Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Γεώργιος Πασεινίδης, Αρ. Υπόθεσης: 9656/10, 16/5/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:B9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9656/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Γεώργιος Πασεινίδης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 16 Μαϊου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Δημητρίου. Για τον Κατηγορούμενο: κα Κ. Πιερούδη. Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος μετά από παραδοχή βρέθηκε ένοχος στις ακόλουθες κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Αμελής οδήγηση 2η Κατηγορία: Εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας. 3η Κατηγορία: Οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος χωρίς φώτα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος στις 17/08/2009 στην οδό Βασιλέως Παύλου, στη Λεμεσό, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΑΒΑ 135, δεν κατέβαλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε δυστύχημα και αφού προκάλεσε τραυματισμό στον Iliev Kiril Grospodinov εγκατέλειψε το τόπο του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Περαιτέρω, κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο οδηγούσε το πιο πάνω όχημα χωρίς δεξί μπροστινό φως. Τα γεγονότα, όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, είναι ως ακολούθως: Στις 17.8.09 και περί ώρα 20.00 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ABA135 νότια στην οδό Βασιλέως Παύλου στη Λεμεσό. Φθάνοντας σε ένα σημείο του δρόμου κινήθηκε δεξιότερα της πορείας του και χτύπησε στο σταθμευμένο όχημα ΤΗΤΑ 812 το οποίο βρισκόταν στην δυτική πλευρά του δρόμου με βόρεια κατεύθυνση. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος συνέχισε να οδηγά με νότια κατεύθυνση στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και αφού διένυσε απόσταση περί τα 44 μ. χτύπησε το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής KSU 098 που οδηγούσε ο Μ.Κ.4 βόρεια στην εν λόγω οδό με σκοπό να στρίψει αριστερά στην οδό Ειρήνης. Από την σύγκρουση ο Μ.Κ.4 ανατράπηκε στην άσφαλτο ενώ ο κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του και εγκατέλειψε τη σκηνή του δυστυχήματος χωρίς να σταματήσει και να παράσχει οποιαδήποτε βοήθεια στον Μ.Κ.4 ο οποίος είχε τραυματιστεί. Από το δυστύχημα ο Μ.Κ.4 ο οποίος είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Γεν. Νοσοκομείο Λεμεσού, διαπιστώθηκε ότι υπέστηκε κάταγμα περόνης στο δεξιό πόδι και κρατήθηκε για νοσηλεία. Τα ενεχόμενα οχήματα υπέστησαν ζημιές. Από εξετάσεις που έγιναν από τον Μ.Κ.1 εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος και λήφθηκαν όλα τα στοιχεία του στις 21.8.
- Λήφθηκε κατάθεση και κατηγορήθηκε γραπτώς ο κατηγορούμενος ότι οδηγούσε χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα, ότι ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα και εγκατέλειψε τη σκηνή χωρίς να παρέχει βοήθεια, χωρίς φώτα πορείας και απάντησε ότι δεν συμφωνώ με αυτές τις κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Δεν βαρύνεται με βαθμούς ποινής και υπάρχουν €100 έξοδα της διαδικασίας. Η κα Πιερούδη, στην αγόρευση της προς μετριασμό της ποινής, εξέφρασε την απολογία του πελάτη της και αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, ειδικότερα αυτού της 2ης κατηγορίας. Αναφορικά με τις περιστάσεις διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατά τη δεδομένη στιγμή κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα και ο λόγος που εγκατέλειψε τη σκηνή του δυστυχήματος, ήταν διότι τον είχε κυριεύσει ο φόβος, αφού γι αυτόν ήταν ένα ασύνηθες γεγονός που πρώτη φορά του συμβαίνει και εν όψει και των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Πέραν των πιο πάνω, κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει το γεγονός ως ένα μεμονωμένο. Πρόκειται για ένα άνθρωπο 62 χρονών ανέφερε ο οποίος ουδέποτε έχει απασχολήσει τη δικαιοσύνη, είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν βαρύνεται με οποιουσδήποτε βαθμούς ποινής παρά τα τόσα χρόνια που οδηγεί, την παραδοχή του στο Δικαστήριο και να εκλάβει το γεγονός ως μεμονωμένο. Σε σχέση με τις προσωπικές του συνθήκες, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Σε αυτή αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 62 ετών, κατάγεται από τη Γεωργία, είναι έγγαμος και ζει και εργάζεται στην Κύπρο από το 1992, όπου ήρθε για να εργαστεί και να αποκτήσει καλύτερη ποιότητα ζωής. Αρχικά εργαζόταν στη Λευκωσία σε οικοδομικές εργασίες και στη συνέχεια στη Λεμεσό, όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Η οικογένεια του παρέμενε στη Θεσσαλονίκη και συντηρείτο με χρήματα που έστελνε κατά διαστήματα ο κατηγορούμενος μέχρι και το 2000 οπότε ήρθαν στη Κύπρο. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά ενήλικα. Η σύζυγος του δεν εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Ο κατηγορούμενος από το Φεβρουάριο του 2011 δεν εργάζεται και λαμβάνει Δημόσιο Βοήθημα ύψους €667,
- Δεν έχει οποιαδήποτε χρέη, ούτε περιουσία και αποταμιεύσεις. Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος για τον κατηγορούμενο ανέφερε ότι τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης θα έχει ως αποτέλεσμα να του αποκοπεί και το μοναδικό εισόδημα που παίρνει από το Κράτος κάτι το οποίο θα έχει σοβαρές επιπτώσεις τόσο στον ίδιο όσο και στην σύζυγο του η οποία είναι εξαρτώμενη του. Επιπλέον, ανέφερε ότι ο ίδιος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Προς τούτο κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά και συνταγές φαρμάκων που πρέπει να λαμβάνει. Στο τεκμήριο Δ αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος παρουσιάζει αρρύθμιστο σακχαρώδη διαβήτη, αρτηριακή υπέρταση και δύσπνοια προσπάθειας σε ελάχιστη σωματική κόπωση. Κατά την καρδιολογική εξέταση με ΕΤΤ παρουσιάζει ισχαιμία και χρήζει περαιτέρω διερεύνησης με στεφανιαία αγγειογραφία. Επίσης, αναφέρεται ότι βρίσκεται σε αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα μυοκαρδίου και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και συνεχούς φαρμακευτικής αγωγής. Τυχόν επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης, ισχυρίστηκε η συνήγορος του, μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα υγείας του με απρόβλεπτες συνέπειες. Επίσης, ανέφερε ότι προκύπτει ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος δεν είναι σύνηθες έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπιστούν από τις φυλακές. Ως εκ των ανωτέρω, ήταν και η θέση της ότι ακόμη και στην περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να ανασταλεί. Τέλος, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του και το χρόνο που παρήλθε από την ημέρα διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που θα επιβληθεί ποινή. Από τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, σοβαρότερη είναι η 2η Κατηγορία, την οποία και θα εξετάσω πρώτα. Το άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «
(1)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί το θάνατο άλλου προσώπου ή σωματική βλάβη σε άλλο πρόσωπο, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(2).................................
(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου
(1)ή
(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο». Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές, είναι δε από τα πλέον σοβαρά τροχαία αδικήματα. Η όλη συμπεριφορά ατόμου που, μετά από ατύχημα, εγκαταλείπει την σκηνή χωρίς να ενδιαφερθεί για την τύχη των επηρεαζομένων και χωρίς την παροχή σε αυτούς οιασδήποτε βοήθειας, αποτελεί αντικοινωνική και εγωϊστική συμπεριφορά. Στην Ανδρέας Πουμπουρής v Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 1 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε και στο Άρθρο 235Α του Ποινικού Κώδικα, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε η πιο πάνω διάταξη είναι προφανής και νομίζουμε πως δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εξειδίκευση. Ωστόσο, επιγραμματικά θα επαναλάβουμε το αυτονόητο ότι δηλαδή κάθε οδηγός οχήματος που εμπλέκεται σε τροχαίο δυστύχημα έχει νομική και ηθική υποχρέωση να σταματά και να προσφέρει βοήθεια στο θύμα του δυστυχήματος. Η έγκαιρη παροχή βοήθειας μπορεί να σώσει τη ζωή του θύματος ενώ η εγκατάλειψη του μπορεί ακόμη να οδηγήσει και στο θάνατο. Συνιστά άκρως εγωιστική συμπεριφορά η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου δυστυχήματος χωρίς βοήθεια, όταν μάλιστα, είναι τέτοιες οι συνθήκες ώστε να καθίσταται απομακρυσμένη η παροχή βοήθειας μέσα σε σύντομο χρόνο.» Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μια και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Ο Κατηγορούμενος, με την όλη συμπεριφορά του, επέδειξε πλήρη αδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων του και ειδικά προς τον Μ.Κ.4 ο οποίος είχε ανατραπεί και τραυματιστεί από το ατύχημα. Η οδική συμπεριφορά αυτή είναι απαράδεκτη και οι επιβαλλόμενες ποινές πρέπει να αντανακλούν την ανάγκη αποτροπής της. Ο λόγος που προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι τον ώθησε να εγκαταλείψει τη σκηνή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ο φόβος του ότι διέπραξε αδίκημα για πρώτη φορά στη ζωή του και πανικοβλήθηκε, δεν δικαιολογεί με κανένα τρόπο την εγκατάλειψη της σκηνής αφήνοντας το θύμα αβοήθητο. Είχε τόσο νομική όσο και ηθική υποχρέωση να σταματήσει και να παράσχει κάθε είδους βοήθεια προς τον Μ.Κ.4. Η όλη συμπεριφορά που επέδειξε ο κατηγορούμενος μόνο εγωιστική και άκρως αντικοινωνική μπορεί να χαρακτηριστεί και ανάλογες θα πρέπει να είναι και επιβαλλόμενες ποινές οι οποίες θα πρέπει να αντανακλούν την ανάγκη για αποτροπή. Οι μετριαστικοί παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος για τον Κατηγορούμενο, θα ληφθούν υπ' όψη. Λαμβάνω υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, την παραδοχή του έστω και στο στάδιο το οποίο αυτή έλαβε χώρα (βλ. Χαρτούμπαλος v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28) και την απολογία του. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Tα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 17/08/2009 και η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 30/04/2010 και ακολούθως ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 19/07/
- Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την 2η κατηγορία και η υπόθεση ορίστηκε στις 25/11/2010 για ακρόαση και ακολούθως στις 20/05/2011 και 06/10/2011 λόγω ελλείψεως χρόνου του Δικαστηρίου. Στις 06/10/2011 η υπόθεση αναβλήθηκε εκ νέου λόγω αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και ορίστηκε στις 30/01/
- Στην συνέχεια, κατά την πιο πάνω ημερομηνία αναβλήθηκε εκ νέου και ορίστηκε στις 14/02/2012 για ακρόαση ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος απουσίαζε και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του και ορίστηκε ακολούθως εκ νέου η υπόθεση την 01ην/03/
- Την πιο πάνω ημερομηνία ο κατηγορούμενος είχε προβεί σε αλλαγή απάντησης στη 2η κατηγορία και η υπόθεση ορίστηκε στις 24/04/2012 για γεγονότα και επιβολή ποινής και είχαν δοθεί οδηγίες για ετοιμασία Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης, την ημερομηνία εκείνη η υπόθεση αναβλήθηκε για τις 08/05/2012 ημερομηνία όπου ολοκληρώθηκε η υπόθεση. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι υπήρξε μια καθυστέρηση οφειλομένη στην κατηγορούσα αρχή αναφορικά με την καταχώριση και προώθηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο. Να σημειωθεί όμως, ότι δεν είναι τόσο μεγάλη αυτή η καθυστέρηση και ούτε προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος επηρεάστηκε με οποιοδήποτε τρόπο από αυτή τη καθυστέρηση έτσι ώστε ο χρόνος αυτός από μόνος του να μπορούσε διαφοροποιήσει το είδος της ποινής. Πέραν των πιο πάνω, η περαιτέρω καθυστέρηση στην υπόθεση, προκλήθηκε στην πορεία και ειδικότερα από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την 2η κατηγορία. Σίγουρα είναι ευθύνη του Δικαστηρίου η σύντομη εκδίκαση των υποθέσεων αλλά αν ο κατηγορούμενος επέλεγε διαφορετική πορεία στην υπόθεση δεν θα προκαλείτο αυτή η καθυστέρηση. Επομένως, θεωρώ ότι και αυτός ευθύνεται εν μέρει για την εν λόγο καθυστέρηση. Είναι νομολογημένο ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να επικαλείται τη καθυστέρηση όταν αυτή οφείλεται σε αυτόν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πεγειώτη κ.α
(2001)2 Α.Α.Δ. 617, Γενικός Εισαγγελέας v. Βαρνάβα
(1999)2 Α.Α.Δ. 638 και Κουλλαπής v. Aστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 273). Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη των αδικημάτων λαμβάνεται υπόψη ως ελαφρυντικός παράγοντας ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τόσο το ύψος αλλά και το είδος της ποινής και βασικός λόγος αυτού είναι διότι στο μεταξύ οι προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη μπορεί να έχουν αλλάξει (βλ. Σωτήρης Αβράαμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365). Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε σημαντική ή ιδιάζουσα αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, χωρίς φυσικά να παραγνωρίζω το γεγονός ότι αυτός από τον 11/2011 είναι άνεργος. Θεωρώ ότι υπό τις παρούσες περιστάσεις, τόσο δηλαδή το συνολικό χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα αλλά και οι περιστάσεις που αφορούν το κατηγορούμενο όπως έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ο χρόνος που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή σε σχέση με το ύψος της επιβληθείσας ποινής. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνω ιδιαίτερα υπόψη μου ως μετριαστικό παράγοντα και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως αυτές φαίνονται από την σχετική Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την ευπαίδευτη συνήγορο του. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω, το είδος της ποινής που θα επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας. Οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής αλλά απλά το εύρος της. Σε μια περίοδο που τα τροχαία δυστυχήματα έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις στο τόπο μας, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να επιβάλλει αποτρεπτικές ποινές. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκια, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 2η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 45 ημερών και 5 βαθμούς ποινής. Ο Κατηγορούμενος αποστερείται περαιτέρω του δικαιώματος να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο οκτώ
(8)μηνών από αύριο στην ίδια Κατηγορία, αφού δεν αναφέρθησαν οποιοιδήποτε ειδικοί λόγοι. Επίσης, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος είναι σοβαρές αφού επιδείχθηκε πλήρης αδιαφορία από τον κατηγορούμενο για την τύχη του Μ.Κ.4 ο οποίος ανατράπηκε, έπεσε από το μοτοποδήλατο του και ήταν εμφανές ότι θα είχε υποστεί τραυματισμούς κάτι το οποίο εν τέλει ήταν και το αποτέλεσμα. Στην 1η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 15 ημερών η οποία να συντρέχει με την ποινή φυλάκισης της 2ης κατηγορίας. Στην 3η Κατηγορία δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλακίσεως, ως ήταν και η σχετική εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186(Ι)/03, και το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας,
(2004)2 Α.Α.Δ. 3. Επίσης, στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 επαναδιατυπώθηκαν οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί την διακριτική του ευχέρεια και τα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη του για να εκδώσει ή όχι σχετικό διάταγμα. Έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Στην παρούσα περίπτωση, ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και από την ημέρα διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων δεν έχει απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη κάτι το οποίο δείχνει και την έμπρακτη του μεταμέλεια. Να σημειωθεί ότι έχουν παρέλθει δύο χρόνια και εννέα μήνες περίπου από τότε και δεν έχει διαπράξει οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Επίσης, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι πρόκειται για ένα άνθρωπο ηλικίας 62 χρονών ο οποίος δεν έχει απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη ούτε έχει διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου όπως έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Ιδιαίτερα λαμβάνω υπόψη μου τα ιατρικά προβλήματα που ο ίδιος αντιμετωπίζει και τις συνέπειες που μπορεί να έχουν σε αυτόν, σε περίπτωση άμεσης φυλάκισης του. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου τις οικονομικές του περιστάσεις και το γεγονός ότι από το εισόδημα που λαμβάνει από το Δημόσιο Βοήθημα συντηρείται και η σύζυγος του, η οποία λόγο προβλημάτων υγείας δεν μπορεί να εργαστεί και τις συνέπειες που μπορεί να έχει στο οικογενειακό του περιβάλλον τυχόν άμεση φυλάκιση του. Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος του κατηγορουμένου για αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν, έχοντας υπόψη του ιδιαίτερα τις προσωπικές του περιστάσεις και το λευκό του ποινικό μητρώο. Των πιο πάνω δεδομένων, βρίσκω ότι συντρέχουν λόγοι αναστολής της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο και ακολούθως οι ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για 3 χρόνια από σήμερα. Έξοδα € 100.00 να καταβληθούν από τον Κατηγορούμενο. ....................................... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο