκλέους, η οποία εργάζεται ως διευθύντρια στην εταιρεία Total Sports Limited. Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 16 τεκμήρια από τα οποία τα Τεκμήρια 1Α, 1Β, 2, 3 και 4 εκ συμφώνου. Επιπλέον, με την έναρξη αλλά και κατά τη διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης δηλώθηκαν εκ συμφώνου από τα μέρη τ' ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: (α) Το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/11288, Φ/Σχ. 54/34, Τμήμα 0, Τεμάχιο υπ' αριθμό 328 ανήκει στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων. (β) Το προαναφερόμενο ακίνητο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου. (γ) Η κατηγορούμενη 5 είναι σωματείο εγγεγραμμένο με βάση των Περί Σωματείων Νόμο στον Έφορο Σωματείων. (δ) Η εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd με αριθμό εγγραφής ΗΕ261632 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία με ημερομηνία εγγραφής της 28.01.

1. (ε) Διευθυντής της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι σήμερα είναι ο κύριος Ανδρέας Μαραγκός και μοναδικός μέτοχος της εν λόγω εταιρείας από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι σήμερα είναι η εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd. (στ) Ο κατηγορούμενος 6 είναι διευθυντής σε διάφορες εταιρείες, όλα τα ονόματα των οποίων σημειώνονται σε σχετικό κατάλογο που παραδόθηκε στο Δικαστήριο. (ζ) Ο κατηγορούμενος 6 δεν είναι 'nominee director' στην εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd, η οποία αναφέρθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας και περιλαμβάνεται στον κατάλογο εταιρειών που παραδόθηκε στο Δικαστήριο. Τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται και απλά πιο κάτω παρουσιάζεται μια συνοπτική παράθεση της με περισσότερες λεπτομέρειες να δίδονται εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης της, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. ΜΚ1 ήταν η Ευφροσύνη Γιαννάκη Μιχαηλίδη, η οποία εργάζεται ως τεχνικός στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγίου Αθανασίου με καθήκοντα, ανάμεσα σ' άλλα, την μελέτη αιτήσεων για έκδοση άδειας οικοδομής, την εξέταση παραπόνων για ανέγερση παράνομων οικοδομών ή άλλων κατασκευαστικών εργασιών χωρίς την άδεια του δήμου, τη λήψη φωτογραφιών και ετοιμασία εκθέσεων. Στην κυρίως εξέταση της η εν λόγω μάρτυρας, αφού υπέδειξε το τεμάχιο υπ' αριθμό 328 στα Τεκμήρια 1Α και 1Β που είναι το έγγραφο με τα στοιχεία του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη και της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας αλλά και το επίσημο κτηματικό σχέδιο, ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι μετά από παράπονα που ο δήμος δέχτηκε από περιοίκους ότι εντός του προαναφερόμενου τεμαχίου παράνομα ανεγείρονται κατασκευές επισκέφτηκε προσωπικά το χώρο στις 15.09.10, 16.09.10, 17.09.10 και 02.02.12 όπου διαπίστωσε να διεξάγονται κατασκευαστικές εργασίες ανέγερσης περίφραξης με μεταλλικούς πασσάλους ύψους πέραν των 3 μέτρων, εγκατάσταση πασσάλων φωτισμού του αγωνιστικού χώρου, τοποθέτηση υποθεμελίου (crusher run) με ασφαλτικό δάπεδο από πάνω για να τοποθετηθεί συνθετικός χλοοτάπητας. Η μάρτυρας παρατήρησε ότι για το φωτισμό του γηπέδου έγινε θεμελίωση για να τοποθετηθούν μέσα οι πάσσαλοι φωτισμού. Η εν λόγω μάρτυρας επίσης παρατήρησε ότι έγινε θεμελίωση και για την περίφραξη και μετά τοποθετήθηκαν οι πάσσαλοι και το μεταλλικό πλέγμα. Ο επιβλέποντας μηχανικός του έργου, Κυριάκος Θεοδώρου, ανάφερε στην ΜΚ1 ότι είχε οδηγίες από την κατηγορούμενη 5 να εκτελέσουν τις εργασίες. Ακολούθησαν, συναντήσεις μεταξύ του δημάρχου και υπευθύνων της κατηγορουμένης 5 με σκοπό τον τερματισμό των εργασιών χωρίς όμως αποτέλεσμα. Όπως διευκρίνισε η ΜΚ1, πριν από την έναρξη των επιδίκων εργασιών υπήρχαν το γήπεδο ποδοσφαίρου, κάποια αποδυτήρια και περίφραξη γύρω στα δύο μέτρα. Στρεφόμενη στις επίδικες εργασίες η ΜΚ1 ανάφερε ότι για την εκτέλεση τους δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής. Στη συνέχεια η εν λόγω μάρτυρας επισήμανε ότι κατά τις επί τόπου επισκέψεις της στις 15.09.10, 16.09.10 και 17.09.10 έλαβε 10 έγχρωμες φωτογραφίες τις οποίες και κατάθεσε ως Τεκμήρια 5Α έως 5Ι. Παραπέμποντας στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Β, η ΜΚ1 υπέδειξε μεταλλικούς κοχλίες (μπουλόνια) που φαίνεται να χρησιμοποιήθηκαν για τη στήριξη της βάσης στο θεμέλιο από σκυρόδεμα. Έκανε ακόμη αναφορά στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Γ όπου έδειξε την τοποθέτηση του υποθεμελίου σε στρώσεις εξηγώντας ότι πάνω από αυτό τοποθετείται στρώση ασφάλτου και πάνω από το ασφαλτικό δάπεδο ο συνθετικός χλοοτάπητας, τα οποία επίσης έδειξε μέσα από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Γ και 5Δ. Παράπεμψε ακόμη το Δικαστήριο στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5ΣΤ όπου ανάφερε ότι το άσπρο υποστατικό που φαίνεται είναι τα αποδυτήρια που προϋπήρχαν των επιδίκων εργασιών για την ανέγερση των οποίων δεν υπήρχε άδεια οικοδομής. Αφού της επιδείχτηκε το Τεκμήριο 4 που είναι γνωστοποίηση χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 27.01.03 αναφορικά με την ανέγερση γηπέδου ποδοσφαίρου με κερκίδες, αποδυτήρια και οίκημα σωματείου εντός του επιδίκου τεμαχίου, η εν λόγω μάρτυρας σημείωσε πως η ισχύς του εγγράφου αυτού είχε διάρκεια 5 ετών και συγκεκριμένα μέχρι το
2. Απαντώντας δε σε σχετική ερώτηση ως προς ποιος ήταν ο κάτοχος του τεμαχίου εντός του οποίου διεξήχθηκαν οι επίδικες εργασίες πριν από τον Σεπτέμβριο 2010, η ΜΚ1 υπέδειξε την κατηγορούμενη
3. Σύμφωνα με την ΜΚ1, οι επίδικες εργασίες ολοκληρώθηκαν χωρίς μέχρι σήμερα να κατεδαφιστούν. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5 λήφθηκαν από την ίδια και τον συνάδελφο της Μορφή που ήταν μαζί της στις επί τόπου επισκέψεις της. Από ότι η ίδια διαπίστωσε κατόπιν επιθεώρησης αλλά και με βάση την πείρα της ως απόφοιτος του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου με το δίπλωμα της να ονομάζεται 'Technician Engineer in the field of Civil Engineer', αφαιρέθηκε ο φυσικός χορτοτάπητας που προϋπήρχε και τοποθετήθηκε φρέσκο και καθαρό είδος crusher run που είναι κατάλληλο για πλαστικό γρασίδι. Χωρίς να έχει μελετήσει το έγγραφο των τεχνικών προδιαγραφών, η ΜΚ1 υπολογίζει ότι το ασφαλτικό οδόστρωμα θα πρέπει να έχει πάχος 5-10 εκατοστά πάχος ενώ ο χορτοτάπητας 3-5 εκατοστά περίπου. Σε σχέση με την τοποθέτηση ρολών χορτοτάπητα, η ΜΚ1 μας παρέπεμψε στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Γ. Είναι η θέση της μάρτυρας ότι οι προβολείς φωτισμού που φαίνονται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Ε και 5ΣΤ αντικατέστησαν άλλους που υπήρχαν, χωρίς όμως να έχει δει κάποιο να τους αντικαθιστά. Σύμφωνα με την ΜΚ1, τον Σεπτέμβριο του έτους 2010 που μετέβηκε επί τόπου διαπίστωσε ότι ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου ήταν υπό κατασκευή ενώ το στάδιο προϋπήρχε. Η ΜΚ1 ακόμη γνωρίζει ότι οι κατηγορούμενες 3 και 4 είναι οι εταιρείες που εκτελούσαν τις εργασίες που διεξάγονταν στο επίδικο τεμάχιο. Επί του σημείου αυτού η ΜΚ1 πρόσεξε πως υπάλληλοι και μηχανήματα της κατηγορουμένης 4, όπως ο οδοστρωτήρας επίστρωσης ασφάλτου, εκτελούσαν τις επίδικες εργασίες. ΜΚ2 ήταν η δημοτικός μηχανικός και προϊστάμενη της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου Αγίου Αθανασίου, Βέρα Οικονόμου, με πτυχίο στην πολιτική μηχανική και μεταπτυχιακό σε αγγλικά πανεπιστήμια. Στην κυρίως εξέταση της ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι το καλοκαίρι του 2010 ο δήμος έλαβε καταγγελίες ότι διεξάγονταν παράνομες κατασκευές, εκσκαφές και τοποθέτηση πασσάλων σε γήπεδο που προϋπήρχε στο τεμάχιο υπ' αριθμό 328, φύλλο/σχέδιο 54/34, το οποίο και αναγνώρισε από το Τεκμήριο 1Α που της υποδείχθηκε από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Καθορίζοντας ως προϋπάρχουσα κατάσταση του γηπέδου στο εν λόγω τεμάχιο την παρουσία φυσικού γρασιδιού, περίφραξης, τουαλέτες, κερκίδες και αποδυτήρια, η μάρτυρας συμπλήρωσε πως με τη λήψη της καταγγελίας μετέβηκε επί τόπου στις 23.08.10 μαζί με το συνάδελφο της Στέλιο Μορφή (ΜΚ3) καθώς και στις 16.09.10 και 17.09.10 μαζί με τη συνάδελφο της Ευφροσύνη Μιχαηλίδη (ΜΚ1) όπου πρόσεξε: (α) την ύπαρξη δύο εκσκαφών στο χώρο και (β) ήδη μερική τοποθέτηση πασσάλων φωτισμού και (γ) τοποθέτηση και άλλων πασσάλων αλλά και μεταλλικών πασσάλων περίφραξης και (δ) αφαίρεση του υφιστάμενου χλοοτάπητα και παράλληλα ετοιμασία για την στρώση νέου πλαστικού χλοοτάπητα. Ακολούθως, η ΜΚ2 εξήγησε ότι το Τεκμήριο 2 είναι γραπτή αίτηση στο αίτημα της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου για κατασκευή δωματίου μετρητών για σκοπούς ασφάλειας και το Τεκμήριο 3 επιστολή του Δήμου Αγίου Αθανασίου προς τη ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου (κατηγορούμενη 5) ημερομηνίας 11.11.10 με την οποία την πληροφορεί πως το δημοτικό συμβούλιο συμφωνεί στην κατασκευή δωματίου μετρητών νοουμένου ότι αυτό θα ανεγερθεί εντός του περιφραγμένου χώρου του γηπέδου και λαμβάνοντας υπόψη ότι τέτοιο δωμάτιο προϋπήρχε, κατασκευή που τελικά πραγματοποιήθηκε. Περαιτέρω, η μάρτυρας αυτή σημείωσε ότι στις 23.08.10 υποδείχτηκε στους υπευθύνους του χώρου να αναστείλουν την εκτέλεση των εργασιών μέχρι να καταθέσουν σχετική αίτηση, πλην όμως όταν επισκέφτηκε εκ νέου το μέρος παρατήρησε ότι η διεξαγωγή των εργασιών συνέχιζε και προχωρούσε. Η ΜΚ2 επίσης ανάφερε ότι ο Κυριάκος Θεοδώρου, ο οποίος ήταν ο μελετητής-αρχιτέκτονας του έργου, της έδειξε κάποια σχέδια που προνοούσαν αναβάθμιση του υφιστάμενου σταδίου που θα καταθέτονταν μεταγενέστερα μαζί με σχετική αίτηση. Ο δε Γιώργος Ποταμίτης, που σύμφωνα με την ΜΚ2 ήταν ο επιστάτης του έργου, της είπε ότι ανακαινίζονταν τα αποδυτήρια, η περίφραξη και ο φωτισμός ενώ έξω από το χώρο πρασίνου θα δημιουργούνταν χώροι στάθμευσης. Αναφερόμενη στο Τεκμήριο 4 η ΜΚ2 διευκρίνισε ότι μία τέτοια άδεια απαιτείτο για την εκτέλεση των εργασιών με το έγγραφο αυτό να ισχύει για περίοδο 5 ετών. Σύμφωνα με την εν λόγω μάρτυρα, οι εργασίες του έργου διεξάγονταν από δύο εταιρείες, ήτοι: (α) την εργοληπτική επιχείρηση Χρ. Α. Κιτρομιλίδης Λτδ (κατηγορούμενη 3), η οποία ασχολείτο με την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών που περιλάμβαναν αυτές που σχετίζονταν με την περίφραξη, τα αποδυτήρια, τους τοίχους αντιστήριξης και το φωτισμό και (β) την εταιρεία Κύθρομακ (Ασφάλτινγκ) Λτδ (κατηγορούμενη 4), η οποία ασχολείτο με την εκτέλεση των τεχνικών εργασιών του έργου που περιλάμβαναν τις χωματουργικές εργασίες πριν την τοποθέτηση του πλαστικού χλοοτάπητα, την τοποθέτηση του crusher run (υποθεμέλιο) και του ασφαλτικού δαπέδου. Σύμφωνα πάντοτε με την ΜΚ2, για τις προαναφερόμενες εργασίες δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής αλλά ούτε και πολεοδομική άδεια διότι σε αντίθετη περίπτωση μια τέτοια άδεια θα είχε γνωστοποιηθεί στο Δήμο Αγίου Αθανασίου. Όπως ακόμη εξήγησε η εν λόγω μάρτυρας, ουδεμία ανανέωση του Τεκμηρίου 4 επιτεύχθηκε αλλά ούτε καν αίτηση υποβλήθηκε για ανανέωση του. Κατά την μάρτυρα αυτή, οι επίδικες εργασίες ξεκίνησαν μετά τη λήξη του Τεκμηρίου
4. Όσον αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς και χρήσης του επιδίκου τεμαχίου, η ΜΚ2 ανάφερε ότι ιδιοκτήτης του είναι η Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ενώ κάτοχος ήταν πριν το έτος 2010 και εξακολουθεί να είναι η κατηγορούμενη 5 δυνάμει σχετικής συμφωνίας για παραχώρηση μέρος του τεμαχίου για δημιουργία γηπέδου. Στη συνέχεια η ΜΚ2 αναγνώρισε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5 που λήφθηκαν επί τόπου με την ίδια φωτογραφική μηχανή από την ίδια και συναδέλφους της αναφορικά με τις εργασίες που εκτελούνταν στο επίδικο γήπεδο, ορισμένες από αυτές τις φωτογραφίες, όπως ή ίδια είπε, με τη δική της συμμετοχή στις 16.09.10 και 17.09.10 παραπέμποντας και υποδεικνύοντας παράλληλα μέσα από:
5. τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Α εκσκαφέα που εκτελούσε χωματουργικές εργασίες και την ανέγερση πασσάλων περίφραξης,
6. τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Γ τριγωνικούς πασσάλους για ενίσχυση της στήριξης της περίφραξης, μονούς και στρογγυλούς πασσάλους περίφραξης και πασσάλους φωτισμού του γηπέδου, πάνω από τους οποίους τοποθετήθηκαν φώτα,
7. τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Δ εργασίες τοποθέτησης ασφάλτου πάνω από το crusher run,
8. τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Β κατασκευή τοίχου αντιστήριξης που στην εν λόγω φωτογραφία να φαίνεται ως ο μικρός τοίχος ενώ ο μεγάλος τοίχος που φαίνεται στην ίδια φωτογραφία να είναι υφιστάμενος και κατασκευασμένος από τσιμεντομπλόκς. Σύμφωνα με την ΜΚ2, οι εργασίες που αφορούσαν το πλαστικό δάπεδο, την περίφραξη και τους πασσάλους φωτισμού ολοκληρώθηκαν. Αυτό που κατά την άποψη της μάρτυρας διαφοροποίησε την υφιστάμενη κατάσταση του γηπέδου ήταν η εργασίες ανακατασκευής του γηπέδου που περιλάμβαναν την ανέγερση περίφραξης χαμηλότερης και διαφορετικά κατασκευασμένης από αυτής που προϋπήρχε, η κατασκευή νέων και ψηλότερων πασσάλων φωτισμού εις αντικατάσταση αυτών που αρχικά υπήρχαν καθώς και η τοποθέτηση crusher run με ασφαλτικό δάπεδο και συνθετικό χλοοτάπητα. Σε ερώτηση κατά πόσο ο κατηγορούμενος 6 είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση αυτή, η ΜΚ2 απάντησε ότι έχει ακούσει χωρίς όμως η ίδια να γνωρίζει. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ2, ανάμεσα σ' άλλα, επιβεβαίωσε πως προϋπήρχε το γήπεδο με χορτοτάπητα, προϋπήρχαν κερκίδες και αποδυτήρια όπως προϋπήρχε περίφραξη αλλού ύψους 2 μέτρων και αλλού 3 μέτρων. Ωστόσο η μάρτυρας σημείωσε πως η νέα κατασκευή περίφραξης είχε σε κάποια μέρη της ύψος 4 μέτρα και σε άλλα μέρη της ύψος 6 μέτρα με πλέγμα να υπάρχει μεταξύ των πασσάλων. Όσον αφορά τους νέους πάσσαλους φωτισμού, η ΜΚ2 πρόσεξε άτομα που τους τοποθετούσαν και όπως πληροφορήθηκε από τον Ποταμίτη το ύψος τους θα ανερχόταν στα 6-15 μέτρα. Εξ' όσο η ίδια πληροφορήθηκε από τον επιβλέπον μηχανικό του έργου καθώς και από μέλη προσωπικού που εργάζονταν στον επίδικο χώρο αλλά και όπως διαπίστωσε από τα μηχανήματα που υπήρχαν επί τόπου, η κατηγορούμενη 3 ανέλαβε την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών του έργου και η κατηγορούμενη 4 τις τεχνικές εργασίες. ΜΚ3 ήταν ο Στέλιος Μορφής, απόφοιτος του Τ.Ε.Ι. στα έργα υποδομής πολιτικής μηχανικής, ο οποίος εργάζεται ως τεχνικός στο Δήμο Αγίου Αθανασίου με καθήκοντα να εξετάζει παράπονα δημοτών και αιτήσεων για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Επειδή ο μάρτυρας αυτός ήταν αποδέκτης παραπόνων πολιτών ότι διεξάγονταν εργασίες στο γήπεδο της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου μετέβηκε επί τόπου με την ΜΚ2 μεταξύ 20.08.10 και 23.08.10 και στη συνέχεια με την ΜΚ1 στις 15.09.10, 16.09.10 και 17.09.10 όπου διαπίστωσε: (α) την ύπαρξη μηχανημάτων που διαμόρφωναν το χώρο γύρω από το γήπεδο και (β) διεξάγονταν χωματουργικές εργασίες και (γ) ανεγείρονταν κατασκευές γύρω από το γήπεδο και περίφραξης και (δ) τοποθέτηση crusher run (υποθεμέλιο) και επίστρωση ασφαλτικού δαπέδου. Ο ίδιος μαζί με την ΜΚ1 έλαβαν τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5 με τη φωτογραφική μηχανή του Δήμου Αγίου Αθανασίου η οποία χρησιμοποιείται από τους τεχνικούς. Ο μάρτυρας πιστεύει ότι έλαβε τις εν λόγω φωτογραφίες στις 17.09.10 επειδή η ημερομηνία αυτή αναγράφεται στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5ΣΤ. Περιγράφοντας μερικές από αυτές ο ΜΚ3 υπέδειξε: - μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Α την τοποθέτηση σιδερένιων πασσάλων περίφραξης που εδράζονται στο έδαφος με σκυρόδεμα αφού πρώτα έγινε εκσκαφή πίσω από τη σιδερένια περίφραξη, - μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Β την εκσκαφή πίσω από τους πάσσαλους, - μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Δ την τοποθέτηση crusher run (υποθεμέλιο) και επίστρωση ασφαλτικού οδοστρώματος, - μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Ε την παρουσία μηχανημάτων που κατασκεύαζαν το υποθεμέλιο και επίστρωναν το ασφαλτικό τάπητα. - μέσα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Ι την ανέγερση τοίχου αντιστήριξης πίσω από τη μεταλλική περίφραξη. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στο χώρο όπου εκτελούνταν οι επίδικες εργασίες υπήρχαν συνεργεία με επιστάτη της κατηγορουμένης
9. Υπήρχαν ακόμη εργάτες και οδηγοί μηχανημάτων. Ο μάρτυρας συμπεραίνει την εμπλοκή της κατηγορουμένης 4 στην εκτέλεση των επιδίκων εργασιών από το γεγονός ότι τα μηχανήματα που επίστρωναν το υποθεμέλιο (crusher run) έφεραν την επωνυμία της εν λόγω εταιρείας. Οι αρμόδιοι λειτουργοί των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Αγίου Αθανασίου που μετέβηκαν επί τόπου υπέδειξαν στους υπευθύνους του εργοταξίου, όπως στον επιβλέπον αρχιτέκτονα του έργου Κυριάκο Θεοδώρου και στον επιστάτη Ποταμίτη, την ανάγκη τερματισμού των εργασιών επειδή δεν υπήρχε η σχετική άδεια αλλά οι υποδείξεις τους αγνοήθηκαν με αποτέλεσμα η εκτέλεση των εργασιών να συνεχίζεται. Στη συνέχεια αφού του επιδείχτηκε το Τεκμήριο 4, ο ΜΚ3 σημείωσε πως πρόκειται για πολεοδομική άδεια που αφορούσε το παλαιό γήπεδο της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου με ημερομηνία λήξεως της ισχύς της, χωρίς όμως να γνωρίζει πότε ακριβώς το εν λόγω έγγραφο έληγε. Περιγράφοντας την προϋπάρχουσα κατάσταση του γηπέδου, ο ΜΚ3 είπε ότι αποτελείτο από τις κερκίδες, περίφραξη ύψους δύο μέτρων κατασκευασμένη από τσιμεντόπετρα, μια μεταλλική προσωρινή περίφραξη με μεταλλικό πλέγμα και αγωνιστικό χώρο από φυσικό γρασίδι. Ακολούθως αναλύοντας τις αλλαγές που επήλθαν με τις εργασίες, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι υπήρξε κατεδάφιση της παλαιάς περίφραξης και στη θέση της κατασκευάστηκε μία νέα μεταλλική περίφραξη ύψους πέραν των 6-8 μέτρων, επιστρώθηκε crusher-run (υποθεμέλιο), ασφαλτικό οδόστρωμα και πλαστικός χλοοτάπητας και τοποθετήθηκε επιπρόσθετος φωτισμός με πασσάλους ύψους 10-12 μέτρων. Όπως σημείωσε ο μάρτυρας, με τη διαπίστωση των πιο πάνω εργασιών δόθηκαν οδηγίες στην ΜΚ1 να προβεί σε σχετική καταγγελία. Όπως περαιτέρω διαπίστωσε ο ΜΚ3, οι επίδικες εργασίες έχουν σήμερα ολοκληρωθεί. Όταν δε ρωτήθηκε ποιος χρησιμοποιούσε το επίδικο γήπεδο πριν τις 23.08.10 ο μάρτυρας απάντησε ότι εξ' όσο γνώριζε το διαχειριζόταν η ποδοσφαιρική ομάδα της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου. Παρόλα αυτά, ο ΜΚ3 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιος σήμερα χρησιμοποιεί το εν λόγω γήπεδο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3, ανάμεσα σ' άλλα, διευκρίνισε πως μόνο ακουστά γνωρίζει ποιος είχε το δικαίωμα να λειτουργεί το γήπεδο πριν το Σεπτέμβριο του έτους
10. Ο μάρτυρας πρόσθεσε ότι αντιλήφθηκε πως η κατηγορούμενη 4 προέβηκε στην εκτέλεση των ασφαλτοστρώσεων επειδή γνωρίζει τον επιστάτη της εν λόγω εταιρείας αλλά και λόγω του ότι εργάτες και μηχανήματα με το έμβλημα της εταιρείας Κύθρομακ (Ασφάλτινγκ) Λτδ συμμετείχαν στις εργασίες του έργου. Όπως ακόμη ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, την ημέρα που μετέβηκε επί τόπου πρόσεξε την παρουσία ορισμένων συνεργείων που ασχολούνταν με την ηλεκτροσυγκόλληση πασσάλων. Επίσης, την ημέρα εκείνη ο μάρτυρας παρατήρησε ότι δεν υπήρχε ολοκληρωμένη περίφραξη ενώ το crusher run (υποθεμέλιο) ήταν ήδη επιστρωμένο όπως και οι τέσσερις πάσσαλοι φωτισμού που φαίνονται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Δ, 5Ε, 5Ζ και 5Η, τους οποίους περιγράφει ως καινούργιους και τελευταίας τεχνολογίας, ήταν ήδη τοποθετημένοι. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι οι τεχνικές προδιαγραφές του ασφαλτικού οδοστρώματος συνήθως προνοούν 4-5 εκατοστά πάχος. Κατόπιν πρόσφατης επίσκεψης του στον επίδικο χώρο, ο ΜΚ3 πρόσεξε την ύπαρξη μεταλλικού πλέγματος στην περίφραξη ύψους δύο μέτρων καθώς και δίκτυ από πλαστικό νάιλον. Ο δήμαρχος Αγίου Αθανασίου, Κυριάκος Χατζηττοφή, κατάθεσε ως ΜΚ4 και στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 23.08.10 τον επισκέφτηκαν στο γραφείο του περίοικοι με το παράπονο ότι στο επίδικο γήπεδο διεξάγονταν χωματουργικές και άλλου είδους εργασίες με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί σκόνη και χώματα στην ατμόσφαιρα προκαλώντας έτσι πρόβλημα στις ανέσεις τους. Σύμφωνα με τον δήμαρχο, εντός του επιδίκου χώρου υπήρχε παλαιότερα το γήπεδο της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου αλλά μετά τον Σεπτέμβριο του 2010 τροποποιήθηκε μέσω εργασιών που εκτελούνταν εντός και πέριξ του χώρου. Κατόπιν επί τόπου επίσκεψης του, ο μάρτυρας διαπίστωσε ανακατασκευή της περίφραξης, τοποθέτηση πρέμιξ και στην πορεία πλαστικού χλοοτάπητα καθώς και εκτέλεση άλλων εξωτερικών εργασιών. Μέσα από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5 ο μάρτυρας αναγνώρισε το χώρο που απεικονίζεται σ' αυτές ως τον επίδικο. Από τις επί τόπου επισκέψεις διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν δύο κατασκευάστριες εταιρείες, ήτοι οι κατηγορούμενες 3 και 4, λειτουργοί των οποίων τους είπαν ότι είχαν εντολές να προβούν σε εκτελέσεις εργασιών. Αφού ζήτησε εξηγήσεις από τον πρόεδρο του σωματείου της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου σε σχέση με τις υπό εκτέλεση εργασίες, ο τελευταίος του είπε πως ο κατηγορούμενος 6 μαζί με την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd ήταν αυτοί που ανέλαβαν τις κατασκευές καθότι, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, είχαν κοινή χρήση του γηπέδου. Μετά από ενημέρωση που έτυχε από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Αγίου Αθανασίου, οι επίδικες εργασίες του έργου εκτελούνταν από τις κατηγορούμενες 3 και 4 κατ' εντολή του κατηγορουμένου
11. Ακολούθως, ο ΜΚ4 προέβηκε σε παραστάσεις στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού επειδή εκμισθώνει το εν λόγω τεμάχιο στη ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου δυνάμει σχετικής συμβάσεως, η οποία επιβεβαίωσε ότι ουδεμία έγκριση έδωσε για την εκτέλεση τέτοιων εργασιών. Ως ενίσχυση της θέσης αυτής, ο ΜΚ4 κατάθεσε επιστολή ημερομηνίας 21.09.10 του δικηγορικού γραφείου Μάριου Α. Χαρτζιώτη & Συνεργάτες, που ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό της, ως Τεκμήριο 6, με την οποίαν, ανάμεσα σ' άλλα, καλείται η ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου να παύσει κάθε κατασκευαστική/οικοδομική εργασία εντός του επιδίκου τεμαχίου καθότι γι' αυτές που έχουν ήδη εκτελεστεί δεν έχει εκ των προτέρων εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Κατατέθηκαν ακόμη ως επιβεβαιωτικά των πιο πάνω τα Τεκμήρια 7 και 8 που είναι επιστολές του δικηγορικού γραφείου Μάριου Α. Χαρτζιώτη & Συνεργάτες ημερομηνίας 30.08.11 και 20.10.11 αντίστοιχα προς το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως και το Δήμο Αθανασίου με τις οποίες εκφραζόταν η αντίθεση της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού στις ενέργειες της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου για εκτέλεση εργασιών στο επίδικο γήπεδο για τις οποίες ουδεμία έγκριση δόθηκε και καμία άδεια προηγουμένως εξασφαλίστηκε καθώς και το Τεκμήριο 9 που είναι σύμβαση ημερομηνίας 28.07.92 μεταξύ της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού και του Αθλητικού Συλλόγου 'Αθλητική Ένωσης Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου' με την οποία η τελευταία μίσθωνε από την πρώτη έναντι του ποσού των Λ.Κ.£.100,00 (ισότιμο σε €170,86) 12 δεκάρια που είναι τμήμα του τεμαχίου υπ' αριθμό 158, Φ/Σχ. LIV/34 στην τοποθεσία Κάτω Καυκάλλα του χωριού Άγιος Αθανάσιος. Εξ' όσο ο πρόεδρος της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου, Ανδρέας Διογένους, τον έχει επιβεβαιώσει, τον Σεπτέμβριο του έτους 2010 η κατηγορούμενη 5 συνέχιζε να διατηρεί ως σωματείο την κατοχή του επιδίκου γηπέδου. Το θέμα του γηπέδου απασχόλησε το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου σε διάφορες συνεδριάσεις στις πλείστες από τις οποίες συμμετείχε ο Διογένους υπό την ιδιότητα του δημοτικού συμβούλου. Δέσμη πρακτικών συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αγίου Αθανασίου ημερομηνίας 30.09.10, 22.10.10, 02.02.11, 02.05.11, 17.06.11, 27.06.11, 04.07.11, 20.07.11, 20.10.11, 26.10.11, 02.11.11 και 09.11.11 ως Τεκμήρια 10Α μέχρι 10Λ. Όπως εξήγησε ο ΜΚ4, μέσα από τις εν λόγω συνεδριάσεις ο Διογένους ζητούσε την επιείκεια και ανοχή του δήμου να γίνει η περίφραξη και να αποκατασταθεί έτσι η ασφάλεια και ότι ήταν σε σφαίρα συμφωνίας με την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού και τον κατηγορούμενο 6, ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο που εκπροσωπούσε την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 6, επισκέφτηκε το γραφείο του ΜΚ4 στις 23.09.10, 30.09.10 και 20.11.10 υπό την ιδιότητα του προέδρου της Apollon Ladies Stadium Ltd και σύμφωνα με τον ΜΚ4 έδειξε ότι γνώριζε για την εκτέλεση των εργασιών αλλά ανάφερε ότι 'του είχαν πει ότι υπήρχαν οι άδειες'. Παρόλο ότι ο ΜΚ4 τον ενημέρωσε ότι οι άδειες είχαν λήξει και δύσκολο να εκδοθούν επειδή ήταν προϊόν μελέτης από το Συμβούλιο Μελέτης Παρεκκλίσεων και παρά το ότι ο δήμαρχος του ζήτησε να μην προχωρήσουν σε νέες τετελεσμένες ενέργειες μέχρις ότου εξασφαλίσουν νέες άδειες καθότι υπήρχαν αντιδράσεις από περιοίκους, εντούτοις ο κατηγορούμενος 6 είπε ότι ήταν θέμα ημερών να καταλήξουν σε νέα συμφωνία με την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού και τη ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και παράλληλα παρακάλεσε τον ΜΚ4 να αποδεχθεί για σκοπούς ασφάλειας την τοποθέτηση του χλοοτάπητα που ήταν σε εξέλιξη καθώς και την περίφραξη του σταδίου. Σύμφωνα με τον ΜΚ4, ο κατηγορούμενος 6 του είπε ότι έδωσε εμπιστοσύνη στα λόγια του προέδρου της κατηγορουμένης 5 και επένδυσε στο έργο ποσό ύψους €850.000,00 περίπου. Σύμφωνα πάντοτε με τον εν λόγω μάρτυρα, ο κατηγορούμενος 6 βρισκόταν σε διαβούλευση με την ΟΥΕΦΑ για την ανάδειξη του έργου αυτού ως πρότυπου προπονητικού κέντρου και μετά από τέτοια επένδυση δεν είχε οποιαδήποτε διάθεση για να εγκαταλείψει την προσπάθεια του αυτή. Για να στηρίξει τη θέση του περί εμπλοκής του κατηγορουμένου 6 στις εργασίες του γηπέδου, ο ΜΚ4 κατάθεσε ως Τεκμήριο 11 επιστολή ημερομηνίας 27.10.10 την οποία του απέστειλε ο εν λόγω κατηγορούμενος και εισηγείται την ακύρωση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος με τη δικαιολογία ότι οι εργασίες που εκτελούνταν για την ανακατασκευή του ποδοσφαιρικού γηπέδου ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου ακολούθησαν την πορεία που συμφώνησε με το Δήμο Αγίου Αθανασίου. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως όταν αρμόδιοι λειτουργοί των τεχνικών υπηρεσιών του δήμου επισκέφτηκαν τον επίδικο χώρο οι υπεύθυνοι των κατηγορουμένων 3 και 4 τους πληροφόρησαν ότι λάμβαναν οδηγίες από τον κατηγορούμενο 6 για να ανεγείρουν τις επίδικες κατασκευές. Είναι η θέση του ΜΚ4 ότι οι κατηγορούμενες 3 και 4 συνεργάστηκαν μεταξύ τους για να εκτελέσουν διάφορες εργασίες στο χώρο κάτω από τις εντολές του κατηγορουμένου
12. Όπως στη συνέχεια εξήγησε ο μάρτυρας αυτός, η κατηγορούμενη 4 υπό την ιδιότητα του υπεργολάβου λάμβανε οδηγίες από την κατηγορούμενη 3, η οποία με τη σειρά τους ακολουθούσε εντολές του κατηγορουμένου
13. Περαιτέρω, ο ΜΚ4 σημείωσε πως ήταν με την εντύπωση ότι η κατηγορούμενη 5 είχε την κατοχή και χρήση του γηπέδου ενώ όταν περί τα τέλη Ιουνίου του έτους 2011 συναντήθηκε με τον μητροπολίτη Λεμεσού και το νομικό σύμβουλο της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού τον διαβεβαίωσαν ότι όντως το γήπεδο βρισκόταν υπό την κατοχή της κατηγορουμένης
14. Μετά από υποβολή της θέσης της υπεράσπισης ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η αλλαγή χρήσης του γηπέδου σε επιχειρηματική λειτουργία του με το δήμο να προσπαθεί να την εμποδίσει, ο ΜΚ4 απάντησε ότι το γήπεδο λειτουργούσε χωρίς άδεια αφού ενώ αρχικά εξασφαλίστηκε άδεια κατά παρέκκλιση για κατασκευή γηπέδου, κερκίδων και οικήματος σωματείου αυτή ατόνησε. Στην πορεία παρατηρήθηκε να εκτελούνται επί τόπου εργασίες που άλλαξαν και τη χρήση του γηπέδου. Όπως ο μάρτυρας εξήγησε στη συνέχεια, το δημοτικό συμβούλιο απαίτησε τη νομιμοποίηση μέσω της έκδοσης πολεοδομικής άδειας με το σώμα αυτό να αποδέχεται το αρχικό είδος λειτουργίας του γηπέδου, δηλαδή το γήπεδο να χρησιμοποιείται από την κατηγορούμενη 5 για τις ανάγκες της ως τοπικό σωματείο. Περαιτέρω, στα πλαίσια της αντεξέτασης του ο ΜΚ4 κατάθεσε ως Τεκμήριο 12 επιστολή του Δήμου Αγίου Αθανασίου ημερομηνίας 01.12.10, την οποία ο ίδιος υπογράφει και αποστέλλει στον Ανδρέα Διογένους υπό την ιδιότητα του ως Προέδρου του Σωματείου ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου, με βάση την οποία γίνεται πληροφόρηση ότι ο δήμος έγινε δέκτης παραπόνων για την πρόθεση της κατηγορουμένης 5 να ανεγείρει περίφραξη στο γήπεδο η οποία, όπως σημειώνεται στην εν λόγω επιστολή, δεν καλύπτεται από καμία άδεια και ξεπερνά το ύψος των 2,5 μέτρων που το δημοτικό συμβούλιο έγκρινε για σκοπούς προστασίας του χλοοτάπητα. Κατατέθηκε ακόμη ως Τεκμήριο 13 επιστολή του Δήμου Αγίου Αθανασίου ημερομηνίας 24.09.10, την οποία υπογράφει ο ΜΚ4 και αποστέλλει στον νομικό σύμβουλο του δήμου μέσα από την οποία δίδονται οδηγίες για τροποποίηση του εκδοθέντος ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος με την αφαίρεση από αυτό των εργασιών τοποθέτησης ασφαλτικού οδοστρώματος και συνθετικού χλοοτάπητα. ΜΚ5 ήταν ο Χριστάκης Χρήστου, του οποίου η οικία βρίσκεται κοντά στο επίδικο γήπεδο. Στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι επαγγελματίας φωτογράφος και αφού αντιλήφθηκε ότι στις 25.08.10 ξεκίνησαν να διεξάγονται παράνομα εργασίες στο τεμάχιο υπ' αριθμό 328, το οποίο υπέδειξε στο Δικαστήριο μέσα από τα Τεκμήρια 1Α και 1Β και σημείωσε ότι προγενέστερα του Αυγούστου του έτους 2010 ήταν ένα χωράφι που χρησιμοποιείτο ως γήπεδο από την κατηγορούμενη 5, προέβηκε στη λήψη διαφόρων έγχρωμων φωτογραφιών τις οποίες κατάθεσε υπό τη μορφή δέσμης ως Τεκμήρια 14Α μέχρι 14Ι. Περιγράφοντας τις ο ΜΚ3 υπέδειξε ότι: - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Α λήφθηκε στις 05.09.10, μέσα από την οποία φαίνεται η κατηγορούμενη 3 ως η εργοληπτική εταιρεία που ανέλαβε την κατασκευή του έργου με την οποία ο ίδιος είχε συνάντηση περί τις αρχές Σεπτεμβρίου του έτους 2010 όπου του ειπώθηκε ότι ήταν ο εργολάβος του έργου, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Β λήφθηκε στις 24.11.10, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Γ λήφθηκε στις 17.04.11, μέσα από την οποία φαίνεται η τοποθέτηση διχτυωτού πλέγματος περιμετρικά του γηπέδου. Επίσης, όπως σημείωσε ο εν λόγω μάρτυρας, στην προκειμένη φωτογραφία φαίνεται με μπλε φανέλα ο κατηγορούμενος 6 που είναι ο καινούργιος επενδυτής του έργου και τον οποίο του σύστησε ο πρόεδρος της κατηγορουμένης 5, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Δ λήφθηκε περί τις 18.03.11, μέσα από την οποία φαίνεται η τοποθέτηση πασσάλων, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Ε λήφθηκε στις 26.09.10, μέσα από την οποία φαίνεται η ολοκλήρωση στρώσης ασφαλτικού δαπέδου, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14ΣΤ λήφθηκε στις 22.09.10 όταν ο Δήμος Αγίου Αθανασίου ανέστειλε την εκτέλεση εργασιών δυνάμει σχετικού απαγορευτικού διατάγματος, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Ζ λήφθηκε στις 03.09.10, μέσα από την οποία φαίνεται η εκτέλεση εργασιών, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Η λήφθηκε στις 09.09.10, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Θ λήφθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου του έτους 2010, - η φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Ι λήφθηκε περί τις αρχές του έτους 2011 όταν ολοκληρώθηκε το έργο. Όπως ο μάρτυρας αυτός εξήγησε, μετά τις 25.11.10 τοποθετήθηκαν τεράστιοι προβολείς ύψους 14 μέτρων, πάσσαλοι και περιτοίχισμα ύψους 12 μέτρων, στρώση ασφαλτικού οδοστρώματος και πλαστικός χλοοτάπητας. Ο εν λόγω μάρτυρας περαιτέρω δήλωσε πως συναντήθηκε με τον πρόεδρο της κατηγορουμένης 5, ο οποίος του ζήτησε να σταματήσει να προκαλεί προβλήματα επειδή βρέθηκε επενδυτής για το έργο. Είχε ακόμη συνάντηση, όπως είπε, με τον κατηγορούμενο 6 περί τις αρχές Οκτωβρίου του έτους 2010, ο οποίος τον πληροφόρησε ότι επένδυσε στο έργο €700.000,00 και σκοπεύει να το ολοκληρώσει, καθώς επίσης και με τον Γιώργο Ποταμίτη περί τις αρχές του έτους 2011 τον οποίο θεωρεί ως το διαχειριστή του συγκεκριμένου γηπέδου. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ5 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως διαμένει στην οικία του από το 2005, απέναντι της οποίας βρισκόταν και βρίσκεται το επίδικο γήπεδο που τότε ήταν ένα 'απλό γήπεδο αγροτικό', όπως χαρακτηριστικά είπε. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, προηγουμένως δεν υπήρχε περίφραξη και ούτε μεταλλικό πλέγμα μεταξύ των κερκίδων και του αγωνιστικού χώρου αλλά μόνο τοίχος ύψους ενός μέτρου πίσω από τις κερκίδες, φυσικός χλοοτάπητας και ένας προβολέας σε κάθε πάσσαλο ύψους 2,5 μέτρα. Ο ΜΚ5 ισχυρίστηκε ότι παράνομα εκτελούνταν εργασίες στο επίδικο γήπεδο, του οποίου οι προβολείς προκαλούν οχληρία στον ίδιο επηρεάζοντας έτσι τις ανέσεις του. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε πως συναντήθηκε στο επίδικο γήπεδο με τον Χριστάκη Κιτρομιλίδη περί τα τέλη Αυγούστου του έτους 2010 μετά που είχε ξεκινήσει η εκτέλεση των επιδίκων εργασιών σ' αυτό. Προσδιόρισε την κατηγορούμενη 5 ως την πρώτη κάτοχο του γηπέδου ενώ υπέδειξε τον Γιώργο Ποταμίτη ως το άτομο που διαχειρίζεται το γήπεδο ανοίγοντας το η ώρα 07:00 και κλείνοντας το η ώρα 23:
15. Όσον αφορά το ύψος των προβολέων, ο ΜΚ5 το μέτρησε με λέιζερ μέτρο. Σε απάντηση της θέσης της υπεράσπισης ότι οι πάσσαλοι και οι προβολείς του γηπέδου ήταν οι ίδιοι με προηγουμένως, ο ΜΚ5 παρέπεμψε στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Θ όπου κατά την άποψη του φαίνεται η εκσκαφή των νέων πασσάλων αναγνωρίζοντας παράλληλα το πρώτο υποστατικό που βρίσκεται στην αριστερή μεριά της εν λόγω φωτογραφίας ως την οικία στην οποία ο ίδιος διαμένει. Επανεξεταζόμενος ο ΜΚ5 διευκρίνισε ότι το λέιζερ μέτρο έχει σχήμα πακέτου τσιγάρων και μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί από εταιρείες που πωλούν υλικά οικοδομής. Σύμφωνα με τον ΜΚ5, το εργαλείο αυτό καταγράφει ηλεκτρονικά την απόσταση που διανύει από ένα σημείο σε άλλο τα οποία ο χρήστης επέλεξε για να μετρηθούν. ΜΚ6 ήταν ο Παντελής Παναγιωτίδης, διοικητικός διευθυντής της εταιρείας Κύθρομακ (Ασφάλτινγκ) Λτδ (κατηγορούμενη 4), η οποία είναι μέλος του ομίλου εταιρειών Κυθρεώτη. Στην κυρίως εξέταση του, μεταξύ άλλων, αφού αναγνώρισε τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14ΣΤ ανάφερε ότι η εταιρεία του ανέλαβε την εκτέλεση των ασφαλτικών εργασιών και εργασιών θεμελίωσης στο επίδικο γήπεδο. Παρατηρώντας ακόμη τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Δ, ο ΜΚ6 αναγνώρισε το μηχάνημα της εταιρείας του που χρησιμοποιήθηκε για τη διάστρωση θεμελίων και φαίνεται στη δεξιά μεριά της εν λόγω φωτογραφίας. Φρεσκάροντας τη μνήμη του μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου, ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε πως η εταιρεία του ξεκίνησε τις εργασίες το καλοκαίρι του έτους 2010 και αυτό το διαπιστώνει από τα τιμολόγια που η κατηγορούμενη 4 έκδωσε αναφορικά με το έργο αυτό, αντίγραφα των οποίων μαζί με σχετικές αποδείξεις είσπραξης χρημάτων κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
16. Ειδικότερα το Τεκμήριο 15 αποτελείται από τα τιμολόγια υπ' αριθμό 4782 ημερομηνίας έκδοσης 30.09.10 για το ποσό των €114.344,64, 4831 ημερομηνίας έκδοσης 30.11.10 για το ποσό των €2.629,59, 4817 ημερομηνίας έκδοσης 30.10.10 για το ποσό των €1.265,89, 4779 ημερομηνίας έκδοσης 30.09.10 για το ποσό των €912,29, όλα εκδομένα εις το όνομα της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd, καθώς και από τις αποδείξεις είσπραξης χρημάτων υπ' αριθμό 6038 ημερομηνίας έκδοσης 26.07.10 για το ποσό των €20.000,00 ως προκαταβολή, 6246 ημερομηνίας έκδοσης 08.10.10 για το ποσό των €50.000,00, 5670 ημερομηνίας έκδοσης 05.11.10 για το ποσό των €10.000,00, 5674 ημερομηνίας έκδοσης 13.12.10 για το ποσό των €10.000,00, 5675 ημερομηνίας έκδοσης 28.01.11 για το ποσό των €10.000,00, 5676 ημερομηνίας έκδοσης 14.03.11 για το ποσό των €5.000,00, 6382 ημερομηνίας έκδοσης 09.05.11 για το ποσό των €3.000,00, 6396 ημερομηνίας έκδοσης 27.07.11 για το ποσό των €10.000,00, 5682 ημερομηνίας έκδοσης 20.10.11 για το ποσό των €2.000,00, 5691 ημερομηνίας έκδοσης 10.01.12 για το ποσό των €3.000,00 και 5694 ημερομηνίας έκδοσης 28.03.12 για το ποσό των €1.500,00, όλες επίσης εκδομένες εις το όνομα της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας είπε ότι οι πληρωμές γίνονταν με επιταγές και το άτομο με το οποίο είχε επικοινωνία από την Apollon Ladies Stadium Ltd ήταν ο Γιώργος Ποταμίτης, ο οποίος εμφανιζόταν ως υπεύθυνος του έργου. Αυτό, όπως ο μάρτυρας εξήγησε, ήταν και το πρόσωπο που του έδινε τις επιταγές. Ωστόσο δεν γνωρίζει ποιος υπέγραφε τις επιταγές διότι δεν ήταν αυτός που τις παραλάμβανε. Ακολούθως, ο ΜΚ6 αναγνώρισε και υπέδειξε τον κατηγορούμενο 6 που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στην αίθουσα του Δικαστηρίου και σημείωσε πως τον είδε μία φορά στο χώρο του γηπέδου όταν κάτοικοι είχαν μεταβεί για να εμποδίσουν την διεξαγωγή εργασιών χωρίς να γνωρίζει ακριβώς υπό ποια ιδιότητα ο κατηγορούμενος 6 βρισκόταν εκεί παρόλο ότι θεώρησε πως ήταν εκεί ως δικηγόρος της εταιρείας. Σύμφωνα με τον ΜΚ6, εκτός από την εταιρεία του υπήρχε και κάποιος άλλος εργολάβος με το όνομα Χριστάκης χωρίς όμως να γνωρίζει το ρόλο που είχε στο έργο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ6 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η εταιρεία του τοποθέτησε το crusher-run κάτω από το ασφαλτικό οδόστρωμα. Στα πλαίσια εκτέλεσης των εργασιών η κατηγορούμενη 4 λάμβανε οδηγίες και πληρωνόταν από το Γιώργο Ποταμίτη, ο οποίος από την πρώτη μέχρι και την τελευταία ημέρα βρισκόταν στο έργο. Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης ήταν η Χρυστάλλα Σοφοκλέους (ΜΥ1), διευθύντρια και γραμματέας της εταιρείας Total Sports Ltd, η οποία ασχολείται με την τοποθέτηση συνθετικών χλοοταπήτων σε αθλητικά κέντρα. Η εν λόγω μάρτυρας στην κυρίως εξέταση της ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι υπέβαλε προσφορά στα πλαίσια αναβάθμισης του επιδίκου γηπέδου που σκοπό είχε την εγκατάσταση συγκεκριμένου συστήματος από τη ΦΙΦΑ για να διεξάγονται αγώνες. Η προσφορά που υπέβαλε έγινε αποδεκτή έναντι του συμφωνημένου ποσού των €389.000,00 περιλαμβανομένου €51.000,00 Φ.Π.Α. Η εταιρεία της προχώρησε στην εγκατάσταση συστήματος που αποτελείτο από δύο μέρη: (α) Shock Pad για να παρέχει αντικραδασμικότητα στα πόδια των αθλητών και (β) Συνθετικό γρασίδι. Για την πιο πάνω εργασία, η εταιρεία της ΜΥ1 πληρώθηκε το προαναφερόμενο συμφωνημένο ποσό από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd δια του Γιώργου Ποταμίτη. Προς ενίσχυση του επιχειρήματος της η ΜΥ1 κατάθεσε ως Τεκμήρια 16Α μέχρι 16Κ δέσμη 11 εγγράφων υπό τον τίτλο 'Receipt/Απόδειξη' που αφορά την είσπραξη διαφόρων ποσών που πληρώθηκαν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd στα πλαίσια προμήθειας και τοποθέτησης συνθετικού χλοοτάπητα από την εταιρεία Total Sports Ltd. Συγκεκριμένα, το Τεκμήριο 16 αποτελείται από τις αποδείξεις είσπραξης υπ' αριθμό 0428 ημερομηνίας έκδοσης 13.05.10 για το ποσό των €15.000,00 ως προκαταβολή, 0429 ημερομηνίας έκδοσης 13.05.10 για το ποσό των €35.000,00 επίσης ως προκαταβολή, 00510 ημερομηνίας έκδοσης 15.10.10 για το ποσό των €75.000,00, 00511 ημερομηνίας έκδοσης 19.10.10 για το ποσό των €50.000,00, 00518 ημερομηνίας έκδοσης 02.12.10 για το ποσό των €50.000,00, 00519 ημερομηνίας έκδοσης 14.12.10 για το ποσό των €35.000,00, 00524 ημερομηνίας έκδοσης 03.01.11 για το ποσό των €25.452,00, 00528 ημερομηνίας έκδοσης 03.02.11 για το ποσό των €25.452,00, 00530 ημερομηνίας έκδοσης 03.03.11 για το ποσό των €25.452,00, 00533 ημερομηνίας έκδοσης 06.04.11 για το ποσό των €25.452,00 και 00535 ημερομηνίας έκδοσης 03.05.11 για το ποσό των €25.452,00, όλες οι οποίες εκδόθηκαν εις το όνομα της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd. Περαιτέρω, η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι η εταιρεία της διεξήγαγε όλες τις συναλλαγές του έργου με τον Γιώργο Ποταμίτη περιλαμβανομένου και του θέματος των πληρωμών με επιταγές. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 6, η ΜΥ1 είπε ότι δεν τον γνωρίζει και δεν είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί του. Ούτε όμως είχε, όπως επίσης είπε, επαφή με την κατηγορούμενη
17. Αντεξεταζόμενη από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, η ΜΥ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η εταιρεία του διαπραγματευόταν με το Γιώργο Ποταμίτη από τα τέλη του 2009 μέχρι τις αρχές του
18. Όπως εξήγησε η μάρτυρας αυτή, ο Ποταμίτης της ανάφερε ότι ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd χωρίς όμως να τον ρωτήσει τι θέση κατέχει στην εν λόγω εταιρεία. Η ίδια εκτιμά ότι ο Ποταμίτης ήταν ο συντονιστής του έργου (project manager). Εν πάση περιπτώσει αυτό που η μάρτυρας γνωρίζει είναι ότι η εταιρεία της εκτέλεσε τις εργασίες της για την Apollon Ladies Stadium Ltd με τον Ποταμίτη να είναι ο εκπρόσωπος της εταιρείας αυτής. Επειδή οι επιταγές, με τις οποίες η εταιρεία της πληρώθηκε για την εκτέλεση των εργασιών, εκδόθηκαν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd η δική της εταιρεία έκδωσε τις σχετικές αποδείξεις είσπραξης ποσών εις το όνομα της Apollon Ladies Stadium Ltd. Η ίδια όμως δεν έλεγχε ποιος υπέγραφε τις επιταγές εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd καθότι κάτι τέτοιο δεν ήταν υποχρέωση της. Αναφερόμενη στον κατηγορούμενο 6 είπε ότι ουδέποτε τον συνάντησε και ουδέποτε διαπραγματεύτηκε μαζί του. Ακόμη είπε ότι δεν γνωρίζει εάν ο κατηγορούμενος 6 είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στο έργο. Τελικές Αγορεύσεις: Στην τελική αγόρευση του ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής αφού πρώτα συνόψισε την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ανάφερε με παραπομπή σε νομολογία ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του υπό εκδίκαση αδικήματος. Ο κύριος Βασιλείου ευσεβάστως εισηγήθηκε πως το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχτεί ως αληθή την μαρτυρία των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής ενώ ταυτόχρονα να απορρίψει την εκδοχή των κατηγορουμένων καθότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους και για λογαριασμό τους ήταν άσχετη και υπερβολική. Στη βάση αυτών ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχους τους κατηγορουμένους 5 και 6 στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Διαζευκτικά είναι η θέση του κυρίου Βασιλείου πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι μέσω της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει αποδειχτεί μόνο μέρος των λεπτομερειών του αδικήματος τότε οι κατηγορούμενοι 5 και 6 θα πρέπει να κριθούν ένοχοι σύμφωνα με τις πρόνοιες των εδαφίων

(1),

(2)και

(3)του άρθρου 85 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, χωρίς την ανάγκη τροποποίησης του κατηγορητηρίου αφού κατά τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι 5 και 6 ανέχτηκαν και/ή επέτρεψαν στις κατηγορούμενες 3 και 4 να ανεγείρουν οικοδομές χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Αν όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι οι κατηγορούμενοι 5 και 6 διέπραξαν οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο, ο κύριος Βασιλείου ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και με βάση το εδάφιο

(4)του άρθρου 85 του Κεφ.155 να διατάξει την προσθήκη σχετικής κατηγορίας τροποποιώντας ανάλογα το κατηγορητήριο. Θεωρώντας ότι πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του πιο πάνω άρθρου, ο κύριος Βασιλείου ευσεβάστως εισηγήθηκε την καταδίκη των κατηγορουμένων 5 και 6 με το σκεπτικό ότι οι κατηγορούμενοι 5 και 6 ανέχτηκαν και/ή επέτρεψαν στην εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd να κατασκευάσει γήπεδο ποδοσφαίρου, εκσκαφές, περίφραξη με μεταλλικούς πασσάλους, εγκατάσταση προβολέων γηπέδου, τοποθέτηση crusher run, τοποθέτηση ασφαλτικού οδοστρώματος και συνθετικού χλοοτάπητα εντός του επιδίκου τεμαχίου χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλιστεί άδεια από το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Αντίθετα, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκαν ότι οι κατηγορούμενοι 5 και 6 θα πρέπει να αθωωθούν και να απαλλαχθούν από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν επειδή η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει μέσω αξιόπιστης μαρτυρίας το συστατικό στοιχείο της ανέγερσης οικοδομής εντός της έννοιας που παρέχεται στον Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, καθώς επίσης, εδώ μόνο σε σχέση με τον κατηγορούμενο 6, το συστατικό στοιχείο του ότι επέτρεψε και/ή ανέχτηκε τέτοια ανέγερση. Με παραπομπή σε νομολογία ο κύριος Παυλίδης επισήμανε πως από την προσκομισθείσα μαρτυρία, μέρος της οποίας και ιδιαίτερα αυτή που αναφέρεται στην κατηγορούμενη 3 είναι, όπως είπε, αλληλοσυγκρουόμενη, αντιφατική και εξ' ακοής που δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή καθότι η κατηγορούσα αρχή δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση για τη χρήση της, απουσιάζουν οι αναγκαίες πληροφορίες και λεπτομέρειες που θα οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν αποτελούν κατασκευή οικοδομής υπό την έννοια του Κεφ.

1. Για να στηρίξει το επιχείρημα του ο κύριος Παυλίδης πρόταξε διάφορα παραδείγματα τα οποία άντλησε μέσα από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, είναι η νομική θέση του κυρίου Παυλίδη ότι ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε που να αποδεικνύει την συμμετοχή των κατηγορουμένων 1 και 2 στην υπόθεση αυτή. Ούτε κατά την γνώμη του ευπαιδεύτου συνηγόρου η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την εμπλοκή της κατηγορουμένης
2. Είναι ακόμη η νομική θέση του κυρίου Παυλίδη ότι από τη στιγμή που οι κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και 4 αθωώθηκαν και απαλλάχτηκαν από την υπόθεση αυτή σε προγενέστερο στάδιο οτιδήποτε ειπωθεί γι' αυτούς θα συγκρούεται με το εύρημα αυτό του Δικαστηρίου. Παράλληλα, ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως υπέβαλε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να προβάλει οποιαδήποτε σχέση ή σύνδεση μεταξύ της κατηγορουμένης 5 με τον κατηγορούμενο
3. Είναι επίσης η νομική θέση του κυρίου Παυλίδη ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε όχι μόνο να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος 6 έχει κάποια μορφή ελέγχου χρήσης ή κατοχής ή υπενοικίασης του γηπέδου υπό την προσωπική ιδιότητα του αλλά και να αποδείξει ότι η εταιρεία στην οποία είναι διευθυντής έχει την κατοχή ή τον έλεγχο ή την χρήση του επιδίκου χώρου. Επιπλέον, ο ευπαίδευτος συνήγορος ευσεβάστως υπέβαλε ότι μέσα από τον παρόν κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος 6 δεν κατηγορείται υπό την ιδιότητα του διευθυντή εταιρείας ή δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ή δυνάμει του άρθρου 20

(2)(ii) του Κεφ.96, επιθυμώντας έτσι να ενισχύσει τη θέση του για αδυναμία απόδειξης της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής. Ως εκ τούτου, επικαλούμενος τα πιο πάνω νομικά επιχειρήματα ο κύριος Παυλίδης ευσεβάστως εισηγήθηκε την αθώωση και απαλλαγή των κατηγορουμένων 5 και 6 από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων.[1] Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της.[2] Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο.[3] Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών.[4] Με βάση τις προαναφερόμενες αρχές το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. Η ΜΚ1 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Χωρίς να έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την υπόθεση αυτή ήλθε και κατάθεσε αυτά που η ίδια προσωπικά παρατήρησε και αντιλήφθηκε μέσα από τις επί τόπου επισκέψεις που πραγματοποίησε μαζί με άλλους συναδέλφους της στο τεμάχιο υπ' αριθμό 328, αριθμό εγγραφής 0/11288, Φ/Σχ. 54/34, Τμήμα 0 που με βάση τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και τα Τεκμήρια 1Α και 1Β έχει έκταση 13 δεκάρια και 601 τετραγωνικά μέτρα, βρίσκεται στην τοποθεσία 'Λαξιά' εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου στην επαρχία Λεμεσού και είναι ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου των Γάτων. Απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν με αυθορμητισμό και ειλικρίνεια δίχως προσχεδιασμό και τάση υπερβολής. Περαιτέρω, η εν λόγω μάρτυρας απέφυγε να υποπέσει σε οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα κλόνιζαν την αξιοπιστία της μαρτυρίας της. Αντίθετα, παρατηρώ ότι σε σημαντικές πτυχές της η προφορική μαρτυρία της ΜΚ1 υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ επιπλέον συμπτωματικά συμπίπτει και με μαρτυρία άλλων μαρτύρων κατηγορίας καθώς και με την μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα υπεράσπισης. Μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ1 είναι 10 έγχρωμες φωτογραφίες (Τεκμήρια 5Α μέχρι 5Ι) τις οποίες έλαβε η ίδια η μάρτυρας μαζί με το συνάδελφο της ΜΚ3 με τη φωτογραφική μηχανή της υπηρεσίας της όταν μετέβηκε επί τόπου στις 15.09.10, 16.09.10 και 17.09.10 τις οποίες υπέδειξε και εξήγησε στο Δικαστήριο ενισχύοντας έτσι την προφορική μαρτυρία της. Μέσα από το δίκαιο της απόδειξης αλλά και τη νομολογία μας είναι γνωστό ότι στα πλαίσια προσκόμισης μαρτυρίας εμπίπτει και η κατάθεση εγγράφων. Είδος εγγράφου [5] είναι, μεταξύ άλλων, η κατάθεση μιας φωτογραφίας ως τεκμήριο, η οποία αποτελεί πραγματική μαρτυρία.[6] Μέσα από αυτή κάποιος μάρτυρας μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του κατά πόσο αυτή απεικονίζει ένα πρόσωπο ή χώρο ή ένα αντικείμενο ή μία κατασκευή ή μία κατάσταση που ο μάρτυρας βίωσε προσωπικά χωρίς κατ' ανάγκη να πρέπει να είναι εμπειρογνώμονας για κάτι τέτοιο. Ως πραγματική μαρτυρία που μία φωτογραφία είναι, το Δικαστήριο μπορεί, αν δεν υφίσταται θέμα γνησιότητας της, να την αξιολογήσει κατάλληλα δίνοντας της την ανάλογη βαρύτητα και παράλληλα είναι σε θέση, αν είναι ευδιάκριτη να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα. Ομοίως, ένας μάρτυρας γεγονότων, χωρίς να είναι ειδικός, δύναται να συγκρίνει δύο ή περισσότερες φωτογραφίες που θα του υποδειχθούν και να εκφράσει την άποψη του εάν ομοιάζουν ή όχι μεταξύ τους. Στην αγγλική υπόθεση R v. Dodson

(1984)1 W.L.R. 971 είχε τεθεί θέμα αποδεκτότητας φωτογραφιών οι οποίες είχαν ληφθεί από αυτόματη μηχανή ασφαλείας. Το ακόλουθο απόσπασμα που παρατίθεται είναι διαφωτιστικό ως προς τη σχετικότητα τους: "We entertain no doubt that photographs taken by the process installed and operated in the branch office of the building society are admissible in evidence. They are relevant to the issues as to (

1. a)whether an offence was committed and (
2. b)who committed it. What is relevant is, subject to any rule of exclusion - we know of none which is applicable to this situation, prima facie admissible." Επανερχόμενος στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΚ1, παρατηρώ ότι η εν λόγω μάρτυρας περίγραψε τις εργασίες που εκτελέστηκαν στον επίδικο χώρο στο βαθμό και την έκταση που αυτή μπόρεσε να αντιληφθεί. Η κατασκευή των εργασιών στις οποίες η μάρτυρας αναφέρθηκε επιβεβαιώνεται μέσα από τις έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Α μέχρι 5Ι καθώς επίσης από τις έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14Α έως 14Ι που ο ΜΚ5 έλαβε υπό την ιδιότητα του επαγγελματία φωτογράφου, όλες τις οποίες και αποδέχομαι να απεικονίζουν την κατάσταση που επικρατούσε κατά τις ημερομηνίες που λέχθηκε ότι λήφθηκαν καθότι η γνησιότητα τους αλλά και οι ημερομηνίες λήψης τους δεν αμφισβητήθηκαν καθ' οιονδήποτε στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Κατ' αρχήν το ότι στο προαναφερόμενο τεμάχιο διεξάγονταν διάφορες εργασίες δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση. Συγκεκριμένα, η μαρτυρία της ΜΚ1 ότι: (α) Για να κατασκευαστεί νέα περίφραξη και να εγκατασταθούν νέοι και καινούργιοι προβολείς φωτισμού προηγήθηκε η δημιουργία θεμελίωσης υπό τη μορφή εκσκαφής και χυσίματος σκυροδέματος, αγνώστων όμως διαστάσεων αφού δεν δόθηκαν από την εν λόγω μάρτυρα, επαληθεύεται από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Α, 5Β, 5Δ, 5Ι, 14Ζ, 14Η και 14Θ μέσα από τις οποίες ευκρινώς απεικονίζεται η εκσκαφή χωμάτων με το άνοιγμα λάκκων μέσω της χρήσης εκσκαφέα και η δημιουργία θεμελίων με το χύσιμο σκυροδέματος που να καλύπτει το στόμιο των ανοιγμάτων έτσι ώστε αυτά να μπορούν να δεχτούν την εγκατάσταση μεταλλικών πασσάλων περίφραξης και φωτισμού. (β) Κατασκευάστηκε νέα περίφραξη με μεταλλικούς πασσάλους ύψους πέραν των τριών μέτρων καθώς και το ότι τοποθετήθηκαν καινούργιοι και εκσυγχρονισμένοι μεταλλικοί πάσσαλοι φωτισμού πάνω από τους οποίους εγκαταστάθηκαν προβολείς για το φωτισμό του γηπέδου με τον κάθε πάσσαλο να διαθέτει βάση η οποία στηρίζεται στο προαναφερόμενο θεμέλιο από σκυρόδεμα με τη βοήθεια μεταλλικών κοχλίων (μπουλόνια) και πλέγμα μεταξύ των πασσάλων, επιβεβαιώνεται μέσα από διάφορες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5 και 14, μερικές από τις οποίες είναι οι φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Α, 5Β, 5Γ, 5Ε, 5ΣΤ, 5Ζ, 14Γ, 14Δ, 14ΣΤ, 14Ζ, 14Η και 14Θ όπου ευκρινώς φαίνεται η εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών. (γ) Τοποθετήθηκε νέο υποθεμέλιο (crusher run) κατάλληλο για να δεχτεί συνθετικό γρασίδι εις αντικατάσταση παλαιού φαίνεται ευκρινώς από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Γ, 5Ε, 5ΣΤ, 5Ζ και 5Ι. (δ) Στρώθηκε ασφαλτικό οδόστρωμα από σκυρόδεμα πάνω από το υποθεμέλιο υποστηρίζεται από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Δ, 5Η και 14Ε. (ε) Τοποθετήθηκε νέος χλοοτάπητας συνθετικής όμως μορφής πάνω από το ασφαλτικό δάπεδο εις αντικατάσταση φυσικού γρασιδιού που υπήρχε επαληθεύεται από την αναντίλεκτη μαρτυρία της ΜΥ1 μέσα από την οποία δηλώνεται πως η εταιρεία στην οποία είναι διευθύντρια, ήτοι η Total Sports Limited, ανέλαβε, δυνάμει προσφοράς, την εγκατάσταση συνθετικού χλοοτάπητα στον αγωνιστικό χώρο του ποδοσφαιρικού γηπέδου, πράγμα που υλοποίησε. Η μαρτυρία επί του θέματος αυτού, δηλαδή η τοποθέτηση συνθετικού χλοοτάπητα εις αντικατάσταση φυσικού γρασιδιού στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου, πέραν του ότι αποτελεί κοινό έδαφος των μερών, επαληθεύεται από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14Β, 14Γ, 14Δ και 14Ι. (στ) Οι οικοδομικές και τεχνικές εργασίες εκτελέστηκαν από τις κατηγορούμενες 3 και 4 αντίστοιχα συνάδει απόλυτα με την αναντίλεκτη στο θέμα αυτό μαρτυρία του ΜΚ6, διευθυντή της κατηγορουμένης 4, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανάφερε ότι η εταιρεία του ανέλαβε την εκτέλεση των ασφαλτικών εργασιών και εργασιών θεμελίωσης στο επίδικο γήπεδο, απορρίπτοντας έτσι την περί του αντιθέτου θέση της υπεράσπισης, καθώς επίσης συμπίπτει με την ανάρτηση σε περίοπτο σημείο του γηπέδου της πινακίδας εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών από μέρους της κατηγορουμένης 3, όπως αυτό φαίνεται ευδιάκριτα από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Α. Η θέση της υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη 3 απλά τοποθέτησε την πινακίδα της ως εγγεγραμμένος εργολάβος και όχι επειδή εκτέλεσε οποιεσδήποτε εργασίες δεν με βρίσκει σύμφωνο γιατί στερείται λογικής και κατ' επέκταση πειστικότητας αφού δεν έχει οποιοδήποτε νόημα. Είναι λογικότερο, όσον αφορά την παρουσία της πινακίδας της κατηγορουμένης 3 στο επίδικο γήπεδο κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτέλεσης των εργασιών, η κατηγορούμενη 3, στα πλαίσια εκτέλεσης των οικοδομικών εργασιών που ανέλαβε, να τοποθέτησε την πινακίδα της ως εγγεγραμμένος εργολάβος του έργου συμμορφούμενη έτσι με την υποχρέωση της να έχει αναρτημένη σε κάθε υπό εκτέλεση από αυτή έργο πινακίδα με το όνομα της, τον αριθμό μητρώο της, το έμβλημα του Συμβουλίου Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων με βάση το άρθρο 6 του Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων (Καθήκοντα και Υποχρεώσεις Εργολήπτη και Πειθαρχική Διαδικασία) Κανονισμοί του 2002 (Κ.Δ.Π. 293/2002), πράγμα το οποίο και της πιστώνω, από το να της αποδώσω ότι επέλεξε να δανείσει την πινακίδα της σε άλλο πρόσωπο για να εκτελέσει τις οικοδομικές εργασίες του γηπέδου, όπως ευθέως ισχυρίστηκε η υπεράσπιση, συμπεριφορά που ασφαλώς να οδηγεί στην διάπραξη ποινικού αδικήματος από μέρους της σύμφωνα με το άρθρο 26(ιγ) του Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμου του 2001, Ν.29(Ι)/2001μετά των συναφών τροποποιήσεων, κατ' ισχυρισμό ενέργεια βεβαίως που ούτε της αποδίδω αλλά ούτε και της χρεώνω. Εξίσου παράλογο θα ήταν να θεωρήσω ότι η ανάρτηση της πινακίδας της κατηγορουμένης 3 ως εγγεγραμμένου εργολάβου έγινε απλά και μόνο από επιθυμία της εν λόγω εταιρείας να την τοποθετήσει χωρίς να εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό και συνεπώς απορρίπτω κάτι τέτοιο. (ζ) Κάτοχος του ποδοσφαιρικού γηπέδου κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτέλεσης των επιδίκων εργασιών είναι η κατηγορούμενη 5 υποστηρίζεται από το έμβλημα του σωματείου στην είσοδο του αγωνιστικού χώρου (βλέπε φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Α) καθώς και από τα Τεκμήρια 10Α μέχρι 10Λ που είναι δέσμη πρακτικών συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αγίου Αθανασίου σε διάφορες ημερομηνίες αλλά και από το Τεκμήριο 2 που είναι γραπτή αίτηση της κατηγορουμένης 5 για χορήγηση άδειας οικοδομής στα πλαίσια κατασκευής δωματίου μετρητών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, το περιεχόμενο των οποίων αποδέχομαι ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο αφού ουδεμία αμφισβήτηση υπήρξε για οποιονδήποτε από αυτά. (η) Οι προαναφερόμενες επίδικες εργασίες έχουν ολοκληρωθεί χωρίς να έχει εξασφαλιστεί σχετική άδεια οικοδομής και μέχρι σήμερα δεν έχουν κατεδαφιστεί. Επομένως, σε σχέση με τα πιο πάνω, δέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ1 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Από τη μαρτυρία της ΜΚ1 δέχομαι ακόμη την αναφορά της στα αποδυτήρια του γηπέδου που προϋπήρχαν, για την ανέγερση των οποίων, όπως είπε, δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής όχι μόνο επειδή ενίσχυσε την εν λόγω δήλωση της με το να τα υποδείξει στο Δικαστήριο ως το άσπρο υποστατικό που ευκρινώς φαίνεται στην έγχρωμη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5ΣΤ αλλά και επειδή κάτι τέτοιο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Η αλήθεια της αναφοράς αυτής της ΜΚ1 τεκμηριώνεται επιπρόσθετα από την ύπαρξη του Τεκμηρίου 4 που είναι η πολεοδομική άδεια υπ' αριθμό ΛΕΜ/1314/2001 που εκδόθηκε στις 27.01.03 και προνοεί στη βάση όρων την ανέγερση γηπέδου ποδοσφαίρου με κερκίδες, αποδυτήρια και κατασκευή οικήματος στο τεμάχιο υπ' αριθμό 328, φύλλο/σχέδιο 54/34, ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου των Γάτων, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Από τη στιγμή που το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου παρέμεινε αναντίλεκτο το αποδέχομαι ως ορθό και αληθές. Όπως εξηγείται στους όρους χορηγήσεως του, η εν λόγω άδεια εκδόθηκε κατά παρέκκλιση των προνοιών της Δήλωσης Πολιτικής με περίοδο ισχύος 5 ετών, ήτοι δηλαδή μέχρι τις 26.01.08. Μέσα από τα γεγονότα προκύπτει και δεν έχει αμφισβητηθεί αυτό από την υπεράσπιση πως η ισχύς της πολεοδομικής άδειας έληξε χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή έτσι ώστε να υλοποιηθεί η προτεινόμενη ανάπτυξη. Ούτε και μέχρι σήμερα φαίνεται να χορηγήθηκε παράταση της ισχύος της. Συνεπώς, προκύπτει πως τα αποδυτήρια του γηπέδου που προϋπήρχαν των επιδίκων εργασιών και αναγνωρίστηκαν από την ΜΚ1 ως το άσπρο υποστατικό στη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5ΣΤ, η οποία λήφθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτέλεσης των επιδίκων εργασιών, ανεγέρθηκαν χωρίς την ύπαρξη άδειας οικοδομής. Από τη στιγμή που δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής για τα αποδυτήρια δεν τίθεται θέμα να υπάρχει εκδομένο πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Το ίδιο ισχύει για τις κερκίδες του γηπέδου, η κατασκευή των οποίων επίσης προϋπήρχε των επιδίκων εργασιών φαίνεται στις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14Ζ και 14Ι, η περίφραξη-τοίχος αντιστήριξης, η ανέγερση της οποίας διαπιστώνεται από τη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Β καθώς και οι πάσσαλοι-σύστημα φωτισμού του γηπέδου. Για την ανυπαρξία άδειας οικοδομής σε σχέση με τις κατασκευές που προϋπήρχαν στο γήπεδο υπάρχει επιπρόσθετα θετική μαρτυρία από την ΜΚ2, στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω. Ομοίως συμβαίνει και για το δωμάτιο μετρητών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, παρόλο που για την κατασκευή του υποβλήθηκε γραπτή αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής (Τεκμήριο 2), αίτημα με το οποίο συμφώνησε το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου και κοινοποιήθηκε γραπτώς στον πρόεδρο της κατηγορουμένης 5, Ανδρέα Διογένους, με επιστολή ημερομηνίας 11.11.10 (Τεκμήριο 3) κάτω όμως από συγκεκριμένες προϋποθέσεις που το δημοτικό συμβούλιο έθεσε με το Τεκμήριο 3. Από τη μαρτυρία της ΜΚ1 ωστόσο δεν αποδέχομαι τη δήλωση της ότι το ασφαλτικό οδόστρωμα 'πρέπει να έχει 5-10 εκατοστά πάχος ενώ ο χορτοτάπητας 3-5 εκατοστά περίπου' καθότι αυτή στηρίζεται αποκλειστικά σε εικασίες και όχι από προσωπική διαπίστωση της μέσα από δική της επί τόπου έρευνα. Ούτε επίσης αποδέχομαι τη θέση της ΜΚ1 ότι ο επιστάτης Κυριάκος Θεοδώρου της είπε ότι εργάζεται στην κατηγορούμενη 3 καθότι σε προηγούμενο στάδιο της μαρτυρίας της αποκάλεσε το ίδιο πρόσωπο ως τον επιβλέποντα μηχανικό του έργου, μία εντελώς διαφορετική ιδιότητα από την αρχική τοποθέτηση της, η οποία επαληθεύεται από τη γραπτή αίτηση για άδεια οικοδομής ημερομηνίας 27.10.10 σε σχέση με την κατασκευή δωματίου μετρητών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου όπου στο Τεκμήριο 2 ο Κυριάκος Θεοδώρου φέρει τη σφραγίδα μελετητή και/ή επιβλέποντα μηχανικού του έργου. Αυτό όμως δεν αναιρεί το εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι οικοδομικές εργασίες του έργου εκτελέστηκαν από την κατηγορούμενη 3. Πολύ καλή εντύπωση μου έκανε και η ΜΚ2, η οποία, όπως και η ΜΚ1, απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν χωρίς δισταγμό αλλά και προσχεδιασμό. Η μαρτυρία χαρακτηρίζεται από ευθύτητα και θετικότητα και είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Αυτά σε συνδυασμό με το ότι ασχολείται μόνο με ζητήματα που εμπίπτουν στην προσωπική αντίληψη της ΜΚ2 και στις επί τόπου παρατηρήσεις της, την καθιστούν ειλικρινή μάρτυρα και ταυτόχρονα την μαρτυρία της έμπιστη και πειστική απέναντι στο Δικαστήριο. Η περιγραφή της ΜΚ2 στις επίδικες εργασίες που εκτελούνταν συμπίπτει με αυτή της ΜΚ1 και συνεπώς επαληθεύεται μέσα από την ίδια πραγματική μαρτυρία για την οποία έγινε εκτενής ανάλυση πιο πάνω. Μέσα από τη δική της έρευνα, η ΜΚ2 διαπίστωσε πως οι οικοδομικές εργασίες, όπως αυτές που σχετίζονταν με την περίφραξη, τους τοίχους αντιστήριξης (Τεκμήριο 5Β) και το φωτισμό, εκτελούνταν από την κατηγορούμενη 3 ενώ οι τεχνικές εργασίες, όπως οι χωματουργικές εργασίες, η στρώση του υποθεμελίου και η τοποθέτηση του ασφαλτικού δαπέδου, από την κατηγορούμενη 4, πράγμα το οποίο και αποδέχομαι. Από τη μαρτυρία της επιπλέον συγκρατώ τα εξής αξιοσημείωτα σημεία της: (α) Στις 28.03.10 που η ίδια μετέβηκε επί τόπου υπέδειξε στους υπευθύνους του χώρου να αναστείλουν την εκτέλεση των εργασιών μέχρι να κατατεθεί σχετική αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής, πλην όμως όταν επισκέφτηκε εκ νέου το χώρο διαπίστωσε πως η παράκληση-υπόδειξη της αγνοήθηκε. (β) Αναφορικά με τις επίδικες εργασίες δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής αλλά ούτε και πολεοδομική άδεια επειδή σε αντίθετη περίπτωση μία τέτοια άδεια θα είχε γνωστοποιηθεί στο Δήμο Αγίου Αθανασίου. (γ) Οι επίδικες εργασίες άρχισαν να εκτελούνται μετά τη λήξη του Τεκμηρίου 4, για το οποίο όχι μόνο ουδεμία ανανέωση επιτεύχθηκε αλλά ούτε καν αίτηση για ανανέωση του υπεβλήθηκε. (δ) Η ίδια πρόσεξε επί τόπου άτομα που τοποθετούσαν τους νέους πασσάλους φωτισμού και αφού ρώτησε τον Ποταμίτη της είπε ότι το ύψος της θα ανερχόταν στα 6-15 μέτρα. Επί του σημείου αυτού το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το ύψος των πασσάλων φωτισμού που η ΜΚ2 δήλωσε στο Δικαστήριο διότι δεν είναι αποτέλεσμα προσωπικού ελέγχου της ΜΚ2 αλλά εξ' ακοής μαρτυρία για την οποία ουδεμία άλλη λεπτομέρεια δόθηκε για να διαπιστωθεί η ορθότητα της. (ε) Ως μέρος των επιδίκων εργασιών η ίδια αντιλήφθηκε την κατασκευή τοίχου αντιστήριξης στο σημείο που φαίνεται από την έγχρωμη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Β. (στ) Η κατασκευή της νέας περίφραξης είχε σε κάποια μέρη της ύψος 4 μέτρα και σε άλλα μέρη της 6 μέτρα με την ύπαρξη πλέγματος μεταξύ των πασσάλων. Παρόλο που αποδέχομαι ότι η νέα περίφραξη έχει κυμαινόμενο ύψος αφού κάτι τέτοιο μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί από την έγχρωμη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Δ, εντούτοις δεν αποδέχομαι τη θέση της ΜΚ2 ότι το ύψος της είναι από 4 μέτρα έως και 6 μέτρα επειδή δεν είναι προϊόν επιστημονικών αποτελεσμάτων. (ζ) Των επιδίκων εργασιών προϋπήρχαν το γήπεδο με χορτοτάπητα, κερκίδες, αποδυτήρια και περίφραξη-τοίχος αντιστήριξης (βλέπε έγχρωμη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Β). (η) Οι κατασκευές που προϋπήρχαν ανεγέρθηκαν χωρίς άδεια οικοδομής. Από την μαρτυρία της ΜΚ2 δεν αποδέχομαι ακόμη τη θέση της ότι ιδιοκτήτρια του επιδίκου τεμαχίου ήταν η Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού αφού κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με το Τεκμήριο 1Α, το οποίο δηλώνει πως μοναδικός και αποκλειστικός εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης επί όλου του μεριδίου την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων, μαρτυρία που αποδέχομαι. Επίσης, αποδέχομαι τη θέση της ΜΚ2 ότι κάτοχος του επιδίκου τεμαχίου ήταν η κατηγορούμενη 5. Ως εκ τούτου, αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ2 ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη, εκτός βέβαια από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις. Ο ΜΚ3 ήταν θετικός στο Δικαστήριο. Η κατάθεση του περιορίστηκε σε ζητήματα που ενέπιπταν στη σφαίρα των γνώσεων και της αντίληψης του ως αποτέλεσμα των δικών του παρατηρήσεων μέσα από τις επί τόπου επιθεωρήσεις του στο χώρο μαζί με τους συναδέλφους του ΜΚ1 και ΜΚ2. Από την μαρτυρία του διαπιστώνω ότι απουσιάζει το στοιχείο της υπερβολής, της προμελέτης των απαντήσεων και οι ουσιώδεις αντιφάσεις. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του επιβεβαιώνεται τόσο από τις μαρτυρίες των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας αλλά και της υπεράσπισης όσο και από πραγματική μαρτυρία. Ειδικότερα κατά την περιγραφή των επιδίκων εργασιών που πρόσεξε να εκτελούνται στο επίδικο τεμάχιο, η οποία περιγραφή παρεμπιπτόντως συνάδει με αυτή των συναδέλφων του ΜΚ1 και ΜΚ2 με τους οποίους μετέβηκε επί τόπου σε διάφορες ημερομηνίες με σκοπό ο καθένας να προβεί στις δικές τους διαπιστώσεις και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα, φρόντιζε να τεκμηριώνει τις διαπιστώσεις και συμπεράσματα του με παραπομπή σε έγχρωμες φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5, ορισμένες από τις οποίες ο ίδιος έλαβε. Τα όσα ανάφερα για τις ΜΚ1 και ΜΚ2 ισχύουν και για το μάρτυρα αυτό, στα οποία και παραπέμπω χωρίς να χρειάζεται να τα επαναλάβω. Από τη μαρτυρία του αξίζει να σημειώσω τα πιο κάτω: 1. Τη διαπίστωση του για την πραγματοποίηση εκσκαφής πίσω από τους πασσάλους περίφραξης, όπως αυτό γίνεται αντιληπτό μέσα από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5Α και 5Β. 2. Την παρατήρηση του ότι υπήρξε κατεδάφιση της παλαιάς περίφραξης. 3. Τοποθετήθηκε επιπρόσθετος φωτισμός, ο οποίος ήταν καινούργιος και εκσυγχρονισμένος. Ο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι πρόκειται για τους ίδιους πασσάλους και προβολείς φωτισμού παρέμεινε μετέωρος και χωρίς υποστηρικτική βάση περιοριζόμενος σε απλή υποβολή και ως εκ τούτου απορρίπτεται, σε αντίθεση με την κατηγορούσα αρχή όπου προσκομίστηκε συγκεκριμένη θετική μαρτυρία από μέρους των ΜΚ2 και ΜΚ3, η οποία και γίνεται αποδεκτή στο βαθμό και την έκταση που έχω ήδη εξηγήσει. 4. Κατόπιν πρόσφατης επί τόπου επίσκεψης του πρόσεξε μεταξύ των μεταλλικών πασσάλων της νέας περίφραξης την ύπαρξη μεταλλικού πλέγματος ύψους δύο μέτρων και στην υπόλοιπη έκταση πλαστικό δίχτυ. 5. Η υφιστάμενη παλαιά περίφραξη είναι κατασκευασμένη από τσιμεντόπετρα. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη με εξαίρεση την αναφορά του στο ύψος της νέας μεταλλικής περίφραξης (πέραν των 6-8 μέτρων) καθώς και στο ύψος των πασσάλων φωτισμού (10-12 μέτρα) αφού οι εν λόγω αναφορές του είναι πρόχειρες και όχι αποτέλεσμα δικών του επιστημονικών ευρημάτων. Εξάλλου η αναφορά του αυτή δεν συμπίπτει με την επίσης πρόχειρη τοποθέτηση της ΜΚ2 όπου ανάφερε 4-6 μέτρα και 6-15 μέτρα αντίστοιχα. Ωστόσο όπως προκύπτει μέσα από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5 και 14 δέχομαι ότι οι μεταλλικοί πάσσαλοι περίφραξης και φωτισμού φέρουν κάποιο σημαντικό ύψος, χωρίς όμως με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα να είμαι σε θέση να καταλήξω με ασφάλεια σε ακρίβεια. Εν πάσει δε περιπτώσει, σύμφωνα με το αναντίλεκτο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12, το περιεχόμενο του οποίου αποδέχομαι ως ορθό και αληθές, το ύψος της νέας περίφραξης που δεν καλύπτεται από σχετική άδεια ξεπερνά το ύψος των 2,50 μέτρα που το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου έγκρινε για σκοπούς προστασίας του χλοοτάπητα. Η μαρτυρία του ΜΚ4 ουσιαστικά δεν προσθέτει οτιδήποτε αλλά σε γενικές γραμμές απλά επιβεβαιώνει την μαρτυρία των προηγούμενων τριών μαρτύρων. Από την μαρτυρία του σημειώνω τ' ακόλουθα: (α) Τον Σεπτέμβριο του έτους 2010 ο πρόεδρος της κατηγορουμένης 5 διαβεβαίωσε τον ΜΚ4 ότι η εν λόγω κατηγορούμενη συνέχιζε να διατηρεί ως σωματείο την κατοχή του επιδίκου γηπέδου, την οποία, σύμφωνα με τα Τεκμήρια 7 και 8, το περιεχόμενο των οποίων παρέμεινε αναντίλεκτο και συνεπώς αποδέχομαι ως ορθό και αληθές, απέκτησε υπό τη μορφή μίσθωσης δυνάμει σχετικού συμφωνητικού εγγράφου. (β) Περί τα τέλη Ιουνίου του έτους 2011 ο ΜΚ4 συναντήθηκε με τον μητροπολίτη Λεμεσού και το νομικό σύμβουλο της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού, οι οποίοι τον διαβεβαίωσαν ότι το επίδικο γήπεδο βρισκόταν υπό την κατοχή της κατηγορουμένης 5. (γ) Το γήπεδο λειτουργούσε χωρίς άδεια αφού ενώ αρχικά εξασφαλίστηκε άδεια κατά παρέκκλιση για κατασκευή γηπέδου, κερκίδων και οικήματος σωματείου αυτή ατόνησε. Στην πορεία παρατηρήθηκε να εκτελούνται επί τόπου εργασίες που άλλαξαν και τη χρήση του γηπέδου. Με βάση τα πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ4. Μαζί με την μαρτυρία του αποδέχομαι τα Τεκμήρια 10Α μέχρι 10Λ και 13 ως ορθά και αληθή αφού το περιεχόμενο τους ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Ωστόσο από τη μαρτυρία του δεν δέχομαι τη θέση του ΜΚ4 ότι ο κατηγορούμενος 6 του είπε ότι επένδυσε στο έργο ποσό ύψους €850.000,00 περίπου υπό την έννοια της απευθείας χρηματοδότησης και υπό την προσωπική ιδιότητα του. Η δήλωση αυτή από μόνη της είναι αδύνατη για να αποδείξει κάτι τέτοιο και δεν στηρίζεται από οποιαδήποτε άλλη αξιόπιστη ανεξάρτητη μαρτυρία. Αντίθετα, υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία που οδηγεί σε διαφορετικό εύρημα. Συγκεκριμένα υπάρχει μαρτυρία τόσο από τον ΜΚ6 όσο και από την μάρτυρα υπεράσπισης οι οποίοι δηλώνουν με κατηγορηματικό τρόπο ότι οι πληρωμές για την εκτέλεση των εργασιών από μέρους των εταιρειών τους, ήτοι κατηγορούμενη 4 και Total Sports Limited, διεκπεραιώνονταν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Ltd. Είναι γι' αυτό τον τρόπο που τιμολόγια και αποδείξεις είσπραξης χρημάτων σε σχέση με την πληρωμή των εκτελεσθέντων εργασιών εκδίδονταν εις το όνομα της Apollon Ladies Stadium Ltd. Τα Τεκμήρια 15 και 16, το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε και εφόσον συνάδει με τις πιο πάνω τοποθετήσεις αποδέχομαι, ως ορθό και αληθές αποδεικνύουν ότι η Apollon Ladies Stadium Ltd προέβαινε σε πληρωμές προς τους εργολάβους-υπεργολάβους για την εκτέλεση των εργασιών. Με αυτά τα στοιχεία οδηγούμαι στο εύρημα ότι η κύρια και άμεση χρηματοδότηση των επιδίκων εργασιών του ποδοσφαιρικού γηπέδου προερχόταν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited. Το δε Τεκμήριο 11 που ο ΜΚ4 επικαλείται δεν δυναμώνει τη θέση του επί του σημείου αυτού. Το έγγραφο αυτό συντάχθηκε και φέρει την υπογραφή του κατηγορουμένου 6 υπό την ιδιότητα του δικηγόρου και ως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Ltd και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα. Εξάλλου από το ύφος που χρησιμοποιείται και από τον τρόπο σύνταξης του εν λόγω εγγράφου καθίσταται αντιληπτό ότι ο κατηγορούμενος 6 ομιλεί εξ' ονόματι της προαναφερόμενης εταιρείας. Παράλληλα, υπάρχει μαρτυρία προερχόμενη από όλους τους μάρτυρες κατηγορίας αλλά και από τη μάρτυρα υπεράσπισης με την οποία προκύπτει πως ο Γιώργος Ποταμίτης ήταν ο διευθυντής έργου (project manager) με παρουσία σ' αυτό από την αρχή μέχρι το τέλος και ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited, η οποία φαίνεται να χρηματοδοτούσε το έργο, μεριμνώντας για την πληρωμή των εργολάβων-υπεργολάβων σε σχέση με τις εργασίες που εκτελούνταν στο γήπεδο. Το αν ο κατηγορούμενος 6 ήταν όντως το πρόσωπο που υπέγραφε τις επιταγές που εκδίδονταν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited, ως είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής, είναι ένα ζήτημα που παραμένει αδιευκρίνιστο καθότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας προς την κατεύθυνση αυτή. Ομοίως και για τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος 6 ήταν το πρόσωπο για το οποίο έκαμνε τις παραγγελίες ο Γιώργος Ποταμίτης καθότι ουδεμία θετική μαρτυρία υπάρχει γι' αυτό. Με αυτά τα δεδομένα δεν θεωρώ αλλά ούτε και προκύπτει ότι το έργο ανήκε στον κατηγορούμενο 6 προσωπικά, ως επίσης η θέση της κατηγορούσας αρχής. Ως εκ τούτοι, οι εν λόγω θέσεις της κατηγορούσας αρχής παρέμειναν μετέωρες και αστήρικτες με αποτέλεσμα να απορρίπτονται. Αυτό που αβίαστα προκύπτει μέσα από το Τεκμήριο 10Β (πρακτικά δημοτικού συμβουλίου Δήμου Αγίου Αθανασίου ημερομηνίας 02.11.11, σελίδα 2, τρίτη παράγραφος) το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΚ4 είναι ότι το επίδικο γήπεδο τελούσε υπό την γενική ευθύνη, διαχείριση και λειτουργία της κατηγορουμένης 5, χωρίς να αποκλείεται ουσιαστική συμμετοχή της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited σε επιχειρηματική λειτουργία και διαχείριση του εν λόγω γηπέδου ως επαγγελματικό αθλητικό κέντρο, τουλάχιστο όπως φαίνεται από την έγχρωμη φωτογραφία του Τεκμηρίου 14Β όπου φαίνεται διαφήμιση της χρήσης και λειτουργίας του γηπέδου πάνω σε επιχειρηματική βάση από τη γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα του Απόλλωνα, ένεκα της χρηματοδότησης που η εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited παρείχε και στο ρόλο που διαδραμάτισε στην μετατροπή του ως τέτοιο. Περαιτέρω, από την μαρτυρία του ΜΚ4 δεν αποδέχομαι τη θέση του ότι οι υπεύθυνοι των κατηγορουμένων 3 και 4 πληροφόρησαν τους αρμόδιους λειτουργούς του Δήμου Αγίου Αθανασίου που επισκέφτηκαν τον επίδικο χώρο πως λάμβαναν οδηγίες από τον κατηγορούμενο 6 για να ανεγείρουν τις επίδικες κατασκευές επειδή: 1. συγκρούεται με μαρτυρία άλλου μάρτυρα κατηγορίας και συγκεκριμένα του ΜΚ6, διευθυντή της κατηγορουμένης 4, ο οποίος δήλωσε ανεπιφύλακτα ότι λάμβανε οδηγίες από τον Γιώργο Ποταμίτη τον οποίον τα στοιχεία και δεδομένα παρουσιάζουν ως διευθυντή έργου (project manager) και 2. οι πληρωμές προς τους εργολάβους-υπεργολάβους πραγματοποιούνταν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium από την οποία φαίνεται να προερχόταν άμεσα και κύρια η χρηματοδότηση των εργασιών που εκτελούνταν στο επίδικο γήπεδο και 3. αναιρείται από άλλη μεταγενέστερη δήλωση του ιδίου μάρτυρα σύμφωνα με την οποία ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 4 υπό την ιδιότητα του υπεργολάβου λάμβανε οδηγίες από την κατηγορούμενη 3, η οποία με τη σειρά της ακολουθούσε εντολές του κατηγορουμένου 6. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω την κατάθεση των Τεκμηρίων 6 και 9 από τον ΜΚ4 κατά τη διάρκεια της προφορικής μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Αξιολογώντας το περιεχόμενο τους διαπιστώνω ότι ουδεμία σχέση έχουν με τα περιστατικά και συνθήκες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Συγκεκριμένα και τα δύο έγγραφα αναφέρονται στο τεμάχιο υπ' αριθμό 158, φύλλο/σχέδιο LIV/34 στην τοποθεσία Κάτω Καυκάλλα, στον Άγιο Αθανάσιο της επαρχίας Λεμεσού, ιδιοκτησίας της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού, το οποίο δυνάμει συμφωνίας μισθώσεως ημερομηνίας 28.07.92 ενοικιάστηκε στην κατηγορούμενη 5 έναντι του ποσού των €170,86 (ισότιμο σε Λ.Κ.£100,00). Αντίθετα, με βάση τα παραδεχτά γεγονότα αλλά και το Τεκμήριο 1Α, οι επίδικες εργασίες εκτελέστηκαν εντός του τεμαχίου υπ' αριθμό 328, αριθμός εγγραφής 0/11288, φύλλο/σχέδιο 54/34, τμήμα 0, τοποθεσία 'Λαξιά' εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου με εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων. Ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου για να μου εξηγήσει ποια η σχέση, εάν υπάρχει, μεταξύ των δύο τεμαχίων που με βάση τα υφιστάμενα δεδομένα τείνουν να καταδείξουν ότι είναι διαφορετικά, είναι ξεχωριστά και δεν βρίσκονται στην ίδιο τοποθεσία. Ούτε και υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να εξηγεί εάν υπάρχει οποιαδήποτε νομική ή άλλου είδους σχέση μεταξύ της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού, ιδιοκτήτριας του ενός τεμαχίου, με την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων, εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του άλλου τεμαχίου, που είναι το επίδικο στην προκειμένη περίπτωση. Στη βάση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου κρίνω ότι τα Τεκμήρια 6 και 9 έχουν μηδενική αποδεικτική αξία και ως εκ τούτου δεν τους προσδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα. Η μαρτυρία του ΜΚ5 ήταν εμφανώς επηρεασμένη από προσωπικά συναισθήματα αφού ο εν λόγω μάρτυρας, του οποίου η οικία συνορεύει με το επίδικο γήπεδο, παραπονείται για πρόκληση οχληρίας και δυσμενή επηρεασμό των ανέσεων του λόγω της επαγγελματικής και πολλών ωρών καθημερινής λειτουργίας του γηπέδου. Κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του στο Δικαστήριο ο μάρτυρας αυτός έδωσε την εντύπωση ότι επιδίωκε να αναδείξει το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα που αντιμετώπιζε και όχι να μαρτυρήσει σε σχέση με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Από την μαρτυρία του αποδέχομαι μόνο τα εξής λόγω της ιδιότητας του ως επαγγελματίας φωτογράφος καθώς και λόγω της δυνατότητας που είχε να αντιληφθεί ενδελεχώς την προϋπάρχουσα κατάσταση του γηπέδου ένεκα της γειτονίας της οικίας του με αυτό: 1. Τα στοιχεία και λεπτομέρειες που ανάφερε σε σχέση με τις έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 14Α μέχρι 14Ι και 2. Προγενέστερα των εργασιών που εκτελέστηκαν δεν υπήρχε περίφραξη και μεταλλικό πλέγμα μεταξύ των κερκίδων και του αγωνιστικού χώρου αλλά μόνο τοίχος ύψους ενός μέτρου πίσω από τις κερκίδες, φυσικός χλοοτάπητας και ένας προβολέας σε κάθε πάσσαλο ύψους 2,5 μέτρα. Η μαρτυρία του ΜΚ6 κρίνεται σαφής και ξεκάθαρη. Χωρίς περιστροφές αλλά ευθέως και με κατηγορηματικό τρόπο ο μάρτυρας αυτός ανάφερε ότι η κατηγορούμενη 4, στην οποία είναι διευθυντής, ανέλαβε την εκτέλεση των ασφαλτικών εργασιών και εργασιών θεμελίωσης στο επίδικο γήπεδο τις οποίες ξεκίνησε το καλοκαίρι του έτους 2010, απορρίπτοντας έτσι την περί του αντιθέτου θέση της υπεράσπισης στο θέμα αυτό. Ο εν λόγω μάρτυρας απαντούσε ευθέως και με αμεσότητα τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και ενέπιπταν στη σφαίρα των γνώσεων του χωρίς προσχεδιασμό ή δόση υπερβολής. Η μαρτυρία του διέπεται από σταθερότητα, συνοχή και συνέπεια και είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Παράλληλα, η ορθότητα της επαληθεύεται από μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων περιλαμβανομένου και της μάρτυρας υπεράσπισης καθώς και από πραγματική μαρτυρία όπως η έγχρωμη φωτογραφία του Τεκμηρίου 5Δ και το Τεκμήριο 15. Μέσα από αυτή διαπιστώνω ότι όλες οι πληρωμές της εταιρείας του για την εκτέλεση των εργασιών έγιναν με επιταγές τις οποίες έκδωσε η εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited και τους τις παρέδιδε κάθε φορά ο Γιώργος Ποταμίτης που ήταν και το άτομο από το οποίο η κατηγορούμενη 4 λάμβανε οδηγίες και με το οποίο η κατηγορούμενη 4 είχε επικοινωνία εκ μέρους και για λογαριασμό της Apollon Ladies Stadium Limited. Ήταν ακόμη το άτομο που βρισκόταν στο έργο από την έναρξη μέχρι και την ολοκλήρωση του. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ6 ως ορθή, αληθής και αξιόπιστη. Παράλληλα, εξετάζοντας τα έγγραφα που αποτελούν το Τεκμήριο 15, το οποίο κατατέθηκε από τον πιο πάνω μάρτυρα και μεταξύ αυτών το τιμολόγιο υπ' αριθμό 4782 που εκδόθηκε από την κατηγορούμενη 4 και αφορά την αξία περιγραφόμενων εργασιών που εκτελέστηκε από την εν λόγω εταιρεία, παρατηρώ ότι υπήρξε εκσκαφή και απομάκρυνση επιφανειακού άμμου πάχους 50 χιλιοστών. Επιπλέον, μέσα από το ίδιο τιμολόγιο διαπιστώνονται τα εξής: (α) το υποθεμέλιο που τοποθετήθηκε φέρει πάχος 250 χιλιοστά, (β) έγινε ασφαλτόστρωση με μια στρώση wearing course πάχους 60 χιλιοστών, (γ) κατεδαφίστηκαν τοίχοι και κατασκευές. Η μαρτυρία της μοναδικής μάρτυρας υπεράσπισης κρίνεται εξίσου και για τους ίδιους λόγους αξιόπιστη με αυτή του ΜΚ6. Στην ουσία η μαρτυρία, η οποία ενισχύεται από τις έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5 και 14 αλλά και από το Τεκμήριο 16, επιβεβαιώνει την μαρτυρία του ΜΚ6 ως προς το ρόλο του Γιώργου Ποταμίτη και της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited στο έργο. Προκύπτει σαφώς πως ο Ποταμίτης εκτελούσε χρέη διευθυντή έργου (project manager) ενεργώντας εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited, η οποία πραγματοποίησε τις πληρωμές εκδίδοντας σχετικές επιταγές σχετικά με την προμήθεια και εγκατάσταση συνθετικού χλοοτάπητα στο γήπεδο από την εταιρεία Total Sports Limited, στην οποία η εν λόγω μάρτυρας ήταν διευθύντρια. Διαπιστώνεται ακόμη πως η εταιρεία Total Sports Limited λάμβανε οδηγίες ως προς την εκτέλεση των εργασιών από τον Ποταμίτη. Στα πλαίσια αυτά αποδέχομαι την μαρτυρία της μάρτυρας υπεράσπισης ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Κατά λογική προέκταση των πιο πάνω, θεωρώ ότι και η κατηγορούμενη 3, όπως η κατηγορούμενη 4 και η εταιρεία Total Sports Limited, λάμβανε οδηγίες ως προς την εκτέλεση των εργασιών από τον Γιώργο Ποταμίτη, ο οποίος, όπως διαπιστώθηκε, εκτελούσε χρέη διευθυντή έργου (project manager) ενεργώντας εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited ή εν πάσει περιπτώσει εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της εταιρείας αυτής στο έργο. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής, τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Το τεμάχιο υπ' αριθμό 328, αριθμός εγγραφής 0/11288, φύλλο/σχέδιο 54/34, τμήμα 0, έκτασης 13 δεκάρια και 601 τετραγωνικά μέτρα που βρίσκεται στην τοποθεσία 'Λαξιά' εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου με μοναδικό και αποκλειστικό εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη επί όλου του μεριδίου την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Γάτων, τελούσε το καλοκαίρι του 2011 καθώς και προγενέστερα, περιλαμβανομένου του ουσιώδη χρόνου του κατηγορητηρίου, υπό την κατοχή και διαχείριση της κατηγορουμένης 5 δυνάμει σχετικής συμφωνίας. Σκοπός της μίσθωσης του πιο πάνω τεμαχίου ήταν η δημιουργία ποδοσφαιρικού γηπέδου το οποίο θα χρησιμοποιείτο για τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αθλητικής Ένωσης Νέων ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου, η οποία ήταν και είναι εγγεγραμμένο σωματείο σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία. Στα πλαίσια υλοποίησης του στόχου αυτού υποβλήθηκε αίτηση στις 26.09.2001 για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Στις 27.01.2003 το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως έκδωσε την πολεοδομική άδεια υπ' αριθμό ΛΕΜ/1314/2001, η οποία χορηγήθηκε κατά παρέκκλιση των προνοιών της Δήλωσης Πολιτικής μετά από απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 28.08.2002. Ως εγκριμένη ανάπτυξη ήταν η κατασκευή γηπέδου ποδοσφαίρου με κερκίδες και η ανέγερση αποδυτηρίων και οικήματος σωματείου. Σύμφωνα με τον όρο 3 των όρων χορηγήσεως της, η ισχύς της άδειας αυτής έληγε μετά την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία της γνωστοποίησης της. Σύμφωνα ακόμη με τον όρο 501 αυτής, απαιτείτο η εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή αφού προηγουμένως και εντός τριών μηνών από την ημερομηνία χορηγήσεως της πιο πάνω πολεοδομικής άδειας υποβληθούν σχέδια και στοιχεία για έγκριση που θα αφορούν διάφορα θέματα όπως τη διάταξη του γηπέδου, των οικοδομών, των χώρων στάθμευσης, της περίφραξης, των τελικών υψομέτρων, την τοποθέτηση συστήματος φωτισμού του σταδίου και ιδιαίτερα των προβολέων. Η ισχύς της πολεοδομικής άδειας έληξε χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή και δίχως να διευθετηθεί παράταση της ισχύος της. Στο μεταξύ εντός του προαναφερομένου τεμαχίου: (α) δημιουργήθηκε γήπεδο του οποίου ο αγωνιστικός χώρος διέθετε φυσικό χορτοτάπητα και (β) κατασκευάστηκαν κερκίδες και (γ) πίσω από τις κερκίδες ανεγέρθηκε περίφραξη-τοίχος αντιστήριξης ύψους ενός μέτρου κατασκευασμένου από τσιμεντόπετρα και (δ) τοποθετήθηκε ένας προβολέας σε κάθε πάσσαλο ύψους 2,5 μέτρα και (ε) ανεγέρθηκε υποστατικό που χρησιμοποιείτο ως αποδυτήρια. Τα αποδυτήρια, οι κερκίδες, η περίφραξη-τοίχος αντιστήριξης και οι πάσσαλοι είχαν ανεγερθεί χωρίς άδεια οικοδομής. Το καλοκαίρι του έτους 2010 άρχισε εντός του προαναφερομένου γηπέδου η εκτέλεση εργασιών αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού των αθλητικών εγκαταστάσεων του ποδοσφαιρικού γηπέδου. Συγκεκριμένα: 1. διεξήχθηκε εκσκαφή και απομάκρυνση επιφανειακού άμμου πάχους 50 χιλιοστών και 2. κατεδαφίστηκαν τοίχοι και κατασκευές και 3. διεξήχθηκαν εκσκαφές και χωματουργικές εργασίες αγνώστων διαστάσεων σε σχέση με το άνοιγμα διαφόρων λάκκων για τη δημιουργία νέας περίφραξης και συστήματος φωτισμού και 4. δημιουργήθηκε θεμελίωση υπό τη μορφή χυσίματος σκυροδέματος αγνώστων διαστάσεων και 5. μπροστά από την υφιστάμενη περίφραξη και πίσω από τις κερκίδες του σταδίου κατασκευάστηκε νέος τοίχος αντιστήριξης και 6. μεταξύ των κερκίδων και του αγωνιστικού χώρου και περιμετρικά του σταδίου κατασκευάστηκε νέα περίφραξη από μεταλλικούς πασσάλους κυμαινόμενου ύψους πέραν των 2,5 μέτρων καθώς επίσης τοποθετήθηκαν καινούργιοι και εκσυγχρονισμένοι μεταλλικοί πάσσαλοι φωτισμού ψηλότεροι από αυτούς που προϋπήρχαν πάνω από τους οποίους εγκαταστάθηκαν προβολείς για το φωτισμό του γηπέδου με τον κάθε πάσσαλο να διαθέτει βάση η οποία στηρίζεται στο θεμέλιο από σκυρόδεμα με τη βοήθεια μεταλλικών κοχλιών (μπουλόνια) και 7. μεταξύ των πασσάλων περίφραξης και πασσάλων φωτισμού μέχρι ύψους δύο μέτρων τοποθετήθηκε μεταλλικό πλέγμα ενώ στην υπόλοιπη έκταση τοποθετήθηκε πλαστικό δίχτυ και 8. τοποθετήθηκε νέο υποθεμέλιο (crusher run) πάχους 250 χιλιοστών κατάλληλο για να δεχτεί συνθετικό γρασίδι εις αντικατάσταση παλαιού και 9. στρώθηκε ασφαλτικό οδόστρωμα από σκυρόδεμα πάνω από το υποθεμέλιο - ασφαλτόστρωση με μια στρώση wearing course πάχους 60 χιλιοστών και 10. τοποθετήθηκε νέος χλοοτάπητας συνθετικής όμως μορφής πάνω από το ασφαλτικό δάπεδο εις αντικατάσταση φυσικού γρασιδιού που υπήρχε και 11. ανεγέρθηκε δωμάτιο μετρητών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου. Για την κατασκευή του δωματίου μετρητών υποβλήθηκε στις 27.10.10 γραπτή αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής, αίτημα με το οποίο συμφώνησε το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου και κοινοποιήθηκε γραπτώς στον πρόεδρο της κατηγορουμένης 5, Ανδρέα Διογένους, με επιστολή ημερομηνίας 11.11.10 νοουμένου ότι θα τηρούνταν ορισμένες προϋποθέσεις που συγκεκριμένα απαίτησε το δημοτικό συμβούλιο μέσα από την εν λόγω επιστολή. Για όλες τις πιο πάνω εργασίες δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Επειδή κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών υπήρξαν συνεχή και έντονα παράπονα στο Δήμο Αγίου Αθανασίου από άτομα των οποίων οι οικίες γειτνιάζουν με το γήπεδο, αρμόδιοι λειτουργοί των τεχνικών υπηρεσιών του δήμου μετέβησαν επί τόπου σε διάφορες ημερομηνίες όπου διαπίστωσαν την διεξαγωγή εργασιών. Κατά τις επισκέψεις τους οι τεχνικοί λειτουργοί του δήμου υπέδειξαν στους υπευθύνους του χώρου ότι θα έπρεπαν να αναστείλουν τις εργασίες μέχρι να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής, πλην όμως αυτοί τις αγνόησαν και συνέχισαν να τις εκτελούν μέχρι που ολοκλήρωσαν όλες τις προαναφερόμενες εργασίες. Οι οικοδομικές εργασίες εκτελέστηκαν από την κατηγορούμενη 3, οι δε τεχνικές εργασίες όπως οι ασφαλτικές εργασίες και οι εργασίες θεμελίωσης από την κατηγορούμενη 4 ενώ η τοποθέτηση του συνθετικού χλοοτάπητα από την εταιρεία Total Sports Limited. Όλες οι εταιρείες αυτές είναι περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένες στην Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία. Επιβλέποντας μηχανικός του έργου ήταν ο Κυριάκος Θεοδώρου. Παρών ακόμη στο έργο από την έναρξη μέχρι και την ολοκλήρωση των εργασιών ήταν και ο Γιώργος Ποταμίτης που εκτελούσε χρέη διευθυντή έργου (project manager) και ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό ή εν πάσει περιπτώσει εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited, η οποία επίσης είναι περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία. Η εταιρεία αυτή μεριμνούσε δια του Ποταμίτη για την πληρωμή των εργολάβων-υπεργολάβων σε σχέση με τις εργασίες που εκτελούνταν στο γήπεδο μέσω της έκδοσης επιταγών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited είναι ο κατηγορούμενος 6, ο οποίος ταυτόχρονα είναι διευθυντής σε διάφορες άλλες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης ενώ παράλληλα ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Όπως έχει προαναφερθεί οι κατηγορούμενοι 5 και 6 κατηγορούνται ότι ανέχτηκαν και/ή επέτρεψαν στους κατηγορούμενους 1, 2, 3 και 4 να προβούν σε εκσκαφές, να κατασκευάσουν γήπεδο ποδοσφαίρου, να ανεγείρουν περίφραξη με μεταλλικούς πασσάλους, να εγκαταστήσουν προβολείς γηπέδου, να στρώσει υποθεμέλιο (crusher run), να τοποθετήσει ασφαλτικό οδόστρωμα και να τοποθετήσει συνθετικό χλοοτάπητα εντός του επιδίκου τεμαχίου, χωρίς να έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Αδικήματα τέτοιας φύσεως διέπονται από τον Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Ειδικότερα, το άρθρο 3

(1)(β), το οποίο πραγματεύεται το υπό εκδίκαση αδίκημα, σημειώνει τα εξής: "3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - ................................................ (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. .............................................................................. χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)..." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του προαναφερόμενου αδικήματος είναι τα εξής:

(1)να ανέχεται ή να επιτρέπει και

(2)να ανεγείρεται οικοδομή σύμφωνα με την έννοια της νομοθεσίας και

(3)χωρίς την έκδοση άδειας από την αρμόδια αρχή. Το άρθρο 3

(2)(α) του Κεφ.96 υποδεικνύει πως η αρμόδια αρχή εντός οποιασδήποτε περιοχής δήμου είναι το δημοτικό συμβούλιο του δήμου αυτού και η σχετική άδεια που εκδίδει όταν επιθυμείται ανέγερση οικοδομής εντός της έννοιας της νομοθεσίας ονομάζεται 'άδεια οικοδομής'. Στην παρούσα υπόθεση είναι παραδεκτό γεγονός ότι το επίδικο τεμάχιο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Ως εκ τούτου, αρμόδια αρχή στην περίπτωση όπου απαιτείται η έκδοση άδειας οικοδομής είναι το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι εντός του επιδίκου τεμαχίου έχουν εκτελεστεί διάφορες εργασίες από τις κατηγορούμενες 3 και 4 αλλά και από την εταιρεία Total Sports Limited, όπως αυτές έχουν περιγραφεί πιο πάνω.. Η υπεράσπιση ευσεβάστως εισηγήθηκε πως από τη στιγμή που οι κατηγορούμενοι 3 και 4 αθωώθηκαν τυχόν εύρημα του Δικαστηρίου ότι εκτέλεσαν εργασίες θα συγκρούεται με την κατάληξη αυτή. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Η κατηγορούμενη 3 αθωώθηκε και απαλλάχτηκε και η κατηγορούμενη 4 απλά απαλλάχτηκε στην κατηγορία που αντιμετώπιζαν μέσα από το ίδιο κατηγορητήριο, η οποία είναι διαφορετική και ξεχωριστή από αυτή που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 5 και 6 χωρίς να χρειαστεί να παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία ή να ακουστούν γεγονότα και χωρίς το Δικαστήριο να προβεί σε οποιαδήποτε αξιολόγηση μαρτυρικού υλικού και να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα. Συνεπώς, δεν μπορεί να αποκλειστεί η αξιολόγηση μαρτυρίας που αφορά τις κατηγορούμενες 3 και 4 ή προέρχεται από αυτές στα πλαίσια θεμελίωσης της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής αναφορικά με διαφορετικά αδικήματα άλλων προσώπων. Η προσκόμιση τέτοιας μαρτυρίας και η κατάληξη στο εύρημα ότι οι κατηγορούμενοι 3 και 4 εκτέλεσαν εργασίες στο επίδικο τεμάχιο δεν αναιρεί την αθώωση και/ή απαλλαγή τους στο συγκεκριμένο αδίκημα που αντιμετώπιζαν. Ως εκ τούτου, η θέση αυτή της υπεράσπισης απορρίπτεται ως αβάσιμη. Αποτελεί ακόμη εύρημα του Δικαστηρίου ότι για όλες τις εργασίες που εκτελέστηκαν, οι οποίες έχουν σήμερα αποπερατωθεί, δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής από το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Κατά συνέπεια, το τρίτο συστατικό στοιχείο έχει αποδειχτεί. Το αν οι εργασίες που εκτελέστηκαν εμπίπτουν στην έννοια και το πεδίο εφαρμογής του όρου 'οικοδομής' που καθορίζει το Κεφ.96 που είναι η σχετική νομοθεσία είναι θέμα πραγματικό παρόλο που σε μερικές περιπτώσεις δύναται να είναι συνδυασμός νομικών και πραγματικών ζητημάτων. Στο άρθρο 2, που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του Κεφ.96, ο όρος 'οικοδομή' σημαίνει: 'οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.' Η δε έννοια του 'έργου' μέσα από το ίδιο άρθρο παραπέμπει σε: 'οποιαδήποτε εργασία ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συνεπάγεται κατασκευαστικές εργασίες για την εκτέλεση ή υλοποίηση των οποίων απαιτείται προηγουμένως η έκδοση άδειας δυνάμει του άρθρου 3.' Στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R.11 τονίστηκε ότι η λέξη 'οικοδομή' έχει την ίδια έννοια με τη λέξη 'κατασκεύασμα'. Για να είναι ένα κατασκεύασμα οικοδομή εντός της έννοιας του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς που μια οικοδομή ανεγείρεται ή είναι τουλάχιστο επιθυμητή. Στην υπόθεση South Wales Aluminim Co Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All ER 587 υποδείχτηκε πως ένα κατασκεύασμα θεωρείται 'οικοδομή' όταν διαθέτει χαρακτήρα οικοδομής ή είναι ανάλογο μιας οικοδομής. Αυτό συμβαίνει όταν εξυπηρετεί το σκοπό ανέγερσης του κατασκευάσματος. Στην Mayor etc. of Nicosia Town v. Keravnos 20 C.L.R. 51, η οποία υιοθέτησε την αγγλική υπόθεση The London County Council v. Pearce

(1892)2 QB 109, λέχθηκε ότι για να απαντηθεί το νομικό ερώτημα αν μια συγκεκριμένη οικοδομή έχει το χαρακτήρα οικοδομής θα πρέπει να αναζητηθεί η 'πρόθεση της κατασκευής', ήτοι ο σκοπός για τον οποίο αυτή κατασκευάστηκε ή ανεγέρθηκε. Πρέπει να έχει το στοιχείο της μόνιμης κατασκευής, δηλαδή να μην μετακινείται από μια οικοδομή σε άλλη. Σχετική ακόμη επί του θέματος είναι η αγγλική υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E.R. 389. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 σημειώθηκε πως το Δικαστήριο για να καταλήξει αν μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Όπως ακολούθως λέχθηκε, κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ακόμα και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αποτελούν οικοδομή σύμφωνα με την έννοια του νόμου (Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344). Σχετική επίσης με το ζήτημα αυτό είναι και η υπόθεση Σταυρινίδης v. Δήμου Λεμεσού

(2000)2 Α.Α.Δ. 429. Στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι επιδιώκεται επιχειρηματική λειτουργία του γηπέδου και όχι απλά περιστασιακή χρήση του. Οι εργασίες που εκτελέστηκαν είναι ουσιώδεις και καθ' όλα απαραίτητες για το σκοπό και το είδος χρήσης και λειτουργίας του ποδοσφαιρικού γηπέδου. Πρόκειται για εκ βάθρου εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών που όλες μαζί συνθέτουν ένα έργο, το πεδίο του οποίου καλύπτεται από την έννοια και σημασία αυτού που παρέχεται από το Κεφ.96, το οποίο έργο τελικά αποπερατώθηκε. Αρκεί να σημειωθεί ότι το έργο δεν ολοκληρώθηκε αυθημερόν και για να αποπερατωθεί απαιτήθηκε επίβλεψη από τον επιβλέποντα αρχιτέκτονα-μηχανικό Κυριάκο Θεοδώρου, μόνιμη παρουσία του διευθυντή έργου Γιώργου Ποταμίτη και η συμμετοχή τριών εργοληπτικών εταιρειών με εργατικό δυναμικό και μηχανήματα. Ο βαθμός και η έκταση των εργασιών που πραγματοποιήθηκαν είναι τέτοια που όχι απλά αναβάθμισαν το υφιστάμενο γήπεδο αλλά συνδυασμένα οδήγησαν ουσιαστικά σε ανακατασκευή του με σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις ανάλογα του σκοπού χρήσης και είδος λειτουργίας που επιδιώκεται. Η διεξαγωγή εκσκαφών και άλλων χωματουργικών εργασιών, η ανέγερση τοίχου αντιστήριξης πίσω από τις κερκίδες, η κατασκευή περίφραξης μεταξύ των κερκίδων μέσω της τοποθέτησης πασσάλων με κυμαινόμενο σημαντικό ύψος πέραν των 2,5 μέτρων, η δημιουργία θεμελίωσης με σκυρόδεμα με τον κάθε πάσσαλο να διαθέτει βάση η οποία στηρίζεται στο θεμέλιο με τη βοήθεια μεταλλικών κοχλιών (μπουλόνια) και την ύπαρξη πλέγματος μεταξύ των πασσάλων, την εγκατάσταση νέων και σύγχρονων πασσάλων και προβολέων φωτισμού, η κατασκευή δωματίου μετρητών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, η στρώση υποθεμελίου, η τοποθέτηση ασφαλτικού οδοστρώματος και η εγκατάσταση συνθετικού χλοοτάπητα εις αντικατάσταση υφιστάμενου φυσικού χορτοτάπητα παραπέμπουν σε μόνιμες κατασκευές, που μαζί με άλλες υφιστάμενες μόνιμες κατασκευές όπως οι κερκίδες, ο εξωτερικός τοίχος αντιστήριξης από τσιμεντόπετρα και τα αποδυτήρια, οι οποίες και αυτές ανεγέρθηκαν χωρίς άδεια οικοδομής, αποτελούν το νέο γήπεδο ποδοσφαίρου. Είναι προφανές ότι χωρίς τις νέες αυτές κατασκευές, οι οποίες αναπόφευκτα περικλείουν και οριοθετούν χώρους του επιδίκου τεμαχίου, ο σκοπός χρήσης και λειτουργίας του γηπέδου δεν εξυπηρετείται. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη μου, τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση αυτή καθώς και τον ορισμό του όρου 'οικοδομή' που παρέχεται μέσα από το άρθρο 2 του Κεφ.96 στον οποίο περιλαμβάνονται λάκκοι, θεμελιώσεις, περίφραξη, τοίχος αντιστήριξης και σκυρόδεμα, κρίνω ότι οι νέες κατασκευές αποτελούν οικοδομές σύμφωνα με την έννοια και σημασία που τους αποδίδει η σχετική νομοθεσία, η ανέγερση των οποίων απαιτεί την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας οικοδομής από το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Είναι η θέση της υπεράσπισης ότι ο ουσιώδης χρόνος που καθορίζει ως η 20η Σεπτεμβρίου του έτους 2010 και προγενέστερα υπήρχαν μόνο πάσσαλοι, οποίοι κατά την άποψη της δεν αποτελούν περίφραξη χώρου και δεν εμποδίζουν τη διέλευση από ένα χώρο σε άλλο. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση αυτή. Κατά τη διαμόρφωση της άποψης του και απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο η κατασκευή είναι ή όχι οικοδομή εντός της έννοιας του ορισμού που η νομοθεσία παρέχει το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να κλείσει τα μάτια του στην τελική μορφή του γηπέδου, όπως αυτή σταδιακά εξελισσόταν. Ακόμα όμως και να αποκλείσω όλες τις εργασίες που εκτελέστηκαν και να περιοριστώ στην τοποθέτηση των πασσάλων, όπως η υπεράσπιση ισχυρίζεται, θεωρώ ότι η εγκατάσταση αυτών με τον τρόπο που φαίνεται να επιτεύχθηκε, ο σκοπός που εξυπηρετούν σε σχέση με τη λειτουργία του γηπέδου, το στοιχείο της μόνιμης εγκατάστασης που τους χαρακτηρίζει, οι εργασίες που απαιτήθηκαν για την τοποθέτηση τους, ο τρόπος σύνδεσης τους με το έδαφος καθώς και ο αριθμός τους περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου του γηπέδου με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αποτελούν οικοδομές εν τη εννοία του νόμου. Για την τοποθέτηση τους απαιτείται προηγουμένως η έκδοση άδειας οικοδομής από το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου. Οι φωτογραφίες των Τεκμηρίων 5 καθώς και αυτές των Τεκμηρίων 14Ζ, 14Η και 14Θ, οι οποίες λήφθηκαν πριν από τις 20.09.10, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε, επαληθεύουν το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Είναι δυνατό η τοποθέτηση ενός πασσάλου σε συνδυασμό και με άλλα δεδομένα να οδηγήσει σε ανέγερση οικοδομής εντός της εννοίας του νόμου (Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344). Στη βάση αυτών, κρίνω ότι στοιχειοθετείται και το δεύτερου συστατικό στοιχείου του υπό εκδίκαση αδικήματος. Μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης προτάθηκε η θέση της υπεράσπισης ότι το διοικητικό συμβούλιο του Δήμου Αγίου Αθανασίου αποφάσισε να επιτρέψει την ανέγερση περίφραξης με μεταλλικούς πασσάλους, την τοποθέτηση πλέγματος μεταξύ των πασσάλων και την τοποθέτηση πλαστικού χλοοτάπητα. Μελετώντας το Τεκμήριο 10Λ που είναι τα πρακτικά συνεδρίασης του Δήμου Αγίου Αθανασίου ημερομηνίας 30.09.10 και συγκεκριμένα στη σελίδα 4 αυτών παρατηρώ ότι αποφασίστηκαν τα εξής: (α) να διαχωριστούν οι εργασίες για την τοποθέτηση του χλοοτάπητα στο γήπεδο και άλλες συναφείς εργασίες στο δάπεδο του αγωνιστικού χώρου και (β) να κατασκευαστεί προσωρινή περιμετρική περίφραξη μέχρι ύψους 2,5 μέτρα ώστε το κοινό να μην εισέρχεται στο γήπεδο και (γ) να κατασκευαστεί τοίχος αντιστήριξης στο νότιο όριο του γηπέδου για να αποφευχθεί διάβρωση και κατολίσθηση του εδάφους και (δ) να δημιουργηθούν κατάλληλοι χώροι υγιεινής και (ε) δημιουργία συνολικά 58 χώρων στάθμευσης ως προβλεπόταν στην πολεοδομική άδεια και (στ) να χωροθετηθεί ένα δωμάτιο μετρητών της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου στη βάση κριτηρίων που απαιτήθηκαν με το Τεκμήριο 3 και (ζ) να υποβληθεί νέα αίτηση προς την πολεοδομική αρχή για ανανέωση της πολεοδομικής άδειας της οποίας δεν υλοποιήθηκαν όλες οι πρόνοιες καθότι εκκρεμεί η εξωτερική οριοθέτηση του υπό ανάπτυξη κτήματος από το επαρχιακό κτηματολογικό γραφείο Λεμεσού γι' αυτό να ασκηθούν πιέσεις από την κατηγορούμενη 5 προς το κτηματολόγιο για άμεση οριοθέτηση του γηπέδου. Παράλληλα, υπήρξε δέσμευση του προέδρου της κατηγορουμένης 5, ο οποίος ήταν παρών στην εν λόγω συνεδρίαση υπό τη διπλή ιδιότητα του προέδρου της ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου και ως δημοτικός σύμβουλος, ότι δεν θα εκτελεστεί οποιαδήποτε οικοδομική εργασία. Ωστόσο, κατά παράβαση της δέσμευσης της κατηγορουμένης 5, οι εργασίες προχώρησαν και ολοκληρώθηκαν. Αντίς να κατασκευαστεί προσωρινή περίφραξη μέχρι ύψους 2,5 μέτρα, ανεγέρθηκε περίφραξη κυμαινόμενου ύψους πέραν των 2,5 μέτρων σε αντίθεση με το τι συμφωνήθηκε λαμβάνοντας έτσι την τελική της μορφή. Δεν προκύπτει να δημιουργήθηκαν οι απαιτούμενοι χώροι στάθμευσης, το δε δωμάτιο μετρητών δεν φαίνεται να ανεγέρθηκε σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του Τεκμηρίου 3 ενώ ουδεμία αίτηση έγινε για ανανέωση της πολεοδομικής άδειας. Ούτε βέβαια η κατηγορούμενη 5 προέβηκε σε ενέργειες για εξασφάλιση άδειας οικοδομής αναφορικά με τις εργασίες που εκτελέστηκαν. Υπήρξε βοήθεια και κατανόηση από το δημοτικό συμβούλιο χωρίς δυστυχώς ανταπόκριση από την κατηγορούμενη 5. Θεωρώ πως εφόσον η κατηγορούμενη 5 δεν υλοποίησε τις δεσμεύσεις της δεν μπορεί να επικαλείται προστασία από έγκριση του δημοτικού συμβουλίου στα προαναφερόμενα θέματα τη στιγμή που τέτοια έγκριση στηριζόταν σε προϋποθέσεις που δεν τηρήθηκαν από την κατηγορούμενη 5. Ούτε η κατηγορούμενη 5 δικαιούται να αναζητήσει όφελος μέσα από δική της επιλήψιμη στάση και συμπεριφορά. Το ότι η συμπαράσταση που επιδείκνυε ο δήμος ήταν υπό προϋποθέσεις φαίνεται από τα πρακτικά συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου (Τεκμήρια 10Α μέχρι 10Λ) αλλά και από την αντίδραση που ο δήμος εκδήλωσε με την καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης καθώς και της εξασφάλισης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν αυτό στη συνέχεια τροποποιήθηκε. Πέραν αυτού η όποια έγκριση του δήμου δεν μπορεί να καταργήσει την υφιστάμενη νομοθεσία αλλά ούτε να διαγράψει τις όποιες υποχρεώσεις απορρέουν από αυτή περιλαμβανομένου την ανάγκη για εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Η προσδοκία για την ανοχή της παρανομίας δεν αποτελεί λόγο για τη διαιώνιση της και αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό από κάθε πολίτη, φορέα, υπηρεσία και οργανισμό. Σε ένα κράτος δικαίου, όπως είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, ο νόμος δεν είναι μόνο η υπέρτατη αρχή αλλά και η μόνη πηγή αποκτήσεως δικαιωμάτων (Αδελφοί Λαμπριανίδη και άλλοι v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου

(1989)2 Α.Α.Δ. 390). Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, κρίνω ότι η θέση της υπεράσπισης στερείται αντικρίσματος και ως εκ τούτου απορρίπτεται ως ανεδαφική. Αναφορικά με το πρώτο συστατικό στοιχείο, ήτοι να ανέχεται ή να επιτρέπει την ανέγερση οικοδομής, άντλησα καθοδήγηση από την υπόθεση Μάριος Ανδρέα Σωφρονίου Λτδ v. Δήμου Στροβόλου

(1991)2 Α.Α.Δ. 369 μέσα από την οποία τονίστηκε ότι αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται κάτι να γνωρίζει την ύπαρξη του ή να εθελοτυφλεί ή να κλείνει τα μάτια του μπροστά στην πραγματικότητα (Somerset v. Wade [1894] 1 QB 574). Επίσης, λέχθηκε ότι η ύπαρξη δυνατότητας, φυσικής ή νομικής, για την παρεμπόδιση μιας απαγορευμένης ενέργειας είναι εγγενές στοιχείο του όρου 'ανέχομαι'. Μέσα από την πιο πάνω υπόθεση χαράσσονται ενδεικτικά κάποιες κατευθυντήριες παραμέτρους που η συνδυασμένη ύπαρξη τους πιθανόν να οδηγήσει σε συμπέρασμα 'ανοχής' στη δημιουργία παράνομων καταστάσεων από άλλο άτομο κατά παράβαση διατάξεων του Κεφ.96. Βέβαια σε τελευταία ανάλυση εναπόκειται στο πλαίσιο των γεγονότων κάθε υπόθεσης η κατάληξη ή όχι σε συμπέρασμα 'ανοχής' κάθε φορά δυνάμει του άρθρου 3

(1)(β) του Κεφ.96. Προκύπτει συναφώς από τα πιο πάνω ότι η διάπραξη του αδικήματος για το οποίο κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι 5 και 6 προϋποθέτει ένοχη διάνοια από το εν λόγω νομικό πρόσωπο (mens rea) με τη γνώση ύπαρξης παράνομων καταστάσεων ή μέσω ενσυνείδητης αποστασιοποίησης από την πραγματικότητα και παράλληλα συμπεριφορά μέσω πράξεων ή παραλείψεων προς αυτήν την κατεύθυνση (actus reus). Περαιτέρω, αν κάποιος αναγνώσει το άρθρο 3

(1)(β) θα συναντήσει τις δύο επίμαχες λέξεις 'ανέχομαι' και 'επιτρέπω' διατυπωμένες με διαζευκτικό τρόπο. Αυτό δηλώνει διαφοροποίηση ως προς την έννοια και σημασία μεταξύ των δύο αυτών λέξεων. Κατά την ταπεινή μου άποψη η λέξη 'ανέχομαι' σημαίνει μια παθητική συμπεριφορά από μέρους κάποιου, ο οποίος απλά ενώ αντιλαμβάνεται μια παράνομη κατάσταση την αποδέχεται κλείνοντας συνειδησιακά τα μάτια του αποφεύγοντας να την αποτρέψει. Η λέξη όμως 'επιτρέπω' οδηγεί στην εκδήλωση ενέργειας από ένα άτομο υποβοηθώντας έτσι με το δικό του τρόπο στην δημιουργία και εδραίωση της παρανομίας. Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο παρατηρεί τα εξής: (α) Η κατηγορούμενη 5 είχε την κατοχή του επιδίκου τεμαχίου. (β) Η κατηγορούμενη 5 είχε την ευθύνη, λειτουργία και διαχείριση του γηπέδου. (γ) Η κατηγορούμενη 5 ήταν ενήμερη για την εκτέλεση νέων και επιπρόσθετων εργασιών από εργοληπτικές εταιρείες που ουσιαστικά ανακατασκεύασαν το γήπεδο, τη στιγμή που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι υφιστάμενες κατασκευές στο γήπεδο είχαν ανεγερθεί χωρίς την έκδοση άδειας οικοδομής. (δ) Ενώ η κατηγορούμενη 5 γνώριζε ότι οι εργασίες στο γήπεδο εκτελούνταν χωρίς άδεια οικοδομής, ο πρόεδρος αυτής, Ανδρέα Διογένους, ζητούσε την κατανόηση του δημοτικού συμβουλίου. (ε) Αποδέχτηκε τη χρηματοδότηση του έργου από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited, δηλαδή την πληρωμή εργασιών που εκτελέστηκαν χωρίς άδεια οικοδομής. (στ) Την εμπλοκή και συμμετοχή της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited στην αποπεράτωση του έργου με μόνιμη παρουσία διευθυντή έργου, ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας, κάτι που ήταν γνωστό στην κατηγορούμενη

1. (ζ) Το ότι η κατηγορούμενη 5 εκχώρησε δικαίωμα διαχείρισης του γηπέδου στην εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited, το οποίο πλέον θα είχε επαγγελματική χρήση πάνω σε επιχειρηματική βάση, πράγμα που επίσης ήταν γνωστό στην κατηγορούμενη
2. Τα πιο πάνω υποδεικνύουν ότι η κατηγορούμενη 5 γνώριζε για την παράνομη εκτέλεση εργασιών στο τεμάχιο που είχε κατοχή και όχι μόνο ανέχτηκε την ύπαρξη τους αλλά με τη συμπεριφορά της επέτρεψε την εκτέλεση τους. Ένεκα της κατοχής του τεμαχίου η κατηγορούμενη 5 είχε τη νομική δυνατότητα να εμποδίσει την εμπλοκή των κατηγορουμένων 3, 4 και Total Sports Limited στην εκτέλεση των εργασιών και ταυτόχρονα διέθετε τη φυσική δυνατότητα να απορρίψει τη χρηματοδότηση του έργου από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited αλλά και να αρνηθεί στην τελευταία δικαίωμα διαχείρισης του γηπέδου, προτού εκδοθεί η σχετική άδεια οικοδομής σε μια προσπάθεια της να αποτρέψει την παράνομη ανέγερση οικοδομής στο τεμάχιο. Το ότι τελικά δεν προσφέρθηκε μαρτυρία σε σχέση με τους κατηγορουμένους 1 και 2 ως οι λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας σε καμία περίπτωση διαφοροποιούν το συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 6, δεν διαπιστώνω ότι ο ίδιος, υπό την προσωπική ιδιότητα του, έχει επιδείξει συμπεριφορά ανοχής ή έχει επιτρέψει την εκτέλεση εργασιών. Ο ίδιος δεν είχε κατοχή ή μίσθωση του επιδίκου τεμαχίου και ούτε προσωπικά φαίνεται να είχε την ευθύνη της χρήσης, λειτουργίας και διαχείρισης του γηπέδου. Η χρηματοδότηση του έργου προερχόταν από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited ενώ τις διάφορες αποφάσεις ως προς την πρόοδο και αποπεράτωση του έργου φαίνεται να τις λάμβανε ο Γιώργος Ποταμίτης που εκτελούσε χρέη διευθυντή έργου εκ μέρους και για λογαριασμό της πιο πάνω εταιρείας. Μπορεί ο κατηγορούμενος 6 να ήταν ενήμερος για την διεξαγωγή των εργασιών, πλην όμως, από τα ενώπιον μου δεδομένα, δεν προκύπτει να είχε τη νομική ή φυσική δυνατότητα για να εμποδίσει την εκτέλεση τους αφού υπό την προσωπική ιδιότητα του ουδεμία σχέση είχε με το τεμάχιο και/ή με το υπό ανάπτυξη εντός αυτού έργο. Επομένως, κρίνω ότι δεν υπάρχει αποδεικτικό υλικό που να συνδέει τον κατηγορούμενο 6 με την τέλεση του αδικήματος που κατηγορείται. Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε διαζευκτικά το Δικαστήριο να καταδικάσει τον κατηγορούμενο 6 στη βάση του άρθρου 85

(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Χωρίς να ασχοληθώ με το κατά πόσο πληρούνται ή όχι σωρευτικά οι προϋποθέσεις για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 85

(4), έχω εξετάσει την πιθανότητα αυτή σε σχέση με το άρθρο 20

(2)του Κεφ.96, το οποίο αποτελεί μέρος της νομικής πτυχής στην οποία εδράζεται το παρόν κατηγορητήριο και αφορά τη διενέργεια πράξης ή παράλειψης που συνιστά ή κάνει δυνατή από άλλο τη διάπραξη του αδικήματος, παρακινεί άλλο άτομο ή προάγει τη διάπραξη ποινικού αδικήματος. Το άρθρο αυτό στην ουσία ισοδυναμεί με το άρθρο 20 του Κεφ.154 που δύναται να εξεταστεί σε περιπτώσεις ποινικών αδικημάτων, όπου δεν προνοείται από τη νομοθεσία συγκεκριμένη άρθρο για τον αυτουργό, σε αντίθεση με το Κεφ.96 όπου περιέχει το άρθρο 20

(2). Έχω εξετάσει την πιθανότητα διάπραξης ποινικού αδικήματος από τον κατηγορούμενο 6 με βάση το άρθρο 20

(2)του Κεφ.96 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited για ενδεχόμενη παροχή συνδρομής ή διενέργειας πράξης ή παράλειψης ή καθ' οιονδήποτε τρόπο προώθηση στη διάπραξη αδικήματος από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited με βάση το ενδεχόμενο η εν λόγω εταιρεία να ανέχτηκε ή επέτρεψε την ανέγερση παράνομων οικοδομών στο επίδικο τεμάχιο και διαπιστώνω ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Μπορεί ο κατηγορούμενος 6 να είναι διευθυντής της εταιρείας Apollon Ladies Stadium Limited όμως δεν υπάρχει οποιοδήποτε μαρτυρία που να υποδεικνύει πως αυτός είναι ο μοναδικός διευθυντής της. Αντίθετα, το ότι ο κατηγορούμενος 6 ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της πιο πάνω εταιρείας τείνει να δείξει την ύπαρξη και άλλων διευθυντών ως μελών του διοικητικού συμβουλίου. Καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να αποδεικνύει συμμετοχή του κατηγορουμένου 6 στη διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην απουσία μαρτυρίας για συμμετοχή του κατηγορουμένου 6 η ιδιότητα του ως διευθυντής σε πολλές εταιρείες δεν μπορεί από μόνη της να στηρίξει την καταδίκη του (Παντελή v. Κωνσταντίνου

(2001)2 Α.Α.Δ. 708). Επιπλέον, δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να κατονομάζει στο Δικαστήριο τον κατηγορούμενο 6 ως το άτομο που υπέγραφε τις διάφορες επιταγές που η εν λόγω εταιρεία έκδιδε στις εργοληπτικές εταιρείες για την εκτέλεση των εργασιών έτσι ώστε να του αποδώσει συμμετοχή στην χρηματοδότηση του έργου. Επομένως, δεν υπάρχουν τέτοια αποδεικτικά στοιχεία που θα μπορούσαν να καταστήσουν τον κατηγορούμενο 6 υπόλογο και ειδικότερα απουσιάζει εκείνη η μαρτυρία που θα μπορούσε αναμφίβολα να αποδώσει στον κατηγορούμενο 6 συνδρομή ή παρακίνηση ή προαγωγή ή διενέργειας πράξης ή παράλειψης στην πιθανή διάπραξη αδικήματος από την εταιρεία Apollon Ladies Stadium Limited ή άλλο νομικό ή φυσικό πρόσωπο. Ενόψει της κατάληξης αυτής παρέλκει η εξέταση του ζητήματος κατά πόσο πληρούνται ή όχι σωρευτικά οι προϋποθέσεις για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 85

(4)του Κεφ.155. Είναι γνωστό ότι στο ποινικό μας δίκαιο η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε συστατικού στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Συνεπώς, κενά αναφορικά με την ύπαρξη γεγονότων αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη ενώ δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της εναντίον της κατηγορουμένης 5, η οποία και κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αντίθετα, με δεδομένο ότι δεν έχουν τεκμηριωθεί σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος 6, ο τελευταίος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/ Final Judgment Αναφορά: Ιδιωτική Ποινική/Ανέκτηκε και επέτρεψε την ανέγερση οικοδομής χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή/ Άρθρα 3

(1)(β),20

(1)(α) και 20

(3)(α) του Κεφ.96/ Τελική Απόφαση [1] Το νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του κ. Τάκη Ηλιάδη, σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820 [2] Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v.