Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικόλα Καραολή, Αρ. Υπόθεσης: 21912/10, 26/7/2012

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικόλα Καραολή, Αρ. Υπόθεσης: 21912/10, 26/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 21912/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικόλα Καραολή Κατηγορούμενου --------------- Ημερομηνία: 26 Ιουλίου, 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για τον Κατηγορούμενο: κα Βλαδιμήρου Κατηγορούμενος παρών. -------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 5 κατηγορίες για τα αδικήματα της άσκησης βίας στη σύζυγο του που της προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη, άσκησης βίας στη σύζυγο του που της προκάλεσε άμεσα ψυχική βλάβη, κοινής επίθεσης, δημόσιας εξύβρισης και απειλής βιαιοπραγίας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, τα αδικήματα φέρονται να διαπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο στις 14.7.2010 κατά της συζύγου του, Floarya Skipor Iosif, από την Ουκρανία. Η πρώτη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν η Γ/Αστ. 1307 Μαρί Λουίζ Σολιμάν, του αστυνομικού σταθμού Πολεμιδιών. Η Μ.Κ.1 είπε ότι η παραπονούμενη προσήλθε στον σταθμό και εξέφρασε το παράπονο της για επίθεση που δέχθηκε από τον σύζυγο της και της δόθηκε ιατρικό έντυπο για εξέταση της στο Νοσοκομείο, Τεκμήριο

1. Η Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 1, και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Η γραπτή κατηγορία του κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. Την ίδια μέρα ανοίχθηκε φάκελος για υπόθεση εναντίον και της παραπονούμενης για επίθεση που κατάγγειλε ο σύζυγος της. Αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, ότι για την εν λόγω καταγγελία καταχωρήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και εκκρεμεί η υπόθεση αρ. 20913/2010 με κατηγορούμενη την παραπονούμενη και παραπονούμενο τον κατηγορούμενο. Η Μ.Κ.1 δεν θυμόταν κατά πόσο η παραπονούμενη έφερε εμφανή σημάδια τραυματισμού. Η παραπονούμενη ήταν η επόμενη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Η Μ.Κ.2 υιοθέτησε την ανακριτική κατάθεση της προς την αστυνομία καθώς επίσης την κατάθεση που της λήφθηκε στο πλαίσιο διερεύνησης υπόθεσης κατόπιν της καταγγελίας του συζύγου της εναντίον της. Στην ανακριτική της κατάθεση, η Μ.Κ.2 αναφέρει τα ακόλουθα. Κατάγεται από την Ουκρανία και εδώ και 18 χρόνια συζεί με τον κατηγορούμενο. Το 2002 ήρθαν στην Κύπρο και τέλεσαν πολιτικό γάμο. Δεν απέκτησαν παιδιά. Τα τελευταία 4 χρόνια έχουν συνέχεια προβλήματα επειδή ο κατηγορούμενος δεν δουλεύει και θέλει να πληρώνει η Μ.Κ.2 όλα τα έξοδα επειδή αυτή εργάζεται. Έτσι ο κατηγορούμενος θέλει να χωρίσουν γιατί η ίδια δεν το δέχεται αυτό. Η Μ.Κ.2 του είπε ότι αν αυτός θέλει να χωρίσουν, αυτή δεν έχει πρόβλημα να χωρίσουν αλλά θέλει να της δώσει τα χρήματα που ξόδεψε μέσα στο σπίτι όλα αυτά τα χρόνια. Στις 14.7.2010, Τετάρτη, και ώρα 08.00 η Μ.Κ.2 ξύπνησε και κάθισε στη βεράντα του σπιτιού τους για να πιει ένα καφέ. Ο κατηγορούμενος πήρε το αυτοκίνητο και έφυγε, και ήρθε πίσω μετά από μισή ώρα περίπου. Ενώ η Μ.Κ.2 καθόταν στη βεράντα και χωρίς λόγο, ο κατηγορούμενος άρχισε να της φωνάζει «πουτάνα, σκύλα, θέλω να φύγεις, να πας στο ανάθεμα γιατί εάν δεν φύγεις θα σου κάνω κακό». Η Μ.Κ.2 του είπε να σταματήσει να τη βρίζει μέσα στη γειτονιά και τότε αυτός άρχισε να τη φτύνει. Η Μ.Κ.2 του είπε πάλι να σταματήσει να τη βρίζει και τη φτύνει στη γειτονιά αλλιώς θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία, και όταν ο κατηγορούμενος άκουσε κάτι τέτοιο, πήγε μέσα στο σπίτι, άρπαξε ένα παπούτσι της Μ.Κ.2 με τακούνι και την κτύπησε με το παπούτσι δύο φορές στο κεφάλι και την «πούνιαρε» δύο φορές με το δεξί του χέρι στο στομάχι. Η Μ.Κ.2 τον έσπρωξε και του έφυγε και πήγε στην αστυνομία όπου της έδωσαν χαρτί και πήγε στο Νοσοκομείο για εξέταση. Μετά από αυτό το συμβάν, η Μ.Κ.2 συνεχίζει να ζει με τον κατηγορούμενο χωρίς ιδιαίτερες σχέσεις. Η Μ.Κ.2 κάνει αναφορά σε άλλο επεισόδιο στις 19.7.2010 και καταλήγει ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να πέταξε το παπούτσι γιατί δεν το βρήκε πουθενά. Στη δεύτερη κατάθεση της η Μ.Κ.2 ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος θέλει με κάποιο τρόπο «να βγει από πάνω» επειδή τον κατάγγειλε, και μπορεί μόνος του να κτυπήθηκε και άρπαξε τον λαιμό του για να ισχυριστεί ότι αυτή τον κτύπησε, ή έβαλε κάποιον άλλο να τον τραβήξει από τον λαιμό ξεπίτηδες. Η ίδια ισχυρίζεται ότι ούτε καν τον απείλησε. Η Μ.Κ.2 είπε ότι ο κατηγορούμενος την κτύπησε στο δεξί πίσω μέρος του κεφαλιού της και ενώ την κρατούσε με το ένα χέρι, την κτυπούσε στην κοιλιά με το άλλο, λέγοντας της ότι θα την κτυπήσει στην κοιλιά για να μην έχει σημάδια και να μην μπορεί να αποδείξει οτιδήποτε. Η ίδια απλώς τον έσπρωξε για να ξεφύγει και δεν τον πήρε από τον λαιμό, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, οι γείτονες τον άκουσαν να τη βρίζει αλλά φοβούνται να καταθέσουν εναντίον του, και το όλο επεισόδιο διήρκησε περίπου 15 λεπτά. Κατά την αντεξέταση της η συνήγορος υπεράσπισης αμφισβήτησε τη θέση της Μ.Κ.2 ότι οι γείτονες άκουσαν τι έγινε αλλά φοβούνται να καταθέσουν, ενώ η Μ.Κ.2 επέμενε ότι αυτό είναι αλήθεια και οι ίδιοι οι γείτονες της το είπαν. Η ίδια επιβεβαίωσε τον ισχυρισμό της στην πρώτη κατάθεση της ότι ο κατηγορούμενος θέλει να τη χωρίσει, αλλά αυτή διεκδικεί τα χρήματα που ξόδεψε στο σπίτι, ενώ τώρα η ίδια δεν δίνει χρήματα ούτε στον ίδιο ούτε για το σπίτι. Η Μ.Κ.2 επέμενε ότι τα γεγονότα της επίδικης μέρας έχουν όπως περιγράφονται στην κατάθεση της, διευκρινίζοντας ότι δεν είπε κάθε λεπτομέρεια στην κατάθεση της. Πρόσθεσε ότι ο κατηγορούμενος της πέταξε τα ρούχα της έξω από το δωμάτιο της, πήρε το παπούτσι με το τακούνι και την κτύπησε. Ενώ κρατούσε το τακούνι στο χέρι και φώναζε, αυτή του είπε να σταματήσει γιατί θα τηλεφωνήσει στην αστυνομία και τότε ο κατηγορούμενος την κτύπησε. Σε υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης ότι στην κατάθεση της δεν αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος πήρε το παπούτσι και ακολούθως αυτή του είπε ότι θα καλέσει την αστυνομία, η Μ.Κ.2 είπε ότι όλα έγιναν την ίδια στιγμή. Η συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στη μάρτυρα ότι τίποτε από όσα καταλογίζει στον κατηγορούμενο δεν έγινε, αλλά η Μ.Κ.2 είπε ότι όλα όσα λέει είναι η αλήθεια και τον έχει καταγγείλει 6-7 φορές στην αστυνομία και εκκρεμούν και άλλες υποθέσεις εναντίον του στο Δικαστήριο. Όταν η Μ.Κ.2 έμαθε ότι ο κατηγορούμενος την κατάγγειλε, ήθελε να τον πνίξει. Ερωτηθείσα η Μ.Κ.2 γιατί εξακολουθεί να διαμένει με τον κατηγορούμενο, αυτή απάντησε ότι δεν έχει να πάει κάπου αλλού, και εξακολουθεί να πληρώνει για το χρέος του σπιτιού, εξ ου και εκκρεμεί υπόθεση για το θέμα του σπιτιού στο Δικαστήριο. Η συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στη Μ.Κ.2 ότι το σπίτι ανήκει στον κατηγορούμενο και ο οποίος έχει άδεια κατοχής του, ενώ η Μ.Κ.2 είπε ότι το σπίτι είναι κρατικό, ο κατηγορούμενος δεν είναι αδειούχος για το εν λόγω σπίτι και η ίδια δικαιούται να διαμένει εκεί. Τώρα, αυτή διαμένει σε ένα δωμάτιο του σπιτιού, χωρίς ρεύμα και νερό, ενώ ο κατηγορούμενος διαμένει εκεί με τη συμβία του, μέλλουσα σύζυγο του, και το παιδί που απέκτησαν μαζί στις 19.3.2012, και αυτός πληρώνει για τα έξοδα του σπιτιού. Τέλος, η Μ.Κ.2 ανέφερε ότι αυτή δεν έχει πρόβλημα να διαμένει στο σπίτι νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος δεν την ενοχλεί, και εξαρτάται από τη διάθεση του πώς θα της συμπεριφερθεί. Η ίδια ακόμα αρνήθηκε την εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης ότι επιδιώκει τη φυλάκιση του κατηγορούμενου με την καταγγελία της εναντίον του. Ο αστ. 4079 Σάββας Τρύφωνος, του αστυνομικού σταθμού Πολεμιδιών, κατέθεσε ότι την επίδικη μέρα γύρω στις 08.45, έλαβε τηλεφώνημα από τη Μ.Κ.2 η οποία του είπε ότι αμέσως προηγουμένως την είχε κτυπήσει στο σπίτι ο εν διαστάσει σύζυγος της. Αμέσως μετά στον σταθμό προσήλθε ο κατηγορούμενος και ανέφερε ότι κτυπήθηκε προηγουμένως από την εν διαστάσει σύζυγο του στην οικία του. Ο Μ.Κ.3 έδωσε ιατρικό έντυπο στον κατηγορούμενο για να εξεταστεί στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού και ακολούθως μετέβη στην εν λόγω οικία, όπου βρήκε τη Μ.Κ.2 η οποία του είπε ότι είχε κτυπηθεί από τον εν διαστάσει σύζυγο της με παπούτσι στο κεφάλι. Ο Μ.Κ.3 χορήγησε και στη Μ.Κ.2 ιατρικό έντυπο για εξέταση στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Τεκμήριο
3. Και οι δύο προσήλθαν στον σταθμό για καταθέσεις στις 19.7.
4. Ο Μ.Κ.3 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο η Μ.Κ.2 ή ο κατηγορούμενος έφεραν εμφανή τραύματα. Ο Δρ. Ευθύμιος Ευθυμίου του Τμήματος Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, αναγνώρισε και υιοθέτησε την Έκθεση Ιατρού που ετοίμασε κατόπιν εξέτασης της Φλώρας Ιωσήφ, στις 14.7.2010, Τεκμήριο
5. Σε αυτή αναφέρεται ότι η ασθενής προσήλθε για εξέταση αιτιώμενη πόνο στο κεφάλι και ανέφερε ότι κτυπήθηκε στο κεφάλι με παπούτσι από τον σύζυγο της. Από την κλινική εξέταση δεν διαπιστώθηκε εξωτερική κάκωση στο σώμα της και είχε φυσιολογική νευρολογική κατάσταση στην περιοχή του δεξιού βρέγματος. Είχε έντονο ποσό στη ψηλάφηση τοπικά και μικρό οίδημα. Της δόθηκαν φάρμακα, οδηγίες και απελύθη. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.4 είπε ότι τα τραύματα ήταν ελαφριά, και ότι θα ανέμενε να προκληθούν περισσότερα και πιο σοβαρά τραύματα από κτύπημα με τακούνι. Το δεξιό βρεγματικό είναι η δεξιά βρεγματική περιοχή που καλύπτει το βρεγματικό οστούν, και η ασθενής ανέφερε ότι ένιωθε πόνο στο δεξιό οστούν. Ο Μ.Κ.4 δεν μπορούσε να αναφέρει την αιτία του τραύματος που έφερε η ασθενής, και χωρίς να αποκλείσει την πιθανότητα αυτό να προκλήθηκε από την ίδια, είπε ότι δεν διαπίστωσε η ασθενής να ήταν σε τέτοια ψυχική κατάσταση για να αυτοτραυματιστεί. Τέλος, ο Μ.Κ.4 ήταν σε θέση να πει μόνο ότι το τραύμα προκλήθηκε από αμβλεία επιφάνεια καθότι δεν υπήρχε εξωτερικός τραυματισμός. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, κάλεσε αυτόν να προβάλει την υπεράσπιση του και του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και ανέφερε τα ακόλουθα. Στις 14.7.2009 η Μ.Κ.2, σύζυγος του κατηγορούμενου, βρισκόταν στο σπίτι και ο κατηγορούμενος της είπε να φύγει από το σπίτι γιατί θέλει διαζύγιο και είχε ήδη υποβάλει αίτηση διαζυγίου στο Δικαστήριο. Της είπε επίσης ότι αν ήταν γυναίκα δεν θα έδινε τα περιουσιακά τους στοιχεία στον γιο της, πήγε και ξάπλωσε, και αυτή πήγε και τον άρπαξε από τον λαιμό και μετά του είπε ότι θα βάλει Ρώσους να τον σκοτώσουν αν δεν καταφέρει να πιάσει το σπίτι όπου κι αν πάει. Ο κατηγορούμενος είχε σημάδια στον λαιμό του. Μετά η Μ.Κ.2 έφυγε και αυτός πήγε και εξετάστηκε από γιατρό αφού πήγε πρώτα στην αστυνομία. Ο κατηγορούμενος έχει παράπονο που η Μ.Κ.2 τον απείλησε και τον άρπαξε από τον λαιμό. Είναι παντρεμένοι 8 χρόνια αλλά έχει 4 χρόνια που μαλώνουν και δεν την αντέχει άλλο. Ευτυχώς δεν έχει παιδιά μαζί της γιατί έκανε στείρωση. Ο κατηγορούμενος έχει πολλές αρρώστιες και δεν θέλει να του δημιουργεί προβλήματα η Μ.Κ.
6. Ο κατηγορούμενος πρόσθεσε ότι αυτός της είπε ότι είναι άρρωστος, έχει σπίτι και θέλει να ζήσει με το μωρό του, και αυτή να πάει στο καλό. Ο κατηγορούμενος είπε ακόμα ότι είχαν εταιρεία και πήρε τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα έδωσε στον γιο της χωρίς να ρωτήσει τον κατηγορούμενο, και, όπως αντιλήφθηκε εκ των υστέρων, αυτή είχε και άλλο πρόγραμμα να του πάρει το σπίτι. Την επίδικη μέρα, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι η Μ.Κ.2 του είπε ότι το όνειρο της δεν τελείωσε ακόμα και θα βάλει να τον σκοτώσουν. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε την Έκθεση Ιατρού ημερ. 14.7.2009, Τεκμήριο 5, στην οποία ο Μ.Κ.4 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε στις Πρώτες Βοήθειες λόγω δυσχέρειας αναπνοής και βήχα. Ανέφερε επίσης ότι είχε τσακωθεί με τη σύζυγο του. Από την κλινική εξέταση διαπιστώθηκε σπασμός των βρόγχων, δόθηκαν φάρμακα και δεν διαφάνηκε οτιδήποτε το παθολογικό στο καρδιαγγειακό σύστημα. Ο κατηγορούμενος παραπονέθηκε για πόνο στον λαιμό και διαπιστώθηκαν 3 γραμμοειδείς εκδορές μετά από εξέταση. Ακολούθως ο κατηγορούμενος απολύθηκε με οδηγίες. Ο κατηγορούμενος πιστεύει ότι η Μ.Κ.2 πήρε ένα παπούτσι και κτύπησε το κεφάλι της μόνη της, και πολλές φορές γδάρθηκε και ακόμα πήρε ένα ξύλο και μαύρισε το κορμί της, και ακολούθως τον κατάγγειλε. Διευκρίνισε όμως ότι ο ίδιος δεν ήξερε τι έκανε η Μ.Κ.2 την επίδικη μέρα εφόσον αυτός πήγε στο δωμάτιο του. Τέλος, ο κατηγορούμενος είπε ότι πήρε διαζύγιο από το Οικογενειακό Δικαστήριο στις 26.1.2011, και κατέθεσε τη σχετική απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 6, και ότι εκκρεμεί αγωγή για την έξωση της Μ.Κ.2 από το σπίτι, καθότι αυτό ανήκει στην Κυβέρνηση με άδεια χρήσης προς τον ίδιο Ο ίδιος πληρώνει για το νερό και το ρεύμα στο σπίτι, και κατέθεσε σχετικές αποδείξεις πληρωμών, Τεκμήριο
7. Κατά την αντεξέταση του ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε στον κατηγορούμενο ότι παραλείπει στην κατάθεση του την αναφορά στους Ρώσους στην απειλή της Μ.Κ.2 προς αυτόν, ενώ ο κατηγορούμενος είπε ότι το τι λέει στην κατάθεση του και το τι είπε κατά την προφορική του μαρτυρία είναι το ίδιο πράγμα. Επίσης, ο κατηγορούμενος είπε ότι η συμπεριφορά της Μ.Κ.2 δεν ήταν σταθερή όταν ο γιος της ήρθε στην Κύπρο, τον οποίο αυτός έφερε για να τον βοηθήσει και να εργαστεί μαζί με τον κατηγορούμενο στην εταιρεία που έφτιαξαν. Η εταιρεία ασχολείται με κατεδαφίσεις και κατασκευές, και ενεγράφη στο όνομα της Μ.Κ.2 επειδή αυτός ήταν πτωχεύσας. Είπε ακόμα ότι ήρθαν στην Κύπρο για ένα καλύτερο μέλλον και η Μ.Κ.2 του πήρε την περιουσία και την έδωσε στον γιο της και τώρα διεκδικεί και το σπίτι. Υπέβαλε και στο παρελθόν αίτηση για διαζύγιο, την οποία απέσυρε επειδή η Μ.Κ.2 του ζήτησε να τη συγχωρέσει, όμως τελικά διαφάνηκε τι ήθελε από τον κατηγορούμενο και γι΄ αυτό καταχώρησε δεύτερη αίτηση διαζυγίου και χώρισαν. Τώρα έχει νέα οικογένεια και η σύζυγος του τον φροντίζει, ενώ η Μ.Κ.2 ουδέποτε νοιάστηκε γι΄ αυτόν, και μάλιστα τον ξεγέλασε επειδή έκανε στείρωση χωρίς να το πει στον κατηγορούμενο και έτσι δεν έχουν αποκτήσει παιδιά μαζί. Τον τελευταίο χρόνο διαμένουν στο σπίτι τόσο ο κατηγορούμενος με την οικογένεια του, όσο και η Μ.Κ.
8. Ο κατηγορούμενος παρακάλεσε τη Μ.Κ.2 να πληρώνει το νερό και το ρεύμα, κάτι το οποίο δεν κάνει, ενώ από τις 25.5.2012, που έκανε την τελευταία καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου, η Μ.Κ.2 δεν πάει στο σπίτι, παρόλο που η πόρτα του δωματίου της είναι κλειδωμένη. Ερωτηθείς ο κατηγορούμενος γιατί έδωσε την κατάθεση του και κατάγγειλε τη Μ.Κ.2 ότι τον έγδαρε στις 19.7.2009, αυτός απάντησε ότι έδωσε ένα λογικό περιθώριο, και όταν τα πράγματα έφθασαν στα άκρα, αυτός έπρεπε να τα πει όλα και ότι η Μ.Κ.2 τον έγδαρε. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε στον κατηγορούμενο ότι δεν ανέφερε στον γιατρό που τον εξέτασε ότι η σύζυγος του τον έγδαρε παρά μόνο ότι τσακώθηκαν, και ο κατηγορούμενος είπε ότι αυτό εννοούσε λέγοντας στον γιατρό ότι τσακώθηκε με τη σύζυγο του, είναι αγράμματος και δεν ξέρει να περιγράφει καθετί με ακρίβεια. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά την εκδοχή της Μ.Κ.2 αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα, και επέμενε ότι ο ίδιος δεν την είδε να κτυπά το κεφάλι της με το παπούτσι, αλλά από την στιγμή που η ίδια το αναφέρει αυτό σημαίνει ότι η ίδια το προκάλεσε. Ακόμα είπε ότι την επίδικη ημερομηνία η Μ.Κ.2 κλείδωνε το δωμάτιο της, επομένως ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να μπει μέσα και ακόμα ότι ξέχασε το φως του δωματίου αναμμένο και αυτός ειδοποίησε την αστυνομία να πάει να ανοίξει το δωμάτιο και να σβήσει το φως. Κατά την αγόρευση του ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η υπόθεση θα κριθεί με βάση την αξιοπιστία των μαρτύρων και κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της Μ.Κ.2, η οποία επιβεβαιώνεται από τον Μ.Κ.4 για τον τρόπο πρόκλησης των τραυμάτων της, και να απορρίψει την εκδοχή του κατηγορούμενου ως αναξιόπιστη. Ο κ. Αργυρού εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της συνηγόρου υπεράσπισης, η οποία αναφέρθηκε στη μαρτυρία της Μ.Κ.2 για να καταδείξει ότι αυτή ήταν αντιφατική και παράλογη, ενώ ο κατηγορούμενος έδωσε μία συνεπή και ολοκληρωμένη εκδοχή. Η κα Βλαδιμήρου εισηγήθηκε ότι, έστω και αν η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο, τότε και πάλι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κριθεί ένοχος με βάση τη μαρτυρία της Μ.Κ.2 εν όψει των αδυναμιών της και των αμφιβολιών που αυτή δημιουργεί προς το Δικαστήριο. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και αρχικά αναφέρω ότι η Μ.Κ.1 άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της περιορίζεται στις ενέργειες της αναφορικά με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και αυτή δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ακόμα η Μ.Κ.1 δεν δίστασε να απαντήσει ότι δεν θυμόταν κατά πόσο η παραπονούμενη έφερε σημάδια, επομένως η Μ.Κ.1 φάνηκε αντικειμενική στην εξέταση της υπόθεσης και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Το Δικαστήριο απεκόμισε την ίδια εντύπωση και για τον Μ.Κ.3, ο οποίος και πάλι αναφέρθηκε στις δικές του ενέργειες στο πλαίσιο των καταγγελιών τόσο της Μ.Κ.2 όσο και του κατηγορούμενου εκατέρωθεν, δεν θυμόταν κατά πόσο η Μ.Κ.2 και ο κατηγορούμενος έφεραν τραύματα, και φάνηκε ανεξάρτητος και αντικειμενικός στην εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση. Η μαρτυρία του ουδόλως αντικρούστηκε από την πλευρά της υπεράσπισης και κρίνεται καθ΄ όλα αξιόπιστη από το Δικαστήριο. Η Μ.Κ.2 ήταν η παραπονούμενη και επομένως η βασική μάρτυρας κατηγορίας. Αυτή δεν άφησε καλή εικόνα προς το Δικαστήριο και γενικά η όλη στάση και συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα δημιούργησε αμφιβολίες για την ειλικρίνεια της και την αλήθεια των ισχυρισμών της. Αρχικά επισημαίνω ότι η Μ.Κ.2 δίνει μία πολύ γενική περιγραφή των γεγονότων στην κατάθεση της, ενώ κατά τη μαρτυρία της πρόσθεσε στοιχεία, τα οποία θεωρώ ότι δεν αφορούν λεπτομέρειες, όπως η ίδια ισχυρίστηκε, αλλά είναι ουσιαστικά. Ειδικότερα, η Μ.Κ.2 ανέφερε στην κατάθεση της ότι ο κατηγορούμενος απρόκλητα άρχισε να τη βρίζει και να τη φτύνει, αυτή του είπε να σταματήσει και τότε αυτός πήγε μέσα, άρπαξε ένα παπούτσι και την κτύπησε. Κατά την προφορική της μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, και μάλιστα κατά το στάδιο της αντεξέτασης της, αυτή είπε επίσης ότι ο κατηγορούμενος μπήκε στο δωμάτιο της, πέταξε τα ρούχα της έξω και πήρε ένα παπούτσι και την κτύπησε. Θεωρώ ότι αυτό το γεγονός είναι σημαντικό για να καταδείξει την όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου και λογικά θα αναμενόταν η αναφορά σε αυτό από τη Μ.Κ.2 στην κατάθεση της. Επίσης, στην κατάθεση της η Μ.Κ.2 αναφέρει ότι πρώτα είπε στον κατηγορούμενο ότι θα καλέσει την αστυνομία και αμέσως μετά αυτός άρπαξε το παπούτσι και την κτύπησε, ενώ κατά την αντεξέταση της παρουσίασε διαφορετική εκδοχή, λέγοντας ότι πρώτα την κτύπησε ο κατηγορούμενος και μετά αυτή του είπε ότι θα τηλεφωνήσει στην αστυνομία. Όταν η Μ.Κ.2 ρωτήθηκε γι΄ αυτή την αντίφαση, αυτή είπε ότι όταν είπε στον κατηγορούμενο ότι θα τηλεφωνήσει στην αστυνομία, αυτός κρατούσε το παπούτσι και την κτύπησε, προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι αυτά έγιναν την ίδια στιγμή. Περαιτέρω παρατηρείται μία διαφοροποίηση μεταξύ της κατάθεσης της και της προφορικής της μαρτυρίας αναφορικά με το επίδικο συμβάν και τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου απέναντι της. Ενώ στην κατάθεση της η Μ.Κ.2 είπε ότι ο κατηγορούμενος άρπαξε το παπούτσι, την κτύπησε στο κεφάλι δύο φορές και μετά τη μπούνιαρε δύο φορές στο στομάχι με το δεξί του χέρι, στην αντεξέταση της είπε ότι ο κατηγορούμενος την κτύπησε με το δεξί χέρι στο κεφάλι και την κοιλιά, ενώ την έπιασε και από τον λαιμό. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.2 δεν επιβεβαιώνεται ανεπιφύλακτα από τον Μ.Κ.4, αναφορικά με τα τραύματα που προκαλούνται από κτύπημα στο κεφάλι με τακούνι από παπούτσι. Έκπληξη προκάλεσε η αναφορά της Μ.Κ.2 ότι ο κατηγορούμενος την κτύπησε στο κεφάλι και ακολούθως της έδωσε μπουνιές στην κοιλιά λέγοντας της ότι το έκανε για να μην της αφήσει σημάδια, ενώ αν πράγματι αυτή ήταν η πρόθεση του κατηγορούμενου, η συμπεριφορά του σε σχέση με τις μπουνιές δεν συνάδει με την προγενέστερη ενέργεια του κατηγορούμενου να κτυπήσει τη Μ.Κ.2 στο κεφάλι με το τακούνι του παπουτσιού. Αυτή η θέση της Μ.Κ.2 δεν ανταποκρίνεται στη λογική και δημιουργεί αμφιβολίες προς το Δικαστήριο αναφορικά με την ειλικρίνεια της. Τέλος, είναι εμφανές ότι η Μ.Κ.2 και ο κατηγορούμενος έχουν διαφωνία και διεκδικούν και οι δύο το σπίτι στο οποίο διαμένουν. Αυτός είναι και ο λόγος που η Μ.Κ.2 δεν φεύγει από το σπίτι, μένει σε ένα δωμάτιο, ενώ ο κατηγορούμενος διαμένει εκεί μαζί με τη σύζυγο και το παιδί τους, και επιθυμεί όπως η Μ.Κ.2 εγκαταλείψει το σπίτι. Η θέση και επιμονή της Μ.Κ.2 να παραμένει εκεί, και μάλιστα ενώ ο κατηγορούμενος, κατά τον δικό της ισχυρισμό, συνεχίζει να της επιτίθεται με αποτέλεσμα να υπάρχουν ακόμα 6-7 καταγγελίες εναντίον του, και ακόμα ενώ στο δωμάτιο της δεν έχει ρεύμα και νερό, δεν μπορεί να θεωρηθεί λογική και ακόμα φυσιολογική. Η Μ.Κ.2 επικαλέστηκε ότι η ίδια δεν έχει πρόβλημα να διαμένει εκεί νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος σταματήσει να την ενοχλεί, αλλά ταυτόχρονα διαμένει εκεί γιατί δεν έχει πού αλλού να πάει. Αυτοί οι ισχυρισμοί της Μ.Κ.2 δεν πείθουν το Δικαστήριο για τη βάση και αλήθεια τους, αλλά κρίνονται υπερβολικοί και δημιουργούν αμφιβολίες για τα κίνητρα στη Μ.Κ.2 με την επιμονή της να μένει στο σπίτι υπό τέτοιες συνθήκες και ακόμα να δέχεται και ανέχεται τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου προς αυτή, όπως η ίδια έχει περιγράψει στο Δικαστήριο. Για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, το Δικαστήριο διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις αναφορικά με την αλήθεια των όσων η Μ.Κ.2 ανέφερε σε βαθμό που θεωρεί ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί τη μαρτυρία της και να στηριχθεί σε αυτή για να προβεί σε ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο Μ.Κ.4, με τη σειρά του, κρίνεται ειδικός για να καταθέσει για την ιατρική κατάσταση της Μ.Κ.2, κατά την εξέταση της από αυτόν, εν όψει του επαγγέλματος και της πείρας του. Άλλωστε αυτό δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, η οποία μάλιστα στηρίχθηκε στον ίδιο μάρτυρα και στις διαπιστώσεις του αναφορικά και με τον κατηγορούμενο, καθότι αυτός εξέτασε και τον κατηγορούμενο την ίδια μέρα και εξέδωσε Ιατρικές Εκθέσεις και για τους δύο. Ο κατηγορούμενος παρουσίασε μία συνεπή και ολοκληρωμένη εκδοχή αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα. Το περιεχόμενο της κατάθεσης του συνάδει με την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, και δεν υιοθετώ την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, κατά την αντεξέταση του κατηγορούμενου, ότι η παράλειψη του κατηγορούμενου να αναφερθεί στο «όνειρο» της Μ.Κ.2 και ακόμα στο ότι ο ίδιος πιστεύει ότι η Μ.Κ.2 πήρε το παπούτσι και κτυπήθηκε μόνη της εφόσον η ίδια προβάλλει αυτή την εκδοχή πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του. Δεν μου διαφεύγει ότι η συνήγορος υπεράσπισης δεν υπέβαλε στη Μ.Κ.2 κάποιες θέσεις που ανέφερε ο κατηγορούμενος κατά τη δική του μαρτυρία, όμως αυτές αφορούν τις οικονομικές και περιουσιακές διαφορές μεταξύ τους, που δεν σχετίζονται άμεσα με την παρούσα υπόθεση, και εν πάση περιπτώσει αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Μ.Κ.2 και ο κατηγορούμενος έχουν αυτές τις διαφορές μεταξύ τους και ο κατηγορούμενος απαιτεί αποκλειστική χρήση του σπιτιού μέσω δικαστικής διαδικασίας. Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε επίσης ότι η καθυστέρηση στην καταγγελία του κατηγορούμενου θα πρέπει να προβληματίσει το Δικαστήριο αναφορικά με την αλήθεια των ισχυρισμών του. Διαφαίνεται ότι τα επίδικα γεγονότα έλαβαν χώρα στις 14.7.2009, και η Μ.Κ.2 τηλεφώνησε άμεσα στον Μ.Κ.3 για να καταγγείλει το συμβάν, ενώ αμέσως μετά ο κατηγορούμενος προσήλθε στον σταθμό και έκανε τη δική του καταγγελία εναντίον της Μ.Κ.2, ο Μ.Κ.3 του χορήγησε το ιατρικό έντυπο και μετά αυτός μετέβη στην οικία του ζεύγους. Επομένως, οι καταγγελίες και των δύο έγιναν σχεδόν ταυτόχρονα. Ακόμα, δεν συμμερίζομαι την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος δεν απεκάλυψε στον Μ.Κ.4 ότι η Μ.Κ.2 τον έγδαρε. Ο κατηγορούμενος κατάγγειλε στον Μ.Κ.3 ότι κτυπήθηκε, αυτό επιβεβαιώνεται από το πρώτο σκέλος του Τεκμηρίου 5, το οποίο συμπλήρωσε ο ίδιος, και στο δεύτερο σκέλος του οποίου επίσης ο Μ.Κ.4 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος παραπονέθηκε για πόνο στον λαιμό, επομένως έγινε κάποια αναφορά στο εν λόγω θέμα. Τέλος, η παράλειψη της συνηγόρου υπεράσπισης να θέσει στον Μ.Κ.4 την Ιατρική του Έκθεση αναφορικά με τον κατηγορούμενο, δεν ενέχει σημασία, καθότι είναι εμφανές ότι αυτή η μαρτυρία είναι ουσιώδης στην υπόθεση αρ. 21913/2010 εναντίον της Μ.Κ.2 ως κατηγορούμενης, και εν πάση περιπτώσει προέρχεται από μάρτυρα που η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε και η πλευρά της θα μπορούσε να ζητήσει την επανακλήτευση του μάρτυρα αν το έκρινε αναγκαίο. Επομένως, ικανοποιούμαι ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου παρουσιάζει συνοχή και λογική και την αποδέχομαι ως αξιόπιστη. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, και χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε ευρήματα που αφορούν την υπόθεση αρ. 10913/2010, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, καταλήγω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ως ακολούθως. Στις 14.7.2009 το πρωί, η Μ.Κ.2, σύζυγος του κατηγορούμενου, βρισκόταν στο σπίτι και ο κατηγορούμενος της ζήτησε να φύγει από το σπίτι, καθότι ήθελε διαζύγιο και καταχώρησε σχετική αίτηση στο Δικαστήριο. Συνομίλησαν μεταξύ τους και ακολούθως, γύρω στις 08.45 η Μ.Κ.2 τηλεφώνησε στην αστυνομία, και συγκεκριμένα στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών, μίλησε με τον Μ.Κ.3 και υπέβαλε την καταγγελία της εναντίον του κατηγορούμενου. Εκείνη τη στιγμή προσήλθε ο κατηγορούμενος στον σταθμό και υπέβαλε τη δική του καταγγελία εναντίον της Μ.Κ.
9. Ο Μ.Κ.3 του χορήγησε ιατρικό έντυπο για εξέταση στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ακολούθως ο Μ.Κ.3 μετέβη στην εν λόγω οικία, όπου βρήκε τη Μ.Κ.
10. Ο Μ.Κ.3 χορήγησε και στη Μ.Κ.2 ιατρικό έντυπο για εξέταση στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Τεκμήριο
11. Και οι δύο προσήλθαν στον σταθμό για καταθέσεις στις 19.7.
12. Συγκεκριμένα, η Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 1, και ακολούθως τον κατηγόρησε γραπτώς αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Η γραπτή κατηγορία του κατατέθηκε ως Τεκμήριο
13. Την ίδια μέρα ανοίχθηκε φάκελος για υπόθεση εναντίον και της παραπονούμενης για επίθεση που κατάγγειλε ο σύζυγος της. Για την εν λόγω καταγγελία καταχωρήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και εκκρεμεί η υπόθεση αρ. 20913/2010 με κατηγορούμενη την παραπονούμενη και παραπονούμενο τον κατηγορούμενο. Ο Δρ. Ευθύμιος Ευθυμίου του Τμήματος Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, Μ.Κ.4, ήταν αυτός που εξέτασε τη Μ.Κ.2 και τον κατηγορούμενο. Τα ευρήματα του αναφορικά με τη Μ.Κ.2 είναι όπως αυτά αναφέρονται στο Τεκμήριο 3, τα οποία υιοθετούνται από το Δικαστήριο ως μέρος των ευρημάτων του. Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 26.1.2011, το Οικογενειακό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση για τη λύση του γάμου της Μ.Κ2 με τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 6, και ότι εκκρεμεί αγωγή για την έξωση της Μ.Κ.2 από το σπίτι. Ο κατηγορούμενος διαμένει στο εν λόγω σπίτι με τη μέλλουσα σύζυγο του και το παιδί τους που απέκτησαν στις 19.3.
14. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, και αφού το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε τη μαρτυρία της Μ.Κ.2, αδυνατεί να προβεί σε εύρημα ότι κατά την επίδικη ημερομηνία ο κατηγορούμενος προέβη σε οποιαδήποτε πράξη όπως αυτή του καταλογίζεται στις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 1 - 5 έναντι της Μ.Κ.
15. Αυτή η διαπίστωση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση στον απαιτούμενο βαθμό. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Ποινική / Απόφαση Αναφορά: 'Άσκηση βίας / Πραγματική σωματική βλάβη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο