Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Dani Al Samara, Αρ. Υπόθεσης: 7705/10, 6/7/2012

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Dani Al Samara, Αρ. Υπόθεσης: 7705/10, 6/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:B20 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7705/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Dani Al Samara Κατηγορούμενου ----------------- Ημερομηνία: 6 Ιουλίου, 2012 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δανιηλίδου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κα Ιωάννου ----------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία για το αδίκημα του εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος, στις 28.3.2010, στη Λεμεσό, εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής KRD774 και HMA812, ιδιοκτησία του Jean Nadim Habchi από το Λίβανο. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, ότι τα εν λόγω οχήματα κάηκαν από φωτιά που τέθηκε σε αυτά, όπως απεικονίζεται στις φωτογραφίες, Τεκμήριο 1, στις οποίες φαίνεται επίσης ο τόπος διαμονής του παραπονούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο παραπονούμενος ήταν ο πρώτος μάρτυρας που κατέθεσε για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση του προς την αστυνομία ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Σε αυτή αναφέρει τα ακόλουθα. Επέστρεψε στην Κύπρο το 2007 και από τότε ζει εδώ με την οικογένεια του. Το 2008 αγόρασε μία εταιρεία με την επωνυμία «Samarah Ltd» από τον κατηγορούμενο από τη Συρία και του έδωσε το χρηματικό ποσό των 27000 ευρώ. Αυτή η εταιρεία ασχολείτο με το κτίσιμο σπιτιών και είχε ως κεφάλαιο δύο αυτοκίνητα, που είναι τα επίδικα. Το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KRD774, Honda, αξίζει σήμερα 10000 ευρώ και είχαν μία φιλονικία με τον κατηγορούμενο γι΄ αυτό, γιατί του ζητούσε να του δώσει το αυτοκίνητο και θα πλήρωνε ο ίδιος το υπόλοιπο ποσό των 7000 ευρώ στην τράπεζα. Ο Μ.Κ.1 συμφώνησε με αυτό, αλλά επειδή ο κατηγορούμενος δεν το μεταβίβασε στο όνομα του, μέσω δικηγόρου ο Μ.Κ.1 το πήρε πίσω νόμιμα. Επίσης ακόμα ένας λόγος που ο Μ.Κ.1 πήρε πίσω το αυτοκίνητο ήταν επειδή ο κατηγορούμενος δεν πλήρωνε οποιοδήποτε ποσό στην τράπεζα και η τράπεζα άρχισε να αποκόπτει κάθε τέλος του μήνα το ποσό των 240 ευρώ για το αυτοκίνητο από την εταιρεία του Μ.Κ.

1. Αυτό συνέχισε για ένα περίπου χρόνο και έτσι ο δικηγόρος του Μ.Κ.1 τον συμβούλευσε να πάρει πίσω το αυτοκίνητο, το οποίο και έπραξε πριν περίπου ενάμιση μήνα και το είχε στην κατοχή του. Δύο μέρες πριν το πάρει στην κατοχή του, ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον Μ.Κ.1, ήταν πολύ νευριασμένος και του είπε «Εσείς είσαστε Λιβανέζοι και δεν με ενδιαφέρουν όλοι οι Λιβανέζοι και αν πάρεις το Honda θα κάψω όλη τη Λεμεσό.» Το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν εγγεγραμμένο στην εταιρεία του και έτσι είχε δικαίωμα να το πάρει πίσω. Το άλλο αυτοκίνητο στο οποίο έβαλαν φωτιά σήμερα αξίζει περίπου 1500 ευρώ. Αυτό είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του φίλου του Μ.Κ.1, Ανδρέα Ζαχαρίου, και δεν το έχει μεταβιβάσει στο όνομα του ακόμα. Στις 28.3.2010 και γύρω στις 12.10 το βράδυ, ο Μ.Κ.1 πήγε στο σπίτι του με το Honda και το στάθμευσε δίπλα από το άλλο του αυτοκίνητο. Γύρω στις 2.30 το πρωί, άκουσε φωνές, βγήκε έξω και είδε τα δύο αυτοκίνητα του τυλιγμένα στις φλόγες. Τα αυτοκίνητα καταστράφηκαν ολοσχερώς. Το μόνο πρόσωπο με το οποίο είχε διαφορές ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος μάλιστα τον απείλησε ότι θα του κάνει κακό. Ο ίδιος δεν έχει ασφάλεια πυρός για τα εν λόγω αυτοκίνητα. Ο Μ.Κ.1 είπε ακόμα ότι ενώ έδινε την κατάθεση του βρισκόταν σε κατάσταση σοκ, και ότι τα κλειδιά του αυτοκινήτου τα είχε ο Λιβανέζος ο Μάικλ, ο οποίος είχε διαφορά με τον κατηγορούμενο και πήρε το αυτοκίνητο από τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.1 πήρε το αυτοκίνητο και τα κλειδιά του από τον Μάικλ. Ακολούθησε το τηλεφώνημα του κατηγορούμενου προς τον μάρτυρα κατά το οποίο τον απείλησε. Ο Μ.Κ.1 κατάγγειλε τον κατηγορούμενο στην αστυνομία και τότε αυτός είπε στον μάρτυρα τηλεφωνικώς ότι δεν μπορούσε να βρει εγγυητές και γι΄ αυτό θα του έπαιρνε το αυτοκίνητο αφήνοντας τα κλειδιά στο καπό. Με αυτόν τρόπο ο Μ.Κ.1 πήρε το αυτοκίνητο, όπως αναφέρει στην κατάθεση του, δηλαδή το κατείχε. Ο Μ.Κ.1 είπε ακόμα ότι όταν έλαβε το απειλητικό τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο, το αυτοκίνητο βρισκόταν στην κατοχή του Μάικλ, δεν του έδινε τα κλειδιά και γι' αυτό ο κατηγορούμενος νευρίασε και τηλεφώνησε στον μάρτυρα και τον απείλησε. Ο Μ.Κ.1 πρόσθεσε ότι γείτονες του είδαν ένα αυτοκίνητο Peugeot χρώματος μπλε να φεύγει από την περιοχή την ώρα της φωτιάς, το είπε στον αστυνομικό που του έλαβε κατάθεση ο οποίος δεν το έγραψε στην κατάθεση του και ο Μ.Κ.1 θύμωσε γι΄ αυτό. Ο αστυνομικός πήγε στην περιοχή όμως οι γείτονες φοβούνταν να δώσουν κατάθεση. Ο ίδιος δεν γνωρίζει τι αυτοκίνητο κατείχε ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ. 1 αναγνώρισε τον τόπο διαμονής του και τα δύο αυτοκίνητα που κάηκαν στις φωτογραφίες, Τεκμήριο
2. Τέλος, ο Μ.Κ.1 είπε ότι ο κατηγορούμενος τον έστειλε και στη φυλακή γιατί τον κατάγγειλε ότι βρισκόταν παράνομα στην Κύπρο. Όμως ο Μ.Κ.1 τον συγχώρεσε. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 είπε βασικά τα ακόλουθα. Αγόρασε την εταιρεία για το πόσο των 27000 ευρώ, και πλήρωσε τον κατηγορούμενο με επιταγή ποσού 22000 ευρώ της εταιρείας Pafilia, που ήταν η εταιρεία με την οποία εργαζόταν ο κατηγορούμενος, και τα υπόλοιπα σε μετρητά. Η συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε στον μάρτυρα ότι αυτός πλήρωσε με προσωπικές του επιταγές, οι οποίες δεν τιμήθηκαν, κάτι το οποίο ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε. Ο Μ.Κ.1 συμφώνησε μερικώς με τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος εργάστηκε μαζί του για τον πρώτο μήνα μέχρι ο μάρτυρας να γνωρίσει τη δουλειά και την εταιρεία Pafilia. Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι η αμοιβή για την αγορά της εταιρείας ήταν 12000 ευρώ, το οποίο ξοφλήθηκε, ενώ ο Μ.Κ.1 είπε ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Επίσης ο Μ.Κ.1 αναγνώρισε ότι η συμφωνία τους ήταν να κρατήσει ο κατηγορούμενος το Honda αφού βρει εγγυητές, και τον εγγυήθηκαν η σύζυγος του που είναι Ευρωπαία και ο Μ.Κ.
3. Επομένως ο κατηγορούμενος είχε το αυτοκίνητο και μάλιστα ξεγέλασε τον μάρτυρα επειδή αυτός συνέχισε τη συνεργασία του με την Pafilia ενώ έδιωξαν τον μάρτυρα από εκεί. Ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι τον έδιωξαν από την Pafilia επειδή βρισκόταν στη φυλακή, λέγοντας ότι τον έδιωξαν προηγουμένως. Ο ίδιος έμαθε για την αποκοπή του ποσού για το αυτοκίνητο από την εταιρεία του μέσω του διευθυντή της τράπεζας που του είπε ότι ο κατηγορούμενος το οδηγά και αυτός πληρώνει. Ενόσω ο Μ.Κ.1 ήταν στη φυλακή, ο κατηγορούμενος κρατούσε το αυτοκίνητο, και επειδή ο διευθυντής της τράπεζας του είπε ότι αυτός έχει την ευθύνη του αυτοκινήτου, ο κατηγορούμενος του τηλεφώνησε και του το πήρε στο σπίτι του αφήνοντας του τα κλειδιά επειδή δεν βρήκε εγγυητές και δεν μπορούσε να το μεταβιβάσει στο όνομα του. Ο Μ.Κ.1 ήταν βέβαιος ότι ο κατηγορούμενος τον κατάγγειλε για την παράνομη παραμονή του εδώ, και παρόλο που πλήρωσε 500 ευρώ για το αυτοκίνητο, αυτός το έκαψε. Ο Μ.Κ.1 επέμενε ότι όταν βγήκε από τη φυλακή, τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και του είπε ότι τον συγχωρεί και ότι ο ίδιος θα πλήρωνε την τράπεζα για το αυτοκίνητο. Η συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε στον Μ.Κ.1 ότι ο μάρτυρας που είδε το αυτοκίνητο Peugeot είναι πολύ καλός φίλος του και ο μάρτυρας του ζήτησε να πάει να δώσει κατάθεση, ενώ ο Μ.Κ.1 είπε ότι είναι γείτονες, αυτός είδε το αυτοκίνητο και στην αρχή φοβόταν να καταθέσει ενώ τελικά το έκανε για να βοηθήσει τον μάρτυρα και την οικογένεια του. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο Αρχι/Αστ. 556 Ανδρέας Αποστόλου, του ΤΑΕ Λεμεσού. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, ο ίδιος μετέβη στη σκηνή της φωτιάς την επίδικη μέρα όπου διαπιστώθηκε ότι η φωτιά είχε τεθεί κακόβουλα με τη χρήση εύφλεκτης ύλης. Στις 30.3.2010 ο αστ. 266 Α. Περικλέους του παρέδωσε μία δειγματοληψία από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου Honda. Την 1.4.2010 ο Μ.Κ.2 συνέλαβε τον κατηγορούμενο, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Έν έκαμα τίποτε». Ακολούθως ο Μ.Κ.2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 2 Α στη μητρική του γλώσσα και Τεκμήριο 2 Β η πιστή μετάφραση αυτής στα Ελληνικά. Στις 9.4.2010 ο Popa Mihai από τη Ρουμανία αναγνώρισε μεταξύ των αυτοκινήτων που βρίσκονταν στην αυλή της ΑΔΕ Λεμεσού ένα αυτοκίνητο που έμοιαζε με το αυτοκίνητο του δράστη του εμπρησμού και έφερε αρ. εγγραφής HBA330, μάρκας Peugeot, χρώματος πράσινου που ανήκει στον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι πήγε στη σκηνή και τις επόμενες μέρες με σκοπό τη συλλογή μαρτυρίας που να οδηγεί στον εντοπισμό του δράστη και βρήκε μαρτυρία ότι αυτοκίνητο που μοιάζει με αυτό του δράστη την ώρα της διάπραξης του αδικήματος εισήλθε και εξήλθε του χώρου του εμπρησμού και ακολούθως έγινε αντιληπτός ο εμπρησμός. Το όνομα του μάρτυρα είναι το προαναφερόμενο και αυτός διαμένει σε διαμέρισμα σε μικρή απόσταση από τον χώρο του εμπρησμού. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε τις καταθέσεις που έλαβε από τον εν λόγω μάρτυρα στις 8.4.2010 και στις 9.4.2010, Τεκμήρια 3 Α και 4 Α στη μητρική του γλώσσα αντίστοιχα, και Τεκμήρια 3 Β και 4 Β η πιστή μετάφραση αυτών στα Ελληνικά αντίστοιχα. Επίσης ο Μ.Κ.2 έλαβε κατάθεση και από τον Ρόμιο Ριζκαλλάυ, από το Λίβανο, στις 7.4.2010, Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που κατείχε ο Μ.Κ.2, ο Μ.Κ.1 αγόρασε εταιρεία από τον κατηγορούμενο και δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου πήρε το αυτοκίνητο, το οποίο ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να κάψει. Μάλιστα μετά τον εμπρησμό, ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον Ρόμιο Ριζκαλλάυ και του είπε ότι άξιζε στον Μ.Κ.1 αυτό που του έκανε. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ο Μ.Κ.2 είπε ότι ήρθε η πληροφορία για τη μαρτυρία του Popa Mihai, ο Μ.Κ.2 επικοινώνησε με τον μάρτυρα και αυτός πήγε και έδωσε κατάθεση αυτόβουλα, αρνούμενος τη θέση της υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.2 τον έβαλε να δώσει την εν λόγω μαρτυρία. Επίσης, ο Μ.Κ.2 επέμενε ότι η αναγνώριση του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου έγινε καθόλα δίκαια, χωρίς ο εν λόγω μάρτυρας να είχε όφελος για να δώσει την εν λόγω μαρτυρία. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι γνωρίζει ότι ο Ρόμιο εργαζόταν στην εταιρεία που αγόρασε ο Μ.Κ.1, όμως δεν γνώριζε λεπτομέρειες για τη σχέση του με τον κατηγορούμενο. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, κάλεσε αυτόν να προβάλει την υπεράσπιση του και του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε τη σιωπή. Κατά την αγόρευση της η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η υπόθεση έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό εναντίον του κατηγορούμενου, εφόσον και το άλλοθι που έδωσε καταρρίπτεται από τη δοθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η κα Δανιηλίδου κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο. Αντίθετη ήταν η θέση που εξέφρασε η συνήγορος υπεράσπισης. Η κα Ιωάννου εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσάχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή είναι γενική και αόριστη και δεν είναι ικανή να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Έχω παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα τον βασικό μάρτυρα κατηγορίας, τον παραπονούμενο, Μ.Κ.
5. Ενώ ο Μ.Κ.1 υιοθέτησε την κατάθεση του ως μέρος της κύριας εξέτασης του, ακολούθως στο πλαίσιο της προφορικής του μαρτυρίας, τόσο στην κύρια εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του, περιέπεσε σε αρκετές αντιφάσεις σε σχέση με την κατάθεση του. Ακόμα ο Μ.Κ.1 πρόβαλε κάποιες θέσεις οι οποίες ήταν αντικρουόμενες μεταξύ τους και δεν είχαν λογική βάση ή εξήγηση. Συγκεκριμένα, ενώ ο Μ.Κ.1 αναφέρει στην κατάθεση του ότι υπήρχε διαφορά και διαμάχη με τον κατηγορούμενο για το ένα εκ των επίδικων αυτοκινήτων, το Honda, τελικά ο Μ.Κ.1 το πήρε γιατί η τράπεζα απέκοπτε τη δόση γι΄ αυτό από την εταιρεία του, και έτσι αυτός, κατόπιν νομικής συμβουλής, το πήρε καθόλα νόμιμα στην κατοχή του, στην προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την κύρια εξέταση του παρουσιάζει κάπως διαφοροποιημένη την όλη εικόνα για το θέμα αυτό. Ο Μ.Κ.1 για πρώτη φορά αποκαλύπτει ότι για το εν λόγω αυτοκίνητο ο κατηγορούμενος είχε διαφορά με τρίτο πρόσωπο, τον Μάικλ, ο οποίος κατείχε το αυτοκίνητο, και ο Μ.Κ.1 απέκτησε την κατοχή του αυτοκινήτου από τον Μάικλ. Μάλιστα ο Μ.Κ.1 είπε ότι το απειλητικό τηλεφώνημα που έλαβε από τον κατηγορούμενο είχε σχέση και με τη διαφορά που ο κατηγορούμενος είχε με τον Μάικλ. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 άλλαξε και πάλι την εκδοχή του, λέγοντας ότι εφόσον ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να πληρώσει για το αυτοκίνητο, ο ίδιος είπε στον Μ.Κ.1 ότι θα του το έδινε, και αυτός το πήρε στον Μ.Κ.1 και άφησε τα κλειδιά στο αυτοκίνητο, χωρίς να είναι ο Μ.Κ.1 παρών. Μετέπειτα ο Μ.Κ.1 παρουσίασε ακόμα μία άλλη αντικρουόμενη εκδοχή, αναγνωρίζοντας ότι όταν ο κατηγορούμενος του έκανε το απειλητικό τηλεφώνημα, το αυτοκίνητο βρισκόταν ακόμα την κατοχή του αλλά το κρατούσε ο Μάικλ. Με βάση όσα αναφέρονται πιο πάνω, είναι προφανές ότι ο Μ.Κ.1 δεν παρουσίασε μία συνεπή και σταθερή εκδοχή των γεγονότων που αφορούν το επίδικο αυτοκίνητο, αλλά πρόβαλε τέτοιες θέσεις που είναι αντιφατικές μεταξύ τους αλλά και που δεν παρουσιάζουν λογική. Αυτή η στάση του Μ.Κ.1 συνεχίστηκε και κατά την αντεξέταση του, όταν και πάλι παρουσίασε τις εκδοχές για την παραλαβή του αυτοκινήτου από τον Μάικλ, και μάλιστα, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά ότι μίλησε μαζί του μέσω του τηλεφώνου του κατηγορούμενου, ενώ μετά είπε ότι ο κατηγορούμενος του τηλεφώνησε και του είπε ότι θα του φέρει το αυτοκίνητο και ο Μ.Κ.1 του είπε να του το πάρει και αφήσει τα κλειδιά πάνω. Περισσότερη, ομολογουμένως, σύγχυση προκλήθηκε μετέπειτα από τον Μ.Κ.1 όταν δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε πληρώσει 500 ευρώ ως δόσεις για το εν λόγω αυτοκίνητο, ενώ ταυτόχρονα ήθελε να το καταστρέψει και κάψει. Επίσης η θέση του Μ.Κ.1 για το θέμα της αποκοπής της δόσης για το αυτοκίνητο από την εταιρεία του δεν παρουσιάζει λογική. Ο Μ.Κ.1 είπε ότι ο διευθυντής της τράπεζας τον ειδοποίησε για την αποκοπή, λέγοντας του μάλιστα ότι ο κατηγορούμενος το οδηγά και αυτός το πληρώνει. Θεωρώ ότι αυτή η θέση παραμένει ασαφής και δημιουργεί την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι ο Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να δώσει μία ξεκάθαρη, ολοκληρωμένη και συγκροτημένη εικόνα των γεγονότων που αφορούν την αγοραπωλησία της εταιρείας, συμπεριλαμβανόμενου του εν λόγω αυτοκινήτου. Επίσης, ο Μ.Κ.1 δεν έπεισε για την ειλικρίνεια του και την αλήθεια των όσων έλεγε, καθότι ενώ αρχικά προσπάθησε να παρουσιάσει την εικόνα μίας συναλλαγής αγοραπωλησίας εταιρείας με μόνο θέμα διαμάχης το εν λόγω αυτοκίνητο, εν τούτοις διαφάνηκε ότι ο ίδιος θεωρεί ότι ο κατηγορούμενος τον ξεγέλασε στην εν λόγω πράξη μεταξύ τους όσον αφορά την εταιρεία και ακόμα ότι ο κατηγορούμενος είναι ο υπαίτιος και για την κράτηση του λόγω της παράνομης παραμονής του εδώ. Βέβαια ο Μ.Κ.1 είπε επανειλημμένα στο Δικαστήριο ότι συγχώρεσε τον κατηγορούμενο για όλα όσα του έκανε και δεν θέλει να εκδικηθεί τον κατηγορούμενο, αλλά η όλη συμπεριφορά του Μ.Κ.1 και η περιγραφή των γεγονότων, όπως περιγράφεται πιο πάνω, αφήνουν πολλές αμφιβολίες στο Δικαστήριο για την αλήθεια των θέσεων του και γενικότερα της πραγματικής διαφοράς μεταξύ του και του κατηγορούμενου. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο αδυνατεί να αποδεχθεί τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη και έτσι δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτή για τα ευρήματα του. Ο Μ.Κ.2 με τη σειρά του προκάλεσε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε για τις ενέργειες στις οποίες προέβη στο πλαίσιο διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, και κατέθεσε τη μαρτυρία που είχε για την υπόθεση μέσω των καταθέσεων των μαρτύρων, δίνοντας με συνέπεια και χαρακτηριστική αμεσότητα και ευθύτητα τις απαντήσεις του κυρίως στην αντεξέταση του. Επομένως, ικανοποιούμαι για την αξιοπιστία του μάρτυρα και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Αναφορικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι στις 28.3.2010 και περί ώρα 02.45, στα οχήματα με αριθμούς εγγραφής KRD774, μάρκας Honda HRV, και HMA812, μάρκας Mazda Lantis, τέθηκε φωτιά, ενώ αυτά βρίσκονταν σταθμευμένα σε χώρο στάθμευσης στην οδό Ηρακλέους 6, στο συγκρότημα Santa Barbara, Block 7, στη Γερμασόγεια, που ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο τόπος διαμονής του Μ.Κ.
6. Τα εν λόγω οχήματα καταστράφηκαν ολοσχερώς, όπως απεικονίζεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
7. Αμέσως στη σκηνή μετέβησαν ο Μ.Κ.2 και η Πυροσβεστική Υπηρεσία η οποία κατέσβησε τη φωτιά. Από τις εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι η φωτιά στα οχήματα τέθηκε κακόβουλα με τη χρήση εύφλεκτης ύλης. Στις 30.3.2010 ο αστ. 266 Α. Περικλέους παρέδωσε στον Μ.Κ.2 μία δειγματοληψία από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου Honda. Την 1.4.2010 ο Μ.Κ.2 συνέλαβε τον κατηγορούμενο, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Έν έκαμα τίποτε». Ακολούθως ο Μ.Κ.2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 2 Α στη μητρική του γλώσσα και Τεκμήριο 2 Β η πιστή μετάφραση αυτής στα Ελληνικά. Ο Μ.Κ.2 πήγε στη σκηνή και τις επόμενες μέρες με σκοπό τη συλλογή μαρτυρίας για τον εντοπισμό του δράστη και βρήκε μαρτυρία ότι αυτοκίνητο που μοιάζει με αυτό του δράστη την ώρα της διάπραξης του αδικήματος εισήλθε και εξήλθε του χώρου του εμπρησμού και ακολούθως έγινε αντιληπτός ο εμπρησμός. Αυτός ο μάρτυρας είναι ο Popa Mihai, από τη Ρουμανία, που διαμένει σε διαμέρισμα σε μικρή απόσταση από τον χώρο του εμπρησμού. Ο Μ.Κ.2 έλαβε καταθέσεις από τον εν λόγω μάρτυρα στις 8.4.2010 και στις 9.4.2010, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3 Α και 4 Α στη μητρική του γλώσσα αντίστοιχα, και Τεκμήρια 3 Β και 4 Β η πιστή μετάφραση αυτών στα Ελληνικά αντίστοιχα. Όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 4 Β, στις 9.4.2010 ο Popa Mihai αναγνώρισε μεταξύ των αυτοκινήτων που βρίσκονταν στην αυλή της ΑΔΕ Λεμεσού ένα αυτοκίνητο που έμοιαζε με το αυτοκίνητο του δράστη του εμπρησμού που είδε την επίδικη νύκτα και έφερε αρ. εγγραφής HBA330, μάρκας Peugeot, χρώματος πράσινου, το οποίο ανήκει στον κατηγορούμενο. Επίσης, στις 7.4.2009 ο Μ.Κ.2 έλαβε κατάθεση από τον Ρόμιο Ριζκαλλάυ, από το Λίβανο, Τεκμήριο
8. Με βάση το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου διαφαίνεται ότι πράγματι ο κατηγορούμενος πούλησε την εταιρεία του στον Μ.Κ.1, και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KRD774, μάρκας Honda HRV, βρισκόταν στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Αποτελεί ακόμα εύρημα του Δικαστηρίου ότι υπήρχε κάποιο θέμα με το εν λόγω αυτοκίνητο μεταξύ του κατηγορούμενου και του Μ.Κ.1, όμως το Δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει σε συγκεκριμένα ευρήματα αναφορικά με τις λεπτομέρειες αυτού του θέματος, εφόσον δεν αποδέχθηκα τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 ως αξιόπιστη. Το Δικαστήριο περιορίζεται μόνο σε εύρημα ότι σε κάποιο χρονικό στάδιο, πριν την επίδικη ημερομηνία, το εν λόγω αυτοκίνητο περιήλθε στην κατοχή του Μ.Κ.
9. Δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τον τοποθέτηση της φωτιάς και τον εμπρησμό των δύο επίδικων αυτοκινήτων. Ο Μ.Κ.1 αποδίδει κίνητρο στον κατηγορούμενο και επικαλείται απειλητικό τηλεφώνημα του κατηγορούμενου προς τον Μ.Κ.1, όμως, εφόσον δεν έχω αποδεχθεί τη μαρτυρία του, δεν μπορώ να αποδεχθώ και στηριχθώ στους εν λόγω ισχυρισμούς του. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει είναι η εξ ακοής μαρτυρία του Μ.Κ.2 αναφορικά με τις θέσεις των Popa Mihai και Ρόμιο Ριζκαλλάυ, όπως αυτές περιέχονται στις καταθέσεις προς την αστυνομία που λήφθηκαν από τον μάρτυρα. Για τον τρόπο αξιολόγησης της εν λόγω μαρτυρίας, αρχικά επισημαίνω ότι οι καταθέσεις των δύο αυτών μαρτύρων, Τεκμήρια 3 Α, 3 Β, 4 Α, 4 Β και 5, κατατέθηκαν από τον Μ.Κ.2 για τον σκοπό λήψης αυτών χωρίς να γίνει παραδεκτό το περιεχόμενο τους. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται στην αξιολόγηση της εν λόγω μαρτυρίας ως εξ ακοής από τον Μ.Κ.
10. Η αναγνώριση του οχήματος του κατηγορούμενου στην ΑΔΕ Λεμεσού από τον Popa Mihai είναι γεγονός. Η εν λόγω αναγνώριση αφορά ένα αυτοκίνητο παρόμοιο με αυτό που ο εν λόγω μάρτυρας είδε τη νύκτα του εμπρησμού. Το εν λόγω αυτοκίνητο είναι μάρκας Peugeot 206, χρώματος πράσινου. Σύμφωνα με όσα ο εν λόγω μάρτυρας είπε στον Μ.Κ.2, μέσω της κατάθεσης του, την επίδικη νύκτα είδε ένα αυτοκίνητο μάρκας Peugeot 206, χρώματος μπλε ή πράσινου, χωρίς όμως να μπορέσει να δει τον οδηγό. Αυτή η μαρτυρία δεν είναι ικανή να συνδέσει με βεβαιότητα το όχημα που είδε ο μάρτυρας την επίδικη νύκτα στον χώρο του εμπρησμού με το όχημα που ανήκει στον κατηγορούμενο, εν όψει της αναφοράς του στο χρώμα στην κατάθεση του και της ομοιότητας στη μάρκα μόνο. Στο σημείο αυτό παρατηρώ ότι ο Μ.Κ.1 στη δική του μαρτυρία είπε ότι ένας γείτονας του από τη Ρουμανία είδε ένα αυτοκίνητο Peugeot, χρώματος μπλε, και παρόλο που έχω απορρίψει τη μαρτυρία του, αυτό το σημείο δεν μπορεί να αγνοηθεί στο πλαίσιο αξιολόγησης της εξ ακοής μαρτυρίας. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι η εν λόγω μαρτυρία από μόνη της είναι αδύναμη να συνδέσει με την αναγκαία βεβαιότητα το όχημα που βρέθηκε στον χώρο του εμπρησμού κατά τον ουσιώδη χρόνο με το όχημα του κατηγορούμενου. Η μαρτυρία που προέρχεται από τον Ρόμιο Ριζκαλλάυ, ως αναφορά προς τον Μ.Κ.2 μέσω της κατάθεσης του, αποδίδει κίνητρο στον κατηγορούμενο να κάψει το εν λόγω αυτοκίνητο λόγω της αγοράς της εταιρείας του από τον Μ.Κ.1, την οποία μετάνιωσε, και της επιθυμίας του να κρατήσει τον εν λόγω αυτοκίνητο, ενώ ο Μ.Κ.1 το διεκδικούσε. Ακόμα ο εν λόγω μάρτυρας του καταλογίζει την έκφραση στον ίδιο απειλών ότι θα κάψει το αυτοκίνητο αν αυτό περιέλθει στην κατοχή του Μ.Κ.1, την προσπάθεια εξεύρεσης προσώπου στο οποίο ο κατηγορούμενος θα δώσει το ποσό των 500-600 ευρώ για να κάψει το εν λόγω αυτοκίνητο, και τέλος την ικανοποίηση του κατηγορούμενου που εξέφρασε προς τον μάρτυρα ότι άξιζε στον Μ.Κ.1 αυτό που του έκανε, όταν έκαψαν τα αυτοκίνητα. Αυτή η μαρτυρία είναι ουσιώδης για την υπόθεση και θεωρώ ότι η παράλειψη της παρουσίας του εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο επηρεάζει άμεσα τη βαρύτητα που θα δοθεί σε αυτή. Σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 27.6.2012, και με τη δήλωση του ίδιου του Μ.Κ.2 ότι ο εντοπισμός τόσο του Ρόμιο Ριζκαλλάυ όσο και του Popa Mihai κατέστη αδύνατος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υποχρεώθηκε να κλείσει την υπόθεση της χωρίς την παρουσία των εν λόγω μαρτύρων. Έχοντας υπόψη τη φύση της εν λόγω μαρτυρίας και ειδικότερα το γεγονός ότι αυτή που προέρχεται από τον Ρόμιο Ριζκαλλάυ είναι η πιο σημαντική μαρτυρία για την υπόθεση, το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν μπορεί να της αποδώσει βαρύτητα και να στηριχθεί σε αυτή καθότι αυτό θα είναι άδικο για την πλευρά της υπεράσπισης. Στο σημείο αυτό επισημαίνω επίσης το γεγονός ότι η εν λόγω μαρτυρία περιορίζεται πάντοτε μόνο στο ένα αυτοκίνητο. Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τον παραπονούμενο, Μ.Κ.1, τον οποίο μάλιστα έκρινε αναξιόπιστο, και επομένως θεωρώ ότι η ανεπιφύλακτη αποδοχή της μαρτυρίας τόσο του Ρόμιο Ριζκαλλάυ όσο και του Popa Mihai, χωρίς αυτοί να προσέλθουν στο Δικαστήριο και μάλιστα διεξέλθουν της αντεξέτασης και τύχουν αξιολόγησης από το Δικαστήριο, προκαλεί αδικία και δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα της υπεράσπισης του κατηγορούμενου. Άλλωστε, δεν μου διαφεύγει η θέση της υπεράσπισης και προς τους δύο μάρτυρες κατηγορίας ότι οι εν λόγω μάρτυρες κατέθεσαν για να βοηθήσουν τον Μ.Κ.1, επομένως η υπεράσπιση αμφισβήτησε εξ αρχής την ειλικρίνεια και τα κίνητρα των δύο αυτών μαρτύρων. Επίσης λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι ο ένας είναι γείτονας του Μ.Κ.1 ενώ ο άλλος είναι ο διευθυντής στην εταιρεία που αγόρασε ο Μ.Κ.1, Με βάση όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι η μαρτυρία που προέρχεται από τον Popa Mihai είναι αδύναμη να συνδέσει τον κατηγορούμενο με τον εμπρησμό στα επίδικα αυτοκίνητα, και εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο αδυνατεί να αποδεχθεί την εξ ακοής μαρτυρία τόσο του εν λόγω μάρτυρα όσο και του Ρόμιο Ριζκαλλάυ, και να στηρίξει ενδεχομένως την καταδίκη του κατηγορούμενου μόνο σε αυτή τη μαρτυρία. Τέλος, αναφέρω ότι η κατάθεση του κατηγορούμενου δεν περιέχει οτιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παραδοχή εκ μέρους του για τη διάπραξη του αδικήματος που του καταλογίζεται. Επομένως, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Ποινική / Απόφαση Αναφορά: Εμπρησμός cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο